24.5.15

ΟΙ ΙΡΛΑΝΔΟΙ ΕΙΠΑΝ "ΝΑΙ"


«Οι Ιρλανδοί ενέκριναν με μεγάλη πλειοψηφία τη νομοθεσία για το γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων», αναφέρουν οι μεταδόσεις των δημόσιων ΜΜΕ της χώρας (RTE), κατά την καταμέτρηση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος της Παρασκευής.
Πλήθος κόσμους βρίσκεται συγκεντρωμένο στο ιστορικής σημασίας δημοψήφισμα που αφορά την πλειονότητα των περιφερειών της Ιρλανδίας και διαδηλώνει υπέρ της απόφασης που θα ανακοινωθεί το βράδυ του Σαββάτου και επίσημα.
Η Ιρλανδία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που επέτρεψε με δημοψήφισμα τον γάμο μεταξύ ομοφύλων, γυρίζοντας την πλάτη στον συντηρητισμό που ενσαρκώνεται από την Καθολική εκκλησία, η οποία επιχείρησε τα πάντα για να αντιταχθεί στο σχέδιο και να σταματήσει τη μείωση της επιρροής της στην ιρλανδική κοινωνία.
Το "ναι" κέρδισε με ευρεία πλειοψηφία 62,3% των ψήφων, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη δημόσια τηλεόραση RTE για 40 από τις 43 περιφέρειες και δεν αφήνουν πλέον καμιά πιθανότητα νίκης στο στρατόπεδο του "όχι".
Η Ιρλανδία γίνεται έτσι η 19η χώρα, η 14η στην Ευρώπη, που νομιμοποιεί το γάμο μεταξύ ομοφύλων. Είναι αντίθετα η μοναδική χώρα που το έκανε έπειτα από δημοψήφισμα, καθώς οι άλλες επέλεξαν την κοινοβουλευτική οδό.

23.5.15

EUROVISION 2015. ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!


***
Τότε που άρχισαν όλα:

εφημ. Μακεδονία, 9/4/1974

22.5.15

ΟΙ ΙΡΛΑΝΔΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ


Οι κάλπες άνοιξαν το πρωί της Παρασκευής και κλείνουν στις 22:00 (τοπική). Όλα τα πολιτικά κόμματα έχουν ταχθεί υπέρ του «ναι» και ρόλο στο αποτέλεσμα αναμένεται να παίξει η προσέλευση των νεότερων ψηφοφόρων.
Ενδιαφέρον επίσης θα έχει το αν θα διαμορφωθεί απόκλιση στο πώς θα ψηφίσουν οι αστικές περιοχές και πώς η επαρχία: Στο δημοψήφισμα για το διαζύγιο που είχε γίνει πριν από είκοσι χρόνια, και στο οποίο η πρόταση είχε περάσει οριακά, μόνο πέντε από τις 30 περιφέρειες έξω από το Δουβλίνο είχαν ψηφίσει «ναι».
Η τελευταία δημοσκόπηση (Ipsos/Reuters) εμφανίζει το στρατόπεδο του «ναι» περίπου στο 70% και του «όχι» στο 30%, εάν αποκλειστεί το κάτι λιγότερο από 20% που δηλώνει αναποφάσιστο ή δεν απαντά. Η διαφορά υπέρ του «ναι» έχει μειωθεί ελαφρά τους τελευταίους μήνες, όμως ήταν σαφής από την εξαγγελία του δημοψηφίσματος. (tanea.gr, 22/5/2015)



Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η πρόταση θα εγκριθεί στην βαθιά καθολική χώρα, σε μία ψηφοφορία μεγάλης συμβολικής σημασίας.
Εάν η πρόταση εγκριθεί, τότε η Ιρλανδία θα γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα στηρίξει τον γάμο ομοφυλοφίλων με δημοψήφισμα. 

Οι πολίτες της Ιρλανδίας καλούνται την Παρασκευή να εγκρίνουν ή να απορρίψουν την εξής προσθήκη στο Σύνταγμά τους: «Ο γάμος μπορεί να συναφθεί σύμφωνα με τον νόμο από δύο άτομα, χωρίς διάκριση ως προς το φύλο τους».
Οι δημοσκοπήσεις δίνουν σαφές προβάδισμα στο «ναι», με τρεις δημοσκοπήσεις να δείχνουν ότι η πλειοψηφία των πολιτών τάσσεται υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων (τα ποσοστά του «ναι» κινούνται ανάμεσα στο 53% και στο 69%), αν και σημειώνεται αύξηση του ποσοστού του «όχι».
Ωστόσο, καθώς οι περισσότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων έκαναν λάθος στην περίπτωση των βρετανικών εκλογών, πολλοί είναι αυτοί που «κρατούν μικρό καλάθι» για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Εντα Κένι έχει ζητήσει από τους πολίτες να στηρίξουν τη μεταρρύθμιση. 

Αν και η Καθολική Εκκλησία τάσσεται κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων, αναλυτές εκτιμούν ότι τα σεξουαλικά σκάνδαλα στους κόλπους της -και η κάλυψή τους- έχουν πλήξει την εικόνα της Καθολικής Εκκλησίας στη χώρα.
Τους γάμους ομοφυλοφίλων στηρίζουν αρκετές διασημότητες, ανάμεσά τους οι ηθοποιοί Κόλιν Φάρελ και Κρις Ο' Ντάουντ, καθώς και ο τραγουδιστής Χόζιερ (γνωστός από το «Take me to Church»). 

Στο στρατόπεδο του «ναι» και ο Μπόνο των U2, αν και ο τραγουδιστής ξεκαθάρισε ότι δεν θα ψηφίσει. (tanea.gr, 21/5/2015)



«Η δικαίωση θα έρθει λίγο αργά για μένα», λέει ο 70χρονος Ντέιβιντ Νόρις, που για χρόνια πίστευε ότι ήταν ο μόνος ομοφυλόφιλος στην Ιρλανδία (μέχρι το 1993, η ομοφυλοφιλία τιμωρούνταν με φυλάκιση). «Είμαι όμως τόσο χαρούμενος που τόσοι νέοι άνθρωποι θα μπορέσουν να απολαύσουν τη ζωή τους χωρίς το στίγμα από το οποίο υπέφερα σε όλη μου την ύπαρξη».
Στην πρόσοψη του σπιτιού του, στο κέντρο του Δουβλίνου, αυτός ο καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας έχει κρεμάσει τη σημαία με το ουράνιο τόξο. Το 1973, ο Νόρις δημιούργησε το πρώτο κίνημα υπεράσπισης των ιρλανδών ομοφυλοφίλων και το 1984 έγινε ο πρώτος βουλευτής που είχε δηλώσει ανοιχτά ομοφυλόφιλος.
Από τότε που ο πρωθυπουργός Εντα Κένι αποφάσισε να υποβάλει σε δημοψήφισμα αυτό το θέμα, ένας υπουργός και μια διάσημη δημοσιογράφος της τηλεόρασης δήλωσαν ότι είναι γκέι, ενώ τα μέσα ενημέρωσης δημοσιεύουν καθημερινά τις μαρτυρίες ανθρώπων που ως τώρα αισθάνονταν παρίες. Υπάρχει βέβαια και η αντίθετη άποψη. «Δεν έχω ξαναδεί ποτέ μια τόσο συναισθηματική και τόσο διχαστική προεκλογική εκστρατεία», υποστηρίζει ο Μάικλ Κέλι, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Irish Catholic, που πρόσκειται στην εκκλησία. «Το πολιτικά ορθό άλλαξε στρατόπεδο: άλλοτε η Εκκλησία επέβαλλε τις απόψεις της, σήμερα είναι η μόνη που δεν δικαιούται να έχει άποψη».
Ο Τομ Ινγκλις, κοινωνιολόγος στο University College του Δουβλίνου, αποδίδει αυτή την αλλαγή στην υποχώρηση του φόβου. «Το 84% των Ιρλανδών», τονίζει, «δηλώνουν καθολικοί, πηγαίνουν στην εκκλησία για τους γάμους και τις κηδείες, αλλά δεν πιστεύουν πλέον ότι η σωτηρία τους εξαρτάται από τον σεβασμό των κανόνων που θέτουν οι ιερείς».
Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι δεν έχει τίποτα με τους ομοφυλόφιλους, θεωρεί όμως ότι αποκλειστικός σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποιία. Η δυνατότητα που δίνεται λοιπόν στους ομοφυλόφιλους να κάνουν πολιτικό γάμο, κάτι σχεδόν άγνωστο στην Ιρλανδία, θέτει υπό αμφισβήτηση το μονοπώλιο που διατηρεί μέχρι τώρα η Εκκλησία στην τελετή αυτή.
«Δεν πρόκειται για μάχη μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους, αλλά για την υπεράσπιση του κοινού νου», λέει ο Ρέι Κινσέλα, πρόεδρος της οργάνωσης Mothers and Fathers Matter (Οι Μητέρες και οι Πατέρες έχουν σημασία). Στο κέντρο του Δουβλίνου έβλεπε κανείς τις τελευταίες ημέρες ανθρώπους να κρατούν πλακάτ που έγραφαν «Ο Θεός λέει όχι! Η φύση λέει όχι!», ενώ αφίσες στους τοίχους απεικόνιζαν ένα κορίτσι με τη λεζάντα «Εχει ανάγκη από τη μαμά της για να ζήσει. Και όχι μόνο για εννιά μήνες». Όσο για την παρέμβαση μεγάλων αμερικανικών εταιρειών όπως η Google και το Twitter υπέρ των γάμων των ομοφυλοφίλων, οι αντίπαλοι της συνταγματικής μεταρρύθμισης τη χαρακτήρισαν «ιδεολογική αποικιοκρατία» που είναι ξένη προς την ιρλανδική παράδοση.
Στο όμορφο σπίτι τους στα περίχωρα του Δουβλίνου, η Λίντα Κάλιν και η Φίργκα Νι Μπρόιν δεν βλέπουν καμιά αντίφαση ανάμεσα στην καθολική τους πίστη και στην ψήφο τους υπέρ των γάμων των ομοφυλοφίλων. Οι δύο γυναίκες ζουν μαζί εδώ και δέκα χρόνια και μεγαλώνουν δύο δίδυμα κοριτσάκια. «¨Όταν αποκάλυψα στους γονείς μου ότι είμαι λεσβία, μου είπαν ότι θα γεράσω μόνη», λέει η 49χρονη Φίργκα. «Ποτέ, ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα, δεν είχα φανταστεί ότι μια μέρα θα παντρευόμουν».
Για πολλούς Ιρλανδούς που έχουν πληγεί από τη λιτότητα και τη μετανάστευση των νέων, το δημοψήφισμα αυτό προσφέρει έναν αέρα ελευθερίας, επισημαίνει η Εϊλμπι Σμιθ, ακτιβίστρια υπέρ του «ΝΑΙ στην ισότητα». Όπως παρατηρεί σαρκαστικά και ο Νόρις: «Οι ιερείς ευλογούν τις βόμβες, τη σπορά και τα κατοικίδια. Γιατί να μην ευλογήσουν και δύο άνδρες ή δύο γυναίκες που αγαπιούνται;». (iefimerida.gr, 22/5/2015)

ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΑΞΙΟΠΙΣΤΩΝ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

Διαβάζω το σχόλιο του Στέφανου Κασσιμάτη στην εφημερίδα Η Καθημερινή:

Το βρήκα σε ένα φύλλο των Times της περασμένης εβδομάδας και έχει ενδιαφέρον. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε, η Βρετανία είναι πρώτη στον αριθμό ανοιχτά ομοφυλοφίλων βουλευτών, με 32 σε σύνολο 650 και ποσοστό 4,9%. Ακολουθούν: Σουηδία με 12 (3,4%), Ολλανδία με 10 (6,6%), Γερμανία με 9 (1,7%), Νότιος Αφρική με 7 (1,7%), Νέα Ζηλανδία με 6 (5%), Καναδάς με 6 (1,9%), ΗΠΑ με 6 (1,3%), Δανία με 4 (2,2%), Ιρλανδία με 4 (2,4%), Φινλανδία με 3 (1,5%), Νορβηγία με 3 (1,7%), Ελβετία με 3 (1,5%), Βέλγιο με 2 (1,3%), Γαλλία με 2 (0,3%) και Πολωνία με 2 (0,4%). Εμείς δεν έχουμε ούτε έναν ― θέλω να πω, έχουμε διαφόρους, αλλά ούτε έναν ο οποίος να έχει το θάρρος να υπερασπίζεται τη σεξουαλική ταυτότητά του...

και σκέπτομαι ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει πρόβλημα μόνο με τα greek statistics αλλά και με την «διάβασμα» και την «ερμηνεία» των στατιστικών γενικότερα.
Διότι όπως παρατηρεί κανείς τα αναφερόμενα ποσοστά ανοιχτά ομοφυλόφιλων βουλευτών αφορούν σε χώρες με πλήρη ή σχετικά ικανοποιητική κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, πλην ίσως της Πολωνίας.
Μια στατιστικά αξιόπιστη σύγκρισή τους με εκείνα άλλων χωρών, π.χ. της Ελλάδας, θα μπορούσε να γίνει μόνο αν αναφερόντουσαν σε προηγούμενη περίοδο με ανάλογη κατοχύρωση δικαιωμάτων. Και τότε θα έβλεπε κανείς ότι τα ποσοστά είναι ίδια, με εξαίρεση κάποιες γραφικές περιπτώσεις βουλευτών, κυρίως στην Ιταλία.
Αλλά ο Στέφανος Κασσιμάτης προτιμάει να επιδείξει και να υπερασπιστεί με μηδενικό προσωπικό κόστος την  όψιμη «προοδευτικότητά» του ενοχοποιώντας για την κατάσταση τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους και απαλλάσσοντας τους ετεροφυλόφιλους αναγνώστες του από οποιαδήποτε ευθύνη, στη γραμμή που χρόνια τώρα ακολουθούν και οι γνωστοί  επιδοτούμενοι -παλαιότερα από τον κρατικό και κομματικό προϋπολογισμό, εσχάτως και από αυτόν του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου- «ακτιβιστές», εκείνοι βεβαίως για να αναδείξουν τη δική τους -με το αζημίωτο κι ας το αποκρύπτουν- «γενναιότητα».
Προπαντός λοιπόν να μην θιγούν, έστω και κατ’ ελάχιστον, οι ετεροφυλόφιλοι, και να μην τους χρεωθεί το παραμικρό. Για όλα πρέπει να φταίει η «δειλία» και η «υποκρισία» των ομοφυλοφίλων.

Άλλο πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα: η είδηση στην εφημερίδα Τα Νέα της καταδίκης βορειοϊρλανδών ζαχαροπλαστών που αρνήθηκαν να παρασκευάσουν τούρτα σε γκέι ζευγάρι με εικονογράφηση μια… τούρτα πορτοκαλιού. Προφανώς κάτι πιο σχετικό θα ενοχλούσε «ευαισθησίες» ετεροφυλόφιλων αναγνωστών. 

20.5.15

ΑΛΟΜΑ

ΝΟΣΗΛΕΥΟΤΑΝ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ
Πέθανε η Αλόμα
Υπέκυψε στα τραύματά της η γνωστή τραβεστί Αλόμα, κατά κόσμον Μπάμπης Ταμουτζίδης. Τις τελευταίες μέρες νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας, με σοβαρά εγκαύματα, τα οποία προκλήθηκαν όταν ξέσπασε φωτιά στο φτωχικό της σπίτι, κάτω από άγνωστες συνθήκες.
Τα τελευταία χρόνια η Αλόμα κυκλοφορούσε ως Μπάμπης, ζητούσε μάλιστα να τον φωνάζουν με αυτό το όνομα και δεν απαντούσε στο Αλόμα, ζούσε φτωχικά και αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, ενώ έδινε ελάχιστες συνεντεύξεις, μιλώντας για την πολυτάραχη ζωή του.
Για 45 χρόνια η Αλόμα, που καταγόταν από το Κιλκίς, μεσουρανούσε στις πιάτσες των τραβεστί, είχε γίνει γνωστή γιατί μιλούσε ανοιχτά για το σεξουαλικό της προσανατολισμό και τα δικαιώματα των τραβεστί, αλλά και για τις ερωτικές της επιλογές. Ήδη από τη δεκαετία του 1980 έκανε τηλεοπτικές εμφανίσεις και έδινε συνεντεύξεις, ενώ είδε τη ζωή της «πρωτοσέλιδο» αρκετές φορές, προκαλώντας σχόλια με τα όσα αποκάλυπτε.
Είχε αναπτύξει συνδικαλιστική δράση για τα δικαιώματα των τραβεστί και των εκδιδόμενων γυναικών στη Συγγρού και είχε πρωτοστατήσει σε κινητοποιήσεις, ενώ πάντα έβγαινε μπροστά χωρίς να διστάσει να μιλήσει για τη σκληρή πραγματικότητα που βίωναν, παρά το «κράξιμο» που δεχόταν.
Σε μια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις σε τηλεοπτική εκπομπή τον περασμένο Νοέμβριο αποκάλυψε ότι έγινε τραβεστί για λόγους επιβίωσης, δήλωσε ότι δεν αισθάνθηκε ποτέ γυναίκα και τάχθηκε κατά της αλλαγής φύλου με χειρουργική επέμβαση. «Με μια περούκα και μια φούστα δεν γίνεσαι γυναίκα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τα τελευταία χρόνια ωστόσο είχε απομονωθεί και ζούσε συντροφιά με το σκύλο της, χωρίς να δέχεται επισκέψεις και είχε χάσει επαφή με παλιούς φίλους. «Οι άνθρωποι μπορεί να σε προδώσουν, τα ζώα ποτέ», συνήθιζε να λέει. Βίωνε με σκληρό τρόπο τη μοναξιά, αλλά και τα οικονομικά προβλήματα, δεν ήθελε όμως να δημοσιοποιεί την κατάστασή της και απέφευγε να μιλάει ή να εμφανίζεται δημόσια.
Πριν από περίπου μία εβδομάδα ξέσπασε φωτιά στο φτωχικό της σπίτι και η Αλόμα μεταφέρθηκε με σοβαρά εγκαύματα στο νοσοκομείο. Αμέσως διασωληνώθηκε και οι γιατροί έδωσαν μάχη για να την κρατήσουν στη ζωή, δεν τα κατάφερε όμως και χθες το πρωί έχασε τη μάχη για τη ζωή, σε ηλικία 67 χρόνων.
Μαρια Ριτζαλέου (ethnos.gr, 19-5-2015)

ΑΡΚΟΥΔΟΙ

Go Fujimoto ( Ιαπωνία): "Αρκούδοι"

Β. ΙΡΛΑΝΔΙΑ. ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΩΝ ΠΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΤΟΥΡΤΑ ΓΙΑ ΓΚΕΪ ΠΕΛΑΤΕΣ

Β. Ιρλανδία: Καταδίκη ζαχαροπλαστείου που αρνήθηκε να φτιάξει τούρτα για γκέι πελάτες
tanea.gr, 19/5/2015

Ένοχοι για διακρίσεις κρίθηκαν οι ιδιοκτήτες ζαχαροπλαστείου στη Βόρειο Ιρλανδία που απέρριψαν λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων την παραγγελία για τούρτα με σλόγκαν υπέρ του γκέι γάμου.
Η υπόθεση, αναφέρει το πρακτορείο Reuters, έχει πάρει μεγάλες πολιτικές διαστάσεις, με βουλευτές του Δημοκρατικού Ενωτικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κόμματος της Β.Ιρλανδίας να ζητούν αλλαγή του νόμου ώστε να επιτρέπεται η άρνηση παροχής υπηρεσιών για θρησκευτικούς λόγους.
Κατά του ζαχαροπλαστείου κινήθηκε δικαστικά ο Γκάρεθ Λι, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, λόγω της άρνησης των ιδιοκτητών να του ετοιμάσουν τούρτα με το σλόγκαν «Υποστηρίξτε τον Γκέι Γάμο».
Ο Λι υποστήριξε στο δικαστήριο ότι η άρνησή τους τον έκανε να νιώθει «ανάξιος» και «κατώτερος άνθρωπος».
Μιλώντας έξω από το δικαστήριο πριν από την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης, ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης Ντάνιελ ΜακΆρθουρ δήλωσε: «Εξυπηρετούμε ευχαρίστως οποιονδήποτε, δεν μπορούμε όμως να προωθούμε μια ιδέα που έρχεται σε αντίθεση με όσα λέει η Βίβλος για τον γάμο».
Η δικαστής Ίζομπελ Μπράουνλαϊ αναγνώρισε ότι ο ΜακΆρθουρ και η σύζυγός του έχουν «γνήσια και βαθιά θρησκευτικά πιστεύω», έκρινε όμως ότι η νομοθεσία «προστατεύει τους πολίτες από τη χρήση του σεξουαλικού προσανατολισμού τους για την απόρριψή τους ως πελατών».

19.5.15

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!

http://eeagrants.org.ez.07.no/News/2014/Greek-NGO-programme-attracts-wide-interest 

7,3 εκατομμύρια ευρώ από κονδύλια του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου θα μοιραστούν τα επόμενα δυο χρόνια σε ΜΚΟ μέσω του Ιδρύματος Μποδοσάκη για την "ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών" και τη "στήριξη της νεολαίας και ευάλωτων ομάδων".
Όπως διαβάζουμε 41 προτάσεις έχουν ήδη εγκριθεί.
Όσες πιστές και κοινωνικά ευαίσθητες οργανώσεις ας ...προσέλθουν!
Λεφτά (ακόμη) υπάρχουν.

ΒΡΕΧΕΙ ΛΕΦΤΑ...


 http://eeagrants.org.ez.07.no/programme/view/GR04/PA10


ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ

Δικαίωμα στο γάμο
Σ’ εμάς ο Ξαβιέ Μπετέλ είναι περισσότερο γνωστός από τη… συνομιλία που ανέπτυξε, τον περασμένο Αύγουστο, μέσω Τwitter με τον σημερινό βουλευτή της κυβέρνησης Νίκο Νικολόπουλο, ο οποίος σε ένα ομοφοβικό παραλήρημα είχε περιγράψει την Ευρώπη ως «Ευρώπη των π@στ@ριών» με αφορμή τη σχέση του Λουξεμβούργιου πρωθυπουργού.
Άννα Ζαρίφη (Free Sunday, 17-5-2015)
Την Παρασκευή , όπως μετέδωσε το Γαλλικό Πρακτορείο επικαλούμενο πηγές από το περιβάλλον του Μπετέλ, ο πρωθυπουργός γιόρτασε με τον πιο επίσημο τρόπο απόφαση με την οποία νομιμοποιήθηκε ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στη χώρα του. Παντρεύτηκε τον Βέλγο σύντροφό του, αρχιτέκτονα Γκοτιέ Ντεστενέ, με τον οποίο είχαν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης από το 2010. Κι έτσι το μικρό Λουξεμβούργο έγινε μια χώρα όπου ο συντηρητικός πρωθυπουργός όχι μόνο υποστήριξε τη νομιμοποίηση των γάμων ατόμων του ίδιου φύλου αλλά προχώρησε και ο ίδιος στο βήμα.
Βέβαια, ο Μπετέλ ανέλαβε την πρωθυπουργία μετά από προεκλογική εκστρατεία στην οποία η σεξουαλικότητά του δεν ήταν ούτε μυστική ούτε αποτέλεσε θέμα. Είχε ο ίδιος αποκαλύψει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του κατά τη διάρκεια μιας ραδιοφωνικής συνέντευξης όταν ήταν ακόμη μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης του Λουξεμβούργου, πριν γίνει δήμαρχος και πολύ πριν αποκαθηλώσει τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ από την πρωθυπουργία. «Έχω μόνο μια ζωή και δεν θέλω να την κρύψω» δηλώνει έκτοτε, προσθέτοντας: «Αλλά δεν υπήρξα ποτέ ο “γκέι υποψήφιος”. Οι άνθρωποι δεν με ψηφίζουν επειδή είμαι γκέι ή ετεροφυλόφιλος».
Σίγουρα το κάνει να ακούγεται πιο απλό απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Εξάλλου είναι μόλις τρεις οι πολιτικοί που έχουν σπάσει ένα από τα τελευταία σύνορα της γκέι ορατότητας, φτάνοντας στην κορυφή. Από το 2009 το έχουν επιτύχει ο πρωθυπουργός του Βελγίου Έλιο ντι Ρούπο, η πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας Γιοχάνα Σιγκουρνταρντότιρ και ο Μπετέλ. Η εκλογή ενός ανοιχτά ομοφυλόφιλου πολιτικού στο ανώτατο αξίωμα μιας χώρας αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην εξέλιξη των πεποιθήσεων στην Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι έχει σημειωθεί πρόοδος στην καταπολέμηση των αντι-γκέι προκαταλήψεων στους τομείς της εργασίας και του αθλητισμού, η πολιτική παραμένει σε πολλά μέρη το τελευταίο προπύργιο, ενώ εστίες ομοφοβικής ρητορικής και βίας εξακολουθούν να αμαυρώνουν την καθημερινότητα ακόμα και των πιο ανεκτικών εθνών. Η πρόσφατη άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων συχνά συνοδεύεται και από επιθέσεις κατά ομοφυλοφίλων, εκτός από μετανάστες.
Το βελγικό Κοινοβούλιο επικύρωσε τη νομοθεσία με 56 ψήφους υπέρ έναντι 4 κατά τον περασμένο Ιούνιο και ο νόμος τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο. Ο Μπετέλ βρισκόταν στη θέση του μόλις έξι μήνες τότε, αλλά αντιμετώπισε τις ανησυχίες ότι θα μπορούσε να θεωρηθεί προσωπική του ατζέντα σημειώνοντας ότι η πρόταση συντάχθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και προσθέτοντας ότι πάντα κάποιοι θα γκρινιάζουν ότι υπάρχουν πιο σοβαρά ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση, δύσκολα η σεξουαλικότητά του θα αποτελέσει «πολιτικό πρόβλημα» στη μικροσκοπική χώρα, με το Νο 2 της κυβέρνησης συνασπισμού, επικεφαλής του Κόμματος των Σοσιαλιστών Εργατών Ετιέν Σνάιντερ, αναπληρωτή πρωθυπουργό που υπηρετεί ως υπουργός Οικονομίας και υπουργός Άμυνας, να είναι επίσης ανοιχτά γκέι.
Πάντως, η αποδοχή και η ανεκτικότητα είναι ισχυρότερες στη Δυτική και τη Βόρεια Ευρώπη. Στο Νότο, Ισπανία και Πορτογαλία έχουν αναγνωρίσει το δικαίωμα στο γάμο μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φίλου, ενώ, από την άλλη, η Ιταλία –με το βλέμμα στραμμένο στο Βατικανό– ακόμα δεν προσφέρει σχεδόν καμία νομική προστασία ή ανάλογα δικαιώματα. Στη χώρα μας, όπου δεν αναγνωρίζεται κανένα δικαίωμα, προσδοκίες καλλιεργήθηκαν και πρόσφατα, μετά από ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, σύμφωνα με την οποία μέχρι τις 15 Ιουνίου η ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή με τους πέντε «σοφούς» που σύστησε ο υπουργός Νίκος Παρασκευόπουλος θα πρέπει να έχει συντάξει το νομοσχέδιο για τη θέσπιση συμφώνου συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια. Πολλοί βέβαια περιμένουν να το δουν πρώτα για να το πιστέψουν.
Το 2001 η Ολλανδία έγινε η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που επέτρεψε το γάμο ατόμων του ίδιου φύλου, τρία χρόνια πριν από την πρώτη Πολιτεία των ΗΠΑ, την προοδευτική Μασαχουσέτη. Παρίσι και Βερολίνο εξέλεξαν γκέι δημάρχους, ενώ ακολούθησε η επικύρωση από χώρες όπως η Βρετανία και η Γαλλία. Στη Γερμανία η καταχωρισμένη συμβίωση για ομόφυλα ζευγάρια έγινε νόμιμη το 2001, παρέχοντας αρκετά από τα δικαιώματα που έχουν τα ετεροφυλόφιλα παντρεμένα ζευγάρια.
Αυτή την οδό εξάλλου ακολούθησε και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε, που επισημοποίησε την ένωσή του με τον επί πολλά χρόνια σύντροφό του Μίκαελ Μρονζ, σε ιδιωτική τελετή, στη Βόννη το 2010. Είχε δημοσιοποιήσει ότι είναι γκέι το 2004, κατά τη διάρκεια ενός δείπνου για τα 50ά γενέθλια της Γερμανίδας καγκελαρίου. Αυτό ουδόλως τον σταμάτησε από το να αναλάβει υπουργός Εξωτερικών στο δεύτερο Υπουργικό Συμβούλιο της Μέρκελ και να υπηρετήσει ως αντικαγκελάριος από το 2009 έως το 2011, ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος πολιτικός που κατείχε μία από αυτές τις θέσεις. Παρέμεινε πρόεδρος του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (FDP) από τον Μάιο του 2001 έως το 2011 και ήταν μέλος της γερμανικής Βουλής την περίοδο 1996-2013.
Η συμμετοχή στους «28» της Ε.Ε., η οποία απαιτεί –αλλά δεν επιβάλλει– συμμόρφωση με τα πρότυπα της μη διάκρισης, έχει συμβάλει στη βελτίωση της κατάστασης σε ορισμένες χώρες, όπως, για παράδειγμα, η Πολωνία, που εντάχθηκε στο μπλοκ πριν από μία δεκαετία και όπου ο γκέι γάμος απαγορεύεται συνταγματικά. Ωστόσο οι παρελάσεις υπερηφάνειας έχουν γίνει μέρος του πολιτισμικού ημερολογίου της Βαρσοβίας και ένας γκέι άντρας και μια τρανσέξουαλ γυναίκα έχουν εκλεγεί στο Κοινοβούλιο. Στη χώρα μας, από την άλλη, δεν ζει ούτε ένας γκέι πολιτικός…
Μια έρευνα του 2012 ζήτησε από τους κατοίκους της Ε.Ε. να βαθμολογήσουν σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10 πόσο άνετα θα ένιωθαν αν είχαν έναν γκέι, μια λεσβία ή έναν αμφιφυλόφιλο στο υψηλότερο δημόσιο αξίωμα της χώρας τους, με το 10 να σηματοδοτεί το «εντελώς άνετα». Από τα 27 κράτη-μέλη τότε, δεκαεπτά σκόραραν τον μέσο όρο 5 ή υψηλότερο, με εννέα έθνη να φτάνουν το 7.
Από αυτές τις εννέα χώρες αλλά και από τα διοικητικά συμβούλια αμερικανικών κολοσσών, που δεν διστάζουν να βγουν μπροστά με γκέι επικεφαλής, φαίνεται ότι έχει αρχίσει να ραγίζει το ταβάνι των διακρίσεων. Με πρώτο και καλύτερο τον διευθύνοντα σύμβουλο της Apple, Τιμ Κουκ, που αποκάλυψε τον σεξουαλικό προσανατολισμό του γράφοντας «είμαι ομοφυλόφιλος και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό» σε ένα άρθρο περιοδικού πέρυσι, επισημαίνοντας ότι με τον τρόπο αυτό επιθυμεί να βοηθήσει όσους φοβούνται να φανερώσουν τις σεξουαλικές προτιμήσεις τους. Η κίνησή του ήταν ιδιαίτερα συμβολική, καθώς ήταν ο πρώτος διευθύνων σύμβουλος μιας εταιρείας από τη λίστα των 500 του περιοδικού «Fortune» που αποκάλυπτε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Μια κίνηση που από πολλούς ερμηνεύτηκε ότι θα μπορούσε να αλλάξει την ατμόσφαιρα της εταιρικής Αμερικής.

18.5.15

ΓΑΛΛΙΑ. ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΓΑΜΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΩΝ

Γαλλία: Πράσινο φως για γάμους ομοφυλόφιλων από την Εκκλησία των Προτεσταντών
gr.euronews.com, 17/5/2015
Δυο χρόνια μετά τον πρώτο πολιτικό γάμο ομοφυλόφιλων στη Γαλλία, η Εκκλησία των Ενωμένων Προτεσταντών, άναψε το πράσινο φως, για την ένωση των ομόφυλων ζευγαριών με τα αιώνια δεσμά.
 Η απόφαση της Συνόδου της Εκκλησίας, που εκπροσωπεί το 1% του πληθυσμού της Γαλλίας, αφήνει στην διακριτική ευχέρεια των ιερωμένων, αν θα δώσουν την ευλογία τους ή όχι. 
 Παρά της αντιδράσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το γαλλικό κοινοβούλιο νομιμοποίησε το 2013, τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων.

ΠΟΛΩΝΙΑ. Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΛΟΑΔ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Το 2012 η Γιουλίτα Βόιτσικ έστησε μια καλλιτεχνική κατασκευή στην Πλατεία Ζμπαβισιέλα της Βαρσοβίας. Ένα ουράνιο τόξο, φτιαγμένο από τεχνητά άνθια. Παρόλο που η καλλιτέχνης επανέλαβε πολλές φορές δημόσια ότι το έργο της εκπροσωπούσε την αρμονία και την ανοχή, και όχι ειδικά το κίνημα των ομοφυλοφίλων, η κατασκευή κάηκε τέσσερις φορές, από αγνώστους. Μέχρι που απηυδισμένη έκανε μια άλλη δήλωση: «αν δεν σας αρέσουν οι ομοφυλόφιλοι, τότε το ουράνιο τόξο μου συμβολίζει τον αγώνα και τον σεβασμό».
Η γκέι κοινότητα αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες σε μια τόσο παραδοσιακή χώρα, στενά συνδεδεμένη με τον καθολικισμό – το 86% των πολιτών δηλώνει ότι τελεί πιστά τα θρησκευτικά του καθήκοντα σε σύγκριση με το 45% στην επίσης «πιστή» Ιρλανδία. Όταν οι Πολωνοί προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν τον πρόεδρό τους, πρώτος ήρθε αναπάντεχα, ο υπερσυντηρητικός υποψήφιος του εθνικιστικού κόμματος Νόμος και Τάξη, Αντρέι Ντούντα, που είχε την υποστήριξη της εκκλησίας και θα αντιμετωπίσει στο δεύτερο γύρο τον πρόεδρο Μπροντσλάβ Κομορόφσκι, γόνο αριστοκρατικής οικογένειας.
Κάθε βήμα για την αποδοχή της διαφορετικότητας στην Πολωνία αποκτά πικρή γεύση. Το 2011 εξελέγησαν για πρώτη φορά βουλευτές ένας ομοφυλόφιλος και μια τραβεστί. Τότε ο Λεχ Βαλέσα, πρώην πρόεδρος της χώρας και νομπελίστας, τους ζήτησε να κάτσουν στο τελευταίο έδρανο «ή ακόμα καλύτερα πίσω από μια κολόνα». Τίποτα δεν προμήνυε τότε το μεγάλο φετινό άλμα: ο ίδιος γκέι βουλευτής, ο Ρομπέρ Μπιεντρόν, εξελέγη δήμαρχος της πόλης Σλουπσκ, στα βόρεια της χώρας. Μετά την εκλογή αυτή, άλλοι 20 πολιτικοί της χώρας έκαναν γνωστές της σεξουαλικές τους προτιμήσεις προς το ίδιο φύλο.
Οι διεθνείς σχέσεις παίζουν ρόλο, σε αυτή την αλλαγή της στάσης της πολωνικής κοινωνίας.
Το κίνημα των γκέι θυμίζει στις δημόσιες συζητήσεις την ομοφοβία που επικρατεί στην Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, και αυτό κάνει πολλούς Πολωνούς να αναθεωρούν την στάση τους.
Η επικεφαλής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της Βαρσοβίας υποστηρίζει ότι «η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν επηρεάζει μόνο τα τελωνεία. Οι Πολωνοί ταξιδεύουν περισσότερο, βλέπουν νέα πράγματα και αυτό τους κάνει πιο ανεκτικούς».
Όμως, η πανίσχυρη καθολική εκκλησία θεωρεί αυτές τις αλλαγές, ως άμεση πρόκληση στην επιρροή της. Για αυτό τον λόγο, στην προεκλογική εκστρατεία εξέδωσε πολλές ανακοινώσεις όπου προειδοποιεί για την «απώλεια των αξιών» και την «μείωση του αριθμού των γεννήσεων», τονίζοντας ότι η Πολωνία κινδυνεύει.
Της Νατάσας Μπαστέα (tanea.gr)

ΑΛΒΑΝΙΑ. ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΤΑ ΤΙΡΑΝΑ



Παρέλαση ομοφυλοφίλων στην Αλβανία για τα δικαιώματά τους
tanea.gr, 18/5/2015
Ακτιβιστές, απλοί πολίτες και μέλη της κοινότητας LGBT συμμετείχαν στην τέταρτη παρέλαση για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στα Τίρανα της Αλβανίας.
Με ποδήλατα διαμαρτυρήθηκαν κατά της ενδοοικογενειακής βίας που αντιμετωπίζουν τα μέλη της κοινότητας LGBT. Ανάμεσα στους διαδηλωτές ήταν και ο συνήγορος του πολίτη Ιγλι Τοτοζάνι, η επίτροπος για την προστασία από τις διακρίσεις Ιρμα Μπαράκου, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Ντόναλντ Λου και η πρέσβης της Ολλανδίας Dewi Van de Weerdt.
«Τέσσερα χρόνια πριν ήμασταν μόνο 12 άτομα που αντικρίσαμε τις διακρίσεις, σήμερα είμαστε εκατοντάδες, όμως και χιλιάδες άλλοι που δεν μπορούσαν να ενωθούν μαζί μας», δήλωσε ο Κρίστι Πίντερι, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.
«Διαμαρτυρόμαστε σήμερα (σ.σ.: Κυριακή) και απαιτούμε δικαιοσύνη, όχι μόνο για εμάς αλλά και για τους Ρομά, ακόμα και για τις γυναίκες που βιάζονται και σκοτώνονται καθημερινά, διαμαρτυρόμαστε ακόμη και για τα άτομα με αναπηρίες και για όσους αντιμετωπίζουν αδικία», δήλωσε η Τζένη Καράι, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των LGBT.
Οι ακτιβιστές κρατούσαν μια σημαία μήκους 12 μέτρων με τα χρώματα της κοινότητας των LGBT. Κρατούσαν επίσης πανό που έγραφε «Είναι εντάξει να είσαι gay», «Ride with pride», «Θέλουμε ίσα δικαιώματα, όχι ειδικά δικαιώματα», «Η αγάπη δεν γνωρίζει φύλο», κ.λπ.
Οι συμμετέχοντες ακτιβιστές σταμάτησαν μπροστά από το γραφείο του αλβανού πρωθυπουργού και με μεγάφωνο του υπενθύμισαν δύο ανεκπλήρωτες υποσχέσεις του.
«Μας υποσχεθήκατε ότι θα ψηφίζατε νόμο για την ελεύθερη συγκατοίκηση των ομοφυλοφίλων αλλά αυτό εξακολουθεί να είναι μια ανεκπλήρωτη υπόσχεση», δήλωσε η Τζένη Καράι.
«Μας υποσχεθήκατε ότι θα ήσασταν στο πλευρό μας κατά τη διαδικασία της χειραφέτησης της κοινωνίας, αλλά δεν έχετε κάνει τίποτα μέχρι τώρα», πρόσθεσε.
Κατά τη διάρκεια της παρέλασης δεν σημειώθηκαν επεισόδια όπως συνέβη τις προηγούμενες χρονιές, όταν διάφορα άτομα πέταξαν μπουκάλια και αυγά κατά των συμμετεχόντων.