ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ. ΒΟΥΡΔΟΥΛΙΕΣ ΣΕ ΔΥΟ ΑΝΔΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Ινδονησία: Bουρδουλιές σε δύο άνδρες που κατηγορούνται για ομοφυλοφιλία

tanea.gr, 11/5/2017

Με 80 βουρδουλιές έκαστος κινδυνεύουν να τιμωρηθούν δύο άνδρες στην Ινδονησία, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη με την κατηγορία ότι είναι ομοφυλόφιλοι. Η υπόθεση προκαλεί θύελλα αντιδράσεων από ανθρωπιστικές οργανώσεις μόλις δύο ημέρες μετά την καταδίκη του χριστιανού κυβερνήτη της Τζακάρτα σε δύο χρόνια φυλάκιση για προσβολή του Iσλάμ. 

Επιφέροντας ένα ακόμη πλήγμα στην κοσμική εικόνα της πιο πολυπληθής μουσουλμανικής χώρας του κόσμου, ο εισαγγελέας της επαρχίας Ατσε δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, ηλικίας 20 και 23 ετών «ομολόγησαν» ότι είχαν ομοφυλοφιλική σχέση, το οποίο αποδεικνύεται αφενός από βίντεο και αφετέρου από άλλο υλικό το οποίο βρέθηκε στο μικρό διαμέρισμα το οποίο νοίκιαζαν μαζί. 

Οι δύο άνδρες συνελήφθησαν στα τέλη Μαρτίου έπειτα από καταγγελία περιοίκων, οι οποίοι υποψιάζονταν ότι είναι ομοφυλόφιλοι και είχαν βάλει στόχο «να τους πιάσουν στα πράσα».

Στο βίντεο, το οποίο τραβήχτηκε από κινητό τηλέφωνο και χρησιμοποιείται ως αποδεικτικό υλικό, φαίνεται ο ένας άνδρας γυμνός να προσπαθεί να καλέσει σε βοήθεια και ο άλλος να σπρώχνεται κατ’ επανάληψη από άλλον άνδρα, ο οποίος εμποδίζει τους δύο νεαρούς να βγουν από το διαμέρισμα. 

Βάσει νέου νόμου, ο οποίος επιβλήθηκε προ δύο ετών στην Ατσε, τη μοναδική επαρχία της Ινδονησίας που εφαρμόζει τον νόμο της σαρία, οι δύο άνδρες θα είναι οι πρώτοι που θα μαστιγωθούν για ομοφυλοφιλία. 

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 160

μοντέλο: Csaba Szigeti

φωτογραφία: Marc Spielberg

ΖΩΑ ΚΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

Τα ζώα μπορεί να είναι γκέι; 

Ναι, απαντούν οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Χαβάης μετά από μελέτη μιας αποικίας θαλάσσιων πουλιών.

Η έρευνά τους έδειξε ότι το 33% των ζευγαριών που υπήρχαν σε αυτή την αποικία ήταν δύο θηλυκά πτηνά.

Αφού ζευγάρωναν με αρσενικά, τα πτηνά αυτά φωλιάζουν με τις συντρόφους τους και μεγάλωναν μαζί τα μικρά τους.

Μάλιστα, ορισμένοι βιολόγοι ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει ομοφυλοφιλική συμπεριφορά σε περισσότερα από 1.500 διαφορετικά είδη.

Can animals be gay?

It is the question baffling wildlife experts across the globe – can animals be homosexual?

By Nick Collins (telegraph.co.uk)

According to Darwin, the sexual impulses of animals are designed to cause reproduction, and are therefore necessarily heterosexual.

But new research suggests homosexual animals – often dismissed by biologists as the exceptions that prove the rule – may be more common than previously thought.

A study of an albatross colony at the University of Hawaii revealed that one third of the 'couples', who commit to each other for life, consist of two females.

After mating with males, the pairs of females nest with their 'wives' and incubate their eggs together .

The exceptional trend had previously gone unnoticed because male and female albatrosses are virtually indistinguishable from each other.

Some biologists claim 'gay' animal behaviour has been spotted in 1,500 different species, and reliably recorded in a third of these cases.

According to research, about a fifth of captive king penguins are gay, while it is common for male black swans to raise cygnets as a couple – possibly to provide better protection.

Male dung flies, meanwhile, appear to mate with other males with the aim of exhausting them and thereby reducing the competition for females.

Behaviour that appears to be gay has been observed in giraffes, butterflies, koalas, dolphins, octopuses and sheep, to name but a few.

Petter Bockman, an expert on homosexuality in animals from the University of Oslo, told the Daily Mail: "If you ask: 'Can animals be gay?' the short answer is: 'Yes.' 'Gay' is a human word, however, so we prefer to use the word 'homosexual' for animals.

"Sexuality is not just about making babies, it is also about making the flock work. For some animals, homosexuality is normal flock behaviour."

Scientists are divided over the significance of such findings. Bruce Bahemihl, a gay biologist at the University of Wisconsin, said researchers assume animals are not gay because of a "heterosexual bias".

Others argue that animals are programmed to be heterosexual in order to survive. Dr Antonio Pardo, professor of bioethics at the University of Navarre, Spain, said: "Homosexuality does not exist in animals.

"Nevertheless, the interaction of other instincts, such as dominance, can result in behaviour that appears to be homosexual."

Professor Paul Harvey, head of zoology at the University of Oxford, said it is wrong to use examples of animals to support arguments over whether it is 'natural' to be gay.

He said: "It is a huge mistake to think studying homosexuality in animals gives us a greater understanding of human behaviour.

"If you want to know why humans are gay, ask a human."

Η ΡΩΣΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ: "Ο ΜΑΚΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΓΚΕΪ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ"

Λίβελος από ρωσική εφημερίδα κατά Μακρόν: Είναι κρυφά ομοφυλόφιλος που στηρίζεται από γκέι μαφιόζους

Με διόλου κολακευτικά λόγια χαρακτηρίζει τον Εμανουέλ Μακρόν μία ρωσική εφημερίδα αναφέροντας στο επίμαχο άρθρο της πως πρόκειται για έναν γκέι ψυχοπαθή που μισεί τη χώρα του.

Το άρθρο της "Komsomolskaya Pravda" μίας ρωσικής ταμπλόιντ, υποστηρίζει ότι ο Μακρόν δεν αγαπάει τη Γαλλία αλλά μόνο τον εαυτό του. 

Επικαλούμενο τις θεωρίες του Ιταλού ψυχιάτρου, Αντριάνο Σαγκατόρι, το επίμαχο άρθρο σχολιάζει: "Όπως όλοι οι ψυχοπαθείς, έτσι και ο Μακρόν πιστεύει στον υψηλότερο σκοπό του. Ο Μακρόν δεν αγαπά τη  Γαλλία και δεν θα αγωνιστεί για τους Γάλλους. Ο Μακρόν αγαπά μόνο τον εαυτό του". 

Η λέξη "ψυχοπαθής" δεν αποτελεί προσβολή για τους Ρώσους", ωστόσο η ρωσική εφημερίδα προσθέτει πως οι Γάλλοι αξίζουν να έχουν τον Mακρόν. Οι προσβλητικοί αυτοί χαρακτηρισμοί για τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας διατυπώθηκαν μετά την δημοσίευση περιοδικού για ομοφυλόφιλους όπου στο εξώφυλλό του  απεικονιζόταν με τη βοήθεια του φωτομοντάζ ο Μακρόν γυμνός από τη μέση και πάνω. 

"Αυτοί οι Γάλλοι θα περάσουν μέσα από την κόλαση της παγκοσμιοποίησης. Δεν αξίζουν τη δημοκρατία", προσθέτει η ρωσική εφημερίδα.  

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ρωσικά μέσα ενημέρωσης επέλεξαν να επιτεθούν στον Μακρόν και να αμφισβητήσουν τη σεξουαλικότητά του.

Για το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων " Sputnik", υπήρξαν οι φήμες ότι ο Μακρόν ήταν «κρυφά ομοφυλόφιλος κι ότι ζει μια διπλή ζωή κι ότι υποστηρίζεται από πολύ πλούσιους gay μαφιόζους». (protothema.gr)

ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 
Την πρώτη ημέρα του σχολείου μετά τις διακοπές, ο 17χρονος Φιλ γνωρίζει το νέο του συμμαθητή, τον γοητευτικό και μυστηριώδη Νίκολας. Και τότε το κέντρο του κόσμου του αλλάζει θέση για πάντα. Είναι ο πρώτος έρωτας, και είναι τόσο όμορφος που μπορεί να γίνει αβάσταχτος – ειδικά όταν η υπόλοιπη ζωή του μοιάζει να ταρακουνιέται βίαια από καλά κρυμμένα μυστικά. Βασισμένη στο ομώνυμο best seller του Αντρέας Στάϊνχεφελ, μια ταινία ενηλικίωσης που αναζωογονεί, ξυπνώντας μέσα σου το καλοκαίρι και μαζί τα πιο μύχια αισθήματα της εφηβείας.
Σκηνοθεσία: Jakob M. Erwa

https://www.youtube.com/watch?v=k9K9M0pEGog

ΟΛΑ ΔΙΑΛΥΟΝΤΑΙ

Όλα διαλύονται  / Melting Away /  נמס בגשם

Δραματική, Ισραήλ, 2012, 86’

Στα εβραϊκά με ελληνικούς υπότιτλους

Σκηνοθεσία: Ντορόν Εράν / Doron Eran

Σενάριο: Μπίλι Μπεν Μοσέ / Billy Ben-Moshe

Πρωταγωνιστούν: Χεν Γιάνι / Hen Yanni, Άμι Βάινμπεργκ / Ami Weinberg, Λιμόρ Γκόλντσταϊν / Limor Goldstein

Σύνοψη:

Οι γονείς του έφηβου Ασάφ τον διώχνουν από το σπίτι, όταν ανακαλύπτουν πως του αρέσει να φορά γυναικεία ρούχα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η μητέρα του προσλαμβάνει έναν ντετέκτιβ για βρει το γιο της και να του πει ότι ο πατέρας του πεθαίνει από καρκίνο. Στο νοσοκομείο, τον ετοιμοθάνατο πατέρα επισκέπτεται η Άννα, μια μυστηριώδης νοσοκόμα.

Φεστιβάλ Ισραηλινού Κινηματογράφου
Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Σάββατο 6/5/2017 , 20:00

ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΤΗΝ ΤΣΕΤΣΕΝΙΑ

Καταγγελίες για βασανισμούς και δολοφονίες ομοφυλόφιλων στην Τσετσενία

euronews, 2/5/2017

Με αφορμή την Πρωτομαγιά, ακτιβιστές υπέρ των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων διαδήλωσαν στην Αγία Πετρούπολη καταγγέλλοντας συλλήψεις και βασανισμούς γκέι ανδρών στην Τσετσενία. Υποστηρίζουν ότι οι αρχές έχουν συλλάβει πάνω από 100 άνδρες και ότι τουλάχιστον 3 σκοτώθηκαν μετά από βασανιστήρια. «Οι αρχές της Τσετσενίας αρνούνται να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους. Αρνούνται ότι υπάρχουν και αρνούνται ότι υπάρχει πρόβλημα. Εμείς είμαστε εναντίον», δήλωσε ένας ακτιβιστής.

Οι υπουργοί Εξωτερικών πέντε χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με επιστολή τους προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ζητούν από την ρωσική κυβέρνηση να προασπίσει τα δικαιώματα της κοινότητας των ομοφυλοφίλων στην Τσετσενία, μετά τις καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τις οποίες οι ομοφυλόφιλοι στην Δημοκρατίας της Τσετσενίας διώκονται, φυλακίζονται και εξοντώνονται.

Την επιστολή, αντίγραφο της οποίας διαθέτει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (Agence France-Presse) και την οποία αναμετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Tass, υπογράφουν οι υπουργοί Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Ολλανδίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Σουηδίας , Μπόρις Τζόνσον, Μπέρτ Κούντερς, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, Ζαν Μαρκ Ερό και Μάργκοτ Βάλστρεμ.

«Αγαπητέ συνάδελφε, ανησυχούμε βαθύτατα μετά τις πολυάριθμες εκθέσεις διεθνών οργανισμών. Απευθύνουμε έκκληση στη ρωσική κυβέρνηση να ερευνήσει τις φοβερές αυτές καταγγελίες και να εγγυηθεί την ασφάλεια ακτιβιστών και δημοσιογράφων που ασχολούνται με το ζήτημα αυτό», αναφέρεται στην επιστολή των πέντε ευρωπαίων υπουργών.

Στην επιστολή τους με ημερομηνία 28 Απριλίου, σύμφωνα με το AFP, οι πέντε υπουργοί επισημαίνουν ότι είναι αναγκαίο να σταματήσουν οι διώξεις κατά της κοινότητας των ΛΟΑΔ στην Τσετσενία. » Καλούμε την ρωσική κυβέρνηση -γράφουν- να χρησιμοποιήσει την επιρροή της στις αρχές της Τσετσενίας , ώστε να σταματήσουν άμεσα όλες οι διώξεις, να παρασχεθεί βοήθεια στα θύματα και να παραπεμφθούν οι υπάιτιοι στν δικαιοσύνη».

Η ρωσική εφημερίδα «Νόβαγια Γκαζέτα» είχε δημοσιεύσει την 1η Μαίου στην ιστοσελίδα της άρθρο με τίτλο «Δολοφονία τιμής», αναφερόντας περιπτώσεις ομοφυλοφίλων στην Τσετσενία που εχουν συλληφθεί, φυλακισθεί ή και δολοφονηθεί επειδή ήσαν ομοφυλόφιλοι ή επειδή υπήρχαν υπόνοιες ότι είναι ομοφυλόφιλοι. Το αρμόδιο Συμβούλιο της Τσετσενίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάτπυξη της αστικής κοινωνίας, δεν εντόπισε στοιχεία που να αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς της εφημερίδας.

Στις 6 Απριλίου η αρμόδια επίτροπος για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ρωσική Ομοσπονδία Τατιάνα Μοσκάλκοβα δήλωσε ότι θα ελέγξει τις καταγγελίες. Η ίδια είπε ότι έστειλε σχετικό αίτημα στο Υ/πουργείο Εσωτερικών της Τσετσενίας, μέσω του οποίου ρωτούσε αν υπήρξαν παρόμοιες καταγγελίες στο υπουργείο για απαγωγές ομοφυλοφίλων, επικοινώνησε με «γνωστό υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», αλλά πήρε αρνητικές απαντήσεις.

Στις 20 Απριλίου ο εκπρόσωπος τύπου του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι οι ισχυρισμοί περί διώξεων ομοφυλοφίλων στην Τσετσενία δεν επιβεβαιώνεται, ενώ την ίδια μέρα η Μοσκάλκοβα υπέθεσε ότι οι αναφορές περί διώξεων ομοφυλοφίλων στην Τσετσενία, ενεδέχεται να συνιστούν «προβοκάτσια». (ert.gr, 3/5/2017)

Σκοτώστε τον γιο σας αν είναι γκέι: Η διαταγή -νόμος στην Τσετσενία διώχνει πολλούς τρομαγμένους ομοφυλόφιλους

eirinika, gr, 4/5/2017

Οι τσετσενικές Αρχές, βάσει διαταγής του προέδρου Ραμζάν Καντίροφ, φέρονται να προτρέπουν γονείς να σκοτώσουν τα ίδια τους τα γκέι παιδιά, αφού «ντροπιάζουν τη χώρα τους», σύμφωνα με την μαρτυρία ενός επιζήσαντα ο οποίος κρατήθηκε σε βασανίστηκε σε μια άτυπη «φυλακή ομοφυλοφίλων» στην Τσετσενία.

Όπως αποκάλυψε στο κανάλι France24 - χωρίς να αποκαλύψει φυσικά το όνομά του, για ευνόητους λόγους -η αστυνομία ασκεί πίεση σε οικογένειες να αντιμετωπίσουν με αυτοδικία το «σκάνδαλο» στους κόλπους τους, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα παρέμβουν οι ίδιοι.

«Ήμασταν πάντα υπό διωγμό, αλλά ποτέ δεν είχαν φτάσει τα πράγματα σε αυτό το σημείο. Λένε στους γονείς να σκοτώσουν τα παιδιά τους. Το αποκαλούν "αποκατάσταση της τιμής τους με αίμα". Βασάνιζαν επί δύο εβδομάδες έναν γκέι, προτού τελικά καλέσουν τους γονείς και τα αδέρφια του στο τμήμα. Τους είπαν: "Ο γιος σας είναι ομοφυλόφιλος, λύστε το πρόβλημα αλλιώς θα το κάνουμε εμείς».

Οι νέες αποκαλύψεις προκαλούν ανησυχία ότι η παγκόσμια κατακραυγή μετά τα δημοσιεύματα για τον ανηλεή διωγμό που έχει ξεσπάσει στο ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας εις βάρος των ομοφυλοφίλων, δεν έχει περιορίσει ούτε στο ελάχιστο την ομοφοβία της κυβέρνησης του προέδρου Ραμζάν Καντίροφ.

Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι ο Καντίροφ συνεχίζει να αρνείται ότι υφίσταται αυτός ο διωγμός, αφού κατά την άποψή του δεν υπάρχει ούτε ένας ομοφυλόφιλος Τσετσένος.

Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΓΚΕΪ ΣΤΗΝ ΠΓΔΜ

Και ξαφνικά η Ντόϊτσε Βέλλε, όπως και τα εδώ στηρίγματα του "σλαβομεκεδονισμού", θυμήθηκαν με αφορμή τους ομοφυλόφιλους πόσο καταπιεστικό είναι το καθεστώς του Γκρουέφσκι. Για το τι γίνεται στα εδάφη της αλβανικής μειονότητας τσιμουδιά. Τι έκπληξη!

Η κρυφή ζωή των γκέι της ΠΓΔΜ

Η γκέι κοινότητα της ΠΓΔΜ διοργανώνει κάθε χρόνο κρυφά ένα φεστιβάλ φοβούμενη πιθανές ομοφοβικές επιθέσεις. Η κυβέρνηση από την πλευρά της δεν τους παρέχει καμία προστασία.

Κριστίνα Οζιμέτς / Αλεξάνδρα Κοσμά (dw.com)

Η LGBT ή ΛΟΑΤ κοινότητα (Λεσβιών, Ομοφυλόφιλων, Αμφιφυλόφιλων και Τρανς) διοργανώνει από το 2004 τη Γιορτή του Ουράνιου Τόξου στα Σκόπια. Ωστόσο σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει για τη διοργάνωση του φεστιβάλ, αφού ούτε αφίσες τοιχοκολλούνται ούτε οι εφημερίδες αναφέρονται σε αυτό. Τα λίγα ΜΜΕ που ενδιαφέρονται για το φεστιβάλ δημοσιεύουν τα ρεπορτάζ τους κατόπιν εορτής, όπως το επιθυμούν οι διοργανωτές. Ο φόβος για ενδεχόμενα βίαια επεισόδια κατά των συμμετεχόντων είναι πολύ μεγάλος.

50 με 100 επισκέπτες την ημέρα καταγράφονται στη Γιορτή του Ουράνιου Τόξου, ωστόσο κανείς από αυτούς δεν θέλει να μιλήσει δημόσια για το θέμα.

Στη μικρή χώρα των Βαλκανίων δεν έχει πραγματοποιηθεί ποτέ μέχρι σήμερα παρέλαση υπερηφάνειας (gay pride) ενώ οι ομοφυλόφιλοι βρίσκονται συνεχώς αντιμέτωποι με προκαταλήψεις, διακρίσεις, πολλές φορές και με μίσος.

Το 2014 ομάδα 30 μασκοφόρων επιτέθηκε σε γιορτή της ομοφυλόφιλης κοινότητας στο κέντρο των Σκοπίων, τραυματίζοντας πολλούς. Οι δράστες δεν συνελήφθησαν ποτέ και στην τακτική της έκθεση, η αστυνομία δεν ανέφερε καν το περιστατικό.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Κέντρο στήριξης των ΛΟΑΤ στην ΠΓΔΜ» σχεδόν το 66% των ερωτηθέντων έχουν πέσει θύμα βίαιων επιθέσεων εξαιτίας της σεξουαλικής τους προτίμησης και ταυτότητας.

Επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το φεστιβάλ διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών. Για πολλά μέλη της ομοφυλόφιλης κοινότητας η συγκεκριμένη γιορτή είναι η μόνη δυνατότητα συνάντησης. Στην ΠΓΔΜ δεν υπάρχουν γκέι μπαρ. Χώροι όπου οι άνθρωποι μπορούν να συναναστραφούν ελεύθερα σπανίζουν.

«Η ζωή μας είναι μια απελπισία», λέει χαρακτηριστικά ο Ζόραν Γιορντάνοφ, επίσης μέλος Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης. «Εκτός από τις διακρίσεις της κοινωνίας εις βάρος μας, τα ΜΜΕ υιοθετούν πλέον μια γλώσσα μίσους. Όλα αυτά επιτρέπονται με την πρόφαση ότι είναι δημοκρατικό να έχει κανείς προσωπική άποψη γι' αυτό το θέμα».

Από το 2006 στην ΠΓΔΜ κυβερνά η συντηρητική εθνικιστική παράταξη VMRO-DPMNE. Παρά τις προειδοποιήσεις της ΕΕ, μέλος της οποίας θα ήθελε να γίνει και η ΠΓΔΜ, ο αγώνας κατά της ομοφοβίας και κατά των διακρίσεων εις βάρος των ομοφυλόφιλων δεν αποτελεί κομμάτι της πολιτικής ατζέντας. Στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2016 η παράταξη δεν απέσπασε την πλειοψηφία των ψήφων, ωστόσο αρνείται μέχρι σήμερα να δώσει την εξουσία στην σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση.

Ο Κότσο Αντονόφκσι είναι επικεφαλής της Οργάνωσης MSO και ένας από τους πρώτους ανθρώπους που δήλωσαν ανοιχτά την ομοφυλοφιλία τους. «Μέχρι τώρα είχαμε μια ανοιχτά ομοφοβική κυβέρνηση, η οποία ενέτεινε τις διακρίσεις εις βάρος των ομοφυλόφιλων αλλά και τον φόβο των ανθρώπων. Ελπίζουμε ότι με τη νέα κυβέρνηση θα μπορέσουμε να έχουμε έναν ανοιχτό διάλογο».

Τα τελευταία εννέα χρόνια η Γιορτή του Ουράνιου Τόξου επιχορηγείται από το υπουργείο Υγείας υπό την προϋπόθεση ότι το λογότυπο του υπουργείου δεν θα  εμφανίζεται στο διαφημιστικό υλικό του φεστιβάλ. Ο Κ. Αντονόσφκσι πάντως πιστεύει ότι η προστασία και υποστήριξη από τα θεσμικά όργανα είναι πολύ σημαντικές για την κοινότητα.

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ 4 /5/2017

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 26/4/2017

Ο ένας ύστερα από τον χωρισμό μοιράζεται με άλλον συνάδελφό του το ίδιο πλατό και το ίδιο κρεβάτι

Στα μαχαίρια γνωστοί gay παρουσιαστές

Κάποτε ζούσαν έναν έρωτα τρελό, τώρα κάνουν «πόλεμο»! Gay ζευγάρι γνωστών παρουσιαστών χώρισε ύστερα από πέντε χρόνια θυελλώδους σχέσης και έβγαλε... τα μαχαίρια! Οι δύο άντρες εργάζονται σε εκπομπές μεγάλων καναλιών, αλλά σε διαφορετικό πόστο, ωστόσο είναι και οι δύο ιδιαίτερα αναγνωρίσιμοι στο ελληνικό τηλεοπτικό κοινό.

Ο νησιώτης παρουσιαστής εργάζεται μπροστά από τις κάμερες, έχοντας πάντοτε καλό ρεπορτάζ και ακαταμάχητο χαμόγελο, ενώ ο πρώην σύντροφός του (τέως συμπαρουσιαστής σε εκπομπές) δουλεύει backstage, σε θέση «κλειδί» τηλεοπτικού σταθμού.

Ο δεσμός των δύο γοητευτικών 40άρηδων πήρε τέλος πριν από μερικούς μήνες, ύστερα από πέντε χρόνια εκρηκτικού ειδυλλίου, το οποίο ήταν γνωστό στα δημοσιογραφικά στέκια, αλλά και στον χώρο του θεάματος.

Η «διαρροή» της σχέσης τους είχε γίνει από τον νεότερο σε ηλικία παρουσιαστή, ο οποίος, ζώντας έναν έρωτα όλο τρέλα, ένιωσε την ανάγκη να ανακοινώσει τις σεξουαλικές προτιμήσεις του τόσο στην οικογένειά του όσο και στον τότε επαγγελματικό περίγυρό του. Ο ντόρος που προκλήθηκε από τις ανακοινώσεις του δεν τον πτόησε καθόλου, αφού ο gay παρουσιαστής είχε την αμέριστη στήριξη του συντρόφου του.

Ομως και ο άλλος, ο πιο ζωηρός της σχέσης, ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε τις σεξουαλικές προτιμήσεις του, ζούσε στον έβδομο ουρανό. Ενιωθε κολακευμένος που είχε δεσμό με επώνυμο πρόσωπο και έναν τόσο γοητευτικό και ευγενικό άντρα. Γι’ αυτό και όταν πριν από μερικούς μήνες επήλθε ο χωρισμός τους «φόρεσε» μαύρες πλερέζες και αδυνατούσε να πιστέψει πως τον έχασε για πάντα.

Μετεγγραφή σε μεγάλο κανάλι

Ετσι, αποφάσισε να παίξει το τελευταίο του χαρτί για να επιστρέψει στην αγκαλιά του. Με τη δύναμη ισχύος που διατηρεί στα ΜΜΕ, έβαλε λυτούς και δεμένους και κατάφερε να πετύχει τη μετεγγραφή του πρώην του σε μεγαλύτερο κανάλι. Δεν είχε υπολογίσει, όμως, τις συνέπειες αυτής της κίνησης, και εκεί που περίμενε ότι το πρώην αμόρε του θα γύριζε γονατιστό και ευγνώμον, αυτό ερωτεύθηκε κεραυνοβόλα άλλον παρουσιαστή, με τον οποίο μοιράζεται φέτος το ίδιο πλατό, αλλά και το ίδιο κρεβάτι!

Το νέο ζευγάρι δεν κυκλοφορεί μαζί, αν και θα μπορούσε άνετα, λόγω της συνεργασίας του. Και οι δύο, όμως, γνωρίζουν καλά πως ένα... λάθος φωτογραφικό κλικ θα μπορούσε να γίνει αφορμή για να ξεσπάσει τρελό κουτσομπολιό.
Επίσης, δεν επιθυμούν να δίνουν λαβές σχολιασμού στον παρουσιαστή που έμεινε «μπουκάλα» και τρώει τα... σίδερα!

Σήμερα οι δύο πρώην είναι στα «κάγκελα», καθότι τα τηλεοπτικά προγράμματα όπου εργάζονται προβάλλονται την ίδια ώρα, σε διαφορετικούς σταθμούς και ο ανταγωνισμός τους είναι μεγάλος.

Τα νούμερα τηλεθέασης έχουν μετατραπεί σε προσωπική υπόθεση και, παρότι δεν είναι τα πρώτα «βιολιά» στις εκπομπές τους, ο ανταγωνισμός μεταξύ τους έχει χτυπήσει κόκκινο.

ΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΛΗΨΗ

RESURRECTION OF THE FLESH

Luca Signorelli, Resurrection of the Flesh (1502) [detail]

THE FLAGELLATION OF CHRIST

Bacchiacca, The Flagellation of Christ, ca. 1512/1515

National Gallery of Art, Washington D.C.

Sebastiano del Piombo, Flagellation du Christ, ca 1524  

Rome, church San Pietro in Montorio

Caravaggio, Christ at the Column, ca. 1606/1607 [detail]

William-Adolphe Bouguereau, The Flagellation of Our Lord Jesus Christ (1880)

ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

Vangelis Kyris (Greece)

Ο ΙΟΥΔΑΣ ΦΙΛΟΥΣΕ ΥΠΕΡΟΧΑ

Tont Schooneman (Australia): The Judas Kiss Pentaptych

DOCUMENTA 14. ΠΟΣΟ ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΧΝΗ;

Πόσο τέχνη είναι η μοντέρνα τέχνη;

Ενώ η Αθήνα μεταμορφώνεται σε μια τεράστια γκαλερί για τις ανάγκες της documenta 14, οι σκέψεις και οι προβληματισμοί για την ποιότητα της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής προβάλλουν ιδιαίτερα επίκαιροι

Κοσμάς Βίδος (protagon.gr)

Σε παλαιότερη επίσκεψη μου στο Leopold Museum της Βιέννης, το οποίο διαθέτει μια από τις μεγαλύτερες συλλογές μοντέρνας τέχνης στην Αυστρία, το πρώτο έκθεμα που είδα μπαίνοντας ήταν ένα πλακάκι: ένα απλό κρεμ πλακάκι, ίδιο με αυτά που βάζουμε στις κουζίνες ή στα μπάνια μας, τοποθετημένο στο κέντρο ενός άδειου τοίχου.

Ηταν έργο της Γιόκο Ονο, διάβασα. Μερικά χρόνια μετά βρέθηκα να παρακολουθώ μια performance (ή κάτι τέτοιο) της ίδιας: το φιλμάκι την έδειχνε να μπαίνει στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, να στέκεται πίσω από ένα μικρόφωνο και να αρχίζει να ουρλιάζει. Αυτό κράτησε δύο περίπου λεπτά. Τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να πάρω ασπιρίνη η δημιουργός αποχώρησε. Είχα πλέον σχηματίσει γνώμη για την εικαστικό Γιόκο.

Θυμήθηκα ξανά, και τη χήρα του Τζον Λένον και την τραυματική σχέση μας, διαβάζοντας το πρόγραμμα της documenta 14, της διεθνούς διοργάνωσης που έφερε τη μοντέρνα τέχνη στην Αθήνα, και προσπαθώντας να καταλάβω ποια από τις εκδηλώσεις που επρόκειτο να γίνουν μπορεί να με ενδιέφερε ώστε να την επισκεφθώ. Να ξεκαθαρίσω κάτι: Θεωρώ θετικό που η Αθήνα της κρίσης μπορεί να φιλοξενήσει μια τέτοια δράση. Ξέρω πόσο δύσκολο ήταν να στηθεί, ξέρω πως πολύς κόσμος θα την επισκεφθεί, ξέρω πως η υποβαθμισμένη καθημερινότητά μας έχει ανάγκη από μικρές και μεγαλύτερες «γιορτές» όπως αυτή. Θα γράψουν, εξάλλου σχετικά, οι ειδικοί επί των εικαστικών, θα την αξιολογήσουν. Εκείνο που εγώ θέλω, ευκαιρίας δοθείσης, ως άνθρωπος φιλοπερίεργος που έχει επισκεφθεί πολλά μουσεία μοντέρνας τέχνης και άπειρες εκθέσεις, είναι να εκθέσω το προσωπικό μου δράμα. Το «δράμα» που ζω όλο και πιο συχνά όταν στέκομαι μπροστά σε έναν πίνακα, σε ένα γλυπτό, σε ένα installation ή σε ένα βίντεο τελευταίας εσοδείας: Τις περισσότερες φορές όχι απλώς δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω, αλλά κυρίως δεν καταλαβαίνω τι βλέπω. Είναι σοβαρή η κατάστασή μου; Μου λείπει κάποια ορμόνη; Είμαι ντιπ για ντιπ χαζός;

Πράγματι, στην αρχή νόμιζα πως επρόκειτο για δική μου αναπηρία: τα εγκεφαλικά μου κύτταρα δεν μπορούσαν να κατανοήσουν αυτό που ήθελε να πει ο εικαστικός. Επειτα διάβασα τι είχε πει σχετικά ο Τομ Στόπαρντ και κατάλαβα πως δεν ήμουν ο μόνος που δεν καταλάβαινε: «Δεν είναι καθόλου δύσκολο να κατανοήσεις τη μοντέρνα τέχνη. Αν κρέμεται στον τοίχο είναι πίνακας, αν μπορείς να περπατήσεις γύρω της είναι γλυπτό». Και αν σε καθίσει απέναντί της και σε κοιτάζει με τις ώρες σιωπηλή είναι η Μαρίνα Αμπράμοβιτς. Γιατί και αυτή, την διάσημη περφόρμερ που χιλιάδες φιλότεχνοι αγαπούν να μισούν, την υπέστην, σε μία απέλπιδα προσπάθειά μου να καταλάβω που οφείλεται η τεράστια φήμη της. Στην τρέλα της, στο θράσος της αλλά και στα κόμπλεξ του φιλότεχνου κοινού που προκειμένου να μην εκτεθεί, να μην φανεί ακαλλιέργητο, προσποιείται πως κατάλαβε ακόμα και αυτά που δεν έχουν τίποτε για να καταλάβεις;

Εχω κι εγώ πιάσει ξανά και ξανά στα χέρια μου τον «Οδυσσέα» του Τζέιμς Τζόις προσπαθώντας να τον διαβάσω. Με τα πολλά κάτι κατάφερα, χρησιμοποιώντας «λυσάρια», αναλύσεις που μου εξηγούσαν στίχο – στίχο τι ήθελε να πει ο ποιητής. Χρειάστηκε δουλειά και τεράστια υπομονή για να αρχίσω να αντιλαμβάνομαι το μεγαλείο του, και πάλι δεν κατάφερα ποτέ να τον ολοκληρώσω, κουράστηκα από τον… αγώνα. Όμως, ήταν μια διαδικασία που με βοήθησε να προχωρήσω ως αναγνώστης. Γιατί καταπιάστηκα με κάτι που αν και με ξεπερνούσε, ήταν πραγματικά σπουδαίο. Τι θέλω να πω; Πως στην τέχνη, στην ποίηση, στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, υπάρχουν πράγματα που δεν είναι εύληπτα από όλους, που χρειάζονται διάβασμα, μελέτη, προσπάθεια, που πρέπει ακόμα και να ωριμάσεις ως δέκτης για να τα αντιληφθείς. Και που αξίζει να προσπαθείς, αν έχουν ζουμί, αν είναι ένας (μικρός έστω) «Οδυσσέας» που θα σε βοηθήσει να εξελιχθείς. Αν όμως είναι… τίποτα;

Εχοντας παρακολουθήσει πολλές Αμπράμοβιτς, που όσο και αν προσπάθησαν δεν κατάφεραν να με πείσουν για τα ταλέντα τους, έχοντας δει video art με άντρες που αυνανίζονται μέσα σε ψυγεία με σφαχτά, με γυναίκες που ξυρίζουν τις μασχάλες τους (αυτό, τίποτε άλλο), και με σκυλιά που γαβγίζουν βγάζοντας ήχο γάτας, έχοντας περιεργαστεί installation με καφάσια, λεκάνες τουαλέτας, λάστιχα αυτοκινήτων και χρησιμοποιημένες μπατονέτες, και έχοντας περάσει αρκετά λεπτά της ώρας παρατηρώντας ένα καρφί καρφωμένο στραβά στον τοίχο και προσπαθώντας να αντιληφθώ τον βαθύ στοχασμό πίσω από το έργο, αποφάσισα να σταματήσω να ντρέπομαι για τα τίποτα που δεν μίλησαν στην ψυχή μου. Για όλα αυτά που δεν τα κατάλαβα επειδή δεν είχαν τίποτε να μου πουν, για όσα με αηδίασαν, για όσα με θύμωσαν. Γνωρίζω πλέον πως με έχουν δουλέψει αρκετά, τον φιλότεχνο, όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί ναι, είναι εύκολο να σε κοροϊδέψουν, τη στιγμή που η τέχνη είναι μία διαδικασία χωρίς όρια, που μπορεί ακόμα και από το πιο ευτελές να δημιουργήσει το μεγάλο, αλλά και που μπορεί να μεταμφιέσει το ευτελές σε σπουδαίο. Και που στο όνομα του μοντερνισμού, ο οποίος πολύ έχει φορεθεί τις τελευταίες δεκαετίες μπορεί πλέον καθένας να κάνει ό,τι γουστάρει, ακόμα και να εκδηλώσει τις πιο αρρωστημένες πλευρές του χαρακτήρα του πετώντας τις στα μούτρα μας και θησαυρίζοντας. Αν π.χ. οι κλασικοί ζωγράφοι απεικόνιζαν τα ζώα στον καμβά τους, αυτός θα τα ταριχεύσει και θα τα εκθέσει μέσα σε φορμόλη _ αναφέρω έτσι, τυχαία, ένα παράδειγμα από τα πολλά…

Ταξιδεύοντας από Νέα Υόρκη ως Στοκχόλμη και από Ουάσιγκτον ως Σαγκάη και βλέποντας από κοντά τις συλλογές των μεγαλύτερων μουσείων σύγχρονης τέχνης εκείνο που κυρίως έχω καταλάβει είναι πως: η παραδοσιακή διδασκαλία της τέχνης, η υψηλή καλλιέργεια και έμπνευση, η καλαισθησία και η ευαισθησία, το γνήσιο και ειλικρινές ταλέντο, συχνά δεν έχουν θέση στην παλέτα των σύγχρονων εικαστικών που έχουν μετατρέψει τις εικαστικές τέχνες σε μια περίτεχνη (αλλά πολύ συχνά και άτεχνη) απάτη. Το είχε πει με τον τρόπο του και ένας από τους σημαντικότερους αμερικανούς κριτικούς, ο Dave Hickey, υποστηρίζοντας πως σήμερα όποιος έχει… διαβάσει ένα έστω κόμικ με τον Μπάτμαν θεωρεί πως πληροί τις προϋποθέσεις για καριέρα στον κόσμο της τέχνης.

Το εντυπωσιακό είναι πόσο εύκολα μπορεί ένας τέτοιος τύπος να παραμυθιάσει το κοινό και να περάσει την απόλυτη αταλαντοσύνη του ως άποψη. Όμως, ένα τσεκούρι βαμμένο κόκκινο πάνω σε ένα λευκό πανί, είτε ως καταγγελία για τη σφαγή των Ινδιάνων Τσερόκι, είτε ως διαμαρτυρία για τη μπαμπέσικη δολοφονία του κακού λύκου της Κοκκινοσκουφίτσας, είτε ως «φαλλικό σύμβολο που διαρρηγνύει το πάλλευκο της νεανικής αγνότητας με βία που εμπεριέχει ηδονή», δεν παύει να είναι ένα τσεκούρι πάνω σε ένα πανί. Μην τρελαθούμε κιόλας!

ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΕΖΙΚΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΤΗΣ AIRBNB

https://www.youtube.com/watch?v=OL2P2u45SCA&feature=youtu.be

https://www.youtube.com/watch?v=0Y4EqF0PR4E&feature=youtu.be

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 7/4/2017

QUEER BRITISH ART 1861-1967 - 1

QUEER BRITISH ART 1861–1967

Tate Gallery, London

5 April – 1 October 2017

Presenting the first exhibition dedicated to queer British art

Featuring works from 1861–1967 relating to lesbian, gay, bisexual, trans and queer (LGBTQ) identities, the show marks the 50th anniversary of the partial decriminalisation of male homosexuality in England. Queer British Art explores how artists expressed themselves in a time when established assumptions about gender and sexuality were being questioned and transformed.

Deeply personal and intimate works are presented alongside pieces aimed at a wider public, which helped to forge a sense of community when modern terminology of ‘lesbian’, ‘gay’, ‘bisexual’ and ‘trans’ were unrecognised. Together, they reveal a remarkable range of identities and stories, from the playful to the political and from the erotic to the domestic.

With paintings, drawings, personal photographs and film from artists such as John Singer Sargent, Dora Carrington, Duncan Grant and David Hockney the diversity of queer British art is celebrated as never before.  (tate.org.uk)

ΠΕΘΑΝΕ Ο GILBERT BAKER

Πέθανε ο δημιουργός της εμβληματικής πολύχρωμης σημαίας της LGBT κοινότητας

Ο Gilbert Baker πέθανε γαλήνια στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη.

popaganda.gr, 3/4/2017

Ο Gilbert Baker, ακτιβιστής των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, καλλιτέχνης και δημιουργός του πλέον αναγνωρίσιμου συμβόλου της LGBT κοινότητας, της πολύχρωμης σημαίας – απεβίωσε. Το έργο του υπήρξε σήμα κατατεθέν της ελευθερίας όταν ψηφίστηκε η ισότητα για το γάμο των ομοφυλοφίλων, σημάδι ενότητας όταν η κοινότητα βαλλόταν από την κοινωνία και αλληλεγγύης κάθε φορά που άτομα της  LGBT κοινότητας έχαναν τη ζωή τους αδίκως. 

Ο Baker, που γεννήθηκε το 1951 στο Κάνσας, μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο τη δεκαετία του ’70· σε μια εποχή που η μάχη για τα δικαιώματα της LGBT κοινότητας άνθιζε. Έφτιαξε ράβοντας πολλά αντιπολεμικά και γκέι πανό για τον φίλο του Harvey Milk, τον πρώτο ανοιχτά ομοφυλόφιλο άντρα, ο οποίος εκλέχτηκε στο γραφείο της Καλιφόρνια. Ο Milk χρησιμοποίησε το πανό του Baker πρώτη φορά στο  Gay Freedom Day Parade του Σαν Φρανσίσκο τον Ιούνιο του 1978, λίγο πριν ο Milk δολοφονηθεί. 

«Ο πιο αγαπημένος μου φίλος στον κόσμο, πέθανε» έγραψε ο ακτιβιστής και συγγραφέας Cleve Jones στο facebook και το twitter «Ο Gilbert έδωσε στον κόσμο τη Σημαία Ουράνιο Τόξο· και σε μένα σαράντα χρόνια αγάπης και φιλίας. Δεν μπορώ να σταματήσω να κλαίω. Θα σ’ αγαπώ για πάντα Gilbert Baker».

Σύμφωνα, με τις πληροφορίες ο Baker πέθανε στον ύπνο του στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη, την Πέμπτη 30 Μαρτίου.

«Μια σημαία μπορεί να μεταφραστεί με πολλούς τρόπους, να χαρακτηρίσει οργανισμούς και ιδέες», είχε πει ο ίδιος το 2008 «Ήξερα από την πρώτη στιγμή που είδα τις αντιδράσεις πως επρόκειτο να είναι κάτι. Δεν ήξερα τι ακριβώς ή με ποιόν τρόπο – αλλά ήξερα».

Η αυθεντική σημαία του Baker φτιάχτηκε με 8 διαφορετικά χρώματα: ροζ (για τη σεξουαλικότητα), κόκκινο (για τη ζωή), πορτοκαλί (για την ίαση),κίτρινο (για το φως του ήλιου), πράσινο (για τη φύση), τιρκουάζ (για την τέχνη), λουλακί (για την αρμονία) και βιολετί (για το ανθρώπινο πνεύμα). Η σημαία που χρησιμοποιείται σήμερα διαθέτει πλέον μόλις έξι χρώματα. το ροζ και το λουλακί αφαιρέθηκαν ενώ το τιρκουάζ αντικαταστάθηκε από το μπλε. 

Το  GLBT Historical Society  ζήτησε οι χρωματιστές σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες παγκοσμίως, σε ένδειξη πένθους για τη μνήμη του Baker.