ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ: Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΠΟΤΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ

António Botto Fernando Pessoa

.

Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΠΟΤΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ (1932)

Ο Αντόνιο Μπόττο είναι ο μόνος Πορτογάλος ποιητής, από όσους γνωρίζω να υπάρχουν, τον οποίο μπορεί κανείς να υποδείξει καθαρά ως εστέτ’ όρος που τον προσδιορίζει επακριβώς, χωρίς να προσθέτει ούτε να αφαιρεί τίποτε. (…)
Το έργο του Αντόνιο Μπόττο παρουσιάζει γεωμετρική αντιστοιχία με όλα όσα μπορεί κανείς να προσδοκά από το έργο ενός εστέτ. Υμνεί τη ζωή, αλλά με τις ίδιες λέξεις την αρνείται: αυτό που αισθάνεται σ’ αυτήν ως ωραίο είναι αυτό που χάνεται από αυτήν. Υμνεί το γυναικείο και το ανδρικό σώμα αδιακρίτως: αν κάποιο είναι ωραίο, ποια η μεταξύ τους διαφορά για τον εστέτ; Ως ποιητής, ως καλλιτέχνης, έχει εμπνευστεί τόσο από τους ήρωες όσο και από τους εγκληματίες – όταν δείχνουν όμορφοι μέσα στο χρυσό φως του ήλιου. Γι’ αυτόν – όπως εξάλλου για το Ευαγγέλιο – την ίδια ομορφιά έχει η βροχή που ποτίζει το χωράφι του δίκαιου και το χωράφι του άδικου. Και για να υποστηρίξουμε αυτά που λέμε, θα παραθέσουμε, όχι έναν μόνο στίχο ή ένα μόνο απόσπασμα του έργου του καλλιτέχνη, αλλά ολόκληρο το έργο του, επειδή μέσα εκεί δεν υπάρχει ούτε μια γραμμή που θα μας διέψευδε.
Η απόδειξη μας έχει ολοκληρωθεί. Πριν κλείσουμε όμως, υπάρχει ένα σημείο που επιθυμούμε, όχι να αποδείξουμε, αλλά να διευκρινίσουμε: εδώ και αρκετόν καιρό, η ψυχολογική ηλιθιότητα μερικών επέλεξε να δημιουργήσει ένα τεχνητό σκάνδαλο με αφορμή τον τρόπο με τον οποίο ο Αντόνιο Μπόττο υπογραμμίζει την αγάπη του για την ανδρική ομορφιά. Όποιος έχει διαβάσει προσεκτικά τη μελέτη αυτή δεν έχει ανάγκη από διευκρινίσεις, διότι βρίσκονται μέσα στην απόδειξη. Υπάρχουν όμως πολλοί που έχουν ανάγκη να τους δίνονται εξηγήσεις γι’ αυτό που έχει ήδη εξηγηθεί. Σ’ εκείνους λοιπόν απευθύνονται οι τελευταίες αυτές γραμμές.
Ο εστέτ που είναι καλλιτέχνης, είναι καλλιτέχνης, το έχουμε αποδείξει, από αντίδραση προς το εχθρικό περιβάλλον που δεν του επιτρέπει να είναι μόνο εστέτ. Φυσικό είναι ότι, σ’ αυτή του την αντίδραση, μόνο με τα πιο προκλητικά στοιχεία του αισθητικού ιδεώδους μπορεί να πλήξει αυτό το περιβάλλον. Κάθε καλή άμυνα περιέχει και μια αντεπίθεση. Και από όλα τα στοιχεία του αισθητικού ιδεώδους, εκείνο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικότερα ως όπλο κατά της καταπίεσης του περιβάλλοντος μας είναι η ιδέα της ανδρικής ομορφιάς’ έτσι ο Αντόνιο Μπόττο τη χρησιμοποιεί με σταθερότητα και επιμονή τις οποίες πρέπει, όχι μόνο να κατανοήσουμε, αλλά και να επαινέσουμε. Ο Αντόνιο Μπόττο είναι ένας Έλληνας εστέτ γεννημένος σε μακρινή εξορία. Αγαπά τη χαμένη πατρίδα του με το παράφορο πάθος του ανθρώπου που δεν θα μπορέσει να την ξαναδεί ποτέ. Γι’ αυτό και το έργο του έχει κάτι το παράξενο, το νοσταλγικό και μελαγχολικό. Μοιάζει με την ασθενική λάμψη που έρχεται τις ασέληνες νύχτες απ’ τον ουρανό, ποιος ξέρει από πού, και βάφει με μαύρο ασήμι την ανήσυχη μοναξιά της θάλασσας.

Fernando Pessoa: Λογοτεχνικά δοκίμια (Printa, 2006)

Με τον Αντόνιο Μπόττο, τον Φερνάντο Πεσσόα και τις μαύρες σελίδες ομοφυλοφοβίας της πορτογαλικής λογοτεχνίας θα ασχοληθούμε και στο επόμενο ποστ.

Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ 6. MID 90´s

.

Στα τέλη του 1996 μια αιρετική εφημερίδα κάνει την εμφάνισή της στη Θεσσαλονίκη. Το όνομά της "ο Πόθος", το περιεχόμενό της ανατρεπτικά ομοφυλοφιλικό, οι εκδότες της μια ομάδα ανθρώπων που τολμά να βγει επώνυμα προς τα έξω: ΟΠΟΘ - Ομάδα Πρωτοβουλίας Ομοφυλόφιλων Θεσσαλονίκης. Το πρώτο τζάμπα γκέι φανζίν στην Ελλάδα είναι γεγονός.
Τα μέλη του υπογράφουν συλλογικά, δίχως αρχισυντάκτες και φωτισμένους ηγέτες, αποδίδοντας φόρο τιμής στη συλλογικότητα που τα έθρεψε όλα τα προηγούμενα χρόνια: Το ένα από τα δύο αντιεξουσιαστικά ραδιόφωνα της πόλης, το Ράδιο Κιβωτός - το οποίο φιλοξενούσε την εκπομπή "Για το δικαίωμα στην ομοφυλοφιλία".
Οι μήνες περνούσαν, και ο "Πόθος" γινόταν ανάρπαστος: Μέχρι και 5.000 φύλλα τιράζ γνώρισε στις δόξες του, μοιρασμένα σε όλο το κέντρο της πόλης. Με τα γκέι στέκια μετρημένα στα δάχτυλα ενός χεριού, ο "Πόθος" εισήλθε αυθάδικα σε "στρέιτ" μπαρ, καφέ και μαγαζιά απαιτώντας τη θέση του δίπλα στους μεγάλους παίκτες, φωνάζοντας αυτό που αργότερα έγινε motto του: "δεν είναι δύσκολο να είσαι φυσιολογικός".
Αγαπήθηκε από όλη την avant garde πόλη, μισήθηκε από λιγοστούς γκέι για την αθυροστομία του, προκάλεσε την έκπληξη της Αθηναϊκής πρωτοπορίας με την προκλητική εικονογράφησή του. "Πώς σας αφήνουν να κυκλοφορείτε;" ήταν η μόνιμη επωδός των επισκεπτών της πόλης μας.
Παρά τις ελάχιστες διαφημίσεις, ο "Πόθος" επέζησε για δύο χρόνια από το υστέρημα, σε χρήμα και σε κόπο, των μελών του: κατά κύριο λόγο άνεργων, φοιτητών και λοιπών ρεμαλιών. Επέζησε χάρη στην αμέριστη βοήθεια από το εξωτερικό με τη μορφή ανταλλαγής περιοδικών και πληροφοριών, μεταφέροντας έτσι το δυτικό αέρα ελευθερίας στην ελληνική μητρόπολη.
Προηγούμενα τεύχη και αρχείο δεν υπάρχουν πια. Ό,τι υπήρχε χαρίστηκε, μοιράστηκε, κυκλοφόρησε χέρι με χέρι. Οι εκδόσεις Γοργώ, βασισμένες στο ηλεκτρονικό αρχείο που υπάρχει, σχεδίασαν έναν τόμο με αυτό που πιστεύουν ότι ήταν οι καλύτερες στιγμές του "Πόθου". Για κάθε περίεργο, νοσταλγό, γκέι, αμφί ή στρέιτ, ο τόμος αυτός υπάρχει στην ιστοσελίδα των εκδόσεων http://www.gorgo.biz και είναι διαθέσιμος σε όποιον το επιθυμεί - φυσικά δωρεάν.

Σύνοψη περιεχομένων
Ι Ιστορία
Gay Power!
Ουρλιάζοντας από ηδονή
Ομοφυλοφιλία και ρεμπέτικο (Ντίνος Χριστιανόπουλος)
Καρναβάλι
Κάποιος σε φώναξε Σεμπάστιαν
Όχι στις θεραπείες
Λόρδος Μπάϊρον και Ελλάδα: η άλλη όψη
ΙΙ Τέχνη και κριτικές
Diamanda Galas
Ας κατουρήσουμε
Ολική Έκλειψη
Τα Μυστικά Μονοπάτια του Έρωτα
Allen Ginsberg
Noel Coward
Πάμε σινεμά;
Μέχρι το κόκαλο
Skin Flick (με συνέντευξη του Yaroslav Markutin)
ΙΙΙ Απόψεις και αναλύσεις
Ουκ ένι άρσεν και θήλυ
Αγαπητά μου, γουρουνάκια
Είμαστε όλοι ravers!
Tops and bottoms
Ύμνος στη μπότα
What’s camp?
Παίξε μπάλα
IV Fuck Aids
ΑΝΚΤ/Μ-Χ
Safe Sex
Σεξουαλική οικολογία
"Η σιωπή είναι θάνατος" -- Aids και τέχνη
Ιστορίες στο χακί
Υποτροπή και άνθρωπος
V Θρησκεία
"Ο Ιερέας", μια κριτική στην ταινία
Ισλάμ, ο νέος μεσαίωνας;
40 μέρες στα Σόδομα
Το (εκκλησιαστικό) Πάρτυ
VI Συνεντεύξεις
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Κ.Β. των Στέρεο Νόβα
Α. Μοδινός
Γιάννης Παλαμιώτης
Lambda Istanbul
Πάολα
William S. Burroughs

Oscar Wilde (ναι, ναι!)

(Αναδημοσίευση από το site των εκδόσεων Γοργώ)

ΠΡΟΣΜΕΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΥΤΥΧΕΣΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!

HAPPY NEW YEAR!

¡PRÓSPERO AÑO NUEVO!

PRÓSPERO ANO NOVO!

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΟ 2006

Πλήθος κόσμου περιμένει να αποχαιρετήσει τον παλιό Χρόνο

ΕΜΕΙΣ Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ, ΤΟ ΚΛΑΙΜΕ, ΤΟ ΓΕΛΑΜΕ, ΒΑΘΙΑ ΜΕΣ’ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΦΥΛΑΜΕ

.
Τι θα λέγατε, αν αποχαιρετώντας το 2006 φτιάχναμε τις λίστες με όσα αγαπήσαμε τη χρονιά που φεύγει.
Ξέρετε τώρα, βιβλία, ταινίες, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, CD, συναυλίες κλπ. Έτσι, για να μοιραστούμε μεταξύ μας όλα εκείνα τα πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας.

Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥΣ-ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΦΡΑΝΚΙΣΜΟΥ

Gay victims of Franco era to win compensation

By Graham Keeley (Independent, 28-12-2006)
In the dying days of General Francisco Franco's dictatorship, Antoni Ruiz found out for himself what thousands of others had already suffered for being gay.
Antoni, then just 17, from Valencia, eastern Spain, told his mother he was homosexual and his family sought advice from a nun. "She went straight to the police and I was arrested and sent for trial," said Mr Ruiz.
"I spent three months in prison. I was raped there and in the police cells and psychologically tortured by both the guards and the prison doctor.
"Now, 31 years later, Mr Ruiz and a dwindling band of others who suffered General Franco's ruthless repression of homosexuals, may finally be offered compensation by the state.
The Spanish government may offer money to those who were sent to mental hospitals, tortured, imprisoned or who suffered a lifetime of persecution. The Spanish Justice Minister, Juan Fernando López Aguilar, is considering granting victims a pension of €800 (£540) a month, plus a one-off €12,000 payment for what they suffered under the regime. It could be introduced in two months.
Many homosexuals were prevented from working under the Franco dictatorship because of their "criminal" records, meaning they never contributed enough money to receive more than the minimum pension.
Mr Ruiz, president of the Association of Ex-Social Prisoners, said the move would be a victory. "This is not just about economic compensation but remembering homosexuals who suffered under unjust and dictatorial laws," he added. A few hundred survivors will see the payments - many of the thousands victimised have since died.
During Franco's homophobic dictatorship, gays were jailed or locked up in sinister mental institutions known as "correction camps". With echoes of the Nazi atrocities against gays, they were given electric shocks in the belief that this would rid them of their homosexual urges. Inmates were forced to watch pornographic films featuring women in an effort to show them a sex life that was deemed "natural" by the conservative authorities.
As part of their nationalist, Catholic ideals, the Franco regime and its Falangist supporters considered homosexuals a threat to the "macho" Spanish male.General Queipo del Llano, who broadcast to the nation, once said: "Any effeminate or introvert who insults the movement will be killed like a dog."The most famous gay man killed by the regime was the poet and playwright Federico Garcia Lorca, who wrote Blood Wedding and The House of Bernarda Alba. Considered a subversive, he was executed by a Nationalist firing squad in Granada in 1936.
Homosexuality was designated as an offence under the "law against delinquency and criminals" introduced in 1954. But towards the end of Franco's regime, it was increasingly viewed as an illness rather than a crime. In 1968, the psychologist Lopez Ibor said: "Homosexuals should be seen more as sick people than as criminals. But the law should still prevent them proselytising in schools, sports clubs and army barracks." Jail terms of up to three years were imposed under laws covering "public scandal" or "social danger".
Homosexuals, almost all of them men, were packed off to mental hospitals, where some were given electric-shock therapy.
Lower middle class or working-class gays without powerful friends in the regime to protect them were the main victims. For others, the situation was different. The historian Pablo Fuentes said: "It is not uncommon to hear homosexuals from the upper classes and the aristocracy speak about the Franco period as a great time."Many gay people who suffered at the hands of the regime are reluctant to raise the issue because of the horrors it brings back or because they still fear society's attitudes.
Even after Franco died, persecution of gays continued. They could be jailed until 1979. And although thousands of political and other prisoners were pardoned in 1976, gay people were made to serve their sentences. In 2001, Spain finally pledged to wipe clean the criminal records of gays convicted under Franco.
The present Socialist government legalised same-sex weddings and gay adoption in 2005, against opposition from the conservative opposition and the Roman Catholic Church.
Pedro Zerolo, president of Spain's Federation of Gays and Lesbians, said: "What we want is a declaration of moral rehabilitation for those people who had part of their lives stolen by the state."

GAY ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ 3. ΟΔΗΓΟΙ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ

.
Πολλοί είναι οι γκέι μάγειρες που κατά καιρούς έχουν δημοσιεύσει συνταγές απευθυνόμενες ειδικά σε ομοφυλόφιλους συνδαιτυμόνες, ή στους ακομπλεξάριστους εκείνους που μπορούν να εκτιμήσουν τη φαντασία και το χιούμορ στη κουζίνα.
Αν λοιπόν, μέρες που είναι, ενδιαφέρεστε για κάτι ξεχωριστό, σας έχουμε εδώ μια βασική λίστα οδηγών μαγειρικής με μια camp, ας πούμε, γαστρονομική ματιά:
Lou Rand: “The Gay Cookbook” (1965, ΗΠΑ)
Donna Clark: “The Queer Cookbook” (1996, ΗΠΑ)
Leopoldo Alas y José Infante: “¿Entiendes de cocina?. Lo que comen los gays”, (2002, Ισπανία)
Trey Bienville: “Gay Gourmet. The Queer Cuisine of New Orleáns” (2003, ΗΠΑ)

GAY ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ 2. ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ

.
ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΑΓΟΥΡΕΣ ΝΤΟΜΑΤΕΣ

1 άγουρη ντομάτα μεσαίου μεγέθους (ανά άτομο)
αλάτι και πιπέρι
άσπρο άμυλο καλαμποκιού
σταλάγματα μπέικον

Κόβετε τις ντομάτες σε φέτες πάχους περίπου μισού εκατοστού, τις καρυκεύετε με αλάτι και πιπέρι, και μετά τις καλύπτετε κι απ’ τις δυο πλευρές με άμυλο. Σ’ ένα μεγάλο τηγάνι καίτε αρκετά σταλάγματα μπέικον, για να σκεπαστεί όλος ο πάτος του τηγανιού, και τηγανίζετε τις ντομάτες ώσπου να ροδίσουν ελαφρά κι απ’ τις δυο πλευρές.

Θα νομίσετε ότι βρίσκεστε στον παράδεισο!

Φάνι Φλαγκ: Πράσινες τηγανητές ντομάτες στο Χουίστλ Στοπ Καφέ (Καστανιώτης)

GAY ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ 1. ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΥΣ ΣΑΣ ΜΕ ΕΝΑ ΜΠΛΕ ΔΕΙΠΝΟ

.
Ο Τζέφρεϊ έπιασε τον Φιλίπ σφιχτά από το χέρι και τον οδήγησε στην κουζίνα – ένα αχανές δωμάτιο, αστραφτερό και μεταλλικό, όπου ένας πελώριος άντρας έσκυβε πάνω από κατσαρόλες που περιείχαν διάφορες αποχρώσεις μιας μπλε πάστας. (…)
«Ω, μη νομίζεις πως μαγειρεύουμε μπλε κάθε μέρα», είπε ο Ντέρεκ γελώντας. «Μόνον όταν έχουμε εκλεκτούς καλεσμένους. Λοιπόν, αυτό εδώ», είπε, δείχνοντας μια απ’ τις κατσαρόλες, «είναι πουρές από όσπρια»
«Βαμμένο είναι;» ρώτησε ο Φιλίπ.
«Ω, Θεέ μου, όχι. Πρόσθεσα μόνο λίγη φλούδα από άγρια δαμάσκηνα. Θα μείνεις έκπληκτος από το άρωμα του. Πολύ –» χαμογέλασε, ψάχνοντας για την κατάλληλη λέξη που να το χαρακτηρίζει. «Νέο-καλιφορνέζικο», είπε.
«Σπουδαίο φαίνεται», είπε ο Φιλίπ. «Οι άλλες κατσαρόλες τι έχουν;»
«Για να δούμε. Εδώ έχουμε σιρόπι από βατόμουρα για την πάπια, κι εδώ μια σάλτσα Ροκφόρ για τα ζυμαρικά, κι εδώ, στο μπουφέ, έχουμε βούτυρο από βατόμουρα για τις τηγανίτες, που είναι σπεσιαλιτέ του Τζέφρεϊ» (…)
Στο τραπέζι, ο Φιλίπ κάθησε δίπλα στον Τζέφρεϊ κι απέναντι απ’ τον Έλιοτ και κάρφωσε τα μάτια του στο μπλε φαγητό που ξεχείλιζε το πιάτο του – πάπια γεμιστή με χοντρά μούρα, μπλε τηγανίτες και λιωμένες πατάτες με γεύση από δαμάσκηνο. Απέφυγε τα ζυμαρικά που με το βράσιμο είχαν πάρει ένα απωθητικό γκρίζο χρώμα.
«Κάθε σπουδαίο πείραμα έχει και τις μικρές του αποτυχίες», απολογήθηκε ο Ντέρεκ.

David Leavitt: Η χαμένη γλώσσα των γερανών (Aquarius)

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Καλά Χριστούγεννα!

Merry Christmas!

¡Feliz Navidad!

Feliz Natal!

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΑ 3. ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΒΑΦΤΙΣΤΗΡΙ ΣΑΣ

.
AND TANGO MAKES THREE. THE STORY OF AMERICA´S MOST BELOVED GAY PENGUIN FAMILY
And Tango Makes Three (Simon & Schuster Children's Publishing, April 26 2005) is a children's book written by Peter Parnell and Justin Richardson and illustrated by Henry Cole, based on the true story of Roy and Silo, two penguins in New York's Central Park Zoo, who for a time, formed a couple. The book follows part of this time in the penguin's lives.
The pair were observed trying to hatch a rock that resembled an egg. When zookeepers realized that Roy and Silo were both male, it occurred to them to give them the second egg of a mixed-sex penguin couple, a couple which had previously been unable successfully to hatch two eggs at once. Roy and Silo hatched and raised the healthy young chick, a female named "Tango" by keepers, together as a family.
Awards and Recognition
And Tango Makes Three has received several national book awards. In 2006 it was named an American Library Association Notable Children's Book. It received the APCSA's Henry Bergh Award and the Gustavus Myer Outstanding Book Award. It was named a Nick Jr. Family Magazine Best Book of the Year, a Bank Street Best Book of the Year, a Cooperative Children's Book Council Choice, and a CBC/NCSS Notable Social Studies Trade Book.Tango was also a finalist for the 2006 Lambda Literary Award.
Controversy
The book has generated controversy among parents in some parts of the United States
In Shiloh Illinois, some parents of students at Shiloh Elementary School requested in November 2006 that the book be placed in a restricted section of the library and for the school to consider that students have parental permission prior to checking the book out. The school superintendent resolved instead to keep the book available to all students.
In Missouri, parents had the book moved to the school library's non-fiction section.
In Charlotte, North Carolina, the superintendent of Charlotte-Mecklenburg Schools, Peter Gorman, ordered the book removed from school libraries on December 20, 2006. Gorman agreed to let a committee review the decision due to concerns that the policy on banning books was not followed.

(Αναδημοσίευση από την Wikipedia)

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΑ 2. ΕΝΑ ΣΕΡΒΙΤΣΙΟ ΤΣΑΓΙΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΙΤΟΓΑΤΕΣ ΦΙΛΕΣ ΣΑΣ

ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΑ 1. ΕΝΑ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΣΤΕΤ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ

(GAY) ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Κι ο Σκοτ είχε να κάνει σεξ από τότε που πέθανε ο εραστής του, δηλαδή εδώ κι επτά χρόνια. Όχι ότι δεν είχε προτάσεις’ το ίδιο απόγευμα, μάλιστα, παραμονή Χριστουγέννων, ενώ δούλευε ως αργά στο γραφείο κι ενώ όλοι είχαν ήδη πάει σπίτι να περάσουν τις γιορτές με την οικογένειά του, ένας από τους βοηθούς προσπάθησε και πάλι να του την πέσει. Ο Φρεντ είχε βάλει τον Σκοτ στο μάτι εδώ και μερικούς μήνες και παρότι ποτέ δεν γινόταν πιεστικός, δεν το έβαζε κάτω.
Ο Σκοτ το είχε πάρει χαμπάρι. Φυσικά και είχε προσέξει το ενδιαφέρον και τις προθέσεις του Φρεντ, αλλά τόσα χρόνια που είχαν περάσει είχε ξεχάσει πώς φέρονται σε τέτοιες καταστάσεις. Κυρίως όμως είχε εδώ και καιρό χάσει την όρεξη να προχωρήσει παρακάτω και να οδηγήσει αυτή την αρχική επαφή στην έντονη, ερωτική κορύφωσή της. (…)
Ο Φρεντ μπήκε στο γραφείο του Σκοτ: «Είδα τα φώτα αναμμένα. Καλέ, τι κάνεις εδώ παραμονή Χριστουγέννων;» τον ρώτησε. Ο Σκοτ δεν τον είχε αντιληφθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.
«Με τρόμαξες» παραπονέθηκε χωρίς να σηκώσει τα μάτια από τη δουλειά του.
Παρά το σεξουαλικό ενδιαφέρον που κρυβόταν πίσω από την πρόταση του Φρεντ, η προσφορά του ήταν απλή και αυθεντική: το μόνο που ήθελε ήταν να περάσει τις γιορτές παρέα μ’ ένα άλλο ζωντανό πλάσμα κι ας μην έκαναν σεξ.
Όμως ο Σκοτ δεν είχε καμία όρεξη για παρέες.
«Πρέπει να δουλέψω. Έτσι κι αλλιώς έχω πάψει να γιορτάζω τα Χριστούγεννα» είπε και μέτρησε την απόσταση μεταξύ δυο τοιχίων στο χαρτί που είχε μπροστά του.
«Καλά λοιπόν, Καλά Χριστούγεννα τότε» είπε ο Φρεντ. Ωστόσο δεν ήθελε να εγκαταλείψει την προσπάθεια τόσο εύκολα κι έτσι πρόσθεσε: «Αυτό είναι το τηλέφωνό μου, αν αλλάξεις γνώμη». Το σημείωσε σ’ ένα χαρτάκι πάνω στο γραφείο του Σκοτ και μετά έφυγε και τον άφησε μόνο.

Lawrence Schimel: Σε χρόνο αόριστο (Πολύχρωμος Πλανήτης, 2006)

Eρώτηση κρίσεως προς όλους:
Τι νομίζετε ότι έκανε τελικά ο Σκοτ το χαρτάκι με το νούμερο του Φρεντ;
Η απάντηση μεθαύριο το βράδυ, παραμονή Χριστουγέννων, εδώ, στο «Απέναντι Πεζοδρόμιο».

ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΣΕ Ο ΓΙΑΠΩΝΕΖΟΣ 10 - GO FUJIMOTO

Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΩΣ ΒΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η ομοφυλοφιλία ως βίωμα στην εφηβεία και την τρίτη ηλικία
Του Β. Γιαννέλου (Ελευθεροτυπία 5-2-2002)

Ο HIV και το AIDS επηρέασαν τη ζωή πολλών gay αντρών τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Οι περισσότεροι σήμερα είτε έχουν χάσει είτε ξέρουν κάποιον που έχει χάσει τον εραστή του ή κάποιον φίλο ή συγγενή από το AIDS. Αλλοι πάλι άλλαξαν τον τρόπο ζωής τους και περιόρισαν τις επαφές τους. Οι ομοφυλόφιλοι άντρες -όπως άλλωστε κι όλοι οι υπόλοιποι- πρέπει να μάθουν να ζουν με το AIDS και να προστατεύουν τον εαυτό τους και τους υπόλοιπους.
ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι οι ηλικιωμένοι δεν έχουν σεξουαλικότητα κι αυτό το πιστεύουν για όλους τους ηλικιωμένους. Ομως και οι ομοφυλόφιλοι κάποτε γερνάνε.
Πολλοί ηλικιωμένοι ομοφυλόφιλοι έζησαν σε μια εποχή που η κοινωνία τους είχε περισσότερες προκαταλήψεις απ' τη σημερινή. Οσοι ήταν νέοι στα 1930 θυμούνται πως οι σχέσεις μεταξύ ανδρών ήταν απαγορευμένες και μπορούσες να πας γι' αυτό στη φυλακή.
Εξαιτίας αυτών των τρομακτικών εμπειριών είναι συνήθως διστακτικοί στο να μιλήσουν σε άλλους για την ομοφυλοφιλία τους. Αυτή η σιωπή δημιουργεί προβλήματα, όταν η ζωή αρχίζει να απαιτεί περισσότερη βοήθεια από τους γύρω μας. Το νοσηλευτικό προσωπικό ενός νοσοκομείου σπάνια συνειδητοποιεί ότι ο καλός φίλος του ασθενή δεν είναι παρά ο σύντροφος όλης του της ζωής.
Για την κατάσταση των ηλικιωμένων ομοφυλόφιλων ενδιαφέρονται όλο και περισσότερο τα ομοφυλοφιλικά κινήματα, τα οποία συγκροτούν ομάδες υποστήριξής τους. Αυτές οι ομάδες βοηθούν τους ηλικιωμένους να αντιμετωπίσουν την αρνητική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία αλλά και να συναντήσουν άλλα άτομα για κοινωνικές επαφές.
Ετσι εξισορροπείται κάπως η επικράτηση της νεανικής κουλτούρας στον ομοφυλοφιλικό χώρο.
ΝΕΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ
Τα χρόνια της εφηβείας είναι η περίοδος κατά την οποία αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει τα αισθήματα που σχετίζονται με τον έρωτα, τις σχέσεις και το σεξ. Μιλάς με τους φίλους σου σχετικά με τον ποιον αγαπάς και για το πώς να τον/την πλησιάσεις. Ομως συνήθως οι φίλοι υποθέτουν ότι κι εσύ θα ενδιαφέρεσαι για το άλλο φύλο. Και συχνά η ιδέα τους για την ομοφυλοφιλία είναι αρνητική, ειδικά στα αγόρια.
Πολλοί έφηβοι ομοφυλόφιλοι ζουν με το φόβο μήπως οι φίλοι τους ανακαλύψουν τα πραγματικά τους συναισθήματα. Κι έτσι μερικές φορές επιλέγουν να αποφεύγουν τους φίλους τους. Αλλοι πάλι προσπαθούν να παραστήσουν τους ετεροφυλόφιλους και για να το αποδείξουν, ή καλύτερα να το επιδείξουν, επιδίδονται σε πολλά πάρε-δώσε με άτομα του άλλου φύλου ή ακόμη και σε σεξουαλικές επαφές.
Οι νεαροί ομοφυλόφιλοι υποστηρίζουν ότι η ανυπαρξία ρόλου για τους ομοφυλόφιλους και η αφάνεια της ομοφυλοφιλίας κάνουν δύσκολο αν όχι αδύνατο το να μιλήσουν ανοιχτά για τα αισθήματά τους.
Για τα νεαρά ομοφυλόφιλα αγόρια το μόνο με το οποίο μπορούν να συγκρίνουν τον εαυτό τους είναι οι «πορνόγεροι» ή οι «κουνιστές αδερφές», γιατί μόνον αυτά έχουν ακούσει και μόνον αυτά ξέρουν ότι υπάρχουν. Τα νεαρά κορίτσια, πάλι, βρίσκονται σε απόλυτη σιωπή. Στην ηλικία τους λεσβίες δεν υπάρχουν, υποτίθεται.
Οποτε συζητούνται στην παρέα τα συναισθήματα των εφήβων, η ομοφυλοφιλία γίνεται ακόμη πιο αφανής αφού κανείς δεν μιλά γι' αυτήν και δεν φαίνεται να ξέρει τίποτα. Στη χειρότερη περίπτωση, το μόνο που μαθαίνει κανείς είναι ότι πρόκειται για κάτι που αν έχει την ατυχία να το αισθάνεται θα του περάσει με τον καιρό.
Η έλλειψη μιας θετικής εικόνας για τους νεαρούς ομοφυλόφιλους δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα. Οι έφηβοι ομοφυλόφιλοι, αγόρια και κορίτσια, μεγαλώνουν αναπτύσσοντας αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους κι αυτό επισύρει μια σειρά προβλημάτων που χρειάζονται πολλά χρόνια να εξαλειφθούν. Πολύ συχνά, φτάνουν στην Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα νέοι γεμάτοι ανασφάλειες, που αντιμετωπίζουν το μέλλον τους με απαισιοδοξία απελπιστική.
Χρειάζεται πολύς χρόνος μέσα σε ένα περιβάλλον όπου αισθάνονται φυσιολογικοί για να αρχίσουν να σκέφτονται θετικά για τον εαυτό τους. Αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είναι να αντιμετωπίζουν καλύτερα την προσωπική τους ζωή, το χώρο της εργασίας τους, το περιβάλλον τους. Συνήθως μπορούν και να μιλήσουν στους γονείς τους για την ομοφυλοφιλία τους και να το χειριστούν με τέτοιον τρόπο ώστε τα προβλήματα να λυθούν.
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟ ΖΕΥΓΑΡΙ
Παρά την εντύπωση ότι οι σχέσεις των ομοφυλόφιλων είναι συνήθως σύντομες και περιστασιακές, η πλειονότητα των ομοφυλόφιλων αισθάνεται την ανάγκη για τρυφερότητα και μονιμότητα. Γι' αυτό και τον τελευταίο καιρό ακούγεται όλο και περισσότερο το θέμα του «ομοφυλόφιλου γάμου».
Το αίτημα για την αναγνώριση του ομοφυλόφιλου ζευγαριού δεν είναι ούτε νέο ούτε παράλογο. Δεν είναι η διάθεση να φορέσουν «γαμπριάτικα» κι ούτε φυσικά η έγκριση της σχέσης από ένα δήμαρχο αλλά οι ανάγκες της καθημερινής ζωής που κάνουν τους ομοφυλόφιλους, άνδρες και γυναίκες, να θέλουν το γάμο.
Αμα είσαι ετεροφυλόφιλος και παντρεμένος έχεις καθημερινές διευκολύνσεις, που ξεκινούν από τα οικογενειακά εισιτήρια και τα επιπρόσθετα μόρια στις μεταθέσεις και φτάνουν μέχρι τα επιδόματα και τη διαφορετική φορολογική αντιμετώπιση. Εχουν σημειωθεί ακόμη δραματικά περιστατικά, όπως η περίπτωση μιας ομοφυλόφιλης γυναίκας που πέθανε ολομόναχη στην εντατική χωρίς να μπορεί η σύντροφός της να την επισκεφτεί στις τελευταίες της ώρες. Συχνά όταν ο ένας από τους δύο ομοφυλόφιλους συντρόφους πεθαίνει, ο άλλος μένει στο δρόμο χωρίς να μπορεί καν να διεκδικήσει τα κληρονομικά δικαιώματα μιας ολόκληρης ζωής.
ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
Μερικοί ομοφυλόφιλοι είναι γονείς. Τις περισσότερες φορές έχουν παιδιά από μια προηγούμενη ετεροφυλόφιλη σχέση. Υπάρχουν και άλλοι που απέκτησαν παιδιά αφού αποδέχτηκαν την ομοφυλοφιλία τους και ξεκίνησαν έναν σχετικό τρόπο ζωής, είτε με τεχνητή γονιμοποίηση είτε με επαφή με κάποιον φίλο ή κάποια φίλη. Ορισμένοι ομοφυλόφιλοι ή ομοφυλόφιλα ζευγάρια υιοθέτησαν παιδιά, όπου αυτό επιτρέπεται.
Υπάρχουν πολλές προκαταλήψεις σχετικά με την ψυχική ανάπτυξη των παιδιών με ομοφυλόφιλους γονείς. Όμως οι μελέτες έχουν δείξει πως αναπτύσσονται με τον ίδιο τρόπο που αναπτύσσονται και τα παιδιά με ετεροφυλόφιλους γονείς. Είτε εξετάζεται η ταυτότητα του φύλου, είτε η σεξουαλική τους ταυτότητα, είτε η προθυμία τους να αναλάβουν το ρόλο του φύλου τους, η ανάπτυξη είναι ίδια. Ακόμη και στο πόσο καλή είναι η επαφή με το ταίρι τους δεν σημειώνεται στατιστική διαφορά κι ούτε δέχονται απειλές κι εξαναγκασμούς περισσότερο τα μεν από τα δε.
Οι έρευνες αποδεικνύουν ότι η σεξουαλική ταυτότητα των γονιών δεν επηρεάζει την ποιότητα του οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού. Αντιθέτως, αυτό που επηρεάζει την οικογένεια, είναι η καταλληλότητα και η ικανότητα των γονιών να μεγαλώσουν παιδιά, είτε είναι ετεροφυλόφιλοι είτε ομοφυλόφιλοι.

CECIL BEATON

Γουίσταν Χιού Ώντεν.......Ζαν Κοκτώ

.Ντέηβιντ Χόκνεϋ....... Γκρέτα Γκάρμπο

. Ρούντολφ Νουρέγιεφ .... Μάρλεν Ντίντριχ

ΙΣΠΑΝΙΑ. ΕΦΘΑΣΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

.

Το ισπανικό υπουργείο Παιδείας κατέληξε στη μορφή που θα έχει στο εξής το μάθημα της αγωγής του πολίτη. Στόχος του μαθήματος, που έχει προκαλέσει την αντίδραση της δεξιάς και της Καθολικής Εκκλησίας, είναι να «καταπολεμηθούν οι σεξιστικές και ομοφοβικές προκαταλήψεις». Ετσι, τα παιδιά θα συνηθίζουν στην ιδέα ότι εκτός από την παραδοσιακή οικογένεια, υπάρχουν και άλλες: οι μονογονεϊκές, οι οικογένειες που σχηματίζουν τα ζευγάρια εκτός γάμου και οι ομοφυλόφιλοι, οι οποίοι μπορούν να παντρεύονται και να υιοθετούν παιδιά.
Κ. Β.
(Αναδημοσίευση από την ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ19/11/2006)

ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ: Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Aντίθετοι οι Eλληνες στον γάμο ομοφυλοφίλων
Bρυξέλλες : Γιώργος Δαράτος (Έθνος 19-12-2006)
Kάθετα αντίθετοι στην ιδέα νομιμοποίησης των γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων, καθώς και στην υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων είναι οι Eλληνες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της κοινοτικής σφυγμομέτρησης της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης (ευρωβαρόμετρο) που διεξάγει σε τακτά διαστήματα η Kομισιόν.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτά, οι Eλληνες τάσσονται σε ποσοστό 84% εναντίον του γάμου ομοφυλοφίλων. Mόλις το 15% των συμπατριωτών μας αποδέχεται και συμφωνεί με αυτή την ιδέα. H Eλλάδα σ' αυτό το ζήτημα, που απασχολεί ολόκληρη την Eυρώπη, κατέχει την τρίτη από το τέλος θέση, με ακόμη πιο αρνητικές τοποθετήσεις των Kυπρίων και των Λετονών.
Aντίθετα, οι Oλλανδοί τάσσονται υπέρ (82%), οι Σουηδοί (71%), οι Δανοί (69%) και οι Bέλγοι (62%).
Στην Kοινότητα των «25» το 44% (μέσος όρος) τάσσεται υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων (με τις χώρες της Aνατολικής και Nότιας Eυρώπης ανοικτά εναντίον).
Tα ποσοστά υπέρ της υιοθεσίας παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων είναι ακόμη πιο αρνητικά και από αυτά για τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Στην Eλλάδα το 89% των ερωτηθέντων δηλώνει εναντίον αυτού του τύπου της υιοθεσίας και μόλις το 11% τάσσεται υπέρ.
O μέσος κοινοτικός όρος υπέρ της υιοθεσίας βρίσκεται μόλις στο 32%, ενώ οι χώρες που μια σχετική πλειοψηφία τάσσεται υπέρ είναι η Oλλανδία (69%), η Σουηδία (51%), το Bέλγιο (43%), η Iσπανία (43%) και η Γαλλία (33%).

JOE OPPEDISANO

ΝΕΑΡΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΚΑΙ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

Jóvenes gays con problemas de vivienda
Nueva York (14-12- 06 )— Iván Díaz fue abusado físicamente por su tío y sexualmente por su hermano mayor hasta los 16 años, ha sido golpeado en la calle por extraños y su madre lo echó de su casa.
Por eso intentó quitarse la vida cuatro veces. Hoy tiene 19 años y vive en un albergue hace seis meses.
A Angelika Santiago (nombre con que es conocido) su madre le tiró todas sus cosas por la ventana en dos ocasiones cuando tenía 17 años. A los 18, le obligó a cortarse el pelo que llevaba largo y le dijo que se fuera de la casa.
Angelika se cortó los brazos con un cuchillo y tuvo un ataque de nervios por lo cual fue internado en un hospital. Hoy tiene 20 años y ha vivido en albergues intermitentemente por dos años.
Iván se identifica a sí mismo como gay, mientras Angelika lo hace como transexual.
“Es deprimente que algunos de mis amigos tengan que vivir en la calle porque sus padres no los quieren en sus casas. Es injusto...”, dijo Iván algo consternado. “Es ignorancia. Ellos están tratando de vivir su vida, de ser felices”.
De acuerdo al National Runaway Switchboard, hasta un 42% de los jóvenes sin hogar en Estados Unidos se identifica como lesbiana, gay, bisexual o trangénero (LGBT). En Nueva York, se estima un número cercano a los 8 mil.
Según un estudio realizado por el Instituto de Políticas del National Gay and Lesbian Task Force, dado a conocer hoy, el porcentaje de jóvenes LGBT sin hogar es desproporcionadamente alto por el conflicto familiar que viven al revelar su orientación sexual o identidad de género.
El estudio reveló que los jóvenes LGBT, que ya viven una vida difícil, al quedarse sin hogar presentan más problemas de salud mental, abuso de sustancias, comportamiento sexual riesgoso —tienden a prostituirse para sobrevivir—, tienen 7 veces más posibilidades que sus contrapartes heterosexuales de ser víctimas de un crimen y luego sufren de hostigamiento en las cárceles.
Los jóvenes LGBT también sufren de discriminación en los albergues. Según el estudio en la ciudad de Nueva York, en la Casa Covenant —que alberga más del 60% de los jóvenes sin hogar— los jóvenes LGBT han reportado ser amenazados, humillados y abusados por el personal y otros jóvenes.
“Debemos darles un tratamiento seguro a estos jóvenes que ya han sufrido mucha violencia en la calle y en sus hogares, como para que además enfrenten violencia en los lugares donde van a buscar ayuda”, dijo Pedro Julio Serrano, vocero de Task Force.
El estudio hace una serie de recomendaciones a nivel federal, estatal y local para limitar lo que llama una “epidemia”. Entre ellas aumentar los fondos para albergues especiales para jóvenes LGBT —actualmente hay tres en la ciudad— y para entrenar el personal de otros albergues.
El 2006 la ciudad de Nueva York destinó $1.2 millón a albergues especializados y el 2007 destinó $2.6 incluyendo otros albergues.
La concejal Rosie Méndez dijo que junto con la vocera del concejo Christine Quinn, lucharía para destinar más fondos a nivel local y para que a nivel federal y estatal se apliquen las recomendaciones del estudio.
“Como sociedad tenemos una responsabilidad. Debemos darle a estos jóvenes los servicios que necesitan”, dijo Méndez.
Iván y Angelika finalmente encontraron aceptación y apoyo en los albergues donde viven. Angelika comenzará a buscar trabajo en enero e Iván está estudiando en la escuela superior. Al graduarse, quiere estudiar justicia criminal.
“No hace falta hacerse daño”, dijo Iván como recomendación. “Si te sientes hostigado, busca ayuda”.

GREG KADEL

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΡΑΝΣΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ 1

Μια νύχτα χιονισμένη του Φλεβάρη, έκοβα βόλτες μόνος στην Πολυτεχνείου. Οι αδελφές και τα τεκνά είχαν χαθεί ως δια μαγείας. Ξάφνου εμφανίστηκε μια τραβεστί, κι άρχισε κι αυτή τα πηγαινέλα. Διασταυρωνόμασταν, μα δε μιλιούμασταν. Είναι αλήθεια πως δεν το συνήθιζα να πιάνω γνωριμίες, κι όλες αυτές δε με χωνεύαν ακριβώς γι’ αυτό. Το θεωρούσαν, φαίνεται, ακαταδεξιά, και στην αρχή μού ρίχναν σουβλερές ματιές, ώσπου στο τέλος με αγνοούσαν. Έτσι κι αυτή, απόψε, με κοίταζε ανέκφραστη και προσπερνούσε. Ήταν χλομή, με μια απόγνωση στα μάτια, κι αυτό δεν το ‘χα δει σε άλλη τραβεστί. Φορούσε ένα γούνινο παλτό πολυτελείας, που πρόσθετε στη μοναξιά της κι άλλη μοναξιά. Μου ήταν συμπαθής, θα ήθελα να της μιλήσω, μα δεν τολμούσα να κάνω την αρχή. Ίσως κι αυτή- έτσι μου φάνηκε – να αισθάνονταν το ίδιο.
Σε μια στιγμή περάσαν δυο τεκνά πάνω σε ένα μηχανάκι. Την πείραξαν, τους έβρισε, κι εξαφανίστηκαν. Λίγι μετά, τα ίδια τσόλια. Καθώς το μηχανάκι πέρασε από κοντά της, «πουστάρα!» άκουσα να ωρύεται ο ένας, ενώ το πίσω τσόλι της πέταξε στην πλάτη ένα κεσέ γιαούρτι, και βλέποντας πως την πετύχανε, αλάλαξαν κι οι δυο με μια αιμοβόρα και χυδαία ικανοποίηση, κι αμέσως άνοιξαν ταχύτητα και χάθηκαν.
Έτρεξα ταραγμένος και την κράτησα, την ώρα που κατέρρεε με λυγμούς. «Μην κάνετε έτσι», της είπα φιλικά, «δεν είναι τίποτα, θα το σκουπίσουμε». «Δεν κλαίω τα χάλια μου», μου απάντησε μεσ’ απ’ τα δάκρυα της, «μον κλαίω το γούνινο παλτό μου που ήταν ολοκαίνουργιο και που το φόρεσα πρώτη φορά απόψε». Την έπιασα απ’ το μπράτσο και την πήγα στο παρκάκι με τη βρυσούλα. Παίρνοντας με τις χούφτες μου νερό, καθάρισα τη ράχη του παλτού της απ’ τα γιαούρτια, που σχηματίζανε μια διαγώνιο από τους ώμους στους γοφούς. Με κάτι χαρτομάντιλα που βρέθηκαν, προσπάθησα να καθαρίσω και τα τελευταία υπολείμματα στη γούνα. Μα ίσως δεν τα κατάφερα καλά, και το παλτό της φάνταζε σα λεηλατημένο. Προσπάθησα να την παρηγορήσω όσο μπορούσα. Κι όταν συνήλθε πια και φώναξε ένα ταξί και ήταν να χωρίσουμε, μου φίλησε άξαφνα το χέρι και μου είπε: «Και να σκεφτείτε πως σας είχα για χαφιέ!».

Ντίνος Χριστιανόπουλος: Το γιαούρτι ( Παραφυάδα, τεύχος 5, 1989)

ROBERT MAPPLETHORPE 1

ΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ

PROYECTO DE LEY REGULADORA DE LA RECTIFICACIÓN
REGISTRAL DE LA MENCIÓN
RELATIVA AL SEXO DE LAS PERSONAS
Exposición de motivos
La presente Ley tiene por objeto regular los requisitos
necesarios para acceder al cambio de la inscripción
relativa al sexo de una persona en el Registro Civil,
cuando dicha inscripción no se corresponde con su verdadera
identidad de género. Contempla también el
cambio del nombre propio para que no resulte discordante
con el sexo reclamado.
La transexualidad, considerada como un cambio
de la identidad de género, ha sido ampliamente estudiada
ya por la medicina y por la psicología. Se trata
de una realidad social que requiere una respuesta del
legislador, para que la inicial asignación registral del
sexo y del nombre propio puedan ser modificadas, con
la finalidad de garantizar el libre desarrollo de la personalidad
y la dignidad de las personas cuya identidad
de género no se corresponde con el sexo con el que
inicialmente fueron inscritas.
De acuerdo con la regulación que se establece en
esta Ley, la rectificación registral del sexo y el cambio
del nombre se dirigen a constatar como un hecho cierto
el cambio ya producido de la identidad de género, de
manera que queden garantizadas la seguridad jurídica y
las exigencias del interés general. Para ello, dicho cam-
bio de identidad habrα de acreditarse debidamente, y la
rectificación registral se llevará a cabo de acuerdo con
la regulación de los expedientes gubernativos del
Registro Civil.
Mediante esta Ley España se suma a aquellos países
de nuestro entorno que cuentan con una legislación
específica que da cobertura y seguridad jurídica a la
necesidad de la persona transexual, adecuadamente
diagnosticada, de ver corregida la inicial asignación
registral de su sexo, asignación contradictoria con su
identidad de género, así como a ostentar un nombre que
no resulte discordante con su identidad.
Por último, se reforma mediante esta ley el artículo
54 de la Ley del Registro Civil de 8 de junio de 1957.
Para garantizar el derecho de las personas a la libre
elección del nombre propio, se deroga la prohibición de
inscribir como nombre propio los diminutivos o variantes
familiares y coloquiales que no hayan alcanzado
sustantividad.
Artículo 1. Legitimación.
Toda persona de nacionalidad española, mayor de
edad y plenamente capaz podrα solicitar la rectificación
de la mención registral del sexo.
La rectificación del sexo conllevará el cambio del
nombre propio de la persona, a efectos de que no resulte
discordante con su sexo registral.
Artículo 2. Procedimiento.
La rectificación de la mención registral del sexo se
tramitará y acordará con sujeción a las disposiciones de
esta Ley, de acuerdo con las normas establecidas en la
Ley del Registro Civil de 8 de junio de 1957 para los
expedientes gubernativos.
En la solicitud de rectificación registral se deberá
incluir la elección de un nuevo nombre propio, salvo
cuando la persona quiera conservar el que ostente y
éste no induzca a error en cuanto al sexo con arreglo al
artνculo 54 de la Ley del Registro Civil.
Artículo 3. Autoridad competente.
La competencia para conocer de las solicitudes de
rectificación registral de la mención del sexo corresponderá
al Encargado del Registro Civil del domicilio
del solicitante.
Artículo 4. Requisitos para acordar la rectificación.
1. La rectificación registral de la mención del sexo
se acordará una vez que la persona solicitante acredite:
a) Que le ha sido diagnosticada disforia de género.
La acreditación del cumplimiento de este requisito se
realizará mediante informe de médico o psicólogo colegiado.
b) Que ha sido tratada médicamente durante al
menos dos años para acomodar sus características físicas
a las correspondientes al sexo reclamado. La acreditación
del cumplimiento de este requisito se efectuará
mediante informe del médico colegiado bajo cuya
dirección se haya realizado el tratamiento.
2. La concesión de la rectificación registral de la
mención del sexo de una persona no precisará que el
tratamiento médico haya incluido cirugía de reasignaciσn
sexual.
Artículo 5. Efectos.
1. La resolución que acuerde la rectificación de la
mención registral del sexo tendrá efectos constitutivos
a partir de su inscripción en el Registro Civil.
2. La rectificación registral permitirá a la persona
ejercer todos los derechos inherentes a su nueva condición.
3. El cambio de sexo y nombre acordado no alterará
la titularidad de los derechos y obligaciones jurídicas
que pudieran corresponder a la persona con anterioridad
a la inscripción del cambio registral.
Artículo 6. Notificación del cambio registral de sexo.
1. El Encargado del Registro Civil notificará de
oficio el cambio de sexo y de nombre producido a las
autoridades y organismos que reglamentariamente se
determine.
2. El cambio de sexo y nombre obligará a quien lo
hubiere obtenido a solicitar la emisión de un nuevo
documento nacional de identidad ajustado a la inscripción
registral rectificada. En todo caso se conservará el
mismo número del documento nacional de identidad.
3. La nueva expediciσn de documentos anteriores
a la rectificación registral sólo se realizará a petición
del interesado. En todo caso, la nueva documentación
expedida deberá conservar la indicación del número de
documento nacional de identidad para garantizar la
adecuada identificación de la persona.
Artículo 7. Publicidad.
No se dará publicidad sin autorización especial de la
rectificación registral.
Disposición transitoria única. Exoneración de la acreditación
de requisitos para la rectificación de la
mención registral del sexo.
La persona que, mediante informe de médico colegiado
o certificado del médico del Registro Civil, acredite
haber sido sometida a cirugía de reasignaciσn
sexual con anterioridad a la entrada en vigor de esta
Ley, quedará exonerada de acreditar los requisitos previstos
por el artículo 4.1.