ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ 6. Η ΚΑΤ' ΑΡΘΡΟΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣΙΒ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΣΥΝΟΔΟΣ Β΄ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΣΤ΄Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις».

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ-ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ :
Άρθρο 1. Στο άρθρο 1 του σχεδίου νόμου ορίζεται ότι η σύναψη αυτού του συμφώνου συμβίωσης, είναι επιτρεπτή αποκλειστικά και μόνο σε πρόσωπα διαφορετικού φύλου και καθορίζεται ο συστατικός τύπος του συμφώνου που είναι το συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο καταρτίζεται αυτοπροσώπως από τα συμβαλλόμενα μέρη. Η έναρξη της ισχύος αυτού του συμφώνου συμβίωσης για λόγους ασφαλείας των συναλλαγών ορίζεται από την κατάθεση αντιγράφου του συμβολαιογραφικού εγγράφου στο ληξίαρχο του τόπου της κατοικίας των συμβληθέντων.

ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκλεισε τα μάτια στην κοινωνική πραγματικότητα των ομόφυλων ζευγαριών και παρ’ όλο που δέχτηκε να θεσπίσει ένα νομικό πλαίσιο για την προστασία της εκτός γάμου συμβίωσης των ετεροφύλων, αρνήθηκε να εντάξει στο πλαίσιο αυτό και τα ομόφυλα ζευγάρια. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., όμως, με την πλήρη και εμπεριστατωμένη πρόταση νόμου που κατέθεσε ήδη επεκτείνει τη δυνατότητα αυτή και στα ομόφυλα ζευγάρια.Έτσι, με το παρόν νομοσχέδιο θεσμοθετείται η δυνατότητα συμβίωσης μόνο μεταξύ ετεροφύλων ζευγαριών και δη με μία παντελώς αδικαιολόγητη διάκριση σε βάρος του συμφώνου συμβίωσης, στα πλαίσια της οποία τα ζευγάρια που συνάπτουν το υπόψη σύμφωνο να στερούνται σε μεγάλο βαθμό την προστασία της πολιτείας και να απολαμβάνουν πολύ λιγότερα δικαιώματα από αυτά των εγγάμων ζευγαριών. Έτσι, από το σύνολο των διατάξεων του παρόντος νομοσχεδίου καταλαβαίνουμε ότι η ελεύθερη συμβίωση αντιμετωπίζεται υποβαθμισμένα απέναντι στο γάμο, χωρίς όμως να υπάρχει καμία δικαιολογητική βάση προς τούτο.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΔΡΙΤΣΑΣ:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σύμφωνο συμβίωσης μονοπώλησε την επί της αρχής συζήτηση, όχι τυχαία βέβαια. Οι ακρότητες που περιλαμβάνουν οι ρυθμίσεις ήταν προφανείς και είναι προφανείς. Παραμένουν προϊόν σκέψεων και επιλογών, εκτός των πραγματικών αναγκών, εκτός εποχής και με μία προφανή υπόκλιση στο συντηρητισμό, όχι της ελληνικής κοινωνίας, αλλά κάποιων κύκλων που ασκούν πιέσεις και έχουν ιδιαίτερη δυνατότητα να επιβάλλουν επιλογές, ακόμη και όταν αυτές οι επιλογές δεν συνταιριάζουν, ούτε με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, ούτε με τον ανθρωπισμό, ούτε με τη φυσική τάξη πραγμάτων.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή κουβέντα που είναι για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, γίνεται σε ένα βαρύ κλίμα γιατί ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επέλεξε να διακόψει την επαγγελματική του σχέση με τον κύριο Βαλλιανάτο και δεν ξέρω αν και αυτό εμπίπτει σε μία λογική προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διότι εδώ έχει ακουστεί μία λογική ως προς τη δυνατότητα σεξουαλικού προσανατολισμού, να έχει συνδεθεί με δικαιώματα συμβίωσης, δικαιώματα γάμου και απευθείας σύνδεση με ανθρώπινα δικαιώματα που είναι πέρα από κάθε λογική.Εμείς βέβαια θα καταψηφίσουμε το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης. Σας είπαμε κύριε Υπουργέ, και στην κατ΄αρχήν συζήτηση ότι είναι ένα μόρφωμα ανταγωνιστικό του γάμου. Εμείς θέλουμε τη διατήρηση του κοινωνικού θεσμού του γάμου ως έχει. Αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται ένα πλαίσιο άκρως ανταγωνιστικό και σας εξηγήσαμε ότι το σύμφωνο συμβίωσης όπως έρχεται είναι κάτι ελκυστικό για το ισχυρό μέρος μίας σχέσης και θα το προτιμήσει. Διότι το ισχυρό μέρος είναι βέβαιο ότι θα προτιμήσει ένα σύμφωνο συμβίωσης που με ένα απλό εξώδικο ανά πάσα στιγμή διαλύει τη συμβίωση, που με ένα συμφωνητικό ουσιαστικά μπορεί να έχει προαποφασίσει όλες τις σχέσεις που υπάρχουν, να μην υπάρχει κανένα δικαίωμα διατροφής, να μην υπάρχει κανένα δικαίωμα συμμετοχής στα αποκτήματα και να παραμένει μόνο ένα κληρονομικό δικαίωμα και αυτό μάλιστα μειωμένο.Βέβαια από τη στιγμή που πάτε στη λογική του συμφώνου συμβιώσεως είναι λογικό ότι θα πάτε και σε ρυθμίσεις πιο ελαστικές απ’ αυτές του γάμου. Και εδώ πέρα δεν μπορώ να συμφωνήσω, εάν έμπαινα σε μια κουβέντα για το σύμφωνο στη λογική του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ότι πρέπει να έχει πιο ισχυρούς δεσμούς. Άμα έχει πιο ισχυρούς δεσμούς, ουσιαστικά πάμε στο πρότυπο του πολιτικού γάμου και δεν έχει καμιά αξία. Και αν τελικά φτάσει να έχει τους ίδιους ισχυρούς δεσμούς με τον πολιτικό γάμο, δεν έχει κάποιος καμιά ουσία να οδηγηθεί σε σύμφωνο συμβίωσης και θα πάει στον πολιτικό γάμο.Τώρα για το εάν θα εφαρμόζεται στο ομόφυλα ή ετερόφυλα ζευγάρια, σας το είπαμε κύριε Υπουργέ. Εμείς είμαστε εναντίον και ξεκαθαρίσαμε ότι όσον αφορά το δικαίωμα του σεξουαλικού προσανατολισμού, το δικαίωμα της σεξουαλικής επιλογής δεν υπάρχει κανένα διεθνές κείμενο το οποίο να αναφέρεται αμιγώς για ομόφυλα ζευγάρια. Λέει για άτομα με σεξουαλικό προσανατολισμό. Και γεννάται το ερώτημα. Εάν πρέπει να εφαρμοστεί στα ομόφυλα ζευγάρια θα πρέπει να εφαρμοστεί και στους πολυγαμικούς που υπάρχουν ειδικά με τους οικονομικούς μετανάστες αυτή τη στιγμή που βρίσκονται στη χώρα μας και στους οποίους η θρησκεία τους αναγνωρίζει δικαίωμα πολλαπλού γάμου και θα πουν και αυτοί ότι μας πιέζετε τον σεξουαλικό προσανατολισμό διότι εμείς είμαστε πολυγαμικοί και θα μπούμε σε μια τέτοια συζήτηση. Δεν είναι δυνατόν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη σεξουαλική επιλογή να τη συνδυάσουμε με το δικαίωμα συμβίωσης με το δικαίωμα γάμου. Αυτό είναι τελείως κάτι διαφορετικό. Δεν μπορεί και δεν θα υπάρξει ποτέ κάποιο δικαστήριο είτε εθνικό είτε υπερεθνικό το οποίο θα επιβάλλει στην Ελλάδα να δεχθεί γάμο ομόφυλων ζευγαριών ή οποιωνδήποτε άλλων. Και ρητώς η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εξαιρεί το οικογενειακό δίκαιο απ’ αυτές τις διατάξεις. Όμως και σας το είπαμε κύριε Υπουργέ και θέλουμε να το τονίσουμε για να το καταλάβουν οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, με αυτό τον τρόπο όταν θα έρθει η ώρα ένα εθνικό δικαστήριο να κρίνει το σύμφωνο συμβίωσης, τότε εμφανέστατα πλήττεται η αρχή της ισότητας και θα μπορέσουν να το κερδίσουν και το ομόφυλα ζευγάρια. Αυτό πρέπει να το ξέρετε. Και δεν σας μιλώ για το Ε.Δ.Δ.Α.. Εγώ πιστεύω από τα εθνικά δικαστήρια. Από τη στιγμή που δεν είναι μέρος του στενού περίγυρου του οικογενειακού δικαίου του γάμου, αυτομάτως θα μπούμε σε μια λογική με την εφαρμογή της αρχής ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος και θα το κερδίσουν και τα ομόφυλα ζευγάρια. Και σας το λέω τώρα ώστε μετά να μην έχετε το δικαίωμα να πείτε όταν θα το κερδίσουν, είναι απόφαση της δικαιοσύνης ή μας πιέζει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων. Είναι μια συνειδητή πολιτική απόφαση του Υπουργείου σας αλλά επειδή δεν έχετε το θάρρος να αναλογιστείτε το πολιτικό κόστος να φέρετε το σύμφωνο συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, ανοίγετε την πόρτα, δίνετε αυτή τη δυνατότητα, είναι βέβαιο ότι θα το κερδίσουν τα δικαστήρια, εσείς θα πείτε ότι μας πιέζουν ενώ στην πραγματικότητα η πολιτική βούλησή σας ήταν προς αυτή την κατεύθυνση.

ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ: Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν αρχίσω να αναφέρομαι στα επιμέρους άρθρα, δεν μπορώ παρά να τονίσω για μια ακόμη φορά ότι η βασική αδυναμία του όλου εγχειρήματος είναι ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών από τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Στην Ευρώπη των δεκαπέντε, εκτός από την Ελλάδα, μόνο η Ιταλία και η Ιρλανδία δεν έχουν προχωρήσει σε κάποιας μορφής νομική κατοχύρωση της συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών. Ωστόσο, η Κυβέρνηση της Ιρλανδίας δημοσιοποίησε πριν λίγους μήνες σχέδιο νόμου για την εισαγωγή του θεσμού της καταχωρισμένης συμβίωσης και μάλιστα αποκλειστικά για τα ζευγάρια του ίδιου φύλου. Στη συζήτηση επί της αρχής δεν δόθηκε καμία εξήγηση για τον αποκλεισμό αυτό, πέραν του ότι κατά την αντίληψη της Κυβέρνησης, η κοινωνία δεν είναι ακόμα έτοιμη για ένα τέτοιο βήμα. Εν τω μεταξύ ολοκληρώθηκε η έκθεση του επιστημονικού συμβουλίου της Βουλής που επιβεβαιώνει τα όσα ακούστηκαν στην Αίθουσα αυτή από την Αντιπολίτευση για το νομικά αβάσιμο της εξαίρεσης των ομόφυλων ζευγαριών από τη δυνατότητα σύναψες του συμφώνου.Το ότι η Κυβέρνηση εμμένει στη θέση της, παρά τα σοβαρά νομικά αντεπιχειρήματα και την ουσιαστική παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μας οδηγεί στο συμπέρασμα είτε στην καλύτερη περίπτωση ότι φοβάται το πολιτικό κόστος είστε στη χειρότερη ότι συνειδητά υποστηρίζει νομικά αστήρικτες και προσβλητικές για την έννοια της ισονομίας, επιλογές. Ορθή η τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς καταθέσαμε πιο ολοκληρωμένη πρόταση νόμου που όχι μόνο επεκτείνει το σύμφωνο στα ομόφυλα ζευγάρια αλλά προστατεύει τα ετερόφυλα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΓΟΥΡΙΔΗΣ:
Με τα λύπης μου διαπιστώνω διαβάζοντας τα άρθρα αυτά του νομοσχεδίου –γιατί δεν μπόρεσα να συμμετάσχω στη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου- ότι χάνουμε ακόμη μια ευκαιρία να θεσμοθετήσουμε ένα προωθημένο και κοινωνικά λυτρωτικό θεσμό, που δεν θα χωρίζει την κοινωνία μας πια στους φυσιολογικούς και στους δακτυλοδεικτούμενους, ξέρετε αυτούς οι οποίοι όταν περνούν από μπροστά μας τους κοιτούμε με συγκατάβαση και όταν φεύγουν σκάνε χαμόγελα θυμηδίας ή πολλές φορές κατανόησης για το πρόβλημα.Χάνουμε λοιπόν την ευκαιρία να φτιάξουμε μια κοινωνία δικαίου, όπου ο καθένας δεν θα κρίνεται ανάλογα με το τι πρεσβεύει ή το τι είναι από απόψεως φυσιολογίας ή το τι αισθάνεται, αλλά απλώς με το τι προσφέρει στην κοινωνία.Και για να γίνω σαφέστερος, δυστυχώς αυτό το σύμφωνο για την ελεύθερη συμβίωση δεν περιλαμβάνει τα ομόφυλα ζευγάρια. Στη Γαλλία, στη Γερμανία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, στη Δανία, υπάρχουν διατάξεις και νομοθετήματα όπου αυτό το πράγμα επιτρέπεται. Εμείς βρισκόμαστε στο σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θεωρούμε ότι η παράδοσή μας είναι κάτι το οποίο δεν συνάδει με το να προχωρήσουμε σε κάτι τέτοιο. Οφείλω να πω σε κάποιους ομιλητές από του Βήματος της Βουλής που μίλησαν περί της ελληνικής κοινωνίας, ότι η ελληνική κοινωνία έχει πολλά Κωσταλέξι και δεν μπορεί να σεμνύνεται, ότι υπάρχουν πολλά τα οποία μας βαραίνουν πίσω από τις κλειστές κουρτίνες όπου η κοινωνία δεν μιλά και σιωπά. Επίσης το νομοσχέδιο αυτό δεν καλύπτει τις καταδικαστικές αποφάσεις του ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε χώρες που έχουν παραβεί τις διακρίσεις και όπου έχουν προσφύγει οι πολίτες για την παραβίαση αυτή και έχουν δικαιωθεί. Το τραγικό στο νομοσχέδιο αυτό είναι η φοβικότητα μήπως το σύμφωνο αυτό αντικαταστήσει το γάμο. Σας πληροφορώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί στην ελληνική κοινωνία. Ο γάμος είναι παράδοση στην ελληνική κοινωνία. Και τελευταία διαπιστώνω μετά χαράς ότι στη βάπτιση του δευτέρου παιδιού γίνεται και ο θρησκευτικός γάμος. Δεν πρόκειται να θιγεί ποτέ ο θρησκευτικός γάμος. Είναι κάτι που εμείς κατά συνήθεια, κατ’ επανάληψη οι ορθόδοξοι Έλληνες θα το τελούμε. Αν για κάποιο λόγο γίνεται πολιτικός γάμος ή αργότερα χρειαστεί να υπάρχει ένα σύμφωνο συμβίωσης, ο θρησκευτικός γάμος κάποια στιγμή μπορεί να συμβεί. Δεν θίγεται ο θρησκευτικός γάμος.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ:
Επί της αρχής έχουμε πει σε γενικές γραμμές ότι ψηφίζουμε παρών. Είναι ένα εκσυγχρονισμός. Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα λόγω της γενικότερης πολιτικής απέναντι στα νέα ζευγάρια, στη νέα γενιά, που μέρος των ρυθμίσεων είναι και αυτή. Εξηγήσαμε για ποιο λόγο ψηφίζουμε παρών. Διαφωνούμε να είναι ίδιο πράγμα το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης με το γάμο. Καλώς υπάρχουν διαφορές. Διαφωνούμε να επεκταθεί το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Με την ευκαιρία θα πρέπει κάποτε να σκεφτούμε και το εξής. Δεν πρέπει να παρακολουθούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο στα άσχημα. Εννοώ την προσπάθεια που γίνεται και από συγκεκριμένες χώρες και από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναδείξει δικαιώματα τα οποία δεν είναι στην πραγματικότητα δικαιώματα και δεν παραβιάζεται η ισότητα, ενώ καταργεί την ισότητα και τα δικαιώματα σε άλλες περιπτώσεις. Και το λέω αυτό γιατί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης δεν θυμάμαι αν υπάρχει έστω και μια που να μην ισχύει απέναντι στην πολιτεία ο πολιτικός γάμος. Νομίζω ότι είμαστε η μοναδική χώρα που ισχύει και ο πολιτικός και ο θρησκευτικός. Δεν αποκλείω και ελεύθερος είναι όποιος θέλει να κάνει και θρησκευτικό. Το επαναφέρω με την ευκαιρία της συζήτησης.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ:
Είπε η εισηγήτρια του νομοσχεδίου η κυρία Παπακώστα, ότι είναι 5% περίπου τα εκτός γάμου παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα, όταν είναι 50% στις Σκανδιναβικές χώρες. Διερωτώμαι, ποια είναι η φιλοδοξία σας, κύριοι της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας; Νομίζετε ότι αυτή η χώρα έχει εκείνη την κοινωνική διάρθρωση, εκείνη την παράδοση, εκείνες τις συνθήκες αν θέλετε ώστε ό,τι ισχύει σε οποιαδήποτε χώρα να το μεταφέρουμε εδώ ως αποτέλεσμα; Διότι αν επρόκειτο με σοβαρότητα και υπευθυνότητα να συζητήσετε όχι τα προβλήματα των ελαχίστων Ελλήνων, επαναλαμβάνω, αλλά τα προβλήματα των απλών ανθρώπων, των απλών ομοφύλων, που δεν έχουν καμία διάθεση να αποτελούν καθημερινό θέμα στα τηλεοπτικά προγράμματα και παράθυρα, κύριε Υπουργέ, θα είχε καλώς. Αλλά αυτό το θέλουν αυτοί που καπηλεύονται τα οποιαδήποτε προβλήματα.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ (Υπουργός Δικαιοσύνης):
Νέα Δημοκρατία λοιπόν φέρνει ένα προοδευτικό νομοσχέδιο, το οποίο βέβαια γνωρίζουμε ότι δεν λύνει όλα τα προβλήματα αλλά γίνεται μία αρχή επιλύσεως προβλημάτων και υπ’ αυτή την έννοια, όπως είπα, είμαστε υπερήφανοι και είμαστε πραγματικά ρηξικέλευθοι και προοδευτικοί αντιμετωπίζοντας όχι ευκαιριακά, όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί, αλλά σαν ένα μέτρο το οποίο το ζυμώσαμε με την κοινωνία, ένα μέτρο το οποίο το συζητάμε σχεδόν ένα χρόνο, σαν ένα μέτρο το οποίο έρχεται ώριμο για να σφραγίσει μια κοινωνική απαίτηση, μία κοινωνική βούληση όπως είναι αυτό. (…)
Η Βουλή νομοθετεί με βάση τα δεδομένα. Αν τα δικαστήρια αποφασίσουν…

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ:
Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο. Ακούστηκαν πάλι και σε αυτή την Αίθουσα και σήμερα φοβικές φωνές και λίγο κινδυνολογίες, ότι μπορεί το Σύμφωνο Συμβίωσης να υποκαταστήσει το θεσμό του γάμου και της οικογένειας, όπως το ξέρουμε με βάση παραδόσεις και αρχές. Τέτοιες φωνές είχαν ακουστεί και όταν μιλάγαμε για τον πολιτικό γάμο, παράλληλα με το θρησκευτικό. Εγώ πιστεύω ότι στην κοινωνία μας αντέχει ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι ως πολιτεία να δούμε την πραγματικότητα –δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια- και επομένως η θεσμοθέτηση του Συμφώνου Συμβίωσης είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Βέβαια, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχει ένα βασικό έλλειμμα -αναφέρθηκαν προηγουμένως τα προβλήματα αντισυνταγματικότητας και όχι μόνο, προβλήματα που λόγω του κενού- όσον αφορά τα ομόφυλα ζευγάρια και επομένως ξεκινάει παγιδευμένο. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα σε αυτό.

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ:
Αν θεωρείτε ότι με το να μην επεκτείνετε το δικαίωμα σύναψης του Συμφώνου Συμβίωσης στους ομοφυλόφιλους με αυτόν τον τρόπο θα προστατεύσετε το θεσμό του γάμου, εδώ είστε σε λάθος δρόμο τελείως. Και τούτο γιατί αν θεωρήσουμε ότι ο γάμος είναι θεσμός συνδεδεμένος με τις ηθικές αξίες της κοινωνίας μας, τότε με το να θεσμοθετήσουμε σήμερα το Σύμφωνο Συμβίωσης για τους ομοφυλόφιλους προστατεύουμε το γάμο και προλαμβάνουμε τυχόν άλλες εξελίξεις που θα προκύψουν στο μέλλον. Η ελεύθερη συμβίωση είναι μια συμβίωση με αποκλειστικά και μόνο νομική υπόσταση, είναι μια επίσημη παραδοχή που γίνεται από δύο άτομα τα οποία δηλώνουν ότι θέλουν να ζουν μαζί και ως εκ τούτου δεν συνιστά κοινωνικό πρότυπο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ:
Με τα ίδια επιχειρήματα περί κοινωνικής πραγματικότητας και με μεγαλύτερη δόση προοδευτικότητας, αν χρειαστεί και αν παραμείνετε λίγο ακόμα στην Κυβέρνηση, προβλέπω ότι θα μας φέρετε σύμφωνο συμβίωσης για τρείς και περισσότερους, γιατί υπάρχουν στην κοινωνία μας και οι τριγωνικές σχέσεις, υπάρχουν και σχέσεις περισσότερων από δύο ανθρώπων. Θα μας φέρετε και τέτοιο σύμφωνο; Είναι πράγματα αυτά, κύριε Υπουργέ, σοβαροί άνθρωποι να φέρνετε τέτοιους νόμους; Το νομοσχέδιο δεν λύνει, αλλά προκαλεί ζητήματα εκ του μη όντος. Σαν την απόφαση του Υπουργού Παιδείας με τα θρησκευτικά. Εκεί που δεν υπήρχε πρόβλημα, δημιούργησε. Του ήρθε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος. Είχε υπογράψει και στις ταυτότητες.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΑΓΙΟΥ-ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ:
Θα το ξαναπώ παρόλο που κάποιοι το αποφεύγουν για το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος δημιουργεί. Το ζέον θέμα των ομόφυλων ζευγαριών που πολύς ντόρος και συζήτηση έχει γίνει τελευταία γύρω απ’ αυτό και θα συνεχίσει, θεωρούμε ότι κάποια στιγμή μοιραία πρέπει να αντιμετωπιστεί και νομοθετικά. Το βέβαιον είναι ότι με αυτό το νομοσχέδιο ανοίγει μια πόρτα ώστε να εναρμονιστεί η ελληνική νομοθεσία, εφόσον πρώτα ενταχθούν όσο πιο ομαλά γίνεται στην ελληνική κοινωνία. Θεωρώ πως αν όχι όλοι τουλάχιστον οι περισσότεροι μέσα σ’ αυτή την Αίθουσα ομολογούμε και πιστεύουμε ότι καμιά ευνομούμενη πολιτεία δεν διαχωρίζει τους πολίτες της.
.

http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=syne081111.txt

ΗΠΑ. ΦΛΟΓΕΣ ΦΩΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

.

Bishop of Los Angeles says California voters 'ignorant' about homosexuality

religiousintelligence.co.uk, Thursday, 6th November 2008

By: George Conger.

The Bishop of Los Angeles has challenged California voters who backed the successful ballot initiative to ban gay marriage to examine their consciences and banish their ignorance on homosexuality.In a statement released on Nov 5, the Rt Rev J Jon Bruno (pictured) called upon Californians who supported Proposition 8 “to make an honest and dedicated effort to learn more about the lives and experiences of lesbian and gay humanity whose constitutional rights are unfairly targeted by this measure. Look carefully at scriptural interpretations, and remember that the Bible was once used to justify slavery, among other forms of oppression.”

With 99 per cent of precincts reporting, voters backed Proposition 8 by 5,376,424 to 4,870,010 votes, or 52 per cent to 48 per cent. Proposition 8 amends the state constitution to specify that only marriages between one man and one woman would be recognized as valid in California --- overturning a May 2008 state Supreme Court ruling that legalized same-sex marriage.

Bishop Bruno and the bishops of San Diego, California, Northern California, El Camino Real, and the bishop of the provisional diocese of San Joaquin lent their support in September to the “no” campaign.

Support for the ballot initiative was tantamount to “religious oppression,” Bishop Bruno charged as Proposition 8 was “a lamentable expression of fear-based discrimination that attempts to deny the constitutional rights of some Californians on the basis of sexual orientation.”

However, Bishop Bruno stated he was placing his trust in the courts to nullify the will of the people. “It is only a matter of time” he said, before the “narrow constraints” of Proposition 8 “are ultimately nullified by the courts and our citizens’ own increasing knowledge about the diversity of God’s creation.” (Συνέχεια στο σχόλιο 1)

.

AMERICA’S FIRST TRANSGENDER MAYOR: STU RASMUSSEN
The Huffington Post, 12/22/2008
SILVERTON, Ore. — Plenty of politicians reinvent themselves, but few do it quite like Mayor-elect Stu Rasmussen.
Rasmussen has been a fixture in Silverton politics for more than 20 years, and had twice before been mayor of the small city 45 miles south of Portland. Those terms, however, were before his breast implants and before the once-discreet crossdresser started wearing dresses and 3-inch heels in public.
Silverton has made Rasmussen the country's first openly transgender mayor, according to the Gay and Lesbian Victory Fund, a group that works to help openly lesbian, gay, bisexual or transgender people win elected office.
Rasmussen, 60, unseated incumbent mayor Ken Hector, with whom he had long clashed, by 1,988 votes to 1,512. (Συνέχεια στο σχόλιο 2)

ΤΟ ΤΑΜΠΟΥ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Corny Littmann is the only openly gay figure in the German soccer world

.
The Homophobic World of Football – Taboos on the Pitch
Dagmar Giersberg, goethe.de
Against all the odds professional football seems to be the only section of society in which there are no homosexuals. The fact however that nobody has come out can be put down to the extremely homophobic mood prevailing in this domain of the alpha-male.
Ever since Klaus Wowereit ,the Governing Mayor of Berlin, became the first leading politician in Germany to publicly announce with his famous words "I am gay – and that’s the way it is!", coming out in Germany has become much easier. Yet what these days might be considered to be a matter of course in the realm of culture and politics would shake the macho world of football to its very foundations.
Football – the last great taboo zone
According to statistics 10 to 15 per cent of Germans are either gay or lesbian. In terms of figures this means that there would have to be a whole bunch of gay men playing football in the German football leagues. Up to now however not a single one of the 800 players in German professional football has come out. (συνέχεια στο σχόλιο 1)

.

Germany's Gay Soccer Players Stuck Firmly in the Closet
Sonia Phalnikar
Politicians, pop stars and artists coming out of the closet hardly raise eyebrows in Germany. But it's an entirely different ballgame on the soccer field, where being openly gay remains strictly taboo.
German professional soccer hasn't seen a gay player to date. At least not officially. That isn't because there aren't any, but because they've decided keeping their sexuality hidden is preferable to the career-ending scorn, ridicule and even physical danger they would face if they came out of the closet.
That was the bottom line of a cover story by the popular German soccer magazine RUND last month which interviewed players who kept their homosexuality tightly under wraps. (συνέχεια στο σχόλιο 2)

WAS AM ENDE ZÄHLT - MULLIGANS - LOVE MY LIFE

.
Nothing else matters (Was am ende zählt) / Γερμανία, 2007
Director : Julia von Heinz
Carla runs away from home with great plans. She wants to go to Lyon to study fashion. At the train station her luggage is stolen and she has to stick with Rico who offers her a job on his construction site so she can earn money to finance her journey. On the same construction site, a boat which is transformed into a bar, Lucie lives with her brother Michael. Lucie and Carla, with their different concepts of life, are brought together by destiny.

Mulligans / Καναδάς, 2008
Director: Chip Hale
Mulligans is the kind of film that should appeal to all of the guys out there who have ever wanted to boff their best friends dad.
Tyler Davidson invites his college buddy chase home for the summer holidays and a secret is revealed that threatens to tear his perfect family apart. When Tyler´s mother, Stacey discovers her husband Nathan in an unspeakable affair, the Davidson Family´s world begin to collapse. The summer is ripe with adventure, revelations, and betrayal as this family learns how to laugh, cry and love again.

Love my life (Rabu mai raifu) / Ιαπωνία, 2006
Director: Koji Kawano
Ichiko Izumiya, 18 years old. She goes to language school and works at CD shop. Her father who is a translator has been bringing up Ichiko by himself after his wife passed away in her young age. One day, Ichiko fell in love with Eri. After a lot of hesitation, she introduces Eri to her father, what she doesn´t know is how her father can react as Eri is another woman. However, her father´s reaction is not the expected by Ichiko.

.

Δείτε τα τρέιλερ των ταινίων:

http://www.youtube.com/watch?v=7ltXQfCabbI
http://video.aol.com/video-detail/mulligans-movie-trailer/2968766536
http://www.youtube.com/watch?v=AlEERD85DTY

ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΣΤΗ ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ

photo: Roy Tan

.
Singapore gays plan massive rally
365gay.com, 11.07.2008
(Singapore) Singapore’s LGBT community is planning a massive rally to celebrate gay pride and chastise the government for its tough stand on homosexuality.
The event will mark a loosening of tight controls on public demonstrations at Speakers’ Corner in Hong Lim Park.
The rally is the brainchild of Roy Tan, a gay man who works in the health care industry. Tan, 50, originally planned to hold the event next week, but postponed it until next year, saying there had been such large LGBT interest he would need more time to organize it. Tan also said that he will form a committee with a number of those people who have offered help.
But he said that the event will be restricted to people from Singapore. Tan said that if foreigners were involved, it would require a police permit which might not be granted.
He said he hopes to hold a pride march around the park and then have speakers who would press for the repeal of anti-gay laws in Singapore.
Last October Singapore’s Parliament passed a sweeping revision of its penal law, eliminating sodomy as a crime for heterosexual couples but leaving in place provisions that could send gays to prison.
Under the law, anyone engaging in same-sex sodomy could face two years in prison, although police say no one has been charged in recent times.
Last August, Singapore banned a gay pride event, saying it ran counter to the city-state’s public morals.
In addition, censors refused to allow an LGBT book reading event that was to have been part of the pride celebration. A human rights forum was blocked. And a photography exhibit of of gays and lesbians was closed by police hours before it was to officially open.
The Media Development Authority balked at a book by author Ng Yi-Sheng about a young man’s fictional sexual adventures with older men including military officers and government officials.
The authority said that the book went beyond good taste and decency and disparaged public officers.
The human rights forum was to have featured Douglas Sanders, a professor emeritus in law at the University of British Columbia, Canada, and Thailand’s Chulalongkorn University.
The forum, titled “Sexual Orientation in International Law: The Case of Asia,” was deemed contrary to public interest.
The censorship board ordered the photo exhibition closed because it showed photos of gay men and women kissing. The board said that the show violated Singapore law because it promoted “a homosexual lifestyle.”
Earlier this year, the government fined two television stations that showed gay content.
One aired an episode of a home and decor series called “Find and Design” that featured a gay couple wanting to transform their game room into a new nursery for their adopted baby.
The other ran a commercial that showed two lesbians kissing.

THE DANISH GIRL

.
Nicole Kidman to star in 'The Danish Girl'
Story based on world's first post-op transsexual
By Gregg Goldstein, hollywoodreporter.com, 8-11-2008
Kidman will star in and produce "The Danish Girl," based on the true story of Danish artists Einar and Greta Wegener. Their marriage took a sharp left turn after Einar (Kidman) stood in for an female model that Greta (Theron) was set to paint. When their portraits become wildly popular in 1920s Copenhagen, Greta encouraged her husband to adopt the female guise. What began as a harmless game led Einar to a metamorphosis and landmark 1931 operation that shocked the world and threatened their love.
Both Kidman and Theron earned their best actress Oscars playing lesbian characters, in "The Hours" and "Monster," respectively.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ STONEWALL

Photo: Jonathan Alcorn

.
In what more than one protester has described as "the second Stonewall", Californians across the state have taken to the streets in spontaneous demonstrations to protest the passage of Proposition 8, which bans gay marriage in the wake of a Supreme Court ruling in May that allowed it. Here's a brief rundown of the past five days:
Day One (Nov. 5th):
While the rest of the world celebrated the election of Barack Obama, opponents of Proposition 8 gathered in gay enclaves like West Hollywood and San Francisco to hold impromptu rallies. In Los Angeles, a group of approximately 1,500 people, mostly younger, left the rally while it was still ongoing and marched up to Sunset Boulevard, forcing street closures. Police managed to divide the group, keeping 2/3 within West Hollywood.
The remaining group marched to the CNN building in Hollywood and then up to Hollywood & Highland, L.A.'s version of Times Square, where police barricading the group from entering the intersection. A tense standoff ensued, with some protesters breaking through the police lines and two being beaten by the police with billy clubs.
In all, four separate groups, about 3,000 people total, marched throughout Hollywood, Beverly Hills and West Hollywood throughout the night, with protesters holding a sit down protest at Sunset and La Cienega til 2:30am. Seven people were arrested.
Day Two (Nov. 6th)
Protesters march on the Mormon Temple in Westwood at around 2pm at the LDS Temple in Westwood (the church having donated almost 1/2 of the money raised by the Yes on 8 campaign) and moved throughout the west side of L.A., prompting the LAPD to close streets and one exit of the 405. At one point, the LAPD tried to to corral protesters back into West Hollywood, only to have the crowd reverse on them en masse at the corner of Santa Monica and Wilshire and head back to the Mormon temple. Traffic throughout the area was at a standstill most of the night.
While the protest was mostly peaceful, KCAL 9 reported that one woman, Jaime Meriwether, and her four friends were beaten by "Yes on 8" protesters and they showed footage of Mormons tearing down protest signs that had been placed on the fence of the temple. The Daily News reported that Maurice Carriere, a demonstrator, was punched in the face by a man in a pickup truck with a "Yes on 8" sign. Photos of Carriere and his attacker below, sent to us by flickr user takemytaco. Two people were arrested and another two were hospitalized.
Day Three (Nov. 7th)
The focus shifted to nearby Long Beach as 2000 protesters took to the streets. In what was becoming a trend, the protest refused to stay where police asked them to and the group marched onto Broadway, heading west for two miles before overtaking an intersection. A spokesman for the LBPD told the L.A. Times that the force“were so outnumbered, we were concerned for their safety”. Seven arrests were made.
Day Four (Nov. 8th)
In the biggest day of protests yet, crowds across the state turned out in huge numbers. "Thousands" of people in San Francisco marched on Market Street, blocking traffic for a couple hours, but it was in Southern California where the largest and longest protests occurred. In San Diego an estimated 10,000 people took to the streets at noon for a 90 minute long protest with no arrests. In Los Angeles, 12,000 people turned out in Silver Lake to rally and march in a protest initially organized by anti-war group ANSWER L.A.
As the rally organizers and police encouraged people to go home, spontaneous activists took to bullhorns yelling "We didn't come here to party! We need to make them see us!" and called for the protest to move to Hollywood and Highland. The police formed a barricade, preventing approximately 2000 people from moving up Sunset. As the crowd grew in size and became angrier, the police relented and retreated. Protesters marched up the street, through stalled traffic in jubilant celebration. After negotiating with police, who coordinated with the Department of Transportation, the protesters were allowed to march from Silver Lake to Hollywood and Highland.
Along the way, others joined the group, which swelled to approximately 4000. The group overtook the intersection for 45 minutes, before police moved them south. The crowd then continued along Sunset Boulevard and the Sunset Strip, arriving around 1:30 am. The crowd finally reached West Hollywood at 2pm, where it sat down blocking the intersection of San Vicente and Santa Monica while one of the marchers, Drew Barrymore, spoke.
Day Five (Nov.9th)
On the first Sunday since Prop. 8's passage, protesters took to places of worship to make their voice heard. Nearly 300 protesters showed up outside the Saddleback Church in Lake Forest. A protest in Oakland on the Mormon Temple forced police to close a nearby highway. Protesters also showed up outside the Mormon Temple in Los Angeles, the state capitol in Sacremento and at the DVD premiere of Kung Fu Panda at Mann's Chinese Theater in Hollywood.
Protests continue to be planned and have spread to cities across the country. (Queerty, 10-11-2008)

.

Διαβάστε επίσης:

Schwarzenegger tells backers of gay marriage: Don't give up (Los Angeles Times) στο σχόλιο 1

ΜΟΥΣΤΑΦΑ

Directed by Can Dundar, a leading documentary-maker with an until now spotless secularist record, Mustafa is the first Turkish film to emphasise the private side of the man whose stern features preside over public buildings across the country

.
Το ντοκιμαντέρ «Μουσταφά» προκαλεί πολιτικές αντιδράσεις στην Τουρκία
Αποκαλύψεις και για τα θετά παιδιά του Κεμάλ
ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής, 2/11/2008
Το τουρκικής παραγωγής ντοκιμαντέρ «Μουσταφά», που έχει θέμα τον βίο του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στις τάξεις του πολιτικού κόσμου στη γείτονα.
Η πρώτη προβολή του ντοκιμαντέρ, που ξεκίνησε την 85η επέτειο της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας (29 Οκτωβρίου), συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία η ευρύτερη κεμαλική παράταξη, με αποκορύφωμα την υπόθεση Εργκενεκόν, δέχεται αφόρητες πιέσεις. Θα περίμενε λοιπόν κανείς, υπό τέτοιες περιστάσεις, ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τον βίο του ιδρυτή του κοσμικού κράτους της Τουρκίας να τονίζει τα κεμαλικά σύμβολα και να τονώνει γενικότερα τις θέσεις της κεμαλικής παράταξης εναντίον των ισλαμιστών. Αντ' αυτού, ο παραγωγός Τζεμ Ντουντάρ, γνωστός δημοσιογράφος -αρθρογραφεί στη «Μιλιέτ» του συγκροτήματος Ντογάν- και παραγωγός με στενές διασυνδέσεις με το καθεστώς, επέλεξε μια διαφορετική προσέγγιση του ηγέτη-συμβόλου. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες επιτυχίες του που είχαν επίκεντρο τον ηγέτη, όπως το ντοκιμαντέρ «Σαρί Ζεΐμπέκ» (1993) με θέμα τις τελευταίες 300 ημέρες του Κεμάλ, ο Ντουντάρ επέλεξε τούτη τη φορά να ερευνήσει τον ιδιωτικό του βίο.

Σε μια ταινία διάρκειας 110 λεπτών, ο παραγωγός, μετά από μακρόχρονη έρευνα στα κρατικά αρχεία του εσωτερικού και του εξωτερικού, φέρνει στο φως της δημοσιότητας πληροφορίες που έως τώρα παρέμεναν άγνωστες στο ευρύ κοινό. Ο Ντουντάρ, με αφετηρία τις πληροφορίες που συνέλεξε από τα προσωπικά ημερολόγια και την αλληλογραφία του Κεμάλ, που αποτελούν την πρωτογενή πηγή της έρευνάς του, πλάθει ένα διαφορετικό πορτρέτο πολιτικού ανδρός από εκείνο που μας είχε μάθει η επίσημη ιδεολογία.

Το ντοκιμαντέρ αυτό δεν θα μπορούσε να μη βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του πολιτικού κόσμου στη γείτονα, μια και, πέραν από ιδεολογικά και πολιτικά θέματα, αγγίζει και ζητήματα «ταμπού». Η αντίδραση του Ντενίζ Μπαϊκάλ, προέδρου του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), ήταν πράγματι άμεση. Ενοχλημένος από την προσέγγιση που επιφύλαξε ο Ντουντάρ στον ηγέτη-σύμβολο της κεμαλικής Τουρκίας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του κυρίως για τη σημειολογία του τηλεοπτικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε. Ο Μπαϊκάλ θεώρησε προσβλητικές τις σκηνές εκείνες που προβάλλουν τις αδυναμίες του Κεμάλ, όπως την τάση του για την καλή ζωή, καθώς και εκείνες που αναφέρονται στην απομάκρυνση των άλλοτε στενών συνεργατών του από την εξουσία. Η αντίδρασή του δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς μια «απομυθοποίηση» του ηγέτη Κεμάλ θα έχει, αναμφίβολα, σοβαρές συνέπειες και σε πολιτικό επίπεδο. Η προβολή του ντοκιμαντέρ ουσιαστικά ισοδυναμεί, αφενός, με την υπονόμευση της ιδεολογίας που ενσαρκώνει το ίδιο του το κόμμα, και, αφετέρου, με την ενίσχυση των αντι-κεμαλικών και φυγόκεντρων δυνάμεων που επιθυμούν να σταθεροποιήσουν τη θέση τους στην πολιτική σκηνή της γείτονας.

Ωστόσο, το ντοκιμαντέρ θίγει και θέματα πολύ πιο ενοχλητικά για το καθεστώς, αλλά και για την ίδια την Τουρκία. Ο Ντουντάρ αφιερώνει περίπου 10 δευτερόλεπτα σε μια σχεδόν άγνωστη πτυχή της ζωής του Κεμάλ: στον Αμπντουραχίμ Τουντζάκ, το ψυχοπαίδι του Κεμάλ που το είχε υιοθετήσει το 1916, όταν υπηρετούσε στις ανατολικές επαρχίες τις Αυτοκρατορίας. Ο Ντουντάρ φέρνει στο φως της δημοσιότητας εικόνες του Κεμάλ με το οχτάχρονο παιδί να φορά τις τοπικές ενδυμασίες του Βαν. Ο δημοσιογράφος είχε προλάβει να πάρει συνέντευξη από τον Τουντζάκ λίγο πριν αποβιώσει το 1999. Τότε, σε ερώτησή του για το εάν είναι γόνος του Κεμάλ, ο Τουντζάκ απήντησε ζητώντας το δικαίωμα να πάρει μαζί του στον τάφο τα μυστικά που είχε. Ας υπενθυμίσουμε πως ο Κεμάλ είχε αρκετά θετά παιδιά. Τα περισσότερα είχαν ορφανέψει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ίσως να μην είχαν τουρκικές ρίζες, όπως φημολογείται για τη Σαμπιχά Γκιοκτσέν, πρώτη γυναίκα αεροπόρο στην Τουρκία, ότι ήταν αρμενικής καταγωγής. Να ήταν άραγε θύμα της γενοκτόνου πράξης των Νεοτούρκων (1915) και ο Αμπντουραχίμ; Εάν θα μπορούσε να αποδειχτεί αυτή η υπόθεση, το τουρκικό κράτος θα είχε δεχτεί ακόμα ένα πλήγμα, καθώς η πράξη της υιοθεσίας στην προκειμένη περίπτωση εμπίπτει, πέρα από κάθε αγαθό σκοπό, στον ορισμό της γενοκτονίας.

Διαβάστε επίσης:
NOCTOC: Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ

Δείτε το τρέιλερ πιέζοντας εδώ

ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ 3

Αυτό που λέμε προκαθορισμένος ρόλος είναι το μεγάλο ατού της ετεροφυλοφιλίας και που -ειδικά εσένα- σε απαλλάσσει από το άγχος της επικείμενης χρησιμοποίησης. Λείπει όμως η γοητεία του απρόοπτου, λείπει το πρόσωπο όπου πάνω του τρίβεις το δικό σου και πληγιάζει απ' το σκληρό γένι. Λείπει η τρυφεράδα ίσου προς ίσον κι αυτή η λαχτάρα και μυστικότητα του αμαρτωλού σμιξίματος το χέρι που χαμηλώνει κρυφά κάτω απ' το τραπεζάκι για ν' ανταμώσει το άλλο νευρώδες χέρι και να συμπλακεί μαζί του σε επικίνδυνο παιχνίδι.
Κανένα σύστημα, κανένας επιστημονισμός, τίποτα δεν μας σώζει από τις ναρκωτικές επιδράσεις του έρωτα, που μετατρέπει ένα ολόγιομο φεγγάρι, από δορυφόρο προς εξερεύνηση, σε ντεκόρ που πλαισιώνει τρυφερά αισθήματα. Τα στοιχεία της φύσης γίνονται τότε σύμμαχοι και οι ήχοι, οι εναλλαγές, τα μυστήριά τους νανουρίζουν τους δαιμονισμένους σφυγμούς μας. Γίνονται σημεία αναφοράς και κώδικες συνένοχης συνεννόησης με τον άλλον. Τα ερωτόλογα και οι όρκοι αποκτούν την ισχύ του πιο εξακριβωμένου μαθηματικού τύπου... Ο ουρανός που σε πλάκωνε με το μυστήριό του, στεφανώνει τώρα το ρομαντικό σμίξιμο. Ώσπου φτάνει η ώρα να προδώσεις ή να προδοθείς. Ξαναγίνονται όλα μαύρα.
Παλαμιώτης Γιάννης: Από το πάρκο στο κενό (Πολύχρωμος Πλανήτης, 2008)

.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008 και Ώρα 20.00, στο Βιβλιοπωλείο Πολύχρωμος Πλανήτης, Αντωνιάδου 6 , Αθήνα. τηλ. 210.8826600

.

.
Έκθεση με φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας ταινίας του Bruce la Bruce, “Otto or Up with Dead People” και τα πρωτότυπα κοστούμια της ταινίας, σχεδιασμένα από τον διεθνούς φήμης σχεδιαστή Rick Owens.

.
Otto; or, The Making of a Zombie

10 – 21 Νοεμβρίου - 21:00 - Είσοδος ελεύθερη

M-art Space, Σόλωνος 10 & Ηρακλείτου – 2ος όροφος
Opening, Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2008, 21.00

"ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ". Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τα "Ουράνια Πλάσματα" - μία από τις πρώτες δημιουργίες του σκηνοθέτη της τριλογίας "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών", Πίτερ Τζάκσον - είναι μια προκλητική ταινία με θέμα μια αληθινή ιστορία που συγκλόνισε μια ολόκληρη χώρα, τη Νέα Ζηλανδία. Όταν οι συνθήκες φέρουν κοντά δύο ονειροπόλες έφηβες, αναπτύσσουν μεταξύ τους ένα δυνατό δεσμό, δημιουργώντας ένα φανταστικό κόσμο που μόνο αυτές μπορούν να μοιράζονται. Σύντομα όμως οι γονείς τους ενοχλούνται από τη σχέση που έχουν αναπτύξει οι δύο κοπέλες και απειλούν να κρατήσουν μακριά τη μία από την άλλη. Σαν απάντηση, τα κορίτσια αποφασίζουν να παραμείνουν ενωμένα, καταστρώνοντας ένα μυστικό σχέδιο που θα οδηγήσει σε σοκαριστικές εξελίξεις...

.
Parker and Hulme
By Hugh Young and Alison J. Laurie
Tea-shop proprietor Agnes Ritchie was shocked when two bloodstained teenage girls ran screaming into her kiosk in Victoria Park. Her husband Kenneth was even more shocked when he went where they told him, and found a woman’s body, badly beaten about the head.
It was June 22, 1954, and violent death was rare in conservative Christchurch. The girls’ story, that the mother of one of them, Honora Parker, had fallen and repeatedly banged her head, soon fell apart; her injuries were too horrific. A bloodied half-brick and a lisle stocking were found nearby and quickly established as the murder weapon. Pauline Parker’s diary was found immediately by the police and detailed their plans for the crime: Pauline (16) and later Juliet Hulme (15) were charged with murder.
But what had prompted Pauline and Juliet to kill Pauline’s mother one fine winter afternoon in a popular hillside recreation area? The question has prompted a novel ("Obsession" by Tom Gurr), chapters, usually lurid, in several anthologies of murder cases, a lesbian analysis, and a popular feature film (Heavenly Creatures directed by Peter Jackson).
The case brought together several disturbing elements - females who stepped outside the expected gender role by becoming perpetrators rather than victims of a violent crime, and the frightening prospect of young girl delinquents as killers.
Other entries in Pauline’s diary suggested a sexual relationship between the girls, and this helped to establish the crime as one linking the twin spectres of lesbianism and murder.
The class-difference between the girls was an important element of the trial, though not referred to in modern terms. Juliet was the elder child of Hilda Hulme, a vice-president of the Marriage Guidance Council, and Dr Henry Hulme, rector of Canterbury University College, while Pauline’s father, Herbert Rieper, ran a fish-shop, and was legally married to another woman. (Honora and Herbert had lived together for 23 years and the whole family including Pauline were known as Rieper until the trial.). Pauline was the second of three daughters. (A firstborn son had died as a baby, and the third daughter had Down’s Syndrome.)
The two elements of Pauline’s diary on which attention has focussed since selected entries were presented at the trial are the gangster-movie tone in which they planned the killing ("moider") and the sexual relations between the girls. A passage about the girls re-enacting lovemaking between famous (heterosexual) couples was a particular favourite of the tabloids. (It reappeared in a New Zealand women’s magazine in 1997.)
There is no doubt the girls found solace in each being an outsider. (Juliet’s family was atypical for its day, Hilda’s lover Walter Perry - a former marriage guidance client - living in the house with them while they preserved a mask of respectability. Pauline’s household was crowded with family and boarders; privacy was an issue.) Their friendship was correspondingly passionate and mutual, but whether it can be called lesbian as we now understand the term is a matter of opinion. It was certainly depicted as lesbian in the courtroom by both the prosecution and the defence, and entered New Zealand mythology on homosexuality as a cautionary tale with which to warn women, and especially young girls, of the possible consequences of such "unnatural" relationships.
Both girls did a good deal of creative writing both separately and together, which the defence tried to use as a proof of their insanity. In particular, defence psychiatrist Dr Reginald Medlicott fastened on an unusual entry where Pauline wrote that they had had a visionary experience together on Good Friday, 1953, at Port Levy, in which they found "the key to the fourth world" where they would go when they died. Their dreams of writing novels and going together to Hollywood to become stars were all portrayed as madness by Dr Medlicott - ironically so in the light of Juliet’s later career as a famous crime novelist.
Soon after Juliet found her mother in bed with Perry, the Hulme household collapsed. Dr Hulme was asked to resign as rector and the Hulmes decided to divorce. Juliet was to be sent to South Africa to stay with an aunt while her brother Jonathan went with his father to England. The Reipers were relieved that the girls were to be separated, but Pauline wrote in her diary that Hilda Hulme encouraged her to believe that she could go with them to England. The impending separation was presented by both defence and prosecution as the motive for the killing. The book "Parker & Hulme: a Lesbian View" explores other possibilities.
The trial was a cause celebre, crowds packing every session. The defence conceded the fact of the killing, but attempted to prove the girls "mad"; the prosecution that they were just "bad". Dr Medlicott diagnosed chronic delusional insanity - paranoia. Local psychiatrist Dr Maurice Bevan-Brown was to publish a paper (without ever having seen the girls) diagnosing "Pathological Character Trait". ("Homosexuality in late adolescence is always a sign of emotional immaturity," he wrote.) Dr Kenneth Stallworthy for the prosecution disputed that homosexuality and paranoia were closely related.
In the event, both prosecution and defence agreed that the girls failed the 19th century M’Naghten test for legal insanity - they knew the nature and quality of their act: "they knew what they were doing and they knew that it was wrong."
It took the jury less than three hours to find both girls guilty of murder. Since they were under 18, they could not be sentenced to death, so they were imprisoned "during Her Majesty’s pleasure." Juliet served her time in the women’s section at the nineteenth century Auckland prison of Mt Eden, Pauline mainly at Arohata Women’s prison near Wellington. Juliet’s physical conditions were the more uncomfortable, and she was the only child in Mt Eden. Pauline had the company of other young offenders. Because of the high profile of the case and partly because of Juliet’s social class, both girls were given excellent educational opportunities in prison.
They were released separately after five years, and apparently never saw each other again. Juliet immediately went overseas, converting to Mormonism and eventually settling in Scotland, where she made a new identity (which she has recently disclosed) as a successful author of Victorian murder mysteries, Anne Perry. Pauline remained on probation in New Zealand, not leaving the country until 1965. She attended Auckland University, mixed in the Auckland lesbian community and told at least one lover about her past. (According to a "shock horror" article in a NZ women’s magazine, she now lives as a recluse in a small English village.)
The real significance of the case in New Zealand is the negative attitudes it created about lesbians, especially for teenage girls, for many years afterward (closely parallel to the effect of the Wilde trials on men). Throughout New Zealand, but especially in Christchurch, the mythic link between "lesbian" and "killer" had been re-affirmed. This affected not only heterosexuals but also young lesbians’ attitude toward themselves, creating the fear that any hostility they might feel towards their mothers was their own share of the Parker-Hulme "pathology". Any girl who seemed more than usually attracted to a friend was likely to fill her parents with fear. Others, however, were beneficially alerted by the case to the existence of other lesbians. (gaynz.net.nz)

ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ 2

Μichelangelo Buonarroti

SΟΝΕΤΤΟ LV

(Tu sa’ ch’ io so, signor mie, che tu sai)
Μάθε ότι ξέρω, κύριε μου, πως το ξέρεις

Μάθε ότι ξέρω, κύριε μου, πως το ξέρεις
ότι έρχομαι κοντά σου τη μορφή σου να απολαύσω’
κι εσύ καλά το ξέρεις πως το ξέρω ότι πολύ καλά με ξέρεις.
Γιατί λοιπόν διστάζεις να χαιρετηθούμε;
Αν είν' αληθινή η ελπίδα που μου δίνεις,
αν είν' αληθινός ο μέγας που μου προσφέρεις πόθος,
ας σπάσει ο τοίχος που τα δύο αυτά χωρίζει,
γιατί δύναμη διπλή έχουν τα πάθη που κρυμμένα παραμένουν.
Αν εγώ μόνον εσένα, λατρεμένε κύριε μου, αγαπώ,
μην περιφρονείς ό,τι πιο πολύ σ' εσέ λατρεύω:
τον έρωτα που ο ένας για το πνεύμα αισθάνεται του άλλου.
Αυτό, που στο όμορφο πρόσωπο σου νιώθω και λαχταρώ συνάμα,
και στρεβλωμένα το κατανοεί η σκέψη των ανθρώπων,
όσοι να το γευτούν θελήσουν,
καλύτερα πρώτα γι' αυτούς ο θάνατος να έλθει.

Ελεύθερη απόδοση από τα ιταλικά: Βαγγέλης Β. Ηλιόπουλος
Aπό την Οδό Πανός – τ. 96, Μάρτιος 1998

AUTOFELATIO

Σκηνή από την ταινία Shortbus

.

Interview with Al Eingang
- And how did you get into self-sucking?
- When I was growing up in Swarthmore, outside of Filadelphia. Our neighborhood had a wonderfully egalitarian ethos. The boys and girls all played with dolls together, we all played - kick-the-can together. I tried everything I could think of when I was a little kid. I jerked off, played with my ass-hole, whatever. When I was eleven, I read a copy of Kinsey report my mom had at home. There was a short section on autofelatio. I read it and I tried it.
- And practice makes perfect…
- It got easier as I got older. Who wouldn’t want to do it. It seemed like an unremarkable thing to me. I have a more intimate relationship with my body than most men do. One of the things about growing older is that I appreciate my cock more and more. Sometimes I’m standing at the toilet and I look down and think, “God, I love my cock”. The feeling has definitely gotten stronger over time.

.
Butt (Taschen, 2006)

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ

.
THE POWER OF THREE
Εδώ και καιρό έχω αναπτύξει μια θεωρία περί του ιδανικού νούμερου ατόμων που πρέπει να έχει μια παρέα από νέους, ωραίους και διαθέσιμους γκέι εργένηδες όταν βγαίνουν για αναζήτηση συντρόφων (κοινώς: γκομενότσαρκα). Η θεωρία μου αυτή επιβεβαιώθηκε και προχτές κατά την εξόρμησή μας στο γκαζοχωριό όπου για άλλη μια φορά δε βρέθηκε ο πρίγκηπας (ή έστω το άσπρο άλογο).
Άποψή μου λοιπόν είναι ότι η ιδανική παρέα πρέπει να αποτελείται από 3 άτομα. Είναι ένα ευέλικτο σχήμα, εύκολο να βρουν τραπέζι ή ακόμη καλύτερα σταντ, και φυσικά μπορούν να μετακινούνται με άνεση όταν είναι όρθιοι. Επίσης, τα 3 άτομα κάνουν μπαμ από μακριά ότι είναι εργένηδες (δύσκολα βγαίνει κάποιος μόνος του με ζευγάρι για να κρατάει φανάρι!) και ο υποψήφιος γκόμενος δε χρειάζεται να αποκρυπτογραφήσει ποιος τα έχει με ποιόν σε μια μεγάλη παρέα, ή ακόμη χειρότερα αν δυο φίλοι είναι απλά φίλοι ή όχι. Σε περίπτωση μάλιστα που καταφέρει κάποιος από τους τρεις και πιάσει κουβέντα με κάποιον, μένουν άνετα οι άλλοι δυο να συνεχίσουν τη βραδιά και την αναζήτηση βεβαίως.
.

.

Επαναλαμβάνω για να μην έχουμε παρεξηγήσεις, αυτή η σύνθεση παρέας είναι μάλλον η ευνοϊκότερη ΜΟΝΟ όταν βρισκόμαστε σε εντεταλμένη αποστολή εύρεσης πρίγκηπα, σε όλες τις άλλες εξόδους όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο! :)
P.S. Επίσης για να κάνεις γνωριμίες πρέπει να έχεις και το ανάλογο θάρρος και θράσος, αλλά αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία...
.

THE HOURGLASS

ΤΡΙΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗΝ ΓΚΕΪ ΑΓΟΡΑ

.
Three Steps to Gay Market Success
communitymarketinginc.com
Step 1: Research
Gather and study as much data as you can about your prospective markets, and learn about the sensitivities, preferences, motivations, etc. of those markets. We use a mix of intelligence-gathering approaches with our clients. Depending on the client and the desired markets, these may include regional, national or international surveys; focus groups in target markets; exit or field surveys; customer satisfaction surveys; and advisory boards. Only with this information will the marketer be prepared to make educated decisions about what to market, how, to whom, and with what message or offer.
Research also helps evaluate market size/feasibility/potential, and establishes a baseline against which the marketer can measure success. It’s often difficult to determine how well a campaign is actually doing, because a majority of LGBT consumers prefer to remain anonymous (for many, varied reasons). That reality makes it a challenge to measure success with the usual coupons or tracking codes, which gay men and lesbians are averse to using. You could be generating significant new business but not know it, and may then loose heart (and your budget) by making incorrect assessments. Surveying for a baseline and then conducting follow-ups has been a far more accurate way of measuring results against goals
Step 2: Positioning & Preparation
Positioning is an important step, to determine where your product or service fits into an increasingly competitive market space, and how to message your value proposition. Again, it may have been enough to just “show up” several years ago. No more. You need to rise above the noise. Take a look through popular LGBT publications to see how other companies, perhaps including your competition, are representing themselves. Then do better.
Equally important is, simply put, preparation. This exercise involves taking an assessment of your own internal policies and best practices. Gay and lesbian consumers are acutely aware of corporate policies and practices that are usually overlooked by the mainstream, and this influences their purchasing preferences. Examples: Don’t even take your first step toward the LGBT marketplace until you have ensured equality in your hiring practices, and in your company’s treatment of its gay and lesbian employees. Be sure you have earned the gay marketing buy-in at all company levels, from top execs to the line staff who will interact with your LGBT customers (retail sales reps, receptionists, customer service agents, etc. as appropriate). Sensitivity training may be important in certain circumstances. Dedicating resources to well-matched LGBT charities should be considered. These days, no gay or lesbian consumer will take a major corporation seriously if it does not have a high HRC index rating (see HRC.org) indicating that it’s genuine about serving the LGBT community.
Also: Look at your consumer offers. Are they equal, as well? Avis made a meaningful statement when it promoted its “no extra fee” for same-sex partners to drive a rented car, equal to their policy for married heterosexual couples. These may seem like small issues but they can be leveraged into important messages of inclusion.
It’s simply a waste of resources to invest in marketing but then not deliver on the explicit or implied, “we’re gay friendly!” promise. Ensure a good, solid start with proper preparation. You’ll enjoy results much sooner, and for a lot longer than otherwise. This is the firm foundation on which to build a successful plan.
Step 3: Marketing Planning
Unfortunately this is the “first step” for most marketers, but it ought to be the final one. Marketing planning should be based on market intelligence. Otherwise, what are you selling? To which targeted LGBT markets? With what message and imagery? In which media? Clearly, without this information marketers are shooting in the dark. Launching a campaign, without the benefit of survey and focus group insight is, in fact, research; it’s just a far more shot-in-the-dark, time-consuming and budget-burning way of going about it. Better: Make educated decisions. Build a powerful plan that includes a variety of approaches (see below), based on your market research findings, your positioning, and your corporate citizenship strengths.
Community Marketing offers a powerful portfolio of marketing and advertising products and services to reach LGBT consumers. But be realistic: Don’t take a “quick buck” approach, or you will surely be disappointed. A consistent, strong presence will earn you market share growth in this increasingly important segment. Community Marketing will guide you toward meeting your goals with minimum risk, and maximum growth potential.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ

.
Sweden sets date for gay church weddings
AFP/The Local (thelocal.se), 6-11-2008
Prime Minister Fredrik Reinfeldt has said Sweden may allow homosexuals to marry in the Church of Sweden from May 2009 pending the adoption of a new law.
While heterosexuals in Sweden can choose to marry in either a civil ceremony or a church ceremony, homosexuals are only allowed to register their partnerships in a civil ceremony. But this could all change should parliament pass legislation due to be presented shortly

"Sweden could have a gender neutral marriage law by May 1, 2009," Reinfeldt told Swedish Radio.Civil unions granting gays and lesbians the same legal status as married couples have been allowed in Sweden since 1995.

If the new legislation is adopted, Sweden, already a pioneer in giving same-sex couples the right to adopt children, would become the first country in the world to allow gays to marry within a major church.

The Lutheran Church, which was separated from the state in 2000, has since January 2007 offered gays a religious blessing of their union. It has previously said it wants the word "marriage" reserved for heterosexual unions.

Pastors who do not want to perform a gay wedding ceremony may however have the right to refuse, something gay rights' activists have criticized.

In 2007, 74 percent of Swedes were members of the Lutheran Church.

Sweden's four-party centre-right government has been split on the issue, with the junior partner Christian Democrats also opposed to the use of the word "marriage" for homosexual unions.

However the three other parties, the conservative Moderates, the Liberals and the Centre Party, are in favour of a gender neutral law that eliminates the current reference to marriage as something between a man and a woman.

The opposition Social Democrats, the country's biggest party, also support such a law, and together the parties would garner enough support to adopt the legislation in parliament.

The issue has been a tricky one for Reinfeldt and the leader of the Christian Democrats, Göran Hägglund."The coalition government has agreed that we will present a basic marriage bill to parliament. The three parties in favour of a gender neutral marriage law will then present an accompanying motion seeking to have such a law in place by May 1, 2009," Reinfeldt said.

Hägglund said he was disappointed the coalition had failed to reach a compromise, telling news agency TT "there should have been a way to find a joint agreement."

ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ 1

Μichelangelo Buonarroti

SONEΤΤΟ XXXII

(S’ un casto amor, s’ una pieta superna)
Αν έρωτας αγνός, αν υπέρτατη αγάπη

Αν έρωτας αγνός, αν υπέρτατη αγάπη,
αν μοίρα κοινή μεταξύ δυο εραστών είν' μοιρασμένη,
αν τα βάσανα του ενός εξίσου και τον άλλον ενδιαφέρουν,
αν ένα πνεύμα, ένας πόθος, δυο κυβερνά καρδιές’
αν μία ψυχή σε δυο κορμιά αιώνια έχει γίνει,
μαζί υψώνοντάς τα με τα ίδια φτερά στον ουρανό’
κι αν αιφνίδια ο Έρως με σαΐτα χρυσή
τα σπλάχνα και των δυο ξεσκίζει’
αν ο ένας τον άλλον αγαπά κι όχι τον εαυτό του,
από την ίδια ξεκινώντας ηδονή
έτσι ώστε κι οι δυο στον ίδιο
να θέλουνε να φτάσουν στόχο’
αν χίλια κι άλλα χίλια συμβαίναν τέτοια,
όλα μαζί δε θα 'ταν ούτε το ένα εκατοστό
των δεσμών πίστης κι αγάπης
που εμάς τους δυο ενώνει’
μόνο μια στιγμή οργής
τον δεσμό αυτόν μπορεί να καταλύσει.

(μπορεί λοιπόν μια στιγμή οργής
ετούτον τον δεσμό να καταλύσει;) *

Ελεύθερη απόδοση από τα ιταλικά: Βαγγέλης Β. Ηλιόπουλος
Aπό την Οδό Πανός – τ. 96, Μάρτιος 1998

.

.
* Σ.τ.Μ. Υπάρχει και η εκδοχή Frey, ο οποίος βάζει ερωτηματικό στον τελευταίο στίχο, οπότε αυτός αποκτά και άλλο νόημα.

XEVI MUNTANÉ

Xevi Muntané (Ισπανία): Torero

ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΟΥ

.
Πρωτοπάτησα στη Συγγρού τα δύσκολα εκείνα χρόνια που νόμος ήτανε ό,τι αποφάσιζε η Αλόμα και τα τσιράκια της. Η Ναργκίς, η Μπέττυ, η Λίτσα, η Παντέλω και πολλά άλλα κορίτσια τότε- γριές τώρα, όσες ζουν ακόμα- ήτανε οι πρώτες που σαν μπουμπούκια ξεπετάγονταν. Δεν ήτανε το εύκολο κέρδος που τις μαγνήτιζε στον δρόμο, αλλά η ανάγκη τους να επαναστατήσουν σε μια συντηρητική κοινωνία που εξαιτίας της χούντας δεν έμελλε να γνωρίσει τη σεξουαλική επανάσταση που έσκασε σαν βόμβα στην Αμερική. Ήταν οι πρώτες δηλωμένες gay/τρανσέτες.
Όλες την πάτησαν γιατί νόμισαν ότι μέσα στους κόλπους της η νύχτα κρύβει θησαυρούς έτοιμους να τους δώσει. Λάθος μεγάλο, γιατί η νύχτα κρύβει λάσπες και σκατά. Αφομοιώθηκαν όλες από αυτό το σύστημα που όλα τα μετράει σε λεφτά’ φρέσκο κρέας να θρέψει τους μαστροπούς, τους έμπορους ναρκωτικών και κάθε λογής πτωματοφάγα σκουλήκια. Έθαψαν τα όνειρά τους και έγιναν εμπόρευμα. Ακόμη και η Συγγρού, που είναι ένας δρόμος, είναι χωρισμένη σε δικαιοδοσίες, δηλαδή ένα κομμάτι του δρόμου ανήκει σε μια κοπέλα που πληρώνει «ενοίκιο» ή «ποσοστά» σε κάποιον, που με τη σειρά του δίνει λόγο σε κάποιον ανώτερο και πάει λέγοντας. Και φυσικά δεν είναι ολόκληρος ο δρόμος σε μια σταθερή τιμή ενοικίασης.
Τα βράδια της δεν είναι ποτέ ήρεμα και πώς να είναι όταν διαφορετικές κοπέλες ανήκουν σε προστάτες διαφορετικών ομάδων και τα συμφέροντα συγκρούονται; Όταν για μια «καλή» θέση σε κάποιο σημείο εμπλέκονται μαγαζιά, μπράβοι, κοπέλες, οι νταβατζήδες τους και το κακό συναπάντημα.

Ευάγγελος Αδαμάκης: ανήρ εκδιδόμενος (Καστανιώτης, 2008)

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ 1

.
Είχε πιει πολύ, της ζήτησα να φύγουμε να την πάω σπίτι. «Σεβαστουπόλεως 40», απάντησα στον ταξιτζή και την ανέβασα ως την πόρτα του σπιτιού της. Την έβαλα στο δωμάτιό της, μου ζήτησε να τη βοηθήσω να γδυθεί. Το καλσόν ήταν κολλημένο επάνω της, ή εγώ ήμουν τόσο αγχωμένη που είχα χαθεί τελείως. Με έπιασε από τα μπράτσα, με έριξε βίαια στο κρεβάτι, και χωρίς να προλάβω να αντιδράσω βρέθηκα από πάνω της… Τη συνέχεια δεν θα μπορούσα να τη φανταστώ ποτέ. Η πρώτη φορά λένε πως πονάει, και είχε πραγματικά πονέσει. Πρώτη μου φορά με μια γυναίκα κάτω από τα σεντόνια, γυμνές, μέσα στους οργασμούς μας. Κάναμε έρωτα και έκλαιγα πεισματικά, αδιάκοπα, εκείνη τριβόταν στα πόδια μου και προσπαθούσε να με κάνει να το απολαύσω.
- Γιατί κλαις μωρό μου; Δε σημαίνει τίποτα αυτό, μην το φοβάσαι, δε θα μας στιγματίσει το ήθελες, το ξέρω, γιατί κλαις; Δε σημαίνει πως είμαστε λεσβίες, μην τρέμεις. Δεν σου αρέσει; Κάνω κάτι λάθος; Πες μου! Πού θέλεις να σε ακουμπήσω; Ο ρυθμός μου δεν σου αρέσει, δεν σε ανάβει;
Τι βλακείες ήταν αυτές που μου κοπανούσε εκείνη την ύστατη στιγμή της πεμπτουσίας του έρωτα μου! Φυσικά και θα με στιγμάτιζε! Ήξερα ποια είμαι! Ήμουν ερωτευμένη μαζί της! Ήθελα να είμαι ερωτευμένη μαζί της! Φυσικά και μου άρεσε ό,τι κι αν έκανε, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν με ακουμπούσε, οποιονδήποτε ρυθμό κι αν είχε! Ήθελα να μπαίνει μέσα μου συνέχεια, να κάνω σ’ αυτήν το ίδιο, να με παίρνει, να την παίρνω. (…)
Εκείνο το ξημέρωμα της Παρασκευής με είχε βρει έτοιμη να δοθώ ξανά και ξανά…

Κωνσταντίνα Κοσμίδου: Νορμάλ (Μπαρτζουλιάνος, 2008)

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΣΕ ΙΟΡΔΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΑΙΣΙΑ

ΙΟΡΔΑΝΙΑ
Four gay men, some of them transvestites, were arrested on October 23 in a park of the Jordanian capital city of Amman, the gay French magazine Têtu recently reported.
The military governor of Amman, Saad Manasir is waging a campaign against the LGBT community, according to the magazine. On several occasions he has expressed his desire to put an end to the “propagation of depravation” by using tactics of repression.
According to Al-Ghad (http://www.alghad.jo/?news=370031 ), a daily Jordanian paper that keeps strong ties with the monarchic power, the four men had been placed in solitary confinement in order to avoid the “spread of contagious sexual diseases” within its penitentiary institution. Al-Ghad also suggests that the four be submitted to a psychiatric exam in order to find out what might have caused their “sexual anomaly.” The paper supports the repression campaign until “morale” is reestablished.
Homosexuality has been legal in the Jordanian kingdom since 1951, but the mainly Muslim population usually shows virulent opposition against it. No civil rights legislation exists to protect LGBTs in the country, and the local LGBT associations are weak when they even exist. (Thibault Chareton, The Advocate)

.

.
ΜΑΛΑΙΣΙΑ
POLICE BUST GAY PARTY, DETAIN ABOUT 70 MEN WEARING JUST A TOWEL
BUTTERWORTH, Nov 2 (Bernama)
The humble bathroom towel was the 'theme' of the three parties meant exclusively for men.
As it turned out, most of the 70 men who turned up to have fun and frolick with one another, wore just a towel, and nothing else.
The guests, including a foreigner, were allegedly participating in a 'gay party' meant exclusively for homosexuals.
Thus, the police were not amused when they raided the entertainment centre in Jalan Perai Jaya and the massage parlours in Pulau Tikus to find the men frolicking with their male partners, clad only in towels.
They found used and unused condoms scattered on the floor as they rounded up 73 suspected homosexuals in the three separate raids between 5pm and 8.30pm.
A police spokesman told Bernama today that the suspects aged between 20 and 50, were detained to facilitate investigations under Section 377D of the Penal Code for gross indecency.
He said the police were in the midst of tracking down the owner of the entertainment centre who was suspected to have held regular 'gay parties' at the premise

BRUCE LaBRUCE

.
Με την καινούρια του ταινία Otto, Or Up With Dead People να ετοιμάζεται να γεμίσει αίματα τις βελούδινες καρέκλες των ελληνικών κινηματογράφων, ο χώρος τέχνης Mart Space (Σόλωνος 10 και Ηρακλείτου, 20ς Όροφος Κολωνάκι), παρουσιάζει μια έκθεση αφιερωμένη στο ιδιοφυές, ερωτικό, αιματοβαμμένο, προκλητικό, μελαγχολικό επαναστατικό, σύμπαν του Bruce LaBruce.
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, εκτίθεται φωτογραφική δουλεία του ανατρεπτικού σκηνοθέτη, φωτογράφου, και video artist από τις 10 ως τις 21 Νοεμβρίου. Η έκθεση βασίζεται σε φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας ταινίας του Bruce la Bruce, “Otto or Up with Dead People”, η οποία συμμετείχε και διακρίθηκε, φέτος, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και του Sundance. Πρόκειται για το πρώτο gay zombie movie που γυρίστηκε ποτέ, δομημένο από τα γνώριμα στοιχεία του κινηματογραφικού του σύμπαντος που συνδέει το σοκ με την ποίηση, την πολιτική με την πορνογραφία και το χιούμορ με την πρόκληση.
Επιπλέον, πρωτότυπα κοστούμια της ταινίας, σχεδιασμένα από τον διεθνούς φήμης σχεδιαστή Rick Owens, καθώς και ρούχα από την τελευταία του συλλογή, σε συνεργασία με το Sotris, συμπληρώνουν την ατμόσφαιρα στο χώρο.
Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων, ο σκηνοθέτης Φοίβος Κοντογιάννης, (σε συνεργασία με τους Έκτορα Κουφόπουλο και Νίκο Τσεμπερόπουλο στην διεύθυνση φωτογραφίας) έρχεται σε διαδραστικό διάλογο με τους επισκέπτες, για να δημιουργήσει ένα βίντεο, που εμπνέεται από την ατμόσφαιρα της τέχνης του Bruce La Bruce, και μεταμορφώνει τους θεατές της έκθεσης σε μέρος της καθώς το βίντεο θα προβάλλεται στον χώρο της έκθεσης για το υπόλοιπο της διάρκειάς της.
Η έκθεση φωτογραφίας που διεξάγεται στην M-art Manolioudakis, εντάσσεται στα πλαίσια της πρεμιέρας της ταινίας “Otto”, στον κινηματογράφο «Έλλη», στις 11 Νοεμβρίου, η οποία θα συνεχιστεί σε μεταμεσονύκτιες προβολές, κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, κάθόλη τη διάρκεια του χειμώνα.

Info
Bruce LaBruce
Ο Bruce LaBruce είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης και φωτογράφος, που ζει στην “εξορία” γνωστή και ως Τορόντο, στον Καναδά. Από μικρός άρχισε να δραστηριοποιείται και πέρασε στην παραγωγή πανκ ομοφυλοφιλικών φανζίν που τον βοήθησαν να λανσάρει το επονομαζόμενο κίνημα Homocore ή Queercore. Το 1991 ο LaBruce κυκλοφόρησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, No Skin Off My Ass ενώ η επόμενη ταινία του Super 8 1/2 (1994), έγινε φαβορί στο φεστιβαλικό κύκλωμα, κερδίζοντας μία θέση σε μεγάλης εμβέλειας φεστιβάλ όπως του Sundance. Ακολούθησαν το Hustler White το 1996, με το διάσημο μοντέλο Tony Ward, το Skin Flick το 1998 και το 2004 κυκλοφορεί το Raspberry Reich. Για την ταινία ‘Otto; or Up With Dead People’ λέει, «...ήθελα να κάνω μια ταινία για το εφηβικό άγχος, εκφρασμένο μέσα από ένα μοντέρνο ιδίωμα τρόμου, το οποίο είναι τα ζόμπι.» Bruce LaBruce
M art Space
Εξέλιξη της δεκαετούς προσπάθειας της M art Manolioudakis να προσεγγίσει την τέχνη με μια διαφορετική ματιά πέρα από οποιοδήποτε στερεότυπο, ο χώρος τέχνης M art Space δημιουργήθηκε το φθινόπωρο του 2007 σε ένα ριζικά αναδιαμορφωμένο παλιό αθηναϊκό διαμέρισμα στον δεύτερο όροφο μιας πολυκατοικίας του Κολωνακίου (Σόλωνος 10 και Ηρακλείτου). Δίνοντας καινούρια, ριζικά διαφορετική ζωή σε έναν χώρο που στο παρελθόν είχε λειτουργήσει ως κατοικία, έδρα εταιρίας και δικηγορικό γραφείο, το M art Space φιλοδοξεί να προσεγγίσει με την ίδια ανανεωτική νοοτροπία και την σύγχρονη τέχνη μέσα από περιοδικές εκθέσεις νέων καλλιτεχνών απ όλο τον κόσμο, πωλητήριο έργων τέχνης και μοναδικών κοσμημάτων κι αντικειμένων, φιλοδοξώντας να δώσει νόημα στο σλόγκαν «όχι απλά μια ακόμη γκαλερί».

ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ 5. ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

.
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεκτό, δεκτό.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κατά πλειοψηφία.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Σούρλας): Συνεπώς, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, το παιδί, την κοινωνία και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία.

Εκκρεμούν:
1- Η προσφυγή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με αίτημα να ασκήσει η Επιτροπή τις αρμοδιότητές της, ώστε η Ελλάδα να άρει τις αθέμιτες διακρίσεις που εμποδίζουν ομόφυλα ζευγάρια να ασκήσουν τις θεμελιώδεις κοινοτικές ελευθερίες της εισόδου, εξόδου, προσωρινής και μόνιμης διαμονης στην Ελληνική επικράτεια (βλ. σχόλιο 1)
2- Η τροπολογία που κατέθεσε στη Βουλή ο ΣΥΡΙΖΑ (βλ.σχόλιο 2)
3- Το σχέδιο νόμου που κατέθεσε στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ (βλ. σχόλιο 3)

ΣΧΟΛΑΣΑΝ ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

.
Same-Sex Couple Tries To Marry, Turned Away
kcra.com, 5/11/2008
SACRAMENTO, Calif. -- James Eslick and Jake Rowe tried to get married Wednesday morning in Sacramento, but they were turned away by county officials in the wake of the passage of Proposition 8, which bans same-sex marriage.
Sacramento County, acting on the advice of an attorney, joined several other counties around the state that have stopped issuing same-sex marriage licenses.
Other counties that have stopped issuing such licenses include Yolo, Sonoma, San Diego, San Bernardino and Tuolumne.
In backing Proposition 8 on Tuesday, California voters supported a constitutional amendment overturning a state Supreme Court decision that gave gay couples the right to wed just months ago.
Attorney General Jerry Brown said Wednesday that same-sex marriges performed up until Tuesday are valid and he will defend them. But he added that any such marriages performed Wednesday or later are not valid because Proposition 8 is in effect.
The Associated Press called the Proposition 8 race about about 9:30 a.m., but even after that some counties were still issuing same-sex licenses. Sacramento County issued a couple licenses early in the day before stopping by late morning.
Eslick and Rowe planned to wed in October 2009, but rushed to the county clerk-recorder's office Wednesday after learning about the results of Proposition 8.
They filled out the necessary paperwork, but a clerk came out just minutes before their ceremony and told them they were too late.
"It's kind of heartbreaking," Rowe said. "You know, ultimately all we can say is we should have come and done it before, but I guess the point is we still love each other. We'll still have our ceremony next fall, and although we don't have that piece of paper, someday we will have it."
Wanda Dark, assistant clerk-recorder, confirmed that Sacramento County will no longer offer same-sex marriage licenses and will stop offering ceremonies.
With 98.3 percent of precincts reporting, Proposition 8 was passing 52.4 percent to 47.6 percent. The final results have yet to be certified by the state Secretary by State Debra Bowen.
Some provisional and absentee ballots remained to be tallied, but based on trends and the locations of the votes still outstanding, the margin of support in favor of the initiative was secure.
Proposition 8 overturns the California Supreme Court decision that overturned the 2000 ban and legalized same-sex marriage in the state in mid-June. Since then, an estimated 18,000 gay and lesbian couples, many of them from other states, have been married. The passage of Proposition 8 has left those marriages in legal limbo.
Meanwhile, Lambda Legal Foundation has already filed a petition with the state Supreme Court in an effort to invalidate Proposition 8.
The passage of Prop. 8 represents a crushing political defeat for gay rights activists, who had hoped public opinion on the contentious issue had shifted enough since the state overwhelmingly passed an earlier gay marriage ban in 2000 to help them defeat the measure.
"We pick ourselves up and trudge on," Kate Kendell, executive director of the National Center for Lesbian Rights, said early Wednesday when it appeared the measure was headed for passage. "There has been enormous movement in favor of full equality in eight short years. That is the direction this is heading, and if it's not today or it's not tomorrow, it will be soon."
San Francisco Mayor Gavin Newsom, an opponent of Prop. 8, lamented the loss of the right of same-sex couples to marry.
"We have now done something that no other state has ever done, certainly in my lifetime, and that's to amend a constitution to strip rights away from people," Newsom said. "And now tens of thousands of human beings in our state ... now have had their lives uprooted."

.

.

Same-sex marriage issue heading back to state Supreme Court
San Francisco Chronicle, 5/11/2008
SAN FRANCISCO -- A day after California voters approved a state constitutional ban on same-sex marriage, the incendiary issue returned to the state Supreme Court, where gay and lesbian couples and the city of San Francisco filed lawsuits Wednesday seeking to overturn Proposition 8.

.

.

Διαβάστε επίσης:
Gay Super Hero: Ηνωμένες Πολιτείες των Διακρίσεων

ΣΥΜΦΩΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ 4

.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
ΙΒ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ B΄ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ KB΄
Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008

ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ:
Πουθενά στην αιτιολογική έκθεση δεν εξηγείται γιατί αποκλείονται τα πρόσωπα ιδίου φύλου, αν και αναφέρεται ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δίνεται η δυνατότητα σύναψης γάμου και η καταχωρισμένη συμβίωση στα ομόφυλα ζευγάρια. Σε καμία χώρα, όπου έχει προβλεφθεί αντίστοιχος θεσμός, δεν αποκλείονται τα ομόφυλα ζευγάρια, ενώ σε πολλές χώρες έχει θεσπιστεί αποκλειστικά με το σκεπτικό ότι τα ετερόφυλα ζευγάρια έχουν την επιλογή της σύναψης γάμου.
Η Ελλάδα θα αποτελέσει παγκόσμια πρώτη περιορισμού του συμφώνου στα ετερόφυλα ζευγάρια! Ο Υπουργός στην Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι δεν έπρεπε να προχωρήσει η Κυβέρνηση στα ομόφυλα ζευγάρια, διότι οι απαιτήσεις και οι ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας φθάνουν σήμερα μέχρι εκεί.Αφήνοντας κατά μέρος το κατά πόσο επίκαιρη είναι η ανάγνωση των απαιτήσεων και των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας από την Κυβέρνηση, μια τέτοια αντίληψη παραγνωρίζει τον παιδαγωγικό ρόλο του δικαίου και την υποχρέωση της πολιτείας να διαπλάθει τη στάση της κοινωνίας και να την οδηγεί μπροστά, όπως έκανε όταν εισήγαγε αλλαγές με το Οικογενειακό Δίκαιο του 1983.
Κυρίως όμως, κύριοι συνάδελφοι, παραγνωρίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν μπορεί να τελούν υπό την προϋπόθεση τυχόν έγκρισής τους από την πλειοψηφία.

ΠΑΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ασφαλώς υπάρχει ένα θέμα για τα ομόφυλα ζευγάρια -ασφαλώς- και νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία -και είναι προς τιμήν της- ξεπέρασε αρκετά γρήγορα σύνδρομα του παρελθόντος και πλέγματα του παρελθόντος και σε πολύ μεγάλο βαθμό έχει κατοχυρωθεί στην κοινωνία μας και έχει ωριμάσει ο σεβασμός στην διαφορετικότητα. Είμαστε κοινωνία σύγχρονη, προοδευτική, κοινωνία ανοχής, ανοχής στη διαφορετικότητα και αυτό είναι σημαντικό. Υπάρχουν προβλήματα. Ασφαλώς υπάρχουν προβλήματα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μπορούμε να αρνηθούμε τη διαπίστωση για τα βήματα, τα άλματα που έχουν γίνει προς τα εμπρός.
Ωστόσο, ορισμένα πράγματα δεν έχουν ακόμη ωριμάσει. Και αν θέλουμε η νομοθετική πρωτοβουλία μας να ανταποκρίνεται στις υπαρκτές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, πρέπει να παρακολουθεί και τη φάση ωρίμανσης των αιτημάτων, των προβληματισμών και των ζητημάτων που θέτει η ανοικτή κοινωνία στην καθημερινότητά της. Αυτό κάνει το παρόν νομοσχέδιο.

ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΒΕΛΗΣ:
Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ορθά εστιάζεται η συζήτηση στο λεγόμενο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης. Και εστιάζεται ακριβώς για το λόγο ότι υπάρχει μια κοινωνική πραγματικότητα που αξιώνει να ρυθμιστεί η ελεύθερη συμβίωση των πολιτών. Πρόκειται όμως για μια δειλή, άτολμη ρύθμιση, αυτή η οποία επιλέγεται από την Κυβέρνηση και τούτο διότι η ρύθμιση περιορίζει το εύρος της και το περιορίζει με έναν τρόπο, ο οποίος προσβάλει την ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών, αναφορικά πάντοτε με εκείνους και εκείνες που μένουν έξω από τη ρύθμιση και αναφέρομαι στους ομόφυλους.
Δεν υπάρχει κανένα ζήτημα, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, κύριε Υπουργέ, το οποίο να σας εμποδίζει το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης να το ρυθμίζετε με τρόπο τέτοιο, έτσι ώστε να αφορά σε ανθρώπους. Ακριβώς και για το λόγο αυτό, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς κατέθεσε συγκεκριμένη τροπολογία -και σας καλούμε να την αποδεχτείτε και εσείς, κύριε Υπουργέ, αλλά και όλη η Βουλή- σύμφωνα με την οποία η συμφωνία δύο ενήλικων προσώπων, με την οποία οργανώνουν τη συμβίωσή τους, καταρτίζεται αυτοπροσώπως με συμβολαιογραφικό έγγραφο και βεβαίως, η ισχύς της συμφωνίας ισχύει από την κατάθεση αντιγράφου του συμβολαιογραφικού εγγράφου στο ληξίαρχο του τόπου κατοικίας τους, η οποία καταχωρίζεται σε ειδικό βιβλίο του ληξιαρχείου.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ:
Γιατί πρέπει η Βουλή των Ελλήνων να νομοθετεί με συντηρητικό και υποκριτικό τρόπο, όταν είναι γνωστό ότι η νομολογία έχει λύσει έως τώρα προβλήματα συμβίωσης και μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου και μεταξύ προσώπων διαφορετικών φύλων; Και έρχεται με το νομοθέτημά σας τώρα η Πλειοψηφία της Βουλής να ανακόψει την ομαλή εξέλιξη της νομολογίας, να κάνει και να επιβάλει νομοθετικές επιλογές οι οποίες είναι συντηρητικότερες των φυσιολογικά αναμενόμενων επιλογών της νομολογίας. Εάν το σύμφωνο συμβίωσης δεν αφορά ομόφυλα ζευγάρια, δεν αφορά πρόσωπα του ίδιου φύλου, δεν υπάρχει κανένας επείγον λόγος να διαμορφώσουμε ένα καινούριο νομικό θεσμό στο Αστικό μας Δίκαιο, στο Οικογενειακό μας Δίκαιο, ένα θεσμό που είναι πολύ κατώτερος της έγγαμης συμβίωσης και δημιουργεί περιπλοκές, ακριβώς επειδή διαμορφώνονται δύο διαφορετικών επιπέδων και δύο διαφορετικών κατηγοριών θεσμοί συμβίωσης και συμπλήρωσης του βίου δύο ανθρώπων.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΪΒΑΛΙΩΤΗΣ:
Από τις είκοσι επτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τέσσερις μόνο χώρες αναγνώρισαν το γάμο των ομοφυλοφίλων. Ολλανδία με κόμμα παιδεραστών και παράδοσης των ναρκωτικών. Ξεφτιλίζονται οι γυναίκες στις βιτρίνες, όπως και στο Βέλγιο. Διαλέγεις γυναίκα από τη βιτρίνα. Αυτές είναι οι προοδευτικές χώρες που κάποιοι έχουν ως πρότυπα.

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ:
Όταν κάποιος συντηρητικός αναγκάζεται, υπό την πίεση της σύγχρονης παγκόσμιας πραγματικότητας, να οικειοποιηθεί σύγχρονες και προοδευτικές αξίες και να τις συμπυκνώνει σ’ ένα νομοθέτημα, τότε δημιουργεί ένα νομοθέτημα παρωδία. Και αυτό συμβαίνει γιατί ο συντηρητικός είναι βαθιά υποκριτής.

Υποκρίνεται ότι θέλει το σύμφωνο συμβίωσης. Για το λόγο αυτό αντί να νομοθετεί μια συμβίωση με δικαιοσύνη, ισότητα και πληρότητα, επί της ουσίας την απογυμνώνει από κάθε έννοια δικαίου.

Υποκρίνεται ότι θέλει το σύμφωνο συμβίωσης. Για το λόγο αυτό συγχέει τον κοσμικό ρόλο του κράτους με το κράτος-κατηχητικό, που νουθετεί τους Έλληνες πολίτες για την ορθότερη συμβίωση.

Υποκρίνεται ότι θέλει το σύμφωνο συμβίωσης. Για το λόγο αυτό αποκλείει τους ομοφυλόφιλους από το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

Και η υποκρισία είναι τέτοια που φτάνει σε σημεία φοβίας. Φοβία απέναντι στο ίδιο το Σύνταγμα που διακηρύσσει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Φοβία απέναντι στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που απαγορεύει κάθε διάκριση με βάση τον γενετήσιο προσανατολισμό. Η υποκρισία και η φοβία είναι οι ανίατες ασθένειες των συντηρητικών. Φοβία απέναντι στην αποδοχή της ετερότητας, φοβία απέναντι στον έμπρακτο σεβασμό του διαφορετικού και άρα κοινωνία αποκλεισμών, καθώς αποκλείει με συνοπτικές πρακτικές τη συνεργασία με το όλως άλλο.

Μας είπε ο Υπουργός Δικαιοσύνης: Δεν έπρεπε να προχωρήσουμε και στα ομόφυλα ζευγάρια, διότι πιστεύουμε ότι σήμερα οι απαιτήσεις και οι ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας μέχρι εκεί φτάνουν. Και τι είναι η ελληνική κοινωνία σ’ αυτό τον ενικό, κύριε Υπουργέ; Είναι δική σας η ανάγνωση. Η ελληνική κοινωνία έχει και ομοφυλόφιλους, οι οποίοι έχουν και απαιτήσεις και ανάγκες. Εκφραστές της ελληνικής κοινωνίας είμαστε και εμείς, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., που ζητήσαμε εξ αρχής να συμπεριληφθούν και οι ομοφυλόφιλοι στο σύμφωνο.

Δεν είναι ότι δεν φτάνουν οι απαιτήσεις και οι ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας ως εκεί, κύριε Υπουργέ. Είναι ότι η δική σας ανάγνωση για την κοινωνία φτάνει ως εκεί. Η ανάγνωσή σας είναι φοβική, μικροκοσμική. Η ανάγνωσή σας αποκλείει, περιθωριοποιεί. Η ανάγνωσή σας στρεβλώνει δικαιώματα, παραμορφώνει αξίες.

Η ανάγνωσή σας περιορίζεται μόνο στο πολιτικό κόστος που θα εισπράξετε από κάποιες μισαλλόδοξες φωνές, από κάποιες εμβληματικές για την παράταξή σας μικρές ομάδες, που με την ίδια ευκολία που καίνε βιβλία, με την ίδια ευκολία που λιθοβολούν τους Αλβανούς σημαιοφόρους, με την ίδια ευκολία θεωρούν και τους ομοφυλόφιλους τοξικά απόβλητα της κοινωνίας.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ:
Μ’ αυτό που φέρνετε σήμερα ανοίγετε το σύμφωνο συνύπαρξης συλλειτουργίας και συμβίωσης των ομοφυλοφίλων. Δεν το έχετε καταλάβει ότι το φέρνετε σήμερα αυτό; Γιατί όταν το φέρνετε για ετερόφυλα ζευγάρια, αύριο το πρωί θα πάει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και θα έρθει αμέσως. Άρα λοιπόν, το γνωρίζετε και το πράττετε. Αλλά επειδή δεν έχετε τη δύναμη απέναντι στους ψηφοφόρους να το πράξετε, το φέρνετε διά της πλαγίας οδού. Ομολογήστε το, λοιπόν, στη Βουλή καλύτερα ότι υπάρχει ένα θέμα κοινωνικό, το αντιμετωπίζουμε έτσι και γι’ αυτό το λόγο θέλουμε σύμφωνο συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Μην κοροϊδευόμαστε. Θα το δώσετε αυτό σήμερα κι αύριο το πρωί θα πάνε ο κ. Βαλλιανάτος με την παρέα του ενδεχομένως και με το δήμαρχο της Τήλου να διεκδικήσουν τα ίσα όπως επιτάσσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Άρα λοιπόν, κύριε Υπουργέ, περί αυτού πρόκειται. Εμείς διαφωνούμε. Διαφωνούμε γιατί αυτό το οποίο φέρνετε εδώ είναι ακόμη μία νάρκη στην οικογένεια.

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΧΥΤΗΡΗΣ:
Το ξέρετε ότι οι ομοφυλόφιλοι υπάρχουν και στην Ελλάδα. Υπάρχουν και Έλληνες ομοφυλόφιλοι. Δεν είναι οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι άλλοι ομοφυλόφιλοι, είναι και οι Έλληνες. Αυτό δεν το βλέπετε; Δεν το ξέρετε; Κλείνετε τα μάτια; Αυτό το κομμάτι της κοινωνίας δεν είναι Έλληνες πολίτες;
Εγώ, κύριε Χατζηγάκη, καταλαβαίνω τις προσωπικές σας απόψεις. Όμως ως Υπουργός, επομένως ως υπηρέτης μιας Κυβέρνησης και του ελληνικού λαού πρέπει να αντιμετωπίζετε ίσα τους πολίτες. Με το νομοσχέδιό σας αντιμετωπίζονται ίσα; Γιατί δεν βλέπετε το θέμα αυτό των ομοφύλων; Υπάρχουν. Δεν έχουν προβλήματα αυτοί οι άνθρωποι; Είναι λίγοι ή πολλοί, δεν μας ενδιαφέρει. Υπάρχουν όμως. Η δημοκρατία μας και το Σύνταγμά μας λέει ότι όλοι είναι ίσοι και επομένως και αυτοί. Γιατί δεν τους συμπεριλαμβάνετε; Ποιος είναι ο λόγος που δεν τους συμπεριλαμβάνετε; Τι θα συμβεί; Είναι τόσο μεγάλο σκάνδαλο; Ακούτε το ΛΑ.Ο.Σ. και τον κ. Καρατζαφέρη και σας παρασύρει;
Αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν και επομένως νομοθετικά καλόν είναι να το παραδεχθείτε και να καλύψετε αυτό που πρέπει να καλυφθεί νομικά. Αυτή είναι η υποχρέωση του κράτους προς όλους τους πολίτες του. Δεν χρειάζονται διακρίσεις. Επίσης πρέπει να σεβόμαστε –τα λέμε αυτά ως μεγάλα λόγια- τα ατομικά δικαιώματα του καθενός, τις ατομικές επιλογές. Αυτό δεν μπορείτε να το αρνείστε και να το αρνούμεθα και κυρίως αυτό που ενοχλεί είναι ότι αρνείστε μια πραγματικότητα υπαρκτή.
Θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας ότι είναι σωστό ότι θα προσφύγουν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και το ξέρετε. Είναι σωστό επίσης ότι θα δικαιωθούν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, οπότε για άλλη μια φορά η Ελλάδα θα έρχεται πίσω από τα γεγονότα και θα πρέπει να εκπληρώσει αυτά τα οποία ισχύουν τη σήμερον ημέρα στην Ευρώπη.
Γιατί να είμαστε ουραγοί σ’ όλα τα πράγματα; Επειδή δεν τολμάτε να πάρετε τη σωστή πρωτοβουλία. Γιατί πρέπει να το κάνετε αυτό, αφού έρθει απόφαση των ευρωπαϊκών δικαστηρίων; Τόσο ωραίο θα είναι αυτό; Να πείτε «Τι να κάνουμε; Δεν το θέλαμε, αλλά εξαναγκαστήκαμε»; Γιατί δεν το κάνετε, πολύ περισσότερο όταν έχετε τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του Συνασπισμού; Να η ευκαιρία να το αποφασίσει η Βουλή. Τι είναι αυτό που σας κάνει να φοβάστε;

ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ:
(…)νομίζω ότι η πρόκληση –κι εδώ θέλω να σταθώ και μόνον- είναι το γεγονός ότι αποκλείεται η ισχύς του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια.
Γιατί το κάνετε αυτό, κύριε Υπουργέ; Γιατί το κάνετε εντέλει; Δεν θέλω να ακούσω διάφορα τα οποία ακούω από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για ωρίμανση της κοινωνίας. Στο κάτω κάτω την ωρίμανση της κοινωνίας ο καθένας την κρίνει ανάλογα με τα κριτήριά του και τις απόψεις του. Αλλά η προσπάθεια που είδαμε εδώ ανάμεσα σ’ εσάς και στον κύριο Καρατζαφέρη, του συναγωνισμού ποιος εκφράζει καλύτερα τις αξίες της ευρύτερης κεντροδεξιάς Παράταξης, όπως άκουσα, «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», είναι νομίζω στη βάση της υπόθεσης. Το πολιτικό κόστος και οι ψήφοι κάποιων ψηφοφόρων είναι στη βάση της υπόθεσης. Διότι αν νομοθετούσαμε με βάση τη λογική, θα βλέπαμε τα γεγονότα όπως είναι. Και πώς είναι; Τα γεγονότα είναι ότι υπάρχουν ζευγάρια ομόφυλα στην Ελλάδα -αυτό είναι αναμφισβήτητο- το γεγονός είναι ότι όλες οι ευρωπαϊκές χώρες πλην της Ιταλίας, όλες οι άλλες –δεν είναι ακριβή τα στοιχεία που ακούγονται- χώρες πλην της Ιταλίας έχουν μια μορφή αναγνώρισης των σχέσεων ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου: είτε σύμφωνα, είτε γάμο. Πάντως έχουν μια μορφή. Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα είναι σαφής. Και η πραγματικότητα επίσης λέει το εξής, στο οποίο νομίζω ότι συμφωνούν όλοι. Ακόμη και οι συνάδελφοι που εχθρεύονται, εν πάση περιπτώσει, το σύμφωνο συμβίωσης, ακόμη κι αυτοί αναγνωρίζουν ότι δικαστικά το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εφόσον πρόκειται για σύμφωνο συμβίωσης θα το θεωρήσει αυτομάτως ως σύμφωνο συμβίωσης ανεξαρτήτως φύλου. Όλοι το ξέρουμε αυτό. Από τη στιγμή που υπάρχει σύμφωνο συμβίωσης, με βάση το νομικό ευρωπαϊκό πολιτισμό, είναι αδιανόητο να κάνετε αυτές τις διακρίσεις που κάνετε. Όλοι το αναγνωρίζουν, εχθροί και φίλοι της υπόθεσης. Τι κάνουμε λοιπόν; Κρυβόμαστε πίσω από έναν φερετζέ, αν μου επιτρέπεται η έκφραση, απλώς και μόνον για να μην πουν οι ψηφοφόροι της Δεξιάς ότι η παράταξή τους κατοχυρώνει το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφύλων ζευγαριών, όταν είναι βέβαιο –επαναλαμβάνω- ότι μ’ αυτό το νομοσχέδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα αναγνωρίσει ότι, με βάση τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αυτή η νομική κατασκευή πρέπει να επεκταθεί και στα ομόφυλα ζευγάρια.

ΣΠΥΡΙΔΩΝ –ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ:
Τι συμβαίνει; Φέρνει αυτό το σύμφωνο της συμβίωσης. Σε ποιους χρειάζεται το σύμφωνο της συμβίωσης; Χρειάζεται στα ετερόφυλα ζευγάρια ή στα ομόφυλα ζευγάρια; Εάν υποθέσουμε ότι χρειάζεται σε κάποιους, πράγματι χρειάζεται στα ομόφυλα ζευγάρια που θέλουν να ρυθμίσουν τις όποιες εκκρεμότητες έχουν. Άρα στην πραγματικότητα τι κάνει η Νέα Δημοκρατία; Η Νέα Δημοκρατία θέλει να ανοίξει την πόρτα στα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά δεν θέλει να το πει γιατί φοβάται το πολιτικό κόστος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κι εγώ θα προκαλούσα τον κύριο Υπουργό Δικαιοσύνης αν αυτό που λέμε δεν ισχύει και δεν είναι αληθές, να έρθει εδώ στη Βουλή και να μας πει τι θα κάνει ο ίδιος, όσα χρόνια και αν περάσουν, όταν θα έρθει η πρώτη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που θα δικαιώνει τα ομόφυλα ζευγάρια.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ:
Εδώ πέρα, έχουμε τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που είναι Κόμματα, τα οποία αναφανδόν έχουν προσχωρήσει στην παγκοσμιοποίηση και θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή, με αυτή τη διάλυση των παραδοσιακών δομών της οικογένειας, με κάποια προνόμια σε ορισμένου είδους μειονότητες, όπως είναι και οι ομοφυλόφιλοι, θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ενός άλλου είδους κοινωνία, την οποία με πολύ χαρά ακούμε, διότι είναι ειλικρινής ο κ. Χατζηγάκης, από τους λίγους ειλικρινείς της Κυβερνήσεως, ο οποίος δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πιστεύει στο εθνικό κράτος και ότι πιστεύει σε μία παγκοσμιοποιημένη κατάσταση, όπου θα υπάρχουν οι σημαίες της Ευρώπης και θα καταργηθούν αυτές των εθνών κ.λπ.
Άρα, ο σκοπός για τον οποίο γίνεται αυτή η κίνηση δεν είναι ούτε τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, διότι ταυτοχρόνως, την ίδια στιγμή που, υποτίθεται, νοιάζεστε για τους ομοφυλόφιλους, δημιουργείτε τεράστιες κοινότητες Μουσουλμάνων μέσα στις ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες, φυσικά, ξέρουμε τι απόψεις έχουν για τους ομοφυλοφίλους.
Ως προς το θέμα του γάμου για τους ομοφυλόφιλους, επειδή ετέθη και μάλιστα, επιδεικτικώς από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., θέλω να πω ότι σήμερα οι ομοφυλόφιλοι στην κοινωνία μας, αν δούμε τουλάχιστον την προβολή που έχουν από την τηλεόραση, είναι δυσανάλογα μεγάλη του αριθμού τους. Βγαίνουν άνθρωποι οι οποίοι δηλώνουν, διακηρύσσουν ότι είναι εκπρόσωποι των ομοφυλοφίλων, πολλές φορές είναι και προκλητικοί, στην τηλεόραση, δηλώνουν διάφοροι ηθοποιοί ότι εάν δεν είσαι ομοφυλόφιλος σήμερα, δεν μπορείς να πάρεις ρόλο σε σήριαλ. Βλέπουμε συνεχώς να προβάλλονται με τον οποιοδήποτε τρόπο.
Άρα, οι ομοφυλόφιλοι χρειάζονται μια στοιχειώδη νομική κάλυψη, η οποία μπορεί να τους δοθεί από τους υπάρχοντες νόμους, ενδεχομένως με κάποιες μικρές τροποποιήσεις στον Αστικό Κώδικα. Γιατί εσείς θέλετε να τους ανεβάσετε στο ίδιο επίπεδο; Γιατί θέλετε ακριβώς να πείτε ότι δεν παίζει κανέναν ρόλο, όταν μιλάμε για οικογένεια, το αν θα είναι δύο γυναίκες, τρεις άνδρες και μία κατσίκα ή οτιδήποτε άλλο -διότι μην αφήνουμε και τους κτηνοβάτες απέξω, εφόσον ξεκινήσαμε τώρα και λέμε ότι οι σεξουαλικές διαστροφές είναι απαράγραπτο και ιερό δικαίωμα, να βάλουμε και τους κτηνοβάτες μέσα- ή μία οικογένεια η οποία αποτελείται από έναν άνδρα και μία γυναίκα, είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Είναι, δηλαδή, η ηθική αναγνώριση που θέλετε να κάνετε προς τους ομοφυλόφιλους. Ο καθένας μπορεί να έχει τις προσωπικές του επιλογές. Ο ίδιος φέρει το βάρος και κυρίως, το κακό που κάνει ή το καλό, το κάνει ο ίδιος στον εαυτό του.

ΝΑΤΑΣΣΑ ΡΑΓΙΟΥ-ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ:
Να πούμε ξανά ότι αυτό το σχέδιο νόμου αφορά αποκλειστικά τη σχέση ετερόφυλων ζευγαριών που ζουν σε καθεστώς συμβίωσης και η οποία δεν ρυθμίζεται από το υπάρχον δίκαιο.(…)
Τελειώνοντας, θα ήθελα να σας πω ότι το παρόν σχέδιο νόμου ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών. Το γεγονός ότι το φέρνει η Κυβέρνηση είναι εκείνο που μας ξενίζει και μας κάνει να κάνουμε πίσω; Η Ελλάδα του 2008 δεν έχει την πολυτέλεια να καθυστερήσει άλλο σε τέτοιου είδους κοινωνικές αλλαγές. Όμως, παράλληλα πρέπει να κρατήσει και κάποιες ισορροπίες, τουλάχιστον μέχρι να ωριμάσουν ιδέες και ήθη. Και όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να το απαξιώσουν λέγοντάς το αποσπασματικό, νομίζω πως στο βάθος και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι σιγά-σιγά ανοίγει και η πόρτα στα ομόφυλα ζευγάρια, ώστε να εναρμονιστούν στην ελληνική νομοθεσία, αφού πρώτα ενταχθούν όσο ομαλά γίνεται στην ελληνική κοινωνία. (Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού) Νομοθετείς για να καλύψεις τις ανάγκες της κοινωνίας. Νομοθετείς για να προβλέψεις, αλλά οφείλεις να διατηρείς και κάποιες ισορροπίες. Ήθελα να πω στους συναδέλφους του ΛΑ.Ο.Σ. –αν ήταν εδώ- ότι δεν μπορείς να κλείνεις τα μάτια στα ομόφυλα ζευγάρια.
Δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν υπάρχουν. Ανοχή στη διαφορετικότητα. Το λέμε και το ξαναλέμε. Ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε, οφείλουμε να δεχθούμε μία κατάσταση και να την κατοχυρώσουμε με τις κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις στον κατάλληλο χρόνο. Είναι ο χρυσός κανόνας του «one step at a time».

ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΡΙΤΣΑΣ:
Αυτή η συζήτηση δεν έγινε όπως έπρεπε να γίνει. Τα δικαιώματα δεν τίθενται στην κρίση της πλειοψηφίας. Κατοχυρώνονται και αυτό είναι το μεγαλείο της δημοκρατίας, προς χάριν αυτών που τα έχουν ανάγκη ακόμη και εάν αυτοί είναι μειοψηφία. Από αυτή την άποψη, διάφορες αλλαγές και τομές στο οικογενειακό δίκαιο, η προίκα, η κατάργησή της, η μοιχεία, ξεσήκωσαν αντιρρήσεις του τύπου ότι απειλείται η οικογένεια. Η οικογένεια είναι ένας θεσμός που τον περιγράψατε με ιστορικούς όρους και δεν απειλείται από τον νόμο. Αντίθετα, τα δικαιώματα των ανθρώπων όταν δεν κατοχυρώνονται και μάλιστα φυσιολογικά δικαιώματα που έχουν ωριμάσει, τότε η κοινωνία δηλητηριάζεται και δημιουργούνται οδυνηρές παραταξιοποιήσεις μέσα στην κοινωνία και ανταγωνισμοί και επιθέσεις με μίσος και προκαταλήψεις.
Από εκεί και πέρα, η χειραφέτηση και ο αυτοκαθορισμός είναι χρέος της πολιτείας να μην εμποδίζονται. Προς αυτή την κατεύθυνση καμία νάρκη στα θεμέλια της οικογένειας δεν μπορεί να έχει το σύμφωνο συμβίωσης ή ο πολιτικός γάμος ομοφύλων ή η ακόμη καλύτερη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών και όλων όσων προσέρχονται σε τέτοιου είδους επιλογές.