TO BE STRAIGT WITH TOU

“To Be Straight With You” 
Γιώτα Δημητρίου (skalatimes.com, 2012 )

Το Verbatim Theatre είναι μια μορφή του θέατρου ντοκουμέντου  κατά το οποίο διεξάγονται συνεντεύξεις με συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων. Το υλικό που συνγκεντρώνεται χρησιμοποιείται ως βάση για την πραγματοποίηση του σεναρίου. Ένα παράδειγμα αυτής της μορφής είναι η παράσταση του DV8 Physical Theatre company “To be Straight with You” (2008). Ήταν μια ποιητική αλλά και τολμηρή εξερεύνηση της ανοχής, της μισαλλοδοξίας, της θρησκεία και της σεξουαλικότητας που συμπεριλάμβανε χορό, κείμενο, ντοκιμαντέρ, ταινίες κινουμένων σχεδίων και προβολές για να δημιουργήσει ένα μοναδικό θεατρικό έργο.

Το σενάριο για την παραγωγή αυτή δημιουργήθηκε με βάση τη διεξαγωγή συνεντεύξης.
Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ομάδας Lloyd Newson έκανε συνέντευξη σε 85 άτομα που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο: άνδρες και γυναίκες, ομοφυλόφιλοι, που λόγω των θρησκευτικών και πολιτιστικών πεποιθήσεων της κουλτούρας τους αναγκάστηκαν να εγκαταλέιψουν την πατρίδα τους.

Η εμπνευσή του για τη δημιουργία αυτής της παράστασης προήρθε όταν πήρε μέρος σε ένα Gay Pride March που εκείνη τη χρονιά, πέρασε από μία Αφρο-Καραϊβική γειτονιά του Brixton στο Λονδίνο και του έκανε μέγαλη εντύπωση το επίπεδο της εχθρότητας από τους ντόπιους. Έμεινε έκπληκτος από το γεγονός ότι οι άνθρωποι οι οποίοι αποτελούν μέρος μιας μειονότητας και που πολλοί πρέπει να έχουν βιώσει τον ρατσισμό, ήταν τόσο πρόθυμοι να κρατήσουν μία εχθρική στάση σε μια άλλη μειονότητα, αντί να τους υποστηρίξουν.

Η έρευνα για την παράσταση έδειξε ότι πολλοί άνθρωποι εντός της Αφρο-Καραϊβικής κοινότητας κατέχουν ισχυρές θρησκευτικές πεποιθήσεις, και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός οτι, χρησιμοποιούν θρησκευτικά κείμενα για να δικαιολογήσουν την αρνητική στάση τους απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Πολλοί από τους ερωτηθέντες ιδίως από εθνοτικές μειονοτικές ομάδες με ισχυρούς θρησκευτικούς δεσμούς, ζήτησαν η ταυτότητά τους παραμένει κρυφή. Παρά τα μεγάλα μέτρα στο νόμο για την προστασία των ομοφυλόφιλων ανθρώπων στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι συνεντεύξεις του DV8 μας έδειξαν πως λεσβίες και ομοφυλόφιλοι άνδρες ακόμα αντιμετωπίζουν λεκτική και σωματική κακοποίηση.

Το DV8 δραματοποίησε πραγματικές ιστορίες από πραγματικούς ανθρώπους, οι οποίες ήταν πολύ συγκινητικές και αρκετά τρομακτικές. Αυτό έγινε με την ελπίδα το κοινό να δημιουργήσει μεγαλύτερη επίγνωση της ζωής πολλών ανθρώπων που κρύβονται κάτω από την επίφαση μιας δήθεν φιλελεύθερης και ανεκτικής κοινωνία

THE GAY MEN PROJECT 2

http://thegaymenproject.com/

"ΟΧΙ" ΣΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΚΡΟΑΤΕΣ ΣΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Προς αναθεώρηση το Σύνταγμα 
«Όχι» στους γάμους ομοφυλόφιλων είπαν οι Κροάτες σε δημοψήφισμα 
in.gr,  1-12-2013

Αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα επί προτάσεων για την απαγόρευση του γάμου των ομοφυλόφιλων διεξήχθη την Κυριακή στην Κροατία.
Σύμφωνα με τα πρώτα επίσημα μερικά αποτελέσματα με καταμετρημένα τα ψηφοδέλτια στο 33% των εκλογικών τμημάτων, το 64,84% των ψηφοφόρων απάντησε «Ναι» στο ερώτημα του εάν ο γάμος θα πρέπει να ορίζεται από το Σύνταγμα ως «η ένωση ανάμεσα σε έναν άνδρα και μία γυναίκα».
Τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ζήτησαν συντηρητικές μη κυβερνητικές οργανώσει με την πλήρη στήριξη της Καθολικής Εκκλησίας και παρά τις αντιδράσεις οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η Κροατία, η οποία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις τον περασμένο Ιούλιο, έχει διανύσει αρκετό δρόμο από το πρώτο Gay Pride το 2002, όταν οι συμμετέχοντες είχαν δεχθεί επίθεση από εξτρεμιστές.

Το 2003, η Κροατία απέδωσε στα ζευγάρια του ιδίου φύλου τα ίδια δικαιώματα με τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια που ζουν σε ελεύθερη συμβίωση, μεταξύ των οποίων και ένα είδος αναγνώρισης της κοινής της περιουσίας.
Το Σάββατο, περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι πραγματοποίησαν πορεία στο Ζάγκρεμπ με το σύνθημα «το Σύνταγμα δεν είναι παιχνίδι» και ζητώντας από τους Κροάτες να ψηφίσουν κατά της αναθεώρησης του Συντάγματος, το οποίο στην τρέχουσα μορφή του, δεν περιλαμβάνει κανέναν ορισμό για τον γάμο.
«Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν το δικαίωμα στην αγάπη και την ευτυχία. Κανείς δεν ζητεί να εξασφαλίσει κάτι που θα έβλαπτε τους άλλους, αλλά μόνον το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στην φυσιολογική ζωή. Πριν από 100 χρόνια τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούσαν το αντικείμενο τέτοιων δημόσιων συζητήσεων» δήλωσε η Μπάρμπαρα Νόλα,  ηθοποιός που αγωνίζεται κατά της αναθεώρησης του Συντάγματος.
Ο πρόεδρος της Κροατίας Ίβο Γιοσίποβιτς είχε το σθένος να ψηφίσει «όχι», σημειώνοντας ότι διαφορετικά οι Κροάτες θα δείξουν ότι «δεν είναι έτοιμοι να αποδεχθούν την διαφορετικότητα».
«Αν [το δημοψήφισμα] επιτύχει, το μήνυμα θα είναι ότι θέλουμε να αποκλείσουμε μια διαδικασία την οποία βλέπουμε σαφώς στον δημοκρατικό κόσμο, αυτήν της ισότητας όλων των ανθρώπων ασχέτως της διαφορετικότητάς τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό» σημείωσε ο Γιοσίποβιτς.
Επίσης η κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη πρωθυπουργού Ζόραν Μιλάνοβιτς είχε αφήσει να εννοηθεί ότι η Κροατία μπορεί να επιτρέψει στο μέλλον τους γάμους μεταξύ των ατόμων του ιδίου φύλου.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΌΘΕΣΗ "ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ"

Φορέας του HIV που απολύθηκε λόγω του ιού κέρδισε τη δικαστική μάχη στο Ευρωδικαστήριο

Η ελληνική υπόθεση «Φιλαδέλφεια» που δικαιώθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Στεφανής Πέτρος (tanea.gr, 1/12/2013)

Είδε τη ζωή του να ανατρέπεται στα 25 του, όταν έμαθε ότι είναι οροθετικός. Από την πρώτη στιγμή έζησε και τις «παράπλευρες απώλειες», καθώς πέρα από φίλους, αμέσως έχασε και τη δουλειά του, όταν ο ίδιος αποκάλυψε στους εργοδότες του την κατάσταση της υγείας του. Δικαστικά, πάντως, τώρα κέρδισε, καθώς πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον δικαίωσε. Αντίθετα από τα ελληνικά δικαστήρια, αποφάνθηκε ότι κακώς απολύθηκε επειδή ήταν οροθετικός.
Στα 33 του σήμερα ο Νίκος, βγήκε νικητής τον περασμένο Οκτώβριο από ένα ακόμα επεισόδιο της πολυετούς δικαστικής περιπέτειάς του. Την απόλυσή του από την εργασία του, 8 χρόνια πριν, λίγο καιρό αφότου έμαθε αλλά και έκανε γνωστό ότι είναι πλέον υποχρεωμένος να συμβιβαστεί με την ιδέα και να ζει με AIDS. Δούλευε από το 2001 στα γραφεία εισαγωγικής εταιρείας, στην Αθήνα. Ενδιάμεσα είχε πάει και στρατό και η ίδια επιχείρηση τον επαναπροσέλαβε μόλις απολύθηκε από φαντάρος. Ωσπου απρόσμενα, τον Φλεβάρη του 2005 όταν πρήστηκαν οι λεμφαδένες του, οι εξετάσεις έδειξαν ότι ήταν φορέας του AIDS. «Αρχικά δεν το είπα σε κανέναν από τους συναδέλφους μου. Δεδομένου, ωστόσο, ότι είχα πάρα πολύ καλές σχέσεις με την εργοδότριά μου, θεώρησα σκόπιμο πως τουλάχιστον σε αυτήν θα έπρεπε εξ αρχής να το πω. Ηταν άλλωστε και ο πρώτος καιρός και θα χρειαζόμουν να υποβληθώ σε απανωτές εξετάσεις, άρα και να απουσιάζω τακτικά, μέχρι να ισορροπήσουν λίγο τα πράγματα. Είχε χαλάσει και η ψυχολογία μου, η διάθεσή μου για δουλειά, οπότε είπα να ενημερώσω αυτήν και τον σύζυγό της…», λέει στα «ΝΕΑ».
Μόνο που αυτή η αυθόρμητη πρωτοβουλία του του γύρισε τελικά και «μπούμερανγκ», εξιστορεί. «Ταράχτηκαν πολύ οι εργοδότες μου, εννοείται. Μου είπαν να πάρω σε πρώτη φάση άδεια, να ξεκουραστώ, να χαλαρώσω, όπως και έγινε για μια βδομάδα. Στην πραγματικότητα, αποδείχθηκε ότι ήθελαν να φύγω άμεσα από κει, ώστε να έχουν χρόνο να σκεφτούν πώς θα με απομακρύνουν οριστικά. Επιστρέφοντας πια εγώ από την άδειά μου, μου είπαν ότι, υπό την πίεση των συναδέλφων μου και για να εξασφαλιστεί η ηρεμία στην επιχείρηση, δε μπορούσα πλέον να παραμείνω άλλο στην εταιρεία τους, γιατί ήμουν -είπαν- επικίνδυνος για το υπόλοιπο προσωπικό, τους περίπου 70 υπαλλήλους. Μου ζήτησαν να υπογράψω παραίτηση, να αποποιηθώ όλων των δικαιωμάτων μου απέναντί τους, έναντι αποζημίωσης, περίπου 13.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, μου πρότειναν να μου ανοίξουν κι ένα δικό μου μαγαζί και να προμηθεύομαι από αυτούς τα προϊόντα τους. Αλλά από κει και πέρα, μου ξεκαθάρισαν πως δε θα έχω καμιά άλλη επαφή μαζί τους, ούτε και θα φέρω την επωνυμία τους. Εγώ φυσικά αρνήθηκα, γιατί το θεώρησα όλο αυτό ανέντιμο. Ουσιαστικά ήταν μια δωροδοκία, μου χρύσωναν το χάπι. Θα προτιμούσα να με στήριζαν και να συνέχιζα κανονικά την καθημερινότητά μου…», εξηγεί ο 33χρονος.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, τα μαντάτα αυτά γύρω από την υγεία του είχαν διαδοθεί από στόμα σε στόμα μεταξύ των τότε συναδέλφων του, διαπίστωσε. «Φεύγοντας, με πιάνει ένας και μου λέει : 'ξέρω γιατί φεύγεις, μας το είπε η αφεντικίνα μας'. Και άλλη συνάδελφος με πήρε τηλέφωνο και μου είπε 'Νίκο, μας κάλεσε 8-9 άτομα και μας το είπε, ότι είσαι οροθετικός!'. Και νωρίτερα, με το που γύρισα στη δουλειά, είδα δύο-τρεις συναδέλφους μου ταρακουνημένους, να με κοιτούν με λοξές ματιές. Η μία, μάλιστα, έφυγε από το γραφείο μας, οι άλλοι δύο αποτραβήχτηκαν πιο διακριτικά. Προηγουμένως, με είχε πιάσει και ο διευθυντής προσωπικού, λέγοντάς μου ότι δε γίνεται να μείνω άλλο στην εταιρεία. 'Πώς θα καθαρίζει η καθαρίστρια τις τουαλέτες;', 'πώς θα πίνεις νερό από τα ποτήρια της κουζίνας;', αναρωτήθηκε-δικαιολογήθηκε. Εγώ τότε αντέδρασα, προσπάθησα μάταια να του εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ότι δεν διατρέχει κανείς εκεί μέσα από εμένα κίνδυνο…», θυμάται.
Λίγες μέρες μετά, το χαρτί της απόλυσης τού επιδόθηκε στο σπίτι του με δικαστικό επιμελητή. Ο Νίκος τότε επιφυλάχθηκε και γραπτά για κάθε νόμιμο δικαίωμά του. Αυτό έκανε και στην πράξη, καθώς συμβουλεύτηκε άμεσα δικηγόρο, που κατέθεσε αγωγή του κατά της εταιρείας. Εκτοτε, σ' έναν μακρύ δικαστικό αγώνα, που από το 2005 πέρασε διαδοχικά από τρία ελληνικά δικαστήρια -Μονομελές Πρωτοδικείο, Εφετείο, Αρειο Πάγο-, η περίπτωσή του κρίθηκε προ μηνός υπέρ του από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Στρασβούργο. Οι ξένοι δικαστές τού αναγνώρισαν ότι αδίκως απολύθηκε, του επιδίκασαν και αποζημίωση 14.400 ευρώ. «Προφανώς και είναι ηθική δικαίωση αυτή η απόφαση για εμένα. Θέλω να πιστεύω ότι αλλάζει πλέον τα εργασιακά δεδομένα. Δημιουργεί δεδικασμένο ενάντια στο 'απολύω όποιον θέλω γιατί έχει άλλο χρώμα ή άλλη διαφορά στα χαρακτηριστικά του από τους υπόλοιπους'...», θεωρεί. Να γυρίσει, πάντως, πίσω στη συγκεκριμένη δουλειά τώρα που δικαιώθηκε, ούτε που το συζητά. Εξάλλου, έχει βρει, όπως λέει, τον δρόμο του εργασιακά. Οκτώ χρόνια τώρα, βγάζει και «καλά λεφτά», ως ελεύθερος επαγγελματίας, με την τέχνη που μετά την απόλυσή του φρόντισε και έμαθε…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ 2014 - 6

Men in the Alps 2014

THE GAY MEN PROJECT 1

http://thegaymenproject.com/

The Gay Men Project is a personal project by New York based photographer Kevin Truong. His goal is to create a visual catalog of gay men living across the world.

In his own words:

“This project is simple. Basically I’m trying to photograph as many gay men as I can. My goal is to create a platform, a visibility on some level, and a resource for others who may not be as openly gay. A visual catalog of gay men and their stories. When I think of my own experience, and all the time I spent in the closet and hiding the fact that I was gay–to be at a place now where I feel completely comfortable being on the blog and telling the world “Hey, I’m a gay man,” I think there’s a power in that, for me and for a lot of the men on the blog. So it’s kind of a numbers game, I think the more men I photograph, the more impact the project has.

My dream is to take the project to as many different cities as I can across the world.”

FELIZ & JORGE

AA Bronson, Felix, 1994

National Gallery of Canada, Ottawa

I made this photograph of Felix a few hours after his death. He is arranged to receive visitors, and his favorite objects are gathered about him: his television remote control, his tape-recorder, and his cigarettes. Felix suffered from extreme wasting, and at the time of his death his eyes could not be closed: there was not enough flesh left on the bone.

Felix and Jorge and I lived and worked together from 1969 until 1994. This communal life ended when Jorge died of AIDS on February 3, 1994. Felix followed shortly after, on June 5, 1994.

AA Bronson, Jorge, 1994

Jorge was blind when I took these photos.
I had to act as his mirror in order that he could look 'normal'. "Should my eyes be like this?" he asked. "A little more open," I replied, "No, not quite that much."