12.4.08

ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Image Hosted by ImageShack.us
.
ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΦΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
04/04/2008
Αίσθηση σε όλη την Ελλάδα από την πρώτη εγχείρηση αλλαγής φύλου σε δημόσιο νοσοκομείο, η οποία και πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα και το Νοσοκομείο Αγιος Ανδρέας.
Η πρώτη εγχείρηση αλλαγής φύλου σε δημόσιο νοσοκομείο, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Πατρών "Ο Άγιος Ανδρέας", από τη χειρουργική ομάδα του καθηγητή ανδρολογίας της ουρολογικής κλινικής κ. Αριστομένη Γκέκα, υπό την επίβλεψη του Σέρβου καθηγητή κ. Πέροβιτς.
Ο κύριος Πέροβιτς έχει πραγματοποιήσει στην καριέρα του πάνω από 350 ανάλογες εγχειρίσεις.Πρόκειται για μία επέμβαση που δεν έχει ξαναγίνει σε δημόσιο νοσοκομείο της χώρας και έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον επιστημόνων από ολόκληρη την Ελλάδα. Την ώρα που γινόταν η εγχείριση στο κεντρικό κτίριο του «Αγίου Ανδρέα», στο ταχύρυθμο παρακολουθούσαν μέσω δορυφορικής σύνδεσης, ζωντανά την προσπάθεια της ομάδας, δεκάδες γιατροί. Γιατροί, φοιτητές ιατρικής και νοσηλευτές έβλεπαν την πολύωρη επέμβαση σε προτζέκτορα και καταλάβαιναν τα όσα γίνονταν στο χειρουργείο με τη βοήθεια του διευθυντή της ουρολογικής κλινικής κ. Καλογερόπουλου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώτος που αποφάσισε να υποβληθεί σε εγχείριση αλλαγής φύλου ήταν έναν 24χρονος φοιτητής νοσηλευτικής από τη Βόρεια Ελλάδα. Ο νεαρός άνδρας αποφάσισε να ζει από εδώ και στο εξής με τη βοήθεια της επιστήμης ως γυναίκα. Οι επιστήμονες τονίζουν πως στη χώρα μας, μπορεί η εγχείριση να είναι η πρώτη που καταγράφεται σε δημόσιο νοσοκομείο, ωστόσο υπάρχουν υπόνοιες ότι μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες επεμβάσεις, σε ιδιωτικά κέντρα και ιατρεία. Πολλοί είναι και αυτοί όμως που έχουν αποφασίσει να προχωρήσουν σε αλλαγή φύλου σε νοσοκομεία του εξωτερικού.
Οι πρώτες αντιδράσεις για την επέμβαση ήρθαν από την εκκλησία και συγκεκριμένα από τον αρχιμανδρίτη κ. Χρύσανθο Στελλάτο, ο οποίος διερωτήθηκε αν η επιστήμη σημαίνει πρόοδος. Όπως είπε ο κύριος Στελλάτος όλα όσα συμβαίνουν σε τομείς όπως αυτός, σίγουρα δεν είναι για το καλό της ανθρωπότητας.
Τα συμπεράσματα από την εγχείριση θα συζητηθούν στο 6ο Σεμινάριο Ανδρολογίας, που θα διεξαχθεί με τη συμμετοχή επιστημόνων από ολόκληρη τη χώρα σήμερα και αύριο, στην αίθουσα γνωστού ξενοδοχείου της Πάτρας.
.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ 6ο ΑΝΔΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ
06/04/2008
Με σημαντικά συμπεράσματα και την ανάλυση της πρώτης εγχείρισης αλλαγής φύλου που έγινε σε Δημόσιο Νοσοκομείο της χώρας, ολοκληρώθηκε στην Πάτρα το 6ο Ανδρολογικό Σεμινάριο. Θέμα του συνεδρίου ήταν «Οι νέοι ορίζοντες στη χειρουργική και πλαστική αποκατάσταση των έξω γεννητικών οργάνων και η χρήση των βιοσυνθετικών υλικών»,ενώ διοργανώθηκε στις αίθουσες γνωστού ξενοδοχείου από το Ανδρολογικό Τμήμα της Ουρολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Ο Άγιος Ανδρέας» και το Τμήμα Ανδρολογίας της Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας.Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν, μέσω δορυφορικής σύνδεσης, χειρουργικές επεμβάσεις με βάση τις νέες μεθόδους, ενώ στη συνέχεια ανέπτυξαν τα σχόλια και τις παρατηρήσεις τους. Η πρώτη εγχείριση αλλαγής φύλου έγινε μία ημέρα πριν την έναρξη του σεμιναρίου, την περασμένη Παρασκευή, στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Πατρών «Ο Άγιος Ανδρέας», από τον καθηγητή ανδρολογίας Αριστομένη Γκέκα και την ομάδα του. Την επίβλεψη της πολύωρης επέμβασης είχε ο διάσημος Σέρβος γιατρός Σ. Πέροβιτς, ο οποίος έχει στο ενεργητικό του τα τελευταία 10 χρόνια, περισσότερες από 300 εγχειρίσεις αλλαγής φύλου.
Μία ημέρα αργότερα, το Σάββατο, φοιτητές ιατρικής και νοσηλευτές είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ζωντανά μέσω δορυφόρου, άλλη μία δύσκολη επέμβαση, αυτή τη φορά στυτικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μία ασθένεια από την οποία το αντρικό μόριο παρουσιάζει κάμψη ακόμα και 90 μοιρών. Οι γιατροί στη συγκεκριμένη επέμβαση τοποθέτησαν στο πέος του ασθενούς μόσχευμα από χοίρο, ώστε να επανακτήσει το φυσικό του σχήμα.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η εγχείριση αυτή είναι σίγουρη και αξιόπιστη για το αποτέλεσμα. Από τη συγκεκριμένη πάθηση μπορεί να «χτυπηθούν» 7 στους 100 άνδρες, κυρίως μετά τα 50 τους χρόνια.
.
(Αναδημοσίευση από το www.patranews.gr/)

ΕΞΟΔΟΣ 1

Image Hosted by ImageShack.us
.
Το Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης (καμιά σχέση με την τραγική ηρωίδα) είναι μια επιθετική κωμωδία με πολλά φαρσικά στοιχεία, μια τρελή κοινωνική σάτιρα που παρωδεί τη βιομηχανία των ‘οικογενειακών’ σήριαλ - a pop family story, είναι ο χιουμοριστικός υπότιτλος του έργου, και στο βάθος πίσω του αναμνήσεις από τις αθώες τρελές τρελές οικογένειες του ελληνικού κινηματογράφου. Μόνο που η εποχή της αθωότητας έχει πια περάσει, εδώ βασιλεύουν ο κυνισμός και το κιτς της δικής μας παράλογης εποχής, όπου όλα έχουν αλλάξει κι ωστόσο τα συναισθήματα παραμένουν κατά βάθος ίδια.
Σε μια πόλη που θα μπορούσε να είναι η Θεσσαλονίκη, μια κυρία του καλού κόσμου,η Ιοκάστη Παπαδάμου, χήρα εργοστασιάρχη, πασχίζει να βρει τον ένοχο ενός ερωτικού εγκλήματος και κυρίως να καταλάβει τι συμβαίνει στην κοινωνία γύρω της, αλλά τα πράγματα μπερδεύονται, καθώς μαζεύονται στο σπίτι ο νεκρός από χρόνια σύζυγός της, η σεφ σε κοσμικό εστιατόριο κόρη της, ο καθόλου στρέιτ γιος της, μια μυστηριώδης Γεωργιανή, και βέβαια ο καινούργιος μπάτλερ, ο Εσθονός μετανάστης που γνώριζε πολλά. Κανείς δεν ξέρει πώς θα τελειώσουν όλα αυτά…
Πειραματική Σκηνή Τέχνης, Θεσσαλονίκη
.
Image Hosted by ImageShack.us
.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ: Ένα συνθετικό θέαμα μουσικής και σκηνικής δράσης, από την Τρίτη 8 Απριλίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο θέατρο Προσκήνιο.
Ο Κώστας Ζαχαράκης, ταξιδεύοντας σε χώρους νυχτερινούς και βαθιά ερωτικούς, μας ταξιδεύει στο μαγικό κόσμο του θεάματος. Μακριά από τα φώτα των μεγάλων σκηνών και τη λογική της show biz, ειρωνικός και ανατρεπτικός, καυστικός και τρυφερός, δημιουργεί - με τραγούδια και αποσπάσματα από ρόλους - συμπυκνωμένα σχόλια πάνω στην ανθρώπινη μοίρα και το παράλογο της ύπαρξής του. Η γοητεία των μεταμορφώσεων!Έργα του ΜΠΕΚΕΤ, του ΜΠΡΕΧΤ, του Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, ποιήματα του ΚΑΒΑΦΗ και του Ο. ΟΥΑΪΛΝΤ, δημιουργούν μαζί με τα τραγούδια του Κ. ΒΑΪΛ, του Φ. ΧΟΛΑΝΤΕΡ, του Π. ΠΑΜΠΕΝ, του Μ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, του Κ. ΓΙΑΝΝΙΔΗ, του Σ. ΚΡΑΟΥΝΑΚΗ, ένα γοητευτικό μουσικοθεατρικό παιχνίδι, από το μιούζικαλ και τον αυτοσχεδιασμό, στην κλοουνερί και στο cabaret.
Τον συνοδεύει στο πιάνο ο Κλέαρχος Καραγιαννίδης.
Θέατρο Προσκήνιο, Αθήνα

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Letter Regarding Arrests and Prosecutions of People Living with HIV/AIDS
April 7, 2008
To: Egyptian Ministry of Health and Population Egyptian Doctors’ Syndicate cc: National AIDS Program
Dear Minister El-Gabaly,
We are 117 human rights organizations based in 41 countries around the world, working in the fields of health and human rights. We write you urgently to voice concern over the arrest and trial of men in Egypt for alleged homosexual conduct, apparently based on men’s suspected HIV serostatus. We are concerned that medical personnel may have been complicit, or actively participated, in acts violating the international norm prohibiting torture and other cruel, inhuman, or degrading treatment or punishment. We are further concerned that the Ministry’s involvement with the detention and interrogation of suspects in these cases condones or gives credit to myths about HIV/AIDS, in a way that is incompatible with the Ministry’s public health responsibilities and can only contribute to the epidemic’s spread.
We are profoundly disturbed by these arrests and by the destructive attitudes they display. We urge you, as custodians of public health in Egypt and as leaders in the national struggle against AIDS, to affirm in your statements and, more importantly, to embody in your actions the reality that respecting human rights is the way to protect health. In the last four months, Cairo police have arrested at least twelve men in an apparent campaign against people whom authorities suspect of being HIV-positive. This crackdown began in October 2007, when police stopped two men having an altercation in downtown Cairo. After one told the police he was HIV-positive, police arrested both of them, charged them with the “habitual practice of debauchery,” beat them and coerced them to sign confessions, and interrogated them to extract the names of contacts, thus beginning the ongoing wave of arrests. Doctors employed by the Ministry of Health and Population subjected the men to HIV tests without their consent. Doctors from the Forensic Medical Authority forcibly subjected the men to intrusive, medically valueless, and abusive forensic anal examinations to “prove” they had engaged in homosexual conduct. All those testing positive for HIV were held in Cairo hospitals, chained to their beds, until February 25, when it appears that an order was given to remove their handcuffs. One man reports that a prosecutor informing him that he was HIV positive told him, “People like you should be burnt alive. You do not deserve to live.” A Cairo court convicted four of these men on January 13, 2008 under Article 9(c) of Law 10/1961, which criminalizes the “habitual practice of debauchery [fujur]” – a term used to penalize consensual homosexual conduct in Egyptian law. According to defense attorneys, the prosecution based its case on the coerced and repudiated statements taken from the men, without providing witnesses or other credible evidence to support the charges, which all the men denied. On February 2, 2008, a Cairo appeals court upheld their one-year prison sentences. Five more men were indicted on March 4 and face trial on April 9. Charges were dropped against the remaining three. It is evident from this case that the Ministry of Health and Population has failed both to protect the rights of patients under its care, and to help ensure police and criminal-justice authorities do not act on the basis of false information about HIV prevention and transmission. We are grateful for the removal of chains from those kept in hospitals, as well as the dropping of charges against a small number of those arrested. However, we note that court files in the case initially contained a questionnaire from the Ministry of Health and Population, titled “A questionnaire for patients with HIV/AIDS.” It includes “yes” or “no” questions evidently used by doctors from the Ministry in this case to gather information from the men about whether they had sexual relations “with the other sex” or “with the same sex,” or “with one person” or “with more than one person.” Its inclusion suggests not only that private, patient information which should be confidential is shared with law enforcement, but that it may have been used by the prosecutors as evidence against the men. Information gained from patients should not be submitted in a criminal proceeding that itself violates human rights standards. We recall that:

International law forbids discrimination on the basis of real or perceived HIV serostatus. Detaining people on the basis of their declared HIV status and testing them without their consent for HIV infection violate the prohibition of discrimination and the right to bodily autonomy.
As Human Rights Watch has documented in its research on Egypt, forensic anal examinations to detect “evidence” of homosexuality are medically spurious, and, conducted without consent under conditions of incarceration, constitute torture.
Beatings and physical abuse of people in detention also violate international legal prohibitions of torture and other ill-treatment. The United Nations’ “Principles of Medical Ethics Relevant to the Role of Health Personnel, Particularly Physicians, in the Protection of Prisoners and Detainees Against Torture and Other Cruel, Inhuman, or Degrading Treatment or Punishment” state that it is a “gross contravention of medical ethics, as well as an offence under applicable international instruments, for health personnel, particularly physicians, to engage, actively or passively, in acts which constitute participation in, complicity in, incitement to or attempts to commit torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment.”
Criminalizing consensual, adult same-sex sexual conduct violates Egypt’s obligations under international human rights law to respect and protect individual privacy and personal autonomy. The imprisonment of individuals for actual or alleged consensual same-sex relations between adults in private is a serious violation of human rights, and individuals held solely on that basis are victims of arbitrary detention who should be immediately and unconditionally released.
We urge you to:

Support the setting aside of the convictions of four men already sentenced for the “habitual practice of debauchery,” and the immediate release and dropping of these charges against all others still facing trial.
Seek a cessation of police and prosecutors conducting arbitrary arrests based on HIV status.
Call for the repeal of Article 9(c) of Law 19/1961, the enforcement of which only drives groups vulnerable to the HIV/AIDS pandemic underground and beyond the reach of prevention or treatment.
Ensure that personnel affiliated with the Ministry of Health and Population, or the National AIDS Program, neither condone nor participate in torture, ill-treatment, or criminal interrogations of detainees, and immediately report any instances of torture or ill-treatment to the appropriate authorities.
End the practice of chaining detainees in need of medical attention to their hospital beds.
End the practice of forcible HIV testing of detainees without full, informed consent. Ensure that all persons who test positive for HIV receive appropriate and immediate counseling as well as treatment.
End the practice of forensic anal examinations for spurious traces of same-sex sexual conduct.
Ensure that all detainees receive the highest available standard of medical care for any serious health conditions.
Provide training to all criminal-justice officials on medical facts and international human rights standards in relation to HIV.
We look forward to your reply.
Sincerely,
Την επιστολή υπογράφουν 117 οργανώσεις απ' όλον τον κόσμο (βλ.σχόλιο 1), αλλά καμία ελληνική.

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Το κίνημα απελευθέρωσης και οι ομοφυλόφιλοι
Παράλληλα με την εμφάνιση των απελευθερωτικών ομοφυλόφιλων κινημάτων, παρουσιάζεται και ένα άλλο φαινόμενο παράξενο και δυσερμήνευτο: Αντί κάθε ομοφυλόφιλος να ενταχθεί σ’ αυτά τα κινήματα ή τουλάχιστον να τα αγκαλιάσει και να τα υποστηρίξει, βλέπουμε ότι τα αντιμετωπίζει με εχθρότητα και πολεμική διάθεση. Ποια λοιπόν είναι η εξήγηση αυτού του φαινομένου;
Ο ομοφυλόφιλος έχει κατακτήσει την ισορροπία του δύσκολα, μετά από μακροχρόνια προσπάθεια και μεγάλη ψυχική φθορά. Κάτι που ο ετεροφυλόφιλος θεωρεί φυσικό και αυτονόητο να απολαμβάνει, ο ομοφυλόφιλος πρέπει να αγωνιστεί για να το αποκτήσει ή να αγωνιστεί για να πείσει τον εαυτό του ότι δεν μπορεί να το αποκτήσει.
Για παράδειγμα, ο κορεσμός της σεξουαλικής πείνας, εξασφαλίζεται στον ετεροφυλόφιλο στην χειρότερη περίπτωση με ένα γάμο ή με το θεσμό της πορνείας. Αντίθετα, για τον ομοφυλόφιλο η εξασφάλιση του ερωτικού συντρόφου είναι πολύ πιο δύσκολη, προκαλεί μεγαλύτερη ψυχική καταπόνηση και στις περισσότερες περιπτώσεις υποκαθίσταται με ένα γάμο ή με τη μαλακία.
Ακόμη και η αυτοεκτίμηση, που είναι κάτι αυτονόητο στους ετεροφυλόφιλους, στους ομοφυλόφιλους, επιτυγχάνεται μετά από αγώνες και εκλογικεύσεις κι αυτό μέχρι ενός σημείου. Δηλαδή ο ομοφυλόφιλος χρειάζεται να επιστρατεύσει όλους τους μηχανισμούς τής ψυχικής άμυνας, για να πείσει τον εαυτό του ότι δεν είναι ό,τι πιο σιχαμερό, βρώμικο, χυδαίο, αμαρτωλό και πάει λέγοντας, όπως διακηρύσσει η άρχουσα ιδεολογία. Και βέβαια ποτέ δεν πείθει τον εαυτό του απόλυτα.
Έτσι, κάθε ομοφυλόφιλος ισορροπεί κάποια στιγμή της ζωής του μετά από μεγάλη προσπάθεια, «βολεύεται», δίνει λύσεις στα συναισθηματικά και ψυχολογικά, αλλά και στα πρακτικά προβλήματά του. Λύσεις κουτσές, αλλά πάντως λύσεις, που τον προστατεύουν από εσωτερικούς κινδύνους, συγκρούσεις και εξωτερικές κακοτοπιές. Τώρα το είδος, το επίπεδο και η ευαισθησία της ισορροπίας είναι διαφορετικά σε κάθε ομοφυλόφιλο, ανάλογα με τις περιστάσεις και προσωπικούς παράγοντες π.χ. λεφτά, ομορφιά, εξυπνάδα, καπατσοσύνη.
Εν πάση περιπτώσει αυτή την ισορροπία την τόσο δύσκολα δυσκολοκατακτημένη έρχεται να ανατρέψει άσπλαχνα το ομοφυλόφιλο κίνημα.
«-Όχι, δεν πρέπει να είσαι ευχαριστημένος με τη ζωή που κάνεις, πρέπει να αλλάξεις, να επαναστατήσεις. Όλα, όσα με χίλιους κόπους πέτυχες, δεν είναι παρά μια υποκρισία, ένα γελοίο θέατρο για κλάματα, δεν είναι παρά για τα σκουπίδια». Αυτό το μήνυμα παίρνει ο «βολεμένος ομοφυλόφιλος από το κίνημα και φυσικά το βλέπει εχθρικά. «Εγώ δεν καταπιέζομαι» θα απαντήσει. «Εγώ δεν έχω προβλήματα», εξορκίζοντας έτσι την καταπίεσή του και αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι άλλοι ομοφυλόφιλοι έχουν, πράγμα βέβαια που τον βοηθά ακόμη περισσότερο.
Έτσι την ευθύνη για την εχθρότητα του «βολεμένου» ομοφυλόφιλου απέναντι στα ομοφυλόφιλα κινήματα, έχει κυρίως η άρχουσα ιδεολογία και ηθική που τον υποχρεώνει να θυσιάσει κάτι για να πετύχει κάτι άλλο ή μάλλον να θυσιάζει την ευτυχία του και την αξιοπρέπεια του μόνο και μόνο για να μην οδηγηθεί στην αυτοκτονία.
Πέρα όμως από την ευθύνη της κοινωνίας και του συστήματος, υπάρχει πώς να το κάνουμε, και η ατομική ευθύνη. Έτσι καθόλου δεν είσαι αθώος, εσύ ο «βολεμένος» ομοφυλόφιλος, που δεν δίνεις, όπως λέει δικαιώματα, που κρατάς τη θέση σου, που σε σέβεται ο θυρωρός σου.
Κι αν έχεις χοντροπετσιάσει τόσο που το καθημερινό τσαλαπάτημα και φτύσιμο δεν το παίρνεις είδηση, θα έρθει ίσως μια μέρα, που θα σε ληστέψει και σένα το τεκνό, θα σου βουτήξει και σένα το ρολόι το τσόλι, θα δείρουν και σένα εγκ΄ληματα στο πάρκο.
Κι αν είσαι τυχερός και τη γλιτώσεις και δεν σου χώσουν κανένα αχλάδι στο λαρύγγι ή δε σε σφάξουν σε καμιά οικοδομή, πάντως δε γλιτώνεις τις στιγμές που τραβιέται το παραπέτασμα μπροστά από τα μάτια σου και βλέπεις την πραγματικότητα είτε το θες, είτε όχι: ότι εσύ μόνος σηκώνεις όλες τις αμαρτίες της κοινωνίας, νιώθεις όλη την καταφρόνια και τη μοναξιά που σου προορίζει και προαισθάνεσαι τη μοίρα της γριάς αδερφής που σου επιφυλάσσει, αλλά και που εσύ ο ίδιος διαλέγεις. Έρχονται στιγμές που αισθάνεσαι είτε το θες είτε όχι, μίζερος, προδομένος και προδότης κι ας έχεις παίξει το παιχνίδι που σου ζητά η κοινωνία με όλους τους κανόνες και που νιώθεις μόνος κι ας έχεις γυναίκα και παιδιά.
Κι έρχονται άλλες στιγμές που καταλαβαίνεις ότι σου έφυγε άδικα η ζωή μέσα από τα χέρια και η ευτυχία και η ηδονή. Και θα διερωτηθείς. Γιατί τόση κακία μαζί μου; Ποιον πειράζω που είμαι ομοφυλόφιλος; Γιατί πρέπει η ζωή μου να περάσει μέσα στην ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ;
«Όταν το καρφί της μιζέριας σου φτάσει στην καρδιά, είναι ανώφελο να ψάξεις σε πιο εργοστάσιο φτιάχτηκε». Το είδα γραμμένο προχτές σ’ ένα τοίχο και πιστεύω ότι σου ταιριάζει απόλυτα.
Μάρκος

Πάολα και συνεργάτες: Το κράξιμο 1981 – 1993 (Γοργώ, 2007)

11.4.08

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ - ΑΝΤΙΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Οδυσσέας Αναστασόπουλος & Νίκος Χατζητρύφων
Για μια τεκμηριωμένη αντιμετώπιση της ομοφυλοφοβίας-αντιομοφυλοφιλίας.
Ζητήματα παροχής αντίστοιχων μαθημάτων στα ΑΕΙ/ΑΤΕΙ (αποσπάσματα)
(…)Ο όρος «ομοφυλοφοβία» εκφράζει την αδυναμία της κοινωνίας να εντοπίσει καισυγκεκριμενοποιήσει τις ενστάσεις της ενάντια στο αντικείμενο προς το οποίο κατευθύνειτην αρνητική της διάκριση, τους ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους πολίτες. Ο όρος δευτερευόντως αναφέρεται στην ενσωμάτωση αυτής της αρνητικής στάσης από τα ίδια ταθύματα. Ο όρος αντιομοφυλοφιλία» (Antihomosexualitaet) χρησιμοποιήθηκε πρωταρχικάστη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας τη δεκαετία του 1980 (v. Kowalski, 1987: 29) και εκφράζει τη συνειδητή εναντίωση και πολεμική στην ομοφυλοφιλία και στους φορείς της(Stapel, 2000).
(…)
2. Η αρνητική κοινωνική άποψη για την ομοφυλοφιλία
Στις ΗΠΑ στην πρώτη θέση μεταξύ των θυμάτων εγκληματικών πράξεων βρίσκονται οιομοφυλόφιλοι (Αγγελιοφόρος Κυριακής, 2007: 25-11-07). Στην Ελλάδα, οι αρνητικές διακρίσεις ενάντια σε κοινωνικές ομάδες είναι ισχυρότερες απ’ ό,τι στις αρχικές χώρες τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης, ενώ κυριαρχεί η μη αποδοχή των ομοφυλόφιλων. Τοποθετώνταςτις αρνητικές διακρίσεις σε μια κλίμακα μη ανεκτικότητας, προκύπτει ότι η ομοφυλοφιλία βρίσκεται στην κορυφή και μάλιστα διαχρονικά τις τελευταίες δεκαετίες. Αυτό καταγράφεται σε παλαιότερη έρευνα (Παρασκευόπουλος, 1971), ενώ πρόσφατη καταγραφή (ΕΚΚΕ,2003) εντοπίζει την ομοφυλοφοβία /αντιομοφυλοφιλία ως πολύ ισχυρή σε σχέση μεκατηγορίες διαφορετικότητας και παράλληλα δείχνει τη διαχρονικότητα της αρνητικής διάκρισης ενάντια στην ομοφυλοφιλία.
Ειδικότερα, στην παραπάνω έρευνα του Παρασκευόπουλου (1971) καταγράφεται,ανάμεσα σε δώδεκα αρνητικές ιδιότητες τις οποίες μπορούσαν οι ερωτώμενοι να επιλέξουν, ποιες θα προτιμούσαν να έχει ενδεχόμενο παιδί τους και ποιες είναι αποτρεπτικές στην απόκτηση παιδιού. Οι επιλογές τους κατά σειρά προτίμησης είναι ότι προτιμούν να έχουν: άσχημο κορίτσι, καθόλου παιδιά, ασθενικό, νοητικώςκαθυστερημένο, παραστρατημένο κορίτσι, κωφάλαλο, αλητόπαιδο ή άσωτο, τυφλό,ψυχικώς διαταραγμένο, επιληπτικό, σωματικώς ανάπηρο, ομοφυλόφιλο, παράλυτο. Το ομοφυλόφιλο παιδί είχε οριστεί από το ερωτηματολόγιο το παιδί που «έχει θηλυπρέπεια, αποστρέφεται τις γυναίκες, του αρέσει να ερωτοτροπεί με άνδρες». Η 12η σειρά που εντάσσεται το ομοφυλόφιλο παιδί από τις 13 επιλογές και μεταξύ του σωματικώς ανάπηρου και του παράλυτου, είναι εντυπωσιακή. Αν και ο ορισμός της ομοφυλοφιλίας παριστά μόνον ένα τμήμα των ομοφυλόφιλων ανδρών και ως εκ τούτου παρασύρει τους ερωτώμενους και οδηγεί σε συμπεράσματα μερικής ισχύος, ωστόσο δείχνει μια τάση.
Σε όμοιο αποτέλεσμα σχετικά με την απορριπτική στάση προς την ομοφυλοφιλία καταλήγει η έρευνα του ΕΚΚΕ (2003) που αποτελεί μέρος έρευνας της European SocialSurvey (η οποία με τη σειρά της ιδρύθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΕυρωπαϊκόΊδρυμα Ερευνών και στηρίζεται από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Στο ερώτημα «Οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να ζουν τηζωή τους όπως θέλουν», στην Ελλάδα απαντά το 26% ότι διαφωνούν, ενώ οι αντίστοιχες απαντήσεις στην Ισπανία είναι 8%, στην Πορτογαλία 9%, στο Εν. Βασίλειο 12% και στηνΟλλανδία 5% (ΕΚΚΕ, 2003), δηλαδή οι έλληνες σε σχέση με τους κατοίκους τωνπαραπάνω άλλων κρατών είναι 3 φορές λιγότερο ανεκτικοί. Οι αντίστοιχες αναλογίες για άδεια παραμονής σε «ανθρώπους που ανήκουν σε διαφορετική φυλή ή εθνική ομάδα» και«ανθρώπους που προέρχονται από τις φτωχότερες χώρες της Ευρώπης» οι Έλληνες είναι1,9 (25% : «να μην επιτρέπεται σε κανέναν να έρχεται και να ζει εδώ») και 1,8 φορές(21%) αντίστοιχα λιγότερο ανεκτικοί. Όμοια υψηλές είναι οι ελληνικές «επιδόσεις» στην ξενοφοβία, στο ρατσισμό/μισαλλοδοξία, στον εθνικισμό και στην ανεξιθρησκία. Σε αντίθεση με αυτά, ο Έλληνας ερωτώμενος απαντά σε ποσοστό 36% ότι είναι «πάρα πολύ σημαντικό να υποστηρίζει ανθρώπους που βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση απότον ίδιο», δηλαδή πλειοδοτεί κατά 1,8 φορές σε ανθρωπισμό συγκριτικά με τους πολίτεςτων παραπάνω κρατών, ενώ η θρησκευτικότητά του ανέρχεται στο βαθμό 7,7 (σε μέσο όρο) με μέγιστο βαθμό το 10, δηλαδή έχει 1,6 φορές μεγαλύτερη θρησκευτικότητα από τους πολίτες των παραπάνω άλλων κρατών.
Επομένως, διακρίνουμε μια αναντιστοιχία μεταξύ συγκεκριμενοποιημένων πτυχών της ζωής που αφορούν τη διαφορετικότητα και γενικών ηθικών αρχών. Αυτό το συμπέρασμα οδηγεί στην ανάγκη διερεύνησης των αιτιών της αναντιστοιχίας, στον εντοπισμό της φύσης της αντίθεσης αυτής και των συνθηκών και όρων γένεσης και επιβίωσής της.
Η διαχρονικότητα της ισχυρής αρνητικής τοποθέτησης απέναντι στην ομοφυλοφιλία προκύπτει από τη σύγκριση των δύο παραπάνω ερευνών. Αναμένεται ότι, ως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αρνητικής διάκρισης, η ομοφυλοφοβία/αντιομοφυλοφιλία θα όφειλε, όχι μόνο να μην παραλείπεται από αναφορές στη διδασκαλία μαθημάτων ψυχολογικού, κοινωνικού, καλλιτεχνικού ή ηθικού περιεχομένου, αλλά να αναφέρεται ως πρώτο.

Διαβάστε ολόκληρη την εισήγηση πιέζοντας εδώ:

ΟΙ 50 ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
See who's up, who's down, who exploded, and who fizzled in our annual list of the most influential gays and lesbians in America.
"Power tires only those who do not have it," according to onetime Italian prime minister Giulio Andreotti. We beg to differ. We are fascinated by power, how people get it, wield it, and lose it. To create our second list, we restricted our candidates to those who are gay and living and working primarily in North America—sorry again, Elton. The rankings were determined by scoring each candidate on these criteria: (1) political clout; (2) pop-cultural resonance; (3) individual wealth; and (4) current personal profile.
We rescored the 2007 list based on the events of the past year, moving those folks up or down—or off the list entirely. Lest you think we took our task lightly, the calculus for the seemingly mercurial changes involved some serious debating: e.g., while Ellen's puppy palaver didn't even dent her popularity, Rosie's score dropped significantly when she stepped down as The View's lightning rod.
It can't be everyone's year. We know we'll hear from readers about who absolutely, positively, should have made the list. (Seriously, thanks, but Madonna still doesn't qualify.) We'll just think of them as the first nominations for the 2009 edition.
(www.out.com/)

Η ΕΕ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΤΗΝ ΛΙΘΟΥΑΝΙΚΗ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Written Question No. 540 by Mr Huss : “Denial of freedom of assembly and expression to lesbian, gay, bisexual and transgender persons in Lithuania”Reply of the Committee of Ministers(adopted on 2 April 2008 at the 1023rd meeting of the Ministers’ Deputies)
——————————————
Question:
In joining the Council of Europe in 1993 and ratifying the Convention on Human Rights, Lithuania undertook to protect and develop human rights and fundamental freedoms. Yet in recent months Vilnius City authorities have acted in breach of these obligations on three occasions:
1. In May 2007 they supported bus drivers who refused to drive vehicles carrying advertisements encouraging tolerance for lesbian and gay workers. The advertisements were funded jointly by the European Union and the Lithuanian Ministry of Social Security and Labour. The mayor commented in a press release: "We do not approve of the public demonstration of homosexual ideas in the city of Vilnius".
2. Also in May, they refused to give permission of the European Union anti-discrimination truck to make its planned stop in Vilnius. A number of events were due to take place around the truck in the city centre, as part of the EU Year of Equal Opportunities for All. These included the display of a rainbow flag by Lithuania's main lesbian, gay, bisexual and transgender (LGBT) organisation. The city authorities justified the ban on the basis of security risks posed by possible opponents of the event. The European Commission issued a statement highly regretting the decision to cancel the event.
3. In late October the city authorities refused permission for another public event, again centred on the display of a rainbow flag in the city, as part of the Annual Conference of the European Region of the International Lesbian and Gay Association. The ban was justified on the basis of "safety concerns" due to building works, but the city authorities refused to provide an alternative outdoor site, arguing the event could be held indoors.
On 14 November 2007 Vilnius City Council amended its "Rules of Cleaning and Tidiness" [sic] to give it powers to refuse authorisation of events in public places during which, "in the opinion of the police or the commission, riots may arise or such events due to their nature may provoke negative public reaction or opposition. Such events may be held only in enclosed spaces, in which the safety of the participants and viewers of the event is ensured".
To ask the Committee of Ministers:
Will the Committee of Ministers engage in dialogue with the Lithuanian authorities with a view to:
- drawing their attention to the judgment of the Court in Baczkowski and others v. Poland, and reaffirming their obligation to uphold the right to freedom of assembly and expression for all persons, including specifically lesbian, gay, bisexual and transgender persons;
- clarifying to the Lithuanian authorities that their role goes beyond merely recognising the existence of such rights, and includes the obligation to take positive actions to safeguard access to freedom of assembly for all persons;
- seeking confirmation that they recognise the right of the LGBT community to exercise freedom of assembly and expression;
- ensuring that the city of Vilnius "Rules of Cleaning and Tidiness" are amended so as not to be in conflict with the jurisprudence of the Court of Human Rights;
- requesting that they set out the concrete measures they will take to put an end to the denial by public officials of freedom of assembly and expression to LGBT persons;
- enquiring what wider plans the Lithuanian authorities have to combat homophobia and transphobia, and discrimination based on sexual orientation and gender identity.
Reply:
1. In reply to the Honourable Parliamentarian’s question, the Committee of Ministers refers to its previous replies regarding the rights to freedom of expression and freedom of assembly of lesbian, gay, bisexual and transgender (LGBT) persons.
It considers that these replies, as well as the reply to the present question, serve as a useful reminder of the relevant human rights principles that have to be respected in this field. The Committee of Ministers recalls in particular that the rights to freedom of expression and freedom of assembly must be enjoyed by all without discrimination. While the Convention allows for restrictions on the exercise of the rights to freedom of expression and freedom of assembly, such restrictions must be prescribed by law and be necessary in a democratic society in the interest of national security or public safety, for the prevention of disorder or crime, for the protection of health or morals or for the protection of the rights and freedom of others. According to the established case law of the European Court of Human Rights, peaceful demonstrations, be they in favour of the rights of LGBT persons or others, cannot be banned simply because of the existence of attitudes hostile to the demonstrators or to the causes they advocate. On the contrary, the state has a duty to take reasonable and appropriate measures to enable lawful demonstrations to proceed peacefully. In a series of judgments, the Court has emphasised that any discrimination based on sexual orientation is contrary to the Convention. All member states must observe the Convention when they apply national law, notably in the light of the case law of the Court.
2. The Committee of Ministers furthermore recalls that its Recommendation No. R (97) 20 on “hate speech” asserts that public authorities and institutions have a “special responsibility to refrain from statements (…), speech (…) and other forms of discrimination or hatred based on intolerance” (Principle 1), especially when it is disseminated through the media. Any legitimate interference with freedom of expression should be “narrowly circumscribed and applied in a lawful and non-arbitrary manner on the basis of objective criteria (and) (…) subject to independent judicial control” (Principle 3)
. In this context, the Committee of Ministers invites all member states to implement its Recommendation No. R (97) 20 on “hate speech” as well as its Recommendation No. R (97) 21 on the media and the promotion of a culture of tolerance in respect of lesbians, gays, bisexuals and transgender persons.
3. The Lithuanian authorities have informed the Committee of Ministers that they have drawn the attention of the Mayor of Vilnius and the Lithuanian Office of Equal Opportunities Ombudsperson to the relevant human rights principles of the Council of Europe. More generally, the Committee of Ministers has already announced in its previous replies on the matter that it will consider how to enhance Council of Europe action in this area,
in order to achieve more synergy, co-ordination and substantial results and has instructed the relevant services of the Secretariat to make proposals to this effect. In addition to the work undertaken by the Council of Europe Commissioner for Human Rights in this field, the Steering Committee for Human Rights (CDDH) has recently adopted a report on “hate speech” and will continue to consider this issue in the context of its work on human rights in a multicultural society. It has also recently examined the topic of human rights defenders with a view to identifying ways and means to improve their protection. As a result of this activity, the Committee of Ministers adopted, on 6 February 2008, a declaration on the protection of human rights defenders and promotion of their activities. Freedom of association and peaceful assembly is, of course, at the heart of this declaration, and this includes those who defend the rights of individuals who are particularly vulnerable to victimisation, such as LGBT persons.

BAS MEERMAN

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Bas Meerman (Ολλανδία)

10.4.08

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Αθήνα, Τρίτη 8 Απριλίου 2008
Ανακοίνωση:
ΘΕΜΑ: Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα (ΕΟΚ) – Τέλος Εποχής
Η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα (ΕΟΚ) σε συνέλευση των μελών της αποφάσισε ομοφώνως την οριστική λύση της.
Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή και ιδρυτικών της μελών που στην εικοσάχρονη πορεία της έδωσαν το στίγμα τους.
Αποφασίστηκε συγκεκριμένα η μη ανανέωση του καταστατικού της που έληγε τον Απρίλιο του 2008, θεωρώντας ότι ο 20-ετής ιστορικός της κύκλος έχει βαδίσει στο τέλος του.
Η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα (ΕΟΚ) λύεται έχοντας μέχρι την τελευταία στιγμή να παρουσιάσει ενεργό ακτιβιστική δράση, παρά τις εγγενείς δυσκολίες του παρόντος (μικρή συμμετοχή μελών) και παρά τις διελκυστίνδες του παρελθόντος.
Τα μέλη της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας (ΕΟΚ) βρίσκονται και θα βρεθούν στο μέλλον συνοδοιπόροι κάθε προσπάθειας που θα φέρει τους ομοφυλόφιλους, λεσβίες, αμφισεξουαλικούς, διαφυλικούς άντρες και γυναίκες, πιο κοντά στην κατάκτηση ίσων δικαιωμάτων και στην εξάλειψη κάθε είδους διάκρισης.
Τα μέλη της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας (ΕΟΚ)
(ακολουθούν υπογραφές)

Σημειώσεις:
(1) Ο διαδυκτιακός τόπος της ΕΟΚ, http://www.gayhomes.net/eok θα συνεχίσει να βρίσκεται σε λειτουργία ως αρχειακό υλικό της οργάνωσης, χωρίς να ανανεώνεται.
(2) Η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα (ΕΟΚ), λύεται έχοντας μηδενικό ταμείο, καθώς τοΔ.Σ. που παρέλαβε μετά τον θάνατο του Β. Γιανέλλου δεν παρέλαβε ταμείο, ενώ στη συνέχεια δεν υπήρξε συνδρομή μελών.

ΕΞΑΨΗ

Image Hosted by ImageShack.us
Ma Dong Min (Κίνα)

ΕΞΑΨΗ

Αγγιχτήκαμε τυχαία
κάτω απʼ το τραπεζάκι του καφενείου,
γόνατο με γόνατο
κι αναριγώ ακόμα από το φίλημα αυτό,
το φευγαλέο, των ρούχων.

Τα χέρια μου δειλά..
Δεν την αγγίζουνε.
Δεν το τολμούν...
Αν και ιδρώνουνε στη σκέψη αυτή,
πορφυρά ροδοπέταλα επιθυμίας
γεμίζοντας τις χούφτες μου.

Αχ! Το άρωμα απʼ το δέρμα της
να τρύπωνε στις παλάμες μου για λίγο.
Για λίγο μόνο...
Όσο η γουλιά του καφέ κάνει να κατρακυλήσει
στον άφωνο από αμηχανία λάρυγγά μου.
Όσο το βιαστικό από ντροπαλότητα βλέμμα μου
τολμά στο λευκό της κόρφο,
στον αχνιστό της μπούστο επάνω,
λίγο να σκαρφαλώσει.

Τα χείλη μου τραγάνισε η έξαψη...
Ανάβω τσιγάρο
για να καλύψω το κόκκινο απʼ το δάγκωμα.

Νοιώθει το ίδιο;

Σταυρούλα Πετρέλλη : Μήδειες και Κλυταιμνήστρες (Πολύχρωμος Πλανήτης, 2008)

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ. ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ

Image Hosted by ImageShack.us

Ερείπια της Παλμύρας

Όσο περνά ο καιρός και κάνω ένα προχώρημα
βαθύτερο μες στην παραδοχή, τόσο καταλαβαίνω
γιατί βαραίνεις κι αποχτάς τη σημασία
που δίνουν στα ερείπια οι άνθρωποι. Εδώ που όλα
σκουπίζονται, τα μάρμαρα κι οι πέτρες κι η ιστορία
μένεις εσύ με την πυρακτωμένη σου πνοή για να θυμίζεις
το πέρασμα ανάμεσα στην ομορφιά, τη μνήμη
εκείνου που εσίγησε ανεπαίσθητα εντός μου
σφαδάζοντας στην ίδια του κατάρρευση κι ακόμα
τους άλλους που ανύποπτοι μες σε βαθύ ύπνο διαρρέουν

Όσο περνά ο καιρός και προχωρώ βαθύτερα
στο ακίνητο φθινόπωρο που μαλακώνει πλένοντας
με φως τα πεζοδρόμια, τόσο βλέπω
στη χρυσωμένη δωρεά του ήλιου μια εγκατάλειψη
για όσα περιμένω και δεν πήρα, για όσα
μου ζήτησαν κι αρνήθηκα μη έχοντας, για όσα
μοιράστηκα απερίσκεπτα και μένω
ξένος και κουρελιάρης τώρα
……………………….Μα όταν
μες στη θρυμματισμένη θύμηση αναδεύω
ερείπια, βρίσκω απόκριση βαθιά γιατί τα μάρμαρα
κι οι πέτρες κι η ιστορία μένουν για να θυμίζουν
το πέρασμά σου ανάμεσα στην ομορφιά – απόκριση
για όσα περιμένω και δεν πήρα

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Ευριπίδης Γαραντούδης (επιμ.): Η ελληνική ποίηση του 20ου αιώνα. Μια συγχρονική ανθολογία *(Μεταίχμιο, 2008)
.
*Ίσως η πρώτη ανθολογία ελληνικής ποίησης με τόσο καλή αναλογία ομοερωτικής ποίησης. Συγχαρητήρια!
.

ΑΝΤΙΝΟΟΣ

Image Hosted by ImageShack.us

ΑΝΤΙΝΟΟΣ
(απόσπασμα)

Καθώς σκέφτεται ακόμη, η λαγνεία δεν είναι πια
παρά ανάμνηση λαγνείας, ξαναζεί κι αρπάζει
τις αισθήσεις του, η σάρκα του ξυπνά
και όλα γίνονται πάλι σαν πρώτα.
Το νεκρό του κορμί απ’ το κρεβάτι ζωντανό σηκώνεται
κι έρχεται μαζί του να πλαγιάσει, κοντά, ακόμη πιο κοντά,
κι ένα σερνάμενο χέρι, στον έρωτα έμπειρο, αθέατο
απαλά έρχεται να χαϊδέψει την κάθε είσοδο του σώματος
και με αίμα να γεμίσει και τη στερνή των νεύρων του ίνα.
Ω, γλυκά κι αδυσώπητα Πάρθια βέλη φευγαλέα.
Μισοσηκώνεται κοιτάζοντας τον εραστή του,
που τώρα αγαπά τόσο πολύ όσο κανείς δεν ξέρει.
Ακαθόριστα, μόλις διακρίνεται αυτό που λάτρευε άλλοτε,
τα κρύα χείλη του περνά σε όλο το κορμί του.
Αναίσθητα σαν πάγος είναι, αλίμονο, τα χείλη του!
Δύσκολα νιώθει το θάνατο από το κρύο πεθαμένο σώμα.
Μοιάζουν κι οι δυο νεκροί ή ζωντανοί κι οι δυο σαν να ‘ναι.
Και είναι ο έρωτας ακόμα παρών και κινητήρια δύναμη.

Τα χείλη του τότε σταματούν στην κρύα
χαραματιά των χειλιών του άλλου.

Φερνάντο Πεσσόα: Αντίνοος (Παρουσία, 2007)
Μετάφραση: Γιάννης Σουλιώτης

9.4.08

ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
«Σκοτώσαμε τον Θεό και ορφανέψαμε»
Του Νικου Παπαχρηστου (Καθημερινή, 6/4/2008)
«Ο Θεός είναι νεκρός. Τον έχουμε σκοτώσει και είμαστε ορφανοί». Με τα λόγια αυτά που καταρχήν ξαφνιάζουν, σοκάρουν, ο 78χρονος ιερέας π. Φιλόθεος Φάρος αποτιμά τη σημερινή σχέση μεγάλης μερίδας πιστών με το Θείο, μια σχέση «καταναλωτική» την οποία όπως υποστηρίζει ενισχύουν με τη στάση ζωής τους πολλοί κληρικοί. Με λόγο τολμηρό, ενίοτε καυστικό αλλά και αυτοκριτικό ο π. Φιλόθεος είναι ο πρώτος ιερέας που δεν διστάζει να χαρακτηρίσει σωστή την απόφαση για το «σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης» αφού η Πολιτεία απευθύνεται σε πολίτες και όχι σε πιστούς. Χαρακτηρίζει «φαρισαίους» και «υποκριτές» ιεράρχες και κληρικούς που έσπευσαν να μιλήσουν για «πορνεία» και «κουσούρια», υποστηρίζοντας ότι όσοι εμφανίζονται αυστηροί στην πραγματικότητα αναζητούν «άλλοθι» για να αποπροσανατολίσουν από δικές τους «αμαρτωλές» πράξεις. Αυτούς μάλιστα θεωρεί υπεύθυνους για το γεγονός ότι πολλοί νέοι άνθρωποι καταλήγουν σε ψυχιάτρους φορτωμένοι ενοχικά σύνδρομα. «Μακάρι να ενδιαφερόντουσαν για την ελληνική οικογένεια αλλά αδιαφορούν πλήρως», επισημαίνει. Οσο για εκείνους που βλέπουν μια νέα επίθεση κατά της Εκκλησίας απαντά με νόημα: «Η Εκκλησία του Χριστού δεν κινδυνεύει από εξωτερικούς εχθρούς». Οι θέσεις του πατρός Φιλόθεου Φάρου, όπως τις αναπτύσσει σήμερα στην «Κ», που θίγουν και το πλαίσιο σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας, σίγουρα θα αποτελέσουν αφορμή διαλόγου, αφού πολλοί θα συμφωνήσουν πολλοί θα διαφωνήσουν, άλλοι θα συνυπογράψουν, άλλοι θα θυμώσουν...
«Η Πολιτεία ορθώς πράττει και προωθεί το Σύμφωνο. Το ερώτημα όμως είναι αν η Ελλάδα είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία ή μια θεοκρατία τύπου «Χομεϊνί». Φαίνεται πως σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό η Ελλάδα είναι θεοκρατία. Είναι χαρακτηριστικό πως υποψήφιοι βουλευτές, δήμαρχοι και άλλοι πολιτευόμενοι πριν ξεκινήσουν την προεκλογική τους εκστρατεία πρέπει να περάσουν να φιλήσουν το χέρι του Δεσπότη. Και θα φροντίσουν οι κάμερες να το απαθανατίσουν αυτό, για να τους δουν οι ψηφοφόροι τους γιατί αλλιώς δεν έχουν ελπίδες...», λέει ο π. Φιλόθεος Φάρος.
Χωρίς περιστροφές δηλώνει στην «Κ» αντίθετος με το πνεύμα της πρόσφατης αυστηρής απόφασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου που χαρακτήριζε «πορνεία» κάθε συζυγική σχέση εκτός του ορθοδόξου γάμου. «Δείχνει την ουσιαστική απομάκρυνση από το πνεύμα του Ευαγγελίου. Κατά την γνώμη μου διαστρέφεται το πνεύμα της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού. Οι κανόνες, σύμφωνα με την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, είναι φάρμακα και παιδαγωγικά μέτρα που χρησιμοποιούνται κατά την κρίση του πνευματικού. Δεν είναι νόμοι. Ο Χριστός άλλωστε ήρθε για να αλλάξει το καθεστώς της ιουδαϊκής παράδοσης και ιδιαίτερα της φαρισαϊκής. Και ζητάει την επιδίωξη της εσωτερικής αναπτύξεως. Οχι την αντιμετώπιση του κακού με μια νομική και αστυνομική αντίληψη. Ομως μέσα στη ζωή της Εκκλησίας το ιουδαϊκό φαρισαϊκό πνεύμα έχει εισχωρήσει από πολύ νωρίς» σημειώνει και προσθέτει: «Ο Χριστός λέει ότι πορνεία και άλλα κακά πράγματα έρχονται από την καρδιά του ανθρώπου. Δεν καταδικάζει κανέναν αμαρτωλό. Μόνο τον υποκριτή. Το πνεύμα του Χριστού δεν είναι νομικό, αλλά προσπαθεί να δείξει ποια είναι η ουσία της αμαρτίας. Δεν είναι μια εξωτερική συμπεριφορά. Για παράδειγμα φόνος για τον Χριστό είναι η απόρριψη του άλλου. Συνεπώς στη διδασκαλία του δεν χωράει η “αυτοδικαίωση”. Κανείς δεν μπορεί να λέει εγώ είμαι ενάρετος και να κατηγορεί κάποιον άλλο σαν αμαρτωλό»...
«Υποκριτές και Φαρισαίοι»
Πολλοί μητροπολίτες αφήνουν να εννοηθεί πως θα πρέπει να επιβληθούν πνευματικές κυρώσεις σε βάρος όσων προχωρήσουν στη σύναψη «Συμφώνου Συμβίωσης». Τι λέει για αυτό ο πατέρας Φιλόθεος;
«Ο Χριστός ήταν σαφής όταν είπε πως δεν ήρθε να κρίνει αλλά να σώσει τον κόσμο. Μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε. Αντιθέτως, καταδικάζει ξεκάθαρα συγκεκριμένες συμπεριφορές όπως την υποκρισία. Μιλώντας στους Φαρισαίους, οι οποίοι έκαναν όσα κάνουμε εμείς οι κληρικοί σήμερα, στηλίτευσε το ενδιαφέρον τους για τα περίτεχνα κοσμήματα, τα περίλαμπρα άμφια, την επιδίωξή τους να κάθονται στις πρώτες θέσεις των δείπνων αλλά και την εκμετάλλευση φτωχών ανθρώπων. Ο Χριστός συνεχώς καταδικάζει την υποδούλωση στα υλικά αγαθά, τη χλιδή και την πολυτέλεια. Ολα αυτά αφορούν εμάς τους παπάδες. Ζούμε ζωή πριγκιπική, μετακινούμεθα με τις κράισλερ και τις μερσεντές, μας υπηρετεί ένα σωρό κόσμος, φορτωνόμαστε όλα αυτά τα χρυσά και έχουμε και την απόλυτη εξουσία στην ψυχή των ανθρώπων. Είναι ανατριχιαστικά πράγματα αν σκεφτείτε ότι γίνονται στο όνομα του Χριστού που περπατούσε ξυπόλητος και δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι. Ε, λοιπόν, είμαστε ανακόλουθοι με όσα δίδαξε ο Χριστός. Και επομένως το λιγότερο που θα περίμενε κάποιος από εμάς είναι να μην πετάμε πέτρες στους άλλους. Οι δικές μας αμαρτίες είναι εκείνες που κυρίως καταδίκασε ο Ιησούς Χριστός. Πώς να το κάνουμε· δεν μίλησε για τις προγαμιαίες σχέσεις, αλλά είπε ξεκάθαρα πως δεν γίνεται να υπηρετεί κάποιος δύο Κυρίους, τον Θεό και τον Μαμωνά. Είπε επίσης πως όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα».
«Εμείς οι παπάδες έχουμε πολλές νευρώσεις σχετικά με τον ερωτισμό. Και πολλά από αυτά που λέμε μπορεί να είναι συνέπεια των νευρώσεών μας», υποστηρίζει μιλώντας στην «Κ» ο π. Φιλόθεος. «Πιστεύω ότι οι αυστηρότεροι από εμάς τους κληρικούς στα θέματα της σεξουαλικής ηθικής είναι είτε πιο νευρωτικοί σε σχέση με τον ερωτισμό είτε κρύβουν τα περισσότερα και θέλουν να έχουν ένα άλλοθι. Εμφανίζονται δηλαδή αυστηροί για να μην επιτρέψουν στον απλό άνθρωπο να σκεφθεί πως αυτοί μπορεί να έχουν μια έντονη προσωπική ζωή, σχετική με αυτό που εξίσου έντονα καταδικάζουν. Αναμφισβήτητα, πάντως, όταν κάποιος ελέγχει τον ανθρώπινο ερωτισμό έχει στα χέρια του αλυσοδεμένους τους ανθρώπους».
Το χάσμα
Τη στιγμή που η Ιεραρχία υποστηρίζει πως το «Σύμφωνο» στρέφεται εναντίον του θεσμού της οικογένειας, ο π. Φιλόθεος κάνει λόγο για πλήρες χάσμα με την κοινωνία. «Ακούω κάποιους μητροπολίτες να λένε ότι ενδιαφέρονται για την ελληνική οικογένεια. Μακάρι να ενδιαφέρονταν, αλλά αδιαφορούν πλήρως και είναι και ανίκανοι να κάνουν κάτι για να αντιμετωπίσουν την κρίση στην οικογένεια. Οι περισσότεροι δεσποτάδες και παπάδες είναι ποιμαντικά ανύπαρκτοι και δεν έχουν σταθεί ποτέ στο πλευρό ενός ανθρώπου που έχει ανάγκη. Οχι να του δώσουμε ρετσέτες, αλλά απλά να σταθούμε πλάι του. Γιατί πολλές φορές αυτό που χρειάζεται ο άνθρωπος που έχει μια δυσκολία δεν είναι να του δώσουμε μια λύση, αλλά να δει ότι νοιαζόμαστε γι’ αυτόν.
Αυτήν τη στιγμή η ελληνική οικογένεια βρίσκεται σε τρομερή κρίση. Σήμερα, ένα τεράστιο ποσοστό νέων είναι παροπλισμένοι με ψυχικές διαταραχές· πολλές από τις οποίες οφείλονται σε κάποιους παπάδες που είναι λαύροι κατά των σαρκικών αμαρτημάτων. Εμείς οι παπάδες οδηγούμε τα παιδιά στους ψυχιάτρους. Οταν ακούω ψυχίατρο παπά να λέει ότι έχει θεραπεύσει ομοφυλοφίλους ξέρω ότι έχει αποπειραθεί να τους κάνει ψυχολογική λοβοτομή. Και τους έχει παραδώσει σε τρομερά βασανιστήρια και ενοχικά σύνδρομα. Ο διεθνούς κύρους κατάλογος της ψυχοπαθολογίας που εκδίδει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία εδώ και 50 χρόνια δεν θεωρεί την ομοφυλοφιλία αρρώστια. Υπάρχουν όμως Ελληνες παπάδες που τη θεωρούν αρρώστια. Και πιστεύω πως εκείνος που προσπαθεί να θεραπεύσει έναν ομοφυλόφιλο είναι ο ίδιος άρρωστος που χρησιμοποιεί ταλαίπωρους ανθρώπους για να δώσει τη δική του νευρωτική μάχη».
Με έντονη αυτοκριτική διάθεση, ο π. Φιλόθεος καταδικάζει την εξουσιαστική συμπεριφορά ορισμένων κληρικών. «Κοιτάξτε, εμείς οι κληρικοί στο μεγάλο μας ποσοστό εσωτερικά είμαστε τενεκέδες ξεγάνωτοι. Και προσπαθούμε να καλύψουμε την αίσθηση της εσωτερικής μας ανεπάρκειας. Γιατί πολλοί από εμάς, αν μας βγάλετε τα γένια και τα ράσα, δεν είμαστε τίποτα. Θα ήμασταν σκέτα μηδενικά. Ομως με αυτά τα συμπράγαλα που φοράμε αποκτάμε κύρος, μπορούμε να καθορίζουμε τις ζωές των άλλων, κρέμονται οι άλλοι από το στόμα μας, αποκτάμε εξουσία. Και έτσι νομίζουμε ότι θα αυξήσουμε την αυτοεκτίμησή μας. Κούνια που μας κούναγε. Δεν αφορά βέβαια τους πολλούς ότι δεν αυξάνουμε την αυτοεκτίμησή μας. Τους αφορά όμως ότι τους βασανίζουμε και τους οδηγούμε στον Καιάδα των ψυχοφαρμάκων που είναι ένας δρόμος χωρίς επιστροφή. Επίσης, πολλοί κληρικοί θέλουμε να βρούμε κάποιον άλλο τρόπο να δείξουμε ότι έχουμε λόγο υπάρξεως. Ασχολούμαστε με το Σκοπιανό ή με άλλα παρεμφερή πράγματα –άσχετα με την αποστολή μας– για να δείχνουμε ότι κάτι έχουμε κάνει. Εχουν καμία σχέση αυτά με όσα δίδαξε ο Χριστός;».
Για τον π. Φιλόθεο η απάντηση της Εκκλησίας στο «Σύμφωνο» δεν πρέπει να είναι η τιμωρία όσων το επιλέξουν, αλλά η πρόταση ζωής που κάνει ο Χριστός. «Οι βασικές αρχές του Χριστού είναι η αγάπη του ανθρώπου για τον Θεό και η αγάπη για τον συνάνθρωπο. Η σχέση με τον άλλο είναι βασική πηγή ζωής για τον άνθρωπο. Αλλά οι σχέσεις είναι περίπλοκες και χρειάζεται αγώνας για να είναι όσο γίνεται περισσότερο υγιείς. Η ερωτική πλευρά τους είναι η πιο καίρια. Και εκεί εύκολα γίνονται πολλές εκτροπές. Οσες περισσότερες τόσο λιγότερη πληρότητα ζωής υπάρχει. Και η πληρότητα στη ζωή έρχεται μέσα σε σχέσεις ουσιαστικές, που παίρνουν χρόνο, κόπο, θέλουν αγώνα. Αν ζητούν οι νέοι κάποιο συγχωροχάρτι δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τους παπάδες που τους το αρνούνται», επισημαίνει. «Στις μέρες μας ο Θεός είναι νεκρός. Τον έχουμε σκοτώσει και είμαστε ορφανοί. Τα λόγια που λέμε, τα μεγάλα, τα επουράνια, τα πνευματικά όχι μόνο δεν ακτινοβολούν πίστη, αλλά φανερώνουν την αγωνία μας να καλύψουμε την έλλειψη της πίστεώς μας. Γιατί η πίστη δεν μεταδίδεται με μπλα μπλα, αλλά ακτινοβολεί. Δεν λες εγώ πιστεύω, αλλά ο τρόπος που ζεις δείχνει ότι πιστεύεις. Σήμερα ο τρόπος ζωής όλων μας δείχνει ότι δεν πιστεύουμε. Προσεγγίζουμε την πίστη σαν ένα καταναλωτικό αγαθό. Εχουμε από αυτό, από εκείνο, τα έχουμε όλα και λέμε άντε τώρα να εξασφαλίσουμε και ένα οικοπεδάκι στον παράδεισο».

ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Τα κοινωνικά πρότυπα και οι φύλακες της ηθικής
Του Κωστή Παπαϊωάννου (ΤΑ ΝΕΑ, 7/4/2008)
Συμμετέχοντας προ ετών σε ομάδα συγγραφής σχολικού βιβλίου για την Στ΄ τάξη του Δημοτικού, είχα την ευκαιρία να λάβω μέρος σε πολλές και δύσκολες συζητήσεις σχετικά με τα κοινωνικά πρότυπα που τα σχολικά εγχειρίδια πρέπει να προβάλλουν. Ορισμένοι υπεύθυνοι του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου είχαν, επί παραδείγματι, την άποψη πως δεν πρέπει να προβάλλεται άλλη μορφή οικογένειας πλην της πυρηνικής. Μονογονεϊκές οικογένειες ή ετεροθαλή αδέλφια δεν είναι σωστό να εμφιλοχωρήσουν σε ένα σχολικό εγχειρίδιο γιατί θα αλλοίωναν το καθαρό οικογενειακό πρότυπο.
Βέβαια η οικογενειακή κατάσταση πολλών παιδιών καθόλου δεν ανταποκρίνεται πλέον σε αυτό το πρότυπο και η βαθύτατη ανάγκη τους να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε σχολικές αντανακλάσεις της κοινωνικής πραγματικότητας μένει ανεκπλήρωτη. Δεν έπρεπε επίσης, κατά τους ίδιους υπευθύνους, να προβάλλονται μετανάστες που πρόκοψαν, άνοιξαν δικές τους επιχειρήσεις στον τόπο μας και απασχολούν Έλληνες εργαζομένους. Κάτι τέτοιο ομοίως ανέτρεπε το κυρίαρχο πρότυπο, την ιδανική κοινωνική διαστρωμάτωση που θέλει τους μετανάστες να απασχολούνται σε κακοπληρωμένες δουλειές στην υπηρεσία των γηγενών. Το πρότυπο αυτό ανέχεται μόνο μια φιλανθρωπικής κοπής παρουσία των «κακόμοιρων» μεταναστών στα σχολικά βιβλία, ώστε να θριαμβεύει διαρκώς ως αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Έτσι άλλωστε εξηγείται και η προβολή Ελλήνων μεταναστών που διαπρέπουν στο εξωτερικό, αλλά όχι των ξένων που πετυχαίνουν στη χώρα μας.
Θυμήθηκα εκείνες τις συζητήσεις περί προτύπων με αφορμή το σύμφωνο συμβίωσης. Ο κυρίαρχος λόγος των ημερών ακροβατεί σε μια ιδιότυπη αμφιθυμία: καταδικαστέες μεν οι διακρίσεις αλλά η κοινωνική και ηθική ευταξία απειλείται από όσους επιλέγουν μια άλλη μορφή ή περιεχόμενο σχέσης. Ο προσεκτικός λόγος του Αρχιεπισκόπου για το θέμα θα έπρεπε πάντως να προβληματίσει πολλούς, εντός και εκτός Εκκλησίας.
Δεν αρνείται βέβαια κανείς τον παιδευτικό ρόλο των προτύπων κατά τη σχολική ηλικία, αλλά όχι μόνο τότε. Η ταύτιση με θετικές στάσεις και συμπεριφορές αποτελεί θεμέλιο της διαδικασίας μάθησης και κοινωνικοποίησης. Αρκεί όμως να έχουμε κατά νου ότι τα πρότυπα δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για να συσκοτίζεται η πραγματικότητα, ιδίως στα μάτια των παιδιών που βιώνουν έτσι τη δική τους κανονικότητα ως αντικανονική. Δεν επιτρέπεται να συντηρούν μια εθνο-ταξική καθαρότητα που θέλει τους Έλληνες πάντοτε ισχυρότερους από τους ξένους. Δεν είναι ανεκτό να αποτελούν μέσο απαξίωσης όσων επιλέγουν άλλες πορείες στον ιδιωτικό τους βίο. Η διαδικασία διαμόρφωσης των κοινωνικών προτύπων είναι διαρκής και πολυσύνθετη. Συχνά προκύπτουν ως αντιφατικό αποτέλεσμα της συγκρουσιακής αλληλεπίδρασης πολλών παραγόντων. Άρα, κανείς δεν δικαιούται να αυτοπροβάλλεται ως ο αποκλειστικός διαχειριστής του ηθικού κεφαλαίου παραγωγής και επιβολής ορθών προτύπων, καθώς μια προσεκτική ανάγνωση της Ιστορίας θα έδειχνε πως η ιστορική εξέλιξη είναι αναπόσπαστα συνυφασμένη με την αμφισβήτησή τους.
.
Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ...

Η περιπέτεια του ΄Αλεξ, του ιρανού ομοφυλόφιλου που βασανίστηκε στο Ιράν και ζητούσε άσυλο στην Ελλάδα, φαίνεται να έλαβε αίσιο τέλος. Στο τέλος Μαρτίου, ύστερα από οκτώ χρόνια αδιαφορίας και κωλυσσιεργιών, το ελληνικό κράτος αναγνώρισε στον Αλεξ την ιδιότητα του πρόσφυγα.
Στις 25 Νοεμβρίου το ΕΨΙΛΟΝ δημοσίευσε την ιστορία του Άλεξ, του Ιρανού πρόσφυγα που μια μέρα το 1999, περασμένα μεσάνυχτα, συνελήφθη στο σπίτι του στο Ιράν χωρίς εξηγήσεις, κλείστηκε στη φυλακή και βασανίστηκε άγρια. Κατάφερε να φυγαδευτεί από τη φυλακή, χρησιμοποιώντας την περιουσία και τις γνωριμίες της οικογένειάς του, και, με μια σύντομη στάση στην Κωνσταντινούπολη, έφτασε χαράματα στην Αθήνα, κρυμμένος στην καρότσα ενός φορτηγού. Εδώ ξεκίνησε η δεύτερη Οδύσσειά του στους διαδρόμους της ελληνικής γραφειοκρατίας και των υπηρεσιών χορήγησης ασύλου, όπως την περιέγραψε στο Έψιλον μαζί με το Φοίβο, τον Ελληνα σύντροφό του, με τον οποίο ζουν μαζί κοντά επτά χρόνια.
Όπως συνηθίζεται, η αίτηση ασύλου που υπέβαλε ο Άλεξ στο ελληνικό κράτος απορρίφθηκε με συνοπτικές και πρόχειρες διαδικασίες, που η δικηγόρος του λέει ότι παραβιάζουν την ελληνική και διεθνή νομοθεσία. Οι επιτροπές αμφισβήτησαν ότι έχει υποστεί βασανιστήρια, παρότι τα πιστοποιούσε κατηγορηματικά το αρμόδιο Ιατρικό Κέντρο για την Αποκατάσταση των Θυμάτων Βασανιστηρίων. Το σημαντικότερο, αρνήθηκαν νʼασχοληθούν με το βασικό υπερασπιστικό επιχείρημα του Άλεξ, το γεγονός ότι είναι ομοφυλόφιλος και η ζωή του κινδυνεύει αν βρεθεί στο Ιράν. Λες και δεν είναι γνωστό ότι το Ιράν εφαρμόζει μια σκληροπυρηνική εκδοχή της σαρίας, που προβλέπει την τιμωρία των ομοφυλόφιλων με απαγχονισμό. Λες και δεν είναι γνωστές οι καταγγελίες διεθνών και ιρανικών οργανώσεων ότι εκατοντάδες Ιρανοί έχουν κρεμαστεί στις αγχόνες για το φρικαλέο έγκλημα του σοδομισμού. Μπροστά σε όλα αυτά, το ελληνικό κράτος δικαίου, παραλυμένο από τον πανικό μήπως κατακλυστεί με αιτήματα ασύλου, σφύριζε αδιάφορα, στερώντας τα νόμιμα δικαιώματα ανθρώπων καταδιωγμένων και συνυπογράφοντας την εκτέλεσή τους.
Μέχρι που την περασμένη εβδομάδα, αφού προηγήθηκαν μια δραστήρια εκστρατεία της Ελληνικής Ομοφυλοφιλικής Κοινότητας για την ευαισθητοποίηση της ελληνικής και διεθνούς κοινής γνώμης, το δημοσίευμα του ΕΨΙΛΟΝ, ερωτήματα βουλευτών, κινητοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωκοινοβούλιο και παρέμβαση του ευρωπαίου επιτρόπου Φράνκο Φρατίνι, κάτι άλλαξε. Με απόφαση του υφυπουργού Εσωτερικών Παναγιώτη Χηνοφώτη, το ελληνικό κράτος αναγνώρισε την ιδιότητα του πρόσφυγα στον Άλεξ, «καθώς συντρέχουν», λέει, «οι προϋποθέσεις» που προβλέπει η σύμβαση της Γενεύης. Λες και δεν συνέτρεχαν τόσα χρόνια ακριβώς οι ίδιες προϋποθέσεις κι έπρεπε δυο άνθρωποι να ζήσουν στο όριο της απελπισίας, νʼαναπτύξουν φοβίες και ψυχοσωματικά συμπτώματα, περιμένοντας μήπως η Ελλάδα δεήσει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της. Αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ. Έστω και τώρα, η απόφαση κατατάσσει την Ελλάδα στην πρωτοπορία των ευρωπαϊκών κρατών ως προς την πολιτική χορήγησης ασύλου σε ομοφυλόφιλους από χώρες που τιμωρούν την ομοφυλοφιλία.
«Δεν μπορούμε ακόμα να το πιστέψουμε», λένε ο Άλεξ με το Φοίβο σήμερα στο ΕΨΙΛΟΝ. «Κερδίσαμε τη ζωή μας. Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους μας συνέτρεξαν όλα αυτά τα χρόνια. Βέβαια, μένει ένα γιατί. Γιατί όλη αυτή η ταλαιπωρία, από τη στιγμή που το κράτος είχε στη διάθεσή του εξαρχής τα ίδια ακριβώς στοιχεία; Το μόνο που ελπίζουμε είναι από δω και πέρα να σταματήσουν να γίνονται άλλες τέτοιες αδικίες».
του Δημήτρη Αγγελίδη (Περιοδικό «Ε», Ελευθεροτυπίας, 6.4.08)

8.4.08

WINTER PRIDE 2008

Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Whistler (Καναδάς) WinterPride 2008
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Tampa Bay (ΗΠΑ) Winter Pride 2008

ΔΟΜΩΝΤΑΣ ΤΗΝ GAY ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
(…) το lifestyle έβαζε μεζούρα στον ανδρισμό και την θηλυκότητα, παρουσιάζοντας τα φύλα όχι απλώς διαφορετικά αλλά από άλλους πλανήτες ( Άρης- Αφροδίτη).
Φαντάζομαι ότι για τους gays που με δυσκολία προσπαθούν να δομήσουν την ταυτότητα του φύλου τους, μιας και σύμφωνα με το γνωστό κλισέ, ΔΕΝ προβλέπεται ανδρισμός για τους gay άνδρες και θηλυκότητα για τις λεσβίες, το όλο σκηνικό έμοιαζε με εφιάλτη.
Και για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλάω για την βασική δόμηση του φύλου της παιδικής ηλικίας αλλά την επόμενη φουρτούνα της εφηβείας.
Προσπαθώ να στύψω το κεφάλι μου και να σκεφτώ ένα λόγω ύπαρξης της λεζάντας «Πίνω μπύρα από το μπουκάλι» με εξώφυλλο τον Γεωργούλη στο NITRO, και τα άπειρα τεστ « πόσο άνδρας είστε» , « πόσο gay είστε» κτλ.
Και μπορεί όλα αυτά να φαίνονται σήμερα αστεία και ανώδυνα όμως κάποτε υπήρξαν πολύ επικίνδυνα και έπαιξαν το κομμάτι τους στην εσωτερικευμένη ομοφυλοφοβία των gays της γενιάς μου.
Και σήμερα ο Π. Κωστόπουλος χαίρετε το status και τα φράγκα της αποπλάνησης που εκείνος ονόμαζε δημοσιογραφία, και εμείς αναρωτιόμαστε γιατί η μάχιμη gay κοινότητα στην Ελλάδα δεν έχει 500 αλλά 5 ανθρώπους, και γιατί ενδεχομένως αυτός που θα διαβάσει αυτές τις γραμμές θα σκεφτεί ότι υπερβάλω ( ...the power of denial) .
Κοινώς ο Κωστόπουλος και οι συνεργάτες του θα συνεχίζει να περνάει καλά, αλλά εμείς, που δεν τα χρεώνουμε αυτά, ΔΕΝ θα περνάμε καλύτερα.
The active angle

(…) πέρα από τον σύντροφό μου δεν έχω καθημερινή επαφή με κανένα άλλο gay παιδί εδώ.
Ανυπομονώ πάντα για τις διακοπές, να δω τους φίλους μου, να πούμε τις σαχλαμάρες μας και τα κουλά μας που τελικά κακά τα ψέματα αν δεν είσαι gay δεν μπορείς να καταλάβεις. Σίγουρα η σεξουαλική σου ταυτότητα δεν είναι αυτό που καθορίζει τις σχέσεις σου αλλά τελικά είναι τόσο μα τόσο ωραίο να μη χρειάζεται να εξηγείς τα πάντα. Μια χαρά είναι οι str8 φίλες μου και φίλοι μου δεν έχουνε κανένα κόλημα είναι μια χαρά παιδιά και πλέον έχουν "εκπαιδευτεί" καλά στην gay κουλτούρα μου. ( όχι σήμερα δε μπορώ έχει Eurovision). Και τελικά καταλαβαίνω πως μου λείπει gay παρέα.
3-4 άνθρωποι μου να είμαστε όλοι μαζί καλά, να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο και να μπορούμε να μιλάμε για όλα χωρίς να εξηγούμε συνέχεια τι και πως. Ή έστω αν όχι καλοί φίλοι μου λείπει παρέα σαν αυτή που είχα παλιά. Που μπορούσα να πάω και μόνος μου στο bar αλλά πάντα έβρισκα παρέα και περνούσαμε καλά. Η gay παρέα τελικά με χαλαρώνει. Βέβαια αν υπερβαίνει και τα όρια του τι θεωρώ gay κουλτούρα μπορεί να μου σπάσει και τα νεύρα. Δε λέω να βρεθούμε να πετάμε χρυσόσκονη χορεύοντας Βίσση!
U-blogme

FABRIZIO CHIAZZA. Ο ΠΙΟ ΣΕΞΥ ΑΝΔΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ GAYDAR

Image Hosted by ImageShack.us
.
Italian Police Pin-Up Wins Gay Web Site’s ‘Sexiest Man on Earth’ Title
Uk.gay.news, 03/28/2008
Gorgeous Italian motorcycle cop, Fabrizio Chiazza, has been voted the world’s sexiest man in
Gaydar.co.uk’s hotly contested ‘Sex Factor’ competition.
The 33-year-old police agent from Milan came first out of a record 46,501 men who entered Gaydar’s Sex Factor.
Lucky Fabrizio cops total prize money of 15,000 euros, plus a coveted modelling contract with Gaydar.co.uk. Fabrizio won the uniforms section, as well as being voted overall Sex Factor winner.
With 13 different categories to compete for, Sex Factor attracted more than 21 million votes worldwide, way above the number of people who vote in other competitions like TV’s X-Factor.
Italian stallions really dominate this year’s competition with no less than four Italian guys coming top in their chosen Sex Factor categories.
“I am actually very confused and very happy, it seems so unreal,” said Fabrizio, who has never entered a talent competition before. “I am just very happy that an Italian won.
“I think people voted for me because I am always very nice with anyone on the Gaydar site. I tend to be very friendly with people approaching me, also I believe that being a policemen helped me with that.”
Fabrizio plans to use some of his prize money to pay for his university degree which he hopes will help with his promotion and some will be invested in his flat.
Gaydar.co.uk spokesman Simon Johnson said: “Fabrizio has put Italy on the global map when it comes to gorgeous gay men and judging by the number of votes, he has got the whole world on their knees.”
By far the biggest number of entries were from the Guy Next Door types, with 15,563 competing in this category. This year, it was won by a Brit from Bristol—40-year-old Gary Hodges. The other UK winner was Darren Ardron from Salford (Skins and Punks).
From Antarctica to Angola, the Marshall Islands to Macao, a total of 162 different countries were represented in Gaydar.co.uk’s annual beauty contest.
.
Για να δείτε την πλήρη λίστα των νικητών σε όλες τις κατηγορίες πιέστε εδώ

7.4.08

Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Άφησέ με να έρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, - δε θα φαίνεται
που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησέ με να έρθω μαζί σου.

Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου
λησμονημένα λόγια δε θέλω να τ ακούσω. Σώπα.
.
Άφησε με να έρθω μαζί σου
λίγο πιο κάτου, ως την μάντρα του τουβλάδικου,
ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται
η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο,
τόσο αδιάφορη κι άυλη
τόσο θετική σαν μεταφυσική
που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις
πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις
πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος κι η φθορά του.
Άφησε με να έρθω μαζί σου…
.
Pocket Poetry Nights: Η Σμαράγδα Σμυρναίου διαβάζει τη "Σονάτα του σεληνόφωτος" του Γιάννη Ρίτσου. Κιθάρα ο Γιώργος Στεφανακίδης (7/4, 21.00) Στην ΠΛΩΡΗ (στην Πειραϊκή )
ή
ακούστε τον ίδιο τον ποιητή να διαβάζει τη "Σονάτα" στον ένθετο CD της εφημερίδας Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ (5/4/2008)

Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΕΝΤΑΡΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΕΝΤΑΡΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
(GreekSight.com, 27-3-2008)
Οι ιστορίες του είναι ξεκαρδιστικές, παράδοξες, υπερβολικές, ασυνήθιστες, απολύτως αντικομφορμιστικές και παραδόξως οικογενειακές. Ο ελληνικής καταγωγής συγγραφέας Ντέιβιντ Σεντάρις, που θεωρείται από τους πιο πνευματώδεις και πρωτότυπους συγγραφείς της εποχής μας, έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Ο Σεντάρις, που θα συναντηθεί με το ελληνικό κοινό τη Δευτέρα 7 Απριλίου στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, κατάφερε να μετατρέψει σε συναρπαστικό ανάγνωσμα μια ιδιόρρυθμη αλλά ανώνυμη οικογενειακή ζωή, ξεφεύγοντας από τον καθωσπρεπισμό. Στα βιβλία του «Μια σχεδόν φυσιολογική οικογένεια », «Εγκώ μιλήσει καλά κάποια μέρα » και «Γυμνός », που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μελάνι και με τα οποία έγινε γνωστός στο ελληνικό κοινό, πρωταγωνιστεί μια κυριολεκτικά απερίγραπτη οικογένεια, με όλη την ελληνική υπερβολή της, η οποία είτε μπορεί να εξοντώσει κάποιον, αν την πάρει στα σοβαρά, είτε να τον κάνει να πεθάνει από τα γέλια. Και ο Σεντάρις ή τουλάχιστον ο συγγραφέας Σεντάρις κατορθώνει να γελάσει και να μεταδώσει το γέλιο και στους αναγνώστες του οι οποίοι είναι πολυπληθείς. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει συνολικά 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα και πολλά από αυτά έγιναν best sellers των «New York Times».
Τον Ντέιβιντ Σεντάρις που σήμερα ζει στο Παρίσι, θα παρουσιάσει στο κοινό η Τίνα Μανδηλαρά.

6.4.08

"ΟΧΙ" ΣΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

«Οχι» στο Σύμφωνο Συμβίωσης και από βουλευτές
Έθνος, 4/4/2008
Δεν είναι μόνο η Εκκλησία, αλλά και πολλοί βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που έχουν αντιρρήσεις για το Σύμφωνο Ελεύθερης Διαβίωσης σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σ. Χατζηγάκης, αναγκάστηκε πριν να φέρει το νομοσχέδιο στη Βουλή, να μοιράσει ένα πλήρες ενημερωτικό σημείωμα για τις ρυθμίσεις του σε όλους τους βουλευτές και ευρωβουλευτές όλων των κομμάτων.
Η ασυνήθιστη αυτή διαδικασία (αφού το νομοσχέδιο δεν πήγε ακόμα ούτε για επεξεργασία στην Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή) ακολουθήθηκε -σύμφωνα με πληροφορίες-, επειδή διατυπώνουν πολλές επιφυλάξεις και αντιδράσεις κυβερνητικοί βουλευτές, από την πτέρυγα των πιο συντηρητικών, εκείνων που διατηρούν στενές σχέσεις με την Εκκλησία κ.λπ.
Εντελώς αντίθετοι εμφανίζονται και μερικοί ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί που (επίσης διατηρούν στενές σχέσεις με την Εκκλησία) έχουν μεταφέρει τις διαφωνίες τους σε κορυφαία κυβερνητικά κλιμάκια, αν και δεν θα έπρεπε να έχουν λόγο για τέτοια θέματα, αφού η ανάγκη νομοθετικών μέτρων προέκυψε και λόγω της δικής τους αυστηρής νομολογίας, αλλά και επειδή θεσμικά δεν έχουν λόγο επιρροής σε νομοσχέδιο άσχετο με τους ιδίους, πολύ περισσότερο που θα κληθούν κιόλας να το εφαρμόσουν μόλις ψηφιστεί.
Στο ενημερωτικό σημείωμα ο Σ. Χατζηγάκης προσπαθεί να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις που καλλιεργούν ορισμένοι κύκλοι, εξηγώντας ότι δεν πρόκειται να θιγεί ο γάμος και ότι απλώς δίνονται λύσεις σε μια σκληρή κοινωνική πραγματικότητα.
Παρατηρεί ότι το 5% των παιδιών σήμερα στην Ελλάδα προέρχονται από ελεύθερες συμβιώσεις με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς, ενώ σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου το ποσοστό φθάνει το 10% και στις Σκανδιναβικές Χώρες το 50%.
Τα τελευταία χρόνια υπολογίζεται ότι γεννήθηκαν στην Ελλάδα 120.000 παιδιά εκτός γάμου, ενώ τα τελευταία 30 χρόνια τριπλασιάστηκε ο αριθμός των γυναικών που επιλέγουν να συμβιώσουν έστω και μία φορά στην ηλικιακή ομάδα 18-24 ετών.
Ο Σ. Χατζηγάκης εξηγεί επίσης ότι το Σύμφωνο αφορά μόνο ετερόφυλα ζευγάρια, ότι έχει καθιερωθεί ήδη σε 16 ευρωπαϊκές χώρες και στη χώρα μας θα έχει περισσότερες ασφαλιστικές δικλίδες που καθιστούν πιο υπεύθυνα τα ζευγάρια, προστατεύοντας κυρίως παιδιά και γυναίκες.
.
(Καθημερινή, 4/4/2008)
Με τα νέα μέτρα ρυθμίζονται όλα τα κληρονομικά, περιουσιακά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά κ.ά. ζητήματα που αντιμετωπίζει ένα ζευγάρι εκτός γάμου. Παιδιά που έχουν γεννηθεί στο πλαίσιο της ελεύθερης συμβίωσης, έχουν τα δικαιώματα των παιδιών εντός γάμου. Δεν δίδεται το δικαίωμα της υιοθεσίας στα ζευγάρια αυτά. Καθιερώνεται η υποχρέωση διατροφής, εάν αυτό έχει συμφωνηθεί. Σε περίπτωση θανάτου του ενός, αυτός που επιζεί έχει κληρονομικό δικαίωμα στο 1/6 αν έχει παιδιά και στο 1/3 αν υπάρχουν άλλοι συγγενείς κληρονόμοι.

ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

«Οι ομοφυλόφιλοι είμαστε άνθρωποι με αξιοπρέπεια»
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/04/2008)
«Με το φίλο μου προγραμματίζουμε, εκτός από έναν πολιτικό γάμο στην Αγγλία, να νομιμοποιήσουμε τη σχέση μας και στην Ελλάδα...».
Ο καθηγητής Αγγλικών Δημήτρης Γκίκας, που είναι 34 ετών και ζει στην Αθήνα, σπάει με θάρρος και ψυχικό σθένος το φράγμα της σιωπής, αδιαφορώντας για τις συνέπειες της πράξης του...
Μέσα από την προσωπική του ιστορία σχολιάζει το γεγονός ότι σύντομα θα τελεστούν σε δήμους του λεκανοπεδίου πολιτικοί γάμοι ανάμεσα σε ανθρώπους του ίδιου φύλου, ενώ συζητείται να επεκταθεί το σύμφωνο συμβίωσης και σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια...
- Τα νέα είναι ευχάριστα για τα γκέι ζευγάρια... Υπάρχουν έντονες φήμες για βήματα στην κατεύθυνση της νομιμοποίησης των σχέσεών τους...
- «Θεωρώ αυτά τα βήματα πολύ θετικά. Μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει απολύτως τίποτα προς αυτήν την κατεύθυνση. Γκέι και λεσβίες υπήρξαν πάντα στην Ελλάδα οι μεγάλοι αδικημένοι του συστήματος. Τώρα θα τους δοθεί η ευκαιρία να αναγνωρίσουν τη σχέση τους, είτε μέσω του πολιτικού γάμου είτε μέσω του συμφώνου συμβίωσης».
- Κάποιοι αντιδράνε ... Μιλούν για Σόδομα και Γόμορρα...
- «Υπάρχει αντίδραση κυρίως από την Εκκλησία. Πιστεύω ότι η Εκκλησία αγνοεί την πραγματικότητα. Δεν επιθυμεί να χάσει τη δύναμή της. Θέλει να ασκήσει κάποια επιρροή. Τώρα, αν οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες παντρεύονται, η Εκκλησία θα αρχίσει να χάνει την επιρροή της... Η Εκκλησία αρνείται να παραδεχτεί τι συμβαίνει στις υπόλοιπες δυτικές χώρες και συμπεριφέρεται σαν να είμαστε θεοκρατικό κράτος...Προσωπικά με προσβάλλει ο τρόπος με τον οποίο μερικοί αναφέρονται στους γκέι και τις λεσβίες. Είμαστε άνθρωποι με αξιοπρέπεια και οντότητα. Οποιος μιλάει έτσι για μας δεν έχει καταλάβει πόσο πολύ έχουμε καταπιεστεί. Υπάρχουν ακόμη και σήμερα κάποιοι από εμάς που εμφανίζονται στις τηλεοράσεις με την πλάτη στην οθόνη λες και είναι τρομοκράτες η κλέφτες... Γι' αυτό αποφάσισα να μιλήσω για την εμπειρία μου... Να πάρω το ρίσκο».
- Πόσο δύσκολη ήταν η απόφασή σας;
- «Ελάχιστοι άνθρωποι θα μπορούσαν να αποκαλύψουν στο χώρο της εργασίας τους την αλήθεια χωρίς να έχουν κάποια επίπτωση. Εμένα η δουλειά μου είναι στην κόψη του ξυραφιού. Παραδίδω ιδιαίτερα και έχω πολλούς μαθητές σε νεαρή ηλικία. Μέχρι τώρα που δεν γνώριζε κανείς για μένα, δεν είχα κανένα πρόβλημα. Η δουλειά μου πάει παρά πολύ καλά. Επειτα από αυτή τη συνέντευξη θα δείξει τι συμβαίνει στην πραγματικότητα...».
- Φοβάσαι τις επιπτώσεις;
- «Δεν μπορώ να πω, άνθρωπος είμαι. Πιστεύω όμως ότι κάποιος σαν και εμένα έπρεπε επιτέλους να γυρίσει την πλάτη και να δείξει το πρόσωπό του».
- Θες να μας μιλήσεις για την εμπειρία σου;«Εγώ αισθάνθηκα έτσι από την παιδική μου ηλικία. Για εμένα ήταν φυσικό. Αργότερα κατάλαβα τι είμαι και συμφιλιώθηκα με αυτό που είμαι.Στα χρόνια του σχολείου δυσκολεύτηκα πολύ. Ενιωθα ότι υπήρχε μια διαχωριστική γραμμή, ότι διέφερα από τα άλλα παιδιά, τα ενδιαφέροντά μου δεν ήταν τα ίδια, είχα άλλες αναζητήσεις. Ετσι αποτραβήχτηκα για να μπορέσω να καταλάβω τι μου συμβαίνει. Είναι δύσκολο να καταλάβεις, να ορθοποδήσεις σε τέτοιες τρυφερές ηλικίες όταν η οικογένεια, το σχολείο, η Εκκλησία μιλούν μόνο για άνδρα και γυναίκα, αγνοώντας την πραγματικότητα, ότι υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι που γεννιούνται γκέι και λεσβίες».
-Πώς σε αντιμετώπισε η οικογένειά σου;
- «Μεγάλωσα σε μια μονογονεϊκή οικογένεια. Εχασα τον πατέρα μου σε πολύ νεαρή ηλικία. Ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο μίλησα για το πώς ένιωθα ήταν ο μεγαλύτερος κατά δύο χρόνια αδελφός μου. Το αντιμετώπισε σαν κάτι το φυσικό. Μου είπε: "Εγώ μπορεί να πηγαίνω με μια γυναίκα, εσένα σου αρέσει ένας άνδρας". Την ίδια κατανόηση έδειξε και η μητέρα μου. Της μίλησα στα δεκαέξι μου, λίγο πριν φύγω για σπουδές στην Κέρκυρα. Μου είπε: "Με ενδιαφέρουν για σένα τρία πράγματα: Να είσαι ασφαλής, αξιοπρεπής και ευτυχισμένος"... Σκεφτείτε ότι η μητέρα μου είναι απόφοιτος του Δημοτικού σχολείου...».
- Αργότερα, βγαίνοντας στην κοινωνία, αντιμετώπισες προβλήματα;
- «Κουβάλησα για χρόνια τη φοβία του σχολείου που με σημάδεψε. Με ακολουθούσαν παντού τα υβριστικά μηνύματα που λάμβανα από τα άλλα παιδιά στο σχολείο. Ετσι στο πανεπιστήμιο ήμουν πολύ κλειστός, δύσκολα έκανα παρέες... Αισθανόμουν συνέχεια απολογούμενος. Μου πήρε καιρό για να καταλάβω ότι δεν πρέπει, ότι δεν φταίμε εμείς αν δεν γίνεται σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην Ελλάδα, αν μας παρουσιάζουν σαν παιδόφιλους... Εδωσα έτσι το προσωπικό μου στίγμα, έμεινα σταθερός σε αυτό που ήμουν, ήμουν ειλικρινής με αυτό που ήμουν. Και δικαιώθηκα... Με αντιμετώπισαν στο πανεπιστήμιο όπως τους άλλους... Ηταν βέβαια ένας δύσκολος προσωπικός αγώνας, να σταθώ στα πόδια μου να αποδείξω ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν είμαστε άνθρωποι κρυμμένοι σε ένα σκοτεινό υπόγειο. Είμαστε άνθρωποι που σπουδάζουμε, δουλεύουμε, πληρώνουμε. Εχουμε υποχρεώσεις και δικαιώματα. Εχουμε το δικαίωμα να ανταγωνιστούμε, να εκφραστούμε, να δημιουργήσουμε μια σχέση και να μπορέσει ο δικός μας περίγυρος να την αγκαλιάσει».
- Εσύ έχεις μια μόνιμη σχέση;«Εχω μια σχέση με κάποιον που ζει στην Αγγλία. Είναι Ιρλανδός. Είμαστε ένα χρόνο μαζί και είμαστε ευτυχισμένοι. Σκέφτομαι μάλιστα κάποια στιγμή να μετακομίσω εκεί...».
- Σκέφτεστε να νομιμοποιήσετε τη σχέση σας;
- «Με τον φίλο μου προγραμματίζουμε, εκτός από έναν πολιτικό γάμο στην Αγγλία, να συνάψουμε και έναν αντίστοιχο γάμο στην Ελλάδα... Εδώ υπάρχει κάποιο περιουσιακό στοιχείο και θα ήθελα σαν ζευγάρι που είμαστε να έχουμε τα ίδια δικαιώματα με οποιοδήποτε άλλο νόμιμα παντρεμένο ζευγάρι...Η μητέρα μου και ο σύντροφός της που είναι 63 ετών μού δήλωσαν ότι με πολλή χαρά θα παρευρίσκονταν σε μια τέτοια τελετή».
- Πόσο δύσκολο είναι η ελληνική κοινωνία να δεχτεί κάτι τέτοιο;
- «Πιστεύω ότι οι Ελληνες έχουμε μια δυσκολία να συνάψουμε σχέσεις. Προσέχουμε μη μαθευτεί, στην οικογένεια, στους φίλους, στη δουλειά. Δυσκολευόμαστε να κάνουμε μια κανονική σχέση που να περιλαμβάνει και τους ανθρώπους που αγαπάμε. Στα γενέθλιά του, για παράδειγμα, καθένας θα ήθελε να καλέσει τους δικούς του, τους φίλους του, τους συνεργάτες, αλλά και τον άνθρωπό του, χωρίς να κρύβεται. Κάτι τόσο απλό τις περισσότερες φορές γίνεται δύσκολο... απλώς συστήνουμε τον άνθρωπό μας ως φίλο...».

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ο πρώτος άνθρωπος που πήρε πολιτικό άσυλο για σεξουαλικούς λόγους μιλάει για την περιπέτεια της ζωής του
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ (ΤΑ ΝΕΑ, 5/4/2008)
Το όνομά του είναι ψεύτικο, η ιστορία του όμως είναι αληθινή. Και πολύ θα ήθελε να ήταν διαφορετικά. Να κυκλοφορούσε με το κανονικό του όνομα και να μη φοβόταν κανέναν. Όμως η τύχη τού έπαιξε παράξενα παιχνίδια. Γεννήθηκε τυχερός, μέσα σε μια πλούσια ιρανική οικογένεια. Κατηγορήθηκε ως αντικαθεστωτικός, φυλακίστηκε, βασανίστηκε, καταγγέλθηκε ως ομοφυλόφιλος- σε μια χώρα που τους ομοφυλόφιλους τους κρεμάνε- βασανίστηκε διπλά, δραπέτευσε, έφτασε στην Ελλάδα και έπειτα από προσπάθειες 8 χρόνων κατέκτησε μια πρωτιά. Έγινε ο πρώτος πολιτικός πρόσφυγας που του δόθηκε άσυλο γιατί εκτιμήθηκε ότι η σεξουαλική του επιλογή, γνωστή στους διώκτες του στο Ιράν, θα τον οδηγούσε στην κρεμάλα.
Όταν η δικηγόρος του τού ανακοίνωσε «νικήσαμε», την παρακάλεσε να το επαναλάβει. Δεν το πίστευε. Το θέμα είχε απασχολήσει το Ευρωκοινοβούλιο, τις ανθρωπιστικές και ομοφυλοφιλικές οργανώσεις, τα μπλογκ- ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΛΑΟΣ είχαν καταθέσει ερωτήσεις- αλλά το υπουργείο Εσωτερικών δεν άλλαζε γνώμη. «Απόρριψη- απέλαση». «Τότε ήρθε σε μένα», μου λέει η δικηγόρος του, η κ. Μαριάννα Τζεφεράκου. «Ήταν δύσκολο να πιστέψεις την ιστορία του. Τον έστειλα στο Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, όπου πιστοποιήθηκαν πλήρως οι ισχυρισμοί του». Τα σημάδια από τα βασανιστήρια ήταν ακόμη εμφανή στο σώμα του έστω και αν είχαν περάσει χρόνια.
Συζητάμε και έχω αφαιρεθεί. Στον νου μου έρχεται ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ: Ο Ιρανός πρόεδρος είχε δηλώσει σε Αμερικανούς φοιτητές πως «εμείς στο Ιράν δεν έχουμε ομοφυλόφιλους». Το λέω στον Άλεξ και ταράζεται.
- Πότε φύγατε από το Ιράν;
- Το 1999.
- Θέλετε να μου μιλήσετε για τη ζωή σας εκεί;
- Ο πατέρας μου ήταν γιατρός, η μητέρα μου γεωπόνος, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Δεν ήμουν κάποιος φτωχός που ήρθα εδώ για να φτιάξω τη ζωή μου. Είχα φίλους, είχα λεφτά και βρέθηκα σακατεμένος, να τρέχω να σωθώ.
- Μπορείτε να μου διηγηθείτε τι ακριβώς συνέβη;
- Είχα ένα μεσιτικό γραφείο, έκανα μια συνδιαλλαγή με κάποιον πελάτη ο οποίος όπως ισχυρίστηκε η αστυνομία, ήταν αντικαθεστωτικός. Βρήκαν το συμβόλαιο που είχε τη σφραγίδα του γραφείου μου και είπαν «είσαι και συ συνεργάτης, αφού του νοίκιασες το σπίτι». Φυλακίστηκα, βασανίστηκα, ταλαιπωρήθηκα, έχασα τη μητέρα μου. Από ένα τυχαίο γεγονός καταστράφηκε η ζωή μου. Από το τί ποτα.
- Όταν ήσασταν στο Ιράν,είχατε ομοφυλόφιλες σχέσεις;
- Ναι.
- Το κρύβατε;
- Ρωτάτε σαν να μη ζείτε σ΄ αυτόν τον κόσμο. Ξέρουμε όλοι ότι εκεί κάτω είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα.
- Ναι,αλλά δεν ξέρω πόσο δύσκολα είναι.
- Μέχρι θανάτου. Αν βρεθούν 3 - 4 άνθρωποι και πουν ότι είσαι ομοφυλόφιλος, σε πιάνουν και σε κρεμάνε επί τόπου χωρίς διαδικασίες, χωρίς τίποτα.
- Ποιος το αποφασίζει;
- Όλοι και κανένας. Βεβαίως θα βρουν άλλες δικαιολογίες για να μην μπορεί να τους κατακρίνει κανένας
- Πώς φτάσατε στην Ελλάδα;
- Απ΄ τον γνωστό δρόμο που έρχεται όλος ο κόσμος. Με φορτηγά, μέσα από τα βουνά, διασχίσαμε την Τουρκία και ύστερα από τον Έβρο περάσαμε στην Ελλάδα.
- Τι θυμάστε από το «ταξίδι» με το φορτηγό;
- Δεν έβλεπα έξω. Σταματάγαμε μόνο τη νύχτα για τις βιολογικές μας ανάγκες, λίγο φαΐ και νερό και μετά πάλι μέσα, σαν εμπορεύματα.
- Στην Ελλάδα πόσο καιρό κρυβόσασταν;
- Δεν ήμουν κακοποιός ή τυχοδιώκτης, δεν κρυβόμουν. Ύστερα από λίγους μήνες, όταν κατάλαβα ότι είμαι σε μια δημοκρατική χώρα, παρουσιάστηκα στην Αστυνομία και είπα ότι είμαι πολιτικός πρόσφυγας και ζήτησα άσυλο.
- Τυχαία επιλέξατε την Ελλάδα;
- Ακολούθησα έναν δρόμο που άλλοι είχαν χαράξει πριν από μένα. Δεν είχα χρόνο να σκεφτώ. Οι δικοί μου για 2 μήνες δεν ήξεραν καν αν ζω. Χρησιμοποίησαν τον θάνατο της μητέρας μου και με φυγάδεψαν απ΄ το νεκροταφείο. Αλλιώτικα ήμουν ξεγραμμένος. Στη φυλακή μού φωνάζανε «εσύ θα ζήσεις όσο χρειάζεται μόνο για να μας πεις αυτά που θέλουμε».
- Πώς βγήκατε από τη φυλακή;
- Όταν πέθανε η μάνα μου, οι δικοί μου ζήτησαν άδεια για να πάω στην κηδεία της. Στο νεκροταφείο με περίμεναν κάποιοι φίλοι, κάποιοι άλλοι απασχόλησαν τους φύλακες που με συνόδευαν. Είχαμε δωροδοκήσει και πολύ κόσμο. Μου φόρεσαν τσαντόρ και μαύρα γάντια και με μεταμφίεσαν σε γυναίκα. Με οδήγησαν στο ιατρείο και μετά με έβαλαν σε ένα ασθενοφόρο και έτσι πέρασα τα μπλόκα. Μια γυναίκα που ασθενεί. Όταν άρχισαν να με αναζητούν ήμουν ήδη μακριά.
- Σας είχαν κατηγορήσει για ομοφυλοφιλία εκεί;
- Πριν με συλλάβουν όχι, μετά όμως έγιναν κάποιες καταγγελίες από αγνώστους. Αν γλίτωνα λοιπόν από την κατηγορία της συνομωσίας, θα με κρεμάγανε ως ομοφυλόφιλο. Κάτι θα μου φόρτωναν και θα με ξέγραφαν.
- Συνεχίζετε να είστε ταραγμένος,πάντως,παρά το ότι έχετε πια άσυλο.
- Υπάρχουν στιγμές που νιώθω μια αίσθηση ανακούφισης και δικαίου. Απ΄ την άλλη, άμα τα βάλεις στη ζυγαριά και δεις ότι έχει καταστραφεί η ζωή σου και δεν θα ξαναδείς ποτέ τον τόπο σου και τους δικούς σου, η χαρά σου μετριάζεται.
- Επικοινωνείτε καθόλου με τους δικούς σας;
- Πάρα πολύ δύσκολα. Μέσω τρίτων, γιατί ακόμη και σήμερα οι δικοί μου πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί. Είμαι ένας καταζητούμενος.
- Ποια είναι σήμερα η οικογένειά σας;
- Η μητέρα μου έχει πεθάνει. Ο πατέρας μου ζει με τα 4 μεγαλύτερα αδέρφια μου. Εγώ ήμουν ο μικρός της οικογένειας, ο χαϊδεμένος τους.
- Εδώ πώς σας αντιμετώπισαν οι οι αστυνομικοί;
- Με αδιαφορία και καχυποψία. Όπως όλους τους ξένους δηλαδή. Βέβαια, η πρώτη συνέντευξη που είχα δώσει κράτησε 13 λεπτά. Όπως και η δεύτερη, η τελευταία κράτησε δυόμισι ώρες.
- Είχαν ευαισθητοποιηθεί πια...
- Ναι. Αυτό είναι λίγο παράξενο. Στην αρχή πάντως κανείς δεν πίστευε τα όσα έζησα στη φυλακή. Τελικά μια ομάδα γιατρών αφού με εξέταζε επί 15 ημέρες, αποφάνθηκαν ότι όντως είχα περάσει αυτά τα βασανιστήρια που λέω.
- Ποια ήταν αυτά τα βασανιστήρια;
- Βιασμοί, ξυλοδαρμοί, εικονικές εκτελέσεις, φάλαγγα, κρύο νερό. Με ξυπνάγανε όποτε ήθελαν, δεν έβλεπα φως και είχα χάσει την αίσθηση του χρόνου, δεν ήξερα αν είναι μέρα ή νύχτα.
- Βιασμοί από συγκρατουμένους σας;
- Όχι βέβαια. Ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα. Ξύλο πολύ... Στις πατούσες από κάτω. Τα δόντια μου ήταν όλα κατεστραμμένα. Όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα ένιωθα ένας σάκος περιφερόμενος δηλαδή το μυαλό μου δεν δούλευε. Κρατούσα το κουτάλι και δεν καταλάβαινα αν πρέπει να το βάλω στο στόμα ή να το πετάξω στον νεροχύτη.
- Ποιοι σας συμπαραστάθηκαν εδώ;
- Από νομικής πλευράς η κ. Τζεφεράκου, σε υπέρτατο βαθμό και όσοι είναι στο Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων, η κ. Μαρία ΠίνιουΚαλλή, η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα και άλλες ομοφυλοφιλικές οργανώσεις, κάποιοι πολιτικοί. Καθένας με τον τρόπο του βοήθησε, εμείς χτυπήσαμε πολλές πόρτες.
- Τα πολιτικά κόμματα σας συμπαραστάθηκαν;
- Ναι, βεβαίως. Γιατί έγιναν κάποια διαβήματα και στο Ευρωκοινοβούλιο κι εδώ μέσα στη Βουλή. Σε πολύ κόσμο χρωστάμε ευγνωμοσύνη και ένα μεγάλο ευχαριστώ.
- Εδώ όλα αυτά τα χρόνιαζείτε μόνος σας;
- Ευτυχώς όχι, ζω με τον σύντροφό μου.
- Πότε γνωριστήκατε;
- Πρέπει να ΄ναι 6-7 χρόνια.
- Γιατί υπάρχει τόσο μίσος για τους ομοφυλόφιλους στο Ιράν;
- Οι μουσουλμάνοι, λόγω θρησκείας, το κατακρίνουν αυτό, ασχέτως αν το γεύονται οι περισσότεροι.
- Όταν σας ανακοίνωσαν ότι σας παρέχουν άσυλο;
- Δεν το πίστεψα. Περίμενα να μου πουν πάλι όχι, ότι δεν μου αναγνωρίζουνε το αίτημά μου και ότι πρέπει να εγκαταλείψω τη χώρα. Την ίδια αρνητική απάντηση είχα 3-4 φορές. Οχτώ χρόνια, κάθε φορά που χτυπούσε το τηλέφωνο έτρεμα, πέθαινα.
- Τι τίτλο θα βάζατε στο βιβλίο της ζωής σας;
- Ευχαριστώ τον Θεό που επιβίωσα.
- Πιστεύετε στον Θεό;
- Πιστεύω σε Θεό. Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος εκεί πάνω που τα ακούει και τα βλέπει όλα ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας και δογμάτων. Ο ανώτερος άρχοντας της ζωής και του κόσμου. Άλλοι τον λένε Αλλάχ, άλλοι τον λένε Χριστό άλλοι τον λένε Βούδα.
- Ποιο είναι το όνειρό σας από δω και πέρα;
- Μου αρκεί ότι αισθάνομαι πλέον ασφαλής. Και θα προσπαθήσω να σταθώ όρθιος. Να ξεπεράσω τους φόβους μου για τους ανθρώπους έξω, να αξιοποιήσω τις γνώσεις μου και την ενέργεια που διαθέτω και να είμαι χρήσιμος για τον εαυτό μου και τους γύρω μου.
- Πείτε μου κάτι που σας ευχαριστεί. Κάτι μικρό και καθημερινό.
Μαγειρεύω. Αναπολώ τις παραδοσιακές συνταγές της γιαγιάς μου και προσπαθώ να τις μιμηθώ. Το αγαπημένο μου φαγητό είναι το κεμπάπ τσεν τζε με μοσχάρι.

«Η οδύσσεια ενός ανθρώπου»
Άρχισα να τον αναζητώ μόλις έγινε γνωστή η χορήγηση ασύλου. «Το αίτημα του πελάτη σας Ιρανού υπηκόου, ΧΧΧ, για την αναγνώρισή του, με την ιδιότητα πρόσφυγα έγινε αποδεκτό. Υφυπουργός Παναγιώτης Χηνοφώτης, ναύαρχος ε.α.- επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ 28.3.08». Κρυβόταν. Δεν ήξερα αν φοβόταν ή αν ήθελε απλά να ξεχάσει. Επέμεινα. Τον κυνηγούσαν και οι τηλεοράσεις, τα ροζ ταμπλόιντ, οι οργανώσεις προσφύγων. Τελικά μίλησα μαζί του παρουσία και του Έλληνα φίλου του που κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας είχε συχνά και τον ρόλο του διερμηνέα. Ο άνθρωπος αυτός, ένας μορφωμένος σοβαρός κύριος που γράφει ακόμη με δασείες και ψιλές, είχε στείλει επιστολή στο υπουργείο, με την οποία δήλωσε ότι συζεί με τον Άλεξ. Εσείς τι τίτλο θα βάζατε στην περιπέτεια του Άλεξ, ρωτώ κάποια στιγμή τον φίλο του. «Οδύσσεια», θα μου απαντήσει... Οδύσσεια ενός ανθρώπου; Οδύσσεια ενός ομοφυλόφιλου; Η οδύσσεια ενός ανθρώπου. Δεν έχει σημασία αν είναι ομοφυλόφιλος ή όχι. Ένας διωκόμενος άνθρωπος είναι. Ένας από τους πολλούς διωκόμενους. Αν δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει εκείνη την ημέρα από το νεκροταφείο, δεν θα ήξερε κανένας το δράμα αυτού του ανθρώπου. Θα ήταν ήδη από καιρό νεκρός. Η περιπέτεια του Άλεξ όταν όλα ήταν ακόμη σε εκκρεμότητα είχε απασχολήσει 2-3 εφημερίδες. Και «ΤΑ ΝΕΑ». Θα έχετε ίσως διαβάσει τα σχετικά κείμενα της Λίας Νεσφυγέ και του Στέλιου Βραδέλη. Στις καταγγελίες του Άλεξ προσπάθησε κάποια στιγμή να απαντήσει το ιρανικό κράτος, με μια ανακοίνωση της πρεσβείας του στην Αθήνα: «Εκφράζουμε τη λύπη μας από τη δημοσίευση τέτοιων μη ρεαλιστικών ειδήσεων, διαψεύδουμε το περιεχόμενό τους». Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες από το Ιράν χαμογελούν όταν τους ρωτάς. «Ναι, το επίσημο κράτος δεν εμπλέκεται σε τέτοια γεγονότα», θα σου πουν ειρωνικά και θα συνεχίσουν: «Στο Ιράν, τα ηθικά θέματα τα “λύνει” το Μπασίτζι, ένα θρησκευτικό παρακρατικό σώμα που δρα υπό τον έλεγχο ή υπό την ανοχή της κυβέρνησης. Μέλη τους είναι και αρκετοί περιθωριακοί που έχουν βρει “καταφύγιο” σε αυτήν την οργάνωση για να έχουν οι ίδιοι ασυλία. Η ισλαμική κυβέρνηση τους χρησιμοποιεί για ξυλοδαρμούς, εκφοβισμούς αλλά και δολοφονίες όσων θεωρεί αντιπάλους και εχθρούς. Αρκετοί Μπασίτζι είναι κι αυτοί νεαροί και λειτουργούν ως δόλωμα στην εκστρατεία παγίδευσης των αντικαθεστωτικών και των ομοφυλοφίλων μέσω του Διαδικτύου. Όλοι ξέρουν ότι πέρυσι την καταστολή των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας στα πανεπιστήμια την είχαν αναλάβει οι Μπασίτζι. Ξυλοκοπούσαν τους “αντικαθεστωτικούς”, ενώ έχουν καταγραφεί ακόμη και δολοφονίες φοιτητών. Έπεσαν από τα παράθυρα».