Ο ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ, ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΟΑΔ ΧΩΡΟ

Έρευνα ECLJ: Πώς ο Σόρος υπαγορεύει αποφάσεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Γεωργίου Βασίλης (slpress.gr, 28/2/2020)

Είναι γεγονός ότι οι 22 στους 100 δικαστές στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι πρώην υπάλληλοι ή επικεφαλής οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σήμερα στο σημαντικότερο δικαστήριο της Ευρώπης, σύμφωνα με έρευνα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δικαίου και Δικαιοσύνης (European Centre for Law and Justice) που εδρεύει στο Στρασβούργο. Μπροστάρης σε αυτές τις οργανώσεις είναι το δίκτυο που έχει στήσει ο Τζορτζ Σόρος, το οποίο μάλιστα σπρώχνει λεφτά σε όλες αυτές τις οργανώσεις. Το διάστημα 2009-2019, 18 δικαστές εξ' αυτών εκδίκασαν υποθέσεις που ενέπλεκαν ΜΚΟ με τις οποίες διασυνδέονταν οι ίδιοι στο παρελθόν.

Πρόκειται για μια έρευνα αποκαλυπτική της σήψης ενός θεσμού που έχει στήσει επανειλημμένα την Ελλάδα στον "τοίχο" στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Προφανώς, δεν υπάρχει τίποτα το επιλήψιμο στο γεγονός και μόνο ότι οι εν λόγω δικαστικοί λειτουργοί υπήρξαν υπάλληλοι ΜΚΟ που χρηματοδοτούνταν από τον Σόρος. Όλοι από κάπου ξεκινάν και έχουν την πορεία τους.

Ωστόσο, τα πράγματα αρχίζουν να σκοτεινιάζουν, δημιουργώντας μείζον ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, από τη στιγμή που οι δικαστές εκδικάζουν υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται οι χθεσινοί τους εργοδότες. Σύμφωνα με την έκθεση, σε περίπου 88 υποθέσεις που ήρθαν ενώπιον των δικαστών, στους διαδίκους ήταν ΜΚΟ στις οποίες εργάζονταν παλαιότερα οι ίδιοι δικαστές! Οι τελευταίοι, μάλιστα, απέφυγαν να δηλώσουν "σύγκρουση συμφερόντων" ή να αποσυρθούν από τις ακροάσεις όπως προβλέπεται σε τέτοιες περιπτώσεις, σύμφωνα με την έκθεση.

Remaining Time-0:01

Fullscreen

Mute

Φερειπείν, το 2018, ήρθε υπόθεση στο δικαστήριο από 10 ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από το Open Society Foundation με το οποίο όμως διασυνδέονταν και οι 17 δικαστές που άκουσαν την υπόθεση! Αν δεν είναι αυτό σύγκρουση συμφερόντων τι είναι; Άραγε πόσο μπορεί ένα κράτος να εμπιστευτεί ένα τέτοιο δικαστήριο; «Η κατάσταση αυτή είναι σοβαρή και θέτει υπό αμφισβήτηση την ανεξαρτησία του Δικαστηρίου και την αμεροληψία των δικαστών. Αυτές οι συγκρούσεις συμφερόντων πρέπει να διορθωθούν αμέσως» αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαίου και Δικαιοσύνης.

Είναι γεγονός ότι το Open Society έχει διεισδύσει για τα καλά στην ελληνική κοινωνία διοχετεύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια σε ιδρύματα, οργανώσεις και φορείς. Οι εν λόγω οργανώσεις στην Ελλάδα, που προωθούν τα ανθρώπινα/ατομικά δικαιώματα, γνωρίζουν ότι χρηματοδοτούνται από έναν φορέα που συντηρεί ένα σύστημα διαφθοράς έχοντας τις σημαντικότερες απολήξεις του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Το 31% των αποφάσεων στου Δικαστηρίου σχετικά με την Ελλάδα το διάστημα 2017-2019 ήταν καταδικαστικό για τη χώρα. Άραγε οι δικαστές που καταδίκασαν την Ελλάδα είχαν εργαστεί στο παρελθόν σε ΜΚΟ του Τζορτζ Σόρος το οποίο προωθεί τα προσφυγικά ζητήματα στην Ελλάδα;

Όπως σημειώνει ο δρ. του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης John Laughland: «Η άρνηση των δικαστών να αποσυρθούν είναι μια επαίσχυντη επαγγελματική αποτυχία που δείχνει ότι το ανώτατο όργανο ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ευρώπης δεν είναι στην πραγματικότητα ανεξάρτητο, αλλά αντίθετα αποτελεί μέρος μιας πραγματικής "βιομηχανίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων" - μια πυραμίδα χρημάτων και ένα σφιχτό δίκτυο επαγγελματικών σχέσεων, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ο Σόρος με τα δισεκατομμύρια του. Οι ΜΚΟ υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν την "κοινωνία των πολιτών" ανεξάρτητη από τα κράτη. Στην πραγματικότητα, ένας πολύ μεγάλος αριθμός από αυτές είναι η δημιουργία φορέων χωρίς δημοκρατική νομιμότητα, όπως το Open Society Foundation».

Μια επίσης σκανδαλώδη εξέλιξη είναι ότι από το 2012, οι ΜΚΟ μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία διορισμού δικαστών! Το να έχει κανείς δικαστική εμπειρία δεν αποτελεί προαπαιτούμενο. Σύμφωνα με την έκθεση, περίπου 51 στους 100 δικαστές δεν υπήρξαν δικαστές στο παρελθόν αλλά "ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων", έναν τομέα που έχει καταστήσει βιομηχανία ο Σόρος ειδικά στα Βαλκάνια και φυσικά στην Ελλάδα.

Στην έκθεσή του, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαίου και Δικαιοσύνης προτείνει να γίνεται οπωσδήποτε πιο προσεκτική επιλογή προσώπων για το πόστο του δικαστή και φυσικά να αποφεύγονται οι στελεχώσεις θέσεων από πρώην ακτιβιστές ή επικεφαλής εκστρατειών. Η υπόθεση θα έρθει και στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

The Open Society Foundations in Greece

The Open Society Foundations, founded by George Soros, are one of the world’s largest private funders of groups that support human rights, democracy and accountability—with an annual budget of over $1 billion. Just under 10 percent of our funding goes to Europe.

The majority of this funding is directed towards supporting human rights and democratic participation in East and Central Europe and the Balkans. Open Society is also the largest private funder of efforts to support Europe’s Roma communities. 

In Western Europe, where democratic traditions and civil society groups are well established, our work has largely involved helping local groups respond to rapidly evolving new challenges—from dealing with the social impact of economic austerity programs, to efforts to revitalize democratic participation, and to respond to the challenges of migration. 

We began working in Greece in 2013, with a focus on helping people most impacted by the severe austerity measures then in place. We funded the provision of legal aid, medical care, and employment service, and paid for heating oil for schools, orphanages, and hospitals in Northern Greece during the winter months.

In 2015, we supported local groups in Greece, as they responded to the arrival of over 800,000 refugees fleeing conflict and poverty in the Middle East and Africa. Since then, Open Society Foundations’ approach has been twofold: to support Greek civil society to ensure that in these most difficult times, all voices are heard; and to ensure, working with local volunteer and humanitarian organizations, that refugee and migrant rights are upheld. 

Nine Facts about Greece and the Open Society Foundations

Open Society generally funds no more than a third of any organization’s budget, in order to ensure that they maintain their autonomy, and establish a sound financial basis for their operations. 

Open Society’s funding of projects in Greece amounted to just over two percent of our total European budget for 2019.

In keeping with our mission to support open and transparent societies across the world, we support Vouliwatch, an online platform that engages Greek citizens with their elected officials and can hold them accountable. 

In 2013, Open Society founded SolidarityNow, an organization that provides services and support to both local communities and migrants and refugees in need. The organization is now independent, with funding from the UN High Commissioner for Refugees, the European Commission, and others. 

During the financial crisis, we ensured that people at risk had access to both primary health care and critical medicines through our support for Greek humanitarian organization, PRAKSIS, along with Medecins du Monde—Greece. 

On the island of Lesbos, we have funded renovation and revitalization projects by the local Starfish Foundation in the village of Moria, as part of our broader effort to support communities most affected by migrant movements. 

Working closely with the Municipality of Thessaloniki, Open Society supports Diadrasi, a childcare center which will bring both Greek and refugee children together after school, to play and to learn, and to do their homework.

We supported the Center for Life and Positive Voice, which defend the rights of people in Greece who are living with HIV.

Open Society has also funded activities that address racist and homophobic violence, such as the Colour Youth’s Tell Us! Project.

opensocietyfoundations.org

ΓΑΛΛΙΑ. ΓΟΝΕΑΣ 1, ΓΟΝΕΑΣ 2

"Η χρήση αυτών των όρων έχει ως συνέπεια να μην αναγνωρίζεται η διαφορετικότητα στη γονεϊκότητα αφού ζητείται από οικογένειες ίδιου φύλου να διαγράψουν τους όρους που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα της οικογένειάς τους. Αυτό δεν απαιτείται από τις οικογένειες που αποτελούνται από γονείς διαφορετικού φύλου. Αυτή η πρακτική μπορεί να αποτελέσει πηγή προβληματισμών από την πλευρά των παιδιών τα οποία μπορεί να μην καταλάβουν γιατί τίθεται υπό αμφισβήτηση η οικογένειά τους.
Η παραγνώριση αυτής της πραγματικότητας προσβάλλει την αξιοπρέπεια αυτών των οικογενειών και των παιδιών και αποτελεί μία μορφή άρνησης της πραγματικότητας των οικογενειών που αποτελούνται από γονείς ίδιου φύλου"

Τέλος στις κοινωνικές διακρίσεις που βασίζονται στις σεξουαλικές προτιμήσεις των πολιτών της Γαλλίας και έχουν νομική υπόσταση επιχειρεί να βάλει ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μέσω τροπολογίας που κατέθεσε η κυβέρνησή του στη γαλλική βουλή.
Η τροπολογία αλλάζει τον τρόπο που καταγράφονται τα οικογενειακά στοιχεία των παιδιών στους κατάλογους των σχολείων και καταργεί τις πιο αναγνωρίσιμες λέξεις του κόσμου. Στις αιτήσεις εγγραφής στα σχολεία, αντί για «Όνομα Πατρός» και «Όνομα Μητρός» θα αναγράφονται οι λέξεις «Γονέας 1» και «Γονέας 2».
Ο Μακρόν ισχυρίζεται ότι η νέα πραγματικότητα επιβάλει μια διαφορετική προσέγγιση ενός αυτονόητου μέχρι σήμερα θέματος καθώς όταν ένα ζευγάρι ομοφυλοφίλων βρίσκεται μπροστά σε μια προς συμπλήρωση αίτηση, προκύπτει το ζήτημα του ποιος από τους δύο, άνδρες ή γυναίκες, που αποτελούν το ζευγάρι των γονέων ενός ανήλικου είναι ο πατέρας και ποιος η μητέρα.

Οι υποστηρικτές της αλλαγής δηλώνουν ότι θα σταματήσουν τις διακρίσεις εναντίον των γονέων του ιδίου φύλου, αλλά οι επικριτές ισχυρίζονται ότι ένας τέτοιος διαχωρισμός είναι κακός και θα προκαλέσει ανταγωνισμό ανάμεσα στους δύο γονείς, σχετικά με το ποιος είναι ο νούμερο 1 και ποιος ο νούμερο 2.

Η υπουργός Βαλερί Πετί που έθεσε το ζήτημα είπε στη βουλή ότι είναι αναχρονιστική η διάκριση της οικογένειες με βάση το φύλο των γονέων τους.
Σημειώνεται ότι το νέο μέτρο του Μακρόν έρχεται σε συνέχεια του νόμου του 2013 για την νομική ισότητα των γάμων ανάμεσα σε ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια. 
Η τροπολογία αναμένεται να τεθεί στην Γερουσία και αν απορριφθεί, η κυβέρνηση θα την επαναφέρει στην Εθνική Συνέλευση για να τεθεί εκ νέου σε συζήτηση. (skai.gr, 1/3/2019)

ΡΟΥΜΑΝΙΑ. ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΓΑΜΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ

ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ

Ρουμανία: Θα γίνει δημοψήφισμα για την απαγόρευση γάμων των ομοφυλοφίλων

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι Ρουμάνοι γερουσιαστές έδωσαν με μεγάλη πλειοψηφία χθες το πράσινο φως για την πραγματοποίηση δημοψηφίσματος που έχει στόχο να εγγραφεί στο Σύνταγμα η απαγόρευση των ομοφυλοφιλικών γάμων.

Το δημοψήφισμα αυτό, το οποίο έχει ήδη εγκριθεί κατ' αρχήν από την κάτω βουλή του κοινοβουλίου, ενδέχεται να διεξαχθεί στις 7 Οκτωβρίου. Οφείλεται σε μια «πρωτοβουλία πολιτών» που προέρχεται από ενώσεις προσκείμενες στην ισχυρή Ορθόδοξη Εκκλησία, οι οποίες υποστηρίζουν πως έχουν συγκεντρώσει τρία εκατομμύρια υπογραφές υπέρ της διεξαγωγής του.

Σύμφωνα με το κείμενο που ψηφίσθηκε από τους κοινοβουλευτικούς και το οποίο θα ενταχθεί στον θεμελιώδη νόμο της χώρας σε περίπτωση που νικήσει το «ναι» στο δημοψήφισμα, ο γάμος αποτελεί «την ένωση ανάμεσα σ' έναν άνδρα και μια γυναίκα» και όχι «μεταξύ συζύγων», όπως προβλέπει σήμερα το Σύνταγμα.

Το δημοψήφισμα ενδέχεται να διεξαχθεί στις 7 Οκτωβρίου

Η ρουμανική νομοθεσία δεν επιτρέπει τους γάμους μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου, όμως, σύμφωνα με τους αντιπάλους αυτής της πρωτοβουλίας, μια ρητή απαγόρευση στο Σύνταγμα θα καθιστούσε δύσκολη, ακόμη και αδύνατη οποιαδήποτε μελλοντική αλλαγή του νόμου υπέρ των ζευγαριών προσώπων του ίδιου φύλου.

«Η ρουμανική Γερουσία μετατρέπει την ομοφοβία σε αξία του κράτους και θυσιάζει τη συνταγματική προστασία πολυάριθμων οικογενειών», υπογράμμισε η ένωση Accept που υπεραπίζεται τα δικαιώματα των σεξουαλικών μειονοτήτων.

«Η ψηφοφορία αυτή συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και της οικογένειας (...) που ανήκει σε όλους, όποιος κι αν είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός τους», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, σε μια ιστορική απόφασή του το 2015, είχε ζητήσει από τα κράτη να θεσμοθετήσουν κάποια μορφή πολιτικής ένωσης για τους γκέι.

«Η ρουμανική Γερουσία μετατρέπει την ομοφοβία σε αξία του κράτους» λέει η ένωση Accept

Η Ρουμανία, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2007, δεν αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία παρά στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ενώ οι σεξουαλικές μειονότητες εξακολουθούν να είναι θύματα διακρίσεων.

ΙΝΔΙΑ. ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις δεν αποτελούν πλέον ποινικό αδίκημα στην Ινδία. Σε μία ιστορική απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ανέτρεψε έναν από τους πλέον απαρχαιωμένους νόμους στον κόσμο βάσει του οποίου οι ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές σχέσεις συνιστούσαν «αφύσικο αδίκημα». 

«Η ποινικοποίηση της σεξουαλικής επαφής είναι παράλογη, αυθαίρετη και αντισυνταγματική», δήλωσε ο πρόεδρος του Δικαστηρίου ενόσω διάβαζε την απόφαση. Ομοίως, άλλος δικαστής τόνισε ότι «η ιστορία οφείλει μια συγγνώμη» στους ομοφυλόφιλους για την περιθωριοποίησή τους. 

Η απόφαση χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό και δάκρυα χαράς από μέλη οργανώσεων, οι οποίες υπερασπίζονται τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. 

Το επίμαχο άρθρο 377 του ινδικού Ποινικού Κώδικα ήταν έναν νόμος, 157 ετών, που χρονολογείται στην αποικιοκρατική εποχή και ποινικοποιούσε ορισμένες σεξουαλικές πράξεις ως «αφύσικες παραβάσεις», οι οποίες τιμωρούνταν με ποινή κάθειρξης 10 ετών. 

Το 2009, μία απόφαση κατήργησε το άρθρο 377, ορίζοντας ότι η απαγόρευση της «σαρκικής συνεύρεσης ενάντια στους κανόνες της φύσης» παραβίαζε τα δικαιώματα στη ζωή, την ελευθερία και την ισότητα και ήταν αντίθετη στο Σύνταγμα. Αποκαταστάθηκε ωστόσο από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2013, έπειτα από τις έντονες αντιδράσεις πολιτικών, κοινωνικών και θρησκευτικών οργανώσεων. (naftemporiki.gr, 6/9/2018)

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 9/6/2018

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΖΕΥΓΑΡΙΩΝ

φωτογραφία:Μunir Αbdallah (Λίβανος)

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο: Απόφαση για την προστασία των ομόφυλων ζευγαριών

documentonews.gr, 5/6/2018

Ο όρος «σύζυγος», κατά την έννοια των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης για την ελεύθερη διαμονή των πολιτών της Ένωσης και των μελών της οικογένειάς τους, περιλαμβάνει τους συζύγους του ιδίου φύλου.

Παρότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να επιτρέπουν ή να μην επιτρέπουν τον γάμο μεταξύ ομοφύλων, δεν μπορούν να εμποδίζουν την ελεύθερη διαμονή πολίτη της Ένωσης, μη χορηγώντας στον ιδίου φύλου σύζυγό του, υπήκοο τρίτης χώρας, παράγωγο δικαίωμα διαμονής στο έδαφός τους. 
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου 
Ο Relu Adrian Coman, Ρουμάνος υπήκοος, και ο Robert Clabourn Hamilton, Αμερικανός υπήκοος, είχαν συγκατοικήσει για τέσσερα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες προτού συνάψουν γάμο στις Βρυξέλλες το 2010.

Τον Δεκέμβριο του 2012, ο R. A. Coman και ο σύζυγός του ζήτησαν από τις ρουμανικές αρχές να ενημερωθούν σχετικά με τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο R. C. Hamilton μπορούσε, ως μέλος της οικογένειας του R. A. Coman, να αποκτήσει δικαίωμα νόμιμης διαμονής στη Ρουμανία για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών μηνών. Το αίτημα αυτό στηριζόταν στην οδηγία σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας , η οποία επιτρέπει στον σύζυγο ενός πολίτη της Ένωσης που έχει ασκήσει το εν λόγω δικαίωμα να μεταβαίνει στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει ο σύζυγός του προκειμένου να εγκατασταθεί μαζί του.

Σε απάντηση στο ανωτέρω αίτημα, οι ρουμανικές αρχές ενημέρωσαν τους R. A. Coman και R. C. Hamilton ότι ο τελευταίος είχε δικαίωμα διαμονής τριών μόνο μηνών, με την αιτιολογία ειδικότερα ότι δεν μπορούσε να θεωρηθεί στη Ρουμανία ως «σύζυγος» πολίτη της Ένωσης, δεδομένου ότι το κράτος μέλος αυτό δεν αναγνωρίζει τους γάμους μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου («γάμοι μεταξύ ομοφύλων»).

Ως εκ τούτου R. A. Coman και o R. C. Hamilton προσέφυγαν ενώπιον των ρουμανικών δικαστηρίων με αίτημα να διαπιστωθεί η ύπαρξη δυσμενούς διάκρισης λόγω γενετήσιου προσανατολισμού όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της Ένωσης. Το Curtea Constituţională (Συνταγματικό Δικαστήριο, Ρουμανία), επιληφθέν ένστασης αντισυνταγματικότητας που προβλήθηκε στο πλαίσιο της ένδικης αυτής διαφοράς, ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει κατά πόσον ο R. C. Hamilton εμπίπτει στην έννοια του «συζύγου» ενός πολίτη της Ένωσης που έχει ασκήσει το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας, με συνέπεια να πρέπει να του χορηγηθεί δικαίωμα μόνιμης διαμονής στη Ρουμανία.

Με την απόφαση που εξέδωσε σήμερα, το Δικαστήριο υπενθυμίζει καταρχάς ότι η οδηγία σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας διέπει αποκλειστικώς τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής πολίτη της Ένωσης σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου έχει την ιθαγένεια και δεν μπορεί να στηριχθεί σ’ αυτήν παράγωγο δικαίωμα διαμονής υπηκόων τρίτων κρατών που είναι μέλη της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, εντός του κράτους μέλους του οποίου την ιθαγένεια έχει ο πολίτης αυτός. Συνεπώς, δεν μπορεί να θεμελιωθεί βάσει της οδηγίας παράγωγο δικαίωμα διαμονής του R. C. Hamilton στο κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο R. A. Coman, δηλαδή στη Ρουμανία. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει εντούτοις ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, οι υπήκοοι τρίτων κρατών, μέλη της οικογένειας πολίτη της Ένωσης, οι οποίοι δεν μπορούν να θεμελιώσουν, βάσει των διατάξεων της οδηγίας, παράγωγο δικαίωμα διαμονής στο κράτος μέλος του οποίου την ιθαγένεια έχει ο πολίτης αυτός, είναι δυνατόν να αντλήσουν το εν λόγω δικαίωμα από το άρθρο 21, παράγραφος 1, της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (διάταξη που παρέχει απευθείας στους πολίτες της Ένωσης το θεμελιώδες και ατομικό δικαίωμα να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών).

Το Δικαστήριο επισημαίνει περαιτέρω ότι οι προϋποθέσεις χορήγησης του παράγωγου αυτού δικαιώματος διαμονής δεν πρέπει να είναι αυστηρότερες από τις προβλεπόμενες στην οδηγία για τη χορήγηση του εν λόγω δικαιώματος σε υπήκοο τρίτου κράτους ο οποίος είναι μέλος της οικογένειας πολίτη της Ένωσης που άσκησε το δικαίωμά του ελεύθερης κυκλοφορίας, εγκαθιστάμενος σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο του οποίου είναι υπήκοος.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι, στο πλαίσιο της οδηγίας σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, ο όρος «σύζυγος», ο οποίος αναφέρεται στο πρόσωπο εκείνο που έχει ενωθεί με άλλο πρόσωπο με τα δεσμά του γάμου, είναι ουδέτερος όσον αφορά το φύλο και μπορεί επομένως να περιλαμβάνει τον ιδίου φύλου σύζυγο ενός πολίτη της Ένωσης. Το Δικαστήριο διευκρινίζει ωστόσο ότι η προσωπική κατάσταση, στην οποία υπάγονται οι σχετικοί με τον γάμο κανόνες, αποτελεί τομέα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, το δε δίκαιο της Ένωσης δεν θίγει την αρμοδιότητα αυτή, οπότε τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να προβλέπουν ή να μην προβλέπουν τον γάμο μεταξύ ομοφύλων. Επισημαίνει επίσης ότι Ένωση σέβεται την εθνική ταυτότητα των κρατών μελών της η οποία είναι συμφυής με τη θεμελιώδη πολιτική και συνταγματική τους δομή.

Το Δικαστήριο φρονεί εντούτοις ότι η άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει, όσον αφορά τη χορήγηση και μόνον παράγωγου δικαιώματος διαμονής σε υπήκοο τρίτου κράτους, τον γάμο του με ιδίου φύλου πολίτη της Ένωσης, υπήκοο του εν λόγω κράτους μέλους, ο οποίος συνήφθη νομίμως εντός άλλου κράτους μέλους, μπορεί να παρακωλύσει την εκ μέρους του πολίτη αυτού άσκηση του δικαιώματός του να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών. Τούτο θα είχε ως αποτέλεσμα να διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο η ελεύθερη κυκλοφορία αναλόγως των διατάξεων του εθνικού δικαίου που διέπουν τον γάμο μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου.

Πάντως, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι τυχόν περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, ο οποίος είναι ανεξάρτητος από την ιθαγένεια των οικείων προσώπων, μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο βάσει αντικειμενικών λόγων γενικού συμφέροντος και εφόσον είναι ανάλογος προς τον θεμιτώς επιδιωκόμενο από το εθνικό δίκαιο σκοπό.

Συναφώς, η δημόσια τάξη, της οποίας γίνεται εν προκειμένω επίκληση προς δικαιολόγηση ενός περιορισμού του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας, πρέπει να ερμηνεύεται στενά, ούτως ώστε το περιεχόμενό της να μην καθορίζεται μονομερώς από κάθε κράτος μέλος, άνευ ελέγχου εκ μέρους των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Η υποχρέωση κράτους μέλους να αναγνωρίσει, αποκλειστικώς για τη χορήγηση παράγωγου δικαιώματος διαμονής σε υπήκοο τρίτου κράτους, τον γάμο μεταξύ ομοφύλων που έχει συναφθεί εντός άλλου κράτους μέλους σύμφωνα με τη νομοθεσία του δεν θίγει τον θεσμό του γάμου στο πρώτο αυτό κράτος μέλος. Ειδικότερα, η υποχρέωση αυτή δεν επιβάλλει στο κράτος μέλος αυτό να προβλέψει στο εθνικό του δίκαιο τον θεσμό του γάμου μεταξύ ομοφύλων. Επιπλέον, τέτοια υποχρέωση αναγνώρισης, με αποκλειστικό σκοπό τη χορήγηση παράγωγου δικαιώματος διαμονής σε υπήκοο τρίτου κράτους, δεν θίγει την εθνική ταυτότητα ούτε απειλεί τη δημόσια τάξη του οικείου κράτους μέλους.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει τέλος ότι ένα εθνικό μέτρο το οποίο είναι ικανό να παρακωλύσει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μπορεί να δικαιολογείται μόνον εφόσον είναι σύμφωνο με τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι το θεμελιώδες δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής κατοχυρώνεται στο άρθρο 7 του Χάρτη, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προκύπτει επίσης ότι η σχέση που διατηρεί ένα ζεύγος ομοφύλων μπορεί να εμπίπτει στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής» καθώς και της «οικογενειακής ζωής», όπως ακριβώς και η σχέση ενός ζεύγους ετεροφύλων ευρισκόμενου στην ίδια κατάσταση.

ΕΛΛΑΔΑ. ΠΟΙΟΥ ΤΟ ΕΠΩΝΥΜΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΟΜΟΦΥΛΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ;

Ποιου το επώνυμο πρέπει να λάβει το παιδί ομόφυλου ζευγαριού; Το ΣτΕ δήλωσε αναρμόδιο!

kulturosupa.gr, 30/5/2018

Διαβάστε τις λεπτομέρειες υπόθεσης που θυμίζει «γόρδιο δεσμό» - Διαβάστε την ιστορία δύο Ελληνίδων που τεκνοποίησαν στην Ισπανία,  δήλωσαν το παιδί σε ληξαρχείο στο Μπάκιγχαμ και υπέγραψαν σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης στην Ελλάδα το 2016

Το Συμβούλιο της Επικρατείας δήλωσε αναρμόδιο να λύσει το γόρδιο δεσμό για το ποιο επώνυμο θα λάβει και αν μπορεί να καταχωρηθεί σε Ληξιαρχείο της χώρας μας το πρώτο παιδί το οποίο γεννήθηκε από Ελληνίδα μητέρα ομόφυλου ζευγαριού που τεκνοποίησε με υποβοηθούμενη αναπαραγωγή στην Ισπανία.
Ειδικότερα, όπως είχε αποκαλύψει στις 22 Απριλίου 2018 του Πρώτο ΘΕΜΑ, στην Αγγλία τον Οκτώβριο του 2013, δύο Ελληνίδες, μόνιμοι κάτοικοι παραθαλάσσιου προαστίου της Αττικής, η Δ. και η Α., παντρεύτηκα σύμφωνα με τους κανόνες του Βρετανικού δίκαιου.
Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 2015, η Α. με τη συγκατάθεση της Δ. υποβλήθηκε στη Βαρκελώνη σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή με τη συμμετοχή τράπεζας σπέρματος.
Όπως είναι γνωστό, σύμφωνε με την Ισπανική νομοθεσία, επιτρέπεται στα ομόφυλα ζευγάρια να τεκνοθετήσουν είτε αυτά έχουν τελέσει γάμο είτε έχουν συνάψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.
Στην Βαρκελώνη, ως γονέας του παιδιού που θα γεννιόνταν από την Α. δηλώθηκε η Δ. και μετά από 9 μήνες, το Μάρτιο του 2016, η Α. γέννησε ένα αγοράκι, σήμερα 2 ετών.
Μετά την γέννηση, το παιδί δηλώθηκε σε Ληξιαρχείο της περιοχής των Ανακτόρων του Μπάκιγχαμ, με το επώνυμο της Δ. και με μητέρα την Α. Ως γονέας του παιδιού καταγράφηκε η Δ. Κάτι που βεβαιώνει και η αναπληρώτρια ληξίαρχος του Λονδίνου, η οποία μάλιστα στη βεβαίωση επικαλείται και τη σύμβαση της Χάγης.
Κατόπιν αυτών, το ίδιο έτος, το 2016, οι ίδιες σύναψαν στην Ελλάδα σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, το οποίο καταχωρήθηκε σε Ληξιαρχείο της Αττικής.
Το ζευγάρι των γυναικών επιχείρησε να δηλώσει το παιδί στο Ληξιαρχείο της περιοχής που διέμενε μόνιμα στην Αττική. Όμως, έλαβαν την απάντηση ότι δεν μπορεί να καταχωρηθεί η ληξιαρχική πράξη γέννησης του Ηνωμένου Βασιλείου στα Ελληνικά Ληξιαρχεία.
Το Ληξιαρχείο επικαλέστηκε ότι σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία και συγκεκριμένα το άρθρο 9 του νόμου 4356/2016 που αφορά το σύμφωνο συμβίωσης, προβλέπεται ότι «το τέκνο που γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του συμφώνου συμβίωσης τεκμαίρεται ότι έχει πατέρα τον άνδρα με τον οποίο η μητέρα κατάρτισε το σύμφωνο». Με άλλα λόγια η διάταξη αυτή αφορά το τεκμήριο της πατρότητας για τα ετερόφυλα ζευγάρια, το τέκνο των οποίων εγγράφεται κανονικά στη Ληξιαρχική μερίδα του πατέρα ή της μητέρας.
Αντίθετα, σε περίπτωση ομόφυλων ζευγαριών δεν υφίσταται τεκμήριο πατρότητας, σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία.
Στην προκειμένη περίπτωση, που το σύμφωνο συμβίωσης αφορά ομόφυλο ζευγάρι, το παιδί που γέννησε η Α., σύμφωνα με την Ελληνική έννομη τάξη, είναι τέκνο αυτής γεννημένο εκτός γάμου και συνεπώς πρέπει να φέρει το επώνυμό της και όχι το επώνυμο της Δ.
Η άρνηση του Έλληνα ληξιάρχου να μην εγγράψει το παιδί, έχει ως αποτέλεσμα -πλέον των άλλων νομικών και πραγματικών ζητημάτων που ανακύπτουν- να μη μπορεί να λάβει διαβατήριο.
Το ίδιο όμως πρόβλημα αντιμετωπίζει το παιδί και στην Αγγλία, καθώς σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ζεύγους, το Αγγλοσαξονικό Βρετανικό δίκαιο, δεν επιτρέπει στα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών να λαμβάνουν ταξιδιωτικά έγγραφα, πριν την συμπλήρωση του 5ου έτους της ηλικίας τους.
Και τα δύο αυτά γεγονότα, έχουν ως συνέπεια το ζευγάρι μαζί με το παιδί να παραμένουν προσωρινά στο Λονδίνο, παρά το γεγονός ότι είναι μόνοι κάτοικοι Ελλάδος, καθώς το ανήλικο δεν μπορεί να ταξιδεύσει λόγω μη δυνατότητα έκδοσης διαβατηρίου.
Η πρωτόγνωρη για τα Ελληνικά δεδομένα υπόθεση συζητήθηκε στο Δ΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Χρήστος Ράμμος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Όλγα Παπαδοπούλου), μετά από αίτηση του ανήλικου παιδιού που κατατέθηκε από την Α. και την Δ.
Οι δικηγόροι του ζεύγους, Βασίλης Χειρδάρης και Νικόλαος Πινάτσης, υποστήριξαν ότι η άρνηση εγγραφής του παιδιού από τον ληξίαρχο στην Ελλάδα καθιστά ανύπαρκτη την υπόσταση του παιδιού, το οποίο δεν μπορεί να αναγνωριστεί. Την ίδια στιγμή παραβιάζεται η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διεθνής σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, το Σύνταγμα, ενώ παρεμποδίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε., κάτι που έχει κατοχυρωθεί νομοθετικά.
Τώρα, το ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 1084/2018 απόφασή του έκρινε ότι είναι αναρμόδιο να επιληφθεί της υπόθεσης και ότι για το επίμαχο θέμα αρμόδια είναι τα Πολιτικά Δικαστήρια.
Αναλυτικότερα, οι σύμβουλοι Επικρατείας, αποφάνθηκαν ότι σύμφωνα με το νόμο 344/1976 περί ληξιαρχικών πράξεων και τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας οι αμφισβητήσεις περί νομιμότητας ή ορθότητας ληξιαρχικών πράξεων και οι αμφισβητήσεις που αφορούν την άρνηση του ληξιάρχου και την άρνησή του να καταχωρήσει ληξιαρχική πράξη Ελλήνων πολιτών που έχουν συνταχθεί στην αλλοδαπή, επιλύονται από τα Πολιτικά Δικαστήρια.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 10/5/2018

ΠΩΣ ΨΗΦΙΣΑΝ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 8

Υπερψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία το επίμαχο άρθρο 8 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα προώθησης του θεσμού για την υιοθεσία και αναδοχή, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Τι ψήφισαν οι βουλευτές σε κάθε κόμμα

Ειδικότερα, σε σύνολο 264 βουλευτών, υπέρ του άρθρου 8 τάχθηκαν 161 έναντι 103 βουλευτών που καταψήφισαν.

ΣΥΡΙΖΑ

Καταψήφισαν διαφοροποιουμενοι από την επίσημα γραμμή του κόμματος οι βουλευτές Γιάννης Μιχελογιαννάκης και Θεόδωρος Παραστατίδης.

Απουσίαζε η Γεωργιά Γεννιά, ο Μάρκος Μπόλαρης, η Νίνα Κασιμάτη, ο Γιάννης Καραγιάννης και η Άννα Βαγενά. Απών και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος καθώς και ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής ο οποίος δεν πρόλαβε να ψηφίσει λόγω καθυστερημένης έλευσης στη Βουλή.

Νέα Δημοκρατία

Τη διάταξη για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια υπερψήφισαν η Όλγα Κεφαλογιάννη, η εισηγήτρια Κατερίνα Μάρκου, η Νίκη Κεραμέως και η Ντόρα Μπακογιάννη αντίθετα με την επίσημη θέση της Πειραιώς.

Απουσίαζαν ο Αντώνης Σαμαράς, ο Κώστας Καραμανλής, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Θεόδωρος Φορτσάκης, ο Νίκος Δένδιας, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο Λευτέρης Αυγενάκης και ο Γιώργος Βαγιωνάς.

Δημοκρατική Συμπαράταξη

Το άρθρο 8 για τα ομόφυλα ζευγάρια υπερψήφισε η Φώφη Γεννηματά και 12 ακόμη βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Απουσίαζαν οι Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο Ανδρέας Λοβέρδος, ο Γιώργος Αρβανιτίδης, ο Γιώργος Καρράς, ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, ο Δημήτρης Κρεμαστινός και ο Μιχάλης Τζελέπης.

Ανεξάρτητοι Έλληνες

Το επίμαχο άρθρο καταψήφισαν 5 βουλευτές των ΑΝΕΛ. Υπερψήφισαν αντίθετα ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος και Κώστας Ζουράρις που διαφορποιήθηκαν από την επίσημη γραμμή. Απουσίαζαν ο πρόεδρος του κόμματος Πάνος Καμμένος και η Έλενα Κουντουρά.

ΚΚΕ

Πολυάριθμες απουσίες καταγράφηκαν στο ΚΚΕ καθώς δεν έδωσε το παρών ο Δημήτρης Κουτσούμπας, η Λιάνα Κανέλλη και άλλοι έξι βουλευτές σε σύνολο κοινοβουλευτικής δύναμης 15 βουλευτών.

Ποτάμι

Στο Ποτάμι δεν καταγράφηκε καμία διαφοροποίηση ή απουσία καθώς όλοι οι βουλευτές υπερψήφισαν τη διάταξη για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια.

Τα απομεινάρια μιας ψηφοφορίας

Περικλής Δημητρόπουλος  (tanea.gr) 

Σε ποιο σημείο του χάρτη των δικαιωμάτων τοποθετεί την Ελλάδα η αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια; Εξαρτάται από την απόσταση που βλέπει κανείς τον χάρτη. Από μακριά, η ελληνική Βουλή μοιάζει να ανταποκρίθηκε σε μια στοιχειώδη υποχρέωση. Πλησιάζοντας όμως κανείς πιο κοντά, βλέπει ότι η εικόνα δεν είναι αυτό που φαινόταν. Οτι όσο πιο καθαρή γίνεται τόσο περισσότερο θολώνει το σημείο στον χάρτη.

Η αναδοχή δεν ψηφίζεται ως στοιχειώδης υποχρέωση που έχει η κοινωνία απέναντι σε όλους τους πολίτες της χωρίς να εξαιρεί κανέναν. Δεν ψηφίζεται ούτε σε ένα κλίμα που θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια στιγμή πολιτικής ωριμότητας. Ψηφίζεται με τη ΝΔ να κρύβεται πίσω από το επιχείρημα πως η κοινωνία δεν είναι έτοιμη, την Μπακογιάννη να σώζει με τη θέση της την, ούτως ή άλλως, προβληματική φιλελεύθερη παράδοση του κόμματός της και την Κεντροαριστερά να διχάζεται χονδρικά ανάμεσα σε δύο σχολές: του Βενιζέλου που δεν διανοείται να κάνει πολιτικές εκπτώσεις για ένα τέτοιο ζήτημα και του Λοβέρδου που θεωρεί ότι η θετική του ψήφος θα ήταν σέρβις στην κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ - ο ίδιος έδωσε έμφαση στο δεύτερο σκέλος της κυβερνητικής συμμαχίας δηλώνοντας ότι δεν θα κάνει τα ρεπό του Καμμένου.

Τι μένει τελικά από την ψηφοφορία; Θα μείνει ασφαλώς το αποτέλεσμα και τα δικαιώματα που παράγει αυτό το αποτέλεσμα. Θα μείνει όμως και η υπενθύμιση του γεγονότος ότι τα κόμματα σπανίως εκφράζουν με καθαρές γραμμές τους πόλους «συντηρητικό - προοδευτικό». Στην «κοινωνία που δεν είναι έτοιμη», ας πούμε, ανήκουν και κάμποσοι συριζαίοι βουλευτές. Και στο συντηρητικό μπλοκ, χωρίς μισή εξαίρεση, ολόκληρο το ΚΚΕ.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 9/5/2018

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 4/5/2018

Συνεχίστηκε  στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, η συζήτηση επί των άρθρων του νομοσχεδίου του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τα μέτρα για την προώθηση των θεσμών της αναδοχής και υιοθεσίας.
Η συζήτηση θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί αύριο σε δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου, το οποίο αναμένεται να έρθει προς ψήφιση στην ολομέλεια την ερχόμενη εβδομάδα.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, βρέθηκε για μια ακόμη φορά το επίμαχο άρθρο 8, που δίνει τη δυνατότητα αναδοχής σε ομόφυλα ζευγάρια που έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης, με τους κυβερνητικούς βουλευτές να υπεραμύνονται της σχετικής διάταξης και να κάνουν λόγο για προοδευτικό πρόσημο. 
Κατά της επίμαχης διάταξης τάχθηκαν ο εισηγητής των ΑΝΕΛ Γιώργος Λαζαρίδης, καθώς και οι αγορητές από την ΝΔ, το ΚΚΕ, τη Χρυσή Αυγή και την Ένωση Κεντρώων. 
«Τα πιο τέλεια δημόσια ιδρύματα να είχαμε, πιστεύω ότι είναι πολύ πιο σημαντικό σε ένα παιδί, να βρίσκεται σε μια οικογένεια. Το στίγμα που κουβαλά ένα παιδί που είναι σε ίδρυμα αλλά και οι επιπτώσεις από τον ιδρυματισμό του, του δημιουργούν τεράστια προβλήματα και αυτό είναι αποδεδειγμένο από όλη την επιστημονική κοινότητα. Εμείς λέμε, κανένα παιδί σε ιδρύματα», ανέφερε χαρακτηριστικά η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου.
Παράλληλα, η κ. Φωτίου έκανε δεκτή την πρόταση της εισηγήτριας της ΔΗΣΥ, Εύης Χριστοφιλοπούλου, να υπάρξει στο νομοσχέδιο ειδική αναφορά στη διεθνή σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού, γιατί όπως είπε, έχει αυξημένη νομοθετική ισχύ. Συμφώνησε επίσης, στο να αποτυπωθεί με μεγαλύτερη σαφήνεια, ότι όταν το παιδί θα βρίσκεται σε ώριμη ηλικία, θα λαμβάνεται υπόψη η γνώμη του, στις αποφάσεις για τη τύχη του.
«Ακούω με μεγάλη προσοχή, ότι μεταξύ περισσότερων αναδόχων, θα πρέπει η επιλογή να γίνεται με βάση το συμφέρον του παιδιού. Η συγγενική αναδοχή θα είναι προτεραιότητα και αυτό θα λύσει πολλά προβλήματα», υπογράμμισε η κ. Φωτίου. 
Παράλληλα, η αν. υπουργός απέρριψε τις κατηγορίες κομμάτων της αντιπολίτευσης και κυρίως της ΝΔ (όπως εκφράστηκαν από την εισηγήτρια του κόμματος, Κατερίνα Μάρκου), ότι το νομοσχέδιο αφήνει την αναδοχή χωρίς έλεγχο και εποπτεία. Επ' αυτού, η κ. Φωτίου τόνισε, πως έλεγχος θα γίνεται, όχι μονάχα κάθε μήνα, αλλά και έκτακτα. Τέλος, κλείνοντας την παρέμβασή της, προανήγγειλε ότι πολύ σύντομα θα κατατεθεί νομοσχέδιο με τις αρχές και τους κανόνες λειτουργίας όλων των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων.
«Τα διλήμματα είναι σκληρά αν θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο αποϊδρυματοποίησης», τόνισε νωρίτερα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Χρήστος Μαντάς και πρόσθεσε: «Θέλουμε παιδιά να παραμένουν στα ιδρύματα, ή θα βάλουμε φρένο δίνοντας τη δυνατότητα αναδοχής σε οικογένειες ή ανθρώπους κατάλληλους, ανεξαρτήτως του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Με όσες έρευνες θέλετε να βάλουμε κάτω, δεν αποδεικνύεται πουθενά αυτή η διαιρετική γραμμή. Αυτά τα παιδιά πρέπει να βγουν από τα ιδρύματα». 
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ελισάβετ Σκουφά, υποστήριξε ότι λανθασμένα ξεσήκωσε θόρυβο το άρθρο 8, και έδωσε έμφαση στην επιστολή 55 ακαδημαϊκών ψυχικής υγείας, που επισημαίνουν ότι δεν υπάρχουν εμπειρικά ή επιστημονικά δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι τα ομόφυλα ζευγάρια δεν μπορούν εξίσου να είναι κατάλληλοι γονείς με τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Την διαφωνία του κόμματός του για την αναδοχή παιδιού από ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, επανέλαβε ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Γιώργος Λαζαρίδης. «Μας βρίσκει αντίθετους, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί ένα ακόμα βήμα και για την υιοθεσία κάτι που θέλουμε να αποτρέψουμε να συμβεί. Όλοι γνωρίζουν τις συνθήκες που επικρατούν στα ιδρύματα, αλλά εμείς θεωρούμε επιτακτική ανάγκη τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου, όχι όμως σε βάρος της ψυχοσωματικής ανάπτυξης του παιδιού. Η αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια θέτει σε κίνδυνο το δικαίωμα του παιδιού να διαμορφώσει ανεπηρέαστα την προσωπικότητα του, ενώ το καθιστά ευάλωτο», υποστήριξε ο κ. Λαζαρίδης.
Ο βουλευτής της ΝΔ Βασίλης Γιόγακας, έκανε λόγο για ένα νομοσχέδιο που φέρνει καινοτομίες, οι οποίες όμως, όπως είπε, δεν θα πρέπει να επισκιαστούν από τις σημαντικές αδυναμίες που υπάρχουν - και ζήτησε «να αποσυρθεί το επίμαχο άρθρο 8 και να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις που έχουν γίνει».
«Όσοι διαφώνησαν, ακόμα και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, για τη δυνατότητα αναδοχής σε όσους υπέγραψαν σύμφωνο συμβίωσης, κατηγορούνται για συντηρητισμό. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι δεν υπάρχει ενιαία επιστημονική θέση που να λέει ότι δεν επιφέρει βλάβη στο παιδί η αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια. Υπάρχουν αντικρουόμενες επιστημονικές απόψεις. Οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί. Επτά στους δέκα στην ελληνική κοινωνία είναι αρνητικοί. Εφόσον ενδιαφέρει τον νομοθέτη, πρέπει να ληφθεί υπόψη μήπως το παιδί κουβαλά το στίγμα που δημιουργεί η αρνητική στάση του κοινωνικού περίγυρου. Αποσύρετε το άρθρο προκειμένου να ψηφιστεί από όλες τις δημοκρατικές παρατάξεις το νομοσχέδιο», τόνισε ο κ. Γιόγακας.
Ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, Γιάννης Αϊβατίδης, ζήτησε την απάλειψη της παραγράφου που επιτρέπει την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
Ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Μανώλης Συντιχάκης, εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο 8, και υποστήριξε ότι είναι ένα σκαλοπάτι και για την δυνατότητα υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια - κάτι για το οποίο, το κόμμα του διαφωνεί. «Η μόνιμη τεκμηρίωση για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, είναι αυτή που επικαλούνται οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προέρχεται από 55 επιστήμονες ψυχικής υγείας. Πρόκειται όμως για ιδιωτικές απόψεις. Δεν υπάρχει καμία επίσημη κρατική επιστημονική μελέτη που να αποδεικνύει αυτό που λέτε», ανέφερε ο κ. Συντιχάκης.
«Η πυξίδα μας πρέπει να είναι το συμφέρον των παιδιών και όχι οι προκαταλήψεις μιας μερίδας της κοινωνίας μας. Το παιδί θα αναπτυχθεί σωστά αν βρει αγάπη και φροντίδα. Για αυτά πρέπει να νοιαζόμαστε και όχι για το σεξουαλικό προσανατολισμό των αναδόχων», υπογράμμισε μεταξύ άλλων, ο ειδικός αγορητής του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρωτάς.
«Μέλημα μας θα πρέπει να είναι το παιδί και όχι η "προοδευτικότητά" σας. Θα καταψηφίσουμε, επιμένοντας στο πατροπαράδατο διαχωρισμό μητέρας και πατέρα», δήλωσε ο ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων, Αριστείδης Φωκάς.

ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΟΧΗ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ

Ψηφίστηκε την Τετάρτη, κατά πλειοψηφία επί της αρχής του, το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας  για τα «μέτρα για την Προώθηση των Θεσμών της Αναδοχής και Υιοθεσίας» με Το Ποτάμι και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (που απαρτίζουν το Κίνημα Αλλαγής) να διαφοροποιούνται. Υπενθυμίζεται ότι το επίμαχο σχέδιο νόμου περιλαμβάνει την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια.
Ειδικότερα, υπέρ του ν/σ τάχθηκαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Το Ποτάμι. Η ΝΔ, η ΔΗΣΥ και η Ένωση Κεντρώων εξέφρασαν επιφυλάξεις, ενώ το ΚΚΕ δήλωσε «παρών» και η Χρυσή Αυγή καταψήφισε.
Η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου, λαμβάνοντας υπόψη σχετικές παρατηρήσεις που είχαν εκφραστεί τόσο από φορείς όσο και από κόμματα προχώρησε σε ορισμένες βελτιωτικές αλλαγές. Έτσι, μεταξύ άλλων, καταργείται και δεν θα ισχύσει το ανώτατο όριο ηλικίας σε περιπτώσεις συγγενικής αναδοχής, ενώ επεκτείνεται η οικονομική ενίσχυση του αναδόχου και κατά τη στρατιωτική θητεία του παιδιού.

Υπέρ της κυβερνητικής ρύθμισης που αναγνωρίζει δικαίωμα αναδοχής παιδιών και σε ομόφυλα ζευγάρια τα οποία έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης τάχθηκε στην Βουλή ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

«Η συνταγματική και νομοθετική ηθική, η κοινή ευρωπαϊκή νομική ηθική, δεν είναι η ατομική ηθική του καθενός και της καθεμιάς ούτε η ηθική των χριστιανικών εκκλησιών και των δογμάτων ούτε εν προκειμένω η δογματική της ορθόδοξης εκκλησίας», ξεκαθάρισε αναφερόμενος στις διατάξεις περί αναδοχής ο Ευάγγελος Βενιζέλος. «Το Κράτος και το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Ε.Ε., δεν νομοθετούν με βάση αντίληψη ατομική ή θρησκευτική αλλά πολιτειακή και νομική. Ο καθένας κινείται ως πολίτης στο επίπεδο του κράτους ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ως πιστός, διανοούμενος ή ως ποιμαντική αντίληψη μπορεί να κινηθεί όπως θέλει στον χώρο της κοινωνίας των πολιτών», είπε ο Ε. Βενιζέλος παρεμβαίνοντας σε συζήτηση που έγινε νωρίτερα σήμερα στη Mόνιμη Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παρακολούθησης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

«Εγώ σέβομαι την ατομική ηθική του καθενός και τη δογματική της εκκλησίας αλλά το κράτος δεν νομοθετεί με βάση αντίληψη την ατομική ή την θρησκευτική αλλά με αντίληψη πολιτειακή και νομική», είπε ο κ. Βενιζέλος για τις διατάξεις περί της αναδοχής

Ο Ε. Βενιζέλος αναφέρθηκε στη σημασία συμμόρφωσης των δικαστηρίων με τη νομολογία του ΕΔΔΑ ακόμη και σε περιπτώσεις που δεν είναι η Ελλάδα διάδικος. «Ισχύει το νομολογιακό δεδικασμένο. Ισχύει η αρχή της επικουρικότητας. Ο εθνικός δικαστής είναι υποχρεωμένος να εφαρμόσει τη σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Για να εφαρμόσει τη σύμβαση και να μην ανοίξει δικονομική οδός με ατομική προσφυγή στο Στρασβούργο πρέπει να την εφαρμόσει σωστά άρα να την εφαρμόσει με βάση τη νομολογία», ήταν η άποψη του κ. Βενιζέλου και αναφέρθηκε στις διατάξεις για τη σαρία, την απόφαση του ΣτΕ για τα θρησκευτικά και το σύμφωνο συμβίωσης.

«Εφόσον ο νόμος προβλέπει ότι ανάδοχες οικογένειες μπορούν να γίνουν και αυτές που έχουν ως νομική βάση συνύπαρξής του σύμφωνο συμβίωσης, και όχι μόνο όσες έχουν ως νομική βάση το γάμο, δεν μπορεί να κάνει το νομοσχέδιο διάκριση μεταξύ ομόφυλων και ετερόφυλων οικογενειών ως εν δυνάμει αναδόχων. Αυτό δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά θα γίνουν ανάδοχοι αλλά ότι θα εξεταστούν και αυτές οι οικογένειες ισότιμα από την κοινωνική υπηρεσία και εν τέλει από τη δικαιοσύνη. Δεν πρόκειται για μια κατάσταση πραγματική αλλά για μια νομική δυνατότητα”, είπε για τις διατάξεις περί αναδοχής που εκκρεμούν προς ψήφιση ο κ. Βενιζέλος.

«Κατά τη νομολογία του ΕΔΔΑ τα κράτη μέλη δεν έχουν την υποχρέωση να προβλέψουν και γάμο ομοφύλων. Έχει πει όμως η νομολογία ότι εφόσον τα κράτη - μέλη προβλέψουν τη σύναψη συμφώνου συμβίωσης, αυτή πρέπει να παρέχεται και στα ομόφυλα ζευγάρια. Έχει κριθεί επίσης ότι ο αποκλεισμός από τη δυνατότητα υιοθεσίας ομοφυλόφιλης γυναίκας λόγω του σεξουαλικού της προσανατολισμού, παραβιάζει άρθρα της σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έχει επίσης κριθεί ότι ο αποκλεισμός διαζευγμένου πατέρα που είναι δεδηλωμένα ομοφυλόφιλος από την επικοινωνία με την κόρη του, παραβιάζει άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου», υπενθύμισε ο Ε. Βενιζέλος και πρόσθεσε ότι «γραμμή μας πρέπει να είναι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο σεβασμός της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της νομολογίας του ΕΔΔΑ, νομίζω πρέπει να είμαστε σαφείς στην άποψή μας και να εξηγήσουμε ότι δεν πρέπει να γινόμαστε θύματα μιας κοινωνικής και επικοινωνιακής υποκρισίας, γιατί εφόσον η απόκτηση φυσικού τέκνου, δεν είναι δικαίωμα μόνο των ετερόφυλων, και εφόσον φυσικό τέκνο δικαιούνται να αποκτήσουν και ομόφυλη γυναίκα ή άνδρας, είτε βρίσκονται σε σύμφωνο συμβίωσης είτε όχι, δεν μπορούμε να είμαστε υπερευαίσθητοι σε μορφές όπως είναι η αναδοχή». Επικαλέστηκε δε το πρόσφατο δράμα στην Κύπρο με την αυτοκτονία μιας κοπέλα που ήταν υπό αναδοχή σε οικογένεια έγγαμου κληρικού και τα πράγματα εξελίχθηκαν τραγικά.