HERMAN JOACHIM BANG

Herman Joachim Bang (April 20, 1857 – January 29, 1912) was a Danish author, one of the men of the Modern Breakthrough.
He was born into a noble family of Asserballe, on the small Danish island of Als, the son of a South Jutlandic vicar (a relative of N. F. S. Grundtvig). His family history was marked by insanity and disease.
When he was twenty he published two volumes of critical essays on the realistic movement. In 1880 he published his novel Haabløse Slægter (Families Without Hope), which aroused immediate attention. The main character was a young man who had a relationship with an older woman. The book was considered obscene at the time and was banned. After some time spent in travel and a successful lecture tour of Norway and Sweden, he settled in Copenhagen and produced a series of novels and collections of short stories which placed him in the front rank of Scandinavian novelists. Among his more famous stories are Fædra (1883) and Tine (Tina, 1889).
The latter won for its author the friendship of Henrik Ibsen and the enthusiastic admiration of Jonas Lie. Among his other works are Det hvide Hus (The White House, 1898), Excentriske Noveller (Eccentric Stories, 1885), Stille Eksistenser (Quiet Existences, 1886), Liv og Død (Life and Death, 1899), Englen Michael (The Angel Michael, 1902), a volume of poems (1889), and recollections, Ti Aar (Ten Years, 1891).
Bang was a homosexual, a fact which contributed to his isolation in the cultural life of Denmark and made him the victim of smear campaigns. He lived most of his life with his sister but found happiness for a few years with the German actor Max Eisfeld (1863-1935), with whom he lived in Prague in 1885-86. Uninterested in politics, he was distant from most of his colleagues in the naturalist movement.
Failed as an actor, Bang earned fame as a theatre producer in Paris and in Copenhagen. He was a very productive journalist, writing for Danish, Nordic and German newspapers, developing modern reporting. His article on the fire at Christiansborg Palace is a landmark in Danish journalism.
Bang is primarily concerned with the "quiet existences", the disregarded and ignored people living boring and apparently unimportant lives. He is especially interested in describing lonely or isolated women. Ved Vejen (Katinka 1886) describes the secret and never fulfilled passion of a young wife of a stationmaster, living in a barren marriage. Tine (1889), which has the war with Prussia in 1864 (the Second War of Schleswig) as background, tells the tragic love story of a young girl on the island of Als. Stuk (Stucco, 1887) tells the story of a young man's love affair that is fading away without any real explanation, against the background of the "Gründerzeit" of Copenhagen and its superficial modernization and economic speculation. In Ludvigsbakke (1896) a young nurse squanders her love on a spineless childhood friend, who eventually deserts her in order to save his estate by marrying a rich heiress.
Some of his books, including Tina and Katinka (English titles), have been translated into many languages and filmed. One film adaptation was Bang's novel Mikaël (1904), which was adapted into a film Michael (1924) by Carl Theodor Dreyer.
Bang's works earned him renown as a leading European impressionist writer. Bang's last years were embittered by persecutions and declining health. He traveled widely in Europe, and during a lecture tour of the United States he was taken ill on the train and died in Ogden, Utah.

(en.wikipedia.org)

Διαβάστε επίσης:

ΤΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ: MIKAËL

1970. ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΟΛΛΑΝΔΙΑΣ ΔΕΝ ΕΥΛΟΓΟΥΝ ΓΑΜΟΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 6/1970

ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ

Jorge Rivas

ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΦΙΛΙ ΑΝΔΡΩΝ ΤΟΥ 1960

Here’s a small piece of TV history as Sir Sean Connery kisses Richard Pasco in a BBC production of Jean Anouilh’s play Colombe from 1960.
This is the first ever male-to-male kiss aired on television. It would take the BBC another twenty-seven years to show two men kissing on-screen again, in an episode of the soap opera EastEnders. For fact-fans, the first man-to-man kiss in a major movie is claimed by Raf Valone in the 1962 feature Vu du Pont.
While this is a TV first, the kissing couple were not lovers but brothers. Connery’s character Julien believes his brother Paul (Pasco) is having an affair with his wife Colombe (Dorothy Tutin), and kisses Pasco to find out what makes him such a good lover. Hm, that old excuse?
This might seem like nothing to us today, but we should appreciate that homosexuality was outlawed in the UK, a criminal offense punishable by gaol, until 1967, when the law was repealed. Therefore, it was more than hugely controversial to have two grown men kissing on TV (whether brothers or not) for it could have finished the careers of both Connery and Pasco, as they would have been seen as “corrupting viewers’ morals” and open to attack from those hateful right-wing moral evangelists, like Mary Whitehouse, who wielded such frightening and dangerous power back then. So, three cheers for Sir Sean and Mr Pasco.
The play Colombe was believed to have been lost or deleted, but copies of the drama turned up in the U.S. last year, after a reseracher found copies that had been sent to broadcaster National Education Television. The programs have now been returned to the British Film Institute in London

(dangerousminds.net, 6-6-11)

ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΑΝΑΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ...

- Βρετανή, γυναίκα, λεσβία, συγγραφέας, ποιο από όλα τα στοιχεία προτάσσετε στην ταυτότητά σας;
ΣΑΡΑ ΓΟΥΤΕΡΣ:«Ολα μαζί και καθένα ξεχωριστά. Είμαι Βρετανή και ασχολούμαι πολύ με τη βρετανική Ιστορία και επίσης νιώθω άνετα με τη λεσβιακή ταυτότητά μου. Ελπίζω όμως ότι οι ιστορίες μου δεν έχουν απήχηση μόνο σε ανθρώπους που αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε κάποιο από τα στοιχεία της ταυτότητάς μου αλλά ενδιαφέρουν πολλούς και διαφορετικούς αναγνώστες».

- Βιώσατε ποτέ διακρίσεις λόγω της ομοφυλοφιλίας σας;
«Η ίδια ένιωθα πολύ άνετα και η οικογένειά μου ήταν πολύ υποστηρικτική, αλλά η Βρετανία της δεκαετίας του ’80, όταν ήμουν νεαρή λεσβία, ήταν πολύ συντηρητική. Οι καιροί ήταν δύσκολοι για να είναι κανείς γκέι, από την άλλη όμως υπήρχε μεγάλη επίγνωση για το θέμα της ομοφυλοφιλίας, υπήρχαν οι λεσβιακές κοινότητες, ειδικά στο Λονδίνο. Στο διάστημα που πέρασε βέβαια τα πράγματα άλλαξαν πάρα πολύ, δείτε (και δείχνει τη βέρα της)… Δεν είχα ποτέ τη διακαή επιθυμία να παντρευτώ, αλλά είναι σπουδαίο να έχει κανείς τη δυνατότητα να το κάνει».

- Η διατριβή σας για την ομοφυλόφιλη ιστορική μυθοπλασία από το 1870 και εξής προέκυψε από την ανάγκη να διερευνήσετε περισσότερο τη λεσβιακή σας ταυτότητα;
«Με ενδιαφέρει πολύ η ιστορία της ομοφυλοφιλίας, το πώς προέκυψε αυτό που λέμε “ταυτότητα του ομοφυλόφιλου”. Παγιδευμένοι στο παρόν, πιστεύουμε ότι η ομοφυλοφιλία και η ετεροφυλοφιλία είναι διαχρονικά δύο διακριτές καταστάσεις. Οι έννοιες όμως είναι σύγχρονες. Πάρτε για παράδειγμα την Αρχαία Ελλάδα. Υπήρχε πολλή ομοφυλόφιλη δραστηριότητα, αλλά όχι ομοφυλόφιλη ταυτότητα. Ο 19ος αιώνας στη Βρετανία έχει πολύ ενδιαφέρον, διότι τότε προκύπτουν οι ταυτότητες όπως τις εννοούμε σήμερα, ενώ επιβιώνουν ακόμη παλαιότερες πρακτικές. Κυρίως όμως με απασχόλησε στη διατριβή το πώς γράφουμε για το παρελθόν, πώς γράφουμε για την ομοφυλοφιλία και το παρελθόν, το πώς επινοούμε την Ιστορία κάθε φορά που γράφουμε για το παρελθόν».

- Πώς έγινε η μετάβαση στο βικτοριανό ιστορικό μυθιστόρημα με λεσβίες ηρωίδες;
«Αιτία ήταν οι δυσκολίες που συνάντησα όσο έγραφα τη διατριβή. Τα στοιχεία που έβρισκα ήταν λίγα, μικρές υπόνοιες σε επιστολές και ημερολόγια. Η έλλειψη τεκμηρίων και πηγών είναι απογοητευτική για τον μελετητή, αλλά ενθουσιάζει τον μυθιστοριογράφο, γιατί διαπιστώνεις ότι υπάρχουν πολλά κενά που μπορείς ελεύθερα να γεμίσεις με τη φαντασία σου».

Λαμπρινή Κουζέλη (Το Βήμα, 3/6/2011)

1970. ΤΕΣΣΑΡΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΗΝΩΜ. ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 5/1970

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΟΤΙΟΑΦΡΙΚΑΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗΝ ΟΥΓΚΑΝΤΑ ΓΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ

South Africa Uganda envoy Qwelane guilty of hate speech
bbc.co.uk, 31-5-2011
The South African ambassador to Uganda, a former columnist for South Africa's Sunday Sun paper, has been found guilty of hate speech for an anti-gay article.
South Africa's Equality Court fined Jon Qwelane $14,450 (£8,920) and ordered him to apologise for promoting hatred in the column published in 2008.
Headlined "Call me names but gay is NOT OKAY", it caused an uproar at the time.
Mr Qwelane, who was appointed last year to Uganda where homosexual acts are illegal, did not mount a defence.
Correspondents say the outcome of the case is particularly significant in the light of the recent attacks and rapes of lesbian women in South Africa.
Unlike in many African countries, homosexual acts are legal in South Africa and discrimination based on sexual orientation is banned, but activists say gay and lesbian people are often attacked in townships.
"We are hoping really that this finding will send a message to community members, a message that says gay and lesbian people have an equal right to the protection of their dignity," said Vincent Moaga, spokesman for the South African Human Rights Commission, which initiated the complaint against Mr Qwelane.
The Sunday Sun officially apologised for the column following complaints after its publication, but Mr Qwelane refused to make an apology.
The court agreed with commission's argument that Mr Qwelane's article, and the cartoon accompanying it, had promoted hatred against homosexuals, causing them emotional suffering.
Mr Moaga said the money from the fine would be donated to gay rights organisations.
The BBC's Pumza Fihlani in Johannesburg says Mr Qwelane was appointed as ambassador last year, raising concerns that he would fuel tensions in Uganda which has come under intense international pressure over plans to tighten laws against homosexuality.
The Anti-Homosexuality Bill, first introduced in 2009 and yet to be voted on in Uganda's parliament, seeks to increase the penalties for homosexual acts from 14 years in prison to life.
It also proposes the death penalty for a new offence of "aggravated homosexuality" - defined as when one of the participants is a minor, HIV-positive, disabled or a "serial offender".

IN THE EQUALITY COURT OF JOHANNESBURG HELD AT THE JOHANNESBURG MAGISTRATE'S COURT
CASE NUMBER: 44/EQ JHB
IN THE MATTER BETWEEN:
SOUTH AFRICAN HUMAN RIGHTS COMMISION COMPLAINANT AND JON QWULANE RESPONDENT JUDGMENT
1. This is an application for judgment by default in terms of Rule 32 of Act 32 of 1944. The court finds that there has been proper service on the respondent. The respondent was not in attendance at court. The complainant relied on the founding affidavit and argued the matter.
2. The complaint is undefended. The respondent has filed no papers. In the circumstances there is only one version before court. It is that of the complainant. The court is not going to repeat the argument presented as it already forms part of the record. This argument is accepted.
3. In the totality of the submissions tendered by the complainant the court finds the following:
3.1 The complainant has the necessary locus standi to institute these proceedings.
3.2 This court has the necessary jurisdiction to adjudicate this matter.
3.3 The contents of the article and cartoon amount to hate speech (see here).
3.4 The article and cartoon propagates hatred and harm against homosexuals. Homosexuals as represented by the complainant have suffered emotional pain and suffering as a result of the action of the respondent.
4. The court therefore grants judgment in favour of the complainant as follows:
4.1 The respondent is ordered to make an unconditional apology to the gay and lesbian community. Such apology is to be published in the Sunday Sun as well as one other national newspaper.
4.2 Damages in an amount of RI 00 000-00 is granted. Such amount is to be paid to the complainant and to be used to promote and raise awareness regarding the rights of gays and lesbians.
4.3 No costs are ordered.
DATED AT JOHANNESBURG THIS THE 31ST DAY OF MAY 2011.

ΚΑΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΕ ΜΙΑ ΦΩΝΗ

Κάπου περνούσε μια φωνή (νουβέλα του Ν. Λαπαθιώτη)

sarantakos.wordpress.com, 2/6/2011
Η νουβέλα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη “Κάπου περνούσε μια φωνή”, με υπότιτλο “Σελίδες μιας Αθήνας περασμένης”, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νέα Εστία το 1940, αλλά η υπόθεση εκτυλίσσεται το 1915. Πρωταγωνιστούν νεανικές παρέες, εργατόπαιδα του Παγκρατιού και άλλων συνοικιών της Αθήνας, κορίτσια του μοδιστράδικου, ένας αδικαίωτος έρωτας και μια υποδόρια ομοφυλοφιλική έλξη.
Η “Φωνή” έχει φανερές ομοιότητες με την άλλη νουβέλα του Λαπαθιώτη, το “Τάμα της Ανθούλας”, που επανεκδόθηκε πριν από μερικά χρόνια από τις εκδόσεις Λιβάνη σε επιμέλεια του Γ. Παπακώστα, αλλά και εξίσου φανερές διαφορές, αφού είναι τοποθετημένη όχι στον υπόκοσμο και στους τεκέδες του Πειραιά, αλλά στις γειτονιές της Αθήνας. Όμως, η μεγαλύτερη ιδιομορφία της “Φωνής” είναι ο πολύ χαρακτηριστικός εσωτερικός ρυθμός της, που προσιδιάζει σε ποίημα. Διαβάζοντάς την, δεν μπορούμε να μην προσέξουμε ατόφιους δεκαπεντασύλλαβους να ξεπηδούν σε κάθε σελίδα. Και, για του λόγου το αληθές, παρουσιάζω εδώ την εναρκτήρια παράγραφο της νουβέλας ξαναγράφοντάς την σε “στίχους” (με πλάγια οι δεκαπεντασύλλαβοι) για να δείτε πόσο θυμίζει ποίημα.

…Ήταν ένα βαθύτατα παθητικό τραγούδι,
καθώς ερχόταν μέσ’ απ’ το σοκάκι,
ένα τραγούδι μακρινό και σαν απελπισμένο,
με τον αργό κι απόκοσμα λυπητερό σκοπό του,
- έν’ από κείνα τα παλιά, νοσταλγικά «μινόρε»
(κι από τ’ αγαπητότερα της εποχής εκείνης),
τ’ ανείπωτα γλυκά και πονεμένα,
τα σαγηνευτικά κι απαρηγόρητα,
που καθώς περνούσαν, τα μεσάνυχτα,
ή κάποια μισοφώτιστα χαράματα –
γιορτές, προπάντων και Σαββατοκύριακα –
μέσ’ απ’ τις κοιμισμένες γειτονιές,
ξυπνώντας, με τον πλάνο τους και λαγγεμένο θρήνο
τις συνοικίες, της παλιάς, ρομαντικής Αθήνας,
μεθούσαν έτσι τις καρδιές των κοριτσιών,
ανάμεσα ξυπνήματος κι ονείρου,
που τ’ άκουαν και στήνανε τ’ αυτί τους, μαγεμένα,
και βρέχανε με δάκρυα βουβά και φλογερά –
δάκρυα πόθου μυστικού κι απέραντου καημού –
τα κεντητά, κολλαριστά, λευκά τους μαξιλάρια!
Κι ήτανε σα ν’ ανέβαιναν, μαζί του, μέσ’ στη νύχτα,
αναστημένες μαγικά, μέσ’ απ’ τα βάθη των καιρών,
κάποιες παλιές και σκοτεινές κι ανείπωτες λαχτάρες,
σαν τα πικρά παράπονα νεκρών λησμονημένων,
όλες οι γνώριμες, γλυκές φωνές των Περασμένων,
μέσα σ’ αλάλητες αυγές χαμένων παρα­δείσων!

Το μοτίβο αυτό συνεχίζεται σχεδόν σε όλο το βιβλίο, έτσι που να μην είναι υπερβολή αυτό που είχε γράψει ο Γ. Γεραλής, ότι η Φωνή είναι μια νουβέλα “σχεδόν γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο”.

1970. ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΡΥΠΑΡΟΥ ΕΡΩΤΙΣΜΟΥ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 2/1970

ΕΝΑΣ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Nancy Murrian

.

Oι περισσότερες ιστορίες αγάπης έχουνε κατάληξη στο θάνατο. Ίσως γιατί οι εραστές πηγαίνουν σε μια Ουτοπία. Σε έναν καλύτερο κόσμο. Εκεί που δεν υπάρχει Κόλαση και Παράδεισος, αλλά κάτι άλλο. Καλύτερο από Παράδεισο. Ο έρωτας είναι ένα ταξίδι σε κάτι μεγαλύτερο. Και δεν σταματάει.
Ξέχασα τον εαυτό μου. Kαι ο χρόνος είχε σταματήσει. Εκεί τότε στο πηγάδι. Εκεί που ενώθηκα μαζί του, συναντήθηκα και ενώθηκα μαζί του. Και ξέχασα τον εαυτό μου, ενώ εκείνον είχα βρεί.

Έλενα Πέγκα: Νάρκισσος (Queich, 2011)

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 (ΧΩΡΟΣ Ε΄) 20-22 ΙΟΥΝΙΟΥ

Νάρκισσος της Έλενας Πέγκα

Η Έλενα Πέγκα, θεατρική συγγραφέας και σκηνοθέτις, συνδυάζει τις δύο της ιδιότητες στο νέο της εγχείρημα, που εμπνεύστηκε από το μύθο του Νάρκισσου. Εντοπίζοντας τον ναρκισσισμό ως ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του σύγχρονου πολιτισμού, επαναπροσεγγίζει τον μύθο και προσκαλεί τον πολύπλευρο δημιουργό, περφόρμερ και ηθοποιό Άγγελο Παπαδημητρίου να υποδυθεί τον Νάρκισσο, πλαισιώνοντάς τον με 20 γυμνούς άντρες εθελοντές.

Κείμενο-σκηνοθεσία Ελενα Πέγκα, Νάρκισσος Άγγελος Παπαδημητρίου, σκηνικό-κοστούμια Αντώνης Δαγκλίδης, φωτισμοί Κατερίνα Μαραγκουδάκη, βίντεο Μάνθος Σαντοριναίος, μουσική Ορέστης Τάνης, θεατρολόγος-βοηθός σκηνοθέτη Ζωή Μαντά

ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕ

Την πρώτη νύχτα που ονειρεύτηκα ότι σκότωσα τον Άγγελο, ξύπνησα φωνάζοντας μουσκεμένος στον ιδρώτα. Το στομάχι μου ήταν σφιγμένο. Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει. Προτού γνωρίσω τον Άγγελο, είχα σπάνια εφιάλτες. Οι ήρεμες νύχτες όμως είχαν περάσει ανεπιστρεπτί. Ακόμη και όταν κοιμόμουν, ο Άγγελος ερχόταν και με έβρισκε στα έγκατα του ασυνειδήτου μου, στην πιο απόμερη σπηλιά του ύπνου. Eίχε στοιχειώσει όλη μου την ύπαρξη. Άκουγα τρομαγμένος όσα μου έλεγε το αιμοδιψές ασυνείδητό μου. Ο Άγγελος ξυριζόταν μπροστά στον καθρέφτη, φροντίζοντας να μην πασαλείψει το νιπτήρα με αφρούς και τρίχες. Δεν ξαφνιάστηκε από την πρώτη μαχαιριά. Μου έδωσε την εντύπωση πως το περίμενε. Ήξερε κι εκείνος πως ήταν η μοναδική λύση. Είχε παραδώσει την εμπιστοσύνη του στην αγάπη μας. Κοίταξε τις σταγόνες αίματος που πετάχτηκαν από την καρωτίδα του πάνω στο καπάκι της τουαλέτας χωρίς να βγάλει άχνα.
Τον έσυρα στην κουζίνα και τον ξέντυσα. Φόρεσα το ματωμένο τζιν του και το σταυρό που του είχα κάνει δώρο όταν μου είπε πως ήταν χριστιανός ορθόδοξος. Μου είχε ακουστεί τόσο εξωτικό. Ένας άνθρωπος με θρησκευτικές πεποιθήσεις και θεϊκό σώμα. Ο Άγγελος μου είχε ενσταλάξει το πάθος του για αγάπη και δικαιοσύνη στον κόσμο. Ήταν ο πρώτος χριστιανός ορθόδοξος που γνώριζα και ήθελα να του δείξω ότι δε με πείραζε, ότι είχα ανοιχτό μυαλό. Ακούμπησα το κεφάλι στο τραπέζι.
Ήμουν καταβεβλημένος. (…)

Χρήστος Ιωαννίδης: Κάτι άλλαξε (Τετράγωνο, 2011)

Διαβάστε έπίσης:

GayΒιβλιογραφία στα ελληνικά No 751

1970. ΑΝΔΡΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΔΙ' ΑΓΟΡΑΝ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΕΝΤΥΠΩΝ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 3/1970

ΦΙΛΑ ΜΕ!

Joe Oppedisano

ΦΙΛΙ ΙΔΙΟ ΜΕ ΕΝΑ ΜΑΚΡΥ ΤΟΥΝΕΛ

[...]
Το απόγευμα μας σπρώχνει σε κάποια μπαρ
ή ανάμεσα σε κουρασμένους άντρες με πουκαμίσες.

Έλα. Ας βγούμε έξω. Η νύχτα. Μένει χώρος
πάνω, πιο πάνω, πολύ ψηλότερα και από τα φώτα
που φωτίζουν με ριπές τα μεγαλωμένα μάτιά σου.
Μένει επίσης σιωπή μεταξύ μας,
σιωπή
κι αυτό το φιλί ίδιο με ένα μακρύ τούνελ.

Χάιμε Χιλ ντε Μπιέδμα /Ισπανία

Η έλξη των ομωνύμων. Ανθολογία ομο-ερωτικών ποιημάτων (Οδυσσέας, 2005)
Μετάφραση: Ρήγας Κούπα

1970. Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 2/1970

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ 2011

Γιατί πρέπει να στηρίζουμε το Pride;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ανάγκη στήριξης του Pride, αλλά όλο αυτό να είναι πλήρως ενσωματωμένο στην κοινωνία μας. Θα έπρεπε να υπάρχει ισότητα και να μη μιλάμε για μια ομάδα που χρειάζεται στήριξη. Αφού όμως αυτό δεν συμβαίνει, εγώ θα είμαι εκεί.

ΖΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Στηρίζουμε το Pride γιατί υποστηρίζουμε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης και σεξουαλικού αυτοπροσδιορισμού. Θέλουμε τους δρόμους γεμάτους χαρούμενους, αγαπημένους και αλληλέγγυους συνανθρώπους.

ΕΥΣΤΑΘΙΑ
«Αθήνα, 2071 μ.Χ.…Ο Έρωτας αποτελεί πλέον ποινικό αδίκημα. Το συναίσθημα αυτό γίνεται αντιληπτό απ’ τις αρχές χάρη σε ένα μικροτσίπ που είναι τοποθετημένο στο μέρος της καρδιάς και προειδοποιεί με το πρώτο ερωτικό σκίρτημα για την παράβαση....» («Τέρμα για σήμερα ο μύθος», Ευσταθία, εκδ. Ιανός)
Πρέπει να είμαστε στο ATHENS PRIDE όλοι! Όλοι όσοι θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και να χαιρόμαστε για τις επιλογές μας χωρίς φόβο και προκατάληψη.

MEΛISSES
Μέσα από τις δράσεις που συνοδεύουν το Athens Pride δίνουμε μια ηχηρή απάντηση κατά της ομοφοβίας και του ρατσισμού. Είναι μία μεγάλη γιορτή όπου μιλάμε ανοιχτά, τραγουδάμε δυνατά και επιλέγουμε ελεύθερα!

ONIRAMA
Στηρίζοντας το Pride στηρίζουμε τη διαφορετικότητα και το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής. Είναι δύσκολο πολλές φορές να είσαι διαφορετικός, είτε αυτό αφορά στα ρούχα, τα μαλλιά, τη νοητική και σωματική ικανότητα είτε τις ερωτικές ή πολιτικές πεποιθήσεις, αλλά είναι μια πραγματικότητα που είτε σε κάποιους αρέσει είτε όχι, πρέπει να την κοιτάξουν κατάματα και να συνυπάρξουν αρμονικά χωρίς να καταπιέζει η μια πλευρά την άλλη. Στηρίζουμε το Pride γιατί στηρίζουμε την ελευθερία και την περηφάνια του να ακολουθείς τις επιλογές σου.

THE SECRET
Πάρα πολλοί άνθρωποι που θαυμάζω και αγαπώ είναι gay, άρα δεν θα μπορούσα να λείπω! Άλλωστε έχω παρευρεθεί ξανά σ’ αυτή τη γιορτή χωρίς να τραγουδήσω. Θυμώνω πολύ με όλους τους τύπους διακρίσεων που υπάρχουν στον κόσμο, είτε είναι χρώματος είτε κοινωνικών τάξεων είτε σεξουαλικών προτιμήσεων. Τέτοιου είδους σκέψεις δεν αφήνουν τον πλανήτη μας και μας τους ίδιους να εξελιχθούμε ως άνθρωποι. Αν το σκεφτούμε όλοι έτσι, τόσο απλά και με πολλή αγάπη, τότε σίγουρα θα ζούμε σε έναν πιο «gay», χαρούμενο κόσμο! Οι THE SECRET θα είναι εκεί με μεγάλη χαρά και αγωνία!

VEGAS
Το Pride είναι μία μοναδική διοργάνωση στην Ελλάδα και, ομολογουμένως, ένα τρομερό πάρτι! Δεν θα μπορούσαμε παρά να είμαστε δίπλα στην LGBT κοινότητα της Αθήνας, που για άλλη μία χρονιά γιορτάζει το δικαίωμα έκφρασης της σεξουαλικής της ταυτότητας. Είναι σημαντικό να στηρίζουμε με την παρουσία μας εκδηλώσεις όπως το Athens Pride και είμαστε περήφανοι που θα διασκεδάσουμε παρέα με τους φίλους μας. Αγάπη και ίσα δικαιώματα για όλους.

* Με τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Athens Pride 2001 μίλησε η ΜΑΡΩ ΖΗΝΑ (AthensVoice, 2-6-2011)

ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΙΑ 60.000.000 $

Degeneres and De Rossi List Amalgamated Beverly Hills Estate
curbed.com, 31/5/2011
Hollywood power couple Ellen Degeneres and Portia De Rossi have spent more than four years—and many millions of dollars—completing this Beverly Hills compound. The buying spree started when Ellen picked up the 9,000-square-foot main house in April of 2007 for a heady $29.000.000. Not content with neighbors eyeing their property, the couple shelled out another $19M for adjacent mansions over the years, converting some into guest space and simply leveling the others. But now that Degeneres and De Rossi have tired of their palatial estate, will they see any return on their almost $50.000.000 investment? They sure hope to. The Real Estalker has it on good authority that the main house alone is asking $49.000.000, while the entire compound has a whisper price of $60.000.000.

ΣΑΡΑ ΟΥΟΤΕΡΣ: ΟΙ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΠΡΟΓΡΑΦΟΥΝ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Τα βιβλία σας έχουν χαρακτηριστεί από κάποιους ως ιστορικά μυθιστορήματα και από άλλους ως ομοφυλόφιλη λογοτεχνία. Ποιο χαρακτηριστικό θα επιλέγατε;
ΣΑΡΑ ΟΥΟΤΕΡΣ: «Κάποιες φορές χρησιμοποιώ τον ένα από τους δύο, κάποιες άλλες και τους δύο ταυτόχρονα, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν χρησιμοποιώ κανέναν. Δεν συγγράφω έχοντας μια ταμπέλα στο κεφάλι μου, η οποία να με προσδιορίζει. Απλώς γράφω βιβλία. Οι ταμπέλες που τοποθετούνται πάντως τους συνήθως αργότερα, μπαίνουν από άλλους ανθρώπους. Όμως, ποτέ δεν προσπάθησα να αποποιηθώ κάποια ταμπέλα και ιδιαίτερα εκείνη της ομοφυλόφιλης. Άλλωστε, αισθάνομαι ιδιαιτέρως δεμένη με το κοινό μου. Υποστήριξαν τα βιβλία μου από την αρχή και δείχνουν ότι τα αγαπούν με πάθος, ενώ όπου και αν έχω ταξιδέψει με έχουν υποδεχθεί με θέρμη. Τι περισσότερο να ζητήσει μιας συγγραφέας; Από την άλλη πλευρά, λατρεύω και το ιστορικό μυθιστόρημα. Συγγραφείς όπως ο Πίτερ Κάρεϊ και Πίτερ Ακρόιντ υπήρξαν ο λόγος που ξεκίνησα να γράφω. Συνεπώς, και αυτή η ταμπέλα μου ταιριάζει. Όμως, θέλω να τονίσω ότι οι ταμπέλες οφείλουν να περιγράφουν και όχι να προγράφουν, κάτι που, νομίζω, οι αναγνώστες κατανοούν».

1970. ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΑΝΙΑΝ ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΑΙΤΗΣΙΣ ΣΥΣΤΕΓΑΣΕΩΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 3/1970

ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΟ (ΑΝΔΡΕΣ) 3

1970. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑΙ ΕΠΑΦΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΥ "ΚΕΝΤΡΟΥ"

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 2/1970

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΘΑ ΛΕΙΠΕΙ ΣΕ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΕΣ

Γ. Καμίνης: (…) είπα ότι δεν μπορώ να το κάνω (τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων) γιατί δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι είναι κάτι που είναι ώριμο, ακόμη και συνταγματικά, να γίνει. Αυτό που προέχει είναι να βγάλουν οι ελληνικές οικογένειες μέσα από το ντουλάπι τους το σκελετό που έχουν συνηθίσει να κρύβουν. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία. Και θα τελειώσουμε μόνο αν βγούμε ανοιχτά να μιλήσουμε. Να πάρουν θέσεις οι πολιτικές δυνάμεις. Άσε προς το παρόν τον γάμο. Πρώτα να λύσουμε αυτό το θέμα, που η ελληνική κοινωνία είναι ώριμη να το δεχτεί, γιατί το ζει. Εμείς πρέπει να το πούμε ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός (…) Το Σύμφωνο νομίζω ότι πρέπει να γίνει οπωσδήποτε (…) Βεβαίως θα έρθω στο Pride. Χωρίς φαμφάρες και επισημότητες. Ως απλώς πολίτης. Είχα περάσει και ως Συνήγορος
(avmag.gr, 22/5/2011)

Ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης μιλάει για το πρώτο υπό την αιγίδα του δήμου Athens Pride
Gay Pride, για πρώτη φορά στην Αθήνα. Είναι μια κίνηση συμβολική ή σηματοδοτεί μια συνέχεια στην πολιτική του Δήμου Αθηναίων; Με τι έργα σκοπεύει ο δήμος να αποδείξει το «σεβασμό προς τη διαφορετικότητα»;
Όπως είχα δεσμευτεί προεκλογικά, ο δήμος θέτει φέτος υπό την αιγίδα του την εκδήλωση Athens Pride. Είναι μια κίνηση συμβολική, με σημαντικές και ουσιαστικές πτυχές. Συμβολική, όχι μόνο διότι δεν περιλαμβάνει χρηματοδότηση, αλλά και επειδή σηματοδοτεί ένα πρώτο ουσιαστικό άνοιγμα του Δήμου Αθηναίων προς μια ιδιαίτερα δραστήρια και δυναμική κοινότητα της πόλης μας την οποία η δημοτική αρχή μέχρι σήμερα προτιμούσε να αγνοεί. Γνωρίζω καλά πως μια συντηρητική μερίδα συμπολιτών μας νιώθει κάπως άβολα με την απόφασή μας αυτή. Όμως, ήρθε η ώρα να ξεπεράσουμε φοβικά σύνδρομα και προκαταλήψεις και να δούμε την πραγματικότητα. Εν προκειμένω, η πραγματικότητα είναι πως πολλές οικογένειες στη χώρα μας νιώθουν αμήχανα και κάποιες ακόμα ντρέπονται με το σεξουαλικό προσανατολισμό συγγενικών τους προσώπων. Καιρός να τελειώνουμε με αυτό. Η υποστήριξή μας στο Athens Pride αποτελεί μια όψη του πυρήνα της πολιτικής μας ταυτότητας, όπως αποτυπώνεται στο όνομα του συνδυασμού «Δικαίωμα στην πόλη». Το έχω πει πολλές φορές, σε ζητήματα ίσης μεταχείρισης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ούτε έκανα ούτε θα κάνω ποτέ εκπτώσεις. Γι’ αυτό μας εμπιστεύτηκαν οι δημότες, έτσι θα πολιτευτούμε και στη συνέχεια.
Ανάπτυξη gay τουρισμού... Μια πρόταση που ακούστηκε από τον υπουργό Πολιτισμού. Ο Δήμος Αθηναίων συμφωνεί και πώς θα την προωθήσει; Δεν ακούγεται σαν μια ομάδα ανθρώπων να γίνεται αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης; Θα κάνετε γάμους ή θα εγγράψετε σύμφωνα συμβίωσης ζευγαριών του ιδίου φύλου;
Η ανάπτυξη του τουρισμού γενικά και η μεταμόρφωση της Αθήνας σε μια ανοιχτή, φιλόξενη, χαρούμενη πόλη που θα προσφέρει ποιοτικές υπηρεσίες προς τους επισκέπτες της, αποτελεί κεντρικό σημείο της αναπτυξιακήςπολιτικής του δήμου μας. Πρόσφατα είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμετο πρόγραμμά μας σε θέματα τουριστικής ανάπτυξης, το οποίο περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις αλλά και τη δημιουργία νέων δομών και δικτύων συνεργασιών. Σε αυτό το πλαίσιο θα υποδεχτούμε με χαρά όλους τους επισκέπτες μας, ασχέτως σεξουαλικού προσανατολισμού. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρόκειται να ανεχτούμε διακρίσεις εις βάρος κανενός, είτε αυτό αφορά τη λειτουργία χώρων αναψυχής είτε τη διοργάνωση εκδηλώσεων. Αυτό δεν γίνεται υποκριτικά και με ιδιοτέλεια, για να κερδίσουμε μερικές επισκέψεις παραπάνω ή μερικά χρήματα ακόμα. Αποτελεί για εμάς ζήτημα αρχών. Μια φιλόξενη Αθήνα με ανεκτικούς ανθρώπους είναι ένας τόπος ελκυστικός όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά και για όσους ζουν και εργάζονται σε αυτόν.Για το ζήτημα του γάμου και του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ ανθρώπων του ιδίου φύλου θα πρέπει να περιμένουμε τη σχετική νομοθετική ρύθμιση από την πολιτεία. Χωρίς αυτή οποιαδήποτε ενέργεια θα ήταν παράνομη. Ελπίζω η κοινωνία μας να είναι έτοιμη για την επέκταση του θεσμού του πολιτικού γάμου. Το σύμφωνο συμβίωσης, πάντως, πρέπει να επεκταθεί άμεσα και στα ζευγάρια του ιδίου φύλου.
Θα είστε στο Athens Pride;

Δεν θα μπορέσω να είμαι ο ίδιος στην πλατεία Κλαυθμώνος, διότι αργά εκείνη την ημέρα επιστρέφω από προγραμματισμένο ταξίδι στο εξωτερικό. Ο δήμος θα εκπροσωπηθεί από την αντιδήμαρχο αρμόδια για θέματα πολιτισμού και διεθνών σχέσεων, Άννα Φιλίνη. Εύχομαι στους διοργανωτές κάθε επιτυχία και στους συμμετέχοντες και τους επισκέπτες (που ελπίζω να είναι πολλοί) να περάσουν πάρα πολύ όμορφα.
-ΛΕΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗ (athensvoice, 2/6/2011)

ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΟ (ΑΝΔΡΕΣ) 2

ΤΟΥΡΚΙΑ. ΓΚΕΪ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΖΗΤΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ

Γκέι διαιτητής ζητά αποζημίωση στην Τουρκία!
metrosport.gr, 31/5/2011
Υψηλότατη αποζημίωση από την τουρκική ποδοσφαιρική ομοσπονδία ζητάει πρώην διαιτητής, καθώς ισχυρίζεται πως η διαγραφή του ήταν αποτέλεσμα της δήλωσης του πως είναι ομοφυλόφιλος! Ο Χαλίλ Ιμπραχίμ Ντινσμπάγκ (περί ου ο λόγος) δήλωσε σε δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης πως δεν έχει καταφέρει να βρει δουλειά έκτοτε, καθώς έγγραφα που τον απάλλαξαν από την στρατιωτική του θητεία λόγω της σεξουαλικής του ταυτότητας, έφθασαν στα χέρια των ΜΜΕ.
Τώρα ο πρώην διαιτητής ζητάει από την τουρκική ομοσπονδία 50 χιλιάδες ευρώ για τη διαγραφή του, ενώ κατηγορεί τους ίδιους τους ανθρώπους της ομοσπονδίας, πως ήταν αυτοί που φρόντισαν να διαρρεύσουν τα έγγραφα στα ΜΜΕ. «Πίστευαν πως είμαι ένα μυρμήγκι που θα μπορούσαν να το λιώσουν. Πίστευαν πως θα κρυβόμουν σε μια γωνιά. Όμως κατέστρεψαν την ζωή μου και θα τους πολεμήσω μέχρι τέλους», υπογράμμισε ο Ντινσμπάγκ.

1970. ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 2/1970