ROY BLAKEY

Roy Blakey (ΗΠΑ)

.
Γεννημένος στην Οκλαχόμα τη δεκαετία του ’30, ο βετεράνος του «Holiday on Ice» αποφάσισε στα τέλη της δεκαετίας του ’60 να κρεμάσει οριστικά τα παγοπέδιλά του και να δοκιμάσει την τύχη του στη φωτογραφία, αρχικά απαθανατίζοντας διασήμους. Τα χρόνια που ακολούθησαν δεκάδες μοντέλα συνέρρευσαν στο στούντιό του στο Τσέλσι της Νέας Υόρκης για να φωτογραφηθούν ως ημίθεοι, χωρίς φύλλο συκής. Εκείνο που τον ξεχώρισε από τους ομότεχνούς του, από τα πρώτα κιόλας «σαρκικά» κλικ, ήταν η αναζήτηση του τέλειου φωτισμού και η προσήλωσή του στο ίδιο σώμα, χωρίς αντιπερισπασμούς από το φόντο, όπως φαίνεται στο παρθενικό του λεύκωμα «He» (1972) και αργότερα στο απάνθισμα γυμνού με τίτλο «Roy Blakey’s Male Nudes» (2002). (Κατερίνα Κολιού, ΒΗΜΑdonna, τχ. 89)

ΜΑΚΕΛΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ 3

.

Θέμα υψίστης σημασίας η αιματηρή επίθεση στο Τελ Αβίβ
ΑΠΕ, 03/08/2009
Η έρευνα σχετικά με την δολοφονία δύο ανθρώπων σε κέντρο όπου συχνάζουν ομοφυλόφιλοι στο Τελ Αβίβ αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την ισραηλινή αστυνομία.
Η έρευνα σχετικά με την δολοφονία δύο ανθρώπων σε κέντρο όπου συχνάζουν ομοφυλόφιλοι στο Τελ Αβίβ αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την ισραηλινή αστυνομία, σύμφωνα με ανακοίνωσή της.
Παρότι η αστυνομία έχει επιβάλει τη μη δημοσιοποίηση στοιχείων που αφορούν στην έρευνα, θεωρείται ότι κινείται σε δύο άξονες: ο δράστης της αιματηρής επίθεσης να προέβη σε αυτήν υποκινούμενος από το μίσος του προς τους ομοφυλόφιλους ή να άνοιξε πυρ από εκδίκηση για μία ερωτική σχέση που έληξε.
Ο ένοπλος μασκοφόρος, ντυμένος στα μαύρα, εισέβαλε σε κέντρο του νοτίου Τελ Αβίβ αργά το Σάββατο και άνοιξε πυρ αδιακρίτως σκοτώνοντας δύο ανθρώπους και τραυματίζοντας τουλάχιστον έντεκα προτού τραπεί σε φυγή.
Η επίθεση προκάλεσε σοκ στο Ισραήλ και τον αποτροπιασμό σύσσωμου του πολιτικού κόσμου.
Δεκάδες αστυνομικοί, ανάμεσά τους και μέλη μίας ειδικής ομάδας επιφορτισμένης με την εξιχνίαση δύσκολων εγκλημάτων, ασχολούνται με την υπόθεση.
Σήμερα το μεσημέρι είναι προγραμματισμένη η διεξαγωγή ειδικής συνεδρίασης του κοινοβουλίου για να συζητηθεί η επίθεση και ο βουλευτής Νιτζάν Χόροβιτς, το μοναδικό μέλος του κοινοβουλίου που δηλώνει ανοικτά ομοφυλόφιλος,, δήλωσε ότι θα ζητήσει από το Σώμα να χαρακτηρίσει την επίθεση ως τρομοκρατική που είχε στόχο ολόκληρη την ισραηλινή κοινωνία.

ΜΑΚΕΛΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ 2

Nir's stepfather said of him, "He believed in his own way, lived with a boyfriend for years.

His goal was to help people who were struggling and who were still in

the closet. He considered it a mission."

Friends, relatives, deputy IDF chief of staff pay last respects to Nir Katz; 'we must

wave the pride flag and show what empty hatred can lead to,' his sister says.

.
Gay center shooting victims laid to rest
Tal Rabinovsky (ynetnews.com, 2/8/2009)
Nir Katz, one of the two people killed during Saturday night's shooting attack at a gay and lesbian youth center in Tel Aviv, was laid to rest in Modi'in on Sunday.
Katz, 26, who served as a counselor at the center for the past three years, lived with his partner of four years in Givatayim.
In her eulogy, Katz's sister Chen said, "Our family stands behind the gay community" and then laid a rainbow flag on the fresh grave.
"We must wave the pride flag and show what empty hatred can lead to," she said.
Relatives and friends, as well as representatives of various gay organizations and Deputy IDF Chief of Staff Maj.-Gen. Dan Harel all arrived at the cemetery to pay their last respects to Nir.
His mother Ayala said during the service, "Nir always had a smile on his face; and endless love for every living creature. He always had respect for himself, his life and those around him."
Another sister, Meirav, called Nir's death "unimaginable and irrational," while his aunt said, "he didn't have a mean bone in his body.
"You, the people of Israel, must uproot the seed of evil for us to have a better society," said the aunt.
Michal, a family friend, said Nir's death must not be in vain. "It is important that we remember you tried to help confused teens become better people - not like that vile murderer."
Nir's father, Rami, was killed in the first Tze'elim Disaster in 1990, in which five soldiers were killed by a shell during training, when Nir was only seven years old. His mother, Ayala remarried, raising Nir and his other five siblings.
Two years ago, Ayala wrote a special column to Ynet, communicating her personal grief over her first husband's death. Nir responded to the article at the time, posting a reply which read "Mom, I'm thinking of you, love you very much."
Liz Trubeshi, 16, the second victim, was also laid to rest Sunday at a cemetery in Holon. Education Minister Gideon Sa'ar joined hundreds of relatives and friends at the service.
"We love you very much. You were always our princess. I can’t say goodbye," Liz's brother Eitan said in his eulogy. "Mom woke me up last night (after hearing of the attack), but I told her everything was alright. I never told you how much I love you."
Minister Sa'ar said, "My daughter is Liz's age, and it hurts to think that a girl leaves her home and never returns."
Sa'ar, who lives near the youth center, added "it's hard to imagine that such evil can exist – to take the lives of people who have yet to taste it."
Ruti Pixler, the principal at Kiryat Sharet High School in Holon, which Trubeshi attended, said "I called her 'the angel'. There is no greater tragedy than parents burying their children.
"The bullets that took your life also hurt our souls. Lizi, you were a sweet girl with the face of a doll; a quiet, well-mannered girl. Most of all I'll remember your smile and eyes as blue as the sky and water," she said.
One of Liz's classmates described as being "very quiet in class," adding that she was a "withdrawn and introverted."
He said Liz never spoke of her sexual inclinations.

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Η λουθηρανή επίσκοπος Στοκχόλμης Eva Brunne (δεξιά) με τη σύντροφό της Gunilla Linden.

.
«Συνίστημι δε υμίν Φοίβην την αδελφήν ημών, ούσαν διάκονον της Εκκλησίας τής εν Κεγχρεαίς, ίνα αυτήν προσδέξησθε εν Κυρίω αξίως των αγίων και παραστήτε αυτή εν ω αν υμών χρήζη πράγματι• και γαρ αύτη προστάτις πολλών εγενήθη και αυτού εμού»
Προς Ρωμαίους 16.1
.

*****

.
Πρόταση για χειροτονία γυναικών
του Μητροπολίτου Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Σεραφείμ (romfea.gr, 24/7/2009)
Εν πρώτοις πρέπει να τονίσω ότι όλοι μας σεβόμαστε τις επίσημες προτάσεις της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος διά των αρμοδίων οργάνων της, όπως είναι η ΔΙΣ.
Όταν όμως οι προτάσεις αυτές δεν αναφέρονται σε θέματα πίστεως, δηλαδή δογματικά, μπορούμε καλοπροαίρετα να εκφράσουμε κάποια σχόλια, και μάλιστα με την ίδια αγαθή διάθεση και πρόθεση, που τα προσεγγίζει η Ποιμένουσα Εκκλησία για να διαφυλαχθεί και να ενισχυθεί η ποιμαντική διακονία της Εκκλησίας μας.
Όλοι μας γνωρίζουμε από τις μαρτυρίες των ποιμαντικών επιστολών του Αποστόλου Παύλου, αλλά και από το Βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων το σημαντικό ρόλο των Γυναικών εις την μαρτυρία, διδασκαλία και διακονία του Ευαγγελικού Λόγου.
Όλοι μας γνωρίζουμε τη παρουσία ευσεβών γυναικών ως διακονισσών κι ως κατηχητριών εις το ποιμαντικό, διδακτικό και φιλανθρωπικό έργο της αρχέγονης Εκκλησίας.
Αυτός ο θεσμός διαχρονικά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα ανάλογα με τις ποιμαντικές ανάγκες μιας τοπικής Εκκλησίας ποτέ δεν εξέλειπε από τη ζωή της.
Για παράδειγμα σε κάποια χρονική στιγμή που υιοθετήθηκε πλήρως ο νηπιοβαπτισμός άρχισε σταδιακά να εκλείπει κι ο θεσμός των διακονισσών.
Σήμερα στο χώρο της Ορθοδόξου Ιεραποστολής, όπου γίνονται κατηχήσεις και βαπτίσεις ενήλικων γυναικών, άρχισε πάλι να παρουσιάζεται η ποιμαντική ανάγκη για τη διακονία των διακονισσών.
Γι' αυτό ένα από τα θέματα που θα εξετάσει η επόμενη τακτική Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής υπό την Προεδρία του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ.κ. Θεοδώρου Β' θα είναι "η επαναφορά του θεσμού των Διακονισσών εις το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας".
Είναι πολύ σημαντικό η Ποιμένουσα Εκκλησία να είναι θετική και να ενθαρρύνει νεαρά κορίτσια να φοιτούν σε Εκκλησιαστικά Σχολεία για να μπορέσουμε να αναβαθμίσουμε τα Κατηχητικά μας Σχολεία που σήμερα πολλά από αυτά υπολειτουργούν ή εν πάσει περιπτώση χωλαίνουν.
Η εκκλησιαστική κατάρτιση νέων κατηχητριών θα μας βοηθήσει σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Ακόμη θα είναι η φοίτηση κοριτσιών σε Εκκλησιαστικές Σχολές το πρώτο βήμα για να σπουδάσουν θεολογία έτσι ώστε να στελεχώσουν υπεύθυνες θέσεις δασκάλων και καθηγητών στην μεσαία και ανώτερη Εκπαίδευση ως Θεολόγοι.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να θέσω κι ένα ερώτημα για να γίνει μια σοβαρή θεολογική συζήτηση που θα βοηθήσει την Μέλλουσα να συνέλθει Μεγάλη Πανορθόδοξο Σύνοδο για τελική απόφαση για το θέμα της χειροτονίας των Γυναικών.
Ποιοί είναι οι θεολογικοί λόγοι που μας εμποδίζουν να είμαστε θετικοί εις το θέμα της χειροτονίας των Γυναικών;
Aν στην εποχή των Αποστόλων η Πατριαρχική κοινωνία δεν επέτρεπε την χειροτονία των γυναικών, όπως και στην εξάλειψη της δουλείας, η εποχή μας είναι έτοιμη για την υπέρβαση αυτή με κριτήριο την βελτίωση της σωτηριολογικής διακονίας της Εκκλησίας μας για τη σωτηρία ψυχών και σωμάτων;

ΜΑΚΕΛΙΟ ΣΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ 1

.
Εκατοντάδες αστυνομικοί αναζητούν σε ολόκληρο το Τελ Αβίβ τον ένοπλο που το Σάββατο βράδυ εισέβαλε σε γκέι κλαμπ και άνοιξε τυφλά πυρ, σκοτώνοντας δύο άτομα και τραυματίζοντας άλλα ένδεκα. Από τους τραυματίες, τέσσερις βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση. Οι δύο νεκροί ήταν μία κοπέλα 17 ετών και ένας άνδρας 24 ετών.

Ο δράστης μπήκε στο κλαμπ, το οποίο απευθύνεται σε νεαρό κοινό, φορώντας μάσκα, έβγαλε όπλο και άρχισε να πυροβολεί προς κάθε κατεύθυνση. Κρύβοντας έπειτα το όπλο του, διέφυγε πεζός στους γεμάτους κόσμο δρόμους του Τελ Αβίβ.

Ο Νιτζάν Χόροβιτς, ο μοναδικός ανοικτά ομοφυλόφιλος πολιτικός στο Ισραήλ, χαρακτήρισε την επίθεση «έγκλημα μίσους» και «πράξη τυφλής βίας εναντίον αθώων νέων», ενώ το υπερ-ορθόδοξο κόμμα Σας σε ανακοίνωσή του καταδίκασε την επίθεση του Σαββάτου.

Η αστυνομία χτένισε την πόλη την Κυριακή, σχεδόν από πόρτα σε πόρτα, προσπαθώντας να βρει ίχνη του δράστη, ενώ αυθόρμητες «πορείες πένθους» σχηματίστηκαν στο Τελ Αβίβ. Η πόλη θεωρείται από τις πλέον φιλικές προς ομοφυλόφιλους στη Μέση Ανατολή. (in.gr, 2/8/2009)

ΝΑ ΤΟΥΣ ΖΗΣΕΙ!

.

Two gay police officers in UK have had a baby boy after one of their sisters agreed to act as a surrogate so they could become fathers, it was revealed. Lorna Bradley, 31, volunteered to have their baby when her brother Steven Ponder, 28, a special constable, revealed a desire to start a family with Pc Ivan Sigston, 43. Both men, who live together in Southampton, Hants, were present when mother-of-three Mrs Bradley gave birth to William Campbell Ponder-Sigston last month at her home in Worthing, West Sussex. (28/7/2009)

ΘΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ Η ΑΛΒΑΝΙΑ ΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΩΝ;

.
Η αλβανική κυβέρνηση πρόκειται να νομιμοποιήσει τους γάμους ομοφυλοφίλων
Το Βήμα, 30/7/2009
Υπέρ της νομιμοποίησης των γάμων ομόφυλων ζευγαριών τίθενται οι αλβανικές αρχές, δήλωσε ο αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα, σε δελτίο τύπου που δημοσιεύθηκε σήμερα, εν όψει συζήτησης στο κοινοβούλιο νομοσχεδίου που θα παραχωρεί στα ομόφυλα ζευγάρια ίδια δικαιώματα με αυτά των ετεροφύλων.
"Ο νόμος, που ενδέχεται να προκαλέσει συζητήσεις και αντιδράσεις, επιδιώκει να βάλει τέλος στις διακρίσεις και να επιτρέψει την πολιτική ένωση ατόμων του ιδίου φύλου", αναφέρεται στην ανακοίνωση του Μπερίσα, επικεφαλής του μεγαλύτερου συντηρητικού κόμματος της Αλβανίας.

.

«Ξέρω ότι ο νόμος θα προκαλέσει έντονες συζητήσεις», δήλωσε ο Μπερίσα ο οποίος κέρδισε τις πρόσφατες εκλογές που έγιναν στην Αλβανία, «όμως οι διακρίσεις είναι απαράδεκτες». Μιλώντας σε συνάντηση για τη μελλοντική ένταξη της χώρας του στην Ευρωπαϊκή Ένωση- γεγονός που μπορεί να εξηγεί και την απόφασή του αυτή-, ο Μπερίσα διευκρίνισε ότι ο νέος νόμος θα αφορά τους γάμους ατόμων του ιδίου φύλου «και άλλα προβλήματα παρόμοιας φύσης». Η κίνηση αυτή του Αλβανού πρωθυπουργού εξέπληξε ακόμα και ακτιβιστές που είχαν προτείνει ένα νομοσχέδιο για την εξάλειψη των διακρίσεων εθνικών μειονοτήτων αλλά και κοινωνικών ομάδων που περιθωριοποιούνται, μεταξύ των οποίων και οι ομοφυλόφιλοι.

Μετά την πτώση του καθεστώτος του Εμβέρ Χότζα, η ομοφυλοφιλία συνέχισε να θεωρείται ποινικό αδίκημα και έως το 1995 τιμωρούνταν με 10χρονη κάθειρξη. Ακόμα και σήμερα όμως οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι προσπαθούν να το κρύψουν για να μη βάλουν σε κίνδυνο τη ζωή τους και να μην προκαλέσουν προβλήματα στις οικογένειές τους, μια και η αλβανική κοινωνία παραμένει βαθύτατα συντηρητική. Χαρακτηριστικό είναι ότι καθώς ο Μπερίσα παρουσίαζε το νομοσχέδιο στη Βουλή, δεν ήταν λίγοι οι βουλευτές που γελούσαν φανερά. Πάντως ο νόμος αναμένεται να εγκριθεί, καθώς το κόμμα του πρωθυπουργού διαθέτει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο της Αλβανίας.

Τον περασμένο Ιούνιο, ο επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης αρμόδιος για τα ανθρώπινα δικαιώματα είχε τονίσει σε έκθεσή του τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι στην Αλβανία και πρότεινε την υιοθέτηση μέτρων προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση, μεταξύ των οποίων ήταν και μια ευρείας κλίμακας ενημερωτική εκστρατεία. Όπως είχε αναφέρει ο Τόμας Χάμαρμπεργκ στην έκθεσή του: «Στην Αλβανία δεν υπάρχει ανοχή για τους ομοφυλόφιλους οι οποίοι δέχονται σωματική και ψυχολογική βία και θεωρούνται από πολλούς ως πάσχοντες από ασθένεια». (Τα Νέα, 31/7/2009)
.
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Αλβανία η δήλωση του πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα ότι η κυβέρνηση προωθεί νόμο που αναγνωρίζει τον γάμο ομοφυλόφιλων. Την αντίθεσή τους εκφράζουν η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η μουσουλμανική κοινότητα.
Ο Αρχιμανδρίτης Άντον Μερντάνι εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι δηλώσεις αυτές «είναι μία πρόωρη και βιαστική πράξη της κυβέρνησης και πρέπει να μελετήσει το θέμα προσεκτικά». Πρόσθεσε ότι «για την Ορθόδοξη Εκκλησία είναι απαράδεκτη η κίνηση αυτή που προσβάλει το ιερό της οικογένειας. Προηγούνται πολλά άλλα ζητήματα που απασχολούν την αλβανική κοινωνία».
Ο Μονσινιόρ Τζιόρτζιο Φρέντο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για την ανακοίνωση αυτή της αλβανικής κυβέρνησης και τόνισε ότι καθήκον των αρχών είναι να συμβάλουν στην ενίσχυση της θέσης της οικογένειας στην κοινωνία και όχι να συμβάλουν στη διάλυση του γερού αυτού στοιχείου της ανθρωπότητας.
Οι εκπρόσωποι της μουσουλμανικής κοινότητας καταδίκασαν την απόφαση της κυβέρνησης να αρχίσει τη διαδικασία επεξεργασίας νομοσχεδίου που θα νομιμοποιήσει τους γάμους ομοφυλόφιλων ζευγαριών.
Εφόσον το νομοσχέδιο περάσει στη Βουλή, η Αλβανία θα είναι η πρώτη βαλκανική χώρα και η τέταρτη στην Ευρώπη μετά από την Ολλανδία, το Βέλγιο και τη Νορβηγία, που θα επιτρέπει τους γάμους ομοφυλόφιλων. (Ναυτεμπορική, 30/7/2009)

Ο ΚΑΥΤΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΑ ΣΥΝΟΜΙΛΩΝΤΑΣ

.
Στο μεταξύ, η επιλογή προσωπείου είναι μια πράξη αλήθειας εκ μέρους του ποιητή: τα προσωπεία που αιματώνονται στο εσωτερικό του ή εκείνα που χρησιμοποιεί ο ποιητής για να υπάρξει αντιδιαστέλλονται με άλλα, επιβεβλημένα – «τα φανερά τα διατυμπανιζόμενα / τα κίβδηλα / τα εγκεκριμένα προσωπεία» (Κέρματα τηλεφώνου Β’: ΙΒ191) – τα οποία διαστρεβλώνουν τον άνθρωπο αφαιρώντάς του ή αποκρύπτωντας τον ερωτισμό του, τη σεξουαλικότητά του, τις πληγές του, τον «δικό [του] θάνατο». Ως τρόπο ειλικρινούς εκδήλωσης του ερωτικού προσανατολισμού ο Ρίτσος προτείνει και πάλι την υπόκριση. Στο «Μυστικό της επιτυχίας», το τελευταίο ποίημα από τις Μαρτυρίες Γ’ (1961-1967), παρουσιάζεται ένας τεχνίτης ληκύθων που δοξάζεται από την τέχνη του το μυστικό της επιτυχίας του, ωστόσο, δεν βρίσκεται στην απεικόνιση του θανάτου, αλλά στο γεγονός ότι

[…] πάνω στις νεκρικές ληκύθους
εχάραζε τα πιο όμορφα γυμνά νεανικά κορμιά, σε στάσεις
ερωτικές και, κάποτε, προκλητικές. Αλλά η διάχυτη
μελαγχολία του θανάτου έδινε στους αγοραστές και θαυμαστές του ένα πρόσχημα
για ν’ αποφεύγουνε, κι αυτός κι εκείνοι, σχόλια τρίτων, κακεντρέχειες κι υποψίες.
(Ποιήματα Θ', σ. 308)

Στην περίπτωση αυτή η προστατευτική υπόκριση δεν αφορά κάποιο προσωπείο, αλλά το ίδιο το έργο τέχνης ή μάλλον το πρόσχημά του. Υπό τη διπλή προστασία της συμβατικότητας της τέχνης του και της ιερότητας του θανάτου, ο τεχνίτης μπορεί να εκδηλωθεί με τόλμη και ειλικρίνεια, συνομιλώντας συνωμοτικά με τους δέκτες του έργου του. Ο Ρίτσος χρησιμοποιεί εδώ την καβαφική συνταγή, έχοντας όμως επιλέξει έναν ρόλο πολύ πιο δημόσιο από εκείνον του Καβάφη, γεγονός που δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες και περιπλοκές.

Έλλη Φιλοκύπρου: Υπόκριση και ειλικρίνεια στην ποίηση του Ρίτσου
στο Ο ποιητής και ο Πολίτης Γιάννης Ρίτσος (Μουσείο Μπενάκη -Κέδρος, 2008)
.

ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ 1. ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

[…] Καθένας μας ίσως
θα ‘θελε να’ ναι κάτι άλλο απ’ ό,τι είναι. Άλλος τ’ αντέχει περισσότερο ή λιγότερο,
άλλος καθόλου. […]
(Ισμήνη)



Ιδού το προσωπείο που σου έφερα. Φόρεσέ το. Πηγαίνουμε.
(Φιλοκτήτης)



[…] Κι αν μιλούσε
φρόντιζε πάντοτε ν’ αλλάζει τόπο ονόματα, χρονολογίες,
κρύβοντας όλους τους, κρυβόμενος και ο ίδιος απ’ τους κρυμμένους
(ή μήπως έτσι αποκαλύπτοντας αντίστροφα το κοινό άγνωστό τους;)
(Ο τοίχος μέσα στον καθρέφτη)



[…] Δεν ήμουν πια εγώ’
ήμουνα ο άλλος’ και κάτω απ’ τον άλλον, ή μέσα στον άλλον,
ήμουν ακέρια εγώ, μόνον εγώ. […]
[…] Οι δικές μου οι λέξεις,
περνώντας μες απ’ τη στοά του ξένου στόματος, παίρναν
μιαν άλλη κι άλλη αντήχηση. […]
[…] ανακάλυπτα απρόσμενα και πρόφερα
κατάπληκτες αλήθειες κι ήχους βαθύτερους που δεν τους ήξερα, δεν

.............τους φανταζόμουν. […]
(Η επιστροφή της Ιφιγένειας)



Μ' όλη την πανουργία του απελπισμένου συνεχίζει να μιλάει

μεταβιβάζοντας σε τρίτους λόγια του, σιωπές του, τη σιωπή μας,

αυτός, εσύ ή εγώ, -τι διαδικασία' [...]

(Προσωπίδες)

Έβγαλε ένα ένα τα ρούχα του μπροστά στο μεγάλο καθρέφτη. Τελευταία
αφαίρεσε την προσωπίδα του’ την απόθεσε ανάποδα στο μάρμαρο.
Το μέσα μέρος της προσωπίδας ήταν κόκκινο. Ο καθρέφτης
άδειασε μονομιάς, -μήτε πρόσωπο πια μήτε σώμα’ μονάχα
ένα φύλλο χαρτί που το ‘σερνε ο αέρας σ’ ένα απροσμέτρητο βάθος
ώσπου σταμάτησε λευκάζοντας στο δασύτριχο στήθος του όρθιου νεκρού.
(Προθάλαμος)

HERBERT LIST

Herbert List (Γερμανία)

.
Οι νωχελικές ασπρόμαυρες συνθέσεις του πολυταξιδευμένου Γερμανού άνοιξαν τον δρόμο βιρτουόζων του γυμνού, με πρώτο και καλύτερο τον Χέρμπερτ Ριτς. Εκτός από τις εξορμήσεις του σε Βρετανία, Γαλλια και Ιταλία, ο βετεράνος του «Life», της «Vogue» και του «Harper´s Bazaar» πέρασε και μεγάλα διαστήματα στην ελληνική επικράτεια –σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από τον ναζιστικό εφιάλτη- απαθανατίζοντας σε ασπρόμαυρο φιλμ αμέτρητα γυμνά ή ημίγυμνα κορμιά νεαρών ανδρών με φόντο κλασικές αρχαιότητες. Εκείνο επίσης που διαφοροποιούσε τον αβανγκάρντ δημιουργό από τους ομοτέχνούς του ήταν ότι συχνά πυκνά έστρεφε τον φακό του και σε άψυχα μαρμάρινα γλυπτά με έναν τόσο θαυμαστό τρόπο, που νόμιζες πως ήταν έτοιμα να κινηθούν και να μιλήσουν. Μέλος του πρακτορείου Magnum, ο κοσμοπολίτης πορτρετίστας πειραματίστηκε με την τεχνική της πολλαπλής έκθεσης, φλέρταρε με τον σουρεαλισμό και εξερεύνησε τις ονειρικές πτυχές της «μεταφυσικής φωτογραφίας», όπως την αποκαλούσε. (Κατερίνα Κολιού, ΒΗΜΑdonna, τχ. 89)

.

MERCE CUNNINGHAM

.

.
Τελευταία υπόκλιση για το θρυλικό χορογράφο Merce Cunningham
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών ο θρυλικός χορευτής και χορογράφος Merce Cunningham, αναβιωτής του μοντέρνου χορού και ιδρυτής του διάσημου Ιδρύματος Χορού Κάνινγχαμ στη Νέα Υόρκη, στο σπίτι του την Κυριακή 26 Ιουλίου από φυσικά αίτια.
Ο Cunningham θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες μορφές στο χορό του 20ου αιώνα, φέρνοντας την επανάσταση με τη νέα αντίληψη που εισήγαγε στο χορό, αφαιρώντας όλα τα αφηγηματικά στοιχεία, υιοθετώντας χαλαρές και ρευστές φόρμες, αλλά και τον παράγοντα τύχη – μέχρι και νομίσματα είχε στρίψει ή είχε ρίξει ζάρια για να του επιλεξουν το επόμενο βήμα – και ορίζοντας τον κάθε χορευτή ως το μοναδικό κέντρο και ουσία της χορευτικής πράξης και φόρμας.
Από το 1939 μέχρι το 1945, υπήρξε χορευτής για την ομάδα της μεγάλης Martha Graham, με την οποία όμως ήρθε σε αντιπαράθεση επειδή ακριβώς υποστήριζε την αφήγηση και τις αυστηρά προμελετημένες κινήσεις σε μια χορογραφία. Το 1953 ίδρυσε τη δική του ομάδα χορού με την οποία υπέγραψε σχεδόν 200 χορογραφίες και συνεργάστηκε με το μουσικό John Cage (σύντροφό του και στη ζωή), αλλά και με τους εικαστικούς Andy Warhol, Frank Stella, Jaspar Johns και Robert Rauschenberg.
Η πρόεδρος του Ιδρύματός του, Judith Fishman, δήλωσε συγκινημένη: «Ο Merce ήταν ένας καλλιτεχνικός πρωτοπόρος και η πιο ευγενική ιδιοφυΐα. Χάσαμε έναν μεγάλο άνθρωπο και έναν μεγάλο καλλιτέχνη, αλλά δοξάζουμε την εκπληκτική του ζωή, την τέχνη του και τους χορευτές και καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε».
nooz.gr, 28/7/2009

John Cage and Merce Cunningham, London, 1962; photograhed by Hans Wild.

JÓNSI & ALEX: RICEBOY SLEEPS. ΕΝΑ CD ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ

.
O Jónsi Birgisson, ο τραγουδιστής των Singur Rós (1, 2), και ο σύντροφός του Alex Somers κυκλοφόρησαν ως Jónsi & Alex τη δουλειά τους Riceboy Sleeps.

Κάποια από τα 9 κομμάτια ίσως να είναι ήδη γνωστά, π.χ. το All The Big Trees, αλλά σίγουρα αξίζει να ακούσουμε ολόκληρο το cd τους.

.

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΠΙΕΡ ΠΑΟΛΟ ΠΑΖΟΛΙΝΙ

.
Ποιος σκότωσε τον Πιερ Πάολο Παζολίνι
Η δολοφονία του διάσημου σκηνοθέτη και συγγραφέα ήτανσεξουαλικό ή πολιτικό έγκλημα; Ενα βιβλίο που κυκλοφόρησε στην Ιταλία, καρπός προσπάθειας δύο δημοσιογράφων από το Παλέρμο οι οποίοι ερευνούν κυρίως την εγκληματική δράση της Μαφίας, υποστηρίζει τη δεύτερη εκδοχή και προκαλεί σειρά αντιδράσεων. Το ενδεχόμενοαναψηλάφησηςτης υπόθεσης είναι πιθανό
του NΙΚΟΥ MΠΑΚΟΥΝΑΚΗ (Το Βήμα, 26/7/2009)
H δολοφονία του Παζολίνι, εκείνον τον μακρινό Νοέμβριο του 1975, στην παραλία της Οστιας έξω από τη Ρώμη, δεν ήταν άγριο έγκλημα σεξουαλικού πάθους αλλά καθαρά πολιτική δολοφονία. Ηρθε μάλιστα να προστεθεί σε σειρά δολοφονιών που είχαν σχέση με αποκαλύψεις για την περίφημη στοά Ρ2 και για πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα, με ιθύνοντα νου τον πανίσχυρο Εουτζένιο Τσέφις, επικεφαλής της ΕΝΙ (Εnte Νazionale Ιdrocarburi), της κρατικής ενεργειακής εταιρείας.
Στη σύγχρονη ιταλική ορολογία του πολιτικού εγκλήματος, «σύστημα Τσέφις» σημαίνει χρηματισμός πολιτικών και κομμάτων, έλεγχος πληροφοριών και κατευθυνόμενη πληροφόρηση, σχέσεις με μυστικές υπηρεσίες και γενικότερα έλεγχος της πολιτικής από τους οικονομικά ισχυρούς. Ολα αυτά αποκαλύπτονται στο βιβλίο των σικελών δημοσιογράφων Τζουζέππε Λο Μπιάνκο και Σάντρα Ρίτσα, που κυκλοφόρησε στην Ιταλία τον περασμένο Φεβρουάριο. Το βιβλίο εξακολουθεί όμως να βρίσκεται στην επικαιρότητα αφού μερικούς μήνες μετά την κυκλοφορία του και μέσα στη γενική αναταραχή και συγκίνηση που προκάλεσαν οι αποκαλύψεις των δύο δημοσιογράφων ο δικηγόρος Στέφανο Ματσιόνι ζήτησε την αναψηλάφηση της υπόθεσης για λογαριασμό της εταιρείας των Φίλων του Παζολίνι. Ολοι οι πρωταγωνιστές αυτής της σκοτεινής υπόθεσης ξανάρχονται στο προσκήνιο. Ανάμεσά τους και ο θεωρούμενος δολοφόνος του Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο 17χρονος, τότε, Πίνο Πελόζι, γνωστός και ως Πίνο ο βάτραχος, ο ευκαιριακός εραστής του σκηνοθέτη και συγγραφέα, ένα είδος δικού του Ακκατόνε.
Ο κύκλος του αίματος
Η συστηματική έρευνα των δύο ιταλών δημοσιογράφων, που εργάζονται στο Παλέρμο της Σικελίας για λογαριασμό του πρακτορείου Αnsa, με την αξιοποίηση πολλών καινούργιων στοιχείων και μαρτυριών, μεταξύ των οποίων η ανέκδοτη συνέντευξη του Πίνο Πελόζι, ο οποίος, πρώτη φορά, κατονομά ζει τους συνενόχους του, καταλήγει σε συμπεράσματα που μοιάζουν πειστικά. Σύμφωνα με αυτά η δολοφονία του Πιερ Πάολο Παζολίνι αποτελεί το τρίτο και τελευταίο επεισόδιο σε μια σειρά πολιτικές δολοφονίες. Η πρώτη ήταν η δολοφονία του Ενρίκο Ματτέι, ισχυρού άνδρα της ΕΝΙ, τον οποίο διαδέχθηκε ο Τσέφις. Ο Ματτέι δολοφονήθηκε το 1962 και ο θάνατός του αποδόθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα. Ακολούθησε το 1970 η δολοφονία του δημοσιογράφου Μάουρο ντε Μάουρο, που «έψαχνε», με τρόπο ενοχλητικό, την υπόθεση Ματτέι. Μάλιστα είχε συνεργαστεί με τον Φραντσέσκο Ρόσσι στην προετοιμασία της ταινίας «Υπόθεση Ματτέι», που γυρίστηκε το 1971, με τον Τζαν-Μαρία Βολοντέ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πέντε χρόνια μετά ο κύκλος του εγκλήματος κλείνει με τον θάνατο του Πιερ Πάολο Παζολίνι.
Ο Παζολίνι γνώριζε πρόσωπα και πράγματα. Σε ένα άρθρο του που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα του Μιλάνου «Corriere della Sera» τον Νοέμβριο του 1974, δηλαδή έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, προειδοποιούσε: «Ξέρω τα ονόματα των υπευθύνων, όλων αυτών που χειραγωγούν τους νεοφασίστες, όλων αυτών των γνωστών αγνώστων που είναι υπεύθυνοι για τα πρόσφατα εκλήματα». Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο βιβλίο του Παζολίνι είχε τίτλοΠετρέλαιο(στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 1993 από τις εκδόσεις Παρατηρητής), όπου με πρόφαση ιστορίες ερωτικών εμμονών έκανε αποκαλύψεις για τους εγκληματικούς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της περιόδου της Δεύτερης Δημοκρατίας, όπως είναι γνωστή στην Ιταλία. Το ότι σημαντικό μέρος του χειρογράφου αυτού του βιβλίου εξαφανίστηκε οφείλεται ακριβώς στις αποκαλύψεις που περιείχε.
Η φρίκη του εγκλήματος
Εκείνο το ξημέρωμα της 2ας Νοεμβρίου του 1975 οι καραμπινιέροι βρήκαν το πτώμα του Παζολίνι θαμμένο σχεδόν στην άμμο της παραλίας της Οστιας. Τα αφτιά του ήταν σχεδόν ξεκολλημένα, οι οδοντοστοιχίες του ήταν σπασμένες, ο θώρακάς του και δέκα πλευρά του ήταν τσακισμένα, ένα αυτοκίνητο είχε περάσει πολλές φορές πάνω από το σώμα του. Είναι δυνατόν αυτό το άγριο έγκλημα να ήταν αποτέλεσμα της παραφοράς ενός 17χρονου αλήτη; Επί πολλά χρόνια ο Πίνο Πελόζι, που είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση εννέα ετών και επτά μηνών για το έγκλημα, υποστήριζε ότι ήταν ο μόνος δράστης. Αλλά στη συνέντευξή του, που δημοσιεύεται στο βιβλίο των Λο Μπιάνκο και Ρίτσα, αλλάξε στάση. «Τον εκτέλεσαν» ομολογεί. Το ίδιο είπε και στον δημοσιογράφο Μαρτσέλλε Παντοβάνι, με τον οποίο συναντήθηκε πρόσφατα για λογαριασμό του γαλλικού περιοδικού «Le Νouvel Οbservateur». Ο Παντοβάνι δίνει το σημερινό πορτρέτο του Πελόζι, του Πίνο του βάτραχου, 51 ετών πια, κηπουρός σε μια κοοπερατίβα της Ρώμης, με μισθό 820 ευρώ τον μήνα, πορτοκαλί παντελόνι, ασορτί μπλουζάκι.
Στην ταινία της Ρομπέρτα Τόρρε που προβλήθηκε στις 14 Μαΐου με τίτλο «Η νύχτα που πέθανε ο Παζολίνι», προκαλώντας τεράστια αίσθηση, όση και το βιβλίο των δύο σικελών δημοσιογράφων, ο Πίνο Πελόζι ομολογεί σε πρώτο πρόσωπο: «Τον εκτέλεσαν. Ηταν πέντε. Του φώναζαν “βρωμόπουστα”, “σκατοκομμούνι” και τον χτυπούσαν βίαια. Εμένα με είχαν ακινητοποιήσει. Δεν άγγιξα καν τον Παζολίνι, αντίθετα προσπάθησα να τον υπερασπιστώ». Στην ίδια ταινία ο Πελόζι ομολογεί ότι μεταξύ των πέντε είχε αναγνωρίσει τους αδελφούς Μπορσελλίνο, δύο σικελούς νεοφασίστες και ντίλερ, που εκτελούσαν προφανώς παραγγελία θανάτου.
Η λύση της σιωπής
Ο Πίνο Πελόζι μοιάζει να απολαμβάνει αυτήν την ξαφνική δημοσιότητα που τον περιβάλλει. Φαίνεται ότι παίζει έναν ρόλο, πράγμα που κάνει τον δημοσιογράφο Μαρτσέλλε Παντοβάνι να αμφιβάλλει για την ειλικρίνειά του. Αλλά οι αποκαλύψεις που περιλαμβάνονται στο βιβλίοΡrofondo neroείναι συνταρακτικές και ο Πελόζι έχει σε αυτό σημαντικό μερίδιο. Στην εύλογη ερώτηση γιατί τόσα χρόνια επέμενες ότι διέπραξες μόνο σου το έγκλημα ενώ τώρα αλλάζεις εκδοχή, ο Πελόζι απαντά αφοπλιστικά: «Γιατί τώρα όλος ο κόσμος έχει πεθάνει και τώρα μπορώ να μιλήσω». Ποιοι έχουν πεθάνει και ποιοι τον εμπόδιζαν να μιλήσει; Τους κατονομάζει: « Πριν από όλους οι αδελφοί Μπορσελλίνο, που πέθαναν από ΑΙDS στις φυλακές. Μετά οι γονείς μου, που τους απειλούσαν οι Μπορσελλίνο σε περίπτωση που θα άνοιγα το στόμα μου. Τέλος, ο δικηγόρος μου, ο Ρόκκο Μάντζια, ένας τύπος που είχε σχέσεις με τους φασίστες και τις μυστικές υπηρεσίες».
Ο Νίνο Μαρατσίτα είναι δικηγόρος της οικογενείας Παζολίνι. «Πάντοτε υποστηρίζαμε» αναφέρει «ότι δεν ήταν δυνατόν να διέπραξε μόνος του ο Πελόζι αυτό το τόσο άγριο έγκλημα». Ο Μαρατσίτα δεν παίρνει θέση στο αν ο Παζολίνι ήταν θύμα του συστήματος Τσέφις, δεν κρύβει όμως ότι τον ικανοποιούν οι νέες αποκαλύψεις. Την εποχή όπου δολοφονήθηκε ο Παζολίνι οι εξετάσεις DΝΑ ήταν κάτι άγνωστο. «Σήμερα αρκεί να εξεταστούν το πουκάμισο, το πουλόβερ και το πανταλόνι του Πιερ Πάολο που βρίσκονται στο Εγκληματολογικό Μουσείο της Ρώμης. Η αλήθεια βρίσκεται στα ίχνη του βιολογικού υλικού που ο χρόνος δεν έχει σβήσει» σημειώνει ο Μαρατσίτα.
Με το βιβλίο τουςΡrofondo nero οι δημοσιογράφοι και συγγραφείς Τζουζέππε Λο Μπιάνκο και Σάντρα Ρίτσα, που έχουν επίσης συνυπογράψει βιβλία για τους Μπορσελλίνο και για την υπόθεση Προβεντσάνο, ανασυνθέτουν το παζλ μιας σκοτεινής υπόθεσης της δεκαετίας του ΄70, η οποία συντάραξε τον κόσμο λόγω της δημοφιλίας του Παζολίνι. Αλλωστε η δολοφονία του Παζολίνι αποτελεί κεφάλαιο της πιο τρομακτικής περιόδου της μεταπολεμικής Ιταλίας, η οποία σημαδεύεται από τρομοκρατικές πράξεις, εγκλήματα τρομοκρατίας, άνοδο των νεοφασιστών και διαπλοκή της πολιτικής με τον εγκληματικό κόσμο της Μαφίας.

...ΚΙ ΑΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

Οι πυροσβέστες της Νέας Υόρκης παρουσιάζουν μέσα στο κατακαλόκαιρο το

Ημερολόγιο της επόμενης χρονιάς και μας εύχονται «Ευτυχισμένο το 2010»

ΑΦΡΟΔΙΣΙΑΚΕΣ ΤΡΟΦΕΣ

.
Aφροδισιακές τροφές: Aλήθεια ή μύθος;
Mυρτώ Aντωνοπούλου (vita.gr, 3/3/2005)
Ποιες τροφές θεωρούνται αφροδισιακές
Θαλασσινά για το αναπαραγωγικό
•Tα θαλασσινά και ειδικά τα όστρακα (στρείδια, μύδια) και τα μαλάκια (χταπόδι) είναι πλούσια σε αμινοξέα και ψευδάργυρο, στοιχεία απαραίτητα για την παραγωγή διαφόρων ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη. H έλλειψη του ψευδάργυρου είναι πολλές φορές η αιτία για την ανδρική ανικανότητα. Tα θαλασσινά είναι επίσης καλή πηγή νιασίνης (βιταμίνης B3), η οποία δρα στα άκρα του αγγειακού συστήματος, προκαλώντας τη διαστολή τους και συμβάλλοντας στην καλύτερη αιμάτωση του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος.
Ξηροί καρποί και φρούτα για καλύτερο κυκλοφορικό
•Oι ξηροί καρποί (κυρίως τα αμύγδαλα, τα καρύδια και οι σπόροι κουκουναριού) βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος, χάρη στις φυτικές ίνες και τα αντιοξειδωτικά τους στοιχεία. Eπίσης, οι περισσότεροι ξηροί καρποί περιέχουν ψευδάργυρο, ενώ πολλοί πιστεύουν ότι το άρωμά τους δρα ερεθιστικά στις γυναίκες.
TIP: Σερβίρετε μπισκότα με καρύδια και δυνατό εσπρέσο για επιδόρπιο.
•Tα φρούτα (η μπανάνα, ο ανανάς, το σύκο, τα μούρα, οι φράουλες και τα σταφύλια), καθώς και τα καρότα, τα σπαράγγια, τα φασόλια και ο αρακάς είναι τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες και ιχνοστοιχεία. Oι φυτικές ίνες βελτιώνουν τη λειτουργία του καρδιοαγγειακού συστήματος, βοηθώντας την αιμάτωση και άρα την καλύτερη υγεία του οργανισμού.
TIP: Bάλτε τα σύκα μέσα σε μπολ με κρύο νερό, όπως συνηθίζεται στην Iταλία, και φάτε τα με τα χέρια!
•Έρευνες αποδεικνύουν ότι το σκόρδο μειώνει τη χοληστερίνη, προφυλάσσει από την αθηρωμάτωση και βοηθάει στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος.
TIP: Δοκιμάστε μακαρόνια με σος από σκόρδο. Mετά το γεύμα, όμως, μασήστε κόκκους καφέ, κύμινο, κάρδαμο ή λίγο μαϊντανό, για να κάνετε... ανεκτή την αναπνοή σας!
•Tο τζίντζερ, το μέλι, η μουστάρδα και το μοσχοκάρυδο είναι τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά στοιχεία, που συμβάλλουν στην καλή κυκλοφορία του αίματος.
TIP: Eτοιμάστε ένα γεύμα με φιλέτο μινιόν και σος από μουστάρδα και πιπέρι.
•Tα πολύ καυτερά φαγητά (τσίλι, κάρι κλπ.) ανεβάζουν τη θερμοκρασία του σώματος, οδηγούν σε υπεραιμία και εντείνουν την κυκλοφορία του αίματος. Προσοχή όμως! H κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με το στομάχι (γαστρικές ευαισθησίες).
Aβοκάντο και βανίλια για τη λίμπιντο
•Σημαντική είναι η περιεκτικότητα του αβοκάντο σε βιταμίνη B6, που συμβάλλει στη δημιουργία ορισμένων νευροδιαβιβαστών. Oι νευροδιαβιβαστές αυτοί επηρεάζουν την ψυχολογική διάθεση και αυξάνουν τη σεξουαλική επιθυμία. Tο αβοκάντο αποτελεί επίσης πολύ καλή πηγή βιταμίνης E, ενώ ταυτόχρονα καθαρίζει τα αγγεία του καρδιοαγγειακού συστήματος, συμβάλλοντας στη σωστή κυκλοφορία του αίματος.
TIP: Σερβίρετε αβοκάντο σε λεπτές φέτες με λίγο μπαλσάμικο και φρέσκο πιπέρι.
•H σοκολάτα και η τρούφα περιέχουν καφεΐνη, που συμβάλλει στην αφύπνιση του νευρικού συστήματος. Mάλιστα, η σοκολάτα περιέχει και ένα σχετικό συστατικό της καφεΐνης, που διεγείρει την καρδιά και δίνει ενέργεια. Σε μεγάλες όμως ποσότητες έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.
•H βανίλια θεωρείται ότι, μέσω της μυρωδιάς της, προκαλεί ένα αίσθημα ευφορίας και επηρεάζει τη σεξουαλική διάθεση.
•Tο σέλινο, πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα, περιέχει επίσης και ανδρογόνα, ορμόνες που υπάρχουν στο ανδρικό σώμα.
Tα αρωματικά φυτά και το κρασί
•Aρωματικά φυτά όπως ο βασιλικός, το γλυκάνισο, το πράσο και το μάραθο περιέχουν πολλές βιταμίνες, αντιοξειδωτικά, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες, που γεμίζουν τον οργανισμό ενέργεια και δίνουν μια αίσθηση ψυχικής και σωματικής υγείας.
•Tο κρασί (το αλκοόλ γενικότερα, κυρίως όμως η σαμπάνια) σε μικρή ποσότητα μειώνει τις αναστολές του ανθρώπου και τον κάνει πιο διαχυτικό. Eπίσης, το κόκκινο κρασί είναι καλή πηγή φλαβονοειδών, που δρουν αντιοξειδωτικά, βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος.
Oι φυσικές τροφές παρέχουν περισσότερα μέταλλα και βιταμίνες από τις μαγειρεμένες. Προτιμήστε ωμά φρούτα και λαχανικά. Έτσι παίρνετε ενέργεια, απαραίτητη για μια καλή σεξουαλική ζωή.

Tι να αποφεύγετε
•Tροφές που μειώνουν τη λίμπιντο: Oι μεγάλες ποσότητες κρέατος και γενικά οι τροφές που είναι πλούσιες σε λίπη, εντείνουν την ανικανότητα και είναι πιθανό να οδηγήσουν σε προβλήματα του αναπαραγωγικού συστήματος.

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΣΤΟ "ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙΟ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΑΓΙΩΝ" ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

.
(…) Παρατηρούμε ότι καταφεύγει συστηματικά στο παράδειγμα της ζωγραφικής και της γλυπτικής προκειμένου να αποδώσει το έκπαγλο κάλλος της ανδρικής μορφής. Ο «ιδανικός» άνδρας του Εικονοστασίου παραπέμπει άμεσα ή έμμεσα στις μορφές της μυθολογίας του τσαρουχικού έργου (ναύτης, αλληγορικές φιγούρες νέων):

Τα κορίτσια ομορφοστολισμένα με τα καλά τους […] Και κάτι νάυτες όμορφοι σαν εκείνους στις ζωγραφιές του Τσαρούχη, μόνο που αυτοί ήταν ντυμένοι.
(Με το σκούντημα του αγκώνα, σ. 112)

[…] ο Αλέκος με μακριά μαλλιά βγαλμένος κατευθείαν απ’ τους αναγεννησιακούς πίνακες του Τσαρούχη (ο μήνας Ιούλιος; - λες νάχε πάει στο Παρίσι να του πόζαρε;) […]
(Ίσως να ΄ναι κι έτσι, σ. 87)

Στην τελευταία περίπτωση ο αφηγητής αναφέρεται στο γνωστότατο έργο του Τσαρούχη «Οι δώδεκα μήνες» (1972), δηλαδή τα φτερωτά πορτρέτα μακρυμάλληδων και ημίγυμνων νέων τοποθετημένων σε διακοσμητικό χρυσό βάθος τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά των οποίων θυμίζουν χίπις της δεκαετίας του ’70.
Στο ακόλουθο απόσπασμα από το έργο Με το σκούντημα του αγκώνα η έντονα στατική πόζα του περιγραφόμενου προσώπου προσδίδει εικαστικότητα στον περιγραφικό λόγο του αφηγητή. Ο Ρίτσος δημιουργεί στον αναγνώστη την ψευδαίσθηση ότι θεάται έναν ζωγραφικό πίνακα. Η επιλεκτική και λεπτομερειακή παρουσίαση ορισμένων ενδυματολογικών στοιχείων (άσπρο εφαρμοστό παντελόνι καμπάνα, κοντό σορτσάκι, ναύτη, αρβύλες με χοντρές χακί κάλτσες), που οπωσδήποτε διασπά την περιγραφή απομακρύνοντάς την από το ρεαλιστικό πρότυπο, παραπέμπει έντονα στα έργα του Τσαρούχη. Ο Βαγγέλης είναι ένας λαϊκός τύπος με αρρενωπή εμφάνιση και έντονα ερωτική υπόσταση.

[…] (γιατί ο Βαγγέλης έκανε τη θητεία του στο ναυτικό κι από κει τον στείλαν στη Μακρόνησο κι ύστερα στον Αϊ- Στρατή με τ’ άσπρο παντελόνι του, εφαρμοστό στους γοφούς, καμπάνα τα μπατζάκια – είχε κι ένα άλλο, άσπρο κι αυτό, σορτσάκι, πολύ κοντό – μια φορά που καθόταν αντίκρυ στο σκαμνί και μασουλούσε ένα ροδάκινο με τα φλούδια, είχε κρεμαστεί το ‘να αχαμνό του έξω στ’ αριστερό μπούτι […] μα τότε φορούσε αρβύλες και χοντρές χακί κάλτσες γυρισμένες σε δυο χοντρά βραχιόλια πάνου απ’ τις αρβύλες[…]) […]
(Με το σκούντημα του αγκώνα, σ.42)

Οι άνδρες του Eικονοστασίου είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, ωστόσο έχουν μια ηρωική και επιβλητική σωματική παρουσία. Με το κάλλος και την αίγλη του σώματός τους εξυψώνονται πάνω από τα ανθρώπινα μέτρα. Για να αποδώσει την ομορφιά τους ο αφηγητής καταφεύγει συστηματικά στην τέχνη – κυρίως στη ζωγραφική του Τσαρούχη αλλά, σε άλλες περιπτώσεις, και στην αρχαία ελληνική τέχνη και ειδικότερα στην κλασική γλυπτική:

[…] και μου φάνηκε σα να τον έβλεπα ψηλά σ’ ένα αέτωμα, νεαρόν ιππέα, μαρμάρινον η μαρμαρωμένον, αποξενωμένον μες στην αθανασία του.
(Ίσως να ‘ναι κι έτσι, σ. 13)

[…] κείνα τα πυκνά κατάμαυρα δαχτυλιδωτά μαλλιά του, που όταν έκανε τις εκπληχτικές βουτιές του απ’ τον ψηλό βράχο του Αϊ –Στρατή κι ύστερα τινάζονταν σα δέλφινας μισό μέτρο πάνω απ’ το νερό σκορπώντας σμήνος χρυσές σταγόνες απ’ τις μπούκλες του, σωστό σπιθοβόλο φωτοστέφανο, κι έλεγες μην είναι ο Ποσειδώνας ή ο Απόλλωνας ή ο Αχιλλέας […]

(Ίσως να 'ναι κι έτσι, σ. 37)

Στο Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων (αλλά και σε ολόκληρο το έργο του) ο Γιάννης Ρίτσος εξυψώνει τους λαϊκούς, απλούς ανθρώπους και ταυτόχρονα μυθοποιεί τον μικροαστικό λαϊκό χώρο (καφενεία, ταβερνεία, λαϊκά κέντρα, μπουζουξίδικα), ακριβώς όπως και ο Τσαρούχης – ασφαλώς και δεν πρέπει να θεωρήσουμε τυχαίο ότι είναι τόσο συχνές οι εικαστικές αφορμήσεις του Εικονοστασίου από τη ζωγραφική του Τσαρούχη. Οι χτίστες, οι εργάτες, οι άνθρωποι της βιοπάλης αποδίδονται στο τσαρουχικό έργο, πολύ συχνά, με φωτοστέφανα και ζωγραφισμένα πλαίσια εικονισμάτων. Τα φτερά τούς μετατρέπουν σε έρωτες, άγγελους ή σε αλληγορικές μορφές από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Στο Εικονοστάσιο του Ρίτσου οι απλοί άνθρωποι με τα σμιλεμένα από τον μόχθο πρόσωπα γίνονται «ανώνυμοι άγιοι» ή «Άγγελοι του Μεταξουργείου», ενώ οι λαϊκοί μάγκες, όπως ο Βαγγέλης, εμφανίζονται φωτοστεφανωμένοι.
Κοινό στοιχείο της αισθητικής του Ρίτσου και του Τσαρούχη (και, βεβαιότατα, της κλασικής τέχνης) είναι ο ανθρωποκεντρικός της χαρακτήρας. Και οι δύο εξυμνούν το κάλλος του ανθρωπίνου σώματος που διατηρεί στο ακέραιο τη ρώμη και το σφρίγος του. Παρατηρούμε ότι στο Εικονοστάσιο ο Ρίτσος συσχετίζει το διακείμενο της τσαρουχικής ζωγραφικής με την απόδοση της ανθρώπινης μορφής. Τα πρόσωπα της ατομικής τους μυθολογίας μετέχουν ταυτόχρονα του υποκειμενικού και του αντικειμενικού, του ρεαλιστικού και του ιδεατού στοιχείου. Οι μορφές στο έργο του Τσαρούχη χαρακτηρίζονται από σφύζοντα ερωτισμό και πνευματική ένταση που επιτυγχάνεται με την έμφαση στον μαγνητισμό του βλέμματος (στοιχείο που παραπέμπει στα πορτραίτα Φαγιούμ). Με τη σοβαρότητά τους και τη μνημειακή παρουσία τους μέσα στον χώρο εμφανίζονται ως ιδανικές ερωτικές παρουσίες. Αλλά αντίστοιχα και ο Ρίτσος καταφεύγει στον Τσαρούχη, από τη στιγμή που η γραφή του στο Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων αποσκοπεί στην εξύμνηση του ανθρωπίνου κάλλους και του έρωτα και, περαιτέρω, στην απόδοση της αρχετυπικής ουσίας του ανθρώπου.

Τζίνα Καλογήρου: Αφηγηματικός λόγος και ύφανση της αφήγησης στο Εικονοστάσιο Ανωνύμων Αγίων
στο Ο ποιητής και ο Πολίτης Γιάννης Ρίτσος (Μουσείο Μπενάκη -Κέδρος, 2008)

.

Gay Βιβλιογραφία στα ελληνικά No 631

.

ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ 1

Marcel Proust

.
ΜΟΥ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΜΠΕΡΤΙΝ ΜΟΥ
Ο κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερός μου Ιβάν Μπλάτνυ (πεθαμένος εδώ και χρόνια) είναι ο ποιητής τον οποίο θαύμαζα από τα δεκατέσσερά μου. Σε μία από τις συλλογές του επανέρχεται συχνά ένας στίχος, μ’ ένα γυναικείο όνομα: Albertinko, ty, που σημαίνει: «Αλμπερτίν, εσύ». Αναφερόταν στην Αλμπερτίν του Προυστ, φυσικά. Για μένα τον έφηβο το όνομα αυτό έγινε το πιο μαγικό απ’ όλα τα γυναικεία ονόματα.
Την εποχή εκείνη από Προυστ ήξερα μόνο τη ράχη από καμιά εικοσαριά τόμους τού Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο σε τσέχικη μετάφραση, στη βιβλιοθήκη ενός φίλου. Χάρη στον Μπλάτνυ, χάρη στο Albertinko, ty, έπεσα μια μρα με τα μούτρα στο διάβασμα. Όταν έφτασα στον Ίσκιο των ανθισμένων κοριτσιών, η Αλμπερτίν τού Προυστ μπερδεύτηκε ανεπαίσθητα με την Αλμπερτίν του ποιητή μου.
Οι Τσέχοι ποιητές λάτρευαν το έργο του Προυστ αλλά δεν ήξεραν τα της ζωής του. Ούτε κι ο Ιβάν Μπλάτνυ τα ήξερε. Άλλωστε κι εγώ αρκετά αργά έχασα το προνόμιο αυτής της ωραίας άγνοιας, όταν άκουσα να λένε ότι την Αλμπερτίν ο Προυστ την είχε εμπνευστεί από έναν άντρα, κάποιον από τους έρωτές του.
Δεν πα’ να λένε! Εμπνευσμένη από τον τάδε ή από την τάδε, η Αλμπερτιν είναι η Αλμπερτίν, και τέρμα! Το μυθιστόρημα είναι προϊόν μιας αλχημείας που μεταμορφώνει μια γυναίκα σε άντρα, έναν άντρα σε γυναίκα, τη λάσπη σε χρυσό, ένα αστείο σε δράμα! Αυτή ακριβώς η θεία αλχημεία συνιστά τη δύναμη κάθε μυθιστοριογράφου, το μυστικό, το μεγαλείο της τέχνης του!
Αλίμονο’ όσο κι αν επέμενα να θεωρώ την Αλμπερτίν μία από τις πλέον αλησμόνητες γυναίκες, απ’ τη στιγμή που μου ψιθύρισαν ότι το πρότυπό της ήταν άντρας, αυτή η άχρηστη πληροφορία εγκαταστάθηκε μέσα στο κεφάλι μου σαν ιός στο λογισμικό ενός υπολογιστή. Ανάμεσα σ’ εμένα και στην Αλμπερτίν χώθηκε ένα αρσενικό, που θαμπώνει την εικόνα της και σαμποτάρει τη θηλυκότητά της’ τη μια στιγμή τη βλέπω με ωραία στήθη, την άλλη με επίπεδο στέρνο, κι ώρες ώρες εμφανίζεται κι ένα μουστάκι στην τρυφερή επιδερμίδα του προσώπου της.
Μου σκότωσαν την Αλμπερτίν μου. Και σκέφτομαι τα λόγια του Φλωμπέρ: «Ο καλλιτέχνης πρέπει […] να κάνει τους άλλους να πιστέψουν στο μέλλον που δεν έζησε ο ίδιος». Πρέπει να καταλάβουμε απολύτως το νόημα της φράσης αυτής: ο μυθιστοριογράφος δεν θέλει να προστατεύσει κατά πρώτο λόγο τον εαυτό του, αλλά την Αλμπερτίν και την κυρία Αρνού.

Μίλαν Κούντερα: Ο πέπλος (Εστία, 2005)