21.7.18

CAPTURING LOVE


Think hetero and gay wedding photography is the same? Actually, not really. In Kathryn Hamm and Thea Dodds's follow-up to their first book about same-sex wedding photography — The New Art of Capturing Love: The Essential Guide to Lesbian and Gay Wedding Photography — they explain how the "old standards" of wedding photography just won't work the same in today's more diverse demographic. In this excerpt from the book, they share the five of the most common myths about same-sex wedding photography.
Photographing a heterosexual couple is the same as photographing a same-sex couple.
Traditional wedding photography relies on basic assumptions built around a white gown and a dark tux, masculine and feminine gender roles, and expectations of the physical differences between a man and a woman. Generally speaking, these assumptions do not translate well to same-sex couples, who may both be wearing black tuxes or white dresses or both be of similar build.
It's enough to be a "gay-friendly" photographer when marketing your services.
In the early days of gay weddings, most same-sex couples were relieved to find any photographer who identified as gay-friendly. This is changing, and changing quickly. Increasingly, same-sex couples want vendors who are not only gay friendly but gay-wedding-competent. From the standpoint of booking a photographer, the difference can mean an album of wedding photos that are good or an album that's great.
A self-identified LGBT photographer is always the best person for the job.
To be sure, there can be advantages to "keeping it in the community." But a specific sexual orientation or gender identity does not a qualified photographer make. A solid portfolio of same-sex engagement and wedding photography, references, and compatibility are even more important to doing the job well.
The professional photography industry is doing enough to prepare photographers for same-sex weddings.
Though more educational seminars than ever have introduced the importance of understanding same-sex couples and their needs, most professional wedding vendors—including photographers—do not have the training to understand the nuanced differences between straight and gay weddings.
Same-sex couples are only getting married and booking photographers in states where it's legal.
Same-sex couples have been having commitment ceremonies for many years now, and the advances in marriage recognition and the growing ease with which LGBTQ persons can be "out" mean that couples are more likely to have weddings(whether legally recognized or not) and receptions in their hometowns, with an option to travel for out-of-state marriage licenses if they desire. (popsugar.com)

19.7.18

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΤΟΥΣ


Μίλτος Κύρκος: Τα δικαιώματα των παιδιών να είναι ανεξάρτητα του φύλου των γονιών τους.
(tanea.gr, 19/7/2018)
«Κάθε φορά που η οικογένειά μου περνάει τα σύνορα της Ισπανίας, οι κόρες μου χάνουν έναν γονέα. Αν κάτι μου συνέβαινε, ενώ ήμασταν στο εξωτερικό, τα παιδιά μου θα γίνονταν ορφανά. Μπορείτε να φανταστείτε τα παιδιά σας να χάνουν αυτόματα έναν γονέα κάθε φορά που ταξιδεύετε στο εξωτερικό;
Μπορείτε να φανταστείτε ότι η χώρα σας δεν αναγνωρίζει τα παιδιά σας και την κατάσταση του συντρόφου σας ως γονέα; Μπορείτε να φανταστείτε τα δικά σας παιδιά, που ζουν σε μια δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα να μην έχουν τα θεμελιώδη πολιτικά δικαιώματα;»
Αυτά είπε στην ακρόαση για τη διακρίσεις κατά των οικογενειών LGBTI στην ΕΕ, στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Ελένη Μαραβέλια.
H κ Μαραβέλια παντρεμένη με Βρετανίδα απέκτησε μια κόρη στην Ισπανία το 2014. Το ισπανικό πιστοποιητικό γεννήσεως της κόρης της υποδεικνύει τόσο την ίδια όσο και τη σύντροφό της ως μητέρες. Παρ’ όλα αυτά, εκτός Ισπανίας δεν θεωρούνται οικογένεια, καθώς η κόρη της έχει μόνο έναν γονέα.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου υπέβαλαν αίτηση για βρετανικό διαβατήριο, τις ενημέρωσαν ότι, δυνάμει του οικογενειακού δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου, η παντρεμένη σύντροφος της αναφέρουσας δεν αναγνωρίζεται ως μητέρα και, κατά συνέπεια, εάν αποφάσιζαν ποτέ να μετακομίσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, η παντρεμένη σύντροφος της αναφέρουσας θα έπρεπε να υιοθετήσει την ίδια της την κόρη.
Στην Ελλάδα ενημερώθηκαν επίσης ότι μόνο η βιολογική μητέρα αναγνωρίζεται ως γονέας, καθώς δεν υπάρχουν διατάξεις στο ελληνικό δίκαιο για οικογένειες τέτοιου τύπου. Για τους παραπάνω λόγους, για μεγάλο χρονικό διάστημα η κόρη της αναφέρουσας δεν είχε διαβατήριο και η οικογένεια δεν ήταν σε θέση να ταξιδέψει.
Αλλαγή νομοθεσίας
«Η θαρραλέα παρέμβαση της Ελένης στην Επιτροπή Αναφορών είναι ένα βήμα για την αλλαγή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Η Κομισιόν ενημέρωσε ότι, ύστερα από παρέμβασή της, οι ελληνικές αρχές εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο θα ρυθμίσουν την αναγνώριση των παιδιών από γάμο ομόφυλων ζευγαριών.
 Δεν αρκεί. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να εργαστεί, ώστε τα επίσημα έγγραφα οικογενειακής κατάστασης, όπως τα πιστοποιητικά γεννήσεως, να γίνονται εκ των πραγμάτων αποδεκτά σε όλα τα κράτη μέλη, ακόμη και όταν το κράτος μέλος δεν διαθέτει εθνικούς νόμους που επιτρέπουν σε ανθρώπους του ίδιου φύλου να έχουν παιδιά. Όπως μας είχε πληροφορήσει ενδεχόμενα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία μπορούν να αντιμετωπιστούν απευθείας από τη νομολογία των Συνθηκών της ΕΕ ή μέσω νομοθετικών μέτρων.
Η απόφαση Coman (C-673/16) του ΔΕΕ που εκδόθηκε μόλις πριν ένα μήνα, της λύνει, λοιπόν, τα χέρια ως σημείο αναφοράς για το ζήτημα της αναγνώρισης των γάμων που έχουν συνάψει δύο άτομα ίδιου φύλου νομίμως σε άλλο κράτος μέλος», δήλωσε ο ευρωβουλευτής Μίλτος Κύρκος.


BOY ERASED


Boy Erased
Η ταινία αποτελεί μια διασκευή της αυτοβιογραφίας του Γκάραρντ Κόνλεϊ, ο οποίος ως γιος ενός ιερέα Βαπτιστών, υποχρεώθηκε να μπει σε πρόγραμμα «θεραπείας» ομοφυλοφίλων. Εστιάζει στον Κόνλεϊ σε ηλικία των 19 χρόνων και συγκεκριμένα ενώ φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο στο Αρκάνσας, κάποιος είπε στους γονείς του ότι είναι γκέι κι εκείνοι τον ανάγκασαν, με εναλλακτική να τον διώξουν από την οικογένεια και τους φίλους του, να πάει στο πρόγραμμα «σεξουαλικής μετατροπής» Love in Action – Αγάπη εν Δράσει – που υποστήριζε η εκκλησία τους.

H σκηνοθεσία είναι του Joel Edgerton, πρωταγωνιστούν οι Nicole Kidman, Russell Crowe, Lucas Hedges, Cherry Jones, Flea, Xavier Dolan, Troye Sivan. (cineramen.gr)

18.7.18

28 ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ HIV


Στο στόχαστρο του ιού HIV οι ομοφυλόφιλοι συντρόφοι    
tanea.gr, 18/7/2018
Οι άνδρες που έχουν ερωτικούς συντρόφους του ιδίου φύλου έχουν 28 φορές περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από HIV από ό,τι οι ετεροφυλόφιλοι παρά την πολύ μεγάλη μείωση των νέων κρουσμάτων μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρών στις δυτικές χώρες, επισημαίνεται σε έκθεση που έδωσε την Τετάρτη στη δημοσιότητα ο ΟΗΕ.
Ο συνολικός ετήσιος αριθμός των νέων κρουσμάτων HIV μειώθηκε από 3,4 εκατομμύρια το 1996 σε 1,8 εκατομμύρια πέρυσι, σύμφωνα με την UNAIDS, η οποία συντονίζει τις παγκόσμιες προσπάθειες που καταβάλλονται από τα Ηνωμένα Έθνη κατά των HIV/Aids.
Ωστόσο οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και οι άνδρες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις με άνδρες εξακολουθούν να διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από HIV, μαζί με τις γυναίκες που εκδίδονται, τους χρήστες ναρκωτικών και τις διεμφυλικές γυναίκες, επισημαίνεται στην επικαιροποιημένη παγκόσμια έκθεση του ΟΗΕ για το AIDS.
To 2014 τα κράτη μέλη του ΟΗΕ δεσμεύτηκαν να δοθεί τέλος στην επιδημία του AIDS έως το 2030 στο πλαίσιο της Ατζέντας για Βιώσιμη Ανάπτυξη το 2030. Σύμφωνα με την υπηρεσία UNAIDS, πέρυσι οι θάνατοι από αίτια που σχετίζονταν με το AIDS ήταν ένα εκατομμύριο λιγότεροι από ό,τι πριν από 13 χρόνια.
Επίσης τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί και το συνολικό ποσοστό των νέων κρουσμάτων.
Ο αριθμός αυτών που προσβλήθηκαν από τον HIV μειώθηκε κατά σχεδόν 100.000 μεταξύ του 2016 και του 2017, παραμένοντας στατικός τους περασμένους 12 μήνες.
Ο στιγματισμός και οι διακρίσεις εξακολουθούν να εγείρουν εμπόδια στην ευρύτερη υγειονομική κάλυψη και στη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, με τις διεμφυλικές γυναίκες να διατρέχουν 13 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να προσβληθούν από HIV από τους ενήλικες ηλικίας μεταξύ 15 και 49.
"Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι παγκόσμια κανείς δεν αποκλείεται, ούτε όσοι εκδίδονται, οι γκέι και οι υπόλοιποι άνδρες που έχουν σεξουαλικές επαφές με άνδρες, οι άνθρωποι που κάνουν χρήση ναρκωτικών σε ενέσιμη μορφή, οι διεμφυλικοί, οι κρατούμενοι ή οι μετανάστες", δήλωσε ο Μισέλ Σιντιμπέ, εκτελεστικός διευθυντής της UNAIDS.
"Οι κακοί νόμοι που ποινικοποιούν τη μετάδοση του HIV, την εργασία στην παροχή υπηρεσιών σεξ, την προσωπική χρήση ναρκωτικών και τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ή εμποδίζουν την πρόσβαση στις υπηρεσίες (υγείας) θα πρέπει να καταργηθούν και να καταργηθούν τώρα", κατέληξε.

Μάλιστα...

ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ. ΜΑΣΤΙΓΩΣΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ


Ζευγάρι ομοφυλόφιλων μαστιγώθηκε δημόσια με το κοινό να φωνάζει «πιο δυνατά!». Δέχθηκαν περισσότερες από 80 βουρδουλιές
Η τιμωρία για όσους καταπατούν τη σαρία στην επαρχία Ατσέχ της Ινδονησίας είναι παραδειγματική. Δημόσιο μαστίγωμα προβλέπεται για όσους κρίνονται «ένοχοι» για τζόγο, για κατανάλωση ή πώληση αλκοόλ, για εξωσυζυγικές σχέσεις ή για ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές επαφές.
Την Παρασκευή 13 Ιουλίου, 15 άνθρωποι που κατά το τοπικό ισλαμικό δικαστήριο είχαν παραβιάσει τον Ισλαμικό Νόμο, μαστιγώθηκαν δημοσίως έξω από ένα τζαμί στην πρωτεύουσα της επαρχίας, Μπάντα Άτσεχ.
Μεταξύ αυτών και ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων που είχε συλληφθεί σε ινστιτούτο αισθητικής έπειτα από καταγγελία και κρίθηκε ένοχο για ομοφυλοφιλική σχέση και σεξουαλική επαφή.
Οι δύο άνδρες δέχθηκαν περισσότερες από 80 βουρδουλιές ενώπιον ενός φανατισμένου κοινού 1.000 ατόμων, μεταξύ αυτών και τουρίστες από τη γειτονική Μαλαισία, που ζητωκραύγαζε και ζητούσε από τον μασκοφόρο εκτελεστή να τους χτυπήσει ακόμα πιο δυνατά.
«Ας ελπίσουμε ότι το μαστίγωμα που παρακολουθήσαμε σήμερα θα χρησιμεύσει ως μάθημα ώστε οι άνθρωποι να μην καταπατούν τη σαρία», δήλωσε αξιωματούχος της περιοχής, Ταζρμιτζί Γιαχία, σύμφωνα με την Daily Mail.
«Δεν νομίζω ότι τους μαστίγωσαν σοβαρά. Μοιάζει περισσότερο με παιχνίδι», ανέφερε ο Μπουκαρί, ένας ψαράς που παρακολούθησε το αποτρόπαιο αυτό θέαμα μετά της συζύγου του. «Ο αξιωματούχος της σαρία θα έπρεπε να τους μαστιγώνει όσο πιο δυνατά μπρούσε», πρόσθεσε.
Οι σεξουαλικές επαφές ανάμεσα σε ομοφυλόφιλους δεν απαγορεύεται στην Ινδονησία, ωστόσο τα τελευταία υπάρχουν πολλές αντιδράσεις για την τοπική κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ που υπάρχει.
Οι έντονες αντιδράσεις από οργανισμούς για τα ανθρώπινα δικαιώματα οδήγησαν τον Πρόεδρο της Ινδονησίας, Τζόκο Ουιντόντο να μπει ένα τέλος στις αποτρόπαιες αυτές πράξεις. Ωστόσο, στην επαρχία Ατσέχ αυτή η απόφαση δεν έχει γίνει αποδεκτή με ζέση, γι’ αυτό και παρατηρείται καθυστέρηση στην εφαρμογή της.
Ο επικεφαλής της εισαγγελίας του Μπάντα Ατσέχ, Έργουιν Ντέσμαν, ανέφερε πως δεν έχει λάβει ακόμα την απόφαση κατάργησης του δημόσιου μαστιγώματος και πως το θέμα θα επανεξεταστεί.
«Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα γι’ αυτό στην κοινωνία. Προτείνουμε λοιπόν να το συζητήσουμε ξανά με τον κυβερνήτη», ανέφερε ο Ντέσμαν στους εκπροσώπους του Τύπου τονίζοντας πως το δημόσιο μαστίγωμα θα συνεχίσει να εφαρμόζεται μέχρι νεωτέρας.
Η επαρχία Ατσέχ άρχισε να εφαρμόζει τον ισλαμικό νόμο μετά την ειδική αυτονομία που έλαβε το 2001, σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να κατευνάσει την μακροχρόνια εξέγερση για απόσχιση. (makelio.gr)

17.7.18

GET THE L OUT


https://getthelout.wordpress.com


"ΡΟΖ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ" ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΣΟ ΑΙΩΝΑ


Ηθοποιοί «πυροβολούν» τον άλλοτε ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου
«Σεισμός» στα καμαρίνια από τις ροζ αποκαλύψεις του Ρουμπάνη για τον Δαλιανίδη
espressonews.gr, 14/7/2018
Οι αποκαλύψεις του Ρουμπάνη για τη σεξουαλική παρενόχληση που είχε δεχθεί από τον Δαλιανίδη προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων
Οργισμένες αντιδράσεις από ηθοποιούς προκάλεσε η αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso» ο πάλαι ποτέ ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου Θόδωρος Ρουμπάνης. 
«Δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση από τον Γιάννη Δαλιανίδη» μας κατήγγειλε ο δημοφιλής ηθοποιός στην πρωτοσέλιδη εξομολόγησή του το προηγούμενο Σάββατο, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου. Οπως ισχυρίστηκε ο ίδιος μιλώντας στον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα, ο αείμνηστος σκηνοθέτης με τις τεράστιες κινηματογραφικές επιτυχίες τον κάλεσε στο σπίτι του για μία κατ' οίκον οντισιόν. «Δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση από τον Γιάννη Δαλιανίδη. Αυτό έγινε όταν με κάλεσε σπίτι του να... διαβάσουμε για την ταινία “Κορίτσια για φίλημα”. Εγώ δεν μπορούσα να το δεχτώ αυτό και σηκώθηκα και έφυγα...» είπε χαρακτηριστικά ο Θόδωρος Ρουμπάνης, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων στο καλλιτεχνικό στερέωμα, κυρίως από ανθρώπους που είχαν συνεργαστεί με τον αξέχαστο σκηνοθέτη, οι οποίοι εκφράστηκαν με λόγια οργής, αλλά και υπονοούμενα.
Με μια ανάρτησή του στο facebook ο παλιός χορευτής και χορογράφος Τάκης Σαγιώρ σχολίασε: «Eχουν περάσει 60 χρόνια από τότε που συνέβη το περιστατικό που αναφέρεστε, κ. Ρουμπάνη! Γιατί το λέτε αυτό τώρα, πόσο μάλλον που ο Δαλιανίδης δεν βρίσκεται κοντά μας εδώ και οκτώ χρόνια! Δεν αρνούμαι ότι στον χώρο του... θεάματος συμβαίνουν πολλά, αλλά το νόμισμα έχει δύο όψεις. Να ρωτήσουμε και τους σκηνοθέτες, τους παραγωγούς, τους στιλίστες να μας πουν πόσα κορίτσια και αγόρια τούς εκλιπαρούσαν να κοιμηθούν μαζί τους για ένα ρολάκι ή ένα ρολογάκι! Είμαι της γνώμης, κ. Ρουμπάνη, πως, αν κάποιος μάς κάνει μια ανήθικη πρόταση, ή δεχόμαστε ή φεύγουμε και πάμε πάρα κάτω!»
«Είναι βλασφημία»
Από την πλευρά της η Μαρία Ιωαννίδου, που υπήρξε μία από τις μούσες του Γιάννη Δαλιανίδη, υπερασπίστηκε με σθένος τον αείμνηστο σκηνοθέτη. «Νομίζω είναι βλασφημία να κατηγορείς ένα πνεύμα που κατοικεί πια στο ουρανό! Αλλωστε όλα παραγράφονται τόσα χρόνια μετά. Λίγος σεβασμός δεν βλάπτει… Υπήρξαν μεγάλοι δημιουργοί που παρενόχλησαν. Ο Οσκαρ Ουάιλντ, π.χ. Κανείς δεν θυμάται το θύμα, αλλά τον Οσκαρ Ουάιλντ. Ο,τι και να πείτε, κύριε, ο Δαλιανίδης άφησε ιστορία. Εσείς; Και εν πάση περιπτώσει, ας πρόσεχες - όπως λέει ο λαός» σχολίασε, επίσης στο facebook.
Εντονη υπήρξε και η αντίδραση της Σόφης Ζαννίνου. «Τουλάχιστον σεβασμό στους νεκρούς... Τουλάχιστον...» έγραψε, ενώ ο Μάκης Δελαπόρτας, ο οποίος δούλεψε με τον μεγάλο σκηνοθέτη τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, σχολίασε: «Ντροπή! Δεν υπάρχει περίπτωση να είχε συμβεί κάτι τέτοιο ποτέ! Γιατί δεν το κατήγγειλε όσο ζούσε ο Γιάννης... φτάνει πια ο κανιβαλισμός!»
Σχόλιο έκανε όμως και ο ηθοποιός Σπύρος Θεοδόσης: «Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι πολλά νέα παιδιά και όμορφες κοπελίτσες ψάχνουν και την πέφτουν σε πολλούς μπας και τους κάτσει η ευκαιρία, όχι μόνο εκείνη την εποχή, αλλά και τώρα. Εγώ λέω: Ο,τι έχεις να πεις να το λες όταν ο άλλος βρίσκεται στη ζωή, να μπορεί να απαντήσει» έγραψε.


16.7.18

"ΧΑΜΟΣ" ΣΤΟ LONDON PRIDE 2018


The London Pride parade was disrupted by a small group of anti-trans protesters, carrying banners that stated "a male can never be a lesbian".
The iconic diverse parade had an estimated 30,000 attendees this year in spite of the temperature reaching 30degC.
London Mayor Sadiq Khan officially opened the parade, and shortly after a group of anti-trans protesters moved to the front of Pride supporters.
Carrying signs saying "trans activists erase lesbians" as well as distributing leaflets that stated they wanted the L for lesbian removed from the LGBTQIA community as it was "absurd".
Parade organisers Pride in London didn't appear to immediately take action against the protesters.
In a statement the organisers said they did not condone the group's message and their small group wouldn't overshadow the other 30,000 people marching.
However, the LGBT+ and Liberal Democrat group said it wasn't good enough and called for the organisers to resign.
Christopher Joell-Deshields, Pride director, claimed this year's event was the most diverse, but charity Stonewall pulled out of the event due what it said was a lack of diversity.
Pride started as a march to commemorate the Stonewall Riots, in which the LGBTQIA community protested against police during a raid at the Stonewall Inn.
It is considered the turning point for the gay rights and liberation movement in the United States. (newshub.co.nz)





13.7.18

"ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΣΕΞ"' 'Η Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΩΣ ΠΡΟΪΟΝ... ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ


Εργασία στο σεξ: Παρέμβαση στην A.V. από τη Μαρία Γιαννακάκη
Μακριά από τις προθέσεις της κυβέρνησης η ποινικοποίηση της πορνείας
(athensvoice.gr)
Τέρμα σε μία διένεξη, η οποία έχει ξεσπάσει μεταξύ της κυβέρνησης, ιδιαιτέρως της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, και των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) οι οποίες ενδιαφέρονται και ασχολούνται με τα θέματα της εργασίας στο σεξ, επιχειρεί σήμερα, διαμέσου της A.V., να θέσει η γενική γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Μαρία Γιαννακάκη.
Ρωτήσαμε τη Μαρία Γιαννακάκη εάν η κυβέρνηση, συγκεκριμένα το υπουργείο Εσωτερικών και ιδιαίτερα ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης, είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν στην ποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ, κάτι το οποίο προκαλεί πολύ έντονες αντιδράσεις μεταξύ των δυνάμεων οι οποίες δραστηριοποιούνται στον χώρο της κοινωνίας των πολιτών.

Μαρία Γιαννακάκη: «Θα ήταν στρουθοκαμηλισμός να ποινικοποιήσουμε την εργασία στο σεξ»
«Ένας πολύ σημαντικός διάλογος έχει ανοίξει σχετικά με την εργασία στο σεξ, ο οποίος διχάζει προοδευτικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη.
Πρώτιστο μέλημα της Πολιτείας, είναι αυτονόητο πως πρέπει να είναι η εξασφάλιση ότι αυτές και αυτοί που ασκούν εργασία στο σεξ δεν είναι θύματα εμπορίας ανθρώπων, εργαλεία στα χέρια του οργανωμένου εγκλήματος που εκμεταλλεύεται την ανθρώπινη απελπισία και ρημάζει ψυχές και ζωές.
Όσο σημαντικό είναι όμως το παραπάνω, άλλο τόσο είναι και η παραδοχή πως δεν είναι όλες οι περιπτώσεις εργαζόμενων στο σεξ, περιπτώσεις trafficking. Είναι ξεκάθαρα στρουθοκαμηλισμός ακόμη κι αν, αύριο κιόλας, καθίστατο παράνομη η εργασία στο σεξ, κάποιος να πει πως δεν υπάρχει ή πως θα σταματήσει να υπάρχει. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εκεί έξω, είναι στους χώρους αυτούς, υπάρχει ένα πραγματικό δεδομένο, ανεξαρτήτως του νομικού πλαισίου που μπορεί να αλλάζει.
Είναι η πρώτη τους επιλογή για βιοπορισμό; Προσωπική μου άποψη είναι πως όχι, τουλάχιστον για την πλειονότητα. Επίσης, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε: Οι απασχολούμενοι στο σεξ είναι από τις πιο ευάλωτες εργασιακά ομάδες. Αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας η καλύτερη δυνατή προφύλαξη και η πρόληψη. Και για να εξασφαλιστούν κατά το δυνατό καλύτερα αυτά, είναι απαραίτητη η περαιτέρω ρύθμιση αυτού του χώρου εργασίας από την Πολιτεία. Κι ούτε καν μόνο για αυτά. Πρέπει να ρυθμιστούν θέματα ασφάλισης, ασφάλειας και εργασιακής εκμετάλλευσης, όπως για κάθε εργαζόμενο.
Δε θα ήθελα να καταφύγω στην ευκολία της χρήσης στατιστικών και αριθμών. Το μόνο σίγουρο, εξάλλου, είναι πως η απαγόρευση, όπου αυτή ισχύει νομικά, δεν εξαφάνισε το φαινόμενο.
Αποτελεί υποκρισία να αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα με όρους δαιμονοποίησης και συντηρητισμού.
Είναι μεγάλο λάθος να εκληφθεί ο κάθε άνθρωπος που είναι στον χώρο της εργασίας στο σεξ ως θύμα και περιθωριακός. Αυτή ακριβώς η στάση είναι που καθιστά τους απασχολούμενους σε αυτό τον χώρο απροστάτευτους. Οφείλουμε να ρυθμίσουμε αυτόν τον χώρο απασχόλησης, όπως και κάθε άλλο.
Γιατί ακόμη και αν δεν αποτελεί πρώτη επιλογή, είναι μια επιλογή εργασίας, και οι εργαζόμενοι πρέπει να προστατεύονται και να απολαμβάνουν εργασιακά δικαιώματα όπως σε κάθε νόμιμη απασχόληση.
Εξάλλου, περαιτέρω ρύθμιση θα φωτίσει και αθέατες πτυχές αυτού του χώρου, και η απόπειρα εκμετάλλευσης ανθρώπων από το οργανωμένο έγκλημα, αν μη τι άλλο, θα γίνει και πιο δυσχερής.
Χώρος εργασίας όπου επικρατεί διαφάνεια και ρύθμιση είναι ένας ασφαλέστερος χώρος. Και για τους εργαζόμενους, και για το κοινωνικό σύνολο. Επειδή ακριβώς, όμως, δεν είναι η κάθε κοινωνία ίδια, δεν θεωρώ πως ο δρόμος ρύθμισης θα πρέπει να είναι η αντιγραφή και υιοθέτηση ενός εκ των μοντέλων που υπάρχουν, όπως της Ολλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας ή το σκανδιναβικό. Οφείλουμε να συνθέσουμε στοιχεία ώστε να δημιουργήσουμε έναν άλλο δρόμο, που να ανταποκρίνεται στα δεδομένα και την πραγματικότητα της δικής μας κοινωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα αλλά και τις συνθήκες που υφίστανται στην Ελλάδα, ώστε να βρεθούν λύσεις, εργασιακές και κοινωνικές. Κι αυτό δεν μπορεί παρά να επιτευχθεί με δημόσιο διάλογο. Έναν διάλογο όπου θα συμμετέχουν όλοι, με τις ιδέες και τους προβληματισμούς τους. Κυριότερα, όμως, με έναν διάλογο ο οποίος θα έχει στο επίκεντρό του τους ίδιους τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτόν τον χώρο».


Ανεκδιήγητη, όπως πάντα.

12.7.18

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗ


«Ομοφυλοφιλία και Σύγχρονη Χριστιανοσύνη – Διαθρησκευτικός διάλογος και ΛΟΑΤΙ» ήταν το θέμα της ημερίδας που έλαβε χώρα στο Συμβούλιο της Ευρώπης (Στρασβούργο 05.07) σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και της Ομάδας «Κοινωνίες, Θρησκείες, Ανεξιθρησκεία» του γαλλικού ερευνητικού κέντρου CNRS.
Με αφορμή την ημερίδα αυτή, η Ελένη Τσετσέκου, διευθύντρια του τμήματος SOGI του Συμβουλίου της Ευρώπης για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, παραχώρησε συνέντευξη στην Ευαγγελία Ντζιούνη, ανταποκρίτρια του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων στο Στρασβούργο. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης:
Ερ: Μπορείτε να μας πείτε δύο λόγια για τις δράσεις του SOGI του Συμβουλίου της Ευρώπης;
Απ: Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ο κατεξοχήν οργανισμός, υπεύθυνος για την προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην ήπειρο μας. Περιλαμβάνει 47 κράτη μέλη, 28 από τα οποία είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου έχουν υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μία συνθήκη σχεδιασμένη για να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβλέπει την εφαρμογή της Σύμβασης στα κράτη μέλη.
Οι κανόνες και οι μηχανισμοί του Συμβουλίου της Ευρώπης προσδοκούν να προωθήσουν και να εξασφαλίσουν τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για κάθε άτομο. Αυτό σημαίνει ίσα δικαιώματα και αξιοπρέπεια για όλους τους ανθρώπους συμπεριλαμβανομένων των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων και των διεμφυλικών (ΛΟΑΤ) ατόμων.
Οι δράσεις του τμήματός μας ποικίλουν και έχουν σκοπό να βοηθήσουν τα κράτη να υιοθετήσουν νομοθεσίες και πολιτικές που εγγυώνται την ισότιμη πρόσβαση των μελών της ΛΟΑΤ κοινότητας στα δικαιώματα που απολαμβάνουν οι ετεροφυλόφιλοι. Προσοχή δεν πρόκειται για τη δημιουργία νέων δικαιωμάτων, αποτέλεσμα σκοτεινών δυνάμεων κατευθυνόμενων από το γκέι λόμπι της Δυτικής Ευρώπης, όπως συχνά ακούμε από τους συντηρητικούς κύκλους σε όλα τα κράτη μέλη. Πρόκειται απλώς για την ίση απόλαυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που εγγυάται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα του σεξουαλικού τους προσανατολισμού και της ταυτότητας του φύλου.
Ερ: Η θεματολογία της ημερίδας ήταν η Ομοφυλοφιλία και Σύγχρονη Χριστιανοσύνη – Διαθρησκευτικός διάλογος και ΛΟΑΤΙ (Λεσβία, Ομοφυλόφιλος, Αμφιφυλόφιλος, Τρανς, Ίντερσεξ) γνωστοί επίσης με τον αγγλικό όρο LGBT. Τι σας παρακίνησε να διοργανώσετε μία ημερίδα με τη συγκεκριμένη θεματολογία; Γιατί επιλέχθηκε η συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Ποιος ήταν ο στόχος και σε ποιο κοινό απευθύνεστε;
Απ: H πρόσφατη ημερίδα είχε στόχο να προσφέρει καταρχήν ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο οποίο οι εκπρόσωποι διαφορετικών δογμάτων της Χριστιανοσύνης και εν συνεχεία διαφορετικών θρησκειών θα συζητήσουν μια πραγματικότητα – ταμπού, η οποία υφίσταται σε ολόκληρο τον πλανήτη αιώνες τώρα και αφορά συνανθρώπους μας, άτομα της οικογενείας μας, συναδέλφους μας κτλ. Η ομοφυλοφιλία δεν είναι εφεύρεση των δυτικών κοινωνιών, ούτε οι συνάνθρωποι μας ξύπνησαν ένα πρωί και αποφάσισαν να γίνουν ομοφυλόφιλοι, δηλαδή αποφάσισαν να γίνουν αντικείμενο ενδοσχολικού εκφοβισμού, αποπομπής από την οικογένεια, αγαπημένο αντικείμενο γελιοποίησης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον κινηματογράφο.
Η Εκκλησία γνωρίζει αυτήν την πραγματικότητα από πρώτο χέρι, αφού μέλη της ίδιας (αναφέρομαι στην προτεσταντική και αγγλικανική εκκλησία), αλλά και του ποιμνίου της, είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλοι.
Η παρουσία του Συμβούλιου της Ευρώπης σε αυτόν τον διάλογο δεν είναι απλώς συμβολική. Σήμερα δεν μπορούμε να διανοηθούμε συζήτηση για τον ερωτικό προσανατολισμό και την ταυτότητα του φύλου χωρίς να κάνουμε αναφορά στη δικαιωματική του διάσταση. Αυτήν τη διάσταση έφερε ο Οργανισμός μας στην συζήτηση που έγινε.
Να ξεκαθαρίσω, ότι στόχος του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν είναι να αλλάξει το δόγμα της εκκλησίας, ούτε να εξασφαλίσει την συγκατάθεση της στα ζητήματα αυτά. Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή τη στιγμή, η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι ο κακοποιητικός λόγος που συχνά οι εκπρόσωποι της εκκλησίας και θεολόγοι χρησιμοποιούν όταν αναφέρονται στην ΛΟΑΤ κοινότητα και τις διεκδικήσεις της.
Είναι γνωστό ότι η εκκλησία σε πολλά κράτη μέλη, καλώς ή κακώς, επηρεάζει την κοινή γνώμη με τις θέσεις της σε κοινωνικά και άλλα ζητήματα που έχουν σχέση με τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Δυστυχώς, διαπιστώνουμε ότι πολύ συχνά, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας- ιδίως των ορθόδοξων και καθολικών δογμάτων- εμπλέκονται αρνητικά στον πολιτικό διάλογο, σχετικά με την ισότιμη πρόσβαση των ΛΟΑΤ ατόμων στα δικαιώματα, δημιουργώντας κινητοποιήσεις, όπως χαρακτηριστικά έγινε στην Γαλλία με το αντικίνημα «Διαδήλωση για όλους», το οποίο εναντιώθηκε στην απόφαση της κυβέρνησης να περάσει τη νομοθεσία «Γάμος για όλους».
Στη Λιθουανία, η Εκκλησία πήρε επίσημη θέση κατά της παραχώρησης ίσων δικαιωμάτων στους ΛΟΑΤ, θέση την οποία επικαλέστηκαν βουλευτές κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Κοινοβούλιο, επικαλούμενοι τις «χριστιανικές παραδόσεις της Λιθουανίας».
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας έχει ασκήσει πιέσεις για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, με σκοπό την τροποποίηση του Συντάγματος, ώστε να απαγορευθεί η δυνατότητα γάμου ατόμων του ίδιου φύλου. Στη Ιταλία και την Πολωνία, η καθολική εκκλησία είναι ένας από τους βασικούς πολιτικούς παράγοντες που αντιτάσσονται στην υιοθέτηση νέας νομοθεσίας για τα ΛΟΑΤ άτομα.
Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μέχρι σήμερα εκκρεμεί η εκτέλεση αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Γεωργίας, της Ρωσίας και της Μολδαβίας σχετικά με την απαγόρευση των φεστιβάλ περηφάνιας καθώς και των αιματηρών επεισοδίων στην διάρκεια τους, κατόπιν παρακίνησης εκπροσώπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Τέλος, σε πολλά κράτη μέλη κατά τη διάρκεια κηρυγμάτων της Κυριακής, ακούγονται λόγοι από τον άμβωνα που μπορούν κάλλιστα να χαρακτηριστούν ρητορική μίσους κατά της κοινότητας ΛΟΑΤ.
Να υπενθυμίσω ότι η ελευθερία της έκφρασης -διότι πολύ συχνά εκπρόσωποι της εκκλησίας υποστηρίζουν ότι απλώς εκφράζουν την άποψη τους και την διαφωνία τους- τελειώνει εκεί που ξεκινάει η προσβολή ενός ατόμου ή μιας ομάδας με βάση χαρακτηριστικά όπως το φύλο, την εθνοτική καταγωγή, την θρησκεία, την φυλή, την αναπηρία, τον ερωτικό προσανατολισμό του ή την ταυτότητα φύλου του.
Ο ομοφοβικός και τρανσφοβικός λόγος μπορεί να υποκινήσει την βία και είναι αυτό ακριβώς που χαρακτηριστικά συνέβη στην Γεωργία κατά την διάρκεια της Διαδήλωσης Υπερηφάνειας. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι ήρθε η στιγμή για την Εκκλησία να συζητήσει τα ζητήματα αυτά και για αυτό τον λόγο προσκλήθηκαν στο Στρασβούργο υψηλής κατάρτισης κληρικοί και πανεπιστημιακοί από τα τρία δόγματα της Χριστιανοσύνης.
Ερ: Ποια θα είναι η συνέχεια του εγχειρήματος;
Απ: Είναι προφανές ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη οι εκπρόσωποι των Εκκλησιών να αλλάξουν την ρητορική τους, σχετικά με τις διεκδικήσεις των ΛΟΑΤ και να κρατήσουν στην καλύτερη περίπτωση ουδέτερη στάση όταν Κυβερνήσεις προτείνουν ενισχυτικές νομοθεσίες που θα εξασφαλίσουν την ισότιμη απόλαυση των δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών. Έχουμε ήδη πολλά παραδείγματα κρατών μελών όπου η Εκκλησία, παρόλο που παίζει σημαίνοντα ρόλο στο πολικό γίγνεσθαι όχι μόνο δεν δυναμίτισε την ατμόσφαιρα, αλλά και κράτησε ουδέτερη στάση όταν νομοθεσίες οι οποίες την εύρισκαν αντίθετη προτείνονταν από την κυβέρνηση. Η Ιρλανδία και η Μάλτα είναι δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Στόχος μας, λοιπόν, είναι να συνεχιστεί η συνεργασία με τις ηγεσίες των Εκκλησιών ούτως ώστε ο λόγος της να συμβαδίζει με αυτό που πρεσβεύουν εξάλλου όλα τα δόγματα: να γίνει λόγος αγάπης και αποδοχής και όχι λόγος αποκλεισμού. Ελπίζουμε, λοιπόν, αυτός ο διάλογος να συνεχιστεί και έχουμε την ελπίδα ότι σε αυτό τον διάλογο θα συμμετέχουν απαραίτητα οι συνάνθρωποι μας για τους οποίους γίνεται λόγος, και που μπορεί να είναι το παιδί μας, ο αδελφός μας, η αδελφή μας, ο γείτονας, ο φίλος μας.
Ερ: Θα μπορούσατε να μας εξηγήσετε για ποιον λόγο δεν αρκείται η κοινωνία στον διαχωρισμό των φύλων άνδρα-γυναικών και υπάρχει τόσο πολύ η ανάγκη να κατακερματιστούν οι δύο αυτές κατηγορίες βάσει των σεξουαλικών προτιμήσεων; Γιατί υπάρχει η ανάγκη της κατηγορίας LGBTI στη σημερινή κοινωνία και η ανάγκη να μπει μία επίσημη ταμπέλα, ενώ ο σεξουαλικός προσανατολισμός παραπέμπει στην ιδιωτική ζωή του κάθε πολίτη;
Απ: Όλοι όσοι εργαζόμαστε στον δικαιωματικό τομέα έχουμε το ίδιο όνειρο: να έρθει η ημέρα όπου δεν θα ασχολούμαστε καθόλου με τον ερωτικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου των συνανθρώπων μας. Όσο όμως αυτά τα χαρακτηριστικά θέτουν τους ανθρώπους αυτούς σε μειονεκτική θέση, όσο τα παιδιά μας θα είναι αντικείμενο σχολικού εκφοβισμού και θα αυτοκτονούν, όσο τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια και τα παιδιά τους δεν θα τυγχάνουν νομικής αναγνώρισης, όσο οι δυεμφυλικοί συνάνθρωποί μας δεν έχουν τη δυνατότητα νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου χωρίς να στειρώνονται, όσο οι άνθρωποι θα δολοφονούνται γιατί απλά δεν ανταποκρίνονται στο δυαδικό καλούπι της κοινωνίας (αρσενικό, θηλυκό), όσο τα Φεστιβάλ Υπερηφάνειας θα απαγορεύονται και θα διαλύονται μέσα στην βία και στο αίμα οι ταμπέλες αυτές θα πρέπει να υπάρχουν, για να εξασφαλίζουν την ορατότητα του ζητήματος, διότι ο δρόμος για την ισότητα είναι ακόμα μακρύς.
Τέλος επιτρέψτε μου εδώ να προσθέσω το ακόλουθο: το Συμβούλιο της Ευρώπης στηρίζει τα Φεστιβάλ Υπερηφάνειας, όπου αυτά και να λαμβάνουν χώρα από την Γαλλία μέχρι το Αζερμπαϊτζάν. Στηρίζουμε το δικαίωμα της ΛΟΑΤ κοινότητας να διεκδικεί και αναφερόμαστε εδώ στο αναφαίρετο δικαίωμα της οργάνωσης ειρηνικών διαδηλώσεων και στην ελευθερία της συνέλευσης, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία πρέπει να απολαμβάνονται από όλους χωρίς διακρίσεις σε καμία περίπτωση.
Ερ: Η Ορθοδοξία εκπροσωπήθηκε δυναμικά στο πάνελ της Ημερίδας και φαίνεται ότι η ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία ασχολείται πολύ με το θέμα της ομοφυλοφιλίας και είναι ανοιχτή στον διάλογο. Τι είναι αυτό που ωθεί τους εκκλησιαστικούς θεσμούς να ασχοληθούν εκτενέστερα με το θέμα της ομοφυλοφιλίας;
Απ: Καλωσορίζουμε την ενασχόληση της Ορθόδοξης Εκκλησίας με το θέμα, εφόσον η ενασχόληση αυτή έχει σκοπό το διάλογο, την κατανόηση και την συμμετοχή της Εκκλησίας στην δημιουργία ενός κλίματος αποδοχής και ίσης αναγνώρισης των δικαιωμάτων για τα ΛΟΑΤ άτομα. Στην τελική ανάλυση μιλάμε όλοι για το ίδιο πράγμα, για τις ίδιες αξίες : αγάπη, οικογένεια, αποδοχή, απώτερο συμφέρον του παιδιού. Η συμμετοχή της ηγεσίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι απαραίτητη, διότι μόνο αυτή είναι σε θέση να φέρει την αλλαγή που όλοι επιθυμούμε.
Ερ: Στην ημερίδα συζητήθηκε πολύ το θέμα των ομοφυλόφιλων γάμων, η τεκνοποίηση και η υιοθέτηση παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Οι εκπρόσωποι των εκκλησιαστικών θεσμών τοποθετήθηκαν ως επί των πλείστον ρητά κατά, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο διαχωρισμός μεταξύ θρησκευτικού και πολιτικού γάμου. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δημιουργείται εδώ μια σύγκρουση ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα των LGBTI και ως προς το κράτος δικαίου;
Απ: Το Συμβούλιο της Ευρώπης, τόσο με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, όσο και με την Σύσταση του 2010 της Επιτροπής Υπουργών ζητά από τα κράτη μέλη του την νομική αναγνώριση των ομοφυλόφιλων ζευγαριών καθώς και οικογενειών τους, ισότητα δικαιωμάτων δηλαδή με αυτά των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών. Δεν μιλάμε για θρησκευτικό γάμο, αλλά ασφαλώς πολλά κράτη μέλη έχουν προχωρήσει πέρα από τους ελάχιστους όρους που θέτουν τα διεθνή κείμενα, και έχουν κατοχυρώσει ακόμα και τον γάμο είτε θρησκευτικό είτε πολιτικό. Υπενθυμίζω ότι 27 κράτη μέλη έχουν θεσμικό πλαίσιο που εξισώνει τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια με τα ετεροφυλόφυλα και τουλάχιστον 19 εξασφαλίζουν το δικαίωμα τους στην υιοθεσία. Αυτή λοιπόν είναι μια πραγματικότητα την οποία κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Η διασφάλιση νομικά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ ανθρώπων είναι υποχρέωση της πολιτείας και κανενός άλλου φορέα.
Ερ: Ποια είναι η συνεργασία του SOGI με τους εκκλησιαστικούς θεσμούς στο θέμα αυτό;
Απ: Η αλλαγή, πρόταση και ψήφιση νομοθεσιών που εξασφαλίζουν την ίση πρόσβαση στα δικαιώματα για τους ΛΟΑΤ είναι ευθύνη των κυβερνήσεων και ως προς αυτό το Συμβούλιο της Ευρώπης συνεργάζεται και συνδιαλέγεται μόνο με τις κυβερνήσεις.
Ερ: Στο πάνελ της ημερίδας, καλεσμένος εισηγητής ήταν επίσης ένας ομοφυλόφιλος χριστιανός από τη Ρωσία, ο οποίος μίλησε για τη δική του εμπειρία αυτογνωσίας, για τις διακρίσεις που έχει βιώσει και για τη σχέση του με την θρησκεία και τον χριστιανισμό. Από τους 12 εισηγητές ήταν ο μοναδικός που εκπροσωπούσε την κοινότητα LGBTI. Ένας έναντι όλων;
Απ: Σε πολλές περιπτώσεις η βιωματική αφήγηση μπορεί αν καταρρίψει την θεωρία και να αμβλύνει τις αντιδράσεις. Ο λόγος ενός ανθρώπου που παραμένει βαθιά χριστιανός παρόλη την απόρριψη που έζησε από την εκκλησία του μόνο και μόνο γιατί είναι ομοφυλόφιλος και έτσι όπως εκφράστηκε έδρασε καταλυτικά για την συνεχεία της συζήτησης. Τέλος, επιτρέψτε μου να κλείσω αυτήν τη συνέντευξη με την ακράδαντη θέση του Συμβούλιου της Ευρώπης, όπως διατυπώθηκε στο προοίμιο της Σύστασης της Επιτροπής Υπουργών για την καταπολέμηση των διακρίσεων βάσει του ερωτικού προσανατολισμού και την ταυτότητα του φύλου:
Τα καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να εξασφαλίζονται χωρίς διακρίσεις. Ο πολιτισμός, η παράδοση, οι θρησκευτικές αξίες ή οι κανόνες του «κυρίαρχου πολιτισμού» δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την ρητορική μίσους, την βία ή κάθε άλλο τύπο διακρίσεων με βάση τον ερωτικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου.
Η ιστορία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι συχνά μια ιστορία αμφισβήτησης παλαιικών, άνισων παραδόσεων και πρακτικών. Τα ανθρώπινα δικαιώματα προήχθησαν αφότου συνειδητοποιήθηκε ότι οι επικρατούσες πολιτιστικές νόρμες, πρακτικές ή παραδόσεις δεν είναι δίκαιες για όλους τους πολίτες και θα σας φέρω δυο παραδείγματα: η κατάργηση του απαρτχάιντ και η πάλη για τα δικαιώματα της γυναίκας.
(ekirikas.com, 11/7/2018)

11.7.18

ΟΙ ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ




Το άρθρο αφαιρέθηκε μετά από αίτημα της LIFO, 
όπου πρωτοδημοσιεύτηκε το 2015.

ΣΤΗΝ "ΤΡΥΦΕΡΗ ΑΓΚΑΛΙΑ" ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ...


Το bullying γεννιέται μέσα σε ελληνικά σπίτια
Πολλοί από τους γονείς που τώρα υποστηρίζουμε ότι πρέπει να γνωρίζουν πόσο σκληρά πληρώνει το παιδί τους αυτό που είναι -για να το σώσουν όταν θα έχει φτάσει ένα βήμα από το απονενοημένο διάβημα- είναι οι ίδιοι άνθρωποι που λοιδορούν ή αποστρέφουν με αηδία το βλέμμα από τα παιδιά των άλλων όταν, κατά τη γνώμη τους, δεν είναι καθώς πρέπει
Κοσμάς Βίδος (protagon.gr, 10/7/2018)
«Το παν είναι να το ξέρει το οικογενειακό περιβάλλον» σχολίαζαν το πρωί στην τηλεόραση, αναφερόμενοι στο bullying που λέγεται πως δεχόταν το αγόρι που αυτοκτόνησε. Ξεχνούσαν κάτι πολύ σημαντικό: πως και το οικογενειακό περιβάλλον ασκεί bullying, για να γίνει ενίοτε το ίδιο σκληρό ή ακόμα πιο σκληρό από τους ξένους. Ξεχνούσαν πως και η οικογένεια μπορεί να γίνει δολοφόνος και να σκοτώσει, έστω να σπρώξει στον γκρεμό, τα παιδιά της. Κυρίως όταν τα παιδιά αυτά δεν της βγήκαν όπως τα περίμενε.
Εννοείται πως δεν αναφέρομαι στην οικογένεια του δύστυχου παιδιού από την Αργυρούπολη που (ως φαίνεται, γιατί η υπόθεση ακόμα διερευνάται) προστίθεται στον μαύρο κατάλογο των θυμάτων του εκφοβισμού. Ούτε στο bullying που πηγάζει από τις ρατσιστικές νοοτροπίες αναφέρομαι, αν και ζω σε μια χώρα που το «Αλβανός» χρησιμοποιείται ως βρισιά. Ανάμεσα στις διαφορετικές αιτίες που την προκαλούν, εστιάζω στην παρενόχληση που έχει να κάνει με τη σεξουαλική ταυτότητα κάθε ανθρώπου, κυρίως των νέων, γιατί μας απασχολεί ως κοινωνία αρκετά τα τελευταία χρόνια. Γιατί έχουμε μετρήσει και απώλειες.
Αυτοκτονία 15χρονου: Τι περιμένουν από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου Πατήστε εδώ Στην Ελλάδα ζω κι εγώ, και βλέπω πολύ καλά τι συμβαίνει, ξέρω πώς σκεφτόμαστε. Με αυτά, λοιπόν, που βλέπω, φοβάμαι ότι: πολλοί από τους γονείς που τώρα υποστηρίζουμε ότι πρέπει να γνωρίζουν ποιο είναι στην πραγματικότητα το παιδί τους και πόσο σκληρά πληρώνει αυτό που είναι -για να καταλάβουν, για να προφτάσουν, για να το σώσουν όταν θα έχει φτάσει ένα βήμα από το απονενοημένο διάβημα- είναι οι ίδιοι άνθρωποι που λοιδορούν ή αποστρέφουν με αηδία το βλέμμα από τα παιδιά των άλλων όταν, κατά τη γνώμη τους, δεν είναι καθώς πρέπει. Ποια κατανόηση μπορούν όλοι αυτοί να νιώσουν για το πρόβλημα του παιδιού τους, όταν το bullying αφορά τη σεξουαλική του ταυτότητα; Ποια βοήθεια μπορούν να του δώσουν όταν και οι ίδιοι στην πραγματικότητα δεν σέβονται αυτό που είναι ο γιος ή η κόρη τους;
Οικογένειες (και τέτοιες οικογένειες) συνθέτουν αυτή την τόσο σκληρή κοινωνία που μας σοκάρει και μας τρομάζει κάθε φορά που συμβαίνει μια τραγωδία. Παππούδες και γιαγιάδες, πατέρες και μητέρες, θείοι και θείες, άντρες και γυναίκες που σε πρόσφατα γκάλοπ διαφώνησαν σε ποσοστό 77% με την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους, απαγορεύοντας πιθανώς με αυτό τον τρόπο και στα δικά τους παιδιά να λειτουργήσουν ως γονείς αν το επιθυμούν ή αν χρειαστεί. Που διαφώνησαν με τους γάμους ομοφυλόφιλων σε ποσοστό 59,5%. Που δέχτηκαν το σύμφωνο συμβίωσης σε ποσοστό 59% (το 37,7% που είπε και εδώ «όχι» δεν είναι λίγο) γιατί κάτι έπρεπε να δεχτούν για να κάνουν τους πολιτισμένους. Προσθέτοντας και εδώ διάφορα «ναι μεν, αλλά»… Που διασκεδάζουν με ανέκδοτα για εκείνους που «την κουνούν την αχλαδιά». Που στις gay parade στέκονται μόνο στην εικόνα που παρουσιάζουν ορισμένοι από τους συμμετέχοντες, σχολιάζοντας ότι με αυτό τον τρόπο «βλάπτουν και τους άλλους, τους σοβαρούς».
Ομως, μόνο και μόνο που «τους άλλους» τους αποκαλούν σοβαρούς για να τους ξεχωρίσουν από τις… άλλες, τις ενοχλητικές, τους κάνουν bullying. Υποκρίνονται τους προοδευτικούς και τους ανεκτικούς, ενώ την ίδια στιγμή κατακρίνουν το διαφορετικό. Και τώρα από αυτούς, που τόσο εύκολα (με μια ολιγόλεπτη συνεύρεση) θα γίνουν (αν δεν έχουν  ήδη γίνει) γονείς, ζητάμε να ακούσουν και να προφτάσουν τα «διαφορετικά» παιδιά τους πριν να γίνει κάτι ανεπανόρθωτο; Μα, αυτοί είναι που ενορχηστρώνουν το ανεπανόρθωτο!

Η ΑΛΙΣΟΝ ΒΑΝ ΟΥΙΤΒΑΝΚ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ


Η Βελγίδα, Αλισον βαν Ούιτβανκ, πανηγύρισε τις νίκες της στο Wimbledon φιλώντας την κοπέλα της
H Νο47 στον κόσμο εξελίσσεται σε αποκάλυψη του Λονδρέζικου major και βρίσκεται στους «8» έχοντας αποκλείσει δύο κορυφαίες παίκτριες.
Η Ούιτβανκ έχει ζήσει χωρίς την παραμικρή πίεση την καθημερινότητα του βρετανικού Grand Slam καθώς μετά τις νίκες σε βάρος των Μουγουρούθα και Κόνταβεϊτ πανηγύρισε με ένα φιλί με την κοπέλα της η οποία παρακολουθούσε τα ματς από την εξέδρα.
«Δεν νομίζω ότι νιώθω ακόμα ελεύθερη. Αποφασίσαμε να το κάνουμε επειδή είμαι χαρούμενη σε κάθε τομέα και είναι το ίδιο σαν να είναι μια γυναίκα με τον άντρα της» είπε σχετικά η Βελγίδα. «Στην τελική, δεν είμαι άρρωστη, δεν έχω κάποια ασθένεια. Νιώθω ότι είναι καλό να δείχνω τι είμαι και είμαι gay, ναι». (gazzetta.gr)

10.7.18

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ "ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ" ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ... ΕΛΛΑΔΑ


Διεμφυλικοί πρόσφυγες στην Ελλάδα ανακτούν την αξιοπρέπειά τους
Πριν από μερικούς μήνες οι Νατάσα και Γκάμπι ήταν δύο διεμφυλικές που τους είχε εγκριθεί άσυλο οι οποίες αποφάσισαν να κάνουν το επόμενο βήμα στη ζωή τους, η οποία κάθε άλλο παρά εύκολη υπήρξε μέχρι την άφιξή τους στην χώρα μας.
Πριν από μερικούς μήνες οι Νατάσα και Γκάμπι ήταν δύο διεμφυλικές που τους είχε εγκριθεί άσυλο οι οποίες αποφάσισαν να κάνουν το επόμενο βήμα στη ζωή τους, η οποία κάθε άλλο παρά εύκολη υπήρξε μέχρι την άφιξή τους στην χώρα μας.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Μαριάννα Καρακουλάκη και Δημήτρη Τοσίδη, ανταποκριτών της DW στην Θεσσαλονίκη, η Νατάσσα, διεμφυλική πρόσφυγας με άσυλο στη χώρα μας κατέθεσε πριν από δύο μήνες ένα ιστορικό αίτημα. Ζήτησε να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής της στη χώρα μας ως γυναίκα. Τα Ελληνικά δικαστήρια της ενέκριναν το αίτημα με βάση το νέο νομοθετικό πλαίσιο ανοίγοντας ουσιαστικό ένα ιστορικό «παράθυρο» για τους διεμφυλικούς πρόσφυγες στην Ευρώπη.
Δίπλα στην Νατάσα είναι όλο αυτό το διάστημα η φίλη της, Γκάμπι, η οποία έχει επίσης λάβει άσυλο στη χώρα μας και είναι διεμφυλική από την Τυνησία η οποία έχοντας βασανιστεί και φυλακιστεί στη χώρα της έφτασε στην Ελλάδα ζητώντας τα αυτονόητα, μία ζωή ελεύθερη χωρίς βία και φόβο. Η Γκάμπι έφτασε στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας στη Λέσβο όπου και έμεινε για ένα χρονικό διάστημα στον καταυλισμό της Μόριας από όπου έφυγε με την συνοδεία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων καθώς δέχθηκε επίθεση από άλλους πρόσφυγες και μετανάστες.
Η αίτηση της Γκάμπι αναμένεται να περάσει στις δικαστικές αίθουσες το αμέσως επόμενο διάστημα και ευχή της ίδιας είναι να έχει την τύχη και την «ευκαιρία» όπως λέει της Νατάσας.
Σύμμαχος και αρωγός σε αυτή την προσπάθεια των δύο προσφύγων έχει σταθεί η συλλογικότητα «Eclipse» στη Θεσσαλονίκη η οποία προστατεύει και μάχεται για τα δικαιώματα διεμφυλικών προσφύγων που φτάνουν στη χώρα μας. 
Διαβάστε εδώ ολόκληρο το ρεπορτάζ της DW (skai.gr, 9-7-2018)

Αλήθεια τώρα, αυτή τη "συλλογικότητα" Eclipse την γνωρίζουν οι sorosπερήφανες αθηναϊκές ΜΚΟ;


9.7.18

Η ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ 40ου PRIDE ΤΗΣ ΜΑΔΡΙΤΗΣ



Ισπανία: Λαοθάλασσα στο gay pride της Μαδρίτης 
Σαράντα χρόνια μετά την πρώτη παρέλαση gay pride στη Μαδρίτη, χιλιάδες πολίτες πλημμύρισαν τους δρόμους της ισπανικής πρωτεύουσας για να στηρίξουν τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων. Το παρών έδωσαν και αρκετά μέλη της νέας σοσιαλιστικής κυβέρνησης. (gr.euronews.com)

7.7.18

6.7.18

RUB & TUG


Η Σκάρλετ Γιόχανσον σε ρόλο «έκπληξη»
Η ηθοποιός Σκάρλετ Γιόχανσον θα υποδυθεί έναν τρανς άνδρα στη νέα ταινία του Ρούπερτ Σάντερς, σκηνοθέτη του «Ghost In The Shell», απόφασή που όμως έχει προκαλέσει αντιδράσεις.
Στην ταινία, «Rub & Tug» η ηθοποιός θα ενσαρκώσει τον Dante «Tex» Gill έναν ιδιοκτήτη ινστιτούτων μασάζ τη δεκαετία του 1970 στο Πίτσμπουργκ. Ο Gill γεννήθηκε ως Lois Jean Gill, αλλά ταυτιζόταν με το ανδρικό φύλο. Διηύθυνε ινστιτούτα μασάζ, τα οποία προστάτευε η μαφία και αποτελούσαν βιτρίνα για πορνεία.
Ο Gill καταδικάστηκε σε επτά χρόνια κάθειρξη για φοροδιαφυγή και όχι για σωματεμπορία. Πέθανε το 2003.
Τα γυρίσματα της ταινίας αναμένεται να ξεκινήσουν τον Φεβρουάριο του 2019. Περισσότερες λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας κυκλοφορίας και των άλλων μελών του cast, δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί.
Η απόφασή της Γιόχανσον να υποδυθεί έναν τρανς άνδρα προκάλεσε αρνητικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Οι περισσότερες κριτικές συνδέονταν με το αν η Γιόχανσον, μία γυναίκα είναι το κατάλληλο πρόσωπο για τον ρόλο.
Η ηθοποιός αντέδρασε έντονα και έκανε λόγο για διπλά πρότυπα.
Μέσω του εκπροσώπου της διεμήνυσε ότι «οποιεσδήποτε ερωτήσεις πρέπει να υποβάλλονται στους εκπροσώπους των Τζέφρι Τάμπορ, Τζάρεντ Λέτο, Φελίσιτι Χάφμαν για σχολιασμό». Ολοι οι συγκεκριμένοι ηθοποιοί έχουν ερμηνεύσει trans χαρακτήρες σε φιλμ. (
tanea,gr, 6/7/2018)

Μάλιστα. Ταινία με δύο εμβληματικά θέματα της "ατζέντας": διαφυλικότητα και πορνεία-μαστροπεία. Σίγουρα θα κάνει επιτυχία.