ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΟΛΛΑΝΔΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ (ΜΕ ΙΠΤΑΜΕΝΟ ΣΥΝΟΔΟ)

Πισώπλατο χτύπημα Ολλανδού υπουργού (με ιπτάμενο συνοδό)
Oι «εγκέφαλοι» του βρόμικου παιχνιδιού που παίζεται τις τελευταίες ώρες με τις «έγγραφες εγγυήσεις» δεν έχουν έδρα μόνο στο Βερολίνο αλλά και στην Αθήνα. Στόχο τους είναι όχι τόσο η υφαρπαγή της υπογραφής του Αντώνη Σαμαρά, αλλά ο έλεγχος των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα σε βάθος χρόνου.
Τις τελευταίες ώρες οι πρωταγωνιστές, αφανείς και φανεροί, έχουν ρίξει και το τελευταίο φύλλο συκής. Χαρακτηριστική είναι και η επανεμφάνιση του Ολλανδού υπουργού Οικονομικών Γιαν Κες ντε Γιάγκερ, ο οποίος, μιλώντας στο ολλανδικό τηλεοπτικό δίκτυο RTL 7, επιχείρησε να μιλήσει απαξιωτικά για τον πρόεδρο της Ν.Δ., λέγοντας: «Θέλουμε μια υπογραφή από αυτόν τον κ. Σαμαρά... διαφορετικά οι Ελληνες δεν θα πάρουν χρήματα σε καμία περίπτωση».
Ο Ολλανδός υπουργός, που τον Μάιο ανακοίνωσε σε συνέντευξή του ότι είναι ομοφυλόφιλος και εμφανίστηκε λίγες εβδομάδες αργότερα με τον σύντροφό του Μιχαήλ Αγγελο Σουπ, ιπτάμενο φροντιστή στην αεροπορική εταιρία KLM, σε εκδήλωση πανεπιστημίου στην Ολλανδία, είχε καταφερθεί εναντίον της χώρας μας, λέγοντας ότι η Ελλάδα θα πάει σε ελεγχόμενη χρεοκοπία.
[...]

Νίκος Ελευθερόγλου (dimokratianews.gr)

CÁSSIA REJANE ELLER

Cássia Rejane Eller (December 10, 1962 – December 29, 2001) was a Brazilian musician. She performed a fusion of rock and MPB.
After spending most of her adolescence in Brasília, Eller dropped out of high school and returned to her birthplace of Rio de Janeiro, where she began a career as a recording artist. In 1990, she became an underground favorite with the release of her self-titled debut album, which contained the song "Rubens," an ambiguous love song that was censored by the authorities. Her follow-up release, 1992's E.C.T., has been called "a battle cry for sexual freedom."
Eller gave birth to a son, Francisco "Chicão" Eller, in 1993. That same year, she went public with her long-term relationship with Maria Eugênia Vieira Martins. She explained that she came out so that her son could grow up without hearing rumors about his mother. As one of Brazil's most prominent lesbian artists, Eller was sometimes called the "South American Melissa Etheridge."
In addition to her deep and husky singing voice, Eller became known for her brash public image, as she occasionally wore a mohawk and bared her breasts on television shows. She posed nude for the artwork of her breakout release, 1999's Com Voce... Meu Mondo Ficaria Completo. The album went gold and earned Eller a Latin Grammy Award nomination for Best Brazilian Rock Album. She received another Latin Grammy Award nomination for her cover of "O Segundo Sol," originally by Nando Reis. The song was included on her 2001 album Acustico MTV, a live recording for MTV Brasil similar to MTV Unplugged, which was also certified gold.
Eller died at the age of 39 on December 29, 2001. She was admitted to a Rio de Janeiro hospital in a disoriented and agitated state, during which she suffered a series of heart attacks. Custody of Eller's young son, Francisco, was assumed by her partner of 14 years, Eugênia, after an almost one-year legal battle against the child's grandfather, Altair Eller. (en.wikipedia.org)

http://nadarcontracorrente.blogspot.com/2011/11/cassia-rejane-eller-rio-de-janeiro-1012.html

Ο ΟΛΛΑΝΔΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΕ ΤΑ "ΑΛΛΑ ΓΟΥΣΤΑ"

Εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 23-11-2011

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ. Ο ΠΟΠ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ AZIS ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ

Chalga Gay King Azis Sick of Bulgaria, Moves Abroad Forever
novinite.com, 18/11/2011
Azis, the platinum blond and openly gay king of Bulgaria's popfolk, widely deemed as the most exotic and interesting person in the country, has confirmed rumors he is packing up and moving abroad.
"I'm sick and tired of everything in this country! I'm sick and tired of the homophobia, the racism, the fact that the people here do not value my talent," Azis told 24 Hours daily.
"I am getting invitations for concerts abroad all the time. It is true, I am going away, but I won't tell you where."
After years of austerity during the communist regime, the long-overdue opulence and anti-institutional flavor that Bulgaria's popfolk music or chalga - as it is derogatorily called - brings has turned into a lifestyle and is considered prestigious in Bulgaria.
Azis ingenious notions have been eagerly embraced, spinning off into something way bigger than he has ever imagined.
Despite his complaints of lack of recognition, Azis seems to have replaced the weightlifters, the cheese and the yogurt as the new stereotype about Bulgaria and has been basking in the spotlight of local and foreign media.
Even little children in Bulgaria know that Azis is a male singer, who wears pompous dresses and fake eyelashes, makes provocative hip-shaking, sings lewd lyrics with oriental motifs and pretends to have sex with other men onstage.
As disgusting as it might sound to the more conservative audience, this behavior has earned him tremendous fame. He has been pronounced the King of Pop-Folk, and for the Roma minority in Bulgaria is now certainly more popular than Jesus Christ himself.
Azis even did not shy away from trying his hand in politics and ran for a top job in Bulgaria's parliament in the general elections in 2005.
During the elections six years ago Azis led the Euroroma party ticket in Blagoevgrad and in the main coastal city of Varna, running under his original name Vassil Trayanov Boyanov.
He even declared that the post of culture minister would suit him well.

365 WITHOUT 377

365 Without 377 (Italia, 2011)

Imposed under the British colonial rule in 1860, Section 377 of the Indian Penal Code criminalize any sexual acts between consenting adults of the same sex, stigmatizing them as 'against the order of nature'. On 2ND July 2009 the Delhi High Court passed a landmark judgment scrapping this clause, thus fulfilling the most basic demand of the Indian LGBT community, which had been fighting this law for the past 10 years. A gay man, a lesbian and a a transexual woman travel through the city of Bombay heading to the celebrations for the first anniversary of the historic verdict.

'365 without 377' is the story of their journey towards freedom.

1977. ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 11/1977

ΤΡΙΟ

Τρίο
ΣΕΝΑΡΙΟ-ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ :Τομ Τίκβερ
ΗΘΟΠΟΙΟΙ:Ντέιβιντ ΣτρίσοφΣόφι Ρόις, Μάρτιν Χέντσελ, Σεμπάστιαν Σίπερ
Η Χάνα και ο Σιμόν είναι ζευγάρι για 20 χρόνια. Ζουν στο Βερολίνο, και είναι απόλυτα μοντέρνοι, ώριμοι, καλλιεργημένοι και προσγειωμένοι. Δεν έχουν παιδιά. Σχέσεις, παιδιά, συμβίωση, αποβολή, φυγή κι επιστροφή: αυτή η σχέση τα πέρασε όλα, και δεν έχει πολλά να προσβλέπει για το μέλλον. Μέχρι που και οι δύο, χωρίς να ξέρει ο ένας για τον άλλο, ερωτεύονται τον ίδιο άντρα, τον Άνταμ.

1977. ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ... ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 11/1977

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ HERBERT LIST 1

Herbert List in Greece (1937)

1977. ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 10/1977

GEORGE HOYNINGEN-HUENE

George Hoyningen-Huene (Ρωσία)

ASSUME NOTHING

Assume Nothing
New Zealand 2009 / 80min. Director/Producer Kirsty MacDonald.
Many of us assume that there are only two genders and that being female or male follows from the sex of our biological bodies. Focusing on the art, photography and performances of six “alternative” gender artists of Maori, Samoan-Japanese, and Pakeha descent, the film Assume Nothing poses the questions: “What if “male” and “female” are not the only options? How do other genders express themselves through art?”
Director Kirsty Macdonald’s feature length debut documentary takes the orginal concept behind her short film and turns it into a full length theatrical release. Candid, playful and provocative, Assume Nothing travels from Wellington’s Red Rocks to the Metroplitan Museum of Art in New York to document photographer Rebecca Swan’s vibrant and sensitive exploration of the potent creative world that flourishes between and beyond genders. (docnz.org.nz)

Bajo el signo de Libra

1977. ΠΕΝΤΕ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΠΥΡΚΑΪΑ ΣΕ ΛΕΣΧΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 10/1977

QUEENS! DESTINY OF DANCE

QUEENS! - Destiny of Dance is a film which takes one into the heart of an up-market hijra community run by a lovingly-firm mother-figure called Guru Amma. The story is told through the eyes of a young hijra called Mukta - the archetype of hijras - beautiful, the best dancer in the community, a natural leader whom all the other 'girls' look up to, and potentially the next Amma of the community. That is….until the entry of a total stranger into their midst - a young 16-year old whom Amma names Nandini. Right from the outset Nandini is an enigma and a mystery - where has she come from? Who has sent her (if at all)? And the purpose of her coming? And what really is she? Is she in actual a goddess as Amma resolutely believes her to be? Is she a female? Is she male? Is she a hijra? The mystery persisits throughout. However, with Nandini's coming, things start going drastically wrong in the community, which ultimately compels Mukta to pursue the truth. And this is when worse events begin to unfold, which swiftly move upwards to a tense-ridden and shocking climax where the price that Mukta must pay is both exacting and terrifying! (bollywoodhungama.com)

ΛΟΝΔΙΝΟ. LEONARDO DA VINCI: PAINTER AT THE COURT OF MILAN

Μια έκθεση «σπάει» τον κώδικα
Της Μαίρης Αδαμοπούλου (tanea.gr, 12/11/2011)

Τρία «αινίγματα» αναζητούν λύσεις μέσα από το εικαστικό γεγονός της χρονιάς, που έκανε ρεκόρ εισιτηρίων πριν καν ανοίξει τις πύλες του. Ο homo universalis της Αναγέννησης αποκαλύπτεται στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου
Είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ. Εχει κάνει ρεκόρ προπώλησης εισιτηρίων. Τα ασφάλιστρα για τα εννέα έργα-σταρ που φιλοξενεί έφτασαν το αστρονομικό ποσό των 3,85 δισ. ευρώ. Για χάρη της η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου προγραμματίζει να παραμείνει ανοιχτή έως και ανήμερα την Πρωτοχρονιά, ενώ έχει προβλέψει ιδιαίτερα διευρυμένο ωράριο για να καταφέρει να εξυπηρετήσει όλους όσοι θελήσουν να την επισκεφθούν.
Είναι η έκθεση-αφιέρωμα στην παραγωγικότερη περίοδο του homo universalis Λεονάρντο ντα Βίντσι. Στα 17 χρόνια (1482-1499) που ο κορυφαίος ζωγράφος, γλύπτης, μηχανικός, αρχιτέκτονας, βοτανολόγος κι εφευρέτης παρέμεινε στην αυλή του ισχυρού άνδρα του Μιλάνου, Λουδοβίκου Σφόρτσα.
Οι πρώτες κριτικές από τους ειδικούς που την επισκέφθηκαν από την Τετάρτη, οπότε κι υποδέχεται επισήμως τους φιλότεχνους, μιλούν για μια έκθεση-εμπειρία την οποία «μόνο μία φορά μπορεί να έχει κάποιος στη ζωή του». Οι κόντρες μεταξύ των ειδικών γεμίζουν σελίδες επί σελίδων στις εφημερίδες για το αν όλα τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση είναι αυθεντικά του αναγεννησιακού καλλιτέχνη.
Βεβαίως ολόκληρη η έκθεση-φαινόμενο δεν αποτελείται μόνο από εννέα έργα τέχνης. Πλαισιώνεται με ακόμη 50 σχέδια του πρωτοποριακού καλλιτέχνη, που έφερε μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες στην ιστορία της τέχνης: απεικόνισε στον καμβά του πρόσωπα που αισθάνονται και σκέφτονται, που αντιδρούν σε όσα συμβαίνουν γύρω τους, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα τους μαθητές του Ιησού στον «Μυστικό Δείπνο» που θορυβούνται, λογομαχούν, οπισθοχωρούν, φωνάζουν στην ανακοίνωση της προδοσίας, ενώ μέχρι τότε απεικονίζονταν γαλήνιοι στο τραπέζι.
Είναι δυνατόν όμως ο πολυπράγμων Λεονάρντο να άφησε πίσω του τόσο φτωχό - σε αριθμό - ζωγραφικό έργο; Είναι. Διότι ο ιδιοφυής ντα Βίντσι δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί σε έναν μόνο τομέα. Η πολυδιάσπαση των ενδιαφερόντων του δεν του επέτρεπε να ολοκληρώσει τους πίνακές του. Εξάλλου τον γοήτευαν περισσότερο η έρευνα και οι ανακαλύψεις παρά η εφαρμογή τους.
Αποτέλεσμα; Ο Λεονάρντο καταδιώκεται σε όλη του τη ζωή από παραγγελιοδόχους που του ζητούσαν να ολοκληρώσει τα έργα για τα οποία είχε προπληρωθεί, την ώρα που ο Μιχαήλ Αγγελος σε όλη τη διάρκεια του βίου του κυνηγούσε πάτρωνες που δεν τον είχαν πληρώσει! Τα μεγάλα αινίγματα που ωστόσο καλείται να λύσει η έκθεση-υπερπαραγωγή είναι τρία. Είναι δυνατόν ένας πίνακας που αγοράστηκε προς 52 ευρώ να αποδεικνύεται αυθεντικό έργο του δημιουργού της «Μόνα Λίζα» και να εκτιμάται σε 145 εκατ. ευρώ; Είναι δυνατόν ένας ομοφυλόφιλος, όπως ο Λεονάρντο - είχε κατηγορηθεί δυο φορές για σοδομισμό κι είχε φυλακιστεί, ενώ λέγεται πως αυτός ήταν κι ο λόγος που εγκατέλειψε τη Φλωρεντία και μετακόμισε στο Μιλάνο -, να έχει αναπτύξει σχέση πάθους με τις γυναίκες, τουλάχιστον μέσα από τους καμβάδες του; Είναι δυνατόν ο καλλιτέχνης που μετά βίας ζωγράφισε 20 έργα τέχνης, να έφτιαξε δύο με το ίδιο θέμα; Η έκθεση μπορεί να μην έχει στους τοίχους της τα δυο πιο διάσημα έργα του Λεονάρντο: τον «Μυστικό Δείπνο» και τη «Μόνα Λίζα», που φαίνεται να αντικαθίσταται από την εξίσου γοητευτική «Κυρία με την ερμίνα». Ομως δεν σημαίνει πως δεν θα επιχειρήσει να ρίξει φως στα μυστήρια του σπουδαίου αναγεννησιακού καλλιτέχνη.
Τη δικαίωση μέσω της λονδρέζικης έκθεσης ψάχνει να βρει ένας «Χριστός Σωτήρας του Κόσμου» που το 1958 άλλαξε χέρια για 52 ευρώ. Το 2005 πέρασε στην ιδιοκτησία ενός ανώνυμου αμερικανικού κονσόρτσιουμ (κοινοπραξία) και μόλις φέτος, κι αφού συντηρήθηκε, θεωρήθηκε πως δεν είναι δημιουργία του Λεονάρντο. Και μόνο η ιδέα ότι στη λίστα των αυθεντικών έργων προστίθεται ακόμη ένα - άποψη που βρίσκει αντίθετη μερίδα των ειδικών - αποδείχθηκε αρκετή για να εκτινάξει την αξία του έργου στα 145 εκατ. ευρώ.
Αν και επισήμως δεν έχει εκτιμηθεί ο «Χριστός Σωτήρας», η αγορά βοά πως η παρουσία του και μόνο στην έκθεση αρκεί για να του προσδώσει κύρος και να ανεβάσει την τιμή του, ώστε μετά το πέρας της να πωληθεί και να αναδειχθεί σε ένα από τα ακριβότερα έργα τέχνης. Ωστόσο οι υποστηρικτές - όλοι τους καταξιωμένοι επιστήμονες - επιμένουν πως αναγνωρίζουν το αριστερό χέρι του καλλιτέχνη στο έργο, ενώ οι αντίπαλοι βλέπουν το χέρι ενός ταλαντούχου μαθητή του και εκτιμούν πως η Πινακοθήκη παίρνει μεγάλο ρίσκο που το εκθέτει.
Δεύτερο μυστήριο που αναδεικνύεται στην έκθεση είναι το γεγονός ότι από τα πέντε πορτρέτα που κατάφεραν να διανύσουν τα 500 χρόνια που τα χωρίζουν από την εποχή μας, τα τέσσερα είναι γυναικεία και το πέμπτο απεικονίζει έναν νεαρό μουσικό. Γιατί όμως ο ομοφυλόφιλος Λεονάρντο - άποψη που έχει υποστηριχθεί και από τον πατέρα της ψυχανάλυσης Ζίγκμουντ Φρόιντ - ζωγραφίζει γυναίκες;
Μπορούσε ο ομοφυλόφιλος Λεονάρντο να γοητευτεί - ή και να διεγερθεί - από μια γυναίκα; Διότι πολλοί πιστεύουν πως είναι τόσος ο θαυμασμός του για τη 16χρονη ερωμένη του Λουδοβίκου Σφόρτσα, Σεσίλια Γκαλεράνι - γνωστή και ως «Κυρία με την ερμίνα», η οποία θεωρείται το αντίπαλον δέος της «Μόνα Λίζα» -, που έχει αποτυπωθεί με τέτοιο τρόπο, σαν να ήθελε κι εκείνος να κοιμηθεί μαζί της. Η αναζήτηση μίας ακόμη καινοτομίας είναι η απάντηση. Διότι ο πρωτοπόρος Λεονάρντο μέσα από τα γυναικεία πορτρέτα του κατάφερε να ξεπεράσει ακόμη και τον δάσκαλό του Αντρέα ντελ Βερόκιο, που δημιουργούσε πορτρέτα εκπληκτικά μεν, άψυχα δε. Εκείνος είδε τις γυναίκες σφαιρικά ως ανθρώπινα όντα. Δεν στάθηκε στην εξωτερική τους ομορφιά, αλλά προσπάθησε να μετατρέψει τα μάτια τους σε παράθυρα της ψυχής. Και για να το πετύχει επιλέγει να ντύνει ακόμη και τις αριστοκράτισσες με απλά ρούχα, ώστε να μην αποσπά το βλέμμα του θεατή από το πρόσωπο.
Και το μυστήριο με την «Παναγία των Βράχων» που εμφανίζεται εις διπλούν - παρά το γεγονός ότι ο Λεονάρντο ζωγράφισε ελάχιστα έργα; Η μία εκδοχή αποτελεί την πρώτη παραγγελία που δέχτηκε το 1480 από την Αδελφότητα των Φραγκισκανών Μοναχών στο Μιλάνο. Οταν ο καλλιτέχνης ολοκλήρωσε το έργο του, θεώρησε ότι η αμοιβή που είχε συμφωνήσει ήταν χαμηλή κι αποφάσισε να το πουλήσει σε ιδιώτη - τελικά αυτό κατέληξε στο Μουσείο του Λούβρου, το οποίο και το δανείζει τώρα στο Λονδίνο. Το δεύτερο έργο - που ανήκει στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου - φιλοτεχνήθηκε 23 χρόνια αργότερα με το ίδιο θέμα ελαφρά τροποποιημένο για να καλύψει το κενό στο παρεκκλήσι. Ωστόσο οι θεωρίες και τα μυστικά που πολλοί «βλέπουν» πίσω ειδικά από το έργο του Λούβρου δεν έχουν τελειωμό κι έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή μετά τη δημοσίευση του «Κώδικα Ντα Βίντσι».

1977. ΑΛΛΗΛΟΧΤΥΠΗΘΗΚΑΝ ΔΥΟ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 10/1977

ΤΑ ΑΝΔΡΙΚΑ ΓΥΜΝΑ ΤΟΥ ROBERT GIARD 3

Robert Giard (ΗΠΑ)

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ. Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΜΙΑΣ ΔΙΑΦΥΛΙΚΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Στην αρχή κουβαλούσα τα ψώνια στα χέρια και μετά μια μέρα περάσαμε
μπροστά απ’
το μαγαζί με τα είδη οικιακής χρήσης κάτι σαν παζάρι ας πούμε και είπα Να τι
θα σου χρειαζόταν για να κάνεις τα ψώνια αν κι αυτό που εννοούσα ήταν προφανώς Να τι θα χρειαζόμουν εγώ.
Με φαντάζεσαι εμένα μ’ αυτό; Είπε.
Βάζω το χέρι στο χερούλι της πόρτας [Όλα] εντάξει [;] φεύγουμε;
Είσαι έτοιμος;
Λέει Εμπάς περιπτώσει.
Λέει Έτσι βγαίνεις εσύ στον δρόμο; Έτσι [θα βγεις] στη γειτονιά;
Κατηφορίζουμε την οδό Ντρουάτ και αυτός πάντα βαδίζει χώρια κοιτάει τις βιτρίνες
δήθεν
ξαφνικά τον ενδιέφεραν. Σκέφτομαι θα μπορούσα να τον πιάσω αγκαζέ να τον πάρω
με το έτσι θέλω
αγκαζέ είναι κάτι που συνηθίζεται δεν είναι τίποτα κακό μια οικογένεια είμαστε
στο κάτω κάτω αλλ’ αυτός κρατιέται χώρια οπότε συνεχίζουμε
έτσι βαδίζουμε
αργά
μέχρι το Σούπερμάρκετ σε απόσταση. Σκέφτομαι είμαι κόρη του
εμπάς περιπτώσει.
Πότε πότε διασταυρωνόμαστε με ανθρώπους γνωστούς μάς ξέρουν στη γειτονιά αυτόν προπαντός
[που έζησε] πάντα εδώ όχι μόνο όπως εγώ πιτσιρίκι παλιά πριν από πολύν καιρό και μετά έτοτε μια μέρα τη βδομάδα την Τρίτη κάθε Τρίτη καθυστερεί όταν τους
βλέπει από μακριά μεγαλώνει κι άλλο την απόσταση δεν είμαστε μαζί κι εγώ
τον περιμένω πιο πέρα
ενόσω χαιρετάει και κουβεντιάζει γυρίζοντάς μου εντελώς την πλάτη…

Εμμανουέλ Νταρλέ: Την Τρίτη στο σούπερ-μάρκετ (Αιγόκερως, 2011)


ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ
Από Μηχανής θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, Αθήνα
13 Νοεμβρίου – 8 Ιανουαρίου 2012 * Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30

1977. ΤΟ ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΠΤΙΚΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΕΣ ΤΙΣ ΚΟΠΕΛΙΤΣΕΣ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 9/1977

Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝAI GAY...

Ο αδελφός μου είναι Gay....
womenonly.gr, 9-9-2011

Γειά σου θεία Λουκία.

Είμαι η Κ. και είμαι 13 ετών. Έχω έναν δίδυμο αδελφό, τον Μ. Όπως κατάλαβες ήμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας, λέμε τα μυστικά μας, μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας και ήμαστε πολύ αγαπημένοι, παρά το διαφορετικό μας φύλο. Πριν κάποιες μέρες μου εκμυστηρεύτηκε ότι είναι γκέι και μου γνώρισε και τον σύντροφο του αλλά δεν αισθάνεται καλά με την επιλογή του. Προέρχομαι από μια οικογένεια συντηρητική... Και οι δύο γονείς μου πιστεύουν ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι αποβράσματα της κοινωνίας, οτι πρέπει κανονικά να κλείνονται στο ψυχιατρείο γιατί έχουν πρόβλημα στο κεφάλι και οτι [είναι] ανώμαλοι γενικά. Εγώ προσωπικά δεν το πιστεύω αυτό αλλά οι γονείς μου αυτό πιστεύουν και δεν μπορώ να τους αλλάξω γνώμη.

Τι να κάνω όμως με τον αδελφό μου; Είναι πολύ χάλια.... Πιστεύει ότι άμα το πει θα τον θεωρήσουν ένα τίποτα... Να το πω στην μητέρα μου; Είναι πιο ψύχραιμη από τον πατέρα μου... Δεν ξέρω τι να κάνω. Βεβαίως, προσπαθώ να κάνω τον αδελφό μου να νιώσει άνετα με την επιλογή του... Αλλά πρέπει να το μάθουν οι γονείς μας... Μήπως καλύτερα να μιλήσω στον πατέρα μου, ο οποίος ασχολείται ήδη υπερβολικά με την σεξουαλικότητα του 16χρονου αδελφού μου και του δίνει κάποιες συμβουλές, σαν άντρας προς άντρα... Μήπως να του πω να προσέξει και λίγο τον Μ.; Όταν μου γνώρισε τον σύντροφό του, το έπαιξα μπροστά του άνετη αλλά από μέσα μου έβραζα... Δεν ξέρω πώς μπορώ να κρατήσω ένα τέτοιο μυστικό μακριά από τους γονείς μου; Είναι σοβαρό... Αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι και την αντίδρασή τους... Μπορεί ο Μ. να είναι στην πραγματικότητα Λάκης αλλά είναι αδελφός μου και θέλω ό,τι καλύτερο για αυτόν...

Πώς να το χειριστώ θεία Λουκία;

Να μην πεις κουβέντα σου γονείς σου, ούτε να αφήσεις να εννοειθεί το οτιδήποτε στον πατέρα σου. Επίσης, αν μιλήσεις στη μητέρα σου, είναι σίγουρο ότι θα το πει στον πατέρα σου και τότε θ' αρχίσει ένας απίστευτος Γολγοθάς για τον αδελφό σου που θα σε κάνει να μετανιώσεις την ώρα και τη στιγμή που άνοιξες το στόμα σου. Άλλωστε, να ξέρεις ότι κανείς δεν μπορεί να επιβάλει σε κάποιον γίνει να γίνει στρέιτ -είτε με τα λόγια είτε με τη βία- όπως κανείς δεν μπορεί να επιβάλει σε κάποιον να γίνει γκέι.
Εφόσον οι γονείς σου είναι τόσο συντηρητικοί στις απόψεις τους, μια τέτοια αποκάλυψη δεν θα βοηθήσει κανέναν, γι' αυτό και πρέπει να αφήσεις τον αδελφό σου στην ησυχία του για να τους μιλήσει όταν εκείνος θα είναι έτοιμος ν' αντιμετωπίσει όλη την πίεση που σίγουρα θα αντιμετωπίσει από εκείνους.
Τώρα, δεν κατάλαβα πολύ καλά αυτό που είπες ότι ο αδελφός σου "δεν αισθάνεται πολύ καλά με την επιλογή του". Αν εννοείς ότι δεν αισθάνεται καλά λόγω του ότι οι γονείς σας είναι κάθετα αντίθετοι σ' αυτήν, είναι απόλυτα λογικό αφού καταλαβαίνει κι εκείνος, όπως κι εσύ ότι έχει ν' αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες στο οικογενειακό περιβάλλον σας. Αν πάλι εννοείς ότι δεν είναι σίγουρος για την επιλογή της ομοφυλοφιλίας, είναι κι αυτό λογικό, αφού κατά τη διάρκεια της εφηβείας πολλοί νέοι και νέες μπορεί να πειραματιστούν με τη σεξουαλικότητα τους και να δοκιμάσουν διάφορες εμπειρίες με άτομα του άλλου και του ίδιου φύλου πριν καταλήξουν οριστικά στις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.
Έτσι, το καλύτερο που έχεις να κάνεις αυτή τη στιγμή, είναι να προστατέψεις το μυστικό του αδελφού σου και να συμβουλέψεις τον ίδιο να μην πανικοβάλλεται, να μην ανοίγεται γενικότερα σε άλλους σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό και ν' αφήσει να περάσει λίγος καιρός, ώστε να είναι πιο σίγουρος για τον εαυτό του και τις επιλογές του πριν αποφασίσει να εκτεθεί προς τα έξω. Γιατί κακά τα ψέματα, η κοινωνία μας γενικότερα έχει ελάχιστες ανοχές για το διαφορετικό και όταν κάποιος χαρακτηριστεί γκέι, χρειάζεται μεγάλο θάρρος και αντοχές για να επιβάλλει την θέση του και να προστατέψει την αξιοπρέπεια του.
Τέλος, καταλαβαίνω ότι η αποκάλυψη του αδελφού σου σε βαραίνει και θα ήθελες να μοιραστείς αυτό το βάρος με κάποιον, αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι αυτό θα ήταν καταστροφή και για τη σχέση που μοιράζεσαι με τον αδελφό σου, αφού ισοδυναμεί με προδοσία. Στάσου πλάι του λοιπόν, συζήτα μαζί του εφόσον το έχει ανάγκη και μην τον κατηγορείς κι εσύ έμμεσα με χαρακτηρισμούς όπως "Λάκης" και τα σχετικά. Η επιλογή του δεν έχει τίποτα το κακό, ούτε το άρρωστο. Είναι απλά διαφορετική και ο ίδιος αξίζει την ίδια αγάπη και τον ίδιο σεβασμό όπως το κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Φρόντισε να μην του στερήσεις αυτά τα αγαθά...

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ. ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Σημείωμα συγγραφέα
Κάνω συχνά τα ψώνια μου στο κέντρο της πόλης εδώ, στη Ναρβόννη της Γαλλίας. Στο αντίστοιχο Μονοπρί εδώ. Είναι πολύ κοντά, και είναι βολικό.. επίσης, είναι λιγότερο κρύο και απρόσωπο από τα υπερ-σουπερμάρκετ της περιφέρειας. Εδώ μπορεί κανείς να συναντήσει, να δει, να ακούσει, κάθε λογής άνθρωπο.
Μια μέρα, Τρίτη πρέπει να ήταν, είδα μπροστά μου να περιμένει στην ουρά για το ταμείο, ένα πολύ περίεργο ζευγάρι. Ένα ζευγάρι ανάρμοστο. Ήταν ένας μικρούλης κύριος, προχωρημένης ηλικίας, ένας κύριος από τα μέρη μας σίγουρα, μαζί με μια μεγαλόσωμη γυναίκα, αρκετά όμορφη αλλά… είχε μια ομορφιά παράξενη, μπορούσες να τη διακρίνεις από μακριά. Υπερβολικά μακιγιαρισμένη, υπερβολικά διακριτή, όλα της υπερβολικά. Υπερβολικά προσεγμένη, στην παραμικρή λεπτομέρεια.
Όλοι τούς κοίταζαν, όλοι. Όλα τα βλέμματα, ναι, επάνω της. Μια παράξενη ομορφιά, πολύ ανδροπρεπής. Μια τραβεστί, ή τρανσέξουαλ, να κάνει ήρεμη με τον μπαμπά της μικροψώνια στο Μονπρί, με ψιθύρους να ακούγονται σε όλο τον χώρο.
Προσπάθησα να φανταστώ τη ζωή, τις σκέψεις, τα λόγια, προσπάθησα να νιώσω πώς είναι να ‘χεις όλα αυτά τα βλέμματα πάνω σου, πώς να είναι όλα αυτά τα μάτια επάνω σ’ εκείνη τη γυναίκα και τον πατέρα της. Τι να σκέφτεται ο καθένας τους. Αν μιλούν μεταξύ τους.
Εκείνη τη στιγμή μού ήρθε η επιθυμία να γράψω επιτόπου. Μια μέρα, συνηθισμένη και κανονική, μια τέτοια μέρα της ζωής ενός πατέρα και του γιού του/της κόρης του. Μικρές καθημερινές συνήθειες. Αυτά που λέγονται, και αυτά που μένουν στη σιωπή. Αυτό που γίνεται αποδεκτό, και αυτό που μένει μια πληγή. Αυτό που ήταν πριν και αυτό που είναι τώρα.

Εμμανουέλ Νταρλέ



ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ
Από Μηχανής θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, Αθήνα
13 Νοεμβρίου – 8 Ιανουαρίου 2012 * Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30

1977. ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΖΗΤΗΣΑΝ ΑΠ' ΤΟΝ ΟΗΕ ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 8/1977

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ 1

Ο κένταυρος Χείρων, γιός του Κρόνου και της νύμφης Φιλύρας είναι μια σημαντική μορφή της ελληνικής μυθολογίας, τόσο για τη σχέση του με τη θεραπεία και άλλες υπό διαμόρφωσιν φυσικές επιστήμες του αρχαίου κόσμου, όσο και για τη σχέση του με τη διδασκαλία των ηρώων. Υβριδική μορφή, όπως όλοι οι κένταυροι και τα άλλα χιμαιρικά πλάσματα του μυθικού κόσμου, διακρίνεται από τους υπόλοιπους του είδους του για την προαιώνια σοφία που κατέχει. Παρουσιάζεται σε πολλούς μύθους, με σημαντικότερο αυτόν στον οποίο φέρεται να ήταν δάσκαλος του Αχιλλέα.

Αντίθετα από τους άλλους κένταυρους, ο Χείρων δεν κατάγεται από τους Λαπίθες. Κατάγεται από τον Κρόνο και τη νύμφη Φιλύρα. Όπως και άλλοι ολύμπιοι, ο Χείρων είναι παιδί του Κρόνου. Ωστόσο, δεν κατέχει κάποιο ιδιαίτερο βασίλειο όπως οι άλλοι θεοί. Δεν δρα μέσα σε ένα προαποφασισμένο εννοιολογικό πλαίσιο. Μοιάζει περισσότερο να είναι απλά ένα τμήμα –ένα ουσιαστικό τμήμα- του κόσμου, που μπορεί να ενώσει κάποια ρήγματα στις λογικές αλληλουχίες της εικόνας που έχουμε για τη δημιουργία.
Ενώ όλοι οι άλλοι κένταυροι λειτουργούν μόνο σε έναν κόσμο, αυτόν της αγριότητας και των ενστίκτων, ο Χείρων μόνος του γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της φύσης και του πολιτισμού, λειτουργώντας ως αγωγός διαβίβασης εκείνων των ιδιοτήτων του φυσικού κόσμου που πιθανώς θα ωφελήσουν τον πολιτισμό με τις διδασκαλίες του. Η εγγενής γνώση του για τη μαγεία του φυσικού κόσμου μεταφέρθηκε στους διάσημους ήρωες-θεραπευτές μαθητές του, και μέσω αυτών, στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο Πίνδαρος στον τρίτο Νεμεόνικο αναφέρει:
«Αλλά ο ξανθός Αχιλλέας, μένοντας στο σπίτι της Φιλύρας σαν παιδί, έκανε έργα μεγάλα, συχνά κραδαίνοντας στα χέρια του ένα ακόντιο με μια κοντή λεπίδα (βραχυσίδαρον άκοντα), γοργός σαν τον άνεμο, έφερε το θάνατο στα άγρια λιοντάρια στη μάχη, σκότωσε κάπρους άγριους κι τα ασθμαίνοντα κουφάρια τους στον Κένταυρο, τον γιο του Κρόνου, στην αρχή σαν ήταν έξι χρόνων, και κατόπιν όλο το χρόνο που 'μεινε εκεί, ένα παιδί που το παιχνίδι ήταν άθλοι δυνατοί. Τον θαύμαζε η Άρτεμις και η θαραλλέα Αθηνά, γιατί τα ελάφια τα σκότωνε δίχως σκυλιά και δόλιες παγίδες. Γιατί εκείνος υπερείχε στα πόδια. Όλα αυτά που αφηγούμαι έπος των προγόνων είναι. Ο Χείρων με τη βαθιά του γνώση τον Ιάσονα δίδαξε στη λίθινη κατοικία του και τον Ασκληπιό μετά από αυτόν και του δίδαξε την τέχνη τη θεραπευτική με χέρια ευγενικά. Συν τω χρόνω γάμο κανόνισε για την αγλαόκολπη κόρη του Νηρέα, δίδαξε τον γιο της τον ευγενή τρέφοντας το πνεύμα του με τα πρέποντα. Κι όταν οι άνεμοι τον έσπρωξαν στην Τροία, στάθηκε ανάμεσα στις λόγχες και τις κραυγές της μάχης».


Ο Χείρων δε φαίνεται μόνος στις αγγειογραφίες. Στις αρχαιότερες απεικονίσεις φαίνεται να δέχεται τον Αχιλλέα ως μαθητή του ή να παίρνει τον Αχιλλέα σαν παιδί από τα χέρια του Πηλέα, του πατέρα του. Ο ρόλος του Χείρωνα είναι συνδυασμός θετού πατέρα και διδάσκαλου. Αυτή είναι άλλωστε και η αρχαιότερη παράδοση. Ο Πηλέας, η Θέτις ή και οι δύο μαζί αποδίδουν το παιδί στην προστασία του διδάσκαλου για καθοδήγηση, μια καινοτομία που ώθησε την καλλιτεχνική φαντασία σε συγκεκριμένες απεικονίσεις κατά τα τέλη του 6ου αι. (el.wikipedia.org)

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΤΟ ΣΟΥΠΕΡ-ΜΑΡΚΕΤ

"Την Τρίτη στο Σούπερ-Μάρκετ" του Εμμανουέλ Νταρλέ
Η Μαρί-Πιέρ είχε χρόνια να εμφανιστεί στη γειτονιά της παιδικής της ηλικίας. Το πατρικό της σπίτι το εγκατέλειψε τότε που αποφάσισε να γίνει «αυτή καθεαυτή» και να απομακρυνθεί από το περιβάλλον που την ήξερε ως Ζαν-Πιέρ. Αλλά εδώ και λίγους μήνες η μητέρα της πέθανε, ο ηλικιωμένος πατέρας της έμεινε μόνος, και αυτό η Μαρί-Πιέρ δεν μπορούσε να το αγνοήσει. Αποφασίζει λοιπόν να αφιερώσει μια μέρα την εβδομάδα, συγκεκριμένα την Τρίτη, στη φροντίδα του πατέρα της. ΄Εκτοτε κάθε Τρίτη επιστρέφει στο πατρικό της. Φτάνει πρωί με το πρώτο τραίνο και αμέσως στρώνεται στη δουλειά: καθαρίζει το σπίτι, πλένει και σιδερώνει τα ρούχα και, το σημαντικότερο, συνοδεύει τον πατέρα της στο Σούπερμαρκετ για να κάνουν μαζί τα ψώνια της εβδομάδας. ΄Ηδη μέσα στο σπίτι η συνύπαρξη είναι δύσκολη, η δυσκολία επιτείνεται με την έξοδο στον δρόμο και κορυφώνεται στον χώρο του Σούπερμαρκετ όπου η Μαρί-Πιέρ, μόνη ή σε συνδυασμό με τον πατέρα της, είναι ο πόλος έλξης όλων των βλεμμάτων, η εισβολή της διαφορετικότητας στην πεζή καθημερινότητα, το νούμερο, το θέαμα.

Μετάφραση Μήνα Πατεράκη
Σκηνοθεσία Κατερίνα Μπερδέκα
Σκηνικά-Κοστούμια Νίκος Αναγνωστόπουλος
Μουσική Δημήτρης Παπαλάμπρου
Χορογραφία Αντωνίνα Βλουτή
Φωτισμοί Τάσος Παλαιορούτας
Ερμηνεύει ο Φαίδων Καστρής

Από Μηχανής θέατρο, Ακαδήμου 13, Μεταξουργείο, Αθήνα
13 Νοεμβρίου – 8 Ιανουαρίου 2012 * Σάββατο 21.30, Κυριακή 19.00, Δευτέρα 21.30, Τρίτη 21.30

1977. ΣΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΙΚΕΤΕΥΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΤΟΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟ ΓΙΟ ΤΟΥ...

Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 8/1977