22.6.17

Ο "ΑΓΝΩΣΤΟΣ" ΔΑΚΗΣ


[...] Πότε έκανες την πρώτη σου εμφάνιση;
Στα δεκαεπτά μου στο L’ Αeglan, ένα πολύ καθωσπρέπει μαγαζί στην Αλεξάνδρεια.

Στην Ελλάδα πώς βρέθηκες;
Το 1964 ήρθα με έναν φίλο μου μουσικό για διακοπές. Ενα βράδυ πήγαμε μαζί σε ένα γνωστό κλαμπ της εποχής, όπου εμφανίζονταν οι Playboys και μου έδωσαν το μικρόφωνο να τραγουδήσω. Με άκουσε ο επιχειρηματίας που τότε θα άνοιγε το περίφημο κέντρο Αργώ στη Βουλιαγμένη και μου έκανε πρόταση να πάω στο μαγαζί του. Πήγα κι έτσι άρχισε η καριέρα μου στην Ελλάδα. Τότε έκανα και το πρώτο μου δισκάκι, «In the heart of Athens» με τους Playboys. [...]
Εκανες μεγάλα σόου σε γνωστές πίστες και μεγάλα θέατρα με τις αδελφές Ερρικα και Μαργαρίτα Μπρόγιερ.
Τις Mπρόγιερ τις γνώρισα το 1968 στα Δειλινά κι εκεί δέσαμε ως τρίο. Δεν θα ξεχάσω την πρώτη μας εμφάνιση στην πίστα. Φορούσαμε και οι τρεις χρυσά κοστούμια και το ίδιο καπέλο και ήμασταν σε ημίφως με σκυμμένο το κεφάλι. Ακούω μια φωνή από τα πρώτα τραπέζια να λέει: «Οι Μπρόγιερ δεν είναι δύο; Ποια είναι η τρίτη;» Και μια άλλη φωνή απάντησε: «Η μάνα τους...» Καταλαβαίνεις τι τρακ είχα. Μείναμε μαζί περίπου πέντε χρόνια και μαζί τους έμαθα τι θα πει σεβασμός και θεατρική παιδεία. Χωρίσαμε γιατί το τρίο που κάναμε κόστιζε πολύ στους επιχειρηματίες με τόσα κοστούμια, φώτα, χορογραφίες και ήταν ασύμφορο. Δεν σου κρύβω ότι μετά τις Μπρόγιερ δεν είχα προτάσεις και πέρασα λίγο δύσκολα μέχρι να τους πείσω ότι μπορώ και μόνος μου.
Με τον Σάκη Ρουβά -που τον βοήθησες στα πρώτα του βήματα, προτού τον αναλάβει ο Ψινάκης- από πότε έχετε να ιδωθείτε;
Ουουου! Από τότε... Μου αρέσει να βοηθάω τα νέα ταλέντα. Θα μπορούσα να ήμουν κυνηγός ταλέντων. [...]
Θα ήθελες να είχες ένα παιδί;
Οχι, και ειδικά σε αυτή την εποχή. Αλλά και πλέον δεν θέλω ούτε σκυλιά να ταΐζω -που είχα στο παρελθόν- ούτε λουλούδια να ποτίζω. Δεν θέλω υποχρεώσεις. Το μόνο που με νοιάζει είναι η συνείδησή μου και -πίστεψέ το- είναι επαναπαυμένη.
Εχεις φίλους που λες τα εσώψυχά σου;
Εχω δύο φίλους εκτός καλλιτεχνικού χώρου από το 1968. Μόνο σε αυτούς λέω τα προσωπικά μου.

MADRID WORDPRIDE 2017. ΤΟ SOUNDTRACK - 2

MADRID WORDPRIDE 2017. ΤΟ SOUNDTRACK - 1

21.6.17

FAKE NEW QUEER GREECE. ΤΟ ΤΡΟΛΑΡΙΣΜΑ ΩΣ QUEER ΕΠΙΤΕΛΕΣΗ - 2

Ο Μάριος Χατζηπροκοπίου (Θεσσαλονίκη, 1981) κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ ποίησης, επιτέλεσης και εθνογραφίας. Σπούδασε Ιστορία και Θέατρο στη Θεσσαλονίκη και Εικαστικές Τέχνες στο Παρίσι. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ανθρωπολογία της Επιτέλεσης (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales) και είναι διδάσκων και υποψήφιος διδάκτωρ στον τομέα Σπουδών Επιτέλεσης (Aberystwyth University). Ποιήματα και μεταφράσεις του έχουν εκδοθεί στα λογοτεχνικά περιοδικά «Εντευκτήριο», «The Books' Journal» και «[ΦΡΜΚ]», καθώς και στον ιστοτόποhttp://www.bibliotheque.gr., ενώ κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί στην ανθολογία Futures: Poetry of the Greek Crisis (2015). Στο πλαίσιο τουEXULAT [...poeta in terra...], παρουσιάζει την εισήγηση του ετερωνύμου του, Δρος Νισεφόρ Ερράντες, «Ολολυγμός».
    
Ο Νικηφόρος Ερράντες είναι νεοελληνιστής, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του São Paulo.
Βραζιλιανός ελληνικής καταγωγής, σπούδασε Ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο της Μπραζίλια και νεοελληνική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ πήρε το διδακτορικό του το 2010 από το τμήμα Νεολληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του São Paulo, υπό την εποπτεία του Καθηγητή Joao Nikolau Polites Da Silveira.
Έχει δημοσιεύσει άρθρα σχετικά με τη βραζιλιανική και νεοελληνική προφορική παράδοση. Επιμελείται την έκδοση των Απάντων του Jose Munoz στα νέα ελληνικά και μεταφράζει τους Νικόλαο Πολίτη και Στίλπωνα Κυριακίδη στα πορτογαλικά. 

«Ολολυγμός»
Η εισήγηση παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό τo πενταετές (2011-2016) ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του São Paulo Το χειρόγραφο Πολίτη και η διεθνής του καπηλεία: ταυτίζοντας εικοσιτέσσερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια με τα ανά τον κόσμο αντίγραφά τους. Χρονολογούμενο στα τέλη του 19ου αιώνα, το χειρόγραφο Πολίτη ήλθε προ τριετίας στο φως και εμπεριέχει εικοσιτέσσερις, αποκηρυγμένες ή «απόκρυφες» «εκλογάς από τα τραγούδια του ελληνικού λαού» οι οποίες κατεγράφησαν μεν από τον Νικόλαο Πολίτη (1850-1921), αλλά δεν συμπεριελήφθησαν ποτέ στο ομώνυμο θεμελιώδες έργο του (1914).  Στο σύνολό τους, τα κείμενα αυτά εγείρουν ζητήματα ποικίλων μορφών ομοερωτικής επιθυμίας, ενώ ταυτόχρονα καυτηριάζουν την αδυνατότητα για ριζοσπαστικά υποκείμενα διαφόρων ειδών να καταστούν άξια πένθους. Για τους λόγους που αναλύονται στην εισήγηση, μεταξύ των ετών 1914-2014, άτομα και κοινότητες σε διάφορες χώρες οικειοποιήθηκαν τα εν λόγω άσματα, παρουσιάζοντάς τα ως πρωτότυπα δημιουργήματά τους και αποσιωπώντας την ελληνική τους προέλευση. O στόχος του ερευνητικού προγράμματος είναι διττός: α) η ταύτιση των ασμάτων του χειρογράφου Πολίτη με ατομικά και συλλογικά λογοτεχνικά έργα της παγκοσμίου κληρονομιάς και β) η κατάδειξη του ηγεμονικού ρόλου της ελληνικής προφορικής παραδόσεως στην συγκρότηση της κληρονομιά αυτής.
Δρ Νισεφόρ Ερράντες, Παν/μιο του Σάου Πάουλο

κυρίως μετά το 1:14:00

FAKE NEW QUEER GREECE. ΤΟ ΤΡΟΛΑΡΙΣΜΑ ΩΣ QUEER ΕΠΙΤΕΛΕΣΗ


“Pustiá ké ololygmós”: Selections from the Occult Songs 
of the Greek People


One of the most recently discovered songs of the Politis manuscript.
It is a lament from the Southern Greek region of Mani. Many of you will easily identify its English copy

Του Αγαπημένου
Ρολόγια πάψετε μεμιάς, ξεριζωθείτε ακουστικά
Οι σκύλοι ας πάψουν ν'αλυχτάν για κοκκαλάκι ζουμερό,
Σωπάσετε τα όργανα και μ'ένα τύμπανο πνιχτό
Φέρτε μου το κιβούρι του. Κι όσοι τον λάτρεψαν να κλαιν.
Να σκούζουν τα ελικόπτερα, κυκλογυρίζοντας ψηλά
Χαράζοντας στους ουρανούς μαντάτο πως Τον Χάσαμε,
Λευκούς λαιμούς περιστεριών στα σκούρα ντύστε ως τον πνιγμό,
κι οι πολιτσμάνοι στη γωνιά, φορέστε γάντια πένθιμα.
Μου ήταν Βορειάς κι ήταν Νοτιάς, η Δύση μου κι η Ανατολή
Η εβδομάδα της δουλειάς κι η ανάπαψη την Κυριακή
Μεσάνυχτα, ξημέρωμα, λαλιά μου και τραγούδι μου
λογάριαζα τον έρωτα παντοτινό. Γελάστηκα.
Τα αστέρια δεν τα θέλω πια- να τα ξεθεμελιώσετε,
Τον ήλιο κάντε θρύψαλλα και το φεγγάρι χαραμπό.
Στερέψτε τον ωκεανό, σ'όλα τα δάση πυρκαγιά-
γιατί αν εκείνος δεν ξυπνά, κανείς δεν έχει αύριο.
[Χαραμπός: στη μανιάτικη ντοπιολαλιά, σημαίνει το βάραθρο.]


Εντάξει:
Ας δεχθούμε ότι ο Όντεν αντέγραψε το μανιάτικο μοιρολόι στο διάσημο ποίημά του «Επικήδειο μπλούζ».
Άντε να καταπιούμε και το ότι οι στίχοι του μοιρολογιού είναι άτεχνοι σαν κακή μετάφραση από άλλη γλώσσα στα ελληνικά.
Ας κάνουμε επίσης ότι θεωρούμε πως με μπόλικες συνιζήσεις οι δεκαεξασύλλαβοι στίχοι του είναι ίσως διπλοί οκτaσύλλαβοι, κι ας μην πέφτει ποτέ σωστά η τομή.
Αλλά, πείτε μου, αν το δημοτικό αυτό στιχούργημα είναι καταγραμμένο από τον Νικόλαο Πολίτη πριν το 1914 πώς δικαιολογούνται ακουστικά, ελικόπτερα και Μανιάτες πολιτσμάνοι με πένθιμα γάντια;

Κάποιοι μας δουλεύουν;  

NEW QUEER GREECE


Οταν στις αρχές Απριλίου, όταν ο Αλέξης Τσίπρας έδωσε ομιλία στο συνέδριο της κομματικής νεολαίας και, μεταξύ πολλών άλλων εξωφρενικών, υποσχέθηκε κάτι το οποίο τότε πέρασε απαρατήρητο, αλλά εγώ το συγκράτησα εξαιτίας της ενόχλησης που μου προκάλεσε η σκόπιμη ψευδοεπιστημονική ασάφεια της γλώσσας. Υποσχέθηκε «διάχυση της οπτικής του φύλου σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής». Δηλαδή; Τι σημαίνει «οπτική του φύλου» και πώς διαχέεται;
Στις 10 Ιουνίου, στην Οξφόρδη, σε μια αίθουσα κάποιου κτιρίου του ιστορικού πανεπιστημίου, διεξήχθη επιστημονική ημερίδα με τον ωραίο τίτλο «New Queer Greece; Performance, Politics, Identity», από το πρόγραμμα της οποίας νομίζω ότι μπορούμε να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τι εννοούσε ο πρωθυπουργός με τον περίεργο όρο που χρησιμοποίησε. (Περιττεύει μάλλον να μεταφράσω τον τίτλο της ημερίδας. Πώς να πεις το «new queer Greece» στα ελληνικά; «Νέα τρελιάρα Ελλάδα»; Δεν λέγεται...) Βεβαίως, δεν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των δύο γεγονότων· το καθένα συνέβη ανεξαρτήτως του άλλου. Συνδέονται όμως θεματολογικά, αλλά και ως φόρος τιμής στην ηθική προσταγή του E. M. Forster, να συνδέουμε και μόνο να συνδέουμε! Το πνεύμα, άλλωστε, του σπουδαίου Βρετανού συγγραφέα αρμόζει απολύτως και κατεξοχήν, εφόσον το θέμα μας είναι η «οπτική του φύλου» και η διάχυσή της. (Στον κύκλο των διανοουμένων του Μπλούμσμπερι, όπου ανήκε ο Forster, η «οπτική του φύλου» ήταν τόσο διάχυτη, ώστε ορισμένοι έπαψαν να μιλούν στον Keynes, όταν στα γεράματά του νυμφεύθηκε συνταξιούχο μπαλαρίνα του Ντιάγκιλεφ...)
Για να επανέλθουμε στην οξφορδιανή ημερίδα, την αποτελούσαν εννέα διαλέξεις από ισάριθμους καθηγητές ή ερευνητές ελληνικής καταγωγής σε πανεπιστήμια του αγγλόφωνου κόσμου – της Κύπρου περιλαμβανομένης. Η θεματολογία εκτεινόταν από τα πεζά και βατά, όπως π.χ. για τον λεσβιακό ακτιβισμό σε μια επαρχιακή πόλη της Ελλάδας ή τους λεσβιακούς χαρακτήρες στις τηλεοπτικές κωμωδίες, μέχρι τα πιο υψηλά και ακαταλαβίστικα, όπως το υπέροχο «Anamnesis, Affect, Queer Poetics: Writing Dissident Sexualities into National Identities», που δεν μπαίνω καν στον κόπο να σκεφθώ να το μεταφράσω.
Ωστόσο, το φινάλε και, συγχρόνως, η αισθητική κορύφωση της ημερίδας ήταν οι δύο περφόρμανς που ολοκλήρωσαν μια πνευματικά γόνιμη ημέρα, είμαι βέβαιος, για όσους το παρακολούθησαν. Κατ’ αρχάς, ο Μάριος Χατζηπροκοπίου από το Πανεπιστήμιο του Αμπερίστγουιθ, στη δυτική Ουαλλία, με μια παράσταση που ο οποιοσδήποτε θα καταλάβει περί τίνος πρόκειται, εφόσον μπορεί να διαβάζει ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες: «Queering the archive of Greek laments: a self-reflexive account on the lecture-performance “Pustia Ke Ololygmos: Selections from the Occult Songs of the Greek People”». Τελευταίος, «ένας θεός των», για να το πω καβαφικά. Ο Stavros Stavrou Karayianni (δεν βάζει ποτέ τελικό σίγμα στο επίθετό του), από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Κύπρου, με την περφόρμανς «When the Body Re-members». Αν θέλετε να σχηματίσετε ίδια άποψη, δεν έχετε παρά να ανοίξετε το YouTube και να πληκτρολογήσετε τη φράση «Stavros Karayanni’s Belly Dance Workshop». Θα θαυμάσετε τη χάρη με την οποία χορεύει το τσιφτετέλι. (Προσέξτε, ιδίως, πώς ξεπροβάλλει σαν έκπληξη πίσω από μια οθόνη και αρχίζει να λικνίζεται...)
Ας μη μας εντυπωσιάζει, όμως, το ότι όλα αυτά συμβαίνουν στην Οξφόρδη. Κάθε πανεπιστήμιο –ακόμη και τα καλύτερα– έχει την μπαγκατέλα του. Εν προκειμένω, η μπαγκατέλα είναι το τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών της Οξφόρδης, το οποίο βρίσκεται σε προϊούσα παρακμή εδώ και μία δεκαετία και, παρά τον τίτλο του, επικεντρώνεται κυρίως σε σπουδές φύλου, Ντεριντά, μετα-αποικιοκρατία και άλλα παρόμοια. Με άλλα λόγια, η ημερίδα έφερε την υπογραφή του Δημήτρη Παπανικολάου, του γνωστού πλέον δυνάστη του Αρχείου Καβάφη. Αλλωστε, στην πρώτη κιόλας παράγραφο του προγράμματος της ημερίδας, αναφέρεται ότι «κατέστη δυνατή χάρη στη γενναιόδωρη προσφορά του Ιδρύματος Ωνάση»...

Στέφανος Κασιμάτης (kathimerini.gr, 20/6/2017)


 The ASFA BBQ presents:
The lecture by Dr. Nicephor Herrantes
“Pustiá ké ololygmós”: Selections from the Occult Songs of the Greek People
Friday 12 June 2015
19:00
Athens School of Fine Arts
design hall of ASFA, 256 Peiraios st.
(αίθουσα Γυμνού νυκτός)


Statement

This paper presents a 5 years research project of the University of São Paulo, entitled The Polites Manuscript and its international mongering: Identifying twenty Greek folk songs with their replicas worldwide. Dating back to the late 19th century, the Polites Manuscript came to light three years ago and contains twenty, disavowed or ‘occult’ ‘Selections from the songs of the Greek people’ which were recorded by Nikolaos Politis (1850-1921), but have never been included in his same-titled key publication (1914). All these texts raise issues about various forms of homoerotic desire, while at the same time they decry the impossibility for different kinds of radical subjects to become worthy of mourning.

For the reasons that this paper elucidates, since the year 1914, individuals and communities in different countries appropriated these songs, depicting them as original creations and silencing their Greek origins. The research project presented here aims a) to identify the Polites Manuscript folksongs with individual and collective works of the world literary heritage, b) to restore and publish the discovered manuscipt as the first Greek folk anthology of queer laments (pustiás ké ololygmú).

Dr. Nicephor Herrantes is a Modern-Greek Studies scholar. Ηe is currently a postdoctoral researcher at the University of São Paulo, where he participates at the research project The Manuscript Polites and its international mongering: identifying twenty Greek folk songs with their worldwide replicas. A Brazilian of Greek origin, he studied Anthropology at the University of Brasilia and Modern Greek Literature at the Aristotle University of Thessaloniki. In 2010, he earned his PhD in Modern Greek Literature from the University of São Paulo, under the supervision of Professor Nikolau Polites Da Silveira. Nicephor has published articles on both Brazilian and Modern Greek oral traditions. Nicephor is the editor of José Muñoz’s complete works in Modern Greek, and he translates the Greek Folk Studies scholars Nicolaos Polites and Stilpon Kyriakidis in Portuguese.
 *******
Lifo: — Πόσο εξοικειωμένος είναι ο κόσμος στην Ελλάδα με το queer performance; Πιστεύεις ότι θα μπορούσε να περάσει σε μεγάλο κοινό;

Nicephor Herrantes: Τα τελευταία χρόνια, οι επισκέψεις μου στη χώρα σας τείνουν να είναι σποραδικές και σύντομες, οπότε, δυστυχώς, δεν έχω στενή επαφή με την καλλιτεχνική ζωή. Θέλω, όμως, να σταθώ στο επίθετο εξοικειωμένος που χρησιμοποιήσατε. Από τα ελάχιστα που γνωρίζω, το queer αντιστοιχεί σε ελληνικά επίθετα όπως λοξό, παράξενο, αλλόκοτο, ίσως ακόμη και ανοίκειο. Κατανοώ, λοιπόν, το queer ως ξενιστή, ως εισβολέα-μίασμα. Μας θέτει εκτός οικειότητας. Εκτός οίκου. Μας ξεσπιτώνει από την ασφάλεια-ασφυξία των labels. Δραπετεύει από κάθε ορισμό. Ας μην ξεχνάμε ότι το queer στα αγγλικά δεν είναι μόνο επίθετο αλλά και ρήμα, άρα όχι μόνο περιγραφή, μα γίγνεσθαι. Με ποιους όρους, λοιπόν, μπορεί κανείς ‒πόσο μάλλον το μεγάλο κοινό‒ να εξοικειωθεί με κάτι που δρα διαρκώς, προγραμματικά, στο κατώφλι; Και ακόμη, με τι τρόπους μπορούμε να το οικειοποιούμαστε κάθε φορά, προσωρινά έστω, αποφεύγοντας την εξημέρωση; [...]
Το ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του São Paulo στο οποίο εργάζομαι. Η μελέτη μας αφορά ένα ανέκδοτο χειρόγραφο του Νικολάου Πολίτη που ήλθε στο φως πριν από πέντε μόλις χρόνια. Το χειρόγραφο αυτό εμπεριέχει είκοσι τέσσερα δημοτικά τραγούδια, τα οποία, παρότι είχαν καταγραφεί από τον Μεσσήνιο λαογράφο, είχαν παραμείνει στην αφάνεια ‒ διόλου τυχαίο. Στο σύνολό τους τα εν λόγω τραγούδια εγείρουν ζητήματα ποικίλων μορφών ομοερωτικής επιθυμίας. Σκιαγραφούν το φύλο και τη σεξουαλικότητα όχι ως υπερβατικές, παγιωμένες ουσίες, αλλά ως διαδικασίες επιτελεστικές (performative), ανοιχτές στη ρευστότητα (gender-fluid) και σε πρωτεϊκής υφής μεταμορφώσεις. Χωρίς, βεβαίως, οι κοινωνικές επιταγές να αγνοούνται – αντιθέτως, υπογραμμίζεται η αδυνατότητα ριζοσπαστικών υποκειμένων διαφόρων ειδών όχι μόνο να βιώσουν την επιθυμία τους αλλά ακόμη και να καταστούν άξια πένθους. 

ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ. ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΠΕΡΙ "ΓΚΕΪ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ"

Στρασβούργο: «Δικαστική σφυριά» στον ρωσικό νόμο περί γκέι προπαγάνδας
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαίωσε, την Τρίτη, τρεις ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων που είχαν προσφύγει στο Στρασβούργο κατά του ρωσικού νόμου περί «γκέι προπαγάνδας».
skai.gr, 20/6/2017

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δικαίωσε, την Τρίτη, τρεις ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων που είχαν προσφύγει στο Στρασβούργο κατά του ρωσικού νόμου περί «γκέι προπαγάνδας». 

Οι τρεις άνδρες αποφάσισαν να απευθυνθούν στο Δικαστήριο, όταν μετά από μία διαδήλωση είχαν κληθεί να πληρώσουν πρόστιμο 5.000 ρουβλιών έκαστος, επειδή κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα που ενθάρρυναν την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας. 
Μπορεί η Ρωσία να έχει αποποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία από το 1993, οπότε και καταργήθηκαν αρκετοί σταλινικοί νόμοι, αλλά το 2013 η χώρα υιοθέτησε τον επίμαχο ομοσπονδιακό νόμο που απαγορεύει τη διάδοση οποιασδήποτε ρητορικής «κανονικοποιεί» την ομοφυλοφιλία, σε ανήλικους.
Ωστόσο αρκετές ανθρωπιστικές οργανώσεις σημειώνουν ότι η ασαφής και γενικόλογη διατύπωση, πρακτικά απαγορεύει ακόμα και την παραμικρή αναφορά στην ομοφυλοφιλία, καθιστώντας την ποινικό αδίκημα.
Οι διατάξεις του επίμαχου νόμου κατηγοριοποιούν ως κακούργημα που επισύρει ποινές έως και φυλάκισης τριών ετών, κάθε πράξη «προπαγάνδας υπέρ των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων».
Επιπλέον προβλέπονται πρόστιμα 5.000 ρουβλίων για όσα φυσικά πρόσωπα υποστηρίζουν δημοσίως την ομοφυλοφιλία ενώ οι χρηματικές ποινές γίνονται ακόμα μεγαλύτερες για επιχειρήσεις και μέσα ενημέρωσης.
Αρκετές έρευνες καταδεικνύουν ότι τα ομοφοβικά αισθήματα είναι εξαιρετικά διαδομένα και αρκετοί πολίτες θεωρούν ότι οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και οι λεσβίες δεν θα έπρεπε να έχουν τα ίδια δικαιώματα. 
Οι ακτιβιστές υποστήριξαν στο δικαστήριο ότι ο συγκεκριμένος νόμος παραβιάζει την ελευθερία στην έκφραση, αποτελώντας εμπόδιο στην καταπολέμηση των διακρίσεων. Οι δικηγόροι που εκπροσώπησαν την ρωσική πλευρά, υποστήριξαν πως η νομοθέτηση περιορισμών σε ότι αφορά τον δημόσιο διάλογο για την ομοφυλοφιλία, δικαιολογείται όταν στόχος είναι «η προστασία της ηθικής». 
Το Δικαστήριο απέρριψε τη θέση της ρωσικής κυβέρνησης καθώς, σύμφωνα με τους δικαστές, ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόστηκε ο νόμος στην περίπτωση των τριών ακτιβιστών ήταν μεροληπτικός και δεν υπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον. 
Το Στρασβούργο αποφάνθηκε ότι τέτοιοι νόμοι ενισχύουν το κοινωνικό στίγμα και την προκατάληψη και ενθαρρύνοντας την ομοφοβία και επιδίκασε στους ενάγοντες Νικολάι Αλεξέγιεφ, Νικολάι Μπάγιεφ και Αλεξέι Κισέλιοφ, χρηματική αποζημίωση 50.000 ευρώ για ηθική βλάβη.Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε σχεδιάζει να εφεσιβάλει. 
Ο ακτιβιστής Νικολάι Αλεξέγιεφ χαρακτήρισε την απόφαση του Δικαστηρίου «σπουδαία νίκη για την κοινότητα ΛΟΑΤ στην Ρωσία». Ο ίδιος έχει καταφύγει και στο παρελθόν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μετά την απαγόρευση των παρελάσεων gay pride από τη ρωσική κυβέρνηση. 
Ο Αλεξέγιεφ είχε τότε κερδίσει, αλλά έκτοτε πολλά δημοτικά συμβούλια αρνούνται να εκδώσουν τις σχετικές άδειες για την διεξαγωγή παρέλασης στα pride, επικαλούμενα διαφορετικούς κάθε φορά λόγους, τηρώντας το γράμμα του νόμου ενώ ακυρώνουν την ουσία του. 
Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων μπορεί να είναιθεωρητικά δεσμευτικές αλλά πρακτικά η σχέση της Ρωσίας με το δικαστήριο είναι υπό αμφισβήτηση, μετά και την ψήφιση νόμου που επιτρέπει στο ρωσικό Σύνταγμα να παρακάμπτει τις αποφάσεις του Στρασβούργου. 
Έτσι οι τρεις Ρώσοι ακτιβιστές μπορεί να μην αποζημιωθούν ποτέ από το ρωσικό δημόσιο, όπως δεν είχαν αποζημιωθεί ούτε οι μέτοχοι της πετρελαϊκής Yukos Oil, στους οποίους το ΕΔΑΔ είχε επιδικάσει περίπου 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ. 


20.6.17

ΤΕΣΤ ΑΙΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Τεστ αίματος κατά του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη
Η νέα εξέταση αποκαλύπτει ποιοι ασθενείς είναι κατάλληλοι για θεραπείαν με το νέο αντικαρκινικό φάρμακο ολαπαρίμπη και ποιοι όχι
tovima.gr, 20/6/2017
Επιστήμονες στη Βρετανία ανέπτυξαν ένα νέο τεστ αίματος που πιστεύουν ότι μπορεί να φέρει μεγάλη βελτίωση στη φαρμακευτική θεραπεία των ανδρών με προχωρημένο καρκίνο του προστάτη.
Το τεστ αποκαλύπτει ποιοι ασθενείς είναι κατάλληλοι και ποιοι όχι για θεραπεία με το νέο αντικαρκινικό φάρμακο ολαπαρίμπη, το πρώτο που ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων «αναστολέων PARP». Τα εν λόγω φάρμακα μπλοκάρουν ορισμένα ένζυμα, τα οποία εμπλέκονται στην επιδιόρθωση των καρκινικών κυττάρων, βοηθώντας έτσι στην καταστροφή τους.
Επίσης, το νέο τεστ ανιχνεύει τα πρώιμα σημάδια αντίστασης μερικών ασθενών στην ολαπαρίμπη λόγω γενετικών μεταλλάξεων του όγκου και επίσης παρακολουθεί την εξέλιξη του καρκίνου διαχρονικά. Πρόκειται για ένα τεστ υγρής βιοψίας, που αναλύει το DNA των καρκινικών κυττάρων στην κυκλοφορία του αίματος και είναι λιγότερο επεμβατικό από τη βιοψία ιστού.
Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ερευνών Καρκίνου (ICR) και του Νοσοκομείου Royal Marsden του Λονδίνου (μεταξύ των οποίων ο ελληνικής καταγωγής Ζαφείρης Ζαφειρίου), με επικεφαλής τον καθηγητή Γιόχαν ντε Μπόνο, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα καρκίνου "Cancer Discovery", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς. Οι επιστήμονες μελέτησαν δείγματα αίματος από 49 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο προστάτη, οι οποίοι συμμετείχαν στην κλινική δοκιμή της ολαπαρίμπης.
Η νέα εξέταση
Το νέο τεστ μπορεί να μετατρέψει το φάρμακο Lynparza (ολαπαρίμπη) της AstraZeneca σε εξατομικευμένο φάρμακο ακριβείας για τον καρκίνο του προστάτη. Το εν λόγω φάρμακο έχει ήδη εγκριθεί από το 2014 για τον καρκίνο των ωοθηκών και πρόσφατα εμφάνισε ενθαρρυντικά αποτελέσματα κατά του καρκίνου του μαστού, ενώ ήδη δοκιμάζεται κλινικά σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη.
Όπως έχει ήδη φανεί, μερικοί ασθενείς ανταποκρίνονται θετικά στην ολαπαρίμπη, αλλά άλλοι όχι ή ο καρκίνος τους αναπτύσσει αντίσταση. Το νέο τεστ διακρίνει ποιος ασθενής έχει ελπίδες να ωφεληθεί από το νέο φάρμακο.
«Αναπτύξαμε ένα ισχυρό τριπλό τεστ που στο μέλλον μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει τους γιατρούς να επιλέγουν θεραπεία, να ελέγχουν κατά πόσο αυτή φέρνει αποτελέσματα και να παρακολουθούν τον καρκίνο σε βάθος χρόνου. Πιστεύουμε ότι με το νέο τεστ θα είναι δυνατό να λαμβάνονται κλινικές αποφάσεις για το κατά πόσο ένα φάρμακο αναστολέας PARP δουλεύει, μέσα σε μόνο τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες από την έναρξη της θεραπείας», δήλωσε ο ντε Μπόνο. Πρόσθεσε ότι «το τεστ θα μπορούσε μελλοντικά να προσαρμοσθεί προκειμένου να ανοίξει νέες δυνατότητες ιατρικής ακριβείας για ασθενείς και άλλων μορφών καρκίνου».
Θα χρειαστούν όμως κλινικές δοκιμές του τεστ σε περισσότερους ασθενείς, προτού οι ογκολόγοι μπορούν να βασισθούν σε αυτό για τον καρκίνο του προστάτη, τη συχνότερη μορφή καρκίνου στους άνδρες. 


ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 20/6/2017



19.6.17

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ;

Τι είναι ο σεξουαλικός ναρκισσισμός
Της Εύης Κυράνα (ygeia.tanea.gr)
Ο σεξουαλικός ναρκισσισμός είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ανθρώπους οι οποίοι έχουν μια εξιδανικευμένη, μη ρεαλιστική εικόνα για τη σεξουαλικότητά τους.
Συνήθως αισθάνονται ότι έχουν μεγαλύτερη σεξουαλική επιθυμία ή είναι πιο επιδέξιοι στο σεξ σε σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους, ενώ, προκειμένου να διατηρήσουν την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, συχνά χειραγωγούν τη γνώμη των άλλων.
Μερικά τυπικά χαρακτηριστικά των σεξουαλικών ναρκισσιστών είναι τα ακόλουθα:
Ελλειψη οικειότητας. Οι σεξουαλικοί ναρκισσιστές θέτουν πρώτα τις δικές τους σωματικές ανάγκες και δεν επιδιώκουν να συνδεθούν συναισθηματικά με τους συντρόφους τους. Επιπλέον, η σεξουαλική πράξη είναι γι’ αυτούς πιο σημαντική από τις ανάγκες, τις επιθυμίες ή τις ανησυχίες του συντρόφου τους.
Μεγάλες προσδοκίες. Περιμένουν από τους συντρόφους τους να συμμετέχουν σε δύσκολες σεξουαλικές δραστηριότητες, καθώς και ότι θα τους ακολουθήσουν στις παρορμήσεις τους. Οταν όμως δεν εκπληρώνονται οι προσδοκίες τους, εκφοβίζουν, ενοχοποιούν ή φέρονται βίαια στον/στη σύντροφό τους.
Αίσθημα ανωτερότητας. Συχνά υποτιμούν και κατακρίνουν τους συντρόφους τους για να αυξήσουν τη δική τους αυτοπεποίθηση.
Ευαισθησία στην κριτική και τη σύγκριση. Οι σεξουαλικοί ναρκισσιστές νιώθουν έντονη δυσαρέσκεια εάν διαπιστώσουν ότι άλλοι άνθρωποι κάνουν περισσότερο – ή καλύτερο – σεξ από τους ίδιους.
Απιστία και σεξουαλική εξάρτηση. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι σεξουαλικοί ναρκισσιστές έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι άπιστοι και είναι πιο επιρρεπείς στις σεξουαλικές εξαρτήσεις.

ΚΟΛΟΜΒΙΑ. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΑΜΟΥ ΤΡΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ

Κολομβία: Αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά γάμος μεταξύ τριών ατόμων
Μια «πολυγαμική» οικογένεια
tovima.gr, 13/6/2017
http://www.tovima.gr/themes/1/default/media/home/clear.gifΗ Κολομβία, όπου το 2016 νομιμοποιήθηκε ο γάμος ομοφυλόφιλων, αναγνώρισε επισήμως στις αρχές του μήνα μια οικογένεια που αποτελείται από τρεις άνδρες.
«Επιθυμούσαμε να επισημοποιήσουμε το σπίτι μας, την οικογένειά μας. Δεν υπήρχε τίποτε νομικά που να μας αναγνωρίζει ως οικογένεια», δήλωσε ο Βίκτορ Ούγο Πράδα, ένα από τα τρία μέλη αυτής της ένωσης. «Είμαστε μια οικογένεια, μια ‘πολυγαμική’ οικογένεια. Είναι η πρώτη φορά στην Κολομβία», πρόσθεσε.
Σε αυτό τον γάμο συμμετέχουν ένας καθηγητής φυσικής αγωγής και ένας δημοσιογράφος, οι οποίοι το 2000 είχαν πραγματοποιήσει τον πρώτο δημόσιο γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων στην Κολομβία.
Αν και αυτού του είδους οι σχέσεις δεν είναι σπάνιες, είναι η πρώτη φορά που «νομιμοποιήθηκαν», εξήγησε ο Γερμάν Ρινκόν Περφέτι, δικηγόρος της ένωσης των ΛΟΑΤ. «Πρόκειται για μια αναγνώριση ότι υπάρχουν και άλλες μορφές οικογένειας», εκτίμησε.
Στην Κολομβία τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν δικαίωμα να υιοθετούν παιδιά, είτε πρόκειται για τα βιολογικά τέκνα ενός εκ του ζευγαριού, είτε όχι.


17.6.17

HAPPY PRIDE...

Πολλοί μεμψιμοιρούν ή αναλύουν τη σημειωτική της συμμετοχής εκπροσώπων της ελληνικής αστυνομίας στο Pride και την υποβιβάζουν ή την κράζουν. Μπορώ να δικαιολογήσω αυτή τη στάση αν είναι νέοι, δίχως το βίωμα των επιδρομών στα παλιά στέκια, της - πολλές φορές - βίαιης συμπεριφοράς των αστυνομικών απέναντι στους ομοφυλόφιλους. Να είσαι εικοσιενός χρονών, να πίνεις αναψυκτικό στον Αλέκο, να έρχεται η αστυνομία να ζητάει ταυτότητες και στην ερώτησή σου γιατί το κάνουν αυτό να σε πετάνε στον τοίχο και να σε χτυπάνε, πριν σε μαζέψουν στο τμήμα. Και οι υπόλοιποι θαμώνες, ακόμα και φίλοι σου, να κάνουν τουμπεκί. Από φόβο, σα να μην έχει συμβεί τίποτα.
Παρ’ όλα αυτά το 2003 με την επιδρομή στο Spices, το κυνήγι μαγισσών στα ΜΜΕ που ακολούθησε και την αυτοκτονία του ενός από τους συλληφθέντες (οι οποίοι στο τέλος αθωώθηκαν) δεν είναι τόσο μακριά ώστε να δικαιολογεί τέτοια στάση, ακόμα και σε πιο νέους.
Σε επανάσταση δίχως αιτία πήξαμε, σε μπουρδολογία πνιγήκαμε.
Η συμμετοχή των αστυνομικών στο Pride ήταν ένα ουσιαστικό επαναστατικό βήμα. Σύμμαχος όσων θέλουν να υπάρχουν όντας ο εαυτός τους, δίχως να επαναστατήσουν.
Δεν γεννήθηκαν όλοι επαναστάτες, ούτε καν με τη διάθεση.

(Αναδημοσίευση από Θωμάς Ξωμερίτης


ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 17/6/2017


 ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ, Η ΣΕΡΒΙΑ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ
Μια διπλή «πρωτιά» έχει εδώ και λίγες ώρες η Άνα Μπρνάμπιτς καθώς έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σερβίας που είναι και ομοφυλόφιλη.
Η 41χρονη Μπράνμπιτς είναι απόφοιτη του πανεπιστήμιου του Χαλ στην Αγγλία και ο πρώτος πρωθυπουργός σε βαλκανική χώρα που είναι και γυναίκα και λεσβία.
Η τοποθέτησή της κατ' επιλογήν του προέδρου της χώρας και πρώην πρωθυπουργού Αλεκσάντερ Βούτσιτς έρχεται λίγα 24ωρα μετά την εκλογή στην Ιρλανδία του Λέο Βαράντκαρ, του πρώτου ομοφυλόφιλου πρωθυπουργού της χώρας.
Η Μπρνάμπιτς εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή της Σερβίας το 2016 όταν έγινε η πρώτη ανοιχτά ομοφυλόφιλη υπουργός της Σερβίας αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο της δημόσιας διοίκησης.
Νωρίτερα είχε εργαστεί σε βιομηχανίες αιολικής ενέργειας και σε αναπτυξιακά έργα που είχαν χρηματοδοτηθεί από τις ΗΠΑ.
«Είναι πολύ σημαντικό βήμα για μια χώρα που το 65% πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια και το 78% ότι δεν πρέπει να εκφράζεται έξω από το σπίτι. Η τοποθέτηση μιας λεσβίας σε θέση ευθύνης μόνο ως θετικό μήνυμα μπορεί να εκφραστεί» δήλωσε ο ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα Γκόραν Μίλετιτς.
Η Μπρνάμπιτς αναλαμβάνει την πρωθυπουργία σε μια κρίσιμη περίοδο για τη Σερβία που προετοιμάζει την ένταξη της στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθώντας παράλληλα να διατηρήσει τους στενούς δεσμούς με τη Ρωσία και να αναπτύξει τους δεσμούς φιλίας με το Πεκίνο.
Ωστόσο επικριτές της επιλογής Βούτσιτς τονίζουν ότι η επιλογή της Μπρνάμπιτς αποτελεί στρατηγική κίνηση του Σέρβου προέδρου για να συνεχίσει να κινεί τα νήματα στη χώρα καθώς η νέα πρωθυπουργός έχει χαμηλό προφίλ και είναι άπειρη πολιτικός στοιχεία που δεν θα της επιτρέψουν πολλούς ελιγμούς. (tanea.gr)


16.6.17

HAPPY PRIDE?


Σχόλιο σε προηγούμενη ανάρτηση:

Blogger Ο/Η gay super hero είπε...
Aπό τη μία η γνωστή μαφία των αναρχομπάχαλων που δεν θα ησυχάσει αν δεν βάλει κάτω από την μπότα της οποιαδήποτε μαζική εκδήλωση. Από την άλλη οι εξίσου γνωστοί επαγγελματίες του "φιλελεύθερου" ακτιβισμού με χορηγούς 29 κατασκευαστές πλυντηρίων (τόσες είναι οι πρεσβείες που στηρίζουν το Pride στη νεο-αποικιακή Ελλάδα) υπό τη φιλόξενη Στέγη διαφόρων ευαγών ιδρυμάτων. Στη μέση κυβερνητικά στελέχη του Σύριζα με το ένα πόδι στα κινήματα και το άλλο στα θέλγητρα της εξουσίας. Και στη θέση των πραγματικών ομοφυλόφιλων που συνεχίζουν να διεκδικούν στοιχειώδη αξιοπρέπεια σε μία όλο και πιο δύσκολη καθημερινότητα, μοδάτοι χιπστερονεολαίοι που παπαγαλίζουν τα διάφορα queer μανιφέστα.

Καθόλου happy δυστυχώς, αλλά απέραντα θλιβερή η εικόνα της δυσλειτουργικής Ελλάδας όπως σκιαγραφείται πλέον μέσα από το pride..

Η (ΓΚΕΪ) ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ

Gay γίνεται ο ρόλος που έπαιξε η Ελλη Λαμπέτη στο θέατρο! Ο μονόλογος του Ζαν Κοκτό «Ανθρώπινη φωνή» -είχε ερμηνεύσει συγκλονιστικά η θρυλική ηθοποιός- συναντά τον «Εμπορο της Βενετίας» του Σαίξπηρ, σε μια ιδέα του σκηνοθέτη Βασίλη Νικολαϊδή. 
Ετσι, ο Θανάσης Κουρλαμπάς και ο Κωνσταντίνος Αρνόκουρος θα υποδυθούν τους γκέι εραστές που μιλούν στο τηλέφωνο, με τον νεότερο να ανακοινώνει στον αγαπημένο του ότι πρόκειται να παντρευτεί μια γυναίκα, για να μπορέσει να αποκατασταθεί κοινωνικά. 
Η παράσταση θα ανεβεί τη νέα σεζόν στο θέατρο Αλκμήνη και πρόκειται για μια «αποκατάσταση» του αρχικού κειμένου, αφού ο Κοκτό ήταν ομοφυλόφιλος και εμπνεύστηκε το κείμενό του από έναν άνδρα, αλλά οι συνθήκες της εποχής του δεν του επέτρεπαν να το παρουσιάσει όπως πραγματικά ήταν. (espressonews.gr, 15/6/2017)

"Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Εμπρός; Εμπρός; Όχι, κύριέ μου, είμαστε πολλοί στη γραμμή, διακόψτε! Κλεί... Εμπρός; Κλείστε εσείς! Εμπρός; 07, όχι 08.
Κουδούνισμα τηλεφωνου
Εμπρός; Μα, κυρία μου, τι θέλετε να κάνω; Δικό μου λάθος; Καθόλου! Εμπρός; Δεσποινίς; Ακούστε! Δεσποινίς... με καλούν και δεν μπορώ να μιλήσω.Μιλάνε κι άλλοι πολλοί στη γραμμή.
Πέστε σ' αυτήν την κυρία να κλείσει! Ναι;
Κουδούνισμα τηλεφωνου.
Ναι; ναι; Εσύ είσαι; Εσύ είσαι; Δεν σε ακούω καλά. Είσαι πολύ μακριά. Πο-λύ μα-κρι-ά. Αχ, είναι φοβερό... Μιλάνε κι άλλοι πολλοί στη γραμμή. Ξαναπάρε με! Εμπρός; Λέω ξα-να-πά-ρε-με! Ναι!
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Ναι; Επιτέλους! Όχι, ήτανε σωστό μαρτύριο να σε ακούω μέσα από όλες αυτές τις φωνές! Όχι, πολύ καθαρά! Ναι. Γύρισα πριν δέκα λεπτά. Μ' έχεις ξαναπάρει; Όχι, δεν ήμουν εδώ. Έφαγα έξω, στης Μάρθας. Χτες βράδυ; Χτες έπεσα αμέσως. Κι επειδή δεν μπορούσα να κοιμηθώ πήρα ένα χαπάκι. Όχι, ένα μόνο. Στις εννιά. Είχα λίγο πονοκέφαλο, αλλά μου πέρασε. Το πρωί ήρθε η Μάρθα, φάγαμε μαζί, ντύθηκα, πήγα στα μαγαζιά, γύρισα σπίτι κι έβαλα όλα τα γράμματα μέσα στην κίτρινη τσάντα. Τι; Όχι, όχι, έχω πολύ θάρρος. Είμαι πολύ δυνατή. Πολύ. Μετά; Μετά ντύθηκα, ήρθε η Μάρθα και με πήρε κι αυτό είναι όλο. ναι, γυρίζω απ' το σπίτι της τώρα. Το ροζ φόρεμά μου με τη γούνα. Και το μαύρο μου καπέλο. Ναι, φοράω ακόμα το καπέλο. Εσύ τώρα γύρισες; Α, έμεινες σπίτι. Ποια δίκη; α, ναι! Δεν πρέπει να κουράζεσαι. Εμπρός; Εμπρός; Μη διακόπτετε! αγάπη μου, αν μας διακόψουν, ξαναπάρε με αμέσως! Εμπρός; Την τσάντα; Τα γράμματά μου και τα δικά σου. Μπορείς να στείλεις να την πάρεις όποτε θέλεις. Ω, καταλαβαίνω, αγάπη μου, καταλαβαίνω, μη διακολογείσαι! Είναι πολύ φυσικό, εγώ είμαι ανόητη.Εσύ; Μα, όχι, αγάπη μου! όχι, δεν έχω να σου παραπονεθώ για τίποτα. Κάνεις λάθος! Είχαμε συμφωνλησει από την αρχή πως δεν θα λέγαμε ποτέ ψέματα ο ένας στον άλλον. Και θα μου φαινόταν εγκληματικό, αν μου το 'κρυβες ως την τελυταία στιγμή. το χτύπημα θα ήταν τρομερό, ενώ έτσι είχα τον καιρό να συνηθίσω. Να καταλάβω... Θέατρο; Σου παίζω θέατρο εγώ; Με ξέρεις, είμαι ανίκανη να τα καταφέρω! Θα το καταλάβαινες από τη φωνή μου, αν σου έκρυβα κάτι. Αποφάσισα να έχω θάρρος και θα έχω! Όχι... άφησε να ... Δεν είναι το ίδιο! Είχα όλο τον καιρό να συνηθίσω στην ιδέα. Η αγάπη μας είχε να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια. Έπρεπε ή να απαρνηθώ πέντε χρόνια ευτυχίας ή να δεχτώ τους κινδύνους. Ποτέ δεν φαντάστηκα πως όλα θα πήγαιναν περίφημα... Πληρώνω ακριβά μιαν ανεκτίμητη χαρά! Εμπρός; Α-νε-κτί-μη-τη. Όχι, δεν μετανιώνω! Δεν μετανιώνω για τίποτα! Κάνεις... Κάνεις λάθος! Λάθος! Έχω αυτό που μου αξίζει. θέλησα να κάνω μια τρέλα και να δοκιμάσω μια τρελή ευτυχία. Αγάπη μου... Ναι; Άφησέ με να σου μιλήσω... Μα... Μην κατηγορείς τον εαυτό σου, εγώ φταίω για όλα σου λέω! Θυμάσαι εκείνη την κυρία στις Βερσαλίες; Θυμάσαι τότε; Και το τηλεγράφημα; Εγώ θέλησα να 'ρθω, εγώ σου έκλεισα το στόμα, εγώ σου είπα πως τίποτα δεν με νοιάζει. Όχι, εδώ είσαι άδικος. Όχι! Σου μιλάω για την Τρίτη, εκείνη την Τρίτη το βράδυ, στις 27 του μηνός. Όχι, το δικό σου το μήνυμα έφτασε Δευτέρα, στις 26. Δεν... Δεν ξέρω ακόμα. Ίσως να φύγω. Πάντως, όχι αμέσως. Εσύ; Αύριο; Α! Δεν ήξερα πως ήτανε τόσο βιαστικό. Τότε... περίμενε... ειναι πολύ απλό. Αύριο πρωί θα αφήσω την τσάντα στο θυρωρό. Μπορείς να στείλεις τον Ζοζέφ να την πάρει. Εγώ μπορεί να μείνω ή μπορεί να πάω να περάσω μερικές μέρες στης Μάρθας, στην εξοχή. Σύμφωνοι. Ποια γάντια; Τα γάντια που φοράς όταν πδηγείς το αυτοκίνητο; Δεν ξέρω, δεν τα είδα. Περίμενε όμως, θα κοιτάξω. Ναι, μην κλείσεις. Περίμενε... Ναι; Αγάπη μου, δεν τα βρήκα. Έψαξα παντού. Κοίταξα στην πολυθρόνα, στο χολ, στην τουαλέτα... δεν τα βρήκα. Θα κοιτάξω πάλι. Αν τα βρω ως αύριο, θα τα αφήσω στο θυρωρό, μαζί με την τσάντα. Ναι... τα γράμματα... να τα κάψεις... Ήθελα να σου ζητήσω κάτι πολύ ανόητο. Να... θα ήθελα να σε παρακαλέσω... αν τα κάψεις, θα ήθελα να φυλάξεις τη στάχτη μέσα στη μικρή κοκκαλένια τσιγαροθήκη που σου είχα χαρίσει. Εμπρός; Όχι, δεν... είμαι ανόητη... Δεν έχω τίποτα... Θα ήθελα μόνο να έχω αυτή τη στάχτη. Αυτό είναι όλο. Τι καλός που είσαι. Ναι, σωστά. φοράς τη ρόμπα σου; Είσαι ξαπλωμένος; Δεν πρέπει να δουλεύεις ως αργά, πρέπει να κοιμηθείς, αν είναι να ξυπνήσεις νωρίς. Εμπρός; Εμπρός; Δεν μ' ακούς; Αχ! Κι όμως μιλάω δυνατά. Εμπρός; Τώρα μ' ακούς; Αχ, είναι αστείο, γιατί εγώ σε ακούω σα να 'σαι μέσα στο δωμάτιο. Εμπρός; Δεσποινίς, μιλάω! Εμπρός; Α, ναι. Σ' ακούω τώρα πολύ καλά. Σ' ακούω καλύτερα κι από πρώτα. Η συσκευή σου βουίζει. Σαν να μην είναι το δικό σου τηλέφωνο. Σε βλέπω, ξέρεις! Ποιο φουλάρι; Το κόκκινο... με ξανασηκωμένα τα μανίκια... στο αριστερό το ακουστικό... στο δεξί το στυλό σου... σχεδιάζεις στο στυπόχαρτο καρδιές, πρόσωπα, άστρα... Γελάς! Όχι, όχι, αγάπη μου, προπάντων, μη με κοιτάζεις! Φοβάμαι! Αποφεύγω να κοιτάξω στον καθρέφτη. Δεν τολμάω να ανάψω το φως της τουαλέτας μου. Χτες το βράδυ αντίκρυσα ξαφνικά μπροστά μου μια γριά κυρία... μ' ένα πλήθος ρυτίδες... Είσαι πολύ ευγενικός, αγάπη μου! αλλά ένα ωραίο σώμα είναι χρήσιμο μόνο στις καλλιτέχνιδες. προτιμούσα τότε που μου έλεγες πως έχω ένα πονηρό μουτράκι... Αστειευόμουν... Είσαι κουτός! Ευτυχώς που είσαι αδέξιος και που μ' αγαπάς, γιατί αν δεν μ' αγαπούσες και δεν ήσουνα αδέξιος, το τηλέφωνο θα γινότανε ένα τρομερό όπλο στα χέρια σου. Ένα όπλο που δεν αφήνει ίχνη και δεν κάνει θόρυβο. Εγώ κακιά; Εμπρός; Αγάπη μου, πού είσαι; Εμπρός; Δεσποινίς, μας διέκοψαν! Περιμένετε... οτε 047 .
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Ναι; Εμπρός; Μιλάει; Θα με παίρνει.
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Εμπρός; ΟΤΕ 047. Αχ, όχι 6! Δεσποινίς, ακούστε έκαναν λάθος! Ζήτησα ΟΤΕ 047 και μου δώσανε κατά λάθος 046.
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Εμπρός; Εσύ είσαι, Ζοζέφ; Ναι, εγώ είμαι, η κυρία. Μιλούσα με τον κύριο και μας διέκοψαν. Α... Δεν είναι εκεί... Ναι... σωστά... είμαι ανόητη... δεν θα γυρίσει απόψε... Ναι, μου τηλεφωνούσε από ένα εστιατόριο και εγώ... μας διέκοψαν και αφηρημένη πήρα τον αριθμό του σπιτιού σας. Με συγχωρείς, Ζοζέφ. Ευχαριστώ πολύ. Καληνύχτα.
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Εμπρός; Αγάπη μου, μας διέκοψαν. Όχι, περίμενα.  Χτύπησε μια φορά, το σήκωσα και δεν μίλησε κανείς. Ναι... Νυστάζεις; Είσαι τόσο καλός που μου τηλεφώνησες, πολύ καλός. Όχι, όχι, δεν έχω τίποτα... Όχι, δεν άλλαξα... Είμαι όπως ήμουνα και πριν. Μόνο να, καταλαβαίνεις, μιλάμε... δεν σκεφτόμαστε πως σε λίγο πρέπει να σταματήσουμε, να κλείσουμε, να ξαναπέσουμε στο κενό, στο σκοτάδι... Άκουσε, αγάπη μου, δεν σου είπα ποτέ μου ψέματα... Ναι, ξέρω! Αχ, Θεέ μου, το πιστεύω. Σε πιστεύω, δεν το λέω γι' αυτό. Το λέω επειδή εγώ είπα ψέματα. Θέλω να πω, εγώ σου λέω ψέματα απόψε και δεν μου αρέσει. Δεν θέλω να σου λέω ψέματα ακόμα κι αν είναι για το καλό σου. Όχι, τίποτα το σπουδαίο, αγάπη μου, αλλά να... Εδώ κι ένα τέρτατο σου λέω ψέματα... Σου έλεγα ψέματα, ας πούμε, ότι έφαγα έξω και για το φόρεμά μου. Δεν έφαγα, δεν φοράω το ροζ μου φόρεμα. Είχα ρίξει πάνω από το νυχτικό μου ένα παλτό, επειδή περίμενα το τηλεφώνημά σου. Σκεφτόμουνα, κόντευα να τρελαθώ... Αποφάσισα λοιπόν κι εγώ να βγω έξω, να πάρω ένα ταξί, να 'ρθω κάτω απ' τα παράθυρά σου να περιμένω. Ναι, να περιμένω... Δεν ξέρω τι. Έχεις δίκιο. Θα απαντήσω σ' ό,τι με ρωτήσεις. Σου ορκίζομαι. Εδώ. Δεν έφαγα τίποτα, δεν μπορούσα. Ήμουνα πολύ άρρωστη. Εχτές βράδυ θέλησα να πάρω ένα χαπάκι για να κοιμηθώ. Σκέφτηκα τότε πως, αν έπαιρνα περισσότερα, θα κοιμόμουνα καλύτερα και πως, αν τα έπαιρνα όλα, θα κοιμόμουνα χωρίς όνειρα, χωρίς ξύπνημα, θα πέθαινα. Ήπια δώδεκα. Τα διέλυσα μέσα σε ζεστό νερό. Κοιμήθηκα σα μολύβι. Και είδα ένα όνειρο, ονειρεύτηκα την πραγματικότητα. Ξύπνησα ευχαριστημένη που ήταν όνειρο κι όταν κατάλαβα πως ήταν αλήθεια, πως ήμουνα μονάχη, πως δεν ακουμπούσα το κεφάλι μου στον ώμο σου, ένιωσα πως δεν μπορούσα πια να ζήσω. Ένιωσα την καρδιά μου να μη  χτυπάει, σα να μην είχα βάρος. Και ύστερα με έπιασε μια τρομερή αγωνία και, καθώς ο θάνατος αργούσε να 'ρθει, τηλεφώνησα ύστερα από μία ώρα στη Μάρθα. Δεν είχα πια το κουράγιο να πεθάνω μονάχη μου. Ήταν 4 το πρωί. Η Μάρθα ήρθε με το γιατρό που μένει στην πολυκατοικία της. Φαίνεται πως είναι πολύ δύσκολο να δηλητηριαστείς και πως κάνεις πάντα λάθος στη δόση. Ναι, ο γιατρός έγραψε μια συνταγή και η Μάρθα έμεινε ως απόψε κοντά μου. Την παρακάλεσα να φύγει, επειδή μου 'χες πει πως θα μου τηλεφωνήσεις για τελευταία φορά και φοβόμουν μήπως δεν με αφήσει να σου μιλήσω. Όχι, τώρα είμαι πολύ καλά! Πολύ καλά. Αχ, Θεέ μου, τι αδέξια που είμαι! Είχα ορκιστεί να μη σε τρομάξω, να σε αφήσω να φύγεις ήσυχος, να σου πω καλή αντάμωση, σα να 'ταν να ιδωθούμε κι αύριο. το πιο σκληρό είναι όταν πρέπει να κλείσεις να γίνει σκοτάδι. Εμπρός; Αχ, νόμιζα ότι μας είχαν διακόψει! Είσαι καλός, αγάπη μου! Γλυκιά μου αγάπη, που σ' έκανα να πονέσεις! Ναι, μίλα, μίλα! Πες ό,τι να 'ναι. Φτάνει να σ' ακούω να μιλάς και μου περνάνε όλα. Υπέφερα τόσο που κυλιόμουνα χάμω. Ναι. Δειλός; Εγώ είμαι δειλή! Αχ, εσύ! Αχ, εσύ! Εσύ, που δεν μου έδωσες παρά μονάχα ευτυχία. Αγάπη μου, άκουσε να σου πω! Δεν στο είπα ποτέ... Άκουσέ με! Το ήξερα! Το περίμενα αυτό που έγινε. Μια μέρα στη μοδίστρα, σε ένα περιοδικό είδα τη φωτογραφία της. ήταν ορθάνοιχτο πάνω στο τραπέζι σ' αυτή την σελίδα. Γιατί δεν ήθελα να χαλάσω τις τελυταίες μας βδομάδες. Είναι πολύ φυσικό, μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω... Τι; Όχι! Χίλιες φορές καλύτερα! Αν δε μου είχες τηλεφωνήσει, θα πέθαινα! Στάσου, περίμενε! Περίμενε να βρούμε έναν τρόπο... Αχ, συγχώρεσέ με, το ξέρω πως αυτή τη στιγμή είμαι ανυπόφορη και πως είσαι πολύ υπομονετικός, αλλά κατάλαβέ με! Υποφέρω! Αυτό το σύρμα είναι το τελευταίο πράγμα που με ενώνει ακόμα μαζί σου. Ναι. Κοίτα... Εχτές το βράδυ είχα πέσει στο κρεβάτι με το τηλέφωνο στην αγκαλιά μου.... Το ξέρω πως είναι ανόητο, αλλά είχες πει ότι θα μου τηλεφωνούσες, ύστερα το τηλέφωνο αισθάνομαι ότι φτάνει μές στο σπίτι σου... Λοιπόν, φαντάσου, μισοκοιμόμουνα κι έβλεπα ένα σωρό όνειρα. Έβλεπα... ότι το χτύπημα του τηλεφώνου γινόταν ένα αληθινό χτύπημα που μου 'δινες κι επεφτα. Ή έβλεπα ότι το σύρα τυλίγεται στο λαιμό μου και με πνίγει. Ή ακόμα έβλεπα ότι βρισκόμουνα στο βυθό μιας θάλασσας που έμοιαζε με το διαμέρισμα στο Οτέι και ενωνόμουνα μαζί σου μ' ένα σωλήνα από σκάφανδρο και σε ικέτευα να μην κόψεις αυτό το σωλήνα. Όνειρα... Φαίνονται τόσο ανόητα όταν τα διηγείσαι! Μόνο που στον ύπνο μου ήτανε ολοζώντανα και ήτανε τρομερό. Μα... τώρα επειδή μου μιλάς... Πέντε χρόνια τώρα ζω από σένα! Περνάω την ημέρα μου περιμένοντάς σε. Όταν αργείς, νομίζω πως πέθανες. Πεθαίνω όταν σε φανταστώ νεκρό. Ξαναζώ όταν γυρίζεις και ύστερα, όσο είσαι κοντά μου, πεθαίνω από το φόβο μη μου φύγεις. Ναι, το πρώτο βράδυ κοιμάσαι. Ύστερα ο πόνος μαλακώνει, τον αντέχεις. Αυτό που δεν μπορείς να αντέξεις είναι η δεύτερη νύχτα, χτες, και η τρίτη, απόψε. Σε λίγα λεπτά και αύριο και μεθαύριο και μέρες και μέρες θα κάνεις τι, Θεέ μου; Γλυκιά μου αγάπη! Δεν είχα ποτέ καμιά άλλη δουλειά εκτός από σένα. Η Μάρθα έχει οργανώσει τη ζωή της. Είναι σαν να ρωτάς ένα ψάρι πώς θα οργανώσει τη ζωή του έξω από το νερό. Μονάχη, μονάχη... Μη φοβάσαι, δεν αυτοκτονεί κανείς δυο φορές! Με φαντάζεσαι εμένα να αγοράζω περίστροφο; Πού θα έβρισκα τη δύναμη να σοφιστώ ένα ψέμα; υπάρχουνε στιγμές που το ψέμα είναι χρήσιμο. Εσύ, ας πούμε, αν μου έλεγες ψέματα... Λέω... Αν μου έλεγες ψέματα για να κάνεις λιγότερο οδυνηρό το χωρισμό μας... Δεν λέω ότι μου λες ψέματα... όχι! Άφησέ με... θέλω να πω... Αν μου έλεγες ψέματα από αγάπη και το καταλάβαινα, θα σε αγαπούσσα ακόμα πιο πολύ! Αν δεν ήσουνα... Εμπρός; Εμπρός; Αχ, Θεέ μου, κάνε να ξανατηλεφωνήσει! Αχ, Θεέ μου, κάνε να ξανατηλεφωνήσει... Αχ, Θεέ μου, κάνε να ξανατηλεφωνήσει...
Κουδούνισμα τηλεφώνου.
Ναι; Αγάπη μου, μας διέκοψαν. Σου έλεγα πως αν μου έλεγες ψέματα από καλοσύνη και το καταλάβαινα, θα σε αγαπούσα ακόμα πιο πολύ. Ναι, αυτό εννούσα. Είσαι τρελός! Το ξέρω πως πρέπει, αλλά είναι φοβερό. Δεν θα έχω ποτέ το θάρρος. Να νομίζουμε πως είμαστε ο ένας πλάι στον άλλον και ξαφνικά μπαίνουν ανάμεσά μας υπόγεια, υπόνομοι, σύρματα, μια πόλη ολόκληρη... 'Εχω το σύρμα γύρω στο λαιμό μου! Έχω τη φωνή σου γύρω στο λαιμό μου! το καλύτερο θα ήταν να μας διακόψει το κέντρο κατά τύχη. Αχ, το ξέρω! Το ξέρω καλά! Το ξέρω πως αυτό που έχεις να κάνεις είναι πιο δύσκολο για σένα παρά για μένα. Καταλαβαίνεις; Καταλαβαίνεις... Ευχαριστώ! Είσαι καλός. Σ' αγαπάω. Πήγα να πω σε λίγο, από συνήθεια... Δεν πιστεύω... Ποιος ξέρει... Καλύτερα έτσι. Κι εγώ νομίζω, πολύ καλύτερα. Ναι. Λοιπόν, αγάπη μου, είμαι γενναία. Κάνε γρήγορα, κλείσε! Κλείσε γρήγορα! Κλείσε! Κλείσε! Σ' αγαπάω. Σ' αγαπάω. Σ' αγαπάω... Σ' αγαπάω! Σ' αγαπάω!"   
(http://totheatro.blogspot.gr)