ΟΥΚΡΑΝΙΑ. Ο ΜΠΟΜΠ Ο ΣΦΟΥΓΓΑΡΑΚΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

ΜΠΟΜΠ Ο ΣΦΟΥΓΓΑΡΑΚΗΣ: Κατηγορούμενος για διάδοση ομοφυλοφιλίας !!!
sportactive.gr, 23-8-2012
Μπορεί τα παιδιά να λατρεύουν την παιδική σειρά όπου ο Μπομπ Σφουγγαράκης και η παρέα του ζουν περιπετειώδεις στιγμές στο Βυθό του Μπικίνι, αλλά φαίνεται πως η ουκρανική επιτροπή υπεύθυνη για την προστασία της δημόσιας ηθικής, έχει διαφορετική γνώμη.
Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Têtu, οι Ουκρανοί υποψιάζονται ότι το κίτρινο σφουγγάρι και ο αστερίας Πάτρικ δεν είναι μόνο κολλητοί.
“Ο δημιουργός του Μπομπ Σφουγγαράκη μπορεί να υποστηρίζει ότι το μωρό του δεν έχει φύλο, αλλά για πολλούς και για πολύ καιρό δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία: Ο Μπομπ και ο αστερίας Πάτρικ είναι ζευγάρι. Οι δύο φίλοι είναι πολύ κοντά ο ένας στον άλλον και ζουν την περιπέτεια κάτω από την επιφάνεια του νερού... Μια συμπεριφορά που η ουκρανική επιτροπή, υπεύθυνη για την προστασία της δημόσιας ηθικής, κρίνει ξεκάθαρα ανεπίτρεπτη” αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.
Σημειώνεται ότι η επιτροπή δεν έχει πάρει ακόμα κάποια οριστική απόφαση, ενώ η όλη υπόθεση ξεκίνησε από μια καταγγελία μιας μικρής καθολικής ομάδας εν ονόματι “Family Under the Protection of the Holy Virgin”, η οποία ισχυρίζεται ότι ο κίτρινος παιδικός ήρωας μαζί με τους κολλητούς του διαδίδουν την ομοφυλοφιλία στα παιδιά.

Η ΓΚΕΪ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Public attitudes towards homosexuals are generally tolerant in Kiev and Kharkov, but in rural areas, especially in the Western Ukraine people are still extremely conservative and quite homophobic.
Despite increasing westernisation since the collapse of communism, the Ukrainian gay scene is still quite small. In Kiev there are about 5 bars and clubs. There is a also a small scene in Kharkov and Simeiz in Crimea.
In the last years a gay magazine has started being published in Kiev called "Odin Iz Nas" (One of Us). Unquestionable achievement and merit of this publication is that it has become an equal among other journals. For the first time it is freely available on news-stands, in many post offices and by subscription. It boasts a large circulation and did its best to come out regularly. This is the only «classic» gay publication in Ukraine at the given moment, the undeniable leader among others. It has carried out the first major breakthrough of gay information whose right to existence has been recognized in the society. Unluckily, nowadays the journal finds itself in low water. Its problems are both of subjective and objective, outward nature. The latter hardships are due to the fact that gay readership is still weak and far from well-off. Material difficulties prevent the magazine from creating materials on a more up-to-date level and of better quality.
Bear in mind that Ukraine is still a very poor country where a foreigner is considered incredibly rich so you may find attractive Ukrainian guys befriending you in the hope of being able to migrate to the West.
Also be aware that since 1995 there has also been a huge increase in HIV and AIDS with infections jumping from virtually zero before 1995 to around 20,000 a year from 1996 onwards.


Homosexuality was decriminalised in 1991 and the Criminal code no longer make specific reference to homosexuality. The Ukrainian Constitution states that citizens have equal constitutional rights and freedoms and are equal before law though sexual orientation is not specifically mentioned. The list of grounds of discrimination include "on other basis" so it theoretically could be used for LGBT issues but it has never been tested in court.
Although Ukraine has had an openly gay Minister of Internal Affairs in Serhiy Holovaty, coming out for public figures has been rare. This may be explained as a remnant of Ukraine's Soviet era in which relations other than heterosexual relations were labeled as abnormal.
The Constitution specifically defines marriage as a voluntary union between a man and a woman. The court has not ruled on whether or not this also bans legal recognition of civil unions.
Single persons who are citizens of Ukraine regardless of sexual orientation are allowed to adopt, but same-sex couples are explicitly banned from adoption (Clause 211 of Family Code of Ukraine). Additionally, the adopter must be at least 15 years older than the adopted child, or 18 years older if adopting an adult. The law also mentions that persons "whose interests conflict with the interests of the child" may not be adopters, but whether this provision has ever been applied against gay adopters is unknown.
Additional restrictions are placed on foreign adopters. Only couples married in a registered different-sex marriage are allowed to adopt children from Ukraine.
In Ukraine, there are no anti-discrimination laws covering sexual orientation or gender identity and the constitution bans legal recognition of same-sex marriages.
There is a national hate crimes law that could be interpreted as including sexual orientation and gender identity, but that has not been decided by the courts.
One of the major anti-gay interest groups in the nation is the Love Against Homosexuality, which has the public support of celebrities and members of parliament who believe that LGBT people are "sexual perverts".
Gays are exempt from the military which is considered an advantage allowing gays to avoid otherwise compulsory military service. Gay activist have been lobbying for improvements on gay and lesbian rights but so far they have been ignored by the political establishment.

(φωτογραφία: ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΣΕΡΓΚΕΪ ΠΑΡΑΤΖΑΝΟΦ

Αφιέρωμα στον «αντιρώσο» Σεργκέι Παρατζάνοφ
Ο γεωργιανός δημιουργός που καταδιώχθηκε από τις Αρχές του σοβιετικού καθεστώτος
Γιάννης Ζουμπουλάκης (tovima.gr, 24/8/2012)
Σπάνιο (και για την εποχή μας άκρως ασυνήθιστο) είναι το αφιέρωμα στον ποιητή των εικόνων Σεργκέι Παρατζάνοφ που διοργανώνει από την Πέμπτη 30 Αυγούστου ως την Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου το Σινέ Τριανόν (Πατησίων και Κοδριγκτώνος 21).
Το πρόγραμμα είναι άκρως ελκυστικό γιατί συνολικώς θα προβληθούν 12 ταινίες μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης, ενώ δεν θα λείψουν οι ομιλίες ανθρώπων που γνώρισαν από κοντά τον αρμενικής καταγωγής Γεωργιανό Παρατζάνοφ (Φώτος Λαμπρινός, Αβταντήλ Μικαμπερίτζε, Νίνα Αλεκσίτζε), καθώς και χορευτικά χάπενινγκ από το συγκρότημα Γεωργιανού Παραδοσιακού Χορού και Τραγουδιού «Ο Καύκασος».
Ευαίσθητος, μοναχικός ποιητής και κυνηγημένος πολίτης όλου του κόσμου, ο Παρατζάνοφ υπήρξε δημιουργός μαγευτικών εικόνων, προτείνοντας στον θεατή μια ιδιαίτερη «συνάντηση» παράδοσης και μοντερνισμού. Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 1924 στην Τιφλίδα της Γεωργίας, όπου και μεγάλωσε με αρχικό στόχο να γίνει τραγουδιστής. Από το 1942 ως το 1945 έκανε μαθήματα φωνητικής στο Ωδείο της Τιφλίδας, αλλά σύντομα το ενδιαφέρον του Παρατζάνοφ μετατοπίστηκε στον κινηματογράφο, οπότε και σπούδασε σκηνοθεσία στη Μόσχα με δασκάλους τους Λεφ Κουλέσοφ και Αλεξάντρ Ντοβζένκο.
Ο Παρατζάνοφ αποφοίτησε το 1951 και κατά τη διάρκεια των επόμενων δέκα ετών γύρισε μια σειρά ταινιών με διάλογους στην ουκρανική διάλεκτο, βασισμένες στην παράδοση του κοινωνικού ρεαλισμού. Ωστόσο η διάθεσή του να ξεφύγει από τα στερεότυπα του σοβιετικού καθεστώτος ήταν εμφανής, οπότε κάποια στιγμή εγκατέλειψε πλήρως αυτό το κινηματογραφικό ύφος και άρχισε να ακολουθεί την ανάγκη του για ένα πιο δυναμικό σινεμά, το οποίο έπρεπε να υπακούει στην κίνηση της κάμερας, στα έντονα χρώματα και κυρίως στην αναζήτηση των παραδοσιακών ριζών της αρμενικής κουλτούρας.
Στα τέλη όμως της δεκαετίας του 1960 και ενώ είχε προλάβει να γυρίσει δύο σημαντικές ταινίες, τις «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων» και «Το χρώμα του ροδιού», η ζωή του Παρατζάνοφ στιγματίστηκε από τον 15χρονο εξαναγκαστικό «παροπλισμό» του αλλά και την οκταετή φυλάκισή του στη Ρωσία. Μια πρώτη ερμηνεία γι' αυτόν τον αποκλεισμό είναι το γεγονός ότι εγκατέλειψε γυναίκα και παιδιά για να ζήσει την «ανομολόγητη» ομοφυλόφιλη ζωή που ο ίδιος πάντα επιθυμούσε.
Δεν ήταν όμως μόνον αυτός ο λόγος. Ο Παρατζάνοφ «ενοχοποιήθηκε» από τις ίδιες ταινίες στις οποίες χωρίς κανέναν συμβιβασμό υμνούσε την αρμενική παραδοσιακή κουλτούρα (δηλαδή μη ρωσική), μέσω μιας «διονυσιακής» θεματικής οπτικής: απαθής στην αυστηρότητα του κοινωνικού ρεαλισμού που επέβαλλε το σοβιετικό καθεστώς, ο Παρατζάνοφ ήθελε οι ταινίες του να έχουν έναν ενθουσιώδη αέρα παιχνιδίσματος με τα χρώματα και τους ήχους.
Κάτι τέτοιο φαίνεται αρχικά στην πρώτη ταινία αυτής της περιόδου του, τις «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων» που τον έκανε γνωστό στη διεθνή κινηματογραφική σκηνή, την ώρα που οι ρωσικές αρχές δυσανασχετούσαν διακόπτοντας την έγκριση χρηματοδοτήσεων στις ταινίες του. Σταδιακά ο Παρατζάνοφ απέκτησε τη φήμη του «αντιρώσου ομοφυλόφιλου» και συνελήφθη για πρώτη φορά το 1968. Εξι χρόνια αργότερα βάσει του ρωσικού Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιούσε την ομοφυλοφιλία καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια καταναγκαστικών έργων.
Η ανωτερότητα της προσωπικότητας του Παρατζάνοφ φάνηκε μέσα στη φυλακή, όπου όχι μόνο δεν παροπλίστηκε αλλά έγινε ακόμη πιο ανήσυχος, δημιουργώντας δεκάδες εικαστικά έργα με τη μέθοδο του κολάζ και με οτιδήποτε μπορούσε να συλλέξει (νύχια, λουλούδια, κομμάτια γυαλιού). Ο ίδιος υποστήριζε ότι μπορούσε να κάνει τέχνη μέσα από τα σκουπίδια. «Η απομόνωση στις φυλακές της Σοβιετικής Ενωσης ήταν αφόρητη, όμως για μένα η αληθινή τραγωδία θα ήταν να διαλυθώ, να χάσω τη θέλησή μου για δουλειά» είπε αργότερα ο Παρατζάνοφ. «Θα μπορούσα εύκολα να γίνω κι εγώ εγκληματίας σε ένα τέτοιο περιβάλλον, αλλά η τέχνη μου με έσωσε. Ξεκίνησα να σχεδιάζω, να δημιουργώ, αλλά και να εξομολογώ τους συγκρατουμένους μου. Η ιστορία κάθε συγκρατουμένου μου, οι τραγωδίες της ζωής του, τα εγκλήματα που διέπραξε, όλα όσα ψιθύριζαν στο αφτί μου ήταν σαν σενάρια, σαν νουβέλες. Ηταν τα δώρα τους σε μένα».
Διαμαρτυρίες σε διεθνές επίπεδο είχαν αποτέλεσμα την αποφυλάκισή του αλλά όταν αποφάσισε να ασχοληθεί και πάλι με τον κινηματογράφο ο Παρατζάνοφ βρισκόταν πια για τα καλά στη «μαύρη λίστα» του σοβιετικού καθεστώτος. Μπόρεσε ωστόσο να σκηνοθετήσει ακόμη τρεις ταινίες πριν από τον θάνατό του, το 1990.
Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος θα προβληθούν και μικρού μήκους ταινίες του Παρατζάνοφ, όπως το «Πιροσμάνι», ενώ ο Φώτος Λαμπρινός θα παρουσιάσει το ντοκυμαντέρ «Σεργκέι Παρατζάνοφ, ο εξόριστος» που γύρισε ο ίδιος μιλώντας με τον Παρατζάνοφ για τη ζωή, το έργο και τα τεκταινόμενα στην ΕΣΣΔ την εποχή του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και της Περεστρόικα, λίγους μήνες προτού πεθάνει και ενώ η κατάσταση της υγείας του ήταν πλέον μη αναστρέψιμη. Στην ταινία περιλαμβάνονται σπάνια τεκμήρια από τη σφαγή των άμαχων Γεωργιανών από τον σοβιετικό στρατό τον Απρίλιο του 1989 και ανέκδοτο υλικό από την ουκρανική φυλακή στην οποία εξέτισε την ποινή του.
Εκτός του ντοκυμαντέρ του Λαμπρινού θα προβληθούν και άλλα ντοκυμαντέρ, όπως το «The world in a window» («Ο κόσμος μέσα από ένα παράθυρο») του Ντάνιελ Μπερντ, «Memories of Sayat Nova» («Μνήμες από τη Σαγιάτ Νόβα») του Λέβον Γκριγκοριάν και «Tarkovsky - Paradjanov - Islands» («Ταρκόφσκι και Παρατζάνοφ / Ερημα νησιά»), επίσης του Γκριγκοριάν.

Οι ταινίες του Σεργκέι Παρατζάνοφ στο αφιέρωμα
«Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»
(«Τini zabutykh predkiv», 1964)
Εμπνευσμένη από έναν κλασικό μύθο της Ουκρανίας, η ιστορία της ταινίας είναι μια ελεύθερη μεταφορά του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας» με φόντο τα Καρπάθια. Οπως επισημαίνει στο κείμενό του ο κριτικός κινηματογράφου Μπάμπης Ακτσόγλου, «ο σκηνοθέτης προκαλεί με την "ανορθοδοξία" του παραδόσεις και γλώσσες, διαμορφωμένες φιλμικές αισθητικές και γνωστά κλισέ, για να φτάσει σε μια οπτική αντίληψη του κόσμου, οι καινοτομίες της oποίας ανοίγουν την πόρτα της ποίησης».

«Το χρώμα του ροδιού»
(«Sayat nova», 1968)
Η ζωή και το έργο του αρμένιου ποιητή Αρουθίν Σαγιαντίν (1712-1975), γνωστού ως Σάγιατ Νόβα. Ο Παρατζάνοφ κάνει ένα καθαρά ποιητικό σινεμά καθ' ομοίωσιν των γραπτών του Σάγιατ Νόβα. Ακίνητη κάμερα, απουσία διαλόγων, εικόνες-ταμπλό νοηματικά αυτοδύναμες, χωρισμός της ταινίας σε οκτώ ενότητες που συνδέονται με υπότιτλους και ποιήματα, λυρικές εικόνες μιας ανείπωτης εικαστικής αρμονίας. Πρωταγωνιστούν: Μέλκον Αλεξανιάν, Ονικ Μινασιάν, Σόφικο Τσιαουρέλι.

«Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»
(«Ambavi Suramis Tsikhitsa», 1984)
Ενα κινηματογραφικό ποίημα αφιερωμένο στη μνήμη των γεωργιανών πολεμιστών όλων των εποχών μέσα από θρύλους και δοξασίες της περιοχής που συνθέτουν μια μαγική ατμόσφαιρα. «Δούλευα και υπέφερα κάτω από τη δεσποτική ματιά του Κρεμλίνου» είπε για την ταινία ο σκηνοθέτης της. «Τα φιλμ εκείνης της εποχής - και όχι μόνο τα δικά μου - δεν είναι παρά ένα καρδιογράφημα τρόμου. Ενα καρδιογράφημα του φόβου τού να χάσεις την ταινία σου, του φόβου ότι θα πεινάσεις. Του φόβου ότι δεν θα δουλέψεις ποτέ ξανά». Πρωταγωνιστούν: Νταβίντ Αμπασίντζε, Σοφίκο Τσορέλι.

«Ασίκ Κερίμπ»
(Ashugi Qaribi, 1988)
Το όνομα του μυθικού Ασίκ Κερίμπ σημαίνει «φτωχός ασίκης» και σύμφωνα με την παράδοση προέρχεται από ένα διήγημα του Αλέξανδρου Πούσκιν, του μεγάλου της ρωσικής λογοτεχνίας, δασκάλου των παγκοσμίως γνωστών ρώσων συγγραφέων Τουργκένιεφ, Ντοστογέφσκι και Τολστόι. Η ταινία με αφορμή τον μύθο του Ασίκ περιγράφει την ιστορία ενός όμορφου λαϊκού οργανοπαίκτη και ποιητή (παίκτη λαούτου) που ο πατέρας της αγαπημένης του δεν δέχεται κουβέντα για γάμο και αυτός φεύγει μακριά για 1.001 νύχτες αναζήτησης πλούτου, προκειμένου να ικανοποιήσει τον πατέρα της. Εμπνευσμένο από την πλούσια λαογραφική παράδοση του Αζερμπαϊτζάν, μια ταινία γεμάτη με πλούσια καλολογικά στοιχεία, το «Aσίκ Kερίμπ» είναι ένα ταιριαστό «κύκνειο άσμα» για τον υπερήφανο και ιδιαίτερο δημιουργό.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΣΤΟ «ΤΡΙΑΝΟΝ»

ΠΕΜΠΤΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
-------------------------------
19.30 «Προσωπογραφία Σεργκέι Παρατζάνοφ» (ντοκυμαντέρ 24 λεπτών)
20.00 «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»
21.45 «Ταρκόφσκι και Παρατζάνοφ / Ερημα νησιά» (ντοκυμαντέρ 39 λεπτών)
22.30 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
-------------------------------
19.30 «Μνήμες από το "Χρώμα του ροδιού"» (ντοκυμαντέρ 30 λεπτών)
20.00 «Το χρώμα του ροδιού»
21.30 Εισήγηση του σκηνοθέτη Φώτου Λαμπρινού
21.45 «Ο εξόριστος Παρατζάνοφ» του Φώτου Λαμπρινού (ντοκυμαντέρ 30 λεπτών)
22.30 «Ασίκ Κερίμπ»

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
------------------------------
19.30 «Ο Παρατζάνοφ και η γεωργιανή κινηματογραφική παράδοση», ομιλία του δρος Αβταντήλ Μικαμπερίτζε, προέδρου του Πολιτιστικού Κέντρου «Ο Καύκασος».
20.00 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»
21.45 «Πιροσμάνι» (ντοκυμαντέρ 25 λεπτών)
22.30 «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»

ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
-----------------------------
19.30 Perfomance από το συγκρότημα Γεωργιανού Παραδοσιακού Χορού και Τραγουδιού «Ο Καύκασος».
20.00 «Ασίκ Κερίμπ»
21.45 «Τραγούδια» (μικρού μήκους 8,5 λεπτών) και «Το τραγούδι του Μιστρέλ» (μικρού μήκους 5 λεπτών)
22.00 «Το χρώμα του ροδιού»

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
-----------------------------
19.30 «Τραγούδια» (μικρού μήκους 8,5 λεπτών) και «Το τραγούδι του Μιστρέλ» (μικρού μήκους 5 λεπτών)
19.45 «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»
21.45 «Πιροσμάνι» (ντοκυμαντέρ 25 λεπτών)
22.15 «Το χρώμα του ροδιού»

ΤΡΙΤΗ 4 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
--------------------------
19.30 «Ο κόσμος μέσα από ένα παράθυρο» (ντοκυμαντέρ 76 λεπτών)
20.45 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»
22.30 «Ασίκ Κερίμπ»

ΤΕΤΑΡΤΗ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
------------------------------
19.30 «Προσωπογραφία Σεργκέι Παρατζάνοφ» (ντοκυμαντέρ 24 λεπτών)
20.00 «Το χρώμα του ροδιού»
21.45 «Μνήμες από το "Χρώμα του ροδιού"» (ντοκυμαντέρ 30 λεπτών)
22.15 «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»

ΠΕΜΠΤΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
-----------------------------
19.30 «Ασίκ Κερίμπ»
21.00 «Ο κόσμος μέσα από ένα παράθυρο» (ντοκυμαντέρ 76 λεπτών)
22.30 «Τραγούδια» (μικρού μήκους 8,5 λεπτών) και «Το τραγούδι του Μιστρέλ» (μικρού μήκους 5 λεπτών)
22.45 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
--------------------------------
19.30 «Ταρκόφσκι και Παρατζάνοφ / Ερημα νησιά» (ντοκυμαντέρ 39 λεπτών)
20.15 «Σκιές των ξεχασμένων προγόνων»
21.45 «Ο εξόριστος Παρατζάνοφ» του Φώτου Λαμπρινού (ντοκυμαντέρ 30 λεπτών)
22.15 «Ασίκ Κερίμπ»

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
-----------------------------
19.30 «Προσωπικές αναμνήσεις για τον Σ. Παρατζάνοφ», ομιλία της Νίνα Αλεκσίτζε, επιστημονικής συνεργάτιδος του Γεωργιανού Ινστιτούτου Αθηνών
20.00 «Το χρώμα του ροδιού»
21.30 «Ταρκόφσκι και Παρατζάνοφ / Ερημα νησιά» (ντοκυμαντέρ 39 λεπτών)
22.15 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»

ΚΥΡΙΑΚΗ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
-----------------------------
19.30 Perfomance από το συγκρότημα Γεωργιανού Παραδοσιακού Χορού και Τραγουδιού «Ο Καύκασος»
20.00 «Ο θρύλος του κάστρου του Σουράμ»
21.45 «Μνήμες από το "Χρώμα του ροδιού"» (ντοκυμαντέρ 30 λεπτών)
22.15 «Το χρώμα του ροδιού»

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ SMARTPHONES

Ο έρωτας στα χρόνια των smartphones
Μια νέα εφαρμογή στα κινητά κάνει τους χρήστες «ρεπόρτερ» σεξουαλικών συμπεριφορών, συγκεντρώνοντας δεδομένα για μια κολοσσιαία έρευνα που αφορά το σεξ
Επιμέλεια: Σάκης Μαλαβάκης (tanea.gr, 25-8-2012)
Τα φιλιά που ανταλλάσσουμε με τον σύντροφό μας καθώς περπατάμε στον δρόμο, η συχνότητα με την οποία κάνουμε έρωτα, οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας, οι προσωπικές μας - αποκλειστικά ερωτικής φύσης - ιδιαιτερότητες και επιλογές, οι τρόποι που φλερτάρουμε και οι φορές που χαϊδευόμαστε ή είμαστε τρυφεροί μεταξύ μας, οι πιθανές απιστίες και οι αρνητικές εμπειρίες που ενδεχομένως να έχουμε βιώσει. Ολα αυτά και τα εκατοντάδες ακόμη στοιχεία που σχετίζονται με τη σεξουαλικότητα του κάθε ανθρώπου και την έκφρασή της μπορούν πλέον να «αποθηκευτούν» στη μνήμη του κινητού τηλεφώνου. Στη συνέχεια, όποιος το επιθυμεί μπορεί να αποστείλει (ανώνυμα) τα δεδομένα που έχει συλλέξει στα υπολογιστικά κέντρα του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα. Εκεί αυτά θα αναλύονται μαζί με χιλιάδες ακόμη σεξουαλικής φύσης στοιχεία, με σκοπό να διαπιστωθεί πώς εξελίσσεται η ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Και αν όντως το σεξ είναι το μέτρο του παντός, όπως ισχυριζόταν ο Αλφρεντ Κίνσεϊ, πλέον είναι γεγονός ότι η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι δυνατόν να καταγραφεί, να μετρηθεί και να μελετηθεί σε μια εξαιρετικά μεγάλη κλίμακα. Χάρη σε μια εφαρμογή για smartphones. Ονομάζεται Kinsey Reporter και αναμένεται να κυκλοφορήσει σήμερα στην αγορά.
Η ημέρα που επιλέχθηκε για την επίσημη κυκλοφορία αυτής της πρωτότυπης εφαρμογής δεν είναι τυχαία. Σαν σήμερα πριν από 56 χρόνια ο Αλφρεντ Κίνσεϊ, γνωστός και ως Doctor Sex, έχασε τη ζωή του στην ηλικία των 62 ετών εξ αιτίας μιας ξαφνικής πνευμονίας. Μετά τον θάνατό του εκατοντάδες φανατικοί υποστηρικτές του εύχονταν να μη σταθεί ο χαμός του αιτία για να λησμονηθεί το έργο του και κυρίως η μέθοδος εργασίας του. Μια μέθοδος επιστημονική όσο και ριζοσπαστική: χιλιάδες ανώνυμες συνεντεύξεις με θέμα την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και άμεση παρατήρηση της σεξουαλικής συμπεριφοράς των ανθρώπων - συχνά στο σπίτι του Κίνσεϊ και με τον ίδιο να κινηματογραφεί τις ερωτικές συμπεριφορές ανθρώπων παντελώς αγνώστων. Χάρη σε αυτή την ελάχιστα συμβατική προσέγγιση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, ο Αλφρεντ Κίνσεϊ υπήρξε ο πρώτος που θεωρητικοποίησε την άποψη πως η ανθρωπότητα δεν διαχωρίζεται σε ετεροφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους «όπως σε μαύρο και άσπρο», αλλά υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί - έξι για την ακρίβεια - οι οποίοι υποδηλώνουν τη σεξουαλική προδιάθεση του καθένα. Και ανέδειξε αλήθειες σκανδαλιστικές για την εποχή εκείνη, οι οποίες όμως έθεσαν τις βάσεις για τη σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του '60: «Η μοναδική παρά φύση σεξουαλική πράξη είναι εκείνη που δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί».
Στις πάμπολλες ενστάσεις των αμερικανών ηθικολόγων ο Κίνσεϊ απαντούσε ως εξής: «Δεν είμαστε οι κριτές των συμπεριφορών που περιγράφουμε, είμαστε μονάχα ρεπόρτερ». Και αυτή η νέα εφαρμογή για τα smartphones που κυκλοφορεί σήμερα αποτελεί την πρακτική εφαρμογή αυτής της θέσης του Κίνσεϊ. Και είναι αυτός ο λόγος που ονομάζεται Kinsey Reporter. Στην πράξη, η συγκεκριμένη εφαρμογή παρέχει στους χρήστες τη δυνατότητα να αναφέρουν, κατά κάποιον τρόπο να κοινοποιούν σε ένα παγκόσμιο ανώνυμο κοινό, τις σεξουαλικής φύσης εμπειρίες τους και πληροφορίες σχετικές με αυτές. Φλερτ, φιλιά, αγκαλιές, χάδια, έρωτας ομοφυλοφιλικός ή ετεροφυλικός, στοματικός ή πρωκτικός, αυνανισμός, χρήση ή μη χρήση του προφυλακτικού, σαδομαζοχισμός αλλά και αγάπη, ευχαρίστηση, λαγνεία, απιστία και οποιαδήποτε άλλη μορφή έκφρασης της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, αποτελεί την πρώτη ύλη του Kinsey Reporter. Για κάθε τυπολογία είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η ηλικία και το φύλο των συμμετεχόντων, ενώ το μέρος όπου πραγματοποιείται η όποια εμπειρία εντοπίζεται αυτόματα μέσω του τηλεφώνου και εμφανίζεται ως σημείο πάνω σε έναν παγκόσμιο χάρτη στην οθόνη του κινητού. Ενας φόρος τιμής, λοιπόν, στον Αλφρεντ Κίνσεϊ, μια απλή εφαρμογή - μεταξύ των χιλιάδων που προσφέρονται - η οποία αν διαδοθεί και λειτουργήσει θα μετατρέψει τον κάθε χρήστη σε έναν «ρεπόρτερ» της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, σε έναν σύγχρονο Αλφρεντ Κίνσεϊ.

ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΧΩΡΙΚΟΣ...

a greek peasant…
from “A VOYAGE WITHIN”

Photo: Vangelis Kyris (Greece)

ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ 4

Τα χαμόγελα πάγωσαν, η μουσική σταμάτησε, η νύφη κοιτούσε με απορία και οι συγγενείς του ζευγαριού είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό...
Το γαμήλιο γλέντι τινάχτηκε στον «αέρα» ενώ παραμένει προς το παρόν άγνωστο αν ο ίδιος ο γάμος θα διαλυθεί οριστικά. Όλα αυτά, λόγω... αντιζηλίας με έναν gay! Πρόκειται σαφώς για την πιο πρωτοφανή ιστορία που συζητιέται σε πολλά πηγαδάκια της πόλης, μιας και ο γαμπρός αλλά και ο gay καλεσμένος είναι αρκετά γνωστοί λόγω της επαγγελματικής τους ενασχόλησης.
Για το τι συμβαίνει μεταξύ τους λέγονται πολλά. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ανάμεσά τους υπάρχει εδώ και καιρό μια κρυφή ερωτική σχέση την οποία φρόντιζαν να κρατούν επτασφράγιστο μυστικό. Μόνο που οι συμπεριφορές και οι ματιές, όταν βρίσκονταν σε κοινές εμφανίσεις τους έξω, πρόδιδαν και τους δύο. Βέβαια, από την πλευρά τους έλεγαν πως ήταν καλοί φίλοι και ότι μάλιστα συνεργάζονταν επαγγελματικά.
Παράλληλα ο πρώτος διατηρούσε κανονική σχέση - και μάλιστα επί δύο χρόνια - με μία γυναίκα με την οποία πήραν την απόφαση να ανεβούν τα σκαλιά της εκκλησίας. Η γαμήλια τελετή τελέστηκε σε ναό λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα και φυσικά καλεσμένος ήταν και ο ομοφυλόφιλος φίλος του γαμπρού. Το μυστήριο έγινε κανονικά στην εκκλησία και τίποτα δεν προμήνυε τα όσα θα επακολουθούσαν στο τραπέζι. Όπου ο φίλος και καλεσμένος άρχισε να πίνει και να δείχνει το πόσο ενοχλημένος ήταν από αυτό που συνέβαινε. Δεν έμεινε όμως εκεί.
Σύμφωνα με καλεσμένους προσέγγισε το νυφικό τραπέζι και δεν δίστασε να «πετάξει» σαφή υπονοούμενα απευθυνόμενος τόσο στο γαμπρό όσο και στη νύφη! Αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του ήταν να εκνευριστεί ο αδελφός του γαμπρού ο οποίος σηκώθηκε οργισμένος για να απομακρύνει τον gay καλεσμένο.
Ο τελευταίος όμως, σύμφωνα με το dete.gr, επέμεινε και ύψωσε τον τόνο της φωνής του τραβώντας την προσοχή όλων. Aυτά που ειπώθηκαν έκαναν τον γαμπρό να ανασκουμπωθεί και τη νύφη να κοιτάζει με απορία, ενώ οι συγγενείς είχαν μείνει κι αυτοί άφωνοι! Τελικά το γλέντι κόπηκε στο μέση, ενώ το ζεύγος ακύρωσε το ταξίδι του μέλιτος και ο γαμπρός κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις.
Παραμένει άγνωστο αν έχει καταφέρει να αποδείξει πως τίποτε από όσα ακούστηκαν περί ομοφυλοφιλικής του σχέση δεν ίσχυε και όλοι περιμένουν να δουν τις εξελίξεις... (8-2012)

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΓΚΕΪ ΠΑΡΤΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΤΗ ΜΥΚΟΝΟ

Το μεγαλύτερο γκέι πάρτι της Ευρώπης στη Μύκονο
(tanea.gr, 25-8-2012)
Από τις «ηρωικές» εποχές της δεκαετίας του '70, όπου ο εστέτ ζωγράφος Πιέρο Αμβέρσα άνοιξε με τον τότε ψαρά Ανδρέα Κουτσούκο το θρυλικό gay bar Pierro's στη Μύκονο, το κυκλαδίτικο νησί χαρτογραφήθηκε ως τερέν φιλικό για τους ομοφυλόφιλους και για τέσσερις δεκαετίες προσείλκυσε πλήθος επισκεπτών.
Η δεκαετία του '80 κατοχύρωσε στη συνείδηση του κόσμου τη Μύκονο ως έναν gay προορισμό, η θρυλική ντισκομπάλα του Pierro' s συνέχιζε να φωτίζει τις διονυσιακές νύχτες των εκατοντάδων gay με θεματικά πάρτι με αρχαιοελληνικές ή μπαρόκ αμφιέσεις.
Τα τελευταία χρόνια, ο Σεπτέμβρης αποτελεί τον μήνα των gay στη Μύκονο και δεν είναι λίγοι οι μαγαζάτορες (μέχρι σουβλατζίδικων) που υψώνουν την χαρακτηριστική πολύχρωμη σημαία της «υπερηφάνειας και της ανεκτικότητας».
Αρχικά και μέχρι το 2009, με πάρτι σε ξενοδοχεία και μπαρ αλλά και θεματικές κρουαζιέρες από όλο τον κόσμο υπήρξε μια πιο συντονισμένη κίνηση τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου αλλά και στα τέλη Αυγούστου.
Από το 2009 όμως διοργανώνεται σταθερά το μεγαλύτερο gay festival που φέρει τον τίτλο XLsior Festival, συγκεντρώνει χιλιάδες gay (το 2011 έφτασαν τους 22.000 μέσα σε έξι ημέρες) ενώ τις ώρες που διαβάζετε αυτές τις γραμμές βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Με κέντρο το (αποκλειστικά) gay ξενοδοχείο Εlysium του Βασίλη Χουλιάρα, το παγκόσμιο ραντεβού των ομοφυλοφίλων συγκεντρώνει πάνω του τα φλας, χιλιάδες κόσμου έρχονται και με απευθείας πτήσεις, θεματικά πάρτι διοργανώνονται και καταγράφονται οι νέες τάσεις σε ντυσίματα (φέτος το στυλ Leonidas από την ταινία «300» του Ζακ Σνάιντερ είναι αυτό που κυριαρχεί).

ΕΛΕΓΕΙΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ

Ελεγεία των Λουλουδιών

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
Κι' απ' όλα τα λουλούδια του κάμπου φαίνεται
η νεότης πιο ωραία. Αλλά μαραίνεται
γρήγορα, και σαν πάει δεν ξαναγένεται·
η πασχαλι[αίς] με της δροσιάς τα δάκρυα την ραντίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
Αλλά τα ίδια μάτια δεν τα κυττάζουνε.
Και άλλα χέρια σ' άλλα στήθεια τα βάζουνε.
Έρχοντ' οι ίδιοι μήνες, πλην ξένοι μοιάζουνε·
τα πρόσωπα αλλάξαν και δεν τ' αναγνωρίζουν.

Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν.
Αλλά με την χαρά μας πάντα δεν μένουνε.
Αυτά οπού ευφραίνουν, αυτά πικραίνουνε·
κ' επάνω εις τους τάφους, που κλαίμε, βγαίνουνε,
καθώς τους γελαστούς μας τους κάμπους χρωματίζουν.

Πάλ' ήλθε καλοκαίρι κ' οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
Αλλ' απ' το παραθύρι δύσκολα φθάνεται.
Και το υαλί μικραίνει-μικραίνει, χάνεται.
Το πονεμένο μάτι θολώνει, πιάνεται.
Βαρυά τα κουρασμένα πόδια, δεν μας στηρίζουν.


Για μας δεν είναι φέτος που οι κάμποι όλοι ανθίζουν.
Λησμονημένου Αυγούστου κρίνοι μας στέφουνε,
τ' αλλοτεινά μας χρόνια γοργά επιστρέφουνε,
σκιαίς αγαπημέναις γλυκά μας γνέφουνε
και την φτωχή μας την καρδιά γλυκά αποκοιμίζουν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

7 ΧΡΟΝΙΑ "ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ"

Tom Bianchi

ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ

25/8/2005 - 25/8/2012

... και συνεχίζουμε

DIMITRI STEFANOV

Dimitri Stefanov (Bουλγαρία)

10 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΚΟΡ ΒΙΝΤΑΛ

Gore Vidal (3/10/1925 - 31/7/2012)

10 πράγματα που θέλετε να ξέρετε για τον Γκορ Βιντάλ
(flix.gr)

Στα 23 του χρόνια, το 1948, έγραψε το τρίτο μυθιστόρημά του, «The City and the Pillar», προκαλώντας σκάνδαλο και οργή στην αμερικανική κοινωνία, μια και ήταν ένα από τα πρώτα λογοτεχνικά έργα που μιλούσε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία, με τον κεντρικό ήρωα να προσπαθεί να εκφράσει στον κύκλο του ότι είναι gay.

Ηταν (μαζί με τον Κρίστοφερ Φράι), ο «γιατρός» του σεναρίου του «Μπεν Χουρ» για τον Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1959. Ο Βιντάλ προσέθεσε ένα ολόκληρο ερωτικό side story ανάμεσα στον Μπεν Χουρ και τον Μεσάλα, που απορρίφθηκε από τον Τσάρλτον Χέστον.

Το 1959 διασκεύασε σε κινηματογραφικό σενάριο το «Ξαφνικά Πέρσι το Καλοκαίρι», που έγινε ταινία με σκηνοθέτη τον Τζόζεφ Μάνκιεβιτς και πρωταγωνιστές την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, την Κάθριν Χέπμπορν και τον Μοντγκόμερι Κλιφτ.

Το 1968 εξέδωσε το διάσημο trans μυθιστόρημά του, «Myra Breckinridge», στην αρχή του οποίου ο ήρωας κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου και στη συνέχεια κατακτά τον κόσμο της showbiz. Το βιβλίο έγινε δυο χρόνια αργότερα ταινία, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται στο top-5 των cult ταινιών στην ιστορία του σινεμά.

Εγραψε το σενάριο για τον «Καλιγούλα» του 1979, αλλά ο σκηνοθέτης Τίντο Μπρας και ο πρωταγωνιστής Μάλκολμ ΜακΝτάουελ το «λείαναν» στη συνέχεια, με αποτέλεσμα ο Βιντάλ να το απαρνηθεί.

Ακτιβιστής τόσο στην πολιτική όσο και στην κοινωνική αρένα, ο Βιντάλ έγραψε σ’ ένα άρθρο του στο περιοδικό Esquire το 1969: «Ολοι είμαστε αμφισεξουαλική στην αρχή. Αυτό είναι ένα γεγονός της ανθρώπινης φύσης. Κι όλοι αντιδρούμε σε ερεθίσματα από το δικό μας φύλο και από το αντίθετο. Κάποιες κοινωνίες, σε κάποιες περιόδους, κυρίως θέλοντας να διατηρήσουν την προμήθεια των μωρών, αποδοκίμασαν την ομοφυλοφιλία. Άλλες κοινωνίες, κυρίως μιλιταριστικές, την εξύψωσαν. Αλλά πέρα από φυλετικά ταμπού, η ομοφυλοφιλία είναι μια σταθερά παράμετρος της ανθρώπινης κατάστασης και δεν είναι ούτε ασθένεια, ούτε αμαρτία, ούτε έγκλημα… παρά τις έντονες προσπάθειες της δικής μας πουριτανικής φυλής να την παρουσιάσει μ’ αυτόν τον τρόπο. Η ομοφυλοφιλία είναι τόσο φυσική όσο και η ετεροφυλοφιλία. Προσέξτε ότι χρησιμοποιώ τη λέξη ‘φυσική’ (natural) και όχι ‘φυσιολογική’ (normal).

Οταν ρωτήθηκε για το σκάνδαλο Πολάνσκι, απάντησε: «Ειλικρινά, χέστηκα. Κοιτάξτε, δεν μπορώ να κάθομαι να κλαίω κάθε φορά που μια νεαρή πόρνη αισθάνεται ότι έπεσε θύμα εκμετάλλευσης.»

Ηδη από τη δεκαετία του 1960, ο Γκορ Βιντάλ έκανε μικρές εμφανίσεις σε ταινίες: μπορείτε να τον εντοπίσετε στο «Roma» του Φεντερίκο Φελίνι, το «Bob Roberts», το «Gattaca», ακόμα και το «Igby Goes Down» που σκηνοθέτησε, άλλωστε, ο ανηψιός του, Μπερ Στιρς. Εχει συμμετάσχει – έστω μόνο με τη φωνή του – στους «Simpsons» και στο «Family Guy». Εχει εμφανιστεί ακόμα και στο «Da Ali G Show», όπου ο Σάσα Μπάρον Κόεν - Αλι Τζι τον μπερδεύει με τον κομμωτή Βιντάλ Σασούν!

Εκείνος πρώτος, στα πλαίσια της μόνιμα ενεργής πολιτικής του δράσης με την παράταξη των Δημοκρατικών, αποκάλεσε δημόσια τον Τζορτζ Μπους «τον πιο ηλίθιο άνθρωπο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής».

Μπορείτε να τον ακούσετε να μιλά για τη ζωή του και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως ανοιχτά ομοφυλόφιλος άντρας στο Χόλιγουντ, στο ντοκιμαντέρ «Celluloid Closet».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ "PASSION" ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΡΑΪΑΝ ΝΤΕ ΠΑΛΜΑ

Περισσότερο «Passion» από τον Μπράιαν ΝτεΠάλμα
flix.gr, 6/2012
Η φωτογραφία με τις Ρέιτσελ Μακ Ανταμς και τη Νούμι Ραπάς να πλησιάζουν τα χείλη τους για ένα γεμάτο πάθος φιλί, έκανε πολύ καλά τη δουλειά της. Το «Passion» έγινε αυτοστιγμεί μια «ταινία να περιμένεις» και αναμφίβολα η εταιρία Wild Bunch που έχει αναλάβει τις πωλήσεις του φιλμ θα ξεκινήσει το φεστιβάλ με μια ουρά αγοραστών έξω απο τα γραφεία της.
Εκείνο το φιλί κοσμεί (δικαιολογημένα) και την πρώτη αφίσα του φιλμ ενώ και οι υπόλοιπες φωτογραφίες που δόθηκαν μόλις στη δημοσιότητα από τα γυρίσματα ή την ταινία, συνεχίζουν να ερεθίζουν το ενδιαφέρον.
Το φιλμ του Ντε Πάλμα, είναι ρημέικ της ταινίας του Αλέν Κορνό «Η Αντίζηλος» ένα γεμάτο σεξουαλική ένταση και γυναικεία αντιζηλία θρίλερ, κι αυτή είναι η επίσημη σύνοψη που διαβάζουν οι υποψήφιοι διανομείς του φιλμ στις Κάννες
Ερωτικό θρίλερ στην παράδοση του ‘Dressed to Kill’ και του ‘Βασικού Ενστικτου’, η ταινία ‘Passion’ του Μπράιαν ντε Πάλμα αφηγείται την ιστορία μια μοιραίας μάχης εξουσίας ανάμεσα σε δυο γυναίκες, στον ανταγωνιστικό κόσμο των πολυεθνικών.

Η Κριστίν έχει την έμφυτη κομψότητα και άνεση που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους που διαθέτουν χρήμα και δύναμη. Αθώα, όμορφη και ευάλωτη, η γεμάτη θαυμασμό προστατευόμενή της, η Ιζαμπέλ, είναι γεμάτη πρωτότυπες ιδέες που η Κριστίν κλέβει χωρίς ενδοιασμούς. Αλλωστε, οι δυο τους είναι στην ίδια ομάδα… Η Κριστίν απολαμβάνει ν’ ασκεί την εξουσία της πάνω στη νεότερη γυναίκα, να την οδηγεί, ένα βήμα τη φορά, όλο και πιο βαθειά σ’ ένα παιχνίδι αποπλάνησης και παραπλάνησης, επιβολής και ταπείνωσης.
Αλλά όταν η Ιζαμπέλ βρεθεί στο κρεβάτι μ’ έναν από τους εραστές της Κριστίν, ο πόλεμος ξεσπά. Τη νύχτα του φόνου, η Ιζαμπέλ παρακολουθεί μια παράσταση μπαλέτου, ενώ η Κριστίν λαμβάνει μια πρόσκληση για ερωτικά παιχνίδια. Από ποιον; Η Κριστίν λατρεύει τις εκπλήξεις. Γυμνή, πηγαίνει να συναντήσει τον μυστηριώδη εραστή που την περιμένει στην κρεβατοκάμαρα…

ΡΩΣΙΑ. ΕΚΑΝΑΝ ΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΜΑΝΤΟΝΑ ΕΠΕΙΔΗ "ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ" ΤΟΥΣ ΓΚΕΪ!

Εκαναν αγωγή και στη Μαντόνα επειδή «διαφημίζει» τους γκέι!
(tanea.gr, 22/8/2012)
Ρώσοι ακτιβιστές κατέθεσαν αγωγή ζητώντας αποζημίωση 333 εκατ. ρουβλίων (8,5 εκατ. ευρώ) από τη Μαντόνα, ισχυριζόμενοι πως η διάσημη τραγουδίστρια τους προσέβαλε υποστηρίζοντας τα δικαιώματα των γκέι σε πρόσφατη συναυλία της στην Αγία Πετρούπολη. Νόμος που υιοθετήθηκε τον Φεβρουάριο στην Αγία Πετρούπολη ποινικοποιεί τη «διαφήμιση» της ομοφυλοφιλίας σε ανηλίκους και οι ακτιβιστές επισημαίνουν πως στη συναυλία της Μαντόνα, στις 9 Αυγούστου, ήταν παρόντα παιδιά ηλικίας 12 ετών. Στη διάρκεια της συναυλίας αυτής η Μαντόνα είχε εκφράσει επίσης την υποστήριξή της προς τα τρία μέλη του πανκ γυναικείου συγκροτήματος Pussy Riot που καταδικάστηκαν την περασμένη εβδομάδα σε φυλάκιση δύο ετών επειδή είχαν διαμαρτυρηθεί εναντίον της κυβέρνησης μέσα στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα. Θύελλα επικρίσεων έχει ξεσπάσει στη Ρωσία γι' αυτές τις σκληρές ποινές και πολλοί ελπίζουν πως οι Αρχές θα αναγκαστούν τελικά να δείξουν μεγαλύτερη επιείκεια στις τρεις νεαρές γυναίκες. Μεταξύ των επικριτών είναι μερικοί στενοί σύμμαχοι του Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως ο πρώην υπουργός Οικονομικών Αλεξέι Κουντρίν ή ο επικεφαλής της Μονής Σρετένσκι, Τίχον Σεβκούνοφ, που πιστεύεται ευρέως ότι είναι ο πνευματικός του ρώσου Προέδρου.

MADONNA IN KIEV. Η ΕΝΑΡΞΗ

(φωτογραφίες: ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ)

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ. ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟΥ ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΠΟΡΝΟ

Λος Αντζελες: Δημοψήφισμα για τη χρήση προφυλακτικού στις ταινίες πορνό
tanea.gr, 7/2012
Για το αν πρέπει να είναι υποχρεωτική η χρήση προφυλακτικού στις ταινίες πορνό θα ψηφίσουν τον Νοέμβριο οι πολίτες της Καλιφόρνιας, Το δημοψήφισμα θα γίνει στο πλαίσιο των προεδρικών εκλογών.
Οι πολίτες θα αποφασίσουν μόνο για τις ταινίες πορνό που γυρίζονται στην κομητεία του Λος Άντζελες, αναφέρει σε χθεσινό της δημοσίευμα η εφημερίδα Los Angeles Times.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το Ίδρυμα Υγειονομικής Περίθαλψης AIDS του Λος Άντζελες συγκέντρωσε περισσότερες από 370.000 υπογραφές σε μια αίτηση που ζητεί να τεθεί το θέμα στην ψηφοφορία του Νοεμβρίου, ξεπερνώντας το όριο των 320.000 υπογραφών που απαιτούνται για έγκριση.
Τον Ιανουάριο οι αρχές της πόλης του Λος Άντζελες ζήτησαν την χρήση προφυλακτικών σε όλες τις ταινίες πορνό που γυρίζονται στην πόλη αφού προηγήθηκε η συγκέντρωση του απαιτούμενου αριθμού υπογραφών από το Ίδρυμα ώστε να τεθεί το θέμα σε ψηφοφορία στο πλαίσιο έκτακτης εκλογικής διαδικασίας.
Η απόφαση τέθηκε σε ισχύ τον Μάρτιο, αλλά η πόλη εξακολουθεί να εξετάζει τρόπους εφαρμογής της, αναφέρει το δημοσίευμα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε τον Μάρτιο ανάμεσα σε 1.000 πιθανούς ψηφοφόρους έδειξε ότι το 63% θα στήριζε το μέτρο.
Η κομητεία του Λος Άντζελες θεωρείται η «Μέκκα» της αμερικανικής βιομηχανίας πορνό. Πολλοί παραγωγοί αυτού του είδους των ταινιών αντιτίθενται στην χρήση προφυλακτικών ισχυριζόμενοι ότι το κοινό θέλει να βλέπει σκηνές σεξ στις οποίες δεν λαμβάνονται προφυλάξεις.
Οι ίδιοι, μάλιστα, θεωρούν ότι αν το μέτρο ισχύσει πολλές εταιρίες παραγωγής ταινιών πορνό θα φύγουν από την περιοχή.
Ωστόσο, ο διευθυντής του Ιδρύματος Μάικλ Βάινσταϊν δήλωσε ότι τέτοιου είδους προβληματισμοί δεν θα πρέπει να υπονομεύσουν το μέτρο. «Αυτό είναι ένα ερώτημα ηθικής. Θα έχουμε δούλους και παιδιά-σκλάβους στην Καλιφόρνια, επειδή αυτό συμβαίνει σε κάποια άλλη χώρα στο εξωτερικό;», είπε ο ίδιος.

Η "ΤΡΑΝΣ"(;) ΜΠΑΡΜΠΙ

Mattel announced it will roll out a Barbie Doll modeled after the
cross-dressing fashion designer, Phillipe Blond, just in time for Christmas.

Ο ΠΕΔΡΟ ΑΛΜΟΔΟΒΑΡ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΣΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "LOS AMANTES PASAJEROS"

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ παίρνει συνέντευξη από τον εαυτό του στα γυρίσματα του «Los Amantes Pasajeros»
Πόλυ Λυκούργου (flix.gr, 31/7/2012)
Στη σελίδα της εταιρίας του, El Deseo, στο facebook μας περίμενε μία έκπληξη: ο Πέδρο Αλμοδόβαρ σε μεγάλα κέφια δίνει την πρώτη εκ βαθέων συνέντευξη για το «Los Amantes Pasajeros» στον... εαυτό του!

Τι επίθετο θα ήθελες να χρησιμοποιήσει το κοινό για να χαρακτηρίσει την ταινία σου;
- Ξεκαρδιστική
Ποιο επίθετο θα σε ανησυχούσε;
- Σεισμική
Με ποιο θα συμβιβαζόσουν;
- Ευχάριστη, διασκεδαστική.
Ποιο επίθετο θα σε άφηνε αδιάφορο;
- Αλμοδοβαρική
Ποιο θα σε προβλημάτιζε στα σοβαρά;
- Ατελείωτη
Τι θα σε σκότωνε;
- Δε θα ήταν πια επίθετο, αλλά πρόταση, άποψη, ένα εμπεριστατωμένο επιχείρημα που θα διάβαζε κάπως έτσι: «ο Αλμοδόβαρ επαναλαμβάνεται με έναν πλέον όχι αστείο τρόπο, αποδεικνύοντας ότι το καλύτερο κομμάτι του εαυτού του ανήκει στο παρελθόν. Μην ταλαιπωρηθείτε λοιπόν - κατεβάστε την και δείτε τη σπίτι σας...
Ποιο σχόλιο θα έβρισκες εντελώς άδικο;
- Οτι οι ηθοποιοί μου είναι κακοί.
Υπάρχει κάποιο φεστιβάλ ήδη στον ορίζοντα;
- Οχι, ευχαριστώ.
Τι είναι πιο δύσκολο, το δράμα ή η κωμωδία;
- Και τα δύο είδη είναι ισάξια δύσκολα.
Ποιες εκφράσεις δε θα ακούσουμε στην ταινία;
- «Στην σημερινή κατάσταση», «οικονομική κρίση», «πριμ κινδύνου», «ξεπέρασες το όριο» (ή οτιδήποτε τέτοιο - σιχαίνομαι αυτές τις εκφράσεις)...
Ποιες σύγχρονες προσωπικότητες απουσιάζουν από την ταινία;
- Ανγκελα Μέρκελ, Μαριάνο Ραχόι, Μαρία Ντολόρες ντε Κοσπεδάλ, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεζ Ζαπατέρο - η λίστα είναι μεγάλη!
Για ποιο υπαρκτό πρόσωπο της Ισπανίας θα ήθελες να γυρίσεις ταινία;
- Για την καλόγρια Μαρία Γκομέζ Βαλμπουενά - την υποτιθέμενη απαγωγέα παιδιών. Τον δικαστή Κάρλος Ντιβάρ - και το δικαστικό σύστημα εν γένει. Πιστεύω επίσης ότι η Ενκάρνα Σάντσεζ θα άξιζε μία ταινία για τη ζωή της - θα ήθελα να το κάνω, αλλά δε θα το κάνω.
Τόλμησε το: ποιο δημόσιο πρόσωπο της Ισπανίας σιχαίνεσαι πιο πολύ;
- Σιχαίνομαι να με σπρώχνουν να τολμώ.
Η ταινία σου διαδραματίζεται σε ύψος 10 χιλιάδων μέτρων. Τι μπορεί να δει κανείς από τόσο ψηλά;
- Βασικά, σύννεφα. Οταν μία δόση πραγματικότητας ξεπροβάλλει στην πλοκή - η οικονομική κρίση, τα ποσοστά ανεργίας, η αύξηση του ΦΠΑ, επίτηδες, με ψηφιακά εφέ, βυθίζω το αεροπλάνο στα σύννεφα. Σκόπιμα θέλω να ξεφύγω από την πραγματικότητα - να είναι και να μοιάζουν όλα φιξιόν.
Δε βρίσκεις ότι αυτή η συνέντευξη είναι κάπως δείγμα μεγαλομανίας; Η ταινία βρίσκεται μόλις στην 4η εβδομάδα γυρισμάτων!
- Είναι πρώιμη φυσικά, αλλά όχι δείγμα μεγαλομανίας. Ετσι όπως είναι στημένο το σύστημα της διαφήμισης μιας ταινίας, δίνεις συνεντεύξεις για αυτήν μόνο τον μήνα της πρεμιέρας της. Μ' αυτό τον τρόπο βγαίνουν όλες οι πληροφορίες μαζί, κι όλα σωπαίνουν ξανά ταυτόχρονα.
Πώς πιστεύεις ότι θα είναι η αγορά την άνοιξη του 2013, όταν θα κάνει πρεμιέρα η ταινία σου;
- Τρομάζω να σκεφτώ το 2013.
Για προληπτικούς λόγους;
- Οχι. Το 13 ήταν πάντα τυχερό νούμερο για μένα. Απλά όλοι λένε ότι του χρόνου θα ζήσουμε ακόμα χειρότερες καταστάσεις από ό,τι σήμερα - εκτός κι αν αλλάξουμε τα πράγματα. Πιστεύω ότι αυτή η συνέντευξη μου ξέφυγε...
Πώς θα ήταν κάτι τέτοιο δυνατό;
- Εύκολα.
Για την πρεμιέρα του «I’m So Excited» θα μιλήσεις σε δημοσιογράφους ή θα συνεχίσεις να παίρνεις ο ίδιος συνεντεύξεις από τον εαυτό σου;
- Λίγο από όλα, μάλλον. Αν και πρέπει να ομολογήσω ότι όταν μου παίρνω συνέντευξη γλιτώνω χρόνο.
... και γλιτώνεις αδιάκριτες ερωτήσεις
- Με ρωτάω τα πάντα - εκτός του με ποιον κοιμάμαι μαζί. Και θα σου/μου υποσχεθώ κάτι (παρόλο που δεν είμαι άνθρωπος που κάνω υποσχέσεις, και σίγουρα δεν είμαι κάποιος που τις κρατάει): Αν ο Πρωθυπουργός της χώρας μας - όποιος κι αν είναι την ερχόμενη άνοιξη- δίνει συνεντεύξεις σε όλα τα media κι απαντάει σε κάθε είδους ερώτηση, θα το κάνω κι εγώ. Διαφορετικά θα μοιράζω δελτία Τύπου και θα παίρνω συνεντεύξεις από τον εαυτό μου - αλλά χωρίς να κρύβω τίποτα!

Πέδρο Αλμοδόβαρ

ΤΖΟΝ ΚΡΑΞΤΟΝ - ΛΟΥΣΙΑΝ ΦΡΟΪΝΤ. ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΡΟΥ

Τζον Κράξτον - Λούσιαν Φρόιντ: Τα αγόρια του Πόρου
Οι πέντε μήνες που σημάδεψαν ανεξίτηλα τους δύο ζωγράφους τον χειμώνα του 1946-1947 στο νησί του Σαρωνικού
Κατερίνα Λυμπεροπούλου, (tovima.gr, 29/07/2012)

Αδημοσίευτη φωτογραφία του Τζον Κράξτον (δεύτερος από αριστερά) την εποχή της παραμονής του στο νησί του Σαρωνικού (χειμώνας 1946-1947) με τους Ποριώτες Φραγκόπουλο, Μαγκλάρα και Μαυρόπουλο

«Οταν νύχτωσε, έναστρος ουρανός. Εκείνη την ώρα ήρθαν ο John Craxton και ο L. Freud, δύο νέοι ζωγράφοι που τους ακούω από τότε που ήρθα και που τους γνώρισα μόνο χθες. Μένουν στον Πόρο εδώ και μήνες, τους προστατεύει η Lady Norton. Ο πρώτος Αγγλος, ο δεύτερος εγγονός του μεγάλου Freud. Γλεντούν στην Ελλάδα, όπου βρίσκουν πράγματα που τους λείπουν στον τόπο τους. Το φως κι ένα άλλο είδος ανθρώπινης επικοινωνίας, καθώς λένε. Διασκεδάζουν με τον Καραγκιόζη που παίζει στο χωριό. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί να πάμε να τον δούμε».
Γιώργος Σεφέρης,
Μέρες Ε΄, 1945-1951


Ηταν το καλοκαίρι του 1946 όταν ο 24χρονος Τζον Λι Κράξτον προσκάλεσε τον φίλο και συνομήλικό του Λούσιαν Φρόιντ να αφήσει το Παρίσι για να περάσει λίγο καιρό μαζί του στον Πόρο. Ο πρώτος ήταν λυρικός, ευαίσθητος, εξωστρεφής, με αδυναμία στον ηλιοκαμένο Νότο, που δεν έκρυψε ποτέ τις ομοφυλοφιλικές τάσεις του και βρήκε στον Πόρο ένα προστατευμένο μέρος από τις φλόγες του Εμφυλίου της Ελλάδας λόγω της ναυτικής του βάσης. Ο δεύτερος ήταν ιδιόμορφος, λιγομίλητος και ανεξάρτητος, με έναν σεξουαλισμό που υπερχείλιζε - είναι γνωστός ο θρύλος ότι πεθαίνοντας άφησε σαράντα μη νόμιμα παιδιά. Κι όμως, η χημεία τους ήταν εκρηκτική. Εργάστηκαν μαζί, συνδέθηκαν με μια δυνατή νεανική φιλία, ήρθαν σε διάσταση - κανείς δεν έμαθε ακριβώς γιατί - και εν τέλει οδηγήθηκαν στη σύγκρουση. Αποτέλεσαν, ωστόσο, δύο μορφές του 20ού αιώνα που διήνυσαν σχεδόν το ίδιο χρονικό διάστημα ζωής. Ο Φρόιντ, βέβαια, ως καλλιτέχνης, άφησε πίσω τον αρχικά πολύ περισσότερα υποσχόμενο Κράξτον, αποτελώντας έναν από τους πιο σημαντικούς ζωγράφους του 20ού αιώνα. Με ένα έργο του να πωλείται τον Μάιο του 2009 έναντι 33,6 εκατ. δολαρίων, ο πιο ακριβοπληρωμένος εν ζωή ζωγράφος, εγγονός του πατέρα της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ, πέθανε δύο χρόνια αργότερα έχοντας χαράξει την τροχιά ενός μύθου της ευρωπαϊκής ζωγραφικής. Ο Κράξτον, με σαφώς χαμηλότερο εικαστικό προφίλ, παρέμεινε εραστής της Ελλάδας ως τον θάνατό του μοιράζοντας τον χρόνο του μεταξύ Λονδίνου και Κρήτης και έφυγε από τη ζωή το 2009.
Οι πέντε μήνες που τους ένωσαν στον Πόρο μαζί με το κλίμα μιας ταραγμένης αλλά δημιουργικά παραγωγικής εποχής έρχονται στο προσκήνιο μέσα από τα αποκαλυπτήρια της τιμητικής πλάκας στη μνήμη τους που έγιναν πριν από λίγες ημέρες έξω από την οικία Μαστροπέτρου, όπου οι δύο ζωγράφοι έζησαν και εργάστηκαν, από τον δήμαρχο Πόρου Δημήτρη Στρατηγό, παρουσία του βρετανού πρέσβη Ντέιβιντ Λάντσμαν. Παράλληλα η έκθεση φωτογραφιών με τους βρετανούς ζωγράφους και ανατύπων των έργων τους παρουσιάστηκε στην γκαλερί Citronne του νησιού, ενώ στην εσωτερική αυλή της η ιδιοκτήτρια και ιστορικός τέχνης Τατιάνα Σπινάρη-Πολλάλη μίλησε για το βιβλίο του πρώην πρεσβευτή Γιάννη Σουλιώτη «Τζον Κράξτον και Λούσιαν Φρόιντ - Τα παιδιά του Πόρου».
Ηταν χειμώνας του 1946-1947. Η Ευρώπη προσπαθούσε να βρει τον εαυτό της και να ορθοποδήσει μέσα από τις στάχτες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για τους δύο άγγλους ζωγράφους η απόδραση από τα δεινά της χώρας τους, η οποία δοκιμαζόταν σκληρά από την ένδεια της μεταπολεμικής περιόδου, ήταν μια ευκαιρία μοναδική. Σε ένα μέρος όπως ο Πόρος, που ως νησί το οποίο περιβαλλόταν από θάλασσα δεν «ακούμπησαν» ιδιαίτερα οι ταραχές του Εμφυλίου, ο Κράξτον τουλάχιστον θα πρέπει να ένιωσε ασφαλής. Υπήρξε έτσι δεκτικός στην «ένταση του φωτός του Αιγαίου», η οποία, όπως ανέφερε ο άγγλος ζωγράφος, είχε καταλυτική επίδραση στην ψυχοσύνθεσή του. Ηθελε δε να τη μοιραστεί με ένα αγαπημένο του πρόσωπο, όπως ο συμφοιτητής του στο Λονδίνο και συγκάτοικός του στο μικρό σπίτι στο Abercorn Place στο St. John' s Wood Λούσιαν Φρόιντ.
Ο Λούσιαν Φρόιντ δεν αρνήθηκε την πρόσκληση. Ηταν σαν να του άνοιγε ένα παράθυρο στην περιπέτεια. Ο εκκεντρικός νέος με το ανεξάρτητο πνεύμα, που λέγεται ότι συνήθιζε να τριγυρνά στους δρόμους με ένα εκπαιδευμένο γεράκι στους ώμους του, κίνησε για τον μεσογειακό Νότο ακολουθώντας τα χνάρια των περιηγητών του ρομαντικού 19ου αιώνα. Τους φιλοξένησε μια ντόπια οικογένεια. Νοίκιασαν τα δύο δωμάτια στον επάνω όροφο ενός διώροφου σπιτιού με θέα στη θάλασσα και στα βουνά της Τροιζήνας. Το οικονομικό ζήτημα το κάλυπταν τα λιγοστά χρήματα που έστελναν οι γονείς του Λούσιαν. Ηταν μάλιστα τέτοια η αδυναμία τους στην ελληνική κουζίνα που διέθεσαν ένα ποσό από το πενιχρό τους εισόδημα προκειμένου να τρώνε μαζί με την οικογένεια που τους φιλοξενούσε.
Εκτός από το «πέπλο» της προστασίας, ο Πόρος προσέφερε το ιδανικό σκηνικό για να εξελίξουν την τέχνη τους και να γευθούν τις χαρές της νεανικής τους ζωής μακριά από τη μιζέρια και τη δυστυχία που άφηνε πίσω του ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Σύμφωνα με το βιβλίο του Γιάννη Σουλιώτη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σοκολή - Κουλεδάκη, το νησί αποτελούσε έναν κατ' εξοχήν κοσμοπολίτικο προορισμό τα μεταπολεμικά χρόνια. Από τότε ως το 1960 ο Πόρος έχαιρε της φήμης που έχει σήμερα η Μύκονος, με τη διαφορά ότι είχε επισκέπτες με υψηλό πνευματικό επίπεδο.
Την εποχή εκείνη ο τουρισμός ήταν ανύπαρκτος. Σε σχέση με τα δεδομένα της εποχής, ωστόσο, υπήρχε εύκολη πρόσβαση από την Αθήνα. Η γειτνίαση του νησιού τόσο με τον Πειραιά όσο και με τους αρχαιολογικούς χώρους της Αργολίδας το είχε καταστήσει πόλο έλξης για τους ξένους. Η αφθονία του νερού επίσης (ο Πόρος τροφοδοτούσε τον Πειραιά και τα νησιά του Αργοσαρωνικού), η απλότητα, η καθαρότητα, η φιλοξενία των κατοίκων αλλά και οι κατοικίες μελών σημαντικών οικογενειών του τόπου, όπως των Δραγούμη, Τομπάζη, Διαμαντόπουλου, Λαμπράκη κ.ά., έκαναν το νησί τόπο περισυλλογής, ανάπαυσης, διασκέδασης, αλλά και πηγή έμπνευσης ελλήνων και ξένων εκπροσώπων της οικονομικής αλλά και της πνευματικής ζωής. «Φεύγω από τον Πόρο... Τη μεγάλη γαλήνη που αισθανόμουν τώρα τελευταία τα πρωινά εδώ δεν ξέρω αν θα τη ξαναβρώ» λέει ο Γιώργος Σεφέρης.
Η διαμονή του Λούσιαν Φρόιντ στον Πόρο σηματοδότησε την πιο μακρά χρονική περίοδο που είχε μείνει εκτός Λονδίνου. Το περιβάλλον του Πόρου, όπως τα οπωροφόρα δέντρα τα οποία έχει αποτυπώσει στον καμβά του, οι άνθρωποί του, όπως ο Γιώργος Σεφέρης, μα πάνω απ' όλα το «ανελέητο φως» επηρέασαν το έργο του καλλιτέχνη. Ο τεχνοκριτικός Γουίλιαμ Φίβερ τονίζει ότι τα ελληνικά έργα του Φρόιντ αποτελούν το επιστέγασμα αυτού που μπορεί να θεωρηθεί ο πρώτος στυλιστικός τρόπος του. Στον Πόρο ξεκίνησε τη σειρά με τα διάφανα, σαν κρυστάλλινη θάλασσα, πλάσματα, τα επιπλέοντα εκβράσματα, τα αγκάθια και τα φραγκόσυκα αλλά και τις λεμονιές και τις πορτοκαλιές. Εκεί ο Φρόιντ φιλοτέχνησε και τις δύο αυτοπροσωπογραφίες του, ενώ όταν είχε ζητήσει από την κόρη της σπιτονοικοκυράς του να της φτιάξει το πορτρέτο εκείνη είχε αρνηθεί. Δεν είχε χρόνο, όπως εξομολογήθηκε η ίδια, για κάτι τέτοιο...
Ο σπιτονοικοκύρης Πέτρος Μαστροπέτρος ωστόσο ήταν πιο δεκτικός. Ούτε θα το φανταζόταν όταν πόζαρε για δύο βρετανούς ζωγράφους ότι οι πίνακες που τον απεικόνιζαν θα γίνονταν περιζήτητοι και θα πωλούνταν σε τιμές-ρεκόρ. Τον Μάιο του 2012 σε δημοπρασία του οίκου Sotheby's ο πίνακας του Τζον Κράξτον «Κοιμισμένος ψαράς», όπου ο νεαρός τότε άνδρας απεικονιζόταν ξαπλωμένος σε έναν λόφο, πωλήθηκε προς 277.000 στερλίνες, τιμή-ρεκόρ για τον καλλιτέχνη. Του ίδιου νέου αποφάσισε να φτιάξει το πορτρέτο δύο χρόνια αργότερα και ο Λούσιαν Φρόιντ, έργο που τώρα δημοπρατείται από τον οίκο Christie's. Απόδειξη της καλλιτεχνικής ανωτερότητας του Φρόιντ σε σχέση με τον Κράξτον είναι ότι, αν και οι δύο καλλιτέχνες είχαν το ίδιο ζωγραφικό στυλ εκείνη την εποχή, η τιμή των έργων τους απέχει πολύ. Και μπορεί το έργο του Κράξτον να άλλαξε χέρια για 277.000 στερλίνες, ο πίνακας του Φρόιντ όμως εκτιμάται ότι θα πωληθεί προς 1,5-2 εκατ. στερλίνες, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Νέων online».
Σε αντίθεση με τον Φρόιντ που ανακάλυψε στην πορεία ένα πιο προσωπικό ύφος, ο Κράξτον δεν βρήκε ποτέ μια τόσο ξεκάθαρη προσωπική εικαστική φωνή, σύμφωνα με ιστορικούς τέχνης. Το έργο του Κράξτον είναι γεμάτο νεκρές φύσεις με ψάρια, γάτες, πορτρέτα ναυτών, ψαράδων, βοσκών και ποιητών, καθώς επίσης και βουκολικά τοπία, φάρμες, σπίτια και ζώα, όπως κατσίκες που τρέχουν σαν χαμένες μέσα σε λουλούδια. Οσον αφορά τις ελληνικές επιδράσεις στο έργο του, οι ναύτες του έχουν «τσαρουχικές» επιρροές, ενώ σε πολλά έργα του είναι εμφανής η επιρροή του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα. Ο Γκίκας, στενός φίλος του Κράξτον, έγραψε το 1946 για το έργο του: «Νομίζω ότι είδε, συνέλαβε και επήρε κάτι από το ελληνικό τοπίο αλλά και από το ελληνικό πνεύμα... Σε μερικά από τα τοπία του βρίσκει (κανείς) πολλά ζωντανά και πραγματικά στοιχεία του ελληνικού φωτός και της ελληνικής φύσεως».

Η μυστηριώδης... διάσταση
Πιο κοινωνικός λόγω της γνωριμίας του με την ελληνική γλώσσα, ο Κράξτον είχε περισσότερο στενές σχέσεις με τους ανθρώπους στο νησί. Κάποιοι θυμούνται ότι τον πείραζαν και τον έκαναν να θυμώνει όταν «μάλωναν» συχνά μαζί του για το θέμα της Κύπρου λέγοντάς του σθεναρά: «Η Κύπρος είναι ελληνική! Η Κύπρος είναι δικιά μας!».
Τα έργα που δημιούργησαν οι καλλιτέχνες εκείνη την περίοδο αποτέλεσαν τον πυρήνα μιας κοινής τους έκθεσης που έγινε στη London Gallery το 1947. Η μεταξύ τους διάσταση επήλθε λίγο μετά την ίδια χρονιά. Τα αίτιά της δεν έγιναν ποτέ γνωστά.
«Ποτέ δεν υπήρξαν στοιχεία που να επιβεβαίωσαν ότι μεταξύ τους υπήρξε κάτι περισσότερο από μια νεανική φιλία» μας λέει η επιμελήτρια και ιστορικός τέχνης Τατιάνα Σπινάρη-Πολλάλη. «Αν υπήρξε ερωτική παράμετρος στη σχέση τους, ως σήμερα τουλάχιστον δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Δεν θα το αποκλείαμε, ωστόσο, δεδομένου του ότι ο Κράξτον ήταν δηλωμένος ομοφυλόφιλος, ενώ ο Φρόιντ ήταν ανοιχτός σε προκλήσεις κάθε είδους».
«Ολα είναι βιογραφικά» λέει ο Λούσιαν Φρόιντ. «Τι κάνουμε, γιατί αυτό γίνεται, πώς σχεδιάζουμε ένα σκυλί, ποιος είναι εκείνος που ζωγραφίζουμε, γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε. Ολα είναι κολάζ, ακόμη και τα περί γενετικής. Υπάρχει η κρυφή παρουσία των άλλων μέσα μας, ακόμη και αυτών που γνωρίσαμε σύντομα. Τους κουβαλάμε μέσα μας για το υπόλοιπο της ζωής μας, σε κάθε σύνορο που διασχίζουμε». Υπ' αυτή την έννοια μπορεί οι δρόμοι των Λούσιαν Φρόιντ και Τζον Κράξτον να χώρισαν, ο ένας όμως «κουβαλούσε» τον άλλον και οι δυο μαζί το φως του Σαρωνικού ως το τέλος της ζωής τους.

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΙΙ. ΗΤΑΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ;

Italy's ex-King outed as gay, nephew threatens to sue
A dictionary of gay and bisexual presidents and kings includes former king Umberto II in a long list of personalities of the past
By Daniele Guido Gessa (gaystarnews.com, 17/8/2012)
Italy’s Prince Emanuele Filiberto wants to sue a writer for having included his grandfather, former King Umberto II, in a list of gay and bisexual presidents and kings.
Didier Godard, writer of the ‘Dictionnaire des Chefs d’Etat homosexuel ou bisexuel', wrote that Umberto II was gay and had an affair with film director and artist Luchino Visconti.
Italy had a monarchy until the end of World War II, but they were exiled after the war due to their support of Fascism.
The book, published by Béziers H&O, also lists other kings as gay including Richard the Lionheart, Alexander the Great, Henry III and Frederick the Great.
Filiberto, who is a TV celebrity in Italy, said: ‘This is defamation. This book must not be on sale and I want to sue the author because it damages the memory of my family.
‘But, as I’m in favor of gay marriage and LGBT issues, I’ll give all the money coming from compensation to Italian LGBT associations such as Arcigay and those fighting against homophobia.’
The author of the book writes also that Benito Mussolini, who governed in Italy for 20 years, spied on the king due to his homosexuality.
The prince added: ‘This is absolutely false. Mussolini spied on my grandfather fearing his support to the anti-Fascists. This book is based on a big lie.’

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΟΓΟ 2

ΑΠ' ΤΕΣ ΕΝΝΙΑ

ArtGraeco (ΗΠΑ)

Απ' τες εννιά

[...]

Το είδωλον του νέου σώματός μου,
απ' τες εννιά που άναψα την λάμπα,
ήλθε και με ηύρε και με θύμησε
κλειστές κάμαρες αρωματισμένες,
και περασμένην ηδονή - τι τολμηρή ηδονή!

[...]

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ

ArtGraeco (ΗΠΑ)

Στον ίδιο χώρο

Οικίας περιβάλλον, κέντρων, συνοικίας
που βλέπω κι όπου περπατώ· χρόνια και χρόνια.

Σε δημιούργησα μες σε χαρά και μες σε λύπες:
με τόσα περιστατικά, με τόσα πράγματα.

Κ’ αισθηματοποιήθηκες ολόκληρο, για μένα.

Κ.Π. Καβάφης

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΟΣ

ArtGraeco (ΗΠΑ)

[...]
Πλάϊ στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι·
ο ήλιος του απογεύματος τώφθανε ως τα μισά.

... Απόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθεί
για μια εβδομάδα μόνο... Αλλοίμονον,
η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΚΑΜΕΡΟΝ ΣΛΕΪΝΤ. ΔΕΚΑΧΡΟΝΟΣ ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΩΝ ΓΚΕΪ ΓΑΜΩΝ

Κάμερον Σλέιντ. Δεκάχρονος υπέρμαχος των γκέι γάμων
της Μάρως Βακαλοπούλου (tanea.gr, 27/7/2012)
Ηταν πανέτοιμος - με το καλό γκρι κοστούμι του, τα γυαλιστερά μαύρα παπούτσια, το μοβ πουκάμισο και τη γραβάτα του. Αλλά και τον λόγο του τον είχε προβάρει αρκετές φορές. Παρ' όλ' αυτά, καρδιοχτύπησε λίγο μόλις τον κάλεσαν στο βήμα του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης. Εδωσε λίγα δευτερόλεπτα στον εαυτό του και με αυτοπεποίθηση διέσχισε την κατάμεστη από πολιτικούς αίθουσα. Πλησίασε το μικρόφωνο, έσκυψε το κεφάλι στα χαρτιά του και άρχισε να μιλά.
«Ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα, μαζί με τη σύζυγό του και τις δύο κόρες του, μίλησε πρόσφατα για τον γάμο των ομοφυλοφίλων. Κάποιοι τάσσονται υπέρ και άλλοι κατά. Οπως ο Πρόεδρος, έτσι κι εγώ πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα να παντρευτούν όποιον θέλουν. Ο γάμος είναι μια υπόθεση αγάπης, υποστήριξης και αφοσίωσης. Οπότε ποιοι είμαστε εμείς που θα κρίνουμε;». Με αυτόν τον τρόπο ο Κάμερον Σλέιντ άρχισε να ξετυλίγει τη σκέψη του πάνω στο επίμαχο θέμα του γάμου μεταξύ ανθρώπων του ιδίου φύλου.
Ο Κάμερον είναι 10 ετών, ο νεότερος ίσως προσκεκλημένος της προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης Κριστίν Κουίν και σίγουρα ο νεότερος ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων. Η Κουίν - ομοφυλόφιλη και η ίδια και παντρεμένη από τον Μάιο με τη χρόνια σύντροφό της, τη δικηγόρο Κιμ Κατούλο - τον κάλεσε γι' αυτήν ακριβώς την ομιλία, την οποία ο Κάμερον έγραψε πριν από δύο μήνες με αφορμή έναν μαθητικό διαγωνισμό στο σχολείο του στο Κουίνς. Ο διευθυντής του σχολείου την απέρριψε τότε ως ακατάλληλη. Τα τοπικά Μέσα όμως, που ανακάλυψαν και πρόβαλαν το θέμα, είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Το ίδιο και οι χρήστες του Ιντερνετ. Το βίντεο του μικρού Κάμερον να διαβάζει τον λόγο του έχει μέχρι στιγμής 600.000 χτυπήματα στο YouTube - ο μικρός είχε καταφέρει εν τω μεταξύ να εκφωνήσει τον λόγο του σε ξεχωριστή εκδήλωση του σχολείου του έπειτα από παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας.
Τι ήταν όμως αυτό που δημιούργησε σε ένα 10χρονο αγόρι την ανάγκη να θίξει το συγκεκριμένο θέμα; Τον περασμένο Μάιο, εξηγεί η μητέρα του Εϊπριλ Γκράνθαμ-Σλέιντ, ο Κάμερον γύρισε από το σχολείο με την αποστολή να γράψει για κάτι που τον απασχολεί. Κάθησαν λοιπόν μαζί και άρχισαν να ανταλλάσσουν ιδέες. Είχε προηγηθεί η επίσημη δήλωση του Ομπάμα ότι στηρίζει τους γάμους των ομοφυλοφίλων, πράξη που για κάποιους ήταν καθαρά πολιτική, ενώ για άλλους γενναιότητα. Για τον Κάμερον, πάλι, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να μεταφέρει αυτή την εθνική συζήτηση στους συνομηλίκους του.
Πριν πιάσει μολύβι και χαρτί, ο μικρός ακτιβιστής θυμήθηκε μια εκδρομή με τη μητέρα του, έναν φίλο και τις δύο μητέρες του, οι οποίες είναι λεσβίες. «Ηταν όπως όλες οι οικογένειες», γράφει στην έκθεσή του. «Η μόνη διαφορά ήταν ότι υπήρχαν δύο μαμάδες αντί για μία μαμά και έναν μπαμπά».