15.2.19

OVIL & USMAN


Ο διεθνούς φήμης εικαστικός Δημήτρης Γέρος, εδώ και πολλά χρόνια  ζει για μεγάλα διαστήματα στη Λέσβο,  το νησί που έγινε διάσημο για τους καταυλισμούς προσφύγων και μεταναστών.  Είναι επόμενο λοιπόν να έχει ζήσει την  προσφυγική κρίση  από την ημέρα που έφτασε η πρώτη βάρκα  στην ακτή και την επίδρασή που έχουν  στους κατοίκους του οι εκατοντάδες χιλιάδες δυστυχισμένων ανθρώπων που πέρασαν, και συνεχίζουν να περνούν, από αυτό. Στη Λέσβο  συνάντησε μεταξύ άλλων και δύο νεαρούς ερωτευμένους Μουσουλμάνους, τους Οβίλ και Ουσμάν ,  άκουσε την συγκινητική τους ιστορία,  και αποφάσισε  να την μοιραστεί μαζί μας.  Ας σημειωθεί πως, αν και  παλιότερα ο Δημήτρης Γέρος είχε κάνει έργα Video Art  -ήταν μάλιστα από τους πρώτους εκφραστές αυτής της Τέχνης-  είναι η πρώτη φορά που ασχολείται με τον κινηματογράφο.
Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την εκ βαθέων μαρτυρία του ζευγαριού των οποίων η μόνη επιθυμία ήταν να ζήσουν ελεύθερα μαζί, αφού στις πατρίδες τους  αυτό είναι παράνομο και ως εκ τούτου επικίνδυνο.  Επομένως γι’ αυτούς δεν υπήρχε  άλλη επιλογή από το να αποδράσουν στη Δύση, ακολουθώντας το καραβάνι μεταναστών και προσφύγων που αναγκαστικά περνάει από  την Ελλάδα. Έτσι βρέθηκαν  παγιδευμένοι στον διαβόητο προσφυγικό καταυλισμό της Μόριας όπου ο «Παράδεισος» που τους είχαν υποσχεθεί  έμοιαζε περισσότερο με  κόλαση.
Η  σοκαριστική μαρτυρία τους, ήταν  επίσης η αφορμή για να αναδειχτούν μέσα από το φιλμ,  οι απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων στις χώρες τους, η ομοφοβία, η προκατάληψη της Μουσουλμανικής θρησκείας  απέναντι σε οποιονδήποτε διαφέρει από το κυρίαρχο θρησκευτικό και κοινωνικό πρότυπο και προ παντός η έλλειψη βασικών ανθρώπινων ελευθεριών που εμείς τις θεωρούμε δεδομένες.
Εκτός των άλλων απεικονίζει επίσης, μέσα από μοναδικά πλάνα ακυκλοφόρητου υλικού, και με τον πλέον αντικειμενικό τρόπο, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, το ανθρώπινο μωσαϊκό και τη ζωή εντός και εκτός  της Μόριας.
Επειδή απαγορεύεται αυστηρά στους ιδιώτες, τους δημοσιογράφους και τα κινηματογραφικά συνεργεία να εισέλθουν στον καταυλισμό χωρίς κρατική άδεια, πολλές σκηνές έχουν καταγραφεί με τα κινητά τηλέφωνα μεταναστών ή προσφύγων. Πρόκειται για ανέκδοτο υλικό που το παραχώρησαν προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σ’ αυτή τη παραγωγή.
Ο Δημήτρης Γέρος μας είπε  για το φίλμ:
Ελάχιστοι μουσουλμάνοι , όπως οι Οβίλ και  Ουσμάν, έχουν το σθένος να παραδεχτούν ότι είναι γκέι. Ιδίως όταν ζουν αυτοεξόριστοι ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, κυρίως βαθιά θρησκευόμενους, και μάλλον εξαθλιωμένους συμπατριώτες τους, στον απαράδεκτο καταυλισμό της Μόριας, στη Λέσβο, όπου συνυπάρχουν άτομα  διαφορετικών φυλών, προερχόμενα, κατά κανόνα, από χαμηλά κοινωνικά στρώματα.
Η δύναμη με την οποία αντιμετωπίζουν τη ζωή,  και το κουράγιο τους,  με έκανε να δημιουργήσω αυτό το ντοκιμαντέρ προκειμένου να ενθαρρύνω και άλλους μουσουλμάνους να εκφραστούν ελεύθερα, χωρίς καμία ενοχή για την ιδιαιτερότητά τους,  και παράλληλα να δείξω την αγάπη, τη θλίψη, τη μοναξιά, την απελπισία αλλά και τη μεγάλη λαχτάρα για ελευθερία και ζωή που χαρακτηρίζει αυτά τα παιδιά.
Επίσης, μέσα από τις άθλιες εικόνες και τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης  στον καταυλισμό,  ήθελα να υπενθυμίσω την αποκλειστική ευθύνη μερικών χωρών που με την πολιτική  τους δημιουργούν πρόσφυγες και μετανάστες που αναγκάζονται  να φύγουν απελπισμένοι από την πατρίδα τους και να ζουν με την αγωνία της απόρριψης, χωρίς ουσιαστική αλληλεγγύη και βοήθεια από την διεθνή κοινότητα η οποία παρακολουθεί μάλλον αδιάφορα τα γεγονότα και έχει αφήσει τη φτωχή Ελλάδα και την Ιταλία να διαχειριστούν τον μεγαλύτερο όγκο αυτού του  προβλήματος. 
Όσο ο δυτικός κόσμος δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το μεταναστευτικό  τόσο τα πράγματα θα χειροτερεύουν. Πρέπει, επί τέλους, να σταματήσει η καταπίεση,  να εκλείψει  ο σκοταδισμός και να υπάρξει ελευθερία, αφού, όχι μόνον οι γκέι αλλά  κυρίως οι γυναίκες υποφέρουν στις οπισθοδρομικές  μουσουλμανικές χώρες, όπου έχει καταπατηθεί κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και η δικαιοσύνη λειτουργεί επιλεκτικά. (
lesvosnews.net, 12/2/2019)

14.2.19

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΡΩΤΑ ΜΙΣΟΥ ΑΙΩΝΑ


Τα σκαλοπάτια του δημαρχείου ανέβηκαν ο ανώτατος δικαστής Michael Kirby και ο επί πολλά χρόνια σύντροφός του, Johan van Vloten, σε μια σεμνή τελετή στο Bondi.
Οι δύο άντρες που βρίσκονται μαζί επί 50 συναπτά έτη, παρ’ όλο που ήταν αρχικά διστακτικοί, βλέποντας αρκετά άλλα ζευγάρια να παντρεύονται και να χωρίζουν, πήραν την απόφαση με αφορμή την επέτειό τους.
Σε συνέντευξη που έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό λίγο πριν το μεγάλο γεγονός, ο κ. Kirby μίλησε για τη σχέση του με τον van Vloten και τα όσα έχουν ζήσει μαζί.
Όπως τόνισε, γνωρίστηκαν το 1969 στο ξενοδοχείο “The Rex”, ένα από τα λίγα της εποχής που αποδέχονταν τους ομοφυλόφιλους:
“Μπήκε (στο κτίριο) στις εννέα παρά τέταρτο και η σχέση που δημιουργήθηκε εκείνο το βράδυ άντεξε από τότε μέχρι σήμερα και ακόμα είναι δυνατή”, υποστηρίζει ο Kirby.
Σε ό,τι αφορά την αποδοχή από τον περίγυρό τους, το ζευγάρι δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερο πρόβλημα, όπως είπε η εκ των καλεσμένων στην τέλεση του μυστηρίου, Michelle Bailey, αφού μέσα σε λίγες εβδομάδες είχαν ανακοινώσει το δεσμό τους στις οικογένειές τους.
Μάλιστα, προτού καν συμπληρώσουν ένα χρόνο σχέσης, αποφάσισαν να κάνουν ένα ταξίδι στην Ευρώπη με φορτηγάκι, “εξερευνώντας τον κόσμο αλλά και τους εαυτούς τους” όπως λέει χαρακτηριστικά.
Με δεδομένη την αντοχή της σχέσης τους μέσα στα χρόνια, οι δύο άντρες δεν αισθάνθηκαν ποτέ την ανάγκη “να την επικυρώσουν με μια κόλλα χαρτί από μέρους της κυβέρνησης, αφού η αγάπη δεν χρειάζεται επίσημη άδεια ώστε να επιβεβαιωθεί”, σύμφωνα με τη Bailey.
Μέσα στα χρόνια, οι δύο πέρασαν πολλά μαζί, συμπεριλαμβανομένης και της απώλειας πολλών κοντινών τους ανθρώπων από τη νόσο του AIDS.
“O Johan έφερε υποστήριξη, κοινή λογική και πρακτική σοφία στην προσέγγιση του Michael στη ζωή, τη νομική και όλα τα άλλα προβλήματα που αντιμετώπισαν μαζί”, πρόσθεσε η κ. Bailey.
“Αυτό δεν αναμένεται να αλλάξει”.
Όταν τον προσέγγισε η Bailey (η οποία εργάζεται ως ερευνήτρια στο ινστιτούτο του Kirby) ώστε να του δείξει την υποστήριξή της στο θέμα των γάμων των ομόφυλων ζευγαριών, εκείνος την εξέπληξε με την απάντησή του.
Αρχικά ο Kirby και ο val Vloten ήταν αρνητικοί στο ενδεχόμενο, υποστηρίζοντας πως ήθελαν να τους μποϋκοτάρουν, αφού παρατηρούσαν πως αρκετά ζευγάρια γύρω τους συχνά οδηγούνταν στο χωρισμό.
Στη συνέχεια όμως άλλαξαν άποψη και ψήφισαν υπέρ, απόφαση την οποία δε φέρονται να έχουν μετανιώσει.
“Όταν οι γκέι άρχισαν να παντρεύονται, ύστερα άρχισαν να χωρίζουν και να εκδηλώνουν παρόμοιες συμπεριφορές με τα στρέιτ ζευγάρια”, υποστηρίζει ο Kirby.
“Ήταν μεγάλο άγχος για εμάς και εξετάσαμε κάθε πιθανότητα, αλλά στο τέλος αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το μεγάλο βήμα”.
Οι δύο άντρες αντάλλαξαν όρκους υπό τους ήχους μιας σονάτας του Σούμπερτ. (neoskosmos.com, 14/2/2019)

12.2.19

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 12/2/2019


Μία… ασυνήθιστη υπόθεση, για τα δεδομένα της κλειστής κοινωνίας της Ρόδου, θα απασχολήσει τις δικαστικές αίθουσες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, προσέφυγε μία 30χρονη Ροδίτισσα κατά του συζύγου της, ζητώντας την επιμέλεια των παιδιών της και την μετοίκησή του, ισχυριζόμενη ότι την απατάει εδώ και καιρό με τον… “κολλητό” του.
Το τρίτο πρόσωπο φαίνεται να μπήκε ξαφνικά στη ζωή του ζευγαριού. Μάλιστα ο σύζυγος, όπως υποστηρίζεται, τον παρουσίασε ως φίλο στην απατημένη Ροδίτισσα, αλλά τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς έτσι.
Οι υποψίες άρχισαν να ζώνουν την 30χρονη όταν ο σύζυγός της της αρνιόταν πεισματικά να συνευρεθούν ερωτικά. Αποκορύφωμα δε για την 30χρονη υπήρξε η δικαιολογία που προέβαλλε ο σύζυγός της για δήθεν ορμονικά προβλήματα που θα λύνονταν με τη βοήθεια ψυχολόγου.
Στην πορεία, όπως ισχυρίζεται η σύζυγος, το… πρόβλημα είχε και αντρικό όνομα.
Μάλιστα το τρίτο πρόσωπο δεν άφησε έτσι το ζευγάρι όταν αποφάσισαν τον περασμένο χειμώνα να κάνουν διακοπές με τα παιδιά τους στην Βόρεια Ελλάδα.
Ο φίλος του συζύγου, όπως υποστηρίζει η σύζυγος, φρόντισε να κάνει έκπληξη στο ζευγάρι και να τους χαλάσει το ειδύλλιο αφού όχι απλά πήγε και τους βρήκε αλλά έμεινε μαζί τους στο διαμέρισμα που είχαν ενοικιάσει.
Αποτέλεσμα της έκπληξης δε αυτής ήταν οι δύο άντρες να κυκλοφορούν μαζί απολαμβάνοντας τα όμορφα μέρη της Βόρειας Ελλάδας ενώ η 30χρονη έπρεπε να φροντίσει τα παιδιά.
Μετά από αυτό το γεγονός εξακολούθησαν να μπαίνουν ψύλλοι στα αυτιά της 30χρονης αφού οι φήμες που κυκλοφορούσαν στο μικρό χωριό της Ρόδου όπου κατοικούν έδιναν κι έπαιρναν.
Το σίγουρο πάντως είναι πως το ζευγάρι δεν πρόκειται να επανασυνδεθεί αφού ο σύζυγος φαίνεται να έχει ήδη καταθέσει αγωγή διαζυγίου κατά της 30χρονης Ροδίτισσας η οποία ισχυρίζεται ότι στο δικόγραφο δεν αναφέρει τον πραγματικό λόγο του χωρισμού τους. (dimokratiki.gr, 12/2/2019)

4.2.19

ΤΟ ΞΥΡΙΣΜΑ... ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ


Εάν έχετε δοκιμάσει το ξύρισμα… εκεί κάτω, θα έχετε πιθανότατα διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να πάνε στραβά! Δείτε παρακάτω μερικά από τα πιο κοινά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν λόγω ξυρίσματος της ευαίσθητης περιοχής των γεννητικών οργάνων, καθώς και ιδέες για να επαναφέρετε την περιοχή στην φυσιολογική της κατάσταση.
Ερεθισμός
Ο ερεθισμός είναι πολύ κοινό πρόβλημα που προκύπτει από το ξύρισμα και μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Αυτή η περιοχή του σώματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη με αποτέλεσμα να προκύπτει ερεθισμός πολύ εύκολα. Χρησιμοποιήστε καινούργιο ξυράφι που είναι αιχμηρό. Ένα παλιό ξυράφι θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο κακό ξύρισμα αλλά θα προκαλέσει ερεθισμό. Χρησιμοποιήστε αφρό ξυρίσματος ή τζελ που θα βοηθήσουν στην προστασία του δέρματος. Αποφύγετε τη χρήση σαπουνιού καθώς και την επανάληψη του ξυρίσματος αν το δέρμα είναι ήδη ερεθισμένο.
Φαγούρα
Μετά το ξύρισμα μπορεί να προκληθεί φαγούρα. Είτε ελαφριά είτε έντονη, δημιουργεί μια δυσάρεστη και άβολη κατάσταση. Αν αντιμετωπίζετε φαγούρα, δοκιμάστε να βάλετε ενυδατική κρέμα μετά το ξύρισμα και ξανά αν η φαγούρα επιμένει. Σκουπίστε απαλά και μην τρίβετε την περιοχή με την πετσέτα μετά το μπάνιο. Μην ξυριστείτε ξανά αν η φαγούρα δεν έχει υποχωρήσει.
Τρίχες που μεγαλώνουν προς τα μέσα
Όταν έχετε τέτοιες τρίχες είναι σημαντικό να μην «πειράξετε» το δέρμα γιατί μπορεί να προκληθεί μόλυνση. Αφήστε το δέρμα να αναπνεύσει και μην ξυριστείτε ξανά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάντε απολέπιση πριν το ξύρισμα. Έτσι θα απομακρύνετε όλα τα νεκρά κύτταρα και θα έχετε μια λεία περιοχή για το ξυράφι. Το να ξυρίζεστε αντίθετα με τη φορά των τριχών μπορεί να δίνει καλύτερο αποτέλεσμα αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει το ίδιο πρόβλημα, οπότε ίσως είναι καλό να το αποφύγετε.
Κοψίματα και χαρακιές
Συμβαίνουν εύκολα κατά το ξύρισμα γιατί χρησιμοποιείτε ένα κοφτερό ξυράφι σε μια πολύ ευαίσθητη περιοχή του σώματός σας. Αν σας συμβεί, πλύνετε την περιοχή με ζεστό νερό ενώ είστε ακόμα στο ντους και απομακρύνετε το αίμα όσο το δυνατόν συντομότερα. Η πιο κοινή αιτία για τα κοψίματα είναι η βιασύνη. Οπότε, πάρτε το χρόνο σας στο ξύρισμα για να μην αντιμετωπίσετε άβολες και δυσάρεστες καταστάσεις. Απλά θυμηθείτε να κάνετε μικρές προσεκτικές κινήσεις. Αν κοπείτε θα χρειαστεί χρόνος για επούλωση και μέχρι να συμβεί αυτό θα ήταν καλύτερο να ξεχάσετε το ξύρισμα. Αν ξυριστείτε πριν επουλωθεί πλήρως η πληγή ρισκάρετε το να την ανοίξετε ξανά εκθέτοντας τον εαυτό σας σε πιθανές μολύνσεις.
Κάψιμο από το ξυράφι
Αν δείτε μικρές κοκκινίλες στην περιοχή, πρόκειται για κάψιμο από το ξυράφι. Συμβαίνει είτε λόγω φλεγμονής των βακτηρίων που βρίσκονται στους μικροσκοπικούς θύλακες των τριχών είτε λόγω υπερβολικής πίεσης με το ξυράφι πάνω στο δέρμα. Να είστε προσεκτικοί και να κάνετε απαλές κινήσεις εκεί κάτω. Χρησιμοποιήστε αφρό για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό στρώμα μεταξύ του ξυραφιού και του δέρματος. Και σε αυτήν την περίπτωση, όπως και σε όλες τις παραπάνω, θα πρέπει να περιμένετε να φύγουν οι κοκκινίλες πριν ξυριστείτε ξανά. (flowmagazine.gr)


3.2.19

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ



Το Θέατρο Έαρ Βικτώρια παρουσιάζει, για δεύτερη χρονιά, στην κεντρική σκηνή, το νέο έργο της Αναστασίας Βούλγαρη «Το τελευταίο παιχνίδι».
Όπως αναφέρουν οι συντελεστές της παράστασης: «Ελληνική επαρχία, οικογένεια, πατρική κυριαρχία, μητρική αγάπη. Τέσσερις κόσμοι σε έναν. Όλοι γνωρίζουν, αλλά σωπαίνουν. Μία μάνα, δύο παιδιά κι ένας πατέρας, θύτης και θύμα ταυτόχρονα, σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Αγάπη-μίσος, τρυφερότητα-βία, ομορφιά-ασχήμια. Παρελθόν και παρόν μάς ταξιδεύουν στην ιστορία. Τυραννικά στερεότυπα μας προβληματίζουν, ενώ η κοινωνική αλλαγή φαντάζει άπιαστο όνειρο. Υπάρχουν όρια;
Οι προσωπικές επιλογές, η σύγκρουση άλλων κόσμων και το κυνικό βλέμμα μιας κοινωνίας που κατασπαράζει κάθε ξεχωριστό άνθρωπο, κάθε διαφορετική προσωπικότητα που επιμένει να υπάρχει εν ελευθερία, αλληλεπιδρούν, επηρεάζουν και καθορίζουν απρόβλεπτα και τραγικά το μέλλον. Αγώνας και υπεράσπιση των ωραίων συναισθημάτων. «Ίσως κάποτε ν’ αλλάξουν τα πράγματα και εμείς οι ξεχωριστοί άνθρωποι να είμαστε αποδεκτοί από την κοινωνία». Άραγε, θα νικήσει κάποτε η ομορφιά;».


1.2.19

DOLOR Y GLORIA. Η ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΠΕΔΡΟ ΑΛΜΟΔΟΒΑΡ


Η καινούρια ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ μιλάει για τις «συναντήσεις» ενός σκηνοθέτη, του Ντολόρ, που κοιτάζει πίσω στην τεράστια καριέρα του - συναντήσεις με ανθρώπους, συναντήσεις με μνήμες, συναντήσεις με τις πρώτες του αγάπες, τη μητέρα του, τους ηθοποιούς με τους οποίους δούλεψε από τη δεκαετία του '60 μέχρι τη δεκαετία του '80.
βλέποντας το πρώτο της τρέιλερ γίνεται αντιληπτό ότι είναι πως το καινούριο του φιλμ είναι δίχως αμφιβολία βαθιά προσωπικό, αφού ακόμη και το χτένισμα ή τα ρούχα του Αντόνιο Μπαντέρας παραπέμπουν ξεκάθαρα στον ίδιο τον Αλμοδόβαρ.
Το φιλμ διατρέχει τον χρόνο από τα παιδικά χρόνια του πρωταγωνιστή μέχρι το αποκορύφωμα της επιτυχίας του και η ομορφιά, η μελαγχολία και η ποίηση των εικόνων του Αλμοδόβαρ διαποτίζουν κάθε πλάνο. (flix.gr, 31/1/2019)

29.1.19

ΙΡΑΝ. ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ ΕΓΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ


Την απάνθρωπη τακτική της «κρεμάλας» εφαρμόζει για τους ομοφυλόφιλους  η κυβέρνηση της Τεχεράνης.
Ένας 31χρονος άνδρας κρεμάστηκε σε κεντρική πλατεία της ιρανικής πόλης Καζερούν επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, όπως μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων ISNA. Η εκτέλεση δι' απαγχονισμού έγινε στις 10 Ιανουαρίου.
"Ο άνδρας καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της σεξουαλικής επαφής με δύο έφηβους", όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα «Bild.»
Η ιρανική νομοθεσία προβλέπει αυστηρή τιμωρία, συμπεριλαμβανομένης της θανατικής ποινής, για την ομοφυλοφιλία. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων δήλωσε ότι ο άνδρας πήγε να ασελγήσει σε δύο 15χρονους. 
"Το ιρανικό καθεστώς ισχυρίζεται πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις ότι η σεξουαλική επαφή είναι βιασμός", λέει η ακτιβίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην εφημερίδα «Bild», Μίνα Αχάντι, καταγγέλλοντας το δικαστικό σύστημα της χώρας.
"Το ιρανικό καθεστώς εκτελεί λιγότερους ανθρώπους σε δημόσιους χώρους, ωστόσο, δεν παύει να το κάνει. Αυτή είναι η πολιτική απειλής αυτών των βαρβάρων», επισημαίνει η Ιρανή ακτιβίστρια.
Από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, το καθεστώς της Τεχεράνης φέρεται να έχει εκτελέσει από τέσσερις χιλιάδες έως έξι χιλιάδες ανθρώπους με την κατηγορία ότι ήταν ομοφυλόφιλοι. Το Ιράν είναι μια από τις πιο επικίνδυνες χώρες παγκοσμίως όχι μόνο για τους ομοφυλόφιλους. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, περίπου επτά χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν μόνο για πολιτικούς λόγους το 2018, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων, περιβαλλοντικών ακτιβιστών και συνδικαλιστών. 
Στο θεοκρατούμενο Ιράν, μπορεί η ομοφυλοφιλία να θεωρείται θανάσιμο αμάρτημα και να τιμωρείται με την εσχάτη των ποινών, ωστόσο, η βιομηχανία των εγχειρήσεων αλλαγής φύλου στη χώρα βρίσκεται σε άνθηση. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος που δίνεται στους ομοφυλόφιλους για να ξεφύγουν από την απομόνωση και να γλιτώσουν από τις διώξεις.
Το ιρανικό σύστημα όχι μόνο αποδέχεται τους τρανσέξουαλ, αλλά επιδοτεί τις εγχειρήσεις αλλαγής φύλου. Όπως εξηγεί ανώτατος κληρικός, αυτές δεν αποτελούν αμάρτημα, σύμφωνα με το Κοράνι.
"Στο Ισλάμ υπάρχει μια αρχή. Τα πάντα επιτρέπονται, εκτός και αν υπάρχουν ισχυρά αντεπιχειρήματα ή το απαγορεύει ρητά ο νόμος", υποστηρίζει ο Αγιατολάχ Γιουσέφ Σαανεί. (
protothema.gr, 28/1/2019)

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 29/1/2019


28.1.19

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 111


φωτογραφία: Ángel Ruiz (Περού)

ΤΟ ΠΛΩΤΟ PRIDE ΤΗΣ ΜΥΑΝΜΑΡ


Σημαίες στα χρώματα του ουράνιου τόξου ανέμισαν και δυνατή μουσική ακούστηκε από τον ποταμό της πόλης Yangon καθώς ένας μικρός στόλος σκαφών έπλευσε στα νερά της μεγαλύτερης πόλης της Myanmar το περασμένο Σάββατο για τη πρώτη παρέλαση Υπερηφάνειας στην ιστορία της χώρας, ένδειξη της αυξανόμενης αποδοχής για τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα.
Περίπου 600 άτομα γιόρτασαν κάτω από τον δυνατό ήλιο καθώς η «αόρατη» κοινότητα βγαίνει στο φώς, σε μια χώρα όπου ακόυ το ομοφυλοφιλικό σεξ είναι παράνομο.
«Οι ΛΟΑΤΚΙ της Myanmar, ειδικά οι νέοι άνθρωποι, έχουν περισσότερο θάρρος και δεν κρύβονται σε σχέση με πριν 5 χρόνια που ξεκίνησε το φεστιβάλ», λέει ο Hla Myat Tun, συν-διευθυντής του &Proud, που οργανώνει τη γιορτή και άλλες εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα.
Η περσινή χρονιά ήταν ορόσημο αφού οι αρχές επέτρεψαν να γίνει η εκδήλωση για πρώτη φορά σε ένα δημόσιο πάρκο με συμμετοχή περίπου 12.000 ανθρώπων. Γεμάτοι αυτοπεποίθηση από την επιτυχία τους, οι διοργανωτές έκαναν την φετινή εκδήλωση ένα «κανονικό» Pride, αν και μια παρέλαση στους δρόμους είναι ένας μακρινός και δύσκολος στόχος σε μία χώρα που εξακολουθεί να είναι επιφυλακτική απέναντι σε διαμαρτυρίες.
Αφίσες που απεικόνιζαν τεράστιες φωτογραφίες ΛΟΑΤΚΙ ζευγαριών κολλήθηκαν σε όλη την πόλη κατα την προετοιμασία του φεστιβάλ.
Το πλωτό πάρτυ ήταν η εναρκτήρια εκδήλωση ενός προγράμματος που περιλαμβάνει προβολές ταινιών, συζητήσεις και τους πολυαναμενόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες Drag Queen, με αγωνίσματα όπως ρίψη τσάντας και αγώνες δρόμου με γόβα στιλέτο.
Οι αντιλήψεις διαφέρουν πολύ έξω από τις μεγάλες πόλεις και πολλά μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην συντηρητική ύπαιθρο.
«Οι περισσότερο άνθρωποι που δεν ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα δεν μας καταλαβαίνουν», είπε η 28χρονη διεμφυλική Shin Thant, προσθέτοντας ότι χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά για να καταπολεμηθούν τα ΛΟΑΤΚΙ στερεότυπα, όπως διακωμωδούνται μέσα από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Το θέμα του φετινού φεστιβάλ είναι οι «Ήρωες» για να τιμήσουν όσους και οσες βγαίνουν μπροστά και αγωνίζονται για την κοινότητα. (alterthess.gr, 27/1/2019)

27.1.19

Η ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ


Η Αποποινικοποίηση Της Ομοφυλοφιλίας Στην Ινδία
Ειρήνη Τσαουσέλη (powerpolitics.eu, 23/1/2019)
Η στάση που υιοθετεί ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) σχετικά με τα δικαιώματα της LGBTQ κοινότητας είναι πάντα προοδευτική, καθώς καταδικάζει την παρενόχληση, τη βία, τις διακρίσεις και τις προκαταλήψεις που βασίζονται στην ταυτότητα φύλου και στον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Ωστόσο, περίπου 81 χώρες έχουν ποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία, συμπεριλαμβανομένων της Ινδίας και του Πακιστάν.
Πρόσφατα, η Ινδία αντιτάχθηκε ή απείχε από τα Ψηφίσματα του ΟΗΕ για τα δικαιώματα της LGBTQ κοινότητας. Συγκεκριμένα, το 2016 απείχε από το Ψήφισμα για τη δημιουργία ειδικού γραφείου υποστήριξης της κοινότητας LGBTQ στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, καθώς επίσης δεν υποστήριξε το Ψήφισμα σχετικά με τα δικαιώματα της ΛΟΑΤ κοινότητας, επιβεβαιώνοντας έτσι τη συντηρητική της στάση όσον αφορά στο θέμα της ομοφυλοφιλίας.
Το Άρθρο 377 του ινδικού ποινικού κώδικα, το οποίο τιμωρεί τη “σαρκική παρά φύσιν συνεύρεση”, θεσπίστηκε από τον Λόρδο Thomas Macaulay, σε μεγάλο βαθμό ως μηχανισμός περιορισμού των Βρετανών ομοφυλοφίλων στον ινδικό γεωγραφικό χώρο. Πολλές άλλες πρώην βρετανικές αποικίες -όπως η Κένυα- έχουν σχεδόν ταυτόσημους νόμους.
Η προέλευση του σύγχρονου κινήματος των ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων της Ινδίας και η συντηρητική αντίδραση σχετίζονται με την οικονομική απελευθέρωση της Ινδίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η πρώτη αναφορά που αμφισβήτησε τη συνταγματικότητα του νόμου κατά της ομοφυλοφιλίας τοποθετείται στο 1994.
Το κίνημα AIDS Bhedbhav Virodhi Andolan (ABVA), το οποίο ιδρύθηκε το 1989, υπέβαλε την εν λόγω αναφορά ως απάντηση στην άρνηση της Γενικής Επιθεωρήτριας φυλακών, Kiran Bedi, να επιτρέψει τη διανομή προφυλακτικών στους κρατούμενους της φυλακής Tihar, της μεγαλύτερης φυλακής της Ινδίας. Στην αναφορά της, η ABVA προσπάθησε να εδραιώσει την ομοφυλοφιλία εντός του ινδικού κοινωνικού πλαισίου, για να αντιμετωπίσει την αγανάκτηση αυτών που βλέπουν την ομοφυλοφιλία ως “ξένη και μολυσματική”.
Την ίδια χρονιά, η Anjali Gopalan, μια Ινδο-Αμερικανή, ίδρυσε το Ίδρυμα Naz με σκοπό να θέσει τέλος στην αδράνεια της Κυβέρνησης της Ινδίας απέναντι στην επιδημία του HIV/AIDS και της σεξουαλικής υγείας γενικότερα. Το 2001, ύστερα από αστυνομική επιδρομή στο Ίδρυμα Naz, κατατέθηκε αγωγή γενικού συμφέροντος, αμφισβητώντας τον εθνικό νόμο κατά της ομοφυλοφιλίας.
Το Χρονικό Προς Την Καταλυτική Εξέλιξη
Το Ανώτατο Δικαστήριο του Δελχί το 2009 αποφάνθηκε κατά της συνταγματικότητας του Άρθρου 377 με το σκεπτικό ότι οι δυσανάλογες διακρίσεις εναντίον της LGBTQ κοινότητας παραβιάζουν τα δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και την ελευθερία. Μετά από τις αντιδράσεις ινδουιστικών, χριστιανικών και μουσουλμανικών οργανώσεων, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε πως το Κοινοβούλιο και όχι το δικαστήριο του Νέου Δελχί έχει την αρμοδιότητα για την κατάργηση του νόμου. Έτσι, το 2013 η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Δελχί που κήρυξε αντισυνταγματικό το Άρθρο 377 ανακλήθηκε.
Ωστόσο, το ίδιο έτος το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας δημιούργησε το καθεστώς “τρίτου φύλου” για τα άτομα hijra ή transgender (διεμφυλικά άτομα). Το δικαστήριο όχι μόνο απαγόρευσε τη διάκριση κατά αυτών των ατόμων, αλλά απαίτησε τη θετική δράση και κοινωνική πρόνοια για να βοηθήσει την κοινότητα των hijra να αποβάλλει το κοινωνικό της στίγμα. Όμως, το δικαστήριο διευκρίνισε ότι η απόφασή του εφαρμόζεται μόνο στους ευνούχους και όχι στους ομοφυλόφιλους, λεσβιακούς και αμφιφυλόφιλους πολίτες, που “κρύβονταν” κάτω από την ομπρέλα των τρανσέξουαλ.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αντιτάχθηκε σθεναρά στην ποινική αντιμετώπιση των ΛΟΑΤ ατόμων στην Ινδία, στην Ουγκάντα και στη Νιγηρία με Ψήφισμα που εγκρίθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2014. Στο πλαίσιο του ΟΗΕ, το 2015 η Ινδία υποστήριξε ένα ρωσικό Ψήφισμα για την άρση της επέκτασης των ίσων παροχών από τον Γενικό Γραμματέα στους εταίρους του ιδίου φύλου των μελών του προσωπικού του ΟΗΕ, με το επιχείρημα ότι η νέα πολιτική έρχεται σε αντίθεση με το ινδικό δίκαιο. Στις 2 Φεβρουαρίου 2016 το ποινικό αδίκημα της ομοφυλοφιλικής δραστηριότητας εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο.
Τον Αύγουστο του 2017 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή είναι εγγενές και θεμελιώδες δικαίωμα σύμφωνα με το Άρθρο 21 του Ινδικού Συντάγματος, προσφέροντας ελπίδες σε LGBTQ ακτιβιστές ότι το Δικαστήριο σύντομα θα καταργήσει το Άρθρο 377. Το Δικαστήριο έκρινε, επίσης, ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου αποτελεί ζήτημα ιδιωτικού απορρήτου.
Η Τελική Κατάκτηση Μιας Ιστορικής Νίκης
Τον Ιανουάριο του 2018 το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε να παραπέμψει το θέμα της συνταγματικότητας του Άρθρου 377 του ινδικού ποινικού κώδικα προς εξέταση πριν από τον Οκτώβριο του 2018. Στις 6 Σεπτεμβρίου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας.
Είναι σαφές ότι η Ινδία προσπαθεί να διατηρήσει τον συντηρητισμό της παράδοσης του έθνους της που, όμως, την ίδια στιγμή έρχεται σε αντίθεση με την προοδευτικότητα που θέλει να επιδείξει το δικαστικό της σύστημα. Πολλοί είναι οι μελετητές που υποστηρίζουν ότι οι υποστηρικτές του Άρθρου 377 δικαιολογούν τον νόμο ως υπερασπιστή της ινδικής “παράδοσης” – γεγονός, όμως, που μπορεί ταυτόχρονα να παραβιάζει το Άρθρο 17 του Ινδικού Συντάγματος, το οποίο ποινικοποιεί τις διακρίσεις, όπως η ακαταλληλότητα. “Το Ινδικό Σύνταγμα δηλώνει ότι ορισμένες πρακτικές είναι απαράδεκτες, ακόμα κι αν φέρουν την κυριαρχία του πολιτισμού και της παράδοσης”.
Η ασάφεια και η έλλειψη συνεκτικής στάσης της ινδικής Κυβέρνησης σε θέματα που αφορούν την LGBTQ κοινότητα, σε συνδυασμό με την παγκόσμια πίεση που δέχτηκε το κράτος της Ινδίας από τις ανάγκες της παγκοσμιοποιημένης κουλτούρας της αποδοχής του διαφορετικού, έδωσε τη δυνατότητα στους ακτιβιστές να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους και να κατακτήσουν αυτή τη νίκη.
Υπάρχουν εκείνοι που αποδίδουν την όποια “απόκλιση” από την παράδοση στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό της Δύσης, όμως είναι αναμφισβήτητο ότι, εκτός του ευρύτερου οικονομικού πλαισίου που αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της παγκοσμιοποίησης, σαφέστατα τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά είναι εκείνα που αποτελούν την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των κρατών, και συμβάλουν στη διαμόρφωση της πολιτισμικής τους ταυτότητας.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ. ΕΚΤΟΣ ΧΩΡΑΣ Ο ΖΑΝ ΓΟΥΪΛΙΣ


"Το να διατηρείς την απειλούμενη ζωή σου είναι και μια στρατηγική για να πολεμήσεις για καλύτερες ημέρες", έγραψε στο Twitter ο 44χρονος Ζαν Γουίλις, ο οποίος είναι μέλος του αριστερού Κόμματος Σοσιαλισμός και Ελευθερία (PSOL).
"Κάναμε πολλά πράγματα για το κοινό καλό. Και θα κάνουμε πολλά περισσότερα όταν έλθουν καινούργιοι καιροί", πρόσθεσε ο βουλευτής, ενεργό μέλος της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.
Παρότι το γραφείο Τύπου της Βουλής δήλωσε ότι ο Γουίλις δεν έχει επισήμως παραιτηθεί, το προσωπικό γραφείο του είπε στο AFP ότι έχει αποφασίσει να παραιτηθεί και ότι θα παραμείνει "εκτός της χώρας" για μια χρονική περίοδο χωρίς να διευκρινίζει σε ποια χώρα θα καταφύγει.
Προς το παρόν ταξιδεύει στην Ευρώπη και όπως είπε στην Folha de S. Paulo πρόθεσή του ήταν να βρει ένα μέρος για να κάνει το διδακτορικό του.
"Θεωρώ ότι αυτή η σημερινή πολιτική βία στη χώρα μας θα περάσει. Ίσως στο μέλλον να επιστρέψω σε αυτό. Υπάρχουν τόσοι άλλοι τρόποι για να πολεμήσει κάποιος για έναν σκοπό που δεν είναι θεσμικοί", κατέληξε.
Στην ίδια συνέντευξή του στην εφημερίδα Folha δήλωσε ότι η εκλογή του Μπολσονάρου τον Οκτώβριο από μόνη της δεν προκάλεσε την απόφασή του, αλλά μάλλον "το επίπεδο της βίας το οποίο αυξήθηκε μετά την εκλογή του προέδρου" υπογραμμίζοντας έτσι την αύξηση των επιθέσεων εις βάρος μελών της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ.
Τον Νοέμβριο η Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (CIDH) ζήτησε από τη Βραζιλία να λάβει "τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για τη ζωή και την προσωπική ακεραιότητα" του Γουίλις και της οικογένειάς του.
Μιλώντας στην εφημερίδα δήλωσε αδύναμος καθώς το όνομά του "αμαυρώθηκε από ψέματα".
Ο ίδιος κατήγγειλε ότι η βία στη Βραζιλία έχει αυξηθεί μετά την εκλογή του Μπολσονάρου και ότι ο ίδιος έχει στοχοποιηθεί από δυσφημιστικές εκστρατείες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κατήγγειλε ότι ο κόσμος των σπρώχνει στον δρόμο παρά την παρουσία των σωματοφυλάκων του και ότι έχει κουραστεί να ζει υπό προστασία, κάτι που κρίθηκε αναγκαίο μετά την δολοφονία της Φράνκο.
Ο Μπολσονάρου έχει δεσμευτεί να πατάξει την διαφορά και το έγκλημα, αλλά έχει ακραίες ρατσιστικές και ομοφοβικές θέσεις.
Ο Γουίλις έχει συγκρουστεί πολλές φορές στο Κογκρέσο με τον Μπολσονάρου: στη διάρκεια των ακροαματικών διαδικασιών για την καθαίρεση της πρώην προέδρου Ντίλμα Ρούσεφ τον Απρίλιο του 2016, είχε φτύσει τον Μπολσονάρου στο πρόσωπο όταν ο τελευταίος αφιέρωσε την ψήφο του υπέ της καθαίρεσης σε έναν βασανιστή της στρατιωτικής δικτατορίας της Βραζιλίας.
Ο Γουίλις είναι ένας από τους δέκα εκλεγμένους βουλευτές του PSOL και θα αντικατασταθεί από τον Ντέιβιντ Μιράντα, ο οποίος είναι επίσης ομοφυλόφιλος και παντρεμένος με τον βραβευμένο με Πούλιτζερ αμερικανό δημοσιογράφο Γκλεν Γκρίνγουολντ.
Το κόμμα τους ειναι εκείνο της δολοφονηθείσας δημοτικής συμβούλου του Ρίο ντε Τζανέιρο Μαριέλ Φράνκο, μιας 38χρονης ακτιβίστριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η οποία κατήγγελε τα εγκλήματα της στρατιωτικής αστυνομίας.
Η Φράνκο έπεσε νεκρή τον περασμένο Μάρτιο μαζί με τον οδηγό της σε μια υπόθεση--προφανώς συμβόλαιο θανάτου--που παραμένει άλυτη.
Ο Γουίλις έγινε γνωστός όταν κέρδισε την βραζιλιάνικη εκδοχή του τηλεοπτικού ριάλιτι Big Brother. Όπως ο ίδιος εξηγεί, πήρε την απόφαση να εγκατασταθεί στο εξωτερικό μετά τις πληροφορίες ότι ο γιος του Μπολσονάρου, ο Φλάβιο, έχει προσλάβει συγγενείς ενός πρώην αξιωματικού της αστυνομίας, ο οποίος θεωρείται ότι εμπλέκεται στην δολοφονία της Φράνκο. (documentonews.gr, 25/1/2019)


26.1.19

ΚΥΠΡΟΣ. ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ (;) ΥΠΟΘΕΣΗ - 2


Ενώπιον Δικαστηρίου οδηγήθηκε το πρωί η 47χρονη γυναίκα από τις Φιλιππίνες η οποία συνελήφθη ως ύποπτη για την αγοραπωλησία του βρέφους, την ίδια ώρα που το ζεύγος ομοφυλοφίλων παραμένει άφαντο.
Σήμερα εξέπνευσε το διάταγμα της οκταήμερης κράτησης της, ωστόσο οι ανακριτές την οδήγησαν εκ νέου ενώπιον Δικαστηρίου, ζητώντας την κράτηση της για άλλες έξι μέρες.
Αίτημα το οποίο έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο, καθώς υπολείπεται ανακριτικό έργο, ενώ λήφθηκε υπόψιν ότι το ζεύγος ανδρών ακόμη δεν έχει συλληφθεί.
Εν τω μεταξύ η Αστυνομία εξέδωσε ευρωπαϊκά και διεθνή εντάλματα σύλληψης εναντίον του ε/κ και του Τούρκου, που βρίσκεται υπό την φροντίδα τους το βρέφος.
Κατά τη σύλληψη της 47χρονης, το ζεύγος βρισκόταν στο εξωτερικό για διακοπές, ωστόσο δεν επέστρεψαν και φαίνεται να βρίσκονται στην Τουρκία.
Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες η 47χρονη εμμένει στην αρχική της θέση ως προς το σενάριο του πως έφτασε το βρέφος στην Κύπρο.
Υπενθυμίζεται πως, η 47χρονη ανέφερε ότι κατά το Μάρτιο του 2017 είχε γνωρίσει την βιολογική μητέρα του βρέφους, η οποία βρισκόταν στο τέταρτο μήνα της κύησης της, ενώ ήταν το δεύτερο παιδί που αποκτούσε.
Όπως ισχυρίστηκε, ο σύζυγος της βιολογικής μητέρας είχε αποβιώσει και ο πατέρας του δεύτερου παιδιού της ήταν παντρεμένος και δεν πίστευε ότι το παιδί θα έφερνε στον κόσμο ήταν δικό του. Έτσι η βιολογική μητέρα, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της 47χρονης, δεν ήθελε το παιδί και για αυτό έδωσε την συγκατάθεση της να δοθεί για υιοθεσία στο ζεύγους ομοφυλοφίλων.
Ως εκ τούτου, οι Κυπριακές Αρχές αναμένεται να ζητήσουν βοήθεια από τις Αρχές των Φιλιππίνων προκειμένου να εντοπιστεί και να καταθέσει η βιολογική μητέρα του βρέφους.
Την ίδια ώρα, οι Αρχές αναμένεται να ζητήσουν άρση των τραπεζικών δεδομένων τόσο της 47χρονης όσο και των δύο αντρών που καταζητούνται, ένας Ελληνοκύπριος και ένας Τουρκοκύπριος, ούτως ώστε να διαφανεί η πορεία των 250 ευρώ που αποστέλλονταν κάθε μήνα στη βιολογική μητέρα από το ζεύγος, μέχρι τη γέννηση του παιδιού.
Επίσης οι ανακριτές της υπόθεσης, διεξάγουν έρευνες για εντοπισμό του ζεύγους και του βρέφους, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι βρίσκονται στο εξωτερικό για διακοπές, ενώ αναμένεται να αρθούν τα τηλεπικοινωνιακά τους δεδομένα.
Το ζεύγος ομοφυλοφίλων τέλεσε τον γάμο του στη Νέα Ζηλανδία το 2015 και αφού ο Τούρκος εξασφάλισε άδεια παραμονής ως σύζυγος Ευρωπαίου πολίτη, διαμένει έκτοτε με τον Ελληνοκύπριο στην Κύπρο.
Η 47χρονη και το ζεύγος διαμένουν στο ίδιο σπίτι, ενώ στις αρμόδιες υπηρεσίες, ο Ελληνοκύπριος και η ύποπτη εμφάνισαν το παιδί ως δικό τους και ειδικότερα ως καρπό της σχέσης τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες μας, η 47χρονη ισχυρίστηκε ανακρινόμενη, πως κατάφερε να εγγραφεί στις Φιλιππίνες ως βιολογική μητέρα του βρέφους με τη συγκατάθεση της πραγματικής του μητέρας, καθώς η τελευταία εμφανίστηκε με το δικό της όνομα όταν πήγε να γεννήσει και εξασφάλισε το σχετικό πιστοποιητικό γέννησης.
Η 47χρονη και το ζεύγος διαμένουν στο ίδιο σπίτι με τον πατέρα του Ελληνοκύπριου και όπως η ίδια φέρεται να ανέφερε στην Αστυνομία, την αποκλειστική φροντίδα του παιδιού έχει το ζεύγος, ενώ η ίδια είναι επιφορτισμένη με τη φροντίδα του πατέρα του Ελληνοκύπριου.
Η εμπορία του παιδιού έγινε με την καθοδήγηση γραφείου εξευρέσεως εργασίας που λειτουργεί στην Κύπρο, το οποίο συμβούλευσε το ζεύγος όπως φέρει την 47χρονη στην Κύπρο ως οικιακή βοηθό για τους γονείς του Ε/κ και όταν αυτό συνέβη, της ζητήθηκε βοήθεια για να υιοθετήσει το ζεύγος ένα παιδί από τη χώρα της.
Κατόπιν τούτου την έστειλαν στις Φιλιππίνες όπου εντόπισε κάποια μητέρα που ήθελε να δώσει το παιδί της για υιοθεσία, η οποία κατά τον δεδομένο χρόνο ήταν έγκυος αλλά δεν ήθελε να κρατήσει το παιδί επειδή ήταν καρπός της σχέσης της με παντρεμένο άντρα. Αφού συμφώνησε να δώσει το παιδί όταν το γεννούσε, το ζεύγος άρχισε να της αποστέλλει μηνιαίως το ποσό των 250 ευρώ, ενώ όταν ήρθε η στιγμή του τοκετού περί τις αρχές του 2017, εμφανίστηκε στο νοσοκομείο με το όνομα της 47χρονης.
Κατόπιν της εξασφάλισης του σχετικού πιστοποιητικού γέννησης, το οποίο εμφάνιζε ως βιολογική μητέρα την 47χρονη, αυτή το έφερε στην Κύπρο, ενώ στη συνέχεια το παιδί εγγράφηκε ως βιολογικό τέκνο της ίδιας και του Ε/κ. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο πιστοποιητικό γέννησης, ένα από τα επώνυμα που φέρει το παιδί είναι και αυτό του συζύγου του Ελληνοκύπριου.
Ως εκ τούτου, οι ανακριτές της υπόθεσης αναμένεται να λάβουν καταθέσεις από το εν λόγω γραφείο, το οποίο σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, συμβούλευσε τους καταζητούμενους για το πώς πρέπει να ενεργήσουν για την υιοθεσία του βρέφους.
Σύμφωνα με πληροφορίες, το κουβάρι της υπόθεσης άρχισε να ξετυλίγεται όταν περί τα τέλη του 2018 ο Ελληνοκύπριος αποτάθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο με σκοπό να εξασφαλίσει την αποκλειστική κηδεμονία του παιδιού.
Για σκοπούς της διαδικασίας ζητήθηκε από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να ετοιμάσουν έκθεση, ενώ στη συνέχεια διευθετήθηκαν ξεχωριστές συνεντεύξεις, με την 47χρονη και τον Ελληνοκύπριο προς τον σκοπό της εξακρίβωσης των λόγων για τους οποίους ο Ε/κ ήθελε να αναλάβει την αποκλειστική κηδεμονία.
Ωστόσο ο Ελληνοκύπριος δεν μετέβη τελικά για συνέντευξη, αντίθετα εξέφρασε επιθυμία να αποσύρει την αίτηση που καταχώρησε στο Οικογενειακό Δικαστήριο.
Την ίδια ώρα στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας είχαν φθάσει πληροφορίες ότι ενδεχομένως η 47χρονη και ο Ελληνοκύπριος  να μην είναι οι βιολογικοί γονείς του παιδιού, αφού φαίνεται να γνώριζαν ότι ο Ελληνοκύπριος είχε τελέσει γάμο με άλλον άντρα.
Οι πληροφορίες ανέφεραν επίσης ότι το ζεύγος είχε προσπαθήσει και στο παρελθόν να υιοθετήσει ένα παιδί και αφού αυτονόητα δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει αφού αυτό στην Κύπρο είναι παράνομο, φέρεται να έλαβε καθοδήγηση από γραφείο εξεύρεσης εργασίας για το πώς να χειριστεί το ζήτημα.
Οι ανακριτές της υπόθεσης, αναμένεται να λάβει κατάθεση και από τον δικηγόρο του Ελληνοκύπριου ο οποίος είχε υποβάλει την αίτηση για αποκλειστική γονική μέριμνα. (
reporter.com.cy, 26/1/2019)

25.1.19

GAYDAR



Πώς αναγνωρίζεις έναν γκέι άντρα
city.sigmalive.com
Στην ουσία, επεξεργάζονται, σταθμίζουν και αξιολογούν πληθώρα οπτικοακουστικοκινητικών δεδόμενων και ερεθισμάτων που εκπέμπει το υπό εξέταση άτομο.
Είναι, όμως, μόνο η ενορατική ικανότητά τους ή στην «ανίχνευση» βοηθάνε επίσης κι άλλες παράμετροι όπως η συμπεριφορά, το ντύσιμο, η ομιλία, τα vibes, το eye contact κλπ;
Για να το εξακριβώσουμε, ρωτήσαμε σχετικά 7 γκέι άντρες. Τους ζητήσαμε να μας αποκαλύψουν τα σημάδια που «προδίδουν» και στέλνουν σήμα για ένα ενδεχόμενο επόμενο βήμα.
Εντάξει, κάποια πράγματα φωνάζουν. Όπως η φωνή, το ντύσιμο το βλέμμα και ο τρόπος ομιλίας. Αυτά είναι τα βασικά. Φυσικά, το θέμα είναι τι γίνεται με τους άντρες που δεν διαθέτουν αυτά τα χαρακτηριστικά και ξεγελούν. Εκεί λειτουργεί το ένστικτό μου, νομίζω. Υπάρχει μια ορολογία που χρησιμοποιούμε για αυτό το «ένστικτο» και λέγεται gaydar. Αυτό νομίζω είναι ο τρόπος μας να καταλαβαίνουμε αν κάποιος άντρας είναι gay ή όχι. Το έχουν και πολλές γυναίκες αυτό, καταλαβαίνουν. Μόνο στους straight δεν λειτουργεί.
Αντώνης, 29 ετών
Δεν ξέρω αν παίζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, εκτός από τα προφανή, τα οποία όμως δεν ισχύουν για όλους. Εγώ, συνήθως το νιώθω όταν κάποιος άντρας στο χώρο είναι gay. Δεν μπορώ να σου προσδιορίσω πώς και γιατί, είναι αυτό που λέμε gaydar, κάτι που έχουν οι περισσότεροι gay. Βασικό σημάδι είναι το βλέμμα και ο τρόπος που θα κοιτάξει έναν άλλο άντρα. Όσο και να θέλει να το κρύψει, το βλέμμα πάντα προδίδει, είναι όπως ένας straight άντρας κοιτάζει μια γυναίκα που του αρέσει.
Χρήστος, 32 ετών
Σήμερα, με τόσους μετροσέξουαλ γύρω μας, το να αναγνωρίσεις αν κάποιος άντρας είναι gay είναι αρκετά δύσκολο. Παλαιότερα, ήταν πιο εύκολα τα πράγματα. Ένα σάλι, μια εμφάνιση πιο προσεγμένη, λίγες ξένες λέξεις στη ροή του λόγου, λίγη περισσότερη φινέτσα, και αμέσως μπορούσες να καταλάβεις το αν κάποιος είναι ομοφυλόφιλος. Όλα αυτά όμως, τα έχουν πολλοί άντρες πλέον και straight και gay, άρα τα πράγματα έχουν μπερδευτεί. Αυτό ισχύει και για άντρες με θηλυπρέπεια, πλέον πολλοί μπορεί να μοιάζουν ή να συμπεριφέρονται πιο θηλυκά, αλλά να είναι straight. Εύκολα πέφτεις στην παγίδα. Για εμάς, ο μόνος τρόπος πλέον είναι το ένστικτο, το gaydar που μας βοηθά στο να καταλάβουμε τι κρύβει το περιτύλιγμα. Αν, για παράδειγμα, κάποιος που θα γνωρίσω με κοιτάζει επίμονα ή μου σφίξει το χέρι για περισσότερα από 6 δευτερόλεπτα, τότε είναι κάτι σαν σήμα για να πάρω το μήνυμα.
Γιώργος 37 ετών
Προφανώς, ο κάθε ομοφυλόφιλος έχει ένα αισθητήρα που αναγνωρίζει τον όμοιο του και δεν αναφέρομαι μόνο σε εξωτερικά ή κινησιολογικά γνωρίσματα, αλλά περισσότερο για τα vibes που υπάρχουν στον αέρα, όταν δύο ή περισσότεροι ομοφυλόφιλοι βρεθούν σε ένα χώρο. Λειτουργεί περισσότερο το ένστικτο σε τέτοιες περιπτώσεις. Μια ματιά, μια χειραψία είναι αρκετά για να λύσεις το «μυστήριο».
Στέλιος, 25 ετών
Κάποτε, ήταν πιο εύκολο να αναγνωρίσεις κάποιον gay, εάν φυσικά το ήθελε εκείνος, διότι η εμφάνιση είναι το πρώτο πράγμα που τον διαφοροποιούσε. Πιο μοντέρνο ντύσιμο, πιο extravagant εμφανίσεις, πιο έντονα χρώματα, πιο έντονο στυλ γενικά. Σήμερα, αυτό, έχει αλλάξει. Μετά την εποχή του metrosexual, όλα είναι διαφορετικά. Πλέον η προσεγμένη εμφάνιση δεν είναι προνόμιο των gay αλλά αφορά και τους straight άντρες το ίδιο. Μάλιστα, πολλές φορές straight άντρες προσέχουν τόσο πολύ την εμφάνιση τους, που πολλές φορές είναι δύσκολο να τους ξεχωρίσεις. Και κάπως έτσι μπερδεύεται το dar των gay, που πλέον πρέπει να προσέξουν τις κινήσεις του άλλου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πιο θηλυπρεπείς ετεροφυλόφιλοι. Παρόλα αυτά οι κεραίες των gay είναι συνήθως πιο ευαίσθητες και πιάνουν πιο εύκολα κάποια μηνύματα. Πάντως σίγουρα έχει τύχει σε όλους, επειδή επιζητούν την ανδροπρέπεια να θέλουν κάποιος να είναι gay, αλλά να τους βγαίνει str8. Όταν βέβαια συμβαίνει το ανάποδο κάνουν πάρτι.
Κωνσταντίνος, 40 ετών
Απλά είναι ένα vibe. Οι Εγγλέζοι έχουν μια έκφραση «it takes one to know one», θες από το στυλ, θες από την ενέργεια, τις περισσότερες φορές το gaydar (λέξη από το gay&radar) δουλεύει ρολόι. Δεν εξηγείται, είναι ένστικτο, πολλές φορές και αμοιβαία έλξη. Οφείλεται και στο γεγονός (όχι όμως μόνο σε αυτό) πως οι gay είναι πολύ πιο άνετοι και ανοιχτοί στο φλερτ. Υπάρχουν φορές που πέφτεις κι έξω. Και το αντίθετο γίνεται. Να πιστεύεις ότι ο άλλος είναι straight και τελικά να πέφτει φλερτ ή να μαθαίνουν κάτι και να διαψεύδεσαι. Όλα παίζουν.
Γιάννης, 32 ετών
Από συνδυασμό παραγόντων όπως ο τόπος που συχνάζει, η παρέα που συναναστρέφεται, η συμπεριφορά, οι κινήσεις, το βάδισμα και η ομιλία.
Νικόλας, 28 ετών 


23.1.19

ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ - 10


Η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση λέει ότι η ”παραδοσιακή αρρενωπότητα” είναι επιβλαβής
offtherecord.net.gr, 10/1/2019
Το μπούλινγκ, η ομοφοβία, η σεξουαλική παρενόχληση και η κακοποίηση, είναι όλα αποτελέσματα της ανδρικής συμπεριφοράς σύμφωνα με τις νέες οδηγίες που εξέδωσε η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση, η μεγαλύτερη ένωση ψυχολόγων στον κόσμο, και που, λίγο πολύ, μετατρέπουν πλέον την ”αρρενωπότητα” σε παθολογία.
Για πρώτη φορά στα 127 χρόνια ιστορίας της η Αμερικανική Ψυχολογική Ένωση (APA) εξέδωσε οδηγίες για να βοηθηθούν οι ψυχολόγοι που εργάζονται με άνδρες και αγόρια, και στις οποίες δηλώνει ότι «η παραδοσιακή αρρενωπότητα είναι ψυχολογικά επιβλαβής» και «προκαλεί ζημιά που αντηχεί τόσο προς τα έσω όσο και προς τα έξω».
Η APA λέει ότι η παραδοσιακή αρρενωπότητα ορίζεται από το «στωικισμό, την ανταγωνιστικότητα, την κυριαρχία και την επιθετικότητα». Βρίσκεται στην ανθεκτικότητα των ανδρών ενάντια στις αντιξοότητες και την επιμονή στο να “φαίνονται σκληροί” παρά την ψυχική ταλαιπωρία και στην τάση τους να χειρίζονται τη συναισθηματική καταπόνηση με θυμό.
Σύμφωνα με την APA, «η ιδεολογία της παραδοσιακής αρρενωπότητας έχει δείξει ότι περιορίζει την ψυχολογική ανάπτυξη των ανδρών, περιορίζει τη συμπεριφορά τους, προκαλεί διαταραχές του ρόλου των φύλων και συγκρούσεις μεταξύ των φύλων και επηρεάζει αρνητικά την ψυχική και τη σωματική υγεία»
Η ένωση κατηγορεί αυτή την αρρενωπότητα για το γεγονός ότι το 90% των ανθρωποκτονιών στις ΗΠΑ διαπράττονται από τους άνδρες και για το γεγονός ότι οι άνδρες έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από αυτοκτονία από τις γυναίκες. Τα αγόρια είναι επίσης πολύ πιο πιθανό να διαγνωσθούν με ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας) από τα κορίτσια και να υποστούν σκληρότερες τιμωρίες για την κακή συμπεριφορά στο σχολείο.
Οι νέες “Κατευθυντήριες γραμμές για την ψυχολογική πρακτική με τα αγόρια και τους άνδρες” ορίζουν την «ιδεολογία της αρρενωπότητας» ως «έναν ιδιαίτερο αστερισμό προτύπων που έχουν επηρεάσει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων: της αντι-θηλυκότητας, της επίτευξης, της αποφυγής της εμφάνισης αδυναμίας, και της περιπέτειας, του κινδύνου και της βίας». Συνδέουν επίσης αυτή την ιδεολογία με την ομοφοβία, τον εκφοβισμό και τη σεξουαλική παρενόχληση.
Ως εκ τούτου, η APA καθοδηγεί τους ψυχιάτρους να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο μιλάνε με τους άνδρες ασθενείς τους. Οι κλινικοί, όπως λέει η ένωση, πρέπει να γνωρίζουν και να αμφισβητούν τα “κυρίαρχα αρσενικά ιδεώδη” και να “καταπολεμούν αυτές τις δυνάμεις”.
Επιπλέον, πρέπει να «κατανοήσουν πώς λειτουργεί η εξουσία, το προνόμιο και ο σεξισμός» για να ωφελούν και να βλάπτουν τους άνδρες ταυτόχρονα.
«Αν μπορούμε να αλλάξουμε τους άνδρες», λέει ο Δρ. Ryon McDermott, ψυχολόγος που συνέβαλε στη σύνταξη των οδηγιών, «μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο».
Ενώ υπάρχουν βουνά έρευνας υπέρ και ενάντια στις βιολογικές διαφορές των φύλων, οι οδηγίες της APA είναι αξιοσημείωτες επειδή η ένωση είναι ο μεγαλύτερος ψυχιατρικός οργανισμός στον κόσμο και είναι συχνά στην πρώτη γραμμή της αλλαγής της παγκόσμιας ψυχολογικής συναίνεσης.
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) της ένωσης είναι ο οδηγός για τους ιατρούς, τους ερευνητές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε όλο τον κόσμο.
Οι μεταβολές στην αντίληψη της κοινωνίας σχετικά με το φύλο επηρέασαν επίσης το τελευταίο σύνολο οδηγιών. «Τι είναι το φύλο στη δεκαετία του 2010», γράφει ο McDermott στις κατευθυντήριες γραμμές. «Δεν είναι πλέον μόνο αυτό το δυαδικό αρσενικό-θηλυκό».
Στο τουίτερ πολλοί επαγγελματίες και ακτιβιστές διαφώνησαν, ενώ η διάσημη φεμινίστρια ακαδημαϊκός Κριστίνα Χοφ Σόμερς, η οποία έχει γράψει το βιβλίο ”Ο πόλεμος στα αγόρια”, είπε ”40 χρόνια ψευδο-υποτροφίας καθοδηγούμενης από ατζέντα – και ορίστε: Η αρρενωπότητα γίνεται μια παθολογία που χρήζει θεραπείας.”
Ποιά θα ήταν άραγε η αντίδραση του κόσμου εάν κάποια ιατρική ένωση έλεγε ανάλογα ότι η θηλυκότητα είναι επιβλαβής;