30.6.08

ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο THOMAS FRITSCH;

.Έβλεπα χθες στον ΑΝΤ1 την ταινία «Επιχείρηση Απόλλων» (1968) με την εκθαμβωτικής ομορφιάς Έλενα Ναθαναήλ και τον γερμανό Τόμας Φριτς, άλλη, ανομολόγητη αυτή, φαντασίωση πολλών την εποχή εκείνη κι αναρωτήθηκα:
Τι απέγινε εκείνος ο «πρίγκιπας από μια χώρα του Βορρά που "δεν αφήνει" μία ελληνίδα ξεναγό να κάνει τη δουλειά της», όπως τότε μας πληροφορούσε το πρόγραμμα για την υπόθεση του έργου;Λοιπόν, λίγο google, κι έμαθα ότι από τότε έχει κάνει μια πολύ καλή κινηματογραφική καριέρα στη χώρα του, ενώ μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στο Μόναχο και την αγαπημένη του Μύκονο.
Τόμας, σε αγαπάμε.
.
τότε
40 χρόνια μετά
.
Κι ο αλησμόνητος ορισμός του κεφιού στο φινάλε της ταινίας:
- Τι είναι "κέφι";
- Δεν ξέρω να το εξηγήσω...Δεν μεταφράζεται ακριβώς... Μια διάθεση να φύγει ο πόνος, ο καημός. Το ξέσπασμα που γίνεται τραγούδι, χορός.

Αθάνατα 60's !!!
.

3 σχόλια:

Jimmy Rose είπε...

Τελικά ο χρόνος δεν σέβεται τίποτε και κανέναν...

erva_cidreira είπε...

Τόμας Φριτς: "Δεν θα ξεχάσω ποτέ την Έλενα"!

Περιοδικό Λοιπόν, 14/3/2008

Από την ΚΑΤΙΑΝΑ ΜΑΤΖΑΡΙΔΟΥ

Το 1968 έπαιξε τον Γιαν, ένα νεαρό πρίγκιπα βόρειας ευρωπαϊκής χώρας που ερωτεύτηκε μια όμορφη μελαχρινή Ελληνίδα ξεναγό. Από τότε πέρασαν 40 χρόνια, το ΛΟΙΠΟΝ ωστόσο βρήκε τον Τόμας Φριτς και μίλησε μαζί του για την αξέχαστη συμπρωταγωνίστριά του, την Έλενα Ναθαναήλ, και τη μεγάλη του αγάπη, την Ελλάδα.
Πόσο πολύ μπορεί να σε συγκλονίσει ο χαμός ενός ανθρώπου που έχεις να δεις πολλά χρόνια; Είναι δυνατόν να σε συγκινήσει η απώλεια μιας γυναίκας που στάθηκε αφορμή για έναν έρωτα που κρατάει 40 ολόκληρα χρόνια και είναι τόσο παθιασμένος όσο τον πρώτο καιρό; Κι όμως, ο Τόμας Φριτς, ο Γερμανός ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Γιαν στην ταινία «Επιχείρηση Απόλλων» των Δαμασκηνού-Μιχαηλίδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη, ακουγόταν συντετριμμένος από την άλλη άκρη του ακουστικού, εκεί στο μακρινό Μόναχο.

Κύριε Φριτς, θα θέλαμε να απευθύνετε έναν ύστατο χαιρετισμό στην Έλενα Ναθαναήλ, που τόσο ξαφνικά έφυγε από κοντά μας.

«Έχω λυπηθεί πάρα πολύ με την απώλειά της. Για μένα η Έλενα σήμαινε πολλά και ας είχα να τη δω πολλά χρόνια!».

Πώς πληροφορηθήκατε το θάνατό της;

«Μου τηλεφώνησαν φίλοι και μου το είπαν».

Μιλήστε μας γι αυτήν.

«Από την πρώτη στιγμή που τη συνάντησα εντυπωσιάστηκα από τα μακριά βελούδινα μαύρα μαλλιά της, το μαύρο σαν κάρβουνο βλέμμα της. Για μας τους Γερμανούς το πρότυπο της μελαχρινής καλλονής είναι το ιδανικό, γιατί είναι σπάνιο».

Πότε γνωριστήκατε;

«Είχα δει την Έλενα σε μια ταινία που είχε κάνει στη Γερμανία πριν από το Επιχείρηση Απόλλων, όμως την πρωτοσυνάντησα στα γυρίσματα. Ήταν το παρθενικό μου ταξίδι στη χώρα σας και είχα την τύχη να είναι από τους πρώτους ανθρώπους που γνώρισα».

Πώς σας αντιμετώπισε;

«Προερχόταν από εξαιρετική οικογένεια και είχε ευγενή ανατροφή. Όμως, πέρα από την άψογη συμπεριφορά και τον επαγγελματισμό της, ήταν πολύ ζεστή και φιλική μαζί μου. Μου μάθαινε ελληνικά, μου έδειχνε πράγματα που όφειλα να ξέρω και με καθοδηγούσε. Ήταν ο άνθρωπος που με πήρε από το χέρι και με έκανε να αγαπήσω την Ελλάδα».

Μιλάτε με πολύ ενθουσιασμό για την Ελλάδα.

«Και βέβαια. Όπως σας είπα, πρωτοήρθα το 1968 και πήγα στο Ναύπλιο, στην Επίδαυρο και στην Κέρκυρα για τα γυρίσματα. Κάναμε όμως και μια σκηνή στη Μύκονο, στους ανεμόμυλους στην Αλευκάντρα, και εκεί ερωτεύτηκα το νησί. Επέστρεψα τα επόμενα δύο καλοκαίρια και στη συνέχεια αγόρασα ένα σπιτάκι και έρχομαι κάθε χρόνο».

Τόσα καλοκαίρια στη Μύκονο, το νησί των επωνύμων, γνωρίσατε και άλλους διάσημους Έλληνες;

«Ελάχιστους. Μπορώ να σας αναφέρω μόνο τη Μαρουλίνα, τα κοσμήματα της οποίας φορούσα συνέχεια. Είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων και δεν επιδιώκω τη δημοσιότητα. Αγαπώ πολύ το νησί και δεν μου αρέσει όλο αυτός ο τουριστικός συρφετός. Γι αυτό και έρχομαι νωρίς την άνοιξη και φεύγω στα μέσα Μαϊου. Ξέρω πολλούς ντόπιους και τους εκτιμώ, αλλά αποφεύγω τις λαμπερές συναναστροφές. Έτσι, απολαμβάνω το νησί όπως το γνώρισα, ένα πανέμορφο κυκλαδονήσι με ζεστούς ανθρώπους».

Είστε τόσο χαμηλών τόνων, όπως και η Έλενα Ναθαναήλ. Κι εκείνη είχε αποτραβηχτεί σε ένα κτήμα στην Εύβοια, μακριά από τη δημοσιότητα.

«Χαίρομαι που είχαμε αυτό το κοινό σημείο. Χαίρομαι επίσης που είχε φτιάξει οικογένεια και έφυγε έχοντας ένα σύντροφο στο πλευρό της. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις κάποιον που να σε θρηνήσει!».

Μάθατε, κύριε Φριτς, ότι η Νία Βαρντάλος γύρισε ένα ριμέικ του «Επιχείρηση Απόλλων»; Θα θέλατε να παίζατε αν το ξέρατε;

«Δυστυχώς όχι, δεν το έμαθα. Όμως, το πρόγραμμά μου είναι πολύ φορτωμένο. Κάνω θέατρο, τηλεόραση και ντουμπλάρω τις φωνές του Τζέρεμι Άιρονς, του Ράσελ Κρόου και άλλων ηθοποιών στη χώρα μου. Μου αρκεί που κάθε φορά που περπατάω στα σοκάκια της Μυκόνου με αναγνωρίζει ο κόσμος και μου δείχνει την αγάπη του. Μέσα από το θαυμασμό και τη ζεστασιά που μου δείχνουν έμεινε άσβεστη η θύμηση της Έλενας και αυτού του πρώτου κεραυνοβόλου έρωτα με την Ελλάδα».

#Διαχειριστης# είπε...

Την ταινια αυτη την αγαπω απο το 1970 που την πρωτοειδα και απο τοτε, μετα απο 44 χρονια δακρυζω οποτε την βλεπω. Με εχει επηρεασει πολυ απο παιδι. Ηταν , ειναι, και θα ειναι η αγαπημενη μου ταινια μεχρι να πεθανω !! Λυπηθηκα πολυ για την "φυγη" της πολυαγαπημενης Ελενας, και χαιρομαι που ειναι καλα στην υγεια του με τοσες επιτυχιες ο αγαπημενος μου ηθοποιος thomas fritsch !! Βασιλης απο Αθηνα.