20.10.18

ΘΕΟΔΩΡΟΣ Β' ΛΑΣΚΑΡΙΣ


Ο Θεόδωρος (Β’ Λάσκαρις) είναι πρόσωπο μοναχικό. Όπως γίνεται φανερό από τον σκοτεινό κόσμο που σκιαγραφούν οι επιστολές του, υποφέρει από κατάθλιψη, η οποία δυσχεραίνει το έργο του. Αδέλφια δεν έχει' η μητέρα του υπέστη σοβαρό ιππικό ατύχημα λίγο μετά τη γέννησή του και δεν μπόρεσε να συλλάβει ξανά. Αδελφικός του φίλος είναι ο Γεώργιος Μουζάλων, γόνος άσημης οικογένειας του Αδραμυττίου. Τον είχαν φέρει στα ανάκτορα ως παιδόπουλον, συντροφιά για τον νεαρό διάδοχο-μοναχοπαίδι. Λάσκαρις και Μουζάλων μεγαλώνουν μαζί και παραμένουν στενότατα συνδεδεμένοι δια βίου*.

*Σε επιστολή του ο Θεόδωρος του γράφει: «Μουζάλων μου, και τούτο μετά πόσης σοι της ηδύτητος προσφωνώ, η γαρ εκ της σχέσεως ημίν γεγονυία ενότης ξυνεχής και αξυμβλητος […] ω ερρωμένε τοις εμοίς πάσι [κατά] ψυχήν, Μουζάλων Γεώργιε, ερρωμένος δεσμός αλληλένδετος» (επιστ., LV, σ, 251,255)

[…] Ο Θεόδωρος θα πεθάνει το 1258, σε ηλικία μόλις τριάντα έξι ετών, ύστερα από επίμονη μάχη με την ασθένεια και μεγάλη αγωνία, έχοντας περιβληθεί για μικρό διάστημα το μοναχικό σχήμα. Θα ταφεί δίπλα στον Βατάτζη στην μονή Σωσάνδρων, έχοντας βασιλεύσει μόλις τρία έτη και δέκα μήνες' αφήνει πίσω τέσσερις κόρες και έναν οκταετή γιο, τον Ιωάννη. Καταλείπει με διαθήκη την βασιλεία στον Ιωάννη, ορίζοντας επίτροπό του τον Μουζάλωνα.

Αλέξανδρος Μασσαβέτας : Μικρά Ασία. Το παλίμψηστο της μνήμης (Πατάκης, 2015)



19.10.18

ΣΕΞ ΣΤΙΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΥ - 1

Άνεργος έμεινε ένας αεροσυνοδός της Delta Airllines όταν διέρρευσε το βίντεο της ερωτικής του συνεύρεσης με πορνοστάρ, μέσα στις τουαλέτες αεροπλάνου. Όπως έγινε γνωστό, ο άνδρας αεροσυνοδός ήταν εκτός υπηρεσίας την επίμαχη μέρα, ωστόσο φορούσε στολή της εταιρίας.
Μαζί του στην τουαλέτα του αεροπλάνου ήταν ένας επιβάτης, ο πορνοστάρ Όστιν Γουλφ και το βίντεο που έφτασε στα χέρια της διοίκησης της Delta ήταν διάρκειας 8 λεπτών.
Στην έρευνα που διεξήγαγε η εταιρία, τα μέλη του πληρώματος της πτήσης ανέφεραν ότι δεν είχαν αντιληφθεί τα όσα συνέβαιναν στην τουαλέτα.
Μετά την απόλυσή του από τη δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία, ο πρώην υπάλληλος δήλωσε στη Daily Mail, ότι δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση του ονόματός του και ότι προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του.
Ο Οστιν Γουλφ, πέρα από πορνοστάρ είναι και συνοδός κυρίων, χρεώνοντας τους πελάτες του 1.500 δολάρια τη βραδιά. (protothema.gr, 18/10/2018)

17.10.18

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 205


 φωτογραφία: Glen Mitchell




ΒΡΕΤΑΝΙΔΑ SERIAL KILLER ΘΑ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΗΣ


Βρετανίδα serial killer θα παντρευτεί μέσα στη φυλακή τη λεσβία σύντροφό της
espressonews.gr, 16/10/2018
Γάμο με τη λεσβία ακαδημαϊκό σύντροφό της ετοιμάζει στη φυλακή η Βρετανίδα serial killer που το 2013 σκότωσε τρεις άνδρες «για πλάκα».
Η 35χρονη Τζοάνα Ντένεχι έχει μάλιστα την απαίτηση τα έξοδα για τον γάμο της να τα πληρώσουν οι Βρετανοί φορολογούμενοι.
Η Ντένεχι γνώρισε την 37χρονη πρώην λέκτορα πανεπιστημίου Αλεξάντρα Κρουζιέρες στο γυμναστήριο της φυλακής, όταν η Κρουζιέρες εξέτιε ποινή φυλάκισης για επίθεση σε αστυνομικούς και κακοποίηση με ρατσιστικά κίνητρα ενός γιατρού. Σύντομα, σύμφωνα με τη βρετανική «Sunday People», ανάμεσα στις δύο γυναίκες αναπτύχθηκε ερωτικός δεσμός. Η Κρουζιέρες, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, φαίνεται ότι έλκεται από γυναίκες δολοφόνους, καθώς στο παρελθόν είχε σχέση και με άλλη δολοφόνο κατάδικο. Οταν η Κρουζιέρες αποφυλακίστηκε, η Ντένεχι της έκανε πρόταση γάμου, δίνοντάς της δαχτυλίδι κατά τη διάρκεια επίσκεψής της.
Πρόσφατα όμως οι δύο γυναίκες αποπειράθηκαν για άγνωστο λόγο να αυτοκτονήσουν και οι υπεύθυνοι της φυλακής αποφάσισαν να μεταφέρουν την Ντένεχι σε ψυχιατρική κλινική. Αυτό σήμαινε όχι μόνο ότι θα ακυρωνόταν ο γάμος, αλλά και ότι η 35χρονη δεν θα μπορούσε να συναντάει την Κρουζιέρες.
Με τη μήνυση σε βάρος του σωφρονιστικού ιδρύματος η Ντένεχι πέτυχε την παραμονή της στη φυλακή, ενώ, όταν γίνει ο γάμος, ο οποίος ζητάει να διοργανωθεί με δημόσιο χρήμα, η Κρουζιέρες θα αποκτήσει δικαίωμα για συχνές «συζυγικές επισκέψεις».


COCK


Cock
του Μάικ Μπάρτλετ 
Διαρκεια : 90 ' 

Σκηνοθ.:Μ. Θεοχάρης
Ερμηνεύουν: Δ. Μακαλιάς, Φ. Αθερίδου, Ηλ. Μουλάς, Αλ. Καλπακίδης. Σκην.-κοστ.: Ηλ. Δουλαδίρη.
Το έργο αναφέρεται με τολμηρό τρόπο στο ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας μέσα από την κατάρρευση της σχέσης ενός γκέι ζευγαριού, όταν ο ένας από τους δύο ερωτεύεται μια γυναίκα

16.10.18

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 16/10/2018



Αποκαλύψεις από τη βιογραφία της Μισέλ Μαρσάν, της «απόλυτης συμβούλου» της πρώτης κυρίας του Ελιζέ Μπριζίτ Μακρόν 
Ένα νέο βιβλίο, που αναμένεται να κυκλοφορήσει την Τετάρτη, υπόσχεται αποκαλύψεις για το προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας - Τι ζήτησε η Μπριζίτ Μακρόν από τους ανθρώπους που περιβάλλουν τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Ενώ εδώ και δύο εβδομάδες αναμένεται ο Γάλλος πρόεδρος να προχωρήσει από μέρα σε μέρα σε ανασχηματισμό, μετά το «σκάνδαλο Μπεναλά» και τις πρόσφατες παραιτήσεις του υπουργού Οικολογίας Νικολά Ιλό και του υπουργού Εσωτερικών Ζεράρ Κολόμπ, ένα νέο βιβλίο με αποκαλύψεις για το προεδρικό ζεύγος της Γαλλίας αναμένεται να ταράξει τα νερά στο Ελιζέ. 
Πρόκειται για τη βιογραφία της 71χρονης Μισέλ Μαρσάν, γνωστής ως Μιμί ή ως «βασίλισσα των παπαράτσι», η οποία μπαινοβγαίνει στο Μέγαρο των Ηλυσίων και θεωρείται η απόλυτη σύμβουλος της Μπριζίτ Μακρόν, που καθοδηγεί την Πρώτη Κυρία της Γαλλίας πώς να αντιμετωπίζει τα Μέσα Ενημέρωσης και πώς να διαχειρίζεται την εικόνα της. 
Το νέο βιβλίο θα κυκλοφορήσει στη Γαλλία την Τετάρτη και αν και είναι η βιογραφία της Μαρσάν, ιδιοκτήτριας του φωτογραφικού πρακτορείου Best Image, στις σελίδες του συμπεριλαμβάνονται αποκαλύψεις για την 65χρονη Μπριζίτ Μακρόν. Σύμφωνα με το βιβλίο η Πρώτη Κυρία της Γαλλίας έχει εμπιστευθεί σε δικούς της ανθρώπους πως θεωρεί τον Εμανουέλ Μακρόν «αλαζόνα» και «οξύθυμο». Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με το βιβλίο, η πρώην καθηγήτρια Λατινικών και Γαλλικών ζήτησε από τους ανθρώπους που περιβάλλουν στον Γάλλο πρόεδρο να του λένε την αλήθεια και παραπονέθηκε πως είναι μία από τα ελάχιστα άτομα που τολμούν να μιλήσουν με ειλικρίνεια στον Μακρόν. Επίσης, η οικοδέσποινα του Ελιζέ έχει ορκιστεί να εκδικηθεί εκείνους που διαδίδουν πως ο σύζυγός της βρίσκεται σε ομοφυλοφιλική σχέση. 
Στο βιβλίο αναφέρεται πως η Μισέλ Μαρσάν χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις της σε λαϊκά έντυπα για λογαριασμό της Μπριζίτ Μακρόν, ώστε να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω από τις φήμες πως ο Μακρόν είναι ομοφυλόφιλος, φήμες που ο ίδιος ο Γάλλος πρόεδρος έχει διαψεύσει. (protothema.gr, 15/10/2018)

13.10.18

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 204



φωτογραφία: Vincent Gouriou



ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΒΟΛΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΛΟΓΩ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ


Αυστραλία: Κατά των αποβολών στα σχολεία λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού
Η κυβέρνηση σκοπεύει να απαγορεύσει στα ιδιωτικά και θρησκευτικά σχολεία να αποβάλουν μαθητές τους εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού
tovima.gr, 13/10/2018
Η Αυστραλία σκοπεύει να απαγορεύσει στα ιδιωτικά και θρησκευτικά σχολεία να αποβάλουν μαθητές τους εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός Σκοτ Μόρισον, καθώς το θέμα των προσωπικών δικαιωμάτων αποτελεί ένα από τα κεντρικά σημεία πολιτικής αντιπαράθεσης ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών για την κυβερνητική συμμαχία στην περιφέρεια του Ουέντγουορθ του Σίδνεϊ στις 20 Οκτωβρίου.
«Θα λάβω μέτρα έτσι ώστε να υπάρξει όσον το δυνατόν συντομότερο μία τροποποίηση που θα εξασφαλίζει ότι κανείς μαθητής σε μη δημόσια σχολεία θα αποβάλλεται εξαιτίας της σεξουαλικότητάς του», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Μόρισον.
Η ανακοίνωση, η οποία προτρέπει το Κοινοβούλιο να εξετάσει το ζήτημα αυτό εντός των επομένων δύο εβδομάδων, έρχεται να προστεθεί στη συμπαράσταση που ήδη έχει εκφράσει το αντιπολιτευόμενο κόμμα των Εργατικών, που δηλώνει έτοιμο να στηρίξει την κυβέρνηση σε μία πιθανή απόφαση για κατάργηση των νομικών εξαιρέσεων, που επιτρέπουν στα θρησκευτικά σχολεία να ασκούν διακρίσεις.
Ο Μόρισον τονίζει πως η κυβέρνηση λαμβάνει υπ’ όψη τις συστάσεις μίας ειδικής επιτροπής, η οποία μελετά εάν η όποια σχετική νομοθετική μεταρρύθμιση εγκυμονεί περιορισμούς στις θρησκευτικές ελευθερίες. Οι συστάσεις της επιτροπής δεν έχουν ανακοινωθεί δημοσίως.
«Η κυβέρνησή μας δεν υποστηρίζει τον αποκλεισμό μαθητών από τα μη κρατικά θρησκευτικά σχολεία εξαιτίας της σεξουαλικότητάς τους», τόνισε ο πρωθυπουργός.
Ο αρχιεπίσκοπος Μαρκ Κόλεριτζ, που προεδρεύει της Συνόδου των Καθολικών Επισκόπων της Αυστραλίας, απηύθυνε έκκληση τις προηγούμενες ημέρες να πρυτανεύσουν οι αρχές της ισότητας στην εργασία και τις εγγραφές στα Καθολικά σχολεία.
«Όταν κάποιος εργάζεται, ή εγγράφεται στους κόλπους της Καθολικής κοινότητας, αναμένεται από αυτόν να ασπάζεται την αποστολή και τις αξίες του σχολείου», αναφέρει ο Αρχιεπίσκοπος σε δηλώσεις του που αποτυπώνονται στην εφημερίδα Sydney Morning Herald.
Τον περασμένο Δεκέμβριο το αυστραλιανό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ των γάμων μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου, έπειτα από πανεθνικής εμβέλειας σφυγμομέτρηση, που κατέδειξε ότι η συντριπτική πλειοψηφία εγκρίνει το μέτρο.


ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΑΠΟ ΓΟΝΕΙΣ ΙΔΙΟΥ ΦΥΛΟΥ


Δημιούργησαν ποντίκια με δύο μητέρες
Υγιή ποντίκια από γονείς του ιδίου φύλου
tovima.gr, 12/10/2018
Επιστήμονες της κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών κατάφεραν να δημιουργήσουν υγιή ποντικάκια από γονείς ίδιου φύλου, συγκεκριμένα από δύο μητέρες και κανένα πατέρα. Επιχείρησαν να κάνουν κάτι και το αντίστροφο, αλλά τα ποντίκια με δύο πατέρες και καμία μητέρα επιβίωσαν μόνο λίγες μέρες μετά τη γέννησή τους.
Το επίτευγμα βασίσθηκε στη χρήση τόσο βλαστικών κυττάρων όσο και γενετικής τροποποίησης. Κατά πόσο κάτι ανάλογο μελλοντικά θα μπορούσε να γίνει και στους ανθρώπους, ώστε να γεννηθούν «γκέι μωρά», είναι προς συζήτηση – αλλά σίγουρα είναι μια μακρινή προοπτική, καθώς ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών είναι πολύ μεγάλος, ενώ υπάρχει επίσης η βιοηθική και η ψυχολογική άποψη του ζητήματος.
Μερικά ερπετά, αμφίβια και ψάρια (και η γαλοπούλα!) μπορούν να αναπαραχθούν χωρίς σεξουαλική επαφή, μόνο από ένα γονέα του ίδιου φύλου, αλλά είναι δύσκολο για τα θηλαστικά να κάνουν το ίδιο. Στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν ξαναδημιουργήσει πειραματόζωα με δύο μητέρες, αλλά τα ποντικάκια είχαν προβλήματα υγείας.
Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Cell Stem Cell», χρησιμοποίησαν απλοειδή εμβρυικά βλαστικά κύτταρα που περιείχαν τον μισό φυσιολογικό αριθμό χρωμοσωμάτων και DNA από μόνο ένα γονέα (τη μία μητέρα) και τα οποία στη συνέχεια εισήγαγαν -μετά από κατάλληλη γενετική τροποποίηση- στα ωάρια μια άλλης ποντικίνας (της δεύτερης μητέρας). Παρήχθησαν έτσι 29 υγιή τρωκτικά από 210 έμβρυα, τα οποία έζησαν φυσιολογικά και απέκτησαν δικούς τους απογόνους.
Με περίπου την ίδια τεχνική, γεννήθηκαν 12 ποντικάκια με γενετικό υλικό μόνο από δύο αρσενικά (πατέρες). Αρχικά ελήφθησαν απλοειδή βλαστικά κύτταρα που περιείχαν το DNA μόνο του ενός αρσενικού και -αφού τροποποιήθηκαν γενετικά- εισήχθησαν, μαζί με σπέρμα από ένα άλλο αρσενικό (τον δεύτερο πατέρα), σε ένα ωάριο από όπου είχε αφαιρεθεί ο πυρήνας του, άρα δεν υπήρχε γενετικό υλικό της μητέρας. Έτσι, προέκυψαν έμβρυα με DNA από δύο πατέρες, τα οποία τελικά εμφυτεύθηκαν -μαζί με υλικό πλακούντα- σε παρένθετες μητέρες που τα γέννησαν.
Όμως τα ποντικάκια με τους δύο πατέρες (και την παρένθετη μητέρα) έζησαν μόνο για 48 ώρες. Οι Κινέζοι επιστήμονες δήλωσαν πάντως ότι θα επιχειρήσουν να βελτιώσουν την μέθοδό τους, με στόχο να καταφέρουν τελικά να δημιουργήσουν υγιή τρωκτικά με δύο πατέρες μόνο.
Επίσης, είπαν ότι η τεχνική θα δοκιμασθεί και σε άλλα ζώα, αλλά όχι σε ανθρώπους (συνεπώς το σεξ δεν κινδυνεύει – προς το παρόν).


12.10.18

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 203



φωτογραφία: Hans Fahrmeyer


ΙΡΑΚ. ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ 14ΧΡΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΟΙΑΖΕ ΓΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ


Με τη ζωή του πλήρωσε ένας 14χρονος στο Ιράκ το γεγονός οτι έμοιαζε γκέι.
Ο Χαμουντί αλ Μουτάιρι έπεσε θύμα μιας ομάδας νεαρών που με την υποψία ότι είναι ομοφυλόφιλος του επιτέθηκαν, τον χτύπησαν άγρια και τον μαχαίρωσαν μέχρι θανάτου.
Σε μια προσπάθεια, μάλιστα, εξευτελισμού του ανήλικου θύματός τους, οι δολοφόνοι κατέγραψαν σε βίντεο τις τελευταίες του στιγμές.
Στο βίντεο που έχει καταγραφεί στην πόλη Γιαρμούκ φαίνεται ο αλ Μουταίρι να είναι πεσμένος στο πάτωμα και να αιμορραγεί ακατάσχετα καθώς έχει ήδη δεχθεί επανειλημμένες μαχαιριές στο στομάχι.
Μια φωνή ακούγεται να τον ρωτάει «ποιος είναι ο φίλος σου;» ενώ ο 14χρονος με αγωνία ρωτάει γιατί τρέχει τόσο αίμα.
Ο άκαρδος δολοφόνος με ψυχρότητα του απαντάει «είναι το στομάχι σου».
Στο τελευταίο πλάνο, δε, πριν το βίντεο σταματήσει ακούγεται ο άτυχος 14χρονος να εκλιπαρεί να τον μεταφέρουν σε νοσοκομείο ενώ παράλληλα λέει «θέλω τη μητέρα μου».
Μέχρι στιγμής οι δολοφόνοι του 14χρονου παραμένουν ασύλληπτοι ενώ δεν έχει υπάρξει κάποιο σχόλιο από την κυβέρνηση για τις σκληρές εικόνες του βίντεο. (protothema.gr, 12/10/2018)

ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ. ΑΘΩΟΙ ΟΙ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΓΑΜΗΛΙΑ ΤΟΥΡΤΑ ΓΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ


Βρετανία: Αθώοι οι ζαχαροπλάστες που αρνήθηκαν να φτιάξουν γαμήλια τούρτα για ομοφυλοφίλους
kathimerini.gr, 10/10/2018
Σύννομη έκρινε χθες το ανώτατο δικαστήριο της Βρετανίας την άρνηση ζαχαροπλαστείου στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας να παρασκευάσει τούρτα, η οποία θα εμφάνιζε σύνθημα υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων.
Η απόφαση του δικαστηρίου υπογραμμίζει ότι η απόφαση των ιδιοκτητών του ζαχαροπλαστείου, οι οποίοι είναι ευσεβείς χριστιανοί, δεν παραβιάζει τη νομοθεσία κατά των διακρίσεων. Την απόφαση καταδίκασε ο ενάγων, ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, ο οποίος είχε ζητήσει από το ζευγάρι των ζαχαροπλαστών να γράψουν «Υποστηρίζω τον Γάμο των Ομοφυλοφίλων» πάνω στην τούρτα του. Την ίδια ώρα, το μεγαλύτερο κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας, το συντηρητικό, προτεσταντικό Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (DUP), το οποίο στηρίζει την κυβέρνηση της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι, επαίνεσε το ανώτατο δικαστικό όργανο για την απόφασή του.
Η υπόθεση, που εκδικάστηκε σε πρώτο βαθμό μετά το περιστατικό το 2015, έφθασε στο ανώτατο δικαστήριο, μετά την έφεση που άσκησαν οι ζαχαροπλάστες. Παρότι το εφετείο του Μπέλφαστ δικαίωσε τον πελάτη, ο οποίος είναι ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, το ζεύγος των ζαχαροπλαστών κατέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο. Η απόφαση του οργάνου ανακοινώθηκε χθες.
«Οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης δεν προέβησαν σε διακρίσεις, καθώς η ένστασή τους αφορούσε μόνο το μήνυμα πάνω στην τούρτα και όχι τον χαρακτήρα ή το ήθος του πελάτη. Οι ιδιοκτήτες της επιχείρησης δεν αρνήθηκαν στον πελάτη τα προϊόντα τους, ούτε και εξέφρασαν διαφωνία με τις πολιτικές του θέσεις. Αντίθετα, ήταν πρόθυμοι να τον εξυπηρετήσουν, εφόσον η τούρτα δεν έφερε τη συγκεκριμένη αναφορά», είπε χθες η πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου της Βρετανίας, Μπρέντα Χέιλ.
Το δικαστήριο συνέκρινε την άρνηση των ζαχαροπλαστών να γράψουν το σύνθημα πάνω στην τούρτα με την υποθετική περίπτωση της άρνησης ενός χριστιανικού τυπογραφείου να εκτυπώσει φυλλάδια με συνθήματα για την ανυπαρξία του Θεού από οργάνωση άθεων.
Ο πελάτης του ζαχαροπλαστείου και ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, Γκάρεθ Λι, δήλωσε χθες ότι αισθάνεται ως «πολίτης δεύτερης κατηγορίας» στη Βόρεια Ιρλανδία, τη μόνη περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου παραμένει παράνομος. Την ικανοποίησή του για την απόφαση του δικαστηρίου εξέφρασε, χθες, το συντηρητικό Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα, που έχει εμποδίσει μέχρι στιγμής επιτυχώς τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων. «Η απόφαση υπέρ του ζαχαροπλαστείου Ασερς αποσαφηνίζει τα πράγματα για τους πολίτες κάθε δόγματος», είπε χθες η ηγέτης του DUP, Αρλίν Φόστερ.
Από τη μεριά τους, οι ζαχαροπλάστες Ντάνιελ και Εϊμι Μακάρθουρ - καθολικοί στο θρήσκευμα - δήλωσαν ότι η απόφαση προστατεύει την ελευθερία της έκφρασης και συνείδησης για όλους.


11.10.18

ΤΟΥΡΚΙΑ. "ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ" - 5

«Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»: η ΛΟΑΤ σεξουαλικότητα στην Τουρκία
Αλέξανδρος Μασσαβέτας (insidestory.gr, 13/10/2016)

Φωτογραφία που μοιράστηκε στον Τύπο από το γραφείο του Erdogan, 19 Ιουνίου 2016, λίγες ώρες μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος. Ο πρόεδρος ανάμεσα στην διάσημη τρανς Bülent Ersoy και τη σύζυγό του Emine Erdogan και την τραγουδίστρια Sibel Can σε δείπνο με αφορμή του Ραμαζάνι στην Πόλη.

Τραβεστί παρούσες, αλλά διωκόμενες
Κάθε τουρίστας που περπατά στα σοκάκια γύρω από την Πλατεία Τάκσιμ εντυπωσιάζεται με το πλήθος των τραβεστί που εκδίδονται. Δρόμοι ολόκληροι είναι υπό τoν απόλυτο έλεγχό τους. Το ίδιο ισχύει σε τμήμα της παλιάς πόλης της Προύσας, αλλά και σε άλλες πόλεις της χώρας. «Η Τουρκία έχει τον μεγαλύτερο αριθμό τραβεστί από οποιαδήποτε άλλη χώρα, εκτός της Ταϊλάνδης» λέει η Τσιάαλα (ακτιβίστρια, 51, Πόλη). «Οι περισσότερες κοπέλες έχουν έρθει από χωριά, όπως εγώ. Όταν κατάλαβα ότι ήμουν γκέι, έφυγα από το σπίτι μου, φοβήθηκα ότι θα με σκοτώσουν. Το να γίνω τραβεστί ήταν τότε μονόδρομος: δεν υπήρχε οργανωμένη γκέι ζωή, ενώ χρειάσθηκα άμεσα χρήματα. Επειδή ήμουν πολύ θηλυκή, δεν μπορούσα να βρω πουθενά δουλειά –ούτε ως σερβιτόρα, ούτε ως καθαρίστρια, τίποτα. Το πεζοδρόμιο ήταν η μόνη λύση».
«Στις λαϊκότερες τάξεις, οι έννοιες τραβεστί και πορνεία είναι δυστυχώς αλληλένδετες», λέει η Λααλέ (28). «Εκτός βέβαια αν γίνεις superstar!». Από τη δεκαετία του 1970 είχαν περίοπτη θέση στην τουρκική βιομηχανία του θεάματος τραβεστί όπως η (σήμερα τρανσέξουαλ) αοιδός Μπιουλέντ Ερσόι“Η απίστευτη ζωή της Μπουλέντ Ερσόι”, efsyn.gr και «οριακές» περιπτώσεις όπως ο τραγουδιστής Ζεκί ΜουρένZeki Müren και ο παρενδυτικός σόουμαν Σεϊφί ΝτουρσούνογλουΣόου με καλεσμένο τον Ντουρσούνογλου ντυμένο ως γυναίκα. «Όταν οι τραβεστί και οι γκέι είναι μακριά από τον μέσο Τούρκο, όλα μια χαρά», λέει η Τσιάαλα. «Μια τραβεστί μπορεί να είναι ντίβα, σημείο αναφοράς και λατρείας. Όταν όμως μας βλέπουν στον δρόμο, υφιστάμεθα συνεχώς τους προπηλακισμούς και τη βία». Κατά τον Σεμίχ, οι τραβεστί δέχονται την περισσότερη βία ακριβώς επειδή η εμφάνιση και η συμπεριφορά τους αθετεί παντελώς τους ρόλους των φύλων. «Τα “σπίτια” στα οποία εργάζονται οι κοπέλες είναι τυπικά παράνομα. Η αστυνομία το γνωρίζει αλλά δεν παρεμβαίνει, γιατί οι αστυνομικοί δωροδοκούνται πλουσιοπάροχα. Πολλές φορές όμως επιτίθενται και βιάζουν τις τραβεστί, τους αποσπούν χρήματα. Το ίδιο συμβαίνει ενίοτε και με πελάτες».

Το χρυσοχοείο του πέους
Είναι ευρέως γνωστό ότι οι τραβεστί κερδίζουν πολύ περισσότερα από τις γυναίκες που εργάζονται στην ίδια βιομηχανία, στις αντίστοιχες κατηγορίες. Ιδίως εκείνες που δουλεύουν από το διαδίκτυο, φτιάχνουν μικρές περιουσίες. Το εύλογο ερώτημα, φυσικά, είναι το εξής: γιατί εφόσον εργάζονται τόσες γυναίκες (εκ γενετής αλλά και τρανσέξουαλ) στον χώρο, πολλοί Τούρκοι άνδρες προτιμούν τις τραβεστί; «Σίγουρα δεν είναι θέμα οικονομίας», γελά ο Ιρφάν. «Οι τιμές των τραβεστί δεν είναι φθηνότερες από εκείνες των γυναικών, στην αντίστοιχη κατηγορία».
«Οι περισσότεροι άνδρες δεν ζητούν να κάνουν τα ίδια που θα έκαναν με μία γυναίκα», αρχίζει δειλά η Λααλέ. «Υπάρχουν βέβαια κάποια λαϊκά παιδιά που έρχονται και ζητούν να είναι top, μας βλέπουν και μας μεταχειρίζονται σαν γυναίκες. Αλλά λίγα. Οι περισσότεροι πελάτες μας, ανεξαρτήτως ηλικίας και κοινωνικού περιβάλλοντος, ζητούν να είναι bottom. Και επειδή νιώθουν ενοχές να πάνε με έναν “κανονικό” άνδρα, έρχονται σε μας. Το ότι είμαστε ντυμένες γυναικεία τους κάνει να πιστεύουν ότι κάνουν σεξ με γυναίκα, ακόμη και όταν έχουν “γυναικείο” ρόλο. Το κάνει ευκολότερο γι’ αυτούς. Επίσης, αν τους δει κάποιος στον δρόμο, θα πουν ότι ήρθαν για να κάνουν ό,τι και σε μια γυναίκα. Η αλήθεια μένει στους τέσσερις τοίχους μας».
Η Λααλέ θα ήθελε, προσωπικά, να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου. «Δεν μπορώ ακόμη, θα χάσω το εισόδημά μου. Ως τρανσέξουαλ θα κερδίζω πολύ λιγότερα. Για μας, το πέος μας είναι το εισόδημά μας. Ιδίως οι πελάτες που είναι αστυνομικοί, στρατιωτικοί και παντρεμένοι, έρχονται γι’ αυτό. Μια γυναίκα χωρίς πέος “κοστολογείται” πολύ λιγότερο στη σχετική αγορά». Η Τανσέλ συμφωνεί. «Αυτή είναι η εκτίμηση όλων των τραβεστί».Το ότι οι “επιτυχημένες” τραβεστί κερδίζουν σχετικά πολλά έχει ενίοτε παράδοξες κοινωνικές επιπτώσεις. «Έχω συναδέλφους που είναι σπουδαγμένες, με ξένες γλώσσες, όχι χωριάτισσες όπως οι πιο πολλές μας. Αλλά προτιμούν τον χώρο, γιατί κερδίζουν περισσότερα και γρηγορότερα», λέει η Λααλέ. «Η οικογένειά μου είναι ιδιαίτερα θρήσκοι», λέει η Τανσέλ. «Όταν έγινα τραβεστί με απέρριψαν –είχαμε να μιλήσουμε σχεδόν είκοσι χρόνια. Με πλησίασε όμως ένας θείος μου, λέγοντάς μου πως οι γονείς μου ήταν σε δυσκολίες και δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα έξοδα του γάμου του μικρότερου αδελφού μου. Θα τα πληρώσω εγώ, είπα. Με κάλεσαν μάλιστα και στον γάμο –πήγα και εκτός από τους γονείς και τα αδέλφια μου κανείς δεν με αναγνώρισε. Έκτοτε μιλάμε, αλλά είναι περισσότερο μια σχέση εκμετάλλευσης». Η Τανσέλ έχει αγοράσει τέσσερα διαμερίσματα σε ακριβές γειτονιές της Πόλης. «Είναι μια περιουσία. Έχω κάνει διαθήκη και όταν πεθάνω θα την αφήσω όλη σε μια οργάνωση για τις τραβεστί, όχι στους συγγενείς μου».

La vie en rose
Άλλο ένα παράδοξο της Τουρκίας είναι ότι οι ταυτότητες ανδρών και γυναικών κυκλοφορούν σε διαφορετικό χρώμα: οι μεν είναι μπλε, οι άλλες ροζ. Αυτό δημιουργεί, φυσικά, μεγάλο πρόβλημα στις τραβεστί και τις τρανσέξουαλ. «Για εμάς τις τραβεστί ισχύει το εξής: φέρουμε μπλε ταυτότητα, αλλά στη φωτογραφία εμφανιζόμαστε ως γυναίκες. Για να αποκτήσεις την περίφημη ροζ ταυτότητα, πρέπει να έχεις κάνει αλλαγή φύλου».
Η Πινάρ (ασφαλίστρια, 55, Πόλη) είναι μητέρα μιας τρανσέξουαλ κόρης, της Ελά. «Πίστεψέ με, αυτό το ζήτημα των ταυτοτήτων ήταν ένα από τα δυσκολότερα να αντιμετωπίσουμε. Παρότι από το 1988 η αλλαγή φύλου είναι νόμιμη στην Τουρκία, το νομικό πλαίσιο είναι ασαφές. Όταν ο γιος μου μου δήλωσε, στα 16, πως αισθανόταν γυναίκα, έχασα τον κόσμο. Πήγα σε ψυχιάτρους, σε τζαμιά, εκκλησίες και τουρμπέδες. Μου πήρε χρόνο να καταλάβω πως δεν ήταν σχιζοφρένεια αλλά κάτι άλλο, που δεν αλλάζει, πως έπρεπε να πάρει ορμόνες και να κάνει αλλαγή φύλου. Εγώ την έμαθα να βάφεται, να φοράει σουτιέν, συνήθισα να την λέω “κόρη μου” αντί για “γιε μου”. Όταν η Ελά έδινε εξετάσεις για το πανεπιστήμιο, δεν την άφηνα από κοντά μου –περίμενα από έξω μη τυχόν οι επιτηρητές της δημιουργήσουν πρόβλημα. Η ίδια ήταν εντελώς γυναίκα, κι ας μην είχαμε κάνει την επέμβαση ακόμη, αλλά η ταυτότητά της ήταν μπλε! Πρέπει να ζήσεις δυο χρόνια ως τρανσέξουαλ για να την αλλάξεις σε ροζ! Μέχρι τότε δεν την άφηνα να βγαίνει μόνη μην της τύχει κάτι. Δυστυχώς, οι περισσότεροι νομίζουν πως όλες οι τραβεστί κάνουν πεζοδρόμιο. Φοβόμουν».
Η Ελά είναι από τις τυχερές τρανσέξουαλ –η Πινάρ την στήριξε απόλυτα, οικονομικά και συναισθηματικά. «Εγώ την πήγα να κάνει την επέμβαση. Σήμερα σπουδάζει κινηματογράφο σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο και είναι ευτυχής. Έχει φίλους και καμιά φορά και σχέσεις. Αισθάνομαι πως έθαψα τον γιο μου και γέννησα μια κόρη, την Ελά. Κι εγώ και ο άλλος γιος μου, που ζει στο εξωτερικό, είμαστε ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Καμιά φορά την ρωτάω, κόρη μου γιατί διστάζεις να πεις πως είσαι τρανς; Όλες οι σχέσεις της ήξεραν, βέβαια. Μου λέει, “γιατί ρε μάνα, εσύ με το πού γνωρίζεις κάποιον με το καλημέρα του λες, “είμαι η Πινάρ, διαζευγμένη, ασφαλιστής και ετερόφυλη”; Κάθε φορά γελάω...».


ΤΟΥΡΚΙΑ. "ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ" - 4

«Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»: η ΛΟΑΤ σεξουαλικότητα στην Τουρκία
Αλέξανδρος Μασσαβέτας (insidestory.gr, 13/10/2016)

Ο αφανής κόσμος των λεσβιών

Στους παραδρόμους του Πέραν εύκολα θα βρεις γκέι μπαρ και πλήθη από τραβεστί. Το να συναντήσεις όμως λεσβίες είναι πολύ δυσκολότερο. «Οι λεσβίες στην Τουρκία δεν έχουν φανερούς κώδικες επικοινωνίας όπως εμείς», λέει ο Τζιαν. «Δεν έχουν κάποιο dress code, οι περισσότερες δεν έχουν αγορίστικα φορέματα και δεν ντύνονται συνεχώς “ανδρικά”. Είναι λιγότερο αναγνωρίσιμες στον δημόσιο χώρο. Κρύβονται πολύ ευκολότερα». Η Παρίς (30, γραφίστρια), που μεγάλωσε στην Πόλη αλλά ζει στις ΗΠΑ, συμφωνεί πως «ο κόσμος των λεσβιών είναι εντελώς άγνωστος στην πλειοψηφία. Καθώς οι περισσότερες γυναίκες εξαρτώνται οικονομικά από τους γονείς τους, μένουν κρυφές. Οι μισές περίπου παντρεύονται και συνεχίζουν, κρυφά, μια διπλή ζωή. Η οικογένεια στην Τουρκία ασκεί πολύ αποτελεσματικότερο έλεγχο στις γυναίκες».
Κατά την Παρίς, οι λεσβίες αντιμετωπίζουν κάπως μικρότερη πίεση στον δημόσιο χώρο από τους γκέι και τις τραβεστί-τρανς. «Στην πατριαρχική κοινωνία μας, υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση στους άνδρες να είναι αρρενωποί. Η θηλυκότητα θεωρείται αδυναμία, καθώς οι γυναίκες είναι κατώτερο φύλο. Έτσι, οι θηλυπρεπείς γκέι και οι τραβεστί αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερη βία από τους αρρενωπούς γκέι. Αν οι λεσβίες, πάλι, φαίνονται αρρενωπές, αυτό συχνά θεωρείται προτέρημα. Στην κουλτούρα μας υπάρχει η έννοια της “αντρογυναίκας”, που έχει θετικές αναφορές –θεωρείται θαρραλέα, αξιόπιστη, “παλικάρι”. Από την άλλη, οι περισσότεροι δεν μας παίρνουν στα σοβαρά. Δυστυχώς πολλοί άνδρες φαντασιώνουν όργια με λεσβίες, λες και η δική μας σεξουαλικότητα είναι για δική τους τέρψη!»
Η Εφσανέ (επιχειρηματίας, 35, Πόλη) διατηρούσε καφέ με τη σύντροφό της στις παρυφές μιας λαϊκής, συντηρητικής γειτονιάς του Πέραν. «Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα γιατί, απλώς, δεν περνούσε από το μυαλό τους. Εγώ είμαι πολύ θηλυκή για το σκεφτούν. Η κοπέλα μου είναι πάρα πολύ αρσενική, αλλά την έβλεπαν σαν αγοροκόριτσο. Έρχονταν οι μάστορες να πιουν τσάι και ενώ διατηρούσαν μεγάλη απόσταση μαζί μου, είχαν περισσότερη οικειότητα με εκείνη. Πολλές φορές όταν με φλέρταραν άνδρες (όχι βέβαια στο καφέ) και τους είπα ότι είμαι λεσβία, μου είπαν, “δεν πειράζει, δεν έχω πρόβλημα να κοιμηθώ με δύο γυναίκες”. Μια φορά δεν άντεξα και έναν τον έσπασα στο ξύλο».
«Οι ρόλοι των φύλων εφαρμόζονται και μεταξύ των λεσβιών με την ίδια ένταση που λαμβάνουν και μεταξύ των γκέι. Το ζευγάρι θηλυκής-ανδρογυναίκας είναι ο κανόνας. Η δεύτερη συχνά μοιάζει ένα βήμα πριν την αλλαγή φύλου, ντύνεται και φέρεται σαν άνδρας. Μερικές χρησιμοποιούν μέχρι και ψεύτικα ανδρικά ονόματα. Μιμούνται τον μάτσο τρόπο των Τούρκων ανδρών και καταπιέζουν τις συντρόφους τους. Έχοντας ζήσει στην Αμερική, όπου δεν επικρατούν τέτοια στερεότυπα, γίνομαι έξαλλη στην Τουρκία όταν με ρωτούν με το καλημέρα αν είμαι ενεργητική ή παθητική».

10.10.18

ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ - 1


How parents are being shut out of the transgender debate
As in so many progressive ­schooling fads before it, children are the experts and ­teachers are just there to facilitate
Madeleine Kearns (spectator.co.uk, 10/2018)
How can we help transgender children? This is a question greatly exercising politicians and many are confused about what to do. In Scotland, children are now expected to ‘demonstrate an understanding of diversity in sexuality and gender identity’. The Scottish government supports a new classroom resource that tells primary school children that they may consider themselves to be a boy, a girl, or neither. ‘You know who you are,’ it explains.
What guidance are teachers given? I found out two years ago when I was one of the 3,000 teachers and classroom assistants from across Scotland dispatched for training by LGBT Youth Scotland, a campaign group. During our training, we were told that ‘transgender children’ may include boys who want to be girls, girls who identify as boys and so-called ‘gender non–binary’ children. The last camp may be at ease with their bodies but prefer to reject gender norms altogether.
Naturally, some of us wondered how we might identify these children (particularly as we were told many have not ‘come out’ yet). But the trainer insisted on the importance of letting the kids decide their own identity. As in so many progressive schooling fads before it, children are the experts and teachers are there to affirm and facilitate. We were advised to decorate our classrooms with positive images of trans people and to talk about trans celebrities, especially those with large social media followings. This would make gender non-conforming children feel more included. Should they feel excluded, they are at risk of killing themselves.
It’s not just in Scotland. A trainee teacher in England who took part in a compulsory class on transgender issues last week told me it was run by the mother of a trans child on behalf of Mermaids, a charity which ‘raises awareness about gender nonconformity’. Teachers were told that gender is a spectrum and shown a graph with Barbie at one end and GI Joe at the other. They were asked to consider where they and their students would fit on this chart. Posters and stickers encouraged children to contact Mermaids directly if they didn’t feel they could talk to their teachers about trans issues.
Where are the parents in all of this? They are often not told if their child is worried about their gender. During my training, we were told to avoid ‘outing’ potential transgender children to their families. If the child so wished, we might want to keep mummy and daddy out of the loop. Un-believably, this is in line with Scottish government guidelines.
One thing that wasn’t mentioned was the clinical term gender dysphoria. This is a well-established medical diagnosis for when a person experiences a strong incongruence, and accompanying distress, between their perceived gender and their biological sex. Gender dysphoria is on the rise. The NHS’s leading specialist clinic, the Tavistock and Portman NHS Foundation Trust, has seen an increase of over 400 per cent in the number of young people referred to its Gender Identity Development Service in the past four years. That’s 2,519 children (more than two-thirds of them girls) potentially put on powerful hormone treatments with the intention of delaying puberty and allowing full surgical reassignment in future.
One reason why gender dysphoria wasn’t mentioned is possibly because the research about it contradicts accepted orthodoxies about ‘trans children’. Studies in the Netherlands and elsewhere have shown that up to 80 per cent of children who are referred to these programmes eventually decide to abandon the treatment and live happily in their original gender.
Last month, Dr Lisa Littman, an assistant professor at Brown University, conducted a study of parental reports of teenagers whose symptoms of gender dysphoria came on suddenly during adolescence. She found that ‘social and peer contagion’ as well as underlying psychiatric conditions could be a factor. Her study was peer-reviewed and published in PLOS One, a well regarded science journal. However, following pressure from activists, Brown removed the study from its website, explaining that: ‘The conclusions of the study could be used to discredit efforts to support transgender youth.’
One American mother shared her story with me. ‘My young teen daughter first started thinking she was a boy after attending a school presentation about transgender children. After she told her teachers they changed her name and referred to her by masculine pronouns. The school did not inform me or my husband. After we withdrew her from this school, I later discovered that she had shared a room with the boys on an overnight school trip. Apparently it was common to allow children’s self-proclaimed gender identity to override sex differences when determining where they should sleep.’
Gender dysphoria used to be more common among boys but has now become more prevalent in girls. A ‘formerly transgender’ American teen told me that when the majority of her all-female class identified as male, she decided to join in. It was only when exposed to ‘packers’ (for stuffing crotches) and ‘binders’ (for hiding breasts) at a conference that she decided it wasn’t for her. Stories like this further complicate the debate.
What’s worrying is that anyone who challenges the new teaching on trans issues can find themselves in trouble. So when Victoria Atkins, the Minister for Women, admitted to being ‘a little cautious’ about teenage sex-changes, she was accused of bigotry. And Dr Kenneth Zucker, perhaps the leading authority on gender dysphoria in children, was recently ousted from his clinic in Toronto after being accused of ‘transphobia’ and supporting ‘conversion therapy’ because his 40 years’ experience and research had led him to the conclusion that affirming a child’s perceived gender can be counterproductive.
Many of these transgenderism training programmes are publicly funded. Last year, LGBT Youth Scotland received more than £1 million in grants, including £350,000 from the Scottish government, £160,000 from local authorities (all but one SNP-controlled), and £75,000 from Education Scotland. Mermaids UK, meanwhile, was granted £35,000 from the Department for Education and £128,000 from Children in Need.
Something is off here. Teachers are being asked to put ideology before evidence and to exclude parents from serious welfare decisions about their own children. Parents are often not allowed to take part in the discussion. Children are being asked to make important decisions about their gender, which is a surprisingly adult notion for many to grasp. What’s clear is that the issue of gender dysphoria in children is one of tremendous complexity, both medical and moral. To suggest otherwise — to children or teachers — is a dangerous mistake.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 10/10/2018


ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ;


Στα Σκόπια αγοράζουν 20.000 μπουκάλια λιπαντικής ουσίας για το AIDS
skai.gr, 9/10/2018
Πολλά ερωτήματα και αντιδράσεις προκαλεί στην γειτονική χώρα η απόφαση της κυβέρνησης να προκηρύξει διαγωνισμό για την προμήθεια 20.000 μπουκαλιών λιπαντικής ουσίας στην μάχη κατά του HIV.
Οι εταιρείες που θα συμμετέχουν να πρέπει να παρέχουν λιπαντικές ουσίες άοσμες και άγευστες.
Η σχετική προκήρυξη
Ωστόσο οι εφημερίδες των Σκοπίων, όπως αναφέρει και η Republika, αναρωτιούνται πως θα χρησιμοποιηθούν λιπαντικές ουσίες που δεν προστατεύουν από τον ιό του AIDS εάν δεν μοιραστούν και προφυλακτικά.
Επίσης προκαλεί αντιδράσεις το γεγονός ότι η μη κυβερνητική οργάνωση που έχει αναλάβει το πρόγραμμα δεν απαντά σε τηλεφωνικές κλήσεις δημοσιογράφων αν και χρησιμοποιεί χρήματα των Σκοπιανών φορολογούμενων.
Το πρόγραμμα για την καταπολέμηση του AIDS πραγματοποιείται κάθε χρόνο και για φέτος έχει προϋπολογισμό 1,5 εκατ. ευρώ από τα δημόσια ταμεία.



HIS MASTER'S VOICE



Μήπως να καταργήσουμε τη λογική;
Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι  sorosπερήφανοι  lgbtqi+++  ακτιβιστές επιχαίρουν στις φεϊσμπουκικές σελίδες τους για την μικρή συμμετοχή στο ρουμανικό δημοψήφισμα σχετικά με  τους γάμους ομοφύλων που προφανώς απονομιμοποιεί το όποιο αποτέλεσμα.
Οι ίδιοι ωστόσο θεωρούν ότι παρά την αναλόγως χαμηλή συμμετοχή στο δημοψήφισμα  στην πΓΔΜ σχετικά με την Συμφωνία των Πρεσπών το αποτέλεσμα νομιμοποιεί πλήρως τα συμφωνηθέντα.
Ρητορική βεβαίως η απορία μου. Το ζήτημα δεν είναι αν ισχύει ή όχι η αριστοτελική λογική αλλά το πώς όλοι αυτοί αναπαράγουν όσο το δυνατόν πιο θορυβωδώς την His Masters Voice στο όνομά μας.

9.10.18

ΤΟΥΡΚΙΑ. "ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ" - 3

«Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»: η ΛΟΑΤ σεξουαλικότητα στην Τουρκία
Αλέξανδρος Μασσαβέτας (insidestory.gr, 13/10/2016)

Ο κολλητός μου είναι γκέι
Κατά γενική ομολογία, η στενή φιλία ενός στρέιτ και ενός γκέι άνδρα στην Τουρκία είναι δύσκολη. «Η δική μου περίπτωση, ομολογώ, αποτελεί εξαίρεση», λέει ο Σερκάν. «Έχω πολλούς στενούς στρέιτ φίλους από το σχολείο». Αλλά ο Σερκάν δεν “φαίνεται” γκέι, ενώ ανήκει στην αστική τάξη. «Εξαρτάται πάρα πολύ από το κοινωνικό περιβάλλον. Στο Νισάντασι, ας πούμε (την αριστοκρατική γειτονιά της Πόλης), ενδέχεται ένας στρέιτ να το θεωρήσει hip να είναι κολλητός με έναν γκέι –“είμαι μοντέρνος, είμαι προχώ”. Συνήθως όμως θα έλεγα πως είναι σχεδόν αδύνατη η στενή φιλία με στρέιτ αγόρια. Φοβούνται πως ο περίγυρός τους θα τους φορέσει γκέι ταμπέλα». Ο Τζιαν πιστεύει πως καθώς τα σεξουαλικά παιγνίδια μεταξύ νέων ανδρών είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα στην Τουρκία, η απόσταση που κρατούν πολλοί οφείλεται στον φόβο τους μήπως “παρασυρθούν” και «μετά τους γίνει συνήθεια».
«Στην Τουρκία υπάρχει δυστυχώς στην κοινωνική συνείδηση πολύ έντονη η καρικατούρα του γκέι», λέει ο Τάσος. «Εκτός από την κοινωνική κατακραυγή, οι στρέιτ μπορεί να σκέφτονται ότι “κάποια στιγμή θα μου την πέσει”. Τα προβλήματα είναι τα ίδια που εμποδίζουν τις φιλίες ανδρών-γυναικών. Όμως στο pride της Πόλης είχα συναντήσει στρέιτ παιδιά που είχαν έλθει για να στηρίξουν γκέι φίλους τους».


Στρατός και «ροζ απαλλαγή»
«Η Τουρκία είναι μιλιταριστική κοινωνία», τονίζει ο Σαφέτ (38, ιατρός, Άγκυρα). «Σε όλες τις δημοσκοπήσεις, οι ένοπλες δυνάμεις αναδεικνύονταν στον θεσμό που οι Τούρκοι εμπιστεύονται περισσότερο. Η ρήση “κάθε Τούρκος γεννιέται στρατιώτης” επαναλαμβάνεται συχνά. Σε χωριά και λαϊκές γειτονιές, συγγενείς και φίλοι αποχαιρετούν τους νεοσυλλέκτους με νταούλια, ζουρνάδες και χορούς. Η θητεία θεωρείται η ύψιστη έκφραση της αρρενωπότητας και για μας η αποφυγή της είναι η πιο τραυματική εμπειρία».
Μέχρι πριν από τέσσερα χρόνια, η διαδικασία της απαλλαγής από τη στρατιωτική θητεία βιωνόταν από τους περισσότερους ως υπέρτατος εξευτελισμός. «Η εμπειρία ήταν, με μια λέξη, φρικτή. Κατά τους εσωτερικούς κανονισμούς των ενόπλων δυνάμεων, η ομοφυλοφιλία ορίζεται, ρητά, ως ψυχοσωματική νόσος. Έτσι, είχαμε δικαίωμα απαλλαγής. Οι κανονισμοί δεν προέβλεπαν συγκεκριμένη διαδικασία χορήγησής της. Κατά πάγια πρακτική, για να “αποδείξεις” ότι είσαι ομοφυλόφιλος έπρεπε να προσκομίσεις φωτογραφίες ή βίντεο που θα σε έδειχναν να κάνεις σεξ με άνδρα, σε ρόλο bottom. Στη φωτογραφία έπρεπε να είναι ορατά και το πρόσωπό σου και η διείσδυση –κάτι τεχνικά δύσκολο! Ακολουθώντας την κρατούσα πεποίθηση, οι ένοπλες δυνάμεις θεωρούν πως ο top ρόλος στο ομόφυλο σεξ δεν σε καθιστά γκέι!».
Ελλείψει σαφούς διάταξης, η απαίτηση υποβολής τέτοιου υλικού εφαρμοζόταν κατά περίπτωση, ιδίως κατά ατόμων που δεν είχαν την αυτοπεποίθηση να αρνηθούν, ζητώντας άλλη διαδικασία. Στους απαλλαγέντες χορηγούνταν έγγραφο που αναφερόταν σε απαλλαγή «λόγω ασθενείας», χωρίς λεπτομέρειες –η περίφημη «ροζ απαλλαγή».
Ο Ραμαζάν (οδηγός ταξί, 37, Σμύρνη) δεν είναι το πιο στερεότυπο παράδειγμα γκέι στην Τουρκία. Η εμπειρία του όμως με την «ροζ απαλλαγή» είναι χαρακτηριστική. «Η οικογένειά μου είναι συντηρητική. Το πρόβλημα, όταν πήγα να ζητήσω απαλλαγή, είναι ότι δεν με πίστευαν. Δεν ταιριάζω καθόλου στην ιδέα του γκέι που έχουν. Έχω γένια, παίζω ποδόσφαιρο από μικρή ηλικία σε τοπικές ομάδες, δεν χρησιμοποιώ μακιγιάζ και δεν βγαίνω σε γκέι μέρη. Μιλάω όπως οποιοδήποτε άνδρας από την εργατική τάξη και βρίζω συνέχεια όταν εκνευρίζομαι. Δεν έπαιζα με κούκλες μικρός και ουδέποτε σκέφτηκα την αλλαγή φύλου. Και όμως, επιθυμώ μονάχα τον bottom ρόλο στο κρεβάτι. Για το στράτευμα, για να είσαι γκέι πρέπει να είσαι ένα βήμα πριν την αλλαγή φύλου.
Ενώ στην ζωή μου δεν χρειάστηκε ποτέ να παίξω θέατρο για να κρύψω το ότι είμαι γκέι (δεν φαινόταν), με τους στρατιωτικούς έπρεπε να παίξω θέατρο για να τους πείσω. Την πρώτη φορά με έδιωξαν γελώντας και βρίζοντας. Την δεύτερη πήγα έχοντας ξυριστεί, κάνει αποτρίχωση και μακιγιάζ. Με έβαλαν να κάνω μια σειρά ψυχολογικά τεστ. Απήντησα με ψέματα σε πολλές ερωτήσεις, ξέροντας τι θέλουν να ακούσουν. Δυστυχώς, βρήκαν στο διαδίκτυο ότι ήμουν παίκτης ποδοσφαίρου και πάλι με απέρριψαν. Ε, την τρίτη φορά τράβηξα τον εαυτό μου να κάνει σεξ όπως ήθελαν. Πήρα πάραυτα απαλλαγή. Δεν θέλω καν να θυμάμαι τις βρισιές που μου εκτόξευσαν. Αλλά ειδοποίησαν και τους γονείς μου. Ακολούθησε μια φοβερή κρίση –δεν μου μιλούσαν για ενάμισι χρόνο. Η αδελφή μου μεσολάβησε. Όταν πήγα σπίτι, άκουσα την μάνα μου που με είδε από μέσα να της λέει, γεμάτη ευγνωμοσύνη, “γύρισε όπως ήταν”! Περίμενε να με δει με γυναικεία ρούχα και μακιγιάζ!»
Ο Τζιαν έλαβε απαλλαγή πολύ ευκολότερα. «Παρότι φαίνεται, πιστεύω, αμέσως πως είμαι γκέι, για κάποιο λόγο θέλησαν να με δυσκολέψουν στην αρχή. Με υπέβαλαν σε διάφορα ψυχολογικά τεστ, ενώ ζήτησαν να μιλήσουν με έναν συγγενή και με φίλους μου. Ίσως διευκόλυνε και το ότι ο πατέρας μου ήταν στρατιωτικός. Αφού εμφανίσθηκε και κατέθεσε, λίγο αργότερα μου έδωσαν την απαλλαγή. Δεν ζήτησαν φωτογραφίες και δεν υπήρχε περίπτωση να τις δώσω!» Ο Σερκάν λέει πως την πρώτη φορά την πάτησε. «Πήγα αξύριστος, με κανονικά ρούχα. Με απέρριψαν. Τη δεύτερη χρησιμοποίησα μακιγιάζ, έκανα αποτρίχωση και ντύθηκα με πιο θηλυκά ρούχα. Τους είπα και μια ωραία ιστορία –ότι εργαζόμουν σε γκέι μπαρ και μάζευα λεφτά για να κάνω εγχείρηση αλλαγής φύλου. Ο ψυχολόγος με ρώτησε αν μου αρέσει να φοράω γυναικεία εσώρουχα –“βέβαια!”, είπα. Όχι μόνο πήρα απαλλαγή, αλλά δασκάλεψα και δύο στρέιτ φίλους μου και την πήραν και αυτοί!».
Ένα άρθρο του Spiegel το 2010 με τίτλο «Πορνό για τους στρατηγούς» προκάλεσε σάλο και έκανε την Τουρκία ρεζίλι διεθνώς
Ένα άρθρο“Pornos für den General”, του Spiegel το 2010 με τίτλο «Πορνό για τους στρατηγούς» προκάλεσε σάλο και έκανε την Τουρκία ρεζίλι διεθνώς. Χάρη στον αγώνα των οργανώσεων ΛΟΑΤ, ο τουρκικός τύπος άρχισε να γράφει για το σκάνδαλο της «ροζ απαλλαγής», το ζήτημα έφθασε στις «ετήσιες εκθέσεις προόδου» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η απαίτηση υποβολής πορνογραφικής “απόδειξης” καταργήθηκε. Ωστόσο, το στράτευμα διατηρεί, στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Άγκυρας, όλα τα σχετικά αρχεία. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αρχείο γκέι πορνογραφίας στον κόσμο! Η ταινία Zenne περιέγραψε παραστατικά την εμπειρία αυτών που πήραν τη «ροζ απαλλαγή».

8.10.18

ΤΟΥΡΚΙΑ. "ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ" - 2

«Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»: η ΛΟΑΤ σεξουαλικότητα στην Τουρκία
Αλέξανδρος Μασσαβέτας (insidestory.gr, 13/10/2016)

Η βίαια επιβολή του αρσενικού
Όπως ισχύει και στους στρέιτ, το σεξ για τους περισσότερους γκέι και bi άνδρες είναι ταυτισμένο με την εξουσία και την επιβολή. «Η αρρενωπότητα είναι ταυτισμένη με την επιβολή. Ο Τούρκος άνδρας θεωρεί πως έχει δικαιώματα πάνω στη γυναίκα, και ότι της επιβάλλεται με το σεξ. Αντίστοιχα, οι ενεργητικοί γκέι και bi έχουν την ίδια άποψη, πως ο top ρόλος τους δίνει κυριαρχία», λέει ο Ιρφάν. «Επίσης, οι top άνδρες, όπως και οι στρέιτ, συμπεριφέρονται πολύ εγωιστικά. Το σεξ είναι για την ικανοποίησή τους, όχι για την ικανοποίηση του παρτενέρ τους...»
Ο Ιρφάν, με κάπως σοκαριστική ευθύτητα, παραδέχεται πως και ο ίδιος συμπεριφέρεται εγωιστικά. «Και εγώ, δεν το αρνούμαι, φέρω τις αποσκευές της τουρκικής κοινωνικής ηθικής. Είμαι μόνο top. Οι δύο σταθεροί σύντροφοί μου είναι αμφότεροι παντρεμένοι και bottom –αυτό αποτελεί γενικό φαινόμενο για τους παντρεμένους που πάνε με άνδρες. Προτιμώ το σεξ να περιστρέφεται γύρω από μένα, και να τελειώνει όταν ικανοποιηθώ». Ιδιαίτερα αποκαλυπτική για την ψυχολογία της γκέι ερωτικής συμπεριφοράς είναι η ομολογία του: «Κάθε φορά που έκανα σεξ ως bottom, ήθελα να τιμωρήσω τον εαυτό μου για κάτι που είχα κάνει. Δεν το συνέδεσα με ευχαρίστηση, αλλά με το να μου επιβληθούν, να μου ασκήσουν βία».
Ο Λεβέντ παρατηρεί: «Υπήρξε μία περίοδος που είχα μεγάλη επιτυχία με τους ενστόλους. Μου αρέσουν πολύ οι στολές! Αυτό που με εντυπωσίασε –και ομολογώ ότι δεν το περίμενα– είναι πως όλοι, αστυνομικοί και στρατιωτικοί, επιθυμούσαν κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) bottom σεξ. Πολλοί μου ζητούσαν επίμονα να τους υποτιμώ, να τους ασκώ βία, να τους βρίζω. Δεν μπορούσα να μπω σε αυτόν τον ρόλο που μου θύμιζε βασανιστήρια. Κατάλαβα όμως πολλά».

“Οθωμανικό” μοντέλο
Τον Αλέξη, τον εντυπωσίασε η συχνότητα των σχέσεων ανάμεσα σε μεγαλύτερους άνδρες και νεαρούς στην εφηβική-μετεφηβική ηλικία, που εμφανίζεται ιδίως στις λαϊκές τάξεις. «Ο μεγαλύτερος, top, παντρεμένος, είναι ο προστάτης και μέντωρ του νεότερου. Ο μικρότερος, bottom, αργότερα θα παντρευτεί και θα αρχίσει εξωσυζυγικές σχέσεις με νεαρά αγόρια, με τους ρόλους τώρα σε αντιστροφή…»
Ο Τζιαν σημειώνει πως στις ανατολικές επαρχίες, οι σχέσεις αυτές είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες. «Έζησα κάποιους μήνες στην Ούρφα. Εκεί υπάρχει το ρητό “ο σωστός άνδρας τον χειμώνα κοιμάται χωρίς πάπλωμα, ποτέ χωρίς αγόρι”. Στα apps γνωριμιών έγραφαν “ψάχνω αγόρια ηλικίας 16-20 ετών...”, κάτι που με σόκαρε. Στις εδώ περιοχές δεν μπορώ να κάνω βήμα χωρίς να μου την πέφτουν μεγαλύτεροι, αλλά και συνομήλικοι –πολλοί ήταν 20 ετών και ήδη παντρεμένοι... Εδώ είναι επίσης πολύ διαδεδομένη πρακτική του να κάνουν σεξ σε χαμάμ. Όλοι αυτοί, βέβαια, ουδέποτε θα έβλεπαν τους εαυτούς τους ως γκέι ή bi...». Πολλές φορές, σημειώνει ο Αλέξης, ο νεότερος ενδέχεται να σου ζητήσει χρήματα μετά την ερωτική συνεύρεση. «Όταν δεν στο λένε από την αρχή για να το αποκλείσεις, έρχεσαι σε δύσκολη θέση».


Το σεξ είναι για δύο, ξέρεις
Το συνηθέστερο παράπονο στα γκέι ζευγάρια στην Τουρκία είναι πως ο top δεν προσπαθεί καθόλου να ικανοποιήσει τον bottom. «Νομίζω πως αυτό είναι συνέπεια της εμμονής με τους ρόλους», λέει ο Τάσος. Εξηγεί πως έπρεπε να “εκπαιδεύσει” τον επί τριετία σύντροφό του ώστε να μπορέσουν να έχουν μια σεξουαλική ζωή και μια συμβίωση που θα ικανοποιούσε και τους δύο. «Ο Ονούρ ήταν μόνο top, και στην αρχή το σεξ ήταν μονόπλευρο. Όταν τελείωνε, τελείωνε και το σεξ. “Ξέρεις δεν είναι self-service, είμαι και εγώ εδώ”, έλεγα. “Τώρα είμαι κουρασμένος”, απαντούσε. Κάποια στιγμή αντέδρασα. Έγινε πολύ πιο συμμετοχικός και έκανε πολλά πράγματα για να με ικανοποιεί. Οι ρόλοι όμως παρέμειναν. Ο Ονούρ θεωρούσε ότι στην σχέση μας έπρεπε να έχει πάντοτε το πάνω χέρι. Ειδικά στις αρχές ήθελε να με ελέγχει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως ήθελα να βγαίνω με φίλους μου χωρίς εκείνον. Έπρεπε να είμαστε το ζευγάρι που τα έκανε όλα μαζί... Θεωρούσε πως αν κάναμε σεξ με εμένα top, θα έχανε την εξουσία που –στο μυαλό του– ασκούσε πάνω μου. Δεν θα γινόμασταν ίσοι, αλλά θα έπαιρνα εγώ το πάνω χέρι, πίστευε. Όλο αυτό με έκανε να μπουχτίσω τελικά».

Με Δυτικό τα πάντα είναι καλύτερα
Η λυσσαλέα ενίοτε “καταδίωξη” Δυτικών ανδρών από Τούρκισσες έχει αντίστοιχο και στον γκέι κόσμο. «Οι Τούρκοι άνδρες αισθάνονται πολύ πιο άνετα με τους ξένους και λειτουργούν με λιγότερες ενοχές», εξηγεί ο Τάσος. «Είναι ευρύτατη η πεποίθηση ότι ο Ευρωπαίος θα σε μεταχειρισθεί καλύτερα, δεν θα σου πει ψέματα, θα είναι πιο φιλελεύθερος... Σε κάποιες σχέσεις μου οι περίφημοι aktif (ενεργητικοί) ένιωθαν άνετα να αντιστραφούν οι ρόλοι, γιατί ως ξένος ήταν απίθανο να βρεθώ στον κύκλο τους και να σπείρω κουτσομπολιά. Είχα ακούσει συχνά το “εσύ είσαι καλό παιδί και δεν πρόκειται να με προδώσεις”. Ένιωθαν δηλαδή ότι μαζί μου δεν υπήρχαν τα παιγνίδια εξουσίας και θα παραμέναμε ίσοι. Έχαναν λοιπόν τις αναστολές τους». Ο Καάν (φοιτητής, 24, Σμύρνη) λέει πως προτιμά Ευρωπαίους και αποφεύγει το φλερτ με Τούρκους. «Είναι πιο απελευθερωμένοι και πιο ειλικρινείς, και δεν είναι σκλάβοι των ρόλων ή του περιγύρου τους. Τους προτιμώ και ας είναι λιγότερο ρομαντικοί από τους Τούρκους...».
Οι ξένοι και οι Τούρκοι που έχουν ζήσει στο εξωτερικό συμφωνούν πως οι Τούρκοι άνδρες που συνευρίσκονται με άνδρες είναι συχνά πολύ ρομαντικοί και παρορμητικοί, ακόμη και όταν δεν υπάρχει καμία προοπτική σχέσης. «Στην Τουρκία φλερτάρουν πολύ περισσότερο, ενώ στην Ελλάδα είναι πολύ πιο ευθείς, γιατί το σεξ είναι πιο εύκολο εδώ, πιο φυσικό», παρατηρεί ο Σερκάν. «Είναι επίσης πιο εκφραστικοί στα συναισθήματά τους, ζηλιάρηδες αλλά και πιο τρυφεροί. Ενθουσιάζονται πάρα πολύ εύκολα και γρήγορα, και εξίσου γρήγορα απογοητεύονται».
Ο Αλέξης σημειώνει πως ένας παρορμητικός συναισθηματισμός διαχέει και τις εφήμερες και “εντός ορίων” ομόφυλες σχέσεις των Τούρκων. «Υπάρχει πολύ παραμύθι, ένα συναισθηματικό ξεχείλωμα. Λένε εύκολα πως θέλουν να κάνουν σχέσεις, τις οποίες δεν μπορούν να κάνουν, υπόσχονται πίστη, την οποία δεν διατίθενται να τηρήσουν, πολύ εύκολα λένε σ’ αγαπώ. Τα συναισθήματά τους είναι υπερβολικά και επιφανειακά».

Η ομοφοβία των γκέι
«Αν δεις τις ιστοσελίδες και τις εφαρμογές γνωριμιών θα φρίξεις με όσα γράφει μεγάλο μέρος των γκέι εδώ», λέει ο Μετεχάν Οζκάν, (επιχειρηματίας, 43, Πόλη). «Είναι πολύ συχνές οι φράσεις “Ψάχνω άνδρα αρρενωπό, θηλυπρεπείς να μην ενοχλήσουν” και το οριακά ευγενικότερο “θηλυπρεπείς: σας σέβομαι, δεν σας επιθυμώ”. Όλη αυτή η προκατάληψη κατά όσων “φαίνονται” γκέι αντικατοπτρίζει τις χειρότερες εκφάνσεις της τουρκικής πατριαρχίας». Ο Σερκάν θεωρεί πως οι Τούρκοι γκέι είναι ιδιαίτερα ομοφοβικοί. «Για να καμουφλαριστούν οι ίδιοι, βρίζουν τους θηλυπρεπείς και τις τραβεστί-τρανσέξουαλ».
Ο Ιρφάν επιβεβαιώνει τη συχνότητα παρόμοιων μηνυμάτων, αλλά –όταν απαντώνται σε apps– τα αποδίδει σε σεξουαλικές προτιμήσεις, όχι απαραίτητα σε κοινωνική προκατάληψη. «Αλλά η αλήθεια είναι πως συναντάς καμιά φορά πράγματα εξωφρενικά. Είδα σε ένα προφίλ προχθές το “να θυμάσαι ότι φοράς παντελόνια”. Η υιοθέτηση του πιο κραυγαλέου σεξισμού από κάποιον γκέι δείχνει πόσο ριζωμένη είναι η ομοφοβία…». Κατά τον Ιρφάν, όλα αυτά αντανακλούν τον φόβο όσων, όπως ο ίδιος, δεν είναι “out”. «Το πρόβλημα είναι πως η κοινωνία μας ζει για το κουτσομπολιό. Ενώ ερωτικά προτιμώ τους θηλυπρεπείς άνδρες, δεν κυκλοφορώ εκτός σπιτιού μαζί τους, ή με τραβεστί. Αν η σεξουαλικότητά μου γινόταν αντικείμενο σχολιασμού, θα έπληττε τις πολιτικές και κοινωνικές επαφές των γονέων μου».