ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ 15ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΑΛΛΟΦΩΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Με την πρώτη από τις δύο βιογραφίες που γυρίστηκαν για τον άνθρωπο που άλλαξε τη μόδα όπως τη γνωρίζουμε, το «Yves - Saint Laurent» του Χαλίλ Λεσπέρ που άνοιξε το πρόγραμμα «Panorama Special» στο 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου και έχει φτάσει τα 18.000.000 σε εισπράξεις στα γαλλικά ταμεία, ανοίγει την αυλαία του το 15ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου την Τετάρτη 19 Μαρτίου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, ορίζοντας το dress code για το δεκαήμερο που θα ακολουθήσει μέχρι και τις 26 Μαρτίου, όπου το Φεστιβάλ θα ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη από την Πέμπτη 27 Μαρτίου έως και την Τετάρτη 2 Απριλίου. (flix.gr)

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ

Οι gay συγγραφείς δεν διεκδικούν το δικό τους ράφι

Ο βραβευμένος με Booker Αγγλος συγγραφέας Αλαν Χόλινγκχερστ μιλά για το καινούργιο βιβλίο του και την Αγγλία τού χθες και του σήμερα

Του ΓΙΑΝΝΗ Ε. ΣΤΑΜΟΥ (enet.gr, 11/3/2014)

Ενας παράξενος ποιητής, ονόματι Σεσίλ Βάλανς, εισέρχεται στον περίκλειστο χώρο μιας παραδοσιακής αγγλικής οικογένειας των αρχών του 20ού αιώνα και καθορίζει το παρόν και το μέλλον της. Στο «Παιδί του ξένου» (Εκδόσεις «Καστανιώτη», Μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), ο Αλαν Χόλινγκχερστ εναλλάσσει πρόσωπα και χρόνους, ακολουθώντας το νήμα που αφήνει πίσω της η φήμη.

Η αλήθεια αχνοφαίνεται και αποκρύβεται μέσα από τη σχετικότητα των αναμνήσεων εκείνων που συνάντησαν τον Σεσίλ Βάλανς, μέσα από μια ιστορία που, όπως και τα προηγούμενα βιβλία του Αγγλου συγγραφέα, έχει ως σημείο αναφοράς μια ομοφυλοφιλική σχέση.

Εχοντας κερδίσει το βραβείο Booker για τη «Γραμμή της Ομορφιάς» (2004) και με διθυραμβικές κριτικές σε κάθε νέα του συγγραφική απόπειρα, ο 60χρονος Αλαν Χόλινγκχερστ χαρακτηρίζεται σήμερα ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Αγγλους συγγραφείς. Με αφορμή την αποψινή παρουσίαση του νέου του βιβλίου στον «Ιανό», συναντήσαμε τον Αλαν Χόλινγκχερστ και συζητήσαμε για την Αγγλία τού χθες και του σήμερα, την ευτέλεια της σύγχρονης πολιτικής σκηνής και τη σχετικότητα της μνήμης. Για τους μεγάλους δημιουργούς που έμειναν για πάντα στην αφάνεια και την αλήθεια που σε ορισμένες περιπτώσεις μένει για πάντα στο σκοτάδι.

- Τι έχει αλλάξει από την Αγγλία της Θάτσερ μέχρι σήμερα;

«Η ίδια η Θάτσερ υπήρξε η μεγάλη αλλαγή για την Αγγλία. Τέλειωσε μια μακρά περίοδος που η αριστερά είχε μια δυναμική παρουσία. Αυτή ήταν η μεγάλη αλλαγή. Οταν ήρθε στην εξουσία το εργατικό κόμμα του Μπλερ, συνέχισε με ελάχιστες αλλαγές την ίδια πολιτική. Σήμερα ο πολιτικός λόγος έχει σχεδόν ευτελιστεί. Οι κυβερνήσεις γίνονταν ολοένα και πιο προσωποκεντρικές. Ο κόσμος έχασε την πίστη του στην πολιτική. Αυτή είναι εξάλλου και η αιτία που όλο και λιγότεροι συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες. Η αίσθηση ότι δεν είμαστε πλέον κυρίαρχοι της μοίρας μας αλλά έρμαια οργανισμών και τραπεζών που είναι πέρα από κάθε νομοθεσία. Αποκορύφωμα της αρνητικής πολιτικής του ήταν και η συμμετοχή της Αγγλίας στον πόλεμο του Ιράκ. Ο Τόνι Μπλερ ωστόσο έκανε και θετικά πράγματα σε επίπεδο δημόσιου βίου, όπως επί παραδείγματι αναφορικά με τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, το σύμφωνο συμβίωσης, την εξισορρόπηση των ορίων ηλικίας όπου μια σεξουαλική επαφή κρίνεται νόμιμη και πολλά άλλα. Τα πράγματα στη ζωή, όπως και στην πολιτική, είναι περίπλοκα. Δεν είναι ποτέ άσπρα ή μαύρα».

- Πώς αντιλαμβάνεστε τις έννοιες της μνήμης και του χρόνου και πώς τις διαχειρίζεστε στο έργο σας;

«Η ανθρώπινη μνήμη είναι πολύ σχετική. Οσο περνά ο χρόνος οι μνήμες μας χάνουν την επαφή τους με τα αληθινά γεγονότα. Εξελίσσονται, λαμβάνουν το δικό τους χώρο και γίνονται αυθύπαρκτες. Στο νέο μου βιβλίο αναφέρομαι και στη σχετικότητα μιας ανάμνησης που στο πέρασμα του χρόνου καθιερώνεται και γίνεται αντιληπτή ως ένα αντικειμενικό γεγονός. Στις περισσότερες περιπτώσεις ωστόσο πρόκειται για ένα κράμα αλήθειας και φαντασίας και ως εκ τούτου μία μυθοπλασία. Καθένας δομεί τις αναμνήσεις του με τα δικά του κριτήρια και τους δικούς του σκοπούς. Αν συναντήσεις επί παραδείγματι δύο ανθρώπους που έχεις να δεις τριάντα χρόνια και συζητήσεις για το ίδιο γεγονός, θα διαπιστώσεις ότι ο καθένας θα διηγηθεί τη δική του εκδοχή. Εκεί εισέρχεται και το ζήτημα της αξιοπιστίας μιας μαρτυρίας στη συγγραφή ενός ιστορικού βιβλίου. Πώς μπορεί να ενταχθεί μια μαρτυρία στο συλλογικό ιστορικό σώμα. Αυτό ακριβώς αναζητώ και σε αυτό το βιβλίο. Κατά πόσο μπορούμε να θεωρήσουμε αναμφισβήτητο το παρελθόν. Κατά πόσο μπορούμε να το εμπιστευτούμε».

- Θεωρείτε ότι η αλήθεια έρχεται πάντα στο φως;

«Οχι. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος μυθιστορημάτων, όπου κάθε μυστικό έρχεται στο φως και όλα τα μυστήρια ξεδιαλύνονται. Κάπως έτσι ήταν το πρώτο μου βιβλίο. Η ζωή όμως δεν είναι έτσι. Είναι αβέβαιη και περίπλοκη. Αυτό που λέω πλέον στα βιβλία μου είναι ότι κάποια πράγματα δεν θα τα μάθουμε ποτέ. Παρόμοια και κάποια ερωτήματα θα μείνουν για πάντα αναπάντητα. Ακόμη και για τα προσφιλή μας πρόσωπα».

- Πώς αντιλαμβάνεστε την επίσημη Ιστορία;

«Δεν μπορώ να πω ότι ενδιαφέρομαι ιδιαίτερα για την Ιστορία. Κυρίως με ενδιαφέρουν οι ιστορίες κάποιων πολύ καλών συγγραφέων που εξαφανίστηκαν στο πέρασμα του χρόνου ή κάποιοι άλλοι που παρ' όλο που ήταν μέτριοι, διασώθηκαν. Αν επισκεφθείς ένα παλαιοβιβλιοπωλείο θα αντικρίσεις ολόκληρα ράφια με βιβλία άγνωστων συγγραφέων που πριν από πενήντα χρόνια θεωρούνταν ιδιοφυΐες. Ολο αυτό αναφορικά με τη λογοτεχνική φήμη με έλκει. Είναι συναρπαστική η στιγμή που θα ανακαλύψεις έναν ελάσσονα ποιητή. Παρ' όλα αυτά "Το παιδί του ξένου" γίνεται αντιληπτό και ως ιστορικό μυθιστόρημα. Μια ιστορία που ξεκινά από το εγγύτερο παρελθόν και φτάνει μέχρι τις μέρες μας. Θεωρώ όμως ότι δεν θα ήμουν σε θέση να γράψω ένα μυθιστόρημα που να αναφέρεται στο μακρινό παρελθόν. Δεν θα είχα κανένα σημείο αναφοράς με το παρόν. Δεν θα είχα καμία σύνδεση. Θα βασιζόταν αποκλειστικά σε ιστορική έρευνα».

- Καταφύγατε σε ιστορικές πηγές για να γράψετε «Το παιδί του ξένου»;

«Για το "Παιδί του ξένου" και γενικά την Αγγλία της δεκαετίας του '30 έχω επηρεαστεί πρωτίστως από τα λογοτεχνικά μας αναγνώσματα. Ειδικά στο πρώτο μέρος η επιρροή του Εντουαρντ Φόρστερ (1879-1970) είναι έκδηλη. Στα μυθιστορήματα της εκάστοτε ιστορικής περιόδου ναι μεν χάνεις από την άποψη των γεγονότων, αλλά θα αντιληφθείς στοιχεία για τη γλώσσα και την καθημερινότητα των ανθρώπων που δύσκολα θα βρεις σε ένα αμιγώς ιστορικό βιβλίο. Ποτέ δεν διαχειρίστηκα την Ιστορία με αμιγώς ακαδημαϊκό τρόπο».

- Τι είναι αυτό που θα επιθυμούσατε να έχει διατηρηθεί από την Αγγλία του '30;

«Οι άνθρωποι συνηθίζουν να ωραιοποιούν το παρελθόν και αυτό προσπαθώ να ερευνήσω και στα βιβλία μου. Δεν μου αρέσει να εξιδανικεύω το παρελθόν. Τελευταία στην Αγγλία επικρατεί μια παράξενη τρέλα που έχει να κάνει με την έλξη που ασκεί στους Βρετανούς η εποχή πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια εποχή με ισχυρές ταξικές διαφορές, υπηρέτες κ.ο.κ. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της παράξενης μανίας φαίνεται και στην απήχηση που έχει στο κοινό η τηλεοπτική σειρά "Downton Abbey". Στο "Παιδί του ξένου" αποπειράθηκα να μυήσω τον αναγνώστη σε αυτό τον κόσμο και να εξετάσω και άλλες πτυχές του. Υπάρχει μια δόση νοσταλγίας για αυτό το παρελθόν, αλλά δεν θα ήθελα να ζω εκείνη την περίοδο. Οι πρωταγωνιστές των βιβλίων μου είναι πάντοτε ομοφυλόφιλοι, άρα από συγγραφική άποψη εκείνες οι εποχές θα μου προσέφεραν πλουσιότερο υλικό, μιας και οι σχέσεις μεταξύ ομοφυλόφιλων ήταν παράνομες και έμεναν συνήθως στο σκοτάδι. Οι σημερινές συνθήκες όμως από άποψη ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι σαφώς καλύτερες».

- Η σεξουαλική απελευθέρωση της δεκαετίας του '60 μήπως είχε ως αντίτιμο τον περιορισμό της αισθαντικότητας και του ερωτισμού;

«Δεν θα έλεγα ότι έχει περιοριστεί, αλλά ότι έχει μεταβληθεί. Σήμερα περισσότερο προσδοκούμε σε στιγμιαίες απολαύσεις. Οι ερωτικές σχέσεις παλιότερα ήταν πιο συναρπαστικές εξαιτίας και των περιορισμών που ίσχυαν. Η έλλειψη ευαισθησίας και αισθαντικότητας αποτελεί το ακριβό τίμημα όλων των σημερινών ελευθεριών. Ενα ζήτημα που εξετάζω σε αυτό το βιβλίο είναι και ο περίκλειστος κόσμος των ιδιωτικών βίων. Σήμερα βέβαια, με την εξάπλωση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να γνωρίζονται ανά πάσα στιγμή. Τη δεκαετία του '60 η σεξουαλική απελευθέρωση είχε και έντονη πολιτική χροιά, συνδεόταν με τα ανθρώπινα δικαιώματα».

- Θεωρείτε ότι τα μυθιστορήματά σας έσπασαν κάποια ισχυρά στερεότυπα;

«Το εύχομαι (γέλια). Οταν ξεκίνησα να γράφω στις αρχές της δεκαετίας του '80, εξιστορούσα καταστάσεις διαδεδομένες στην Αγγλία, που κανείς ωστόσο δεν είχε αγγίξει σε επίπεδο λογοτεχνικό. Αυτό βέβαια το θεωρώ και ως μια ευκαιρία να εξερευνήσω τα εν λόγω πεδία».

- Θεωρείτε ότι υπάρχει σήμερα gay λογοτεχνία με τη συμβατική έννοια του όρου;

«Ολο και λιγότερο. Η gay λογοτεχνία αναπτύχθηκε κυρίως όταν συνδέθηκε σε επίπεδο πολιτικής και ειδικότερα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Οταν η διεκδίκηση των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ήταν ακόμη σε πολύ αρχικό στάδιο. Μετά ήρθε η μεγάλη κρίση με το AIDS και το θέμα είχε χαρακτήρα κατεπείγοντος. Σήμερα το φαινόμενο να υπάρχουν ράφια σε βιβλιοπωλεία με αποκλειστικά gay θεματολογία έχει εκλείψει και θεωρώ ότι είναι απόλυτα ορθό μιας και είμαστε μέρος ενός συνόλου. Οι σύγχρονοι ομοφυλόφιλοι συγγραφείς εξακολουθούμε να έχουμε στα βιβλία μας gay θεματολογία, αλλά δεν αυτοπροσδιοριζόμαστε ως μια ειδική κατηγορία. Δεν λέμε σήμερα για παράδειγμα "να ένας πολύ καλός gay συγγραφέας". Λέμε απλά "ένας καλός συγγραφέας" και αυτό θεωρώ ότι είναι το σωστό».

- Ξεκινήσατε να γράφετε από την παιδική σας ηλικία ποίηση, αλλά καταλήξατε να γράφετε μυθιστορήματα και μάλιστα ογκωδέστατα.

«Δεν είναι εύκολο να γράψεις μυθιστόρημα σε μικρή ηλικία. Βρίσκεσαι ακόμη σε μια κατάσταση αναζήτησης. Εκανα βέβαια κάποιες απόπειρες να γράψω μυθιστορήματα στα 16 μου, αλλά πάντα εγκατέλειπα. Το πρώτο μου ολοκληρωμένο μυθιστόρημα ήρθε στα 34 και ήταν όταν σταμάτησα να γράφω ποίηση. Κάποια στιγμή προσπάθησα να ξαναγράψω ποίηση, αλλά όπως την άφησα εγώ, έτσι με άφησε κι εκείνη».

DRAMAS Y COMEDIAS

 
Δεν θέλω πιά άλλα δράματα στη ζωή μου,
μόνο κωμωδίες διασκεδαστικές,
γι' αυτό μην μου έρχεσαι με ιστορίες
για ζήλιες, κλάψες και τραγωδίες, όχι.
Fangoria 

Ο ΟΡΕΣΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΥΛΑΔΗΣ ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ

Orestes and Pylades, or The San Ildefonso Group - ca. 10 B.C.

Museo Nacional del Prado, Madrid

The San Ildefonso Group was discovered in Rome in 1623 and arrived at the palace of La Granja de San Ildefonso one hundred years later.
This work shows Orestes and Pylades, legendary models of friendship, offering a sacrifice after having returned to Tauris with the image of Artemis (the statuette on the right). This act purified Orestes, freeing him from his divine punishment. Other authors identified these statues as the brothers Castor and Pollux.
In modern times, the Roman portrait of Antinuous was added to the left torso. A creation of Augustan classicism, this group of sculptures is a superb reflection of that period’s eclecticism.
The earliest reference to this group dates from 1623 at the Villa Ludovisi in Rome, where it belonged to Cardinal Massimi. Following the Cardinal’s death, the piece became a part of the collections of Christine of Sweden. It then entered the collection of the first Bourbon king of Spain, Felipe V (1683-1746).  [museodelprado.es]

ΛΕΟΠΟΛΝΤΟ ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΕΡΟ (1948-2014)

Leopoldo María Panero (Spain, 16/6/1948 – 5/3/2014)

ΣΤΟΝ ΦΡΑΝΘΙΣΚΟ

Απαλός όπως ο κίνδυνος διέσχισες μια μέρα
με το αδύναμο χέρι σου τα εύθραυστα μεσάνυχτα
και το χέρι σου άξιζε τη ζωή μου και ζωές πολλές
και τα χείλη σου σχεδόν βουβά μαρτυρούσαν την σκέψη.
Πέρασα μια νύχτα σε σένα κολλημένος σαν σ' ενα δένδρο
της ζωής
γιατί ήσουν απαλός οπως ο κίνδυνος,
όπως ο κίνδυνος να ζήσω ξανά.

LEOPOLDO MARÍA PANERO / ΙΣΠΑΝΙΑ

Η έλξη των ομωνύμων. Ανθολογία ομο-ερωτικής ποίησης (Οδυσσέας, 2005)

Leopoldo María Panero admited of himself that he was a "Communist, homosexual and paranoid schizophrenic"—who lived in a mental hospital—an "outsider" poet of startling originality and sensuous impact.

CODY FERGUSON - 1

Cody Furguson

LOOKING. 2ος ΚΥΚΛΟΣ

LOOKING (2nd season)

HBO is renewing the gay drama series Looking for a second season, the cable network announced on Wednesday.

The series follows three gay friends in San Francisco played by Jonathan Groff (Patrick), Frankie J Alvarez (Agustín) and Murray Bartlett (Dom). The eight-episode first season concludes on 9 March.

Season two will start shooting later this year in the Bay Area of California. Lauren Weedman (Doris), Raul Castillo (Richie) and Russell Tovey (Kevin) are being promoted to series regulars for the second season.

ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΕΛΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟ SEX ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΑΤΕ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ - 6

Eduardo Naranjo

Νταίβιντ Ρόυμπιν: Όλα όσα θέλατε πάντα να μάθετε για το sex 

 και δεν τολμούσατε να ρωτήσετε (Βίπερ, 1969)

ΑΛΑΝ ΧΟΛΙΝΓΚΧΕΡΣΤ. Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Ανταίος Χρυσοστομίδης: Οι κεραίες της εποχής μου (Καστανιώτης, 2012)

Ο ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΣΑΝ ΝΑΥΤΗΣ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ

Ο ΜΗΝΑΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΣΑΝ ΝΑΥΤΗΣ ΜΕ ΣΗΜΑΙΑ

πίνακας του Ανδρέα Καραγιαν , λάδι σε λινό, 120εκ.x 80εκ.

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΣΤΗΝ ΟΥΓΚΑΝΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανέστειλε το δάνειο στην Ουγκάντα εξαιτίας του νόμου κατά της ομοφυλοφιλίας

skai.gr, 28//2/2014

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανέστειλε τη χορήγηση δανείου ύψους 90 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ουγκάντα για το εθνικό σύστημα υγείας εξαιτίας του νόμου που ποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία, σε μία ασυνήθιστη κίνηση για έναν οργανισμό ο οποίος δεν εμπλέκεται σε εσωτερικά πολιτικά ζητήματα.
"Αναστείλαμε το σχέδιο και θα το επανεξετάσουμε για να διασφαλίσουμε ότι οι αναπτυξιακοί στόχοι δεν θα επηρεαστούν αρνητικά από την εφαρμογή αυτού του νέου νόμου", αναφέρει σε email του ο εκπρόσωπος του Οργανισμού Ντέιβιντ Θέις.
Ο πρόεδρος της Ουγκάντας Γιουέρι Μουσέβενι υπέγραψε στις αρχές της εβδομάδας ένα νομοσχέδιο που αυστηροποιεί τους ήδη αυστηρούς νόμους κατά των ομοφυλοφίλων και προβλέπει ακόμη και την ποινή ισόβιας κάθειρξης για συγκεκριμένες παραβάσεις καθιστώντας μάλιστα ποινικό αδίκημα την μη καταγγελία όσων παραβιάζουν τον νόμο.
Η Παγκόσμια Τράπεζα, ένα διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα το οποίο παρέχει οικονομική και τεχνική βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες για αναπτυξιακά έργα με στόχο τη μείωση της φτώχειας και εδρεύει στην Ουάσινγκτον, συνήθως δεν εμπλέκεται σε εσωτερικά πολιτικά ζητήματα καθώς και σε ζητήματα όπως τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων για να αποφύγει τον ανταγωνισμό μεταξύ των 188 χωρών-μελών.
Ο πρόεδρος του οργανισμού Τζιμ Γιονγκ Κιμ, ωστόσο, σε email του προς τους εργαζόμενους στην Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει ότι το ίδρυμα αντιτίθεται στις διακρίσεις και ότι θα προστατεύσει την ασφάλεια όλων των υπαλλήλων του. Επισημαίνει ακόμη ότι η ψήφιση του νόμου στην Ουγκάντα δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό καθώς 83 χώρες σήμερα απαγορεύουν δια νόμου την ομοφυλοφιλία και σε περισσότερες από 100 ισχύουν διακρίσεις κατά των γυναικών.
Η ομοφυλοφιλία είναι παράνομη σε 37 κράτη της Αφρικής, περιλαμβανομένης της Ουγκάντας όπου θεωρείται ποινικό αδίκημα από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας.
Η αναστολή της χορήγησης του δανείου ακολουθεί την ανακοίνωση της Δανίας και της Νορβηγίας ότι θα παγώσουν τις δωρεές προς την Ουγκάντα εξαιτίας του νόμου. Και άλλες δωρήτριες χώρες σχεδιάζουν να πράξουν αναλόγως, ενώ οι ΗΠΑ-το μεγαλύτερο μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας-ανακοίνωσε ότι θα αναθεωρήσει τη σχέση της με την Ουγκάντα.

ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ ΣΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας

«Σκουάντρα Ατζούρα» με το ουράνιο τόξο των γκέι

protothema.gr, 28/2/2014

Ένα κορδόνι στα χρώματα της ομοφιλοφυλικής κοινότητας θα φορούν οι Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο φιλικό με την Ισπανία

Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας αναλαμβάνει η ιταλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία, όπως μεταδίδει η ιστοσελίδα της «Marca». 

Στο φιλικό παιχνίδι απέναντι στην Ισπανία την ερχόμενη Τετάρτη, η «σκουάντρα ατζούρα» θα αγωνιστεί με ένα επιπλέον αξεσουάρ στην εμφάνισή της: οι ποδοσφαιριστές θα φορούν ένα κορδόνι στα χρώματα της γκέι κοινότητας, αν και ο αντιπρόεδρος της ομοσπονδίας Ντεμέτριο Αλμπερτίνι, ανασκευάζοντας την αρχική δήλωση του προέδρου Τζιανκάρλο Αμπέτε, τόνισε πως κάτι τέτοιο θα είναι προαιρετικό. 
Σύμφωνα με όσα γράφονται πάντως, ο ομοσπονδιακός τεχνικός Τσεζάρε Πραντέλι, θα είναι ο άνθρωπος που θα μοιράσει τα τρίχρωμα κορδόνια και μένει να φανεί αν θα υπάρξει διεθνής που θα αντιδράσει ή όχι, αφού στο παρελθόν υπήρξαν ποδοσφαιριστές που είχαν δηλώσει πως οι ομοφυλοφιλία δεν έχει θέση στο χώρο.