20.9.14

ÁNGEL GITANO. THE MEN OF FLAMENCO


Ruven Afanador (Κολομβία)


Ángel Gitano: The Men of Flamenco

 
ανάρτηση αφιερωμένη στον Ν.

19.9.14

VINTAGE ΠΟΡΤΡΕΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ

Συγκλονιστικές κρυφές φωτογραφίες ομοφυλόφιλων ζευγαριών από τις αρχές του 20ου αιώνα περιλαμβάνει το φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο «Τhe Invisibles: Vintage Portraits of Love and Pride» του οίκου εκδόσεων Rizzoli. Οι vintage φωτογραφίες των γκέι ζευγαριών, που με υπερηφάνια γιορτάζουν τον έρωτά τους γύρω στο 1900 με 1960, είναι πραγματικά μοναδικές. Αν και πρόκειται για τον 'σκοτεινό μεσαίωνα' αναφορικά με τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, αυτά τα ζευγάρια ποζάρουν «αόρατα» και ζουν με πάθος την απαγορευμένη σχέση τους. 
Τις εικόνες αυτές συγκέντρωνε επί 20 χρόνια ο Γάλλος σεναριογράφος και σκηνοθέτης Sébastien Lifshitz, ο οποίος εμπνεύστηκε και την ντοκιμαντερίστικη ταινία του «The Invisibles» - υποψήφια για το Cesar Award for Best Documentary το 2013. Συγκλονισμένος από τη φυσικότητα και την ανάλαφρη ευτυχία που αποπνέουν τα ζευγάρια αυτά - παρά την "παρανομία" τους - ο Γάλλος δημιουργός αισθάνθηκε μια μεταφυσική σχεδόν υποχρέωση να συνθέσει αυτό το ασπρόμαυρο λεύκωμα. Χ.Τ. (e-go.gr)

JERUSALEM PRIDE 2014


Ιερουσαλήμ: Gay pride μετά από δύο αναβολές λόγω της κρίσης στη Γάζα
gr.euronews.com, 19/9/2014
Μετά από δύο αναβολές, λόγω της κρίσης στη Γάζα, πραγματοποιήθηκε το 13ο ετήσιο Gay Pride στην Ιερουσαλήμ.. Στη γιορτινή πορεία, έλαβαν μέρος χιλιάδες πολίτες, κρατώντας μπαλόνια και σημαίες. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια, καθώς στο παρελθόν είχαν σημειωθεί επεισόδια με υπερορθόδοξους εβραίους που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών ατόμων.

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2014. ΔΥΟ ΑΝΑΣΕΣ


Δύο Ανάσες / Respire (Γαλλία, 91')
Aν η Μελανί Λοράν σας εντυπωσίασε στο «Αδωξοι Μπάσταρδη» του Ταραντίνο, εδώ θα σας απογειώσει, αυτή τη φορά πίσω από την κάμερα. Μπροστά από την κάμερα θα θαυμάσετε δύο από τα πιo ανερχόμενα αστέρια του γαλλικού κινηματογράφου: τη Ζοζεφίν Ζαπί και τη Λου ντε Λαζ. 
Η Τσάρλι και η Σάρα είναι δύο έφηβες που γίνονται στενές φίλες. Όμως η αρχική χαρά της νέας φιλίας - και μιας υπόγειας ερωτικής έλξης - θα μεταμορφωθεί σε δηλητηριασμένη κτητικότητα και ζήλια και ένα σκληρό ψυχολογικό παιχνίδι. 
Θα υπάρξουν συγκλονιστικές ανατροπές και εκπλήξεις, όμως η Λοράν καταφέρνει και τα κρατάει όλα αυτά μακριά από τη «φτήνια» μιας σαπουνόπερας, προσεγγίζοντας με σεβασμό και διεισδυτικότητα τους χαρακτήρες της. Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών. Τ.Θ.

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Κινηματογράφος ΟΠΕΡΑ 1, 27/9, 20:30


18.9.14

Η JULIA VOLKOVA, ΤΩΝ t.A.T.u., ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ


Questioner: WIll you condemn your son, if he is gay?
- Yes, I would condemn him, because I believe that a real man must be a real man.
God created man for procreation, it is the nature. The man for me is the support, the strength of... I won't accept gay son.
Questioner: Stop stop... you just told me that you do not mind if your daughter was a lesbian. You were talking about freedom ...
- This only applies to a daughter, not a son.
Questioner: So you think that freedom can only be for women?
- I think for men it's a bad freedom.
In our time, there is a very large number of frivolous girls (and a man can be with a large number of these girls). This is freedom for men.
And a man has no right to be a fag.
Two girls together - not the same thing as the two men together. It seems to me that lesbians look aesthetically much nicer than two men holding their hands or kissing.
But! I want to say that I'm not against gays, I just want my son to be a real man, not a fag.
I have many gay friends. I believe that being gay is all still better than murderers, thieves or drug addicts. If you choose out of all this, being gay a little better than the rest.
I do not blame anyone.

ΣΤΙΣ ΠΑΣΑΡΕΛΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ. BETSEY JOHNSON: PRE NUP

Spring, summer, it’s the season of the bride. Designer Betsey Johnson’s Spring 2015 collection reminds you to be a cautious bride though, naming the collection “Pre-Nup”. The fashion show started with two dolled-up same-sexy couples in white. (msfabulous.com, 10/9/2015)

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2014. ΠΟΛΥΕΣΤΕΡ


Πολυέστερ / Polyester
Tι να το κάνεις το 3D ή το Cinerama, όταν έχεις τη μοναδική ταινία με Οdorama, όπως θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα μια από τις θρυλικές συνεργασίες του Τζον Γουότερς με τη θεϊκή Ντιβάιν. Τι είναι το Odorama; 
Καρτούλες «ξύστε και μυρίστε» που θα σας περιμένουν στην είσοδο της αίθουσας. Χωρίς να είναι σίγουρο αν θέλετε να τις ξύσετε και να τις μυρίσετε, καθώς τόσο η Ντιβάιν όσο και ο Γουότερς είναι οι βασιλιάδες του ξεκαρδιστικού και αναρχικά επιτηδευμένου κακού γούστου. 
Κατά τη διάρκεια της ταινίας, προβάλλονται στην οθόνη αριθμοί οι οποίοι αντιστοιχούν στον αριθμό που θα πρέπει να ξύσετε στην καρτέλα σας ώστε να μυρίσετε αυτό που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή: βρώμικες κάλτσες, πρωκτικά αέρια, μυρωδιά κουναβιού και άλλα ανάλογα. 
Mε την Ντιβάιν στο ρόλο μιας καταπιεσμένης νοικοκυράς, η οποία ανακαλύπτει ότι ο άντρας της την κερατώνει, η κόρη της έμεινε έγκυος και ο γιος της είναι ο ποδολάγνος που σπάει τα πόδια των γυναικών της γειτονιάς. Το απόλυτο καλτ γεγονός στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας!

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Κιηματογράφος ΟΠΕΡΑ 1, 24/9, 22:00


17.9.14

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2014. ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΜΟΝΟΣ


Σήμερα Θέλω να Γυρίσω Μόνος / Hoje eu quero voltar sozinho (Βραζιλία, 95') 
Ο Λεονάρντο και η Τζοβάνα είναι κολλητοί φίλοι. Εκείνος είναι τυφλός, εκείνη τον συνοδεύει καθημερινά στην επιστροφή τους από το σχολείο, και μαζί κουβεντιάζουν ανεξάντλητα διασκεδάζοντας την πλήξη τους. Ο Λεονάρντο, όμως, δεν νιώθει ανεξάρτητος. Τα σχολικά πειράγματα και η υπερπροστατευτική συμπεριφορά των γονιών του τον έχουν κουράσει.
Η άφιξη του Γκάμπριελ, ενός νέου μαθητή, στο σχολείο θα τον αναγκάσει να επανεκτιμήσει την καθημερινή ρουτίνα του. Θα αντιληφθεί πως τρέφει για εκείνον αισθήματα που δεν είχε παραδεχθεί μέχρι τότε, ενώ παράλληλα η Τζοβάνα θα αρχίσει να νιώθει ζήλια όταν παύει να είναι το μοναδικό πρόσωπο στη ζωή του.
Το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ντάνιελ Ριμπέιρο αποτελεί την πιο συγκινητική και ευαίσθητη LGBT ταινία της χρονιάς, γιατί διαχειρίζεται τα ανομολόγητα ερωτικά πάθη ως ανθρώπινα και όχι ως αξιοπερίεργα.
 Η διακριτική του ματιά συντρέχει την αμηχανία των εφηβικών σκιρτημάτων και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών, ειδικά του Γκιλέρμε Λόμπο στον ρόλο του Λεονάρντο, επικοινωνούν αβίαστα την αγωνία και τον πόθο. Βραβεία Teddy και FIPRESCI στο Φεστιβάλ Βερολίνου. Π.Γκ 

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Κινηματογράφος ΟΠΕΡΑ 1, 25/9, 18:00


ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ. Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Σύμφωνα με ηγέτη κόμματος του Καζακστάν η επιστήμη μπορεί να δώσει άφοβα τέλος στις χιλιάδες έρευνες που κάνει εδώ και χρόνια για να βρει αν η ομοφυλοφιλία είναι έμφυτη ή αν είναι επίκτητη, αφού κατά τα λεγόμενά του, από μία εξέταση αίματος μπορούν να εντοπιστούν οι ομοφυλόφιλοι. 
Φυσικά μία τέτοια είδηση δεν θα ενδιέφερε έναν αρχηγό κόμματος από την εν λόγω χώρα αν δεν συνοδευόταν από τις κυρώσεις που θα υποστεί όποιος γεννιέται, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ομοφυλόφιλος. Με αυτήν λοιπόν την απλά διαδικασία της εξέτασης του αίματος, θα εντοπίζεται ο «εκφυλισμός» και θα γίνεται γνωστό ποιοι είναι γκέι, ζητώντας την ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας. 
Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «Independent», ο Ντάουρεν Μπαμπαμουρατόφ, επικεφαλής του εθνικιστικού κινήματος «Bolashak» (Μέλλον) ζήτησε να απαγορευτεί η «γκέι προπαγάνδα» όπως τη χαρακτήρισε. 
Μπροστά από μια αφίσα που έγραφε «η ομοφυλοφιλία είναι απειλή για το έθνος», ο ίδιος απαίτησε από την κυβέρνηση να αλλάξει ο νόμος ώστε να απαγορευτεί στους ομοφυλόφιλους να έχουν δημόσια αξιώματα και θέσεις αλλά και να κατατάσσονται στον στρατό της χώρας. «Οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να κρύβουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό… είναι πολύ εύκολο να εντοπίσουμε έναν ομοφυλόφιλο από το DNA του», δήλωσε ο Μπαμπαμουρατόφ. 
Δεν γνωρίζουμε πόσοι πανικοβλήθηκαν μετά από αυτές τραγελαφικές δηλώσεις που έγιναν καθαρά για εκφοβισμό, πάντως αν όντως απαγορεύσουν στους γκέι να πιάνουν δουλειά σε δημόσιες θέσεις και να πηγαίνουν στον στρατό, τότε μάλλον θα ξεμείνουν από άτομα, αφού οι ομοφυλόφιλοι στο Καζακστάν είναι ουκ ολίγοι! Μάλιστα, αυτήν τη στιγμή όλως παραδόξως στη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, την Αλμάτι, υπάρχουν περίπου 15 γκέι κλαμπ και μπαρ, εξού και ο Μπαμπαμουρατόφ τη χαρακτήρισε «γκέι πρωτεύουσα της Κεντρικής Ασίας»!
Οι δηλώσεις του Μπαμπαμουρατόφ ταυτίζονται με τις θέσεις της κυβέρνησης του Καζακστάν απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Ήδη στο Καζακστάν έχει απαγορευτεί με νόμο στα ομόφυλα ζευγάρια να υιοθετούν παιδιά, μιμούμενη το πρότυπο της Ρωσίας. (enallaxnews.gr, 16-9-2014)

16.9.14

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2014. 7 ΘΥΜΟΙ


7 ΘΥΜΟΙ (Ελλάδα, 113’) Work in Progress 
Σκηνοθεσία: Χρήστος Βούπουρας 
Σενάριο: Β. Ηλιοπούλου, Χρ, Βούπουρας, Γ. Κόρρας
Πρωταγωνιστούν οι Μάξιμος Μουμούρης, Νίκος Γκέλια, Σοφία Κόκκαλη, Χάρης Φραγκούλης, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Βασίλης Ξενικάκης και Κόρα Καρβούνη.

Οι «7 Θυμοί» είναι ένα έργο υπαρξιακό, λυρικό και βαθύτατα ουμανιστικό, αν και ενταγμένο στον ρεαλισμό της καθημερινότητας. 
Ο βασικός ήρωας, ο Πέτρος, ένας αρχαιολόγος γραφείου, επιδιώκει να επικοινωνήσει με το «διαφορετικό»: τον Χουσάμ, νεαρό Αραβα μετανάστη, και τον φανατισμό του Ισλάμ. Την Αλεξάνδρα, Ελληνογαλλίδα τσελίστρια που έχει επιφορτισθεί την αλκοολική μητέρα της. Τον Λαέρτη, Αλβανό πιανίστα που κουβαλά την κατάρα της ευφυΐας του. Τον Στρατή, Έλληνα μετανάστη που επιστρέφει «άπατρις» στη χώρα του. Τον Δανιήλ, διευθυντή τράπεζας που πιστεύει πως όλα εξαγοράζονται, ακόμα και τα αισθήματα. Τον Μιχαήλ, αστυνομικό που κυνηγάει μετανάστες, ενώ πλάθει τη δική του ιστορικοπολιτική πραγματικότητα. 
Η επαφή του Πέτρου με τους έξι αυτούς ανθρώπους είναι κατ' αρχήν μία εμπειρία τραυματική. Για κάθε μία καταβάλλει και ένα αντίτιμο, μερικές φορές υλικό, άλλες καθαρά ψυχικό, άλλες πάλι και τα δύο. Το κέρδος της εμπειρίας θα καλύψει την απώλεια; 
Το τέλος είναι ανοιχτό και διφορούμενο. Η τελευταία χειρονομία του είναι μία λύση προσωρινή, ένας συμβιβασμός με τις ανάγκες της υπαρξιακής ισορροπίας. Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση;

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Κινηματογραφος IDEAL, 19/9, 21:00

15.9.14

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΔΟΝΗΤΗΣ; Η ΝΕΑ ΜΟΔΑ ΣΤΟ INSTAGRAM

There's a big rubber dong in these pictures

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2014. 52 ΤΡΙΤΕΣ


52 TUESDAYS / 52 ΤΡΙΤΕΣ (Αυστραλία, 114’) 
Σκηνοθεσία: Σόφι Χάιντ 
Η δεκαεξάχρονη Μπίλι έρχεται ξαφνικά αντιμέτωπη με την απόφαση της μητέρας της να αλλάξει φύλο. Για τον ένα χρόνο που διαρκεί η όλη διαδικασία, καλείται να μετακομίσει στον πατέρα της, κάτι που δέχεται απρόθυμα, υπό τον όρο να συναντιούνται με τη μητέρα της κάθε Τρίτη, ανελλιπώς.
Καθώς η μεταβατική περίοδος δοκιμάζει τον άλλοτε ισχυρό δεσμό τους, η Μπίλι διερευνά τα σύνορα της ενηλικίωσης και της σεξουαλικότητάς της, παρέα με δύο μεγαλύτερους συμμαθητές της και μια βιντεοκάμερα στην οποία καταγράφει τις μέρες και τις σκέψεις της.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας της Σόφι Χάιντ δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη από τις ντοκιμαντερίστικες καταβολές της Αυστραλής σκηνοθέτιδας. Ετσι, η συναισθηματικά μετέωρη και χειμαρρώδης ενηλικίωση της ηρωίδας περνά πρωτίστως μέσα από την υποκειμενική ματιά της προσωπικής της βιντεοκάμερας.
Τα ζητήματα της ταυτότητας, της σεξουαλικότητας, του ρόλου εντός και εκτός του οικογενειακού κάδρου, και των δυσδιάκριτων ορίων μεταξύ επιθυμίας και των πλαισίων που μας προσδιορίζουν, αποκτούν εδώ μία αφοπλιστικά χιουμοριστική, αλλά καθ' όλα ώριμη οπτική. Ν.Σ.

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ
Κινηματογράφος Ideal, 18/9,  18:00


Ο ΤENEΣI ΓOYIΛIAMΣ ΣTO OPIO ZΩHΣ KAI TEXNHΣ

Ο Τενεσί Γουίλιαμς στο όριο ζωής και τέχνης 
tovima.gr, 12/9/2014 
«Σκέφτομαι αυτό το βιβλίο σαν να είναι κλαμπ σάντουιτς. Θέλησα να διερευνήσω τη συνέργεια μεταξύ της ιδιωτικής ζωής, του δημόσιου βίου και των θεατρικών έργων, με λίγη έξτρα μαγιονέζα αφήγησης και ερμηνείας». Είναι ένας παράξενος τρόπος να χαρακτηρίζει o συγγραφέας το βιβλίο του, ειδικά όταν πρόκειται για μια νέα βιογραφία του θεατρικού θρύλου Τενεσί Γουίλιαμς (1911-1983) που φέρει τον τίτλο «Mad Pilgrimage of the Flesh» (εκδ. W.W. Norton and Co., 19,50 ευρώ). Το «τρελό προσκύνημα της σάρκας» ωστόσο, έργο του αναγνωρισμένου θεατρικού κριτικού του «New Yorker» Τζον Λαρ, στην πραγματικότητα αποφεύγει σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο την εντυπωσιοθηρική ευκολία της ομοφυλοφιλίας του Γουίλιαμς εστιάζοντας στα χρόνια της διασημότητας και επανεκτιμώντας την ύστερη θεατρική παραγωγή του. 
Αφετηρία της αφήγησης του Λαρ αποτελεί το τέρμα μιας προηγούμενης βιογραφίας του Γουίλιαμς (τα αρχεία του συγγραφέα της οποίας «κληρονόμησε»), η αιφνιδιαστική επιτυχία του «Γυάλινου κόσμου» το 1944. Θα ακολουθούσαν κλασικά έργα όπως «Λεωφορείον ο πόθος», «Η αγριόγατα», «Ο Ορφέας στον Αδη», «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι», «Το γλυκό πουλί της νιότης». Η αναγόρευση του δημιουργού τους σε στυλοβάτη του Μπρόντγουεϊ και καινοτόμο αστέρα του παγκόσμιου θεάτρου έφερε μαζί της αναγνώριση, πλούτο και αργότερα δριμύτατες επικρίσεις, όταν το ύφος του Γουίλιαμς εξελίχθηκε στη δεκαετία του '60 σε κατευθύνσεις μη αρεστές στη mainstream κριτική. 
Ο Λαρ καταγράφει μια γνώριμη καλλιτεχνική ιστορία δανεισμού δημιουργικών στοιχείων από την προσωπική ζωή (η πνιγηρή οικογένεια, η διανοητική ασθένεια, ο αλκοολισμός) που συνοδεύεται από καταχρήσεις, κατάθλιψη και, εδώ, υποχρεωτικό εγκλεισμό σε ψυχιατρική κλινική το 1969. Τουλάχιστον εδώ η κατάβαση στην εσωτερική κόλαση δεν υπήρξε ο τελευταίος σταθμός: «οριακή προσωπικότητα» ή «υστερικός» (όρος που χρησιμοποιούσε ο ίδιος για τον εαυτό του), ο Γουίλιαμς βγήκε από το ψυχιατρείο κερδίζοντας άλλη μια δεκαετία ζωής και γραφής. 
Αντλώντας από έναν τεράστιο όγκο μεταθανάτια δημοσιευμένου υλικού που περιλαμβάνει ημερολόγια, αλληλογραφία, μια ποιητική συλλογή και κάπου 50 αδημοσίευτα θεατρικά έργα, όπως και 70 κασέτες με συνεντεύξεις που δεν είχαν απομαγνητοφωνηθεί (μεταξύ των οποίων και μια μεγάλη συζήτηση με τον Πάντσο Ροντρίγκες, εραστή του Γουίλιαμς την περίοδο 1946-1948 και πρότυπο του Στάνλεϊ Κοβάλσκι στο «Λεωφορείον ο πόθος»), ο Λαρ φέρνει επίσης στο φως νέα στοιχεία από τη συνεργασία του κορυφαίου συγγραφέα με τον ατζέντη του, Οντρεϊ Γουντ, και τον Ελία Καζάν, σκηνοθέτη ορισμένων από τα σημαντικότερα έργα του. Οι δικοί τους προβληματισμοί για την τέχνη, οι αισθητικές αναζητήσεις και, σε μεγάλο βαθμό, οι ρήξεις τους, σημειώνει μιλώντας στους «New York Times», είναι ενδεικτικές τόσο για τη δουλειά όσο και για την «καλλιτεχνική ματαιοδοξία» του Γουίλιαμς. 
Την τελευταία, πάντως, δικαιώνει ως έναν βαθμό και ο ίδιος, με την επανεκτίμηση της ύστερης περιόδου του. Εντάσσοντας στον κανόνα της μελέτης του Τενεσί Γουίλιαμς «συμπαγή κείμενα» και «ενδιαφέρουσες αποτυχίες», ο Λαρ μοιάζει να αποκαθιστά τη συνέχεια, φθίνουσα έστω, των μερών εκείνων που για πολλούς είχαν μέχρι τώρα αξία μόνο ως τεκμήρια της «προσωπικής αποσύνθεσης» ενός μεγάλου της σύγχρονης τέχνης.

14.9.14

H ZHNA KATAΓOTAN AΠO THN AMΦIΠOΛH

Amphipolis was a village in the Edones area of Thrace in north-east Greece, noted as "sheep country." It was the home village of Xena and her family. It was protected by Athena until her death.
Xena and her comrade in arms, Gabrielle, made frequent trips to Amphipolis over the course of the series and it was referenced often.
The village was the subject of many terrifying accounts during Xena's lifetime: it was ransacked by the ruthless warlord Cortese (which resulted in the death of her brother, Lyceus), raided by Callisto (whilst she was in Xena's body) and even housed a portal to Hell.
Amphipolis has a tomb dedicated to Lyceus and at least one tavern (owned by Xena's mother, Cyrene). It is also reknowed for not having any horse dealers.
(hercxena.wikia.com) 

Ζήνα είναι ο ελληνικός τίτλος διανομής της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς Xena: Warrior Princess (Ζήνα: Η Πολεμική Πριγκίπισσα). Η σειρά μεταδόθηκε αρχικά τον Σεπτέμβριο του 1995 και διήρκεσε έως τον Ιούνιο του 2001 (στην Ελλάδα ολοκληρώθηκε το 2003). Η θεματολογία και οι τηλεοπτική σειρά δημιουργήθηκαν από τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Robert Tapert με την προσωπική εταιρεία παραγωγής του, Renaissance Pictures, σε συνεργασία με τον R. J. Stewart και τον Sam Raimi, ως μια συνέχεια της ιστορίας της Ζήνας που πρωτοεμφανίστηκε σε τρία επεισόδια της προγενέστερής της τηλεοπτικής σειράς "Hercules: The Legendary Journeys" (Ηρακλής: Τα Θρυλικά Ταξίδια) των ίδιων δημιουργών. H Lucy Lawless πρωταγωνίστησε ως ο χαρακτήρας που περιγράφεται στον τίτλο.
Η υπόθεση της σειράς εκτυλίσσεται κυρίως στην αρχαία Ελλάδα (αλλά και σε άλλους αρχαίους τόπους), προσαρμόζοντας την ελληνική μυθολογία στις ανάγκες της καθώς επίσης και τις μυθολογίες άλλων αρχαίων πολιτισμών, όπως της Κίνας και των Ινδιών.
Η τηλεοπτική σειρά είχε διεθνή απήχηση και ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Ζήνας (πρότυπο της δυνατής, ανεξάρτητης, ικανής γυναίκας πολεμίστριας που ταξιδεύει στον αρχαίο κόσμο έχοντας συντροφιά την φίλη της Γαβριέλα) εξελίχθηκε σε σύμβολο για την παγκόσμια λεσβιακή κοινότητα.
Την μουσική επένδυση της σειράς υπογράφει ο Joseph LoDuca.
Η σειρά απέκτησε φανατικούς θαυμαστές και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης άλλων δημιουργών όπως στην περίπτωση του Quentin Tarantino και των κινηματογραφικών του ταινιών "Kill Bill " (el.wikpedia.org)

ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΙ ΗΡΩΙ

 Αναθηματικό ανάγλυφο σε στήλη από λευκό μάρμαρο, π. 315-300 π.Χ. 
 Προσφορά σπονδής στην ύπαιθρο. 
Επιγραφή: ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΙ ΗΡΩΙ. Περιοχή αρχαίας Πέλλας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήρωα-ιππέα στον χώρο της Μακεδονίας είναι η περίπτωση του Ηφαιστίωνα, ο οποίος μετά τον θάνατό του λατρεύτηκε ως ήρωας. Μαρτυρείται σε αναθηματικό ανάγλυφο της τελευταίας δεκαπενταετίας του 4ου αι. π.Χ., της εποχής δηλαδή του Κασσάνδρου, από την Πέλλα (βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης), αφιερωμένο από κάποιον Διογένη στον ήρωα Ηφαιστίωνα (ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΙ ΗΡΩΙ). Ο Ηφαιστίωνας εικονίζεται δεξιά, μάλλον μπροστά σε σπηλιά, ως ιππέας, νέος, αγένειος, με κοντά μαλλιά, ενώ αριστερά στέκεται κόρη με οινοχόη στο δεξί χέρι, η οποία σπένδει. 
 Ποιος όμως είναι αυτός ο Ηφαιστίων; Αναμφίβολα είναι ο στενός συνεργάτης και φίλος του Αλέξανδρου, ο γιος του Αμύντορα, του Πελλαίου (πρβλ. τον τόπο εύρεσης του αναγλύφου), ο οποίος λατρεύτηκε ως αφηρωισμένος νεκρός με πρωτοβουλία του Αλέξανδρου λίγα μόλις χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του. Η λατρεία του δεν στάθηκε δυνατό να καθιερωθεί στην Αθήνα (Υπερείδης, Επιτάφιος 21), γιατί η ισχύς και η λατρεία των ηρώων, σε αντίθεση με τους θεούς, περιορίζονταν στην οικογένεια, την ομάδα, την πόλη του. Ο Ηφαιστίωνας λοιπόν λατρεύτηκε ως αφηρωισμένος νεκρός, που, όπως οι όμοιοί του, έχει μια πιο στενή και προσωπική σχέση με τους ανθρώπους, λειτουργεί προστατευτικά και διαμεσολαβητικά ανάμεσα στον κόσμο των θνητών και των θεών. Όπως και οι υπόλοιποι ήρωες, στέκεται πιο κοντά στις χθόνιες θεότητες, και γι’ αυτό παριστάνεται μπροστά σε σπήλαιο –τα σπήλαια και γενικά τα χάσματα της γης θεωρούνται τόποι εισόδου στον κάτω κόσμο· εκεί γίνονταν και προσφορές προς τους χθόνιους, νεκρούς και θεούς.
 Όσο για τον αναθέτη μόνο εικασίες μπορεί να διατυπωθούν με βάση τις υπάρχουσες μαρτυρίες. Ο Λουκιανός λ.χ. (Περί του μή ραδίως πιστεύειν διαβολή 17-18) αναφέρει ότι πολλοί από τους παλαίμαχους εταίρους που γύρισαν στη Μακεδονία στα χρόνια μετά το 321 π.Χ. αφιέρωσαν τον εαυτό τους και τα όπλα τους στον Ηφαιστίωνα. Δεν αποκλείεται λοιπόν ο Διογένης να ήταν ένας από αυτούς. (komvos.edu.gr)

13.9.14

ΠΕΝΘΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΑ - 1

Επειδή από νεαρή ηλικία ήταν πολύ επιρρεπής [ο Αλέξανδρος ο Μέγας] στους έρωτες με αγόρια, η πρώτη έγνοια του Φιλίππου, όταν σκέφτηκε να τον παντρέψει, ήταν να εξορίσει τους εταίρους του γιου του, δηλαδή τους Πτολεμαίο, Νέαρχο, Άρπαλο και Ερίγυιο.
Ο Ηφαιστίωνας ήταν ο πιο αγαπημένος εταίρος του Αλεξάνδρου και ισάδελφος φίλος του. Ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός του, μεγάλωσαν και εκπαιδεύτηκαν μαζί, γι’ αυτό τον αποκαλούσε φιλαλέξανδρον. Στα Εκβάτανα όταν γιόρταζαν τα Διονύσια, ο Ηφαιστίωνας αρρώστησε και την έβδομη μέρα της γιορτής πέθανε. Ο Αλέξανδρος ήταν απαρηγόρητος για το χαμό του φίλου του και σταύρωσε το γιατρό του* ενώ διέταξε να παύσουν οι αυλοί και η μουσική γενικά σε όλο το στρατόπεδο. Οι γιορτές διακόπηκαν και οι Μάγοι έσβησαν την ιερή φωτιά στους ναούς, σαν να είχε πεθάνει βασιλιάς. Τότε ο Αλέξανδρος έστειλε θεωρούς στο μαντείο του Άμμωνος-Διός ζητώντας να μάθει αν μπορούσε να θυσιάσει στον νεκρό φίλο του όπως σε ήρωα. Παίρνοντας θετική απάντηση, μετέφερε τον νεκρό στη Βαβυλώνα και του ανήγειρε μεγαλοπρεπέστατο οικοδόμημα που στοίχισε 10.000 τάλαντα. Τέλος, για παρηγοριά από το πένθος, κατέφυγε στον πόλεμο και υπέταξε το έθνος των Κοσσαίων, τους οποίους κατέσφαξε σκοτώνοντας ακόμη και τα μικρά παιδιά: αυτή υπήρξε η θυσία για την κηδεία του Ηφαιστίωνα.»
Πλούταρχος, Βίος Αλεξάνδρου, κεφ. 116.

* Ο Επίκτητος (Διατριβών, βιβλίο δεύτερο, 22) προσθέτει ότι έβαλε να πυρπολήσουν όλους τους ναούς του Ασκληπιού για να τιμωρήσει κατ’ αυτό τον τρόπο το θεό της ιατρικής (Σημείωση του συγγραφέα).


Moritz-Hermann-Eduard Meier: O «Ελληνικός έρωτας» στην Αρχαιότητα (Περίπλους)

12.9.14

Ο ΗΦΑΙΣΤΙΩΝΑΣ Ο "ΕΝΟΙΚΟΣ" ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ;


Οι εκτιμήσεις του Καθηγητή Ιστορίας Θεόδωρου Μαυρογιάννη
Ο Ηφαιστίωνας ο «ένοικος» του τάφου της Αμφίπολης;
Λευκωσία: Στοιχεία που να οδηγούν στην εκτίμηση ότι ο τάφος της Αμφίπολης ανήκει στον Ηφαιστίωνα παρουσίασε σε εισήγηση του ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου,  Θεόδωρος Μαυρογιάννης με θέμα «Ο τύμβος της Αμφιπόλεως: έλεγχος των γεγονότων και των πηγών της περιόδου 324-294 π.Χ.».
Η διάλεξη είχε ως στόχο να φωτίσει πτυχές των ανασκαφών, «πάντα με το δέοντα σεβασμό στις ανασκαφικές εργασίες που επιτελούνται από την αρχαιολόγο της 28ης Εφορείας Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη και την ομάδα της», όπως σημείωσε χαρακτηριστικά ο καθηγητής. Στα ερωτήματα που τέθηκαν σε ποιον ανήκει το υπερμεγέθες επιτάφιο μνημείο, πότε και από ποιον οικοδομήθηκε, ο κ. Μαυρογιάννης υποστήριξε, μέσα από την οπτική γωνία της Ιστορίας των Ελληνιστικών Χρόνων, ότι ο Τύμβος Καστά στην Αμφίπολη, είναι μακεδονικός τάφος και οικοδομήθηκε περί το 325 π.Χ.  κατά παραγγελία του Αλεξάνδρου για τον Ηφαιστίωνα. Σημείωσε ότι η διαφορετικότητα ιστορίας και αρχαιολογίας είναι αυτή που καθιστά δύσκολη την απάντηση στα κρίσιμα ερωτήματα που τίθενται για τον Τύμβο.
Η παρουσίαση επικεντρώθηκε κατ’ αρχήν στα γεγονότα των ετών 325-320 π.Χ., με αφετηρία την αίσια επάνοδο από την Ινδία του στόλου του Αλεξάνδρου υπό τον «Αμφιπολίτη» Νέαρχο στις εκβολές του ποταμού Τίγρη (αρχές του 324 π.Χ.) και την απόφαση της Ώπιδος για την αποστρατεία. Συνεχίστηκε με τον αιφνίδιο θάνατο του «φιλαλέξανδρου» Ηφαιστίωνα τον Οκτώβριο του 324 π.Χ. στα Εκβάτανα και κορυφώθηκε με τον θάνατο του ιδίου του Αλεξάνδρου στις 13 Ιουνίου 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα και με τα της ταφής του στην Αίγυπτο, αρχικά στην Μέμφιδα και κατόπιν στην Αλεξάνδρεια, οριστικά στο μαυσωλείο των ανακτόρων που ονομάστηκε Σήμα.
Στο δεύτερο μέρος εξετάστηκαν τρία δραματικά επεισόδια με κίνητρο τη διαδοχή της βασιλείας του Αλεξάνδρου: Η δολοφονία του «βασιλέως» Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου και της συζύγου του Ευρυδίκης με διαταγή της Ολυμπιάδος το 317 π.Χ., η δολοφονία της Ολυμπιάδος από τον Κάσσανδρο το 316 π.Χ. και τέλος η δολοφονία της Ρωξάνης, χήρας του Αλεξάνδρου, και του ηλικίας 12/13 ετών παιδιού τους «βασιλέως» Αλεξάνδρου Δ΄, με απόφαση επίσης του Κασσάνδρου. Το τελευταίο αυτό έγκλημα φέρεται να έλαβε χώρα στην ακρόπολη της Αμφιπόλεως το 310/309 π.Χ., όπου μητέρα και γιος είχαν τεθεί υπό αυστηρό περιορισμό από το 316 π.Χ. Και οι δύο χρονολογικοί πυρήνες του ιστορικού προβλήματος (325-320 π.Χ., 320-315 π.Χ., μέχρι την διακήρυξη της Τύρου από τον Αντίγονο Μονόφθαλμο) είχαν σκοπό να υποβοηθήσουν μιαν λογική απάντηση στα κρίσιμα ερωτήματα που προκύπτουν. Εξετάστηκε ο θάνατος του Αντιγόνου Μονοφθάλμου ο οποίος πέθανε το 301 π.Χ. και ανακηρύχτηκε βασιλεύς μαζί με το γιο του Δημήτριο Πολιορκητή το 306 π.Χ., μετά από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας στην Κύπρο.

philenews.com, 11/9/2014

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΙΑ


Όλα για την Τζούλια
Αφροδίτη Γραμμέλη (tovima.gr, 12/9/2014)
«Δεν πίστεψα ποτέ ότι υπάρχει κάτι περίεργο με το να είσαι ομοφυλόφιλος». Με αυτή τη φράση την οποία έγραψε στην αυτοβιογραφία της «The Lives and Times of Martina Navratilova» η Τσέχα Μαρτίνα Σουμπέρτοβα και στη συνέχεια Ναβρατίλοβα απέδειξε πως οι στόχοι της ήταν πάντοτε ξεκάθαροι και δεν θα άφηνε κάτι στην τύχη. Είτε αυτό ήταν το τένις, με το οποίο άρχισε να ασχολείται από τεσσάρων χρόνων και για χάρη του οποίου στην ηλικία των 16 εγκατέλειψε τη χώρα και την οικογένειά της και αυτομόλησε στις ΗΠΑ, είτε ο έρωτας της ζωής της, εν προκειμένω η 42χρονη Τζούλια Λεμίγκοβα.
Στην τελευταία πριν από μερικές ημέρες η 59χρονη τενίστρια δεν δίστασε να κάνει πρόταση γάμου δημοσίως και συγκεκριμένα στις εξέδρες του Arthur Ashe Stadium την ώρα που διεξαγόταν ο ημιτελικός του US Open. Η πρώην παγκόσμια πρωταθλήτρια γονάτισε μπροστά στην επί επτά χρόνια αγαπημένη της και προσφέροντάς της ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι της ζήτησε να την παντρευτεί.
Η εντυπωσιακή Ρωσίδα, πρώην Μις ΕΣΣΔ, δέχθηκε συγκινημένη και το ζευγάρι το γιόρτασε ανοίγοντας σαμπάνιες. Λίγο αργότερα η Ναβρατίλοβα θα περιγράψει στις κάμερες το πώς αισθάνθηκε:
«Είχα πολύ άγχος, ήταν μια περίεργη εμπειρία. Εχω δει προτάσεις γάμου κατά τη διάρκεια αθλητικών εκδηλώσεων στο σινεμά και στην πραγματική ζωή, αλλά τώρα συνέβαινε σ' εμένα. Περίμενα την κατάλληλη στιγμή για να ζητήσω από την Τζούλια να με παντρευτεί. Πίστευα ότι αυτό ήταν το κατάλληλο μέρος και η κατάλληλη στιγμή για να κάνω την ερώτηση και ευτυχώς η απάντηση ήταν "Ναι"».
Το συμβάν καταγραφόταν από τηλεοπτική κάμερα και όλα όσα διαδραματίστηκαν μεταδόθηκαν από γιγαντοοθόνη στο κοινό που βρισκόταν στο γήπεδο! Ενα ακόμη αμερικανικό σόου στέφθηκε με επιτυχία. Μια θρυλική αθλήτρια, κοινωνικά ευαισθητοποιημένη, η οποία νίκησε ακόμη και τον καρκίνο, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη δύναμη της δημοσιότητας, στην κυριαρχία του Μέσου. Διάλεξε τον κατάλληλο χώρο, ένα γήπεδο, την κατάλληλη στιγμή, με δημοσιογράφους και χιλιάδες θεατές να παρακολουθούν, και έστησε το κατάλληλο σόου: τον γάμο της. Match ball, Μαρτίνα.

HOW DEEP IS THE OCEAN

As a child, Jason Gould knew the words to songs from Funny Girl and Hello Dolly. Obviously, the son of Barbra Streisand was going to be one big ol homosexual. How lucky to have Babs as his mom? Despite rumors of an estranged relationship with her openly-gay son, Streisand and Gould team up for “How Deep Is The Ocean” for her forthcoming 24th studio album. 
Titled Partners, the LP will feature duets with the likes of Michael Buble, Stevie Wonder, Lionel Richie, Billy Joel, Blake Shelton, John Legend and many more. It’s her second vocal duets release following 2002′s Duets compilation.  (homorazzi.com)

11.9.14

ΤΡΙΚΥΜΙΑ... - 1

Για την καλή χρήση μιας κακιάς λέξης 
Θανάσης Καρτερός (avgi.gr, 7/9/2014)

Αιώνες περιφρόνησης και τόνους μίσους και ρατσισμού κουβαλάει η λέξη πούστης. Η οποία απλώθηκε από τον χαρακτηρισμό των ομοφυλόφιλων στον χαρακτηρισμό της μισής Ελλάδας από την άλλη μισή. Κατά περίπτωση, μάλιστα, οι ρόλοι εναλλάσσονται - τη μια στιγμή ο ένας εξαπολύει τη βρισιά, ενώ την άλλη την εισπράττει. Και ασφαλώς δεν υπάρχει νεοέλληνας, αρσενικός κυρίως, αλλά και θηλυκός, που να μην την έχει κολλήσει σε κάποιον άλλον. Ή να μην του την έχει κολλήσει κάποιος άλλος: "Είσαι μεγάλος πούστης!".
Και τι σημαίνει στην καθομιλουμένη; Τον διπρόσωπο, τον ύπουλο, τον άτιμο. Έτσι που τη σήμερον ημέρα, ο πούστης και τα παράγωγά του να είναι μεν ο υβριστικός χαρακτηρισμός για τους γκέι, αλλά να είναι και χαρακτηρισμός που αφορά κόσμο και κοσμάκη. Ανάμεσά τους και πολλούς οι οποίοι έχουν ξεσπαθώσει τελευταία κατά του ομοφυλόφιλου, του κίναιδου, του αρσενοκοίτη. Και κάθε σεξουαλικής εκδοχής, γυναικών τε και ανδρών, η οποία παρεκκλίνει από τα πρότυπα της καθ' ημάς ομαλότητας.
Μια και το θέμα βγήκε στην επιφάνεια με το αντιρατσιστικό, τους σεπτούς ιεράρχες, τον οικογενειάρχη Νικολόπουλο, τον μαχητικό Νεράντζη και βεβαίως τον ντροπαλό Κουτσούμπα, καλό είναι από γλωσσικής απόψεως και χωρίς υστερόβουλες σκέψεις -αλίμονο!- να το ξεκαθαρίσουμε: Ποιος είναι ο πούστης και ποιος ο μάγκας στην αντιπαράθεση που ξέσπασε; Διότι εδώ τα πράγματα έχουν -γλωσσικώς, είπαμε- μπερδευτεί. Και φτάσαμε διά του αυτόκλητου πρεσβευτή μας επί ζητημάτων ηθικής να πάρουμε αμπάριζα ακόμα και τον πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου!
Ποιος είναι πούστης λοιπόν; Εκείνος, ή εκείνη, που απαιτεί να ζήσει σαν νόμιμο ζευγάρι με όποιον, ή όποια, θέλει ή εκείνος που του το απαγορεύει; Εκείνος που έχει τη γενναιότητα να μην κρύβει τον προσανατολισμό του ή εκείνος που κρύβεται πίσω από πατρίδες και θρησκείες για να τον εξοστρακίσει ως ανώμαλο; Εκείνος που κατανοεί την αγάπη χωρίς προκαταλήψεις ή εκείνος που μισεί όποιο είδος αγάπης δεν ταιριάζει με τις προκαταλήψεις του; Ο γκέι με την πολύχρωμη parade του, ή ο νταής με τη μαύρη παρέα του; Ο δεσπότης, ο πολιτικός, ο κομισάριος ή το αντικείμενο του μίσους τους; Ή του κρυφού πόθου τους;
Καλό θα ήταν να μην υπάρχει η λέξη. Αλλά αφού υπάρχει, ας τη χρησιμοποιούμε τουλάχιστον σωστά...

Δείγμα σωστής(;) χρήσης: