19.11.14

ΚΑΙ ΘΕΜΑ ΓΟΝΙΔΙΩΝ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ;

Και θέμα γονιδίων η ομοφυλοφιλία
Καθημερινή (ΑΠΕ-ΜΠΕ, 18/11/2014)
Νέα επίμαχη επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ξανά ότι η ομοφυλοφιλία είναι (και) θέμα γονιδίων. Το ζήτημα του κατά πόσο η ομοφυλοφιλία έχει γενετικό υπόβαθρο, επανέρχεται στο προσκήνιο από μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, η οποία ανέλυσε το DNA 409 ζευγαριών διδύμων αδελφών που είναι ομοφυλόφιλοι και κατέληξε στο μάλλον«αιρετικό» συμπέρασμα ότι οι γκέι τελικά γεννιούνται γκέι και ότι δεν πρόκειται για θέμα επιλογής τους αργότερα στη ζωή.
Όμως συγκεκριμένα «γκέι γονίδια» δεν εντοπίστηκαν ούτε αυτή τη φορά. Αυτό που
φαίνεται να δείχνει η νέα μελέτη, είναι ότι υπάρχει μια γενετική προδιάθεση, η οποία, όταν συνδυαστεί με περιβαλλοντικές επιρροές, κάνει έναν άνθρωπο ομοφυλόφιλο. Η ανακάλυψη, πάντως, φαίνεται να επιβεβαιώνει μια παλαιότερη επιστημονική έρευνα του 1993, από τον μοριακό βιολόγο Ντιν Χάμερ των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας των ΗΠΑ, ο οποίος για πρώτη φορά είχε εντοπίσει μια κοινή Γενετική περιοχή στο γονιδίωμα των ομοφυλόφιλων, η οποία περιείχε ένα ή περισσότερα «γκέι γονίδια», ξεσηκώνοντας τότε μεγάλες αντιδράσεις.
Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον ψυχίατρο Άλαν Σάντερς του Ερευνητικού Ινστιτούτου North Shore του Ιλινόις, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό "Psychological Medicine" (Ψυχολογική Ιατρική), σύμφωνα με το "Science" και το "New Scientist", ανίχνευσε στους γκέι δύο κοινές περιοχές που φαίνεται να συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους: μία στο χρωμόσωμα Χ (είναι η Xq28, η ίδια ακριβώς που είχε βρει και ο Ντιν Χάμερ το 1993), καθώς και μία άλλη (γνωστή ως 8q12) στο χρωμόσωμα 8.
Η νέα μελέτη «υπονομεύει την αντίληψη πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί επιλογή», δήλωσε ο Άλαν Σάντερς. Υπενθυμίζεται ότι υπάρχουν χώρες στον κόσμο, όπως η Ουγκάντα, όπου η ομοφυλοφιλία θεωρείται έγκλημα, ενώ πολλές θρησκευτικές -και άλλες- ομάδες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την ομοφυλοφιλία ως μια ασθένεια που μπορεί να θεραπευτεί.
Η νέα γενετική έρευνα περιέλαβε το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα δείγμα ανθρώπων (περίπου τριπλάσιους), γι’ αυτό θεωρείται πιο αξιόπιστη από κάθε άλλη του είδους της. Ο ψυχίατρος συνέλλεξε δείγματα αίματος και σάλιου από 409 ζεύγη μη πανομοιότυπων διδύμων, δηλαδή συνολικά 818 ατόμων, όλων γκέι, που προέρχονταν από 384 οικογένειες (ο μοριακός βιολόγος είχε μελετήσει μόνο 40 ζεύγη διδύμων).
Οι ερευνητές πάντως διευκρίνισαν ότι δεν βρήκαν δύο «γκέι γονίδια». Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα ακόμη μεγαλύτερη γενετική έρευνά τους που συγκρίνει το DNA ομοφυλόφιλων και ετεροφυλόφιλων και αναμένονται τα ευρήματά της. Ο Άλαν Σάντερς επεσήμανε ότι, σε κάθε περίπτωση, ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι πολύπλοκος και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, τόσο περιβαλλοντικούς, όσο και γενετικούς. Όπως είπε, ακόμη κι αν η έρευνα καταλήξει όντως σε λίγα «γκέι γονίδια», αυτά πιθανώς θα ασκούν μικρή σχετικά επίδραση από μόνα τους, κάτι άλλωστε που έχουν δείξει έρευνες και για άλλα πολύπλοκα φαινόμενα όπως η νοημοσύνη, όπου επίσης είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς «γονίδια της εξυπνάδας».
«Το πιο ευχάριστο γεγονός είναι ότι η επιβεβαίωση έρχεται από μια επιστημονική ομάδα, η οποία στο παρελθόν είχε σκεπτικισμό και ήταν επικριτική για τα προηγούμενα γενετικά ευρήματα» δήλωσε ο Αντρέα Καμπέριο Τσιάνι του Πανεπιστημίου της Πάντοβα στην Ιταλία.
«Η νέα μελέτη τοποθετεί ένα ακόμη καρφί στο φέρετρο της θεωρίας «του επιλεγμένου τρόπου ζωής» για την ομοφυλοφιλία», σχολίασε ο νευροεπιστήμονας Σάιμον ΛεΒέι, ο οποίος το 1991 είχε ισχυριστεί ότι ανακάλυψε πως μια περιοχή του εγκεφάλου, μέσα στον υποθάλαμο, είναι μικρότερη στους γκέι. Όπως είπε, ανάλογη έρευνα πρέπει να γίνει πλέον για το γενετικό υπόβαθρο της ομοφυλοφιλίας και στις γυναίκες.
Ο ίδιος ο Ντιν Χάμερ, που παραιτήθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας το 2011 και σήμερα ασχολείται πια με την παραγωγή ντοκιμαντέρ, δήλωσε ότι «20 χρόνια είναι πολλά για να περιμένει κανείς τη δικαίωσή του, όμως είναι ώρα πια ξεκάθαρο πως τα αρχικά ευρήματα ήσαν σωστά». Άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται πάντως πιο επιφυλακτικοί, έως ότου βρεθεί όντως κάποιο «γκέι γονίδιο» - πράγμα που μπορεί να μη συμβεί ποτέ.


18.11.14

ΟΙ "ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ" ΤΗΣ ΝΤΟΡΑΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

“Όχι” στους γάμους των ομοφυλοφίλων λέει η Ντόρα Μπακογιάννη. Η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας εξήγησε ότι ο γάμος, σαν θεσμός, υπήρχε από παλιά προκειμένου να δημιουργήσουν οι άνθρωποι οικογένειες και να κάνουν παιδιά. Επίσης, πρόσθεσε ότι βρίσκει το θέαμα αντιαισθητικό. Πάντως, δεν ήταν αντίθετη για το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο όπως είπε πρέπει να εγκρίνει η Βουλή (sofokleousin.gr, 17/11/2014)


12.11.14

DUSK 2

Paul Freeman's series of photo books of extraordinarily beautiful men in the Australian Outback has a new edition: Dusk.


Η ΚΑΜΠΟΥΡΑ ΤΗΣ ΚΑΜΗΛΑΣ - 2


Μήπως, καλύτερα,  να μας εξηγούσε ο κατά τα άλλα λαλίστατος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ γιατί στο δικό του κόμμα καταγράφεται απουσία έστω και "κρυφών" ομοφυλόφιλων βουλευτών; 
Και μετά ας αρχίσει τις ειρωνείες του περί ανεκτικότητας, ευρωπαϊκότητας και φιλελευθερισμού.

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ

Gay bull to be slaughtered because he only has eyes for fellow bulls
A bull in Ireland is facing the prospect of a visit to the abattoir, because he only has eyes for his male counterparts.
Benjy, a pedigree Charolais bull, who belongs to a farm in County Mayo, was bought to breed with fertile cows.
However, when they were later examined, it was revealed that none of the animals had been impregnated.
It had been initially thought that this was due to Benjy suffering performance anxiety, after having to deal with the pressure of having sex in public.
After his sexual habits were consequently monitored, it became apparent that he was more inclined to the affections of bulls.
The unnamed farmer who owns Benjy told the Irish Daily Mail that while he had accepted Benjy’s sexuality, he was now at threat of being slaughtered.
He added: ‘The bull is now too old to castrate and turn into a bullock so I will keep him for the factory.’
‘At first, I didn’t take seriously that the bull could be gay, but after seeking advice I know this can happen’.
A new addition to the farm has since been bought by the farmer, and a number of cows are now believed to be pregnant, although Benjy’s fate still hangs in the balance.

(metro.co.uk, 9/11/2014)

11.11.14

DUSK - 1


 Paul Freeman (Αυστραλία): Dusk

10.11.14

ΛΙΓΟΙ ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΞΕΝΙΑ"

Από τον περασμένο Μάιο, όταν η τελευταία ταινία του Πάνου Χ. Κούτρα προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών, η λέξη «Xenia», ο τίτλος της, έγινε συνώνυμο της λέξης «κινηματογράφος». Αμέτρητα δημοσιεύματα στον Τύπο, ραδιοφωνικές εκπομπές, χιλιάδες likes και tweets σε Facebook και Twitter, συνεντεύξεις συντελεστών, κλιπ με αποσπάσματα της ταινίας και trailer στο YouΤube, όλα όσα θεωρήθηκαν απαραίτητο να γίνουν για την προώθηση της ταινίας από την εταιρεία διανομής της (Feelgood Entertainment) έγιναν και με το παραπάνω και με άκρατο επαγγελματισμό.
Την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου, λίγες ημέρες μετά τη λαμπρή πρεμιέρα του «Xenia» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών στο πλαίσιο του φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, η ταινία άνοιξε σε επτά αίθουσες της Αθήνας και μία της Θεσσαλονίκης. Τέσσερις ημέρες αργότερα η απογοήτευση όλων όσοι είχαν συμμετάσχει με δουλειά ατελείωτων ωρών στη δημιουργία και στην προώθηση αυτής της ταινίας ήρθε να συγγενέψει με τη σκληρή πραγματικότητα της αποτυχίας.
Παρότι η εβδομάδα εκείνη (2-8/10) έχει παρουσιάσει τα περισσότερα ως σήμερα εισιτήρια της νέας κινηματογραφικής σεζόν (παραπάνω από 100.000 σε όλο το πανελλήνιο), η μερίδα του λέοντος ανήκε στο «Κορίτσι που εξαφανίστηκε» του Ντέιβιντ Φίντσερ που βγήκε την ίδια Πέμπτη και έκοψε κάτι παραπάνω από 55.000 εισιτήρια σε 76 αίθουσες. Οι υπόλοιπες επτά (!) ταινίες μοιράστηκαν τα... ψίχουλα. Και αν μάθει κανείς ότι μέσα σε κάτι λιγότερο από έναν μήνα το «Xenia» έχει μετά βίας φτάσει τα 13.563 εισιτήρια (ως την περασμένη Τρίτη), εύκολα μπορεί να καταλάβει πόσο λίγα έκανε το πρώτο και πιο κρίσιμο τετραήμερό της.
Τι έφταιξε για την αποτυχία;
Αν προσπαθήσει κανείς να εξετάσει τους λόγους αποτυχίας του «Χenia», που μπορεί να μην έχει τον αυθορμητισμό της «Στρέλλας», της αμέσως προηγούμενης ταινίας του Κούτρα, αλλά δεν παύει να είναι μια καλή ταινία, θα βρεθεί μπροστά σε πολλές απόψεις, από τις οποίες άλλες μπορούν να τεκμηριωθούν και άλλες όχι. Θυμίζω ότι η ταινία αναφέρεται στην προσπάθεια δύο ελληνοαλβανών εφήβων - ο ένας ομοφυλόφιλος, ο άλλος ετεροφυλόφιλος - να ανακαλύψουν τα ίχνη του έλληνα πατέρα τους μετά τον θάνατο της αλβανίδας μητέρας. Η κάπως ακραία αλλά ενδεχομένως σωστή γνώμη αιθουσάρχη γνωστής κεντρικής αίθουσας είναι ότι το αλβανικό και το ομοφυλοφιλικό στοιχείο παραμένουν ζητήματα αποτρεπτικά για τον μέσο έλληνα θεατή. Καθημερινά έξω από την πόρτα της αίθουσας βρίσκεται ένας αιθουσάρχης, άρα είναι αξιόπιστη πηγή σε ό,τι αφορά την κίνηση μιας ταινίας, συν το ότι η παραπάνω άποψη έχει προκύψει από συζητήσεις με θεατές. «Ο κόσμος έχει τα δικά του προβλήματα. Θέλει να διασκεδάσει, δεν θέλει να δει τα ίδια προβλήματα που βλέπει καθημερινά γύρω του» κατέληξε ο αιθουσάρχης. Ωστόσο, αν η ίδια ταινία είχε διανεμηθεί με μικρότερο ανταγωνισμό, χωρίς επτά ταινίες δίπλα της, είναι πολύ πιθανόν να είχε ανοίξει και προχωρήσει πολύ καλύτερα, αλλά αυτό φυσικά είναι ανέφικτο με τόσο πολλές εταιρείες διανομής και τόσο πολλές ταινίες. Ενδεχομένως να είχε πάει καλύτερα αν είχε διανεμηθεί σε λιγότερες αίθουσες και όχι σε επτά κεντρικές της Αθήνας γιατί, καθώς φαίνεται (ή μάλλον καθώς φαινόταν από την αρχή), ήταν πάρα πολλές για μια κατά βάση art house και όχι mainstream/ευρείας κατανάλωσης ταινία. Δεν θα το μάθουμε βέβαια ποτέ.
Γιάννης Ζουμπουλάκης (tovima.gr)


Η ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ Mr. APPLE

Η βόμβα του Mr. Apple
Άθως Δημουλάς (kathimerini.gr, 10/11/2014)
Πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, ένα μισάωρο ραντεβού για καφέ με τον Τιμ Κουκ στα κεντρικά γραφεία της Apple, στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνια, δημοπρατήθηκε για φιλανθρωπικούς σκοπούς στα 610.000 δολάρια. Δεν γνωρίζουμε πώς εξελίχθηκε η συνάντηση ανάμεσα στον ανώνυμο πλειοδότη και τον CEO της εταιρείας. Υποθέτουμε, ωστόσο, ότι το ποσό θα ήταν μεγαλύτερο αν η δημοπρασία γινόταν σήμερα, που το όνομα του Κουκ πρωταγωνιστεί σε αμέτρητα δημοσιεύματα και συζητήσεις σε όλο τον κόσμο με αφορμή το άρθρο που υπέγραψε προ ημερών στο περιοδικό Bloomberg Businessweek, παραδεχόμενος ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλος - φήμη που κυκλοφορούσε ανεπιβεβαίωτη εδώ και χρόνια. Ηταν, όμως, ίσως η πρώτη φορά που το ευρύ κοινό συγκράτησε το όνομά του, καθώς αυτά τα τρία χρόνια που εργάζεται ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Apple ήταν απλώς «ο άνθρωπος που αντικατέστησε τον Στιβ Τζομπς».
 Πρώην υπάλληλος στην ΙΒΜ και στέλεχος στην Compaq, ο Κουκ βρέθηκε στην Apple το 1998. Από το 2007 ανέλαβε χρέη επιχειρησιακού διευθυντή, όντας ουσιαστικά το νούμερο δύο της εταιρείας, και όταν ο Τζομπς αρρώστησε έμοιαζε ο πιθανότερος διάδοχός του, αν και ο ίδιος δήλωνε «ελάτε τώρα... Να αντικαταστήσω τον Στιβ; Οχι. Είναι αναντικατάστατος». Σύντομα κλήθηκε να αποδείξει το αντίθετο και ιστορίες όπως αυτή των Apple Maps δεν βοήθησαν καθόλου: οι νέοι χάρτες που λάνσαρε η εταιρεία αποδείχτηκαν ελαττωματικοί, με αποτέλεσμα ο Κουκ να αναγκαστεί να απολογηθεί, ο Σκοτ Φόρσταλ (αντιπρόεδρος του iOS και βασικό στέλεχος) να αποχωρήσει από την εταιρεία και οι μετοχές της Apple να κάνουν βουτιά στο κενό. Αυτά συνέβαιναν πριν από δύο χρόνια και ο Τζομπς έμοιαζε πραγματικά αναντικατάστατος. «Ο Στιβ ήταν αυθεντικός, δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει κάτι αντίστοιχο», δήλωνε ο Κουκ εκείνη την περίοδο, συμπληρώνοντας όμως ότι δεν ένιωσε ποτέ το βάρος να μιμηθεί τον προκάτοχό του: «Δεν είμαι αυτός και το να γίνω σαν κι εκείνον δεν είναι ο στόχος της ζωής μου». Σταδιακά άρχισε να φαίνεται ότι ο 53χρονος σήμερα Κουκ ετοίμαζε αλλαγές και δεν σκόπευε απλώς να γυρίσει σελίδα, αλλά να ξεκινήσει ένα καινούργιο κεφάλαιο.
Μία από τις βασικότερες κινήσεις του ήταν τα ταξίδια στην Κίνα. Οι νέες του επαφές και η συμφωνία του με την China Mobile (εταιρεία παροχής ασύρματης σύνδεσης) δημιούργησαν την παγκοσμίως ταχύτερα αναπτυσσόμενη αγορά για την Apple, με τον τζίρο της στην Κίνα να ανέρχεται σε 5,77 δισ. δολάρια το τελευταίο τρίμηνο. Μια άλλη κομβική απόφαση ήταν η δημιουργία εναλλακτικών λύσεων με προϊόντα όπως το iPad Mini να έρχεται δίπλα στο iPad ή προτείνοντας το iPhone 5c αντί του iPhone. Ο Κουκ έκανε δηλαδή κάτι που ο Τζομπς φοβόταν: αύξησε το πλήθος των συσκευών και άρα το κόστος παραγωγής, καλύπτοντας όμως περισσότερες ανάγκες της αγοράς και κερδίζοντας νέους πελάτες. Πολύ σημαντικό, επίσης, αποδείχτηκε το σχέδιο επαναγοράς των μετοχών της εταιρείας, που συνέβαλε στην άνοδο της τιμής τους (προ ημερών ο δείκτης σταμάτησε στην ιστορικά υψηλή τιμή των 104,83 δολαρίων), και τελικά η Apple βρίσκεται ακόμα στην κορυφή, με τη χρηματιστηριακή της αξία να αποτιμάται στα 591 δισ. δολάρια. Και φυσικά, όσο ανεβαίνουν οι μετοχές της, αυξάνονται και τα προσωπικά κέρδη του Κουκ. Μπορεί δηλαδή ο πάγιος ετήσιος μισθός του να είναι 4,3 εκατ. δολάρια, αλλά, συνυπολογίζοντας το μερίδιο των μετοχών του, τη χρονιά που πέρασε έφτασε να εισπράξει συνολικά 73,9 εκατομμύρια.
Το ποιος είναι ο Τιμ Κουκ, πάντως, το μαρτυρούν περισσότερο κάποιες άλλες κινήσεις του. Οπως το ότι δημιούργησε τις υποδομές ώστε οι εγκαταστάσεις της Apple να τροφοδοτούνται κατά 75% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή ότι επιδίωξε μια έντονη φιλανθρωπική δράση, δωρίζοντας αρχικά 150 εκατ. δολάρια σε ιδρύματα και καθιερώνοντας στη συνέχεια μια νέα πολιτική, σύμφωνα με την οποία για κάθε ποσό που επιθυμεί να προσφέρει ένας υπάλληλος από το λογαριασμό του η εταιρεία θα συνεισέφερε άλλα τόσα. Τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τομείς που σχεδόν αποκλειστικά τον απασχολούν στις δημόσιες τοποθετήσεις του και στην παρουσία του στα social media - και αυτό είναι μια χτυπητή αντίθεση με τον πιο «σκληρό» Τζομπς. Τον περασμένο Δεκέμβριο, στην ομιλία που έδωσε στη Νέα Υόρκη κατά τη βράβευσή του από το  Πανεπιστήμιο Ομπορν (στο οποίο φοίτησε), ανέφερε ότι στην Apple βρήκε μια εταιρεία που «πραγματικά νοιαζόταν να βελτιώσει την ανθρωπότητα μέσω των προϊόντων της και μέσω της ισότητας ανάμεσα σε όλους τους υπαλλήλους της». Ο ίδιος συνηθίζει να κάνει διάλειμμα για φαγητό μαζί με τους εργαζομένους στο κυλικείο του γραφείου.  
Κατά τα άλλα η καθημερινότητά του είναι σχεδόν ασκητική. Ξυπνάει κάθε πρωί στις 4.30, γυμνάζεται και πηγαίνει στο γραφείο, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του κάνει κυρίως ποδήλατο ή ορειβασία. Τελευταία αγόρασε ένα σπίτι κοντά στη δουλειά, μάλλον ταπεινό δεδομένης της οικονομικής του άνεσης, μεγέθους 223 τετραγωνικών και με μονή θέση για πάρκινγκ. Δεν μεγάλωσε, άλλωστε, μέσα στις ανέσεις. Ο πατέρας του δούλευε εργάτης σε ναυπηγεία και η μητέρα του έμενε σπίτι, στην κωμόπολη Ρομπερτσντέιλ της Αλαμπάμα, να μεγαλώσει αυτόν και τους δύο αδερφούς του. Για την προσωπική του ζωή κανείς δεν γνωρίζει τίποτα, αν έχει φίλους, αν έχει σχέσεις ή άλλες συνήθειες. Η εξομολόγηση που αφορούσε τη σεξουαλική του ταυτότητα, όπως άλλωστε έγραψε, δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση, έχοντας μάθει τόσα χρόνια να κρατάει την προσωπική του ζωή για τον εαυτό του. Από αυτή την ιστορία έγινε σίγουρα πιο διάσημος, για άλλους πιο συμπαθής και για άλλους λιγότερο, αλλά προφανώς δεν έγινε καλύτερος ή χειρότερος CEO. Αυτά τα τριάμισι χρόνια της θητείας του απέδειξε ότι είναι ένας εξαιρετικά ικανός άνθρωπος, ακόμη και για την πιο απαιτητική, ίσως, θέση στον κόσμο των επιχειρήσεων. Και επιβιώνει θαυμάσια, χωρίς την αύρα της ιδιοφυούς προσωπικότητας του Στιβ Τζομπς, αλλά με τη λογική του σκέψη, τη γνώση της αγοράς και των αναγκών της, με το δικό του όραμα, τον δικό του τρόπο, το δικό του στυλ.
Από τον καλλιτεχνικό χώρο τα παραδείγματα είναι πολλά, από την τηλεόραση επίσης. Ακόμη και πολιτικοί έχουν παραδεχτεί ότι είναι ομοφυλόφιλοι. Αλλά στον κόσμο των επιχειρήσεων επικρατούσε σιωπή. Από τους CEO των 500 ισχυρότερων εταιρειών που βρίσκονται στη λίστα του περιοδικού Fortune, ο Κουκ απολαμβάνει την πρωτιά. Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα, η σχετική εσωστρέφεια που παρατηρείται στις εταιρείες και ο δισταγμός των εργαζομένων να εκφραστούν οφείλονται στην αντίστοιχα κλειστή στάση των στελεχών. Ο στερεοτυπικός κόσμος των επιχειρήσεων δεν αφήνει περιθώρια. Ο Τζον Μπράουν, πρώην CEO της ΒΡ, παραιτήθηκε όταν διέρρευσε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Για τις ανοχές της Αμερικής στο συγκεκριμένο θέμα, η κίνηση του Κουκ αποτελεί ένα δυνατό τεστ. «Ηταν ένας νέος, εμπνευσμένος τρόπος να φανερωθείς», έγραψε ο Ντάνιελ Ντ’ Αντάριο στο περιοδικό Time, εστιάζοντας στο ότι ο Κουκ δεν περιορίστηκε να δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος, αλλά εξήγησε ότι αυτό είναι βασικό και καθοριστικό στοιχείο της ταυτότητάς του. Δεν ήταν μια επιφανειακή τοποθέτηση, αλλά μια ουσιαστική εξομολόγηση. 


9.11.14

Η ΚΑΡΔΙΑΙΣ ΠΕΤΟΥΝ 'Σ ΤΑ ΧΕΙΛΗ


[…]
Καί νά, ρχετ’ νας νέος
μέ μαλλιά ξανθά
καί ΄σάν γγελος ραος
 τας ψυχας μεθ.

«Παλληκάρι, μή λυπσαι,
 κ’ εμαι Στρατής,
 δελφός, ν μέ θυμσαι,
 τς αγαπητς»

 ‘Σάν πιστοί φιλιονται φίλοι
 κ’ γαπητικοί·
  καρδιαίς πετον ‘ς τά χείλη,
 καί φιλιοντ’ κε.

 Παλληκάρι, στάσου, στάσου·
 βλέπε ποιόν κρατες.
 ∆ιέ ποιός κείτετ’ μπροστά σου·
 δέν εν’ Στρατής.

 Εν’ κείνη π’ γαποσες,
 εναι Χρυσ.
 «χ, Χρυσ μου, μέ γελοσες!
 σουν λοιπόν σύ!»

 Α. Ρ. Ραγκαβής (1809-1892): Ο θάνατος του παλληκαριού  

8.11.14

THE GREY LINE

Kristine Potter’s series of black and white photographs, The Grey Line, is a collection of portraits made at The United States Military Academy at West Point.

Kristine Potter’s photos capture the cadets before they are fully formed soldiers and officers to explore ideas of masculinity, allegiance, sexuality, and vulnerability.

7.11.14

ΤΟ ΚΑΡΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΔΙΑ - 1




iefimerida.gr, 4/11/2014

Αν καταλαβαίνω καλά, αυτό που προκύπτει από την πρόσφατη έρευνα της Rass είναι ότι οι Έλληνες σε διακομματική πλεοψηφία θα συμφωνούσαν να δοθούν "στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλαδα" - έτσι χύμα, χωρίς σαφή κριτήρια- και που κατά τεκμήριο είναι στην πλειονότητά τους ετεροφυλόφιλα, δικαιώματα που στερούνται οι Έλληνες ομοφυλόφιλοι και που η πλειοψηφία των συμπατριωτών μας πιστεύουν  ότι θα πρέπει να συνεχίσουν να τα στερούνται .
Ωραία!

6.11.14

ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝ. ΕΥΡΩΠΗ


Gay rights in eastern Europe just took a big step forward
By Michale Birnbaum (washingtonpost.com, 6/11/2014)
The declaration, made via a cheerful Twitter posting, immediately gave gay rights advocates a prominent voice in post-Soviet Eastern Europe. The region — where openly gay public figures are a rarity — has significantly lagged behind the United States and Western Europe in its acceptance of same-sex relationships.
A spokesman confirmed the authenticity of the post. Rinkevics, 41, one of Latvia’s most popular politicians, had long declined to discuss his personal life. He is a member of the ruling Unity party and since 2011 has been foreign minister of the Baltic nation of 2 million people.
Latvia enacted a constitutional ban on same-sex marriage in 2005, and very few gay men and lesbians in the country are open about their sexuality. A law that would confine sex education in schools to traditional opposite-sex marriage is making its way through Parliament.
Rinkevics declined Thursday to comment on the timing of the announcement. It came a day after his post as foreign minister was confirmed as part of Latvia’s new government. The nation held parliamentary elections last month.
Many other former Eastern Bloc countries also have constitutional bans on same-sex marriages, and openly gay people have frequently complained about discrimination.
The announcement comes at a time when tensions between the West and Russia, which has styled itself as a bastion of traditional family values, are at their highest level since the Cold War
Openly gay European politicians have been subject to snipes from Eastern European leaders in the past.
“It’s better to be a dictator than gay,” Belarusan President Alexander Lukashenko once said in response to criticism of his human rights record from then-German Foreign Minister Guido Westerwelle, who is openly gay

5.11.14

PRIDE

Pride is a 2014 British LGBT-related historical comedy-drama film written by Stephen Beresford and directed by Matthew Warchus. It was screened as part of the Directors' Fortnight section of the 2014 Cannes Film Festival, where it won the Queer Palm award. Writer Stephen Beresford said a stage musical adaptation involving director Matthew Warchus was being planned. 


Based on a true story, the film depicts a group of lesbian and gay activists who raised money to help families affected by the British miners' strike in 1984, at the outset of what would become the Lesbians and Gays Support the Miners campaign. The National Union of Mineworkers was reluctant to accept the group's support due to the union's public relations' worries about being openly associated with a gay group, so the activists instead decided to take their donations directly to Onllwyn, a small mining village in Wales — resulting in an alliance between the two communities. The alliance was unlike any seen before but was successful.

4.11.14

ΤΟΜ ΦΟΡΝΤ: ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΧΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΠΟ AIDS ΩΣ ΤΟ 1990



Με μια συγκινητική ομιλία για τον αγώνα κατά του AIDS και με ένα μήνυμα προς τους νέους ανθρώπους, να μην ξεχάσουν να μάχονται κατά του θανατηφόρου ιού, ο παγκοσμίου φήμης σχεδιαστής μόδας Τομ Φορντ έκλεψε την παράσταση στο γκαλά που διοργάνωσε στο Λος Αντζελες το ίδρυμα «amfAR, The foundation for AIDS Research».
Σκοπός του ιδρύματος είναι η υποστήριξη της έρευνας για το AIDS, η πρόληψη του ιού HIV καθώς και η ενημέρωση του κοινού για την θεραπεία.
Εμφανώς συγκινημένος ο 53χρονος σήμερα Φορντ απέτισε φόρο τιμής στους φίλους του που έχασαν τη μάχη με τον θανατηφόρο ιό στη δεκαετία του '80. Ο ίδιος κάλεσε τους νέους ανθρώπους να μην εφησυχάσουν απέναντι στον κίνδυνο της ασθένειας.
«Μετακόμισα στην Νέα Υόρκη το 1979 σε ηλικία 18 χρόνων. Από τους κοντινούς μου φίλους από το πανεπιστήμιο τουλάχιστον οι μισοί πέθαναν από AIDS μέχρι και το 1990», είπε στο ακροατήριό του, στο οποίο συγκαταλέγονταν η τραγουδίστρια Ριάνα, η νεαρή Μάιλι Σάιρους, o Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, η Σάρον Στόουν και η Γκουίνεθ Πάλτροου.
«Φαίνονταν καλά αλλά υπήρχε κάτι. Υπήρχε κάτι στα μάτια τους. Υπήρχε κάτι στο πρόσωπο τους που μαρτυρούσε ότι την επόμενη φορά που θα τους συναντήσεις εκείνοι δε θα είναι το ίδιο καλά», συμπλήρωσε ο Φορντ.
Ο σχεδιαστής δεν δίστασε να μιλήσει και για τον σύζυγό του, τον Ρίτσαρντ Μπάκλεϊ. Στην αρχή της σχέσης τους, 28 χρόνια πριν, είχαν υποβληθεί και οι δυο σε εξετάσεις προκειμένου να επιβεβαιωθούν πως δεν ήταν φορείς του AIDS. Μάλιστα από τις εξετάσεις προέκυψε πως ο Μπάκλεϊ είχε καρκίνο στο τέτατρτο στάδιο, αλλά η χαρά τους που δεν ήταν φορέας υπερκάλυψε τον καρκίνο και μάλιστα γιόρτασαν για τα αρνητικά αποτελέσματα που έλαβαν.
Ωστόσο ο Φορντ δεν ήταν ο μοναδικός που τάραξε τα νερά με αυτή του την ομιλία. Ο Ντέιβιντ Μίξνερ, βετεράνος ακτιβιστής για τα δικαιώματα των γκέι και πρώην σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον, σε δήλωση του στην αμερικάνικη ιστοσελίδα The daily beast, αποκάλυψε πως βοήθησε οκτώ ανθρώπους που υπέφεραν από AIDS, να αυτοκτονήσουν σε συνθήκες που έμοιαζαν με ένα υπόγειο δίκτυο ευθανασίας τη δεκαετία του ΄80. «Δεν ανησυχώ. Αυτό που έκανα ήταν το σωστό. Ηθελα εν τέλει ο κόσμος να γνωρίζει πως όταν ήμουν 30 χρόνων έπρεπε να πάρω αυτή την απόφαση, ενώ κανείς δε θα έπρεπε να πάρει μια τέτοια απόφαση στα 30 του» δηλώνει ο Μίξνερ. Όμως η σοκαριστική αυτή δήλωση είχε και συνέχεια . Ο 68χρονος Μίξνερ αποκάλυψε πως ένας από τους θανάτους που είχε βοηθήσει ήταν αυτός του συντρόφου του Πίτερ Σκοτ, που όπως δηλώνει ο ίδιος ήταν ο μοναδικός άντρας που αγάπησε ποτέ. (tanea.gr, 3-11-2014)

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ "ΕΘΝΙΚΟ" - 1


ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ 2014-2015

Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ
του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ
ΜΙΚΡΟ REX - ΣKHNH «ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟY»
Η Πέτρα φον Καντ, καταξιωμένη σχεδιάστρια μόδας, πρόσφατα χωρισμένη από τον άντρα της, μετά από μια άτυχη συμβίωση, ερωτεύεται την Κάριν, ένα νέο κορίτσι, που εκτός από ερωμένη γίνεται και μοντέλο της. Η Πέτρα, εγκαταλείποντας τους πάντες γύρω της, επενδύει απόλυτα σε μια άνιση σχέση, καθώς η κοπέλα δεν μοιράζεται τα ίδια συναισθήματα με εκείνη. Έτσι, αφού ξεκινήσει μια επιτυχημένη καριέρα, η Κάριν δεν θα αργήσει να εγκαταλείψει την Πέτρα και να επιστρέψει στον άντρα της. Για την Πέτρα φον Καντ το σοκ είναι ισχυρό. Όμως η εμπειρία αυτή θα της δώσει την ευκαιρία να αναθεωρήσει τις αντιλήψεις της για την αγάπη και για τους ανθρώπους που την περιβάλλουν.
Το έργο του σπουδαίου Γερμανού καλλιτέχνη Ρ. Β. Φασμπίντερ πάνω στην γυναικεία νεύρωση μέσα από την ιστορία μιας φιλόδοξης, εγωιστικής γυναίκας, που οδηγεί στην κατάρρευση του σύμπαντός της. 
Πρώτη παράσταση: 15/11/2014

Ο λάκκος της αμαρτίας
του Γιώργου Μανιώτη
ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ
Ακροβατώντας στα όρια της κοινωνικής ανοχής, εξόριστες από τον κόσμο του «κανονικού» και του επιτρεπτού, οι τραβεστί που ζουν στον τεράστιο χωμάτινο λάκκο που θυμίζει εγκαταλελειμμένο ορυχείο, αφηγούνται τις ιστορίες που τις οδήγησαν στην «αμαρτωλή» και επικίνδυνη ζωή τους. Η προκλητική τους εμφάνιση, και η αντισυμβατική τους συμπεριφορά προκαλούν την ηθική της κοινωνίας η οποία νιώθει να απειλείται. Οι περίοικοι επιστρατεύονται εναντίον τους, οι τοπικές εκκλησιαστικές και πολιτικές αρχές προσπαθούν να συνετίσουν την ομάδα των τραβεστί και να την εντάξουν στους κόλπους της, ενώ τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης επιχειρούν να απαλύνουν τις αντιθέσεις, επιβάλλοντας τους ένα πιο εξευγενισμένο και αισθητικά αποδεκτό τρόπο ζωής.
Πρώτη παράσταση: