Image Hosted by ImageShack.us
Virgilio Piñera: “As soon as I was old enough, I demanded thought be translated into something more than spit spraying or arm waving; I found three fairly dirty qualities of which I would never be able to clean myself: I learned that I was poor, that I was homosexual, and that I liked art.
The first because one fine day they told us that ‘nothing could be found for lunch.’ The second because, also one fine day, I felt a wave of blushing cross my face when discovering, throbbing under his pants, the swollen organ of one of my numerous uncles. The third because, on an equally fine day, I heard my very fat cousin convulsively griping a glass in her hand singing the toast of ‘La Traviata.’”
At the One-Eyed Cat (1967)

At the One-Eyed Cat there are no cats.
At the One-Eyed Cat there are people,
with their eyes like binoculars,
mouths like vents,
hands like tentacles,
feet like detectors.
At the One-Eyed Cat
there’s a night within night,
with a moon that emerges for some,
a sun that shines for others
and a cock that crows for all.
At the One-Eyed Cat
there’s the seat of happiness,
the seat of misfortune
and also the terrible seat of hope.
At the One-Eyed Cat,
will I dare to say it?
there’s a cloth to wipe away tears,
and there’s also
—I scarcely dare it—
a mirror to look at yourself face to face.
At the One-Eyed Cat
on a certain night two lovers say yes to each other,
and at the One-Eyed Cat
another night they killed the one they’d loved.
At the One-Eyed Cat
there’s an expectant moment
when the imagined lover
makes his appearance.
He casts an amorous glance and says:
“I belong to the one who waits for me!”
And then the feeling reaches the heart,
at the One-Eyed Cat plus Revolution.
by Virgilio Piñera, tr. by Mark Weiss
Virgilio Piñera Llera (August 4, 1912 – October 18, 1979) was a Cuban author, playwright, poet, short-story writer, and essayist.
Among his most famous poems are "La isla en peso" (1943), and "La gran puta" (1960). He was a member of the "Origenes" literary group, although he often differed with the conservative views of the group. In the late 1950s he co-founded the literary journal Ciclón. Following a long exile in Buenos Aires, Argentina, Piñera returned to Cuba in 1958, months before Fidel Castro took power.
His work includes essays on literature and literary criticism, several collections of short stories compiled under the title of Cold Tales, a great number of dramatic works, and three novels: La carne de René (Rene's Flesh), Presiones y Diamantes (Pressures and Diamonds), and Las pequeñas maniobras (Small manoeuvres). His work is seen today as a model by new generations of Cuban and Latin American writers. Some believe that his work influenced that of Reinaldo Arenas, who wrote in his memoir Before Night Falls of Piñera's time in Argentina and friendship there with Witold Gombrowicz.
The magazine Unión posthumously published autobiographical writing by Piñera in which he discussed how he concluded he was gay. However, his work can not be reduced to his open discussions on homosexuality in a time when such a topic was taboo, especially in the Spanish Caribbean. Piñera's literary and cultural perspective went beyond sexuality, to express concerns on national and continental identity, philosophical approaches to theater, writing and politics. This focus drew fire from the Spanish American literary establishment of his time, including Cuban poets Cintio Vitier and Roberto Fernandez Retamar, and leaders like Fidel Castro and Che Guevara.
Due to Piñera's social points of view and especially to his homosexuality, he was censured by the revolution, and died without any official recognition. As more of his work has been translated into English, Piñera's work has been rediscovered by American academia as a testimony of 20th century resistance against totalitarian systems.
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us
Στο σκοτάδι τα εγκλήματα τιμής με θύματα γκέι
Ο φόνος του Αχμέτ Γιλντίζ «μιλά» για τον διχασμό της Τουρκίας

ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Του Dan Βilefsky (Τα Νέα, 27/11/2009)
Ο Αχμέτ Γιλντίζ ζούσε στη Νοτιοανατολική Τουρκία και δήλωνε ανοικτά την ομοφυλοφιλία του. Ήταν 26 χρονών όταν δέχθηκε πέντε σφαίρες από τον πατέρα του. Το πρώτο καταγεγραμμένο έγκλημα τιμής του είδους καταδεικνύει το βαθύ χάσμα που χωρίζει τις δύο Τουρκίες.
O 49χρονος πατέρας του Αχμέτ έκανε περισσότερα από 1.000 χλμ. πριν από 18 μήνες για να αφαιρέσει τη ζωή του γιου του. Η δίκη του άρχισε τον περασμένο Σεπτέμβριο χωρίς την παρουσία του ίδιου, για τον οποίο πιστεύεται ότι κρύβεται στο Βόρειο Ιράκ. Η υπόθεση προκάλεσε ένταση ανάμεσα στην κοσμική, σύγχρονη Τουρκία που ακολουθεί τον δυτικό τρόπο ζωής και την πιο παραδοσιακή, όπου κυριαρχούν τα αυστηρά ήθη και το Ισλάμ. Ο Αχμέτ ήταν ο μοναχογιός μιας βαθιά θρησκευόμενης και πλούσιας οικογένειας από τη Σανλιούρφα, μια πόλη στη Νοτιοανατολική Τουρκία όπου κυριαρχεί το κουρδικό στοιχείο. Σπούδαζε Φυσική στο πανεπιστήμιο, ήθελε να γίνει καθηγητής και παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα για να αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία.
Η έρευνα
«Ο πατέρας του τον είχε καλέσει να επιστρέψει στην πόλη τους και να δει έναν γιατρό και έναν ιμάμη για να θεραπευτεί από την ομοφυλοφιλία του. Αλλά ο Αχμέτ αρνήθηκε», λέει ο Αχμέτ Καγιά, ξάδερφος του θύματος. Μέχρι πρόσφατα, τα λεγόμενα εγκλήματα τιμής αφορούσαν κυρίως νεαρές γυναίκες, οι οποίες είχαν τολμήσει να κάνουν έρωτα πριν παντρευτούν ή είχαν φλερτάρει με κάποιον άνδρα. Σύμφωνα με κρατική έρευνα, μόνο στην Κωνσταντινούπολη ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του κάθε βδομάδα για τέτοιους λόγους. Αλλά αντίθετα με τα εγκλήματα τιμής εις βάρος γυναικών που δημοσιοποιούν οι ίδιοι οι δράστες για να αποδείξουν ότι ξέπλυναν την ντροπή της οικογένειας, τα εγκλήματα με θύματα ομοφυλόφιλους παραμένουν στο σκοτάδι. «Τα εγκλήματα τιμής εις βάρος ομοφυλοφίλων είναι αόρατα, γιατί η ομοφυλοφιλία παραμένει ταμπού», εξηγεί ο κοινωνιολόγος Μαζχάρ Μαγκλί.
Σύγκρουση αξιών
Στην ουσία, πρόκειται για μια σύγκρουση αξιών που διαπερνά σε βάθος το σώμα της τουρκικής κοινωνίας. Ο στρατός, υποτιθέμενος φρουρός του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους, θεωρεί την ομοφυλοφιλία κάτι σαν διαταραχή και ζητά ιατρικό πιστοποιητικό από τους νέους που δηλώνουν ομοφυλόφιλοι όταν καλούνται να υπηρετήσουν. Τον περασμένο χρόνο, δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης διέταξε το κλείσιμο των γραφείων της «Λάμδα», της μεγαλύτερης ομοφυλοφιλικής οργάνωσης στην Τουρκία, για προσβολή της δημοσίας αιδούς. Η απόφαση ανατράπηκε σε δεύτερο βαθμό. Ο Αχμέτ Γιλντίζ είχε καταφύγει τρεις μήνες πριν από τη δολοφονία του στις εισαγγελικές αρχές, καταγγέλλοντας ότι είχε δεχθεί απειλές από την οικογένειά του. Ο εισαγγελέας, ωστόσο, αρνήθηκε να ερευνήσει τις καταγγελίες του ή να διατάξει την προστασία του.
«Πιστεύουν ότι η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία»
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ του Αχμέτ έχει διχάσει τους γείτονές του στο Ουσκουντάρ, μια παλιά οθωμανική συνοικία στον Βόσπορο, όπου συνυπάρχουν οι δύο Τουρκίες. Κι εκεί, ο 26χρονος φοιτητής που πλήρωσε με τη ζωή του τη σεξουαλική του επιλογή, βρίσκει ανέλπιστους συμμάχους. Η Ουμουχάν Νταράμα, γειτόνισσα του Αχμέτ, δέχθηκε μια σφαίρα στον αστράγαλο από το όπλο του πατέρα του. Αστυνομικοί που την επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο, της είπαν να αποφύγει την εμπλοκή της σε αυτό που αποκάλεσαν «βρώμικο έγκλημα». Η Ουμουχάν Νταράμα είναι μια θρησκευόμενη γυναίκα που φοράει πάντα τη μαντίλα της. Είδε δεκάδες γείτονες να κοιτούν από τα παράθυρά τους τη σκηνή του εγκλήματος, αλλά με εξαίρεση την ίδια, κανείς τους δεν θέλησε να καταθέσει. Και υπάρχει λόγος γι΄ αυτό: «Η αστυνομία και οι τοπικοί θρησκευτικοί αξιωματούχοι προσπαθούν να προστατεύσουν τον δολοφόνο, γιατί πιστεύουν ότι η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία», λέει και προσθέτει: «Για το Ισλάμ, όμως, δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από τον φόνο».


Image Hosted by ImageShack.us
Πήλινος λύχνος με τη μορφή Ερωτα που κρατά θεατρικό προσωπείο.
250-300 μ.Χ. Αθήνα, Μουσείο Στοάς Αττάλου.
«Ανοίγουμε» τη βεντάλια του έρωτα και της ζωής»
Ο διευθυντής του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, Νίκος Σταμπολίδης μάς «ξεναγεί» στην έκθεση «Ερως: από τη Θεογονία του Ησιόδου στην Υστερη Αρχαιότητα
Αγγελική Κωττη (Έθνος, 28/11/2009)
«Κραταιά ως Θάνατος αγάπη» έγραφε ο (άγνωστος) ποιητής του Ασματος Ασμάτων. Και κραταιά ως Ζωή. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα αντίθετα (ή μήπως συμπληρωματικά;) κινείται η έκθεση «Ερως: από τη Θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη αρχαιότητα» που θα λειτουργεί από τις 10 Δεκεμβρίου στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Μία ακόμη παραγωγή (υπερπαραγωγή ας την πούμε καλύτερα) του μουσείου που μας έχει συνηθίσει σε σπουδαία γεγονότα τα τελευταία χρόνια. Ο διευθυντής του Μουσείου, καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης, μας «ξεναγεί» σήμερα στο νέο εγχείρημά του.
«Είναι η δυσκολότερη έκθεση που έχουμε κάνει ποτέ», λέει στο «Εθνος άουτ» του «Εθνους της Κυριακής». «Γιατί, πέρα από το θέμα της, που είναι πανανθρώπινο και οικουμενικό, δεν θέλουμε ούτε να υπερβάλουμε ούτε και να χάσουμε την ισορροπία. Γι’ αυτό έχουμε τη βεντάλια ανοιγμένη σε όλες τις μοίρες για να παρουσιάσουμε αυτό το φαινόμενο που είναι η αρχή και το τέλος του κόσμου, της ζωής».
Οπως είναι γνωστό, δεν κάνετε ποτέ κάτι χωρίς να έχετε μια κεντρική ιδέα την οποία αναπτύσσετε διεξοδικά. Ποιο είναι το μήνυμα αυτής της έκθεσης λοιπόν;
Οταν δεν υπάρχει έρωτας, δεν υπάρχει και ζωή. Και το λέω με όλη την ευρύτητα της γκάμας της λέξης έρως, δηλαδή επιθυμία προς ένα συγκεκριμένο αντικείμενο. Μπορεί να ερωτευθώ και ένα πρόσωπο και πολλά πρόσωπα, και ένα είδος και πολλά είδη και μπορώ να ερωτευθώ και τη δουλειά μου και μια ιδέα και μια μάθηση όπως λέει ο Πλάτωνας και όλες τις μαθήσεις. Κυρίως, μπορεί να ερωτευθώ αυτό που κάνει το μυαλό μου να ανοίγει, την καρδιά μου, την ανθρώπινή μου φύση να ανοίγει. Ακόμη και τη φύση και ένα ηλιοβασίλεμα. Ολα αυτά τα αντιμετωπίζουμε με βάση την αρχαιότητα, από τον Ησίοδο, περίπου από το 700 π.Χ. μέχρι την ύστερη αρχαιότητα, τον τέταρτο μεταχριστιανικό αιώνα. Μέσα σε αυτούς τους 11 αιώνες υπάρχουν τα σπέρματα όλων των σκέψεων και όλων των δυνατοτήτων της ανθρώπινης φύσης.
Εχουμε μια εξέλιξη της έννοιας «έρως» στο πέρασμα αυτών των αιώνων;
Θα έλεγα ότι υπάρχουν εξάρσεις και βαθύνσεις. Στο πρώτο διάστημα της Ησιόδειας κοσμογονίας ο Ερως είναι μια γονιμοποιός αιτία, και ως τέτοια, στην αρχή δεν έχει πρόσωπο. Ακόμη και στις Θεσπιές, που είναι το κατεξοχήν ιερό του έρωτα στην κλασική και στην ελληνιστική Ελλάδα, η λατρεία του ήταν ανεικονική αρχικά.
Από εκεί και ύστερα όμως, ήδη στον Ησίοδο, αναφέρεται ως Κάλλιστος των Θεών, και οι λυρικοί ποιητές, όπως η Σαπφώ, τον προσωποποιούν και τον βάζουν να γίνεται παιδί της Αφροδίτης.
Ας δούμε ένα παράδειγμα, τα σφραγίσματα της Δήλου. Η Δήλος ήταν ένα ελεύθερο λιμάνι, η Σαγκάη της εποχής. Στο μεγαλύτερο ποσοστό των σφραγισμάτων αυτών παρουσιάζονται ο έρωτας και η τύχη. Γι’ αυτό λέμε ότι δεν αλλάζουν τα πράγματα.
Αλλά, κατά την αρχαιότητα, φαίνεται πως υπήρχε ισορροπία. Αυτήν έχουμε χάσει. Οχι ότι δεν υπήρχε αγοραίος έρως. Οχι ότι δεν υπήρχε προσφορά και τότε. Ομως, δεν υπήρχε αυτό το απρόσωπο το σημερινό είτε μέσα από τις αγγελίες στις εφημερίδες είτε μέσα από την τηλεόραση και το Διαδίκτυο και κυρίως δεν υπήρχε η έννοια του εμπορίου επειδή η έννοια της ομορφιάς ήταν πολύ ισχυρότερη. Σήμερα έχουμε αναγάγει τον έρωτα σε σεξ. Δεν είναι αυτό.
Αναφέρεται σε ένα πήλινο ακροκέραμο με ερωτικό σύμπλεγμα, «από το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. στη Γέλα. Ενα πήλινο ακροκέραμο είναι η φάτσα ενός κτιρίου, είτε είναι αυτό δημόσιο είτε ιδιωτικό. Παρουσιάζει ερωτικό σύμπλεγμα. Οταν λοιπόν τέτοιες σκηνές υπήρχαν στη δημόσια θέα, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε συμπλέγματα ενοχών. Το έβλεπαν και οι μικροί. Δεν είχαν το στοιχείο του κρυμμένου, του απαγορευμένου, είχαν καθαρότερη σχέση ως προς το αναπαραγωγικό στοιχείο».
Εχουμε ενδείξεις ότι κάποια δεν ήταν σε κοινή θέα;
Εχουμε και τέτοια. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Η αρχαία Ελλάδα είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας, αλλά κατά βάση είναι η ελεύθερη σκέψη. Εκεί λοιπόν που μπορεί να έχεις ένα ρεύμα υπέρ του αισθησιασμού, υπάρχει και ένα άλλο, αντίθετο ρεύμα, από φιλοσόφους, από κινήσεις πολιτών κ.ά. που είναι υπέρ της σεμνότητας, της αρετής.
Δηλαδή να ντύσουμε τα γυμνά αγάλματα;
Οχι με αυτή την έννοια. Τέτοιου είδους ανασχέσεις δεν είχαν οι αρχαίοι. Ομως, η αίσθηση της ελευθερίας άφηνε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Υπήρχε η πολιτεία, οι νόμοι της, αλλά όπως και σήμερα, πέρα από τους νόμους υπάρχουν και οι τάσεις των ανθρώπων, οι επιθυμίες τους, που κανένα νομοθετικό σύνολο και πλέγμα νομικό δεν μπορεί να ορίσει.
Το καταπληκτικό με αυτούς, που ξανά μας πηγαίνει στην ισορροπία, είναι ότι τα ρεύματα, οι τάσεις, συνυπήρχαν με την ελευθερία του λόγου και της σκέψης.
Ενώ ένας πολιτισμός της ανατολής και με το θεοκρατικό του στοιχείο θα το απέκοπτε αυτό, οι Ελληνες δεν το έκαναν. Μπορούσε επί ένα χρονικό διάστημα να κυριαρχήσει κάτι και αργότερα κάτι άλλο, μπορούσε στην ίδια πολιτεία ή σε διπλανές να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Αυτή είναι η γοητεία του αρχαίου πνεύματος και αυτός είναι και ο έρωτας ως αρχή της ζωής και όλων των αισθήσεων και των μαθήσεων μαζί κατά την αρχαιότητα. Και εμείς με αυτή την έκθεση αυτό προσπαθούμε να περάσουμε.
Ο κ. Σταμπολίδης σημειώνει πως η έκθεση έχει εννέα ενότητες, τις οποίες εμπνεύστηκαν «από τις εννέα σφαίρες του Σύμπαντος του Πλάτωνα, από τις εννέα μούσες κ.τ.λ.» Ξεκινούν με τον Ερωτα και την Αφροδίτη, συνεχίζουν με τους έρωτες θεών, με διάσημους έρωτες που άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας, με βουκολικούς έρωτες, με αγοραίους κ.λπ. και τελειώνουν με φαλλικά σύμβολα και τελετουργίες. Σε ένα τμήμα, που θα στεγάζεται στον δεύτερο όροφο, θα επιτρέπεται η είσοδος στους άνω των 16 ετών.
«Κόκινη γραμμή»
Ξεκίνησαν την προετοιμασία το 2005 και η Ντόλη Γουλανδρή είχε αναγγείλει την έκθεση. Ομως, η ασθένεια και μετά η εκδημία της, τους σταμάτησαν προσωρινά. Η κακή οικονομική κατάσταση τους ανάγκασε να περικόψουν κατά ένα τρίτο τα αντικείμενα, αφού τα ασφάλιστρα είναι υπέρογκα. Ωστόσο, δεν πηγαίνουν πίσω από «μια κόκκινη γραμμή. Εμείς κάνουμε παραγωγές», τονίζει ο κ. Σταμπολίδης. «Δεν με ενδιαφέρει να κάνω φωτογραφικές εκθέσεις άρπα-κόλλα. Οι μεγάλες εκθέσεις πρέπει να είναι παραγωγή του μουσείου. Ετσι προχωράει η επιστήμη, έτσι προχωρούν τα πράγματα».
Ετσι, και με ασταμάτητα ξενύχτια. Κυριακή πρωί ήταν το ραντεβού μας και ο συνεργάτης του Γιώργος Τασούλας, με τον οποίο στήνουν την έκθεση, βρισκόταν κι εκείνος στο μουσείο. «Βλέπεις αυτούς τους καναπέδες; Είναι για να ξενυχτάνε αυτοί που δουλεύουν εδώ μέσα» κλείνει τη συζήτηση ο κ. Σταμπολίδης. Αν προλάβουν να απλώσουν για λίγο τα πόδια τους...
«Ερως: από τη Θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη αρχαιότητα»
270 εκθέματα από 45 αρχαιολογικά μουσεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας και της Γαλλίας.
10 Δεκεμβρίου 2009-6 Απριλίου 2010
Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Μέγαρο Σταθάτου, Βασ. Σοφίας και Ηροδότου 1.
Ωρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο 10.00 π.μ. - 5.00 μ.μ. Πέμπτη 10.00 π.μ. - 8.00 μ.μ. Κυριακή 11.00 π.μ. - 5.00 μ.μ.
Πληροφορίες: Τηλ.: 210-7228321-3,



Image Hosted by ImageShack.us
Χάπι κόβει το ροχαλητό
Αισιόδοξοι οι επιστήμονες για θεραπεία που χαρίζει ξεκούραστο ύπνο

Ένα μικρό χάπι μπορεί να προσφέρει γαλήνιο, αδιατάρακτο, ξεκούραστο ύπνο σε εκατομμύρια ανθρώπους- και τους ταλαίπωρους συντρόφους τους- ανά τον κόσμο αντιμετωπίζοντας ένα κοινό όσο και εν δυνάμει επικίνδυνο αίτιο του ροχαλητού.
Το ροχαλητό είναι ένα πρόβλημα που αφορά έως και το 40% του πληθυσμού- ιδιαίτερα τους άνδρες λόγω διαφορετικής κατασκευής του σώματος και κατανομής του λίπους. Συνήθως είναι απλώς ενοχλητικό, κάποιες φορές ωστόσο υποδηλώνει την ύπαρξη μιας σοβαρής, εν δυνάμει επικίνδυνης πάθησης: εκτιμάται πως ένας στους 20 μεσήλικους άνδρες και μία στις 50 μεσήλικες γυναίκες χάνουν τον ύπνο τους εξαιτίας αυτού του συνδρόμου, που χαρακτηρίζεται από σύντομες διακοπές της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου, προκαλεί έντονο πρωινό πονοκέφαλο και υπνηλία στον πάσχοντα και συνδέεται με μεταγενέστερη εμφάνιση υπέρτασης, διαβήτη και καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Το σύνδρομο
Η άπνοια ύπνου ή σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου οφείλεται συνήθως σε μηχανικά και δομικά προβλήματα των αειφόρων οδών: κατά τον ύπνο, οι μύες του λαιμού και της γλώσσας χαλαρώνουν και οι αεραγωγοί εμποδίζονται, καθιστώντας την αναπνοή δύσκολη και θορυβώδη σε σημείο πλήρους παύσης. Οι σύντομες, ακούσιες διακοπές της αναπνοής μπορεί να φτάσουν σε συχνότητα ακόμα και τις 30 την ώρα, μειώνοντας τα επίπεδα οξυγόνου και αυξάνοντας τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα. Σήμερα, η πιο κοινή αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι η συνεχής ροή αέρα υπό πίεση κατευθείαν στη μύτη, με μάσκα. Ερευνητές της ΒΤG, ωστόσο, μιας εταιρείας που εδρεύει στο Λονδίνο, τη Φιλαδέλφεια και την Οζάκα έχουν ήδη αρχίσει τις δοκιμές ενός χαπιού που μπορεί να αντιμετωπίσει αυτό το σύνδρομο εν τη γενέσει του.
Το χάπι είναι προς το παρόν γνωστό μόνο με την κωδική του ονομασία:
ΒGC20-0166. Πρόκειται για συνδυασμό δύο ήδη υφιστάμενων φαρμάκων που ενεργούν επηρεάζοντας περιοχές του εγκεφάλου συνδεόμενες με τον μυϊκό τόνο και την αναπνοή. Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 39 ασθενείς με άπνοια ύπνου, το ΒGC20-0166 κατάφερε να μειώσει μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα τα συμπτώματα του συνδρόμου αποφρακτικής άπνοιας του ύπνου έως και κατά 50%, χωρίς εμφανείς ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι επιστήμονες δεν κρύβουν την αισιοδοξία τους- παράλληλα, βέβαια, συνιστούν υπομονή διότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες. Συμβουλές για έναν αθόρυβο ύπνο
ΑΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ σας άνθρωποι παραπονούνται ότι ροχαλίζετε καθημερινά και έντονα, μη διστάσετε να επισκεφθείτε τον γιατρό σας: η άπνοια ύπνου είναι μια σοβαρή, εν δυνάμει επικίνδυνη πάθηση. Εφόσον το ενδεχόμενο αυτό έχει αποκλειστεί, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι.
Επειδή όμως το ροχαλητό σας στερεί αυτή τη χαρά από όλους τους υπόλοιπους, ιδού μερικά μικρά «μυστικά» που μπορεί να βοηθήσουν:
1Προσέξτε το βάρος σας: Η παχυσαρκία είναι ίσως η κυριότερη αιτία του ροχαλητού. Οι υπέρβαροι έχουν ογκώδεις ιστούς στην περιοχή του λαιμού, φαινόμενο που εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του αέρα.
2 Ακολουθήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής: Η τακτική άσκηση τονώνει τις μυϊκές ομάδες, βελτιώνοντας μεταξύ άλλων και το αναπνευστικό σύστημα.
3 Αποφύγετε τη λήψη ηρεμιστικών, υπνωτικών και αντιισταμινικών: τα φάρμακα αυτά ελαττώνουν σημαντικά τους μυϊκούς τόνους στις διόδους του αέρα της αναπνοής.
4 Αποφύγετε το αλκοόλ και το φαγητό πριν κοιμηθείτε: Το αλκοόλ χαλαρώνει τους μύες, ενώ το φαγητό προκαλεί έκκριση σάλιου και βλέννας.
5 Κοιμηθείτε στο πλάι και όχι ανάσκελα: Όταν κοιμάστε ανάσκελα, η σιαγόνα ανοίγει, γεγονός που ευνοεί το ροχαλητό.
6Ανυψώστε το προσκέφαλο του κρεβατιού κατά περίπου 12 εκατοστά: διευκολύνετε έτσι τη ροή του αέρα διαμέσου του λάρυγγα και της μύτης.
7 Εξασφαλίστε ικανοποιητική υγρασία στο δωμάτιο: Ο ξηρός αέρας προκαλεί περισσότερες συσπάσεις του λάρυγγα και άρα θορυβώδες ροχαλητό.
8Αποφύγετε την υπερκόπωση: Φροντίστε να κοιμηθείτε νιώθοντας ελαφρώς κουρασμένος, αλλά όχι εξαντλημένος.

Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us
Ο ρόλος της διατροφής στην εμμηνόπαυση
Της Κάλλιας Γιαννιτσοπούλου (Τα Νέα, 28/11/2009)
H εμμηνόπαυση αποτελεί κρίσιμη περίοδο για τη ζωή της γυναίκας, καθώς κατά τη διάρκειά της προκαλούνται ποικίλες ορμονικές αλλαγές που έχουν ψυχολογικό και οργανικό αντίκτυπο. Η διατροφή μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην εξομάλυνση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, στη ρύθμιση του σωματικού βάρους και στην εξασφάλιση της καλύτερης υγείας των οστών και του καρδιαγγειακού συστήματος της γυναίκας. Σοβαρό ρόλο στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας παίζει το ασβέστιο, που το βρίσκουμε στο γάλα, το γιαούρτι, τα τυριά, τα μικρά ψάρια που τρώγονται με το κόκαλο (π.χ. οι σαρδέλες), τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. η ρόκα) και στα προϊόντα που περιέχουν συμπλήρωμα ασβεστίου (π.χ. κάποιες μάρκες δημητριακών). Συνιστάται η κατανάλωση 1.200 mg ασβεστίου την ημέρα, τα οποία μπορεί να προσλάβει η γυναίκα τρώγοντας λ.χ. τρεις μερίδες γαλακτοκομικών προϊόντων (μία μερίδα γαλακτοκομικού αντιστοιχεί σε 30 γραμμάρια τυρί ή σε 200 γραμμάρια γιαούρτι ή σε 240 ml γάλα). Για να απορροφηθεί το ασβέστιο από τον οργανισμό χρειάζονται επίσης 400- 800 Διεθνείς Μονάδες (ΙU) βιταμίνης D, την οποία προσλαμβάνουμε με την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. Για την καλύτερη υγεία των οστών προτείνεται η αποφυγή του πλήρους γάλακτος, διότι παρεμποδίζει την απορρόφηση του μαγνησίου- ενός ιχνοστοιχείου που παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία του σκελετού. Η αποφυγή του συνδυασμού της καφεΐνης με πηγές ασβεστίου (π.χ. καφές με γάλα ή αναψυκτικό με καφεΐνη και τυρί φέτα στο ίδιο γεύμα) είναι απαραίτητη, καθώς ο συνδυασμός αυτός οδηγεί σε δυσαπορρόφηση του ασβεστίου. Τέλος, για την προστασία των χόνδρων και της οστικής πυκνότητας συνίσταται η κατανάλωση ω-3 λιπαρών οξέων κάθε εβδομάδα. Τα ω-3 λιπαρά οξέα είναι ένα είδος λίπους που παρέχει πολλά οφέλη στην υγεία. Σημαντικές πηγές τους είναι τα λιπαρά ψάρια (π.χ. σαρδέλες, φρέσκος τόνος, σκουμπρί, σολομός) και τα καρύδια. Προτείνεται η κατανάλωση δύο μερίδων (120-200 γρ.) λιπαρών ψαριών κάθε εβδομάδα.



Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Claudia Rogge (Γερμανία)


Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Batman Confidential 18: Batgirl follows Catwoman into the Gotham Hedonists Society
where everyone is naked




Image Hosted by ImageShack.us
“Συμπόσιο (Ένα)... Περί έρωτος"
Ο Δημήτρης Λιγνάδης με αφορμή το "Συμπόσιο" του Πλάτωνα και ελληνικά ποιήματα μιλάει για τον έρωτα σήμερα
Ο θεατρικός οργανισμός Theseum Ensemble παρουσιάζει την παράσταση " Συμπόσιο (¨Ενα)... Περί έρωτος" σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, από τις 27 Νοεμβρίου.
“Πάρε τη λέξη μου, δώσ' μου το χέρι σου”.
Ο χώρος: Ένα εντευκτήριο. Τίποτα άλλο.
Ο χρόνος: “Ή σήμερον, ως αύριον και ως χθες”.
Τα πρόσωπα: Έξι + ένας άνδρες, μία γυναίκα. Νέοι. Αγνώστου ηλικίας.
Η υπόθεση: Συζητούν και πίνουν.
Το περιεχόμενο: Λόγια και ποιήματα. Αγαπημένων ποιητών και ξεχασμένων ποιημάτων. Περί έρωτος, ή περί... ερώτων.
Η φράση: “Πάρε τη λέξη μου, δώσ' μου το χέρι σου”. Καληνύχτα.

Ακουμπώντας στο Συμπόσιο του Πλάτωνα,αλλά και σε αγαπημένα του ποιήματα ελληνικά -από το Σολωμό κι έπειτα-, που τον αφορούν προσωπικά, μέσα σε ένα κλίμα ευωχικής οινοποσίας που απελευθερώνει την ψυχή, ο Δημήτρης Λιγνάδης και οι συνδαιτυμόνες του με ευαισθησία επιχειρούν να ιχνηλατήσουν μέσα μας τις ιδιαίτερες εκείνες χορδές, που μόνο ο έρωτας μπορεί να πάλλει.
“Συμπόσιο (Ένα)... Περί έρωτος"Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιγνάδης
Σκηνικά – Κοστούμια: Kenny MacLellan
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Μουσική επιμέλεια: ο θίασος
Boηθός σκηνοθέτη: Μαρία Μητροπούλου
Με τους:Δημήτρη Λιγνάδη, Βασίλη Μπουλουγούρη, Γιάννη Χαρτοδιπλωμένο, Γιάννη Παναγόπουλο, Γιώργο Χριστοδούλου, Γρηγόρη Ποιμενίδη, Σάρα Εσκενάζυ, Βύρωνα Κατρίτση.

Image Hosted by ImageShack.us


Image Hosted by ImageShack.us
O φτερωτός θεός Έρωτας πρωταγωνιστεί στην έκθεση με τίτλο «Έρως: από τη θεογονία του Ησιόδου στην ύστερη Αρχαιότητα», που θα παρουσιαστεί στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης από τις 10 Δεκεμβρίου 2009 έως τις 6 Απριλίου 2010.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχει κάνει ο Διευθυντής του Μουσείου Καθηγητής Νίκος Σταμπολίδης, σε συνεργασία με τον επιμελητή του Μουσείου Γιώργο Τασούλα. Συνολικά, θα παρουσιαστούν περίπου 280 λίθινα, πήλινα και μετάλλινα (χρυσά και χάλκινα) εκθέματα, όπως π.χ. γλυπτά, ανάγλυφα, αγγεία, ειδώλια, λυχνάρια, κοσμήματα - ορισμένα διάσημων καλλιτεχνών και αγγειογράφων της αρχαιότητας - τα οποία προέρχονται από 50 αρχαιολογικά μουσεία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας και της Γαλλίας, μεταξύ άλλων και του Λούβρου.
Η έκθεση διαρθρώνεται σε 9 θεματικές ενότητες, μέσα στις οποίες γίνεται προσπάθεια να μην παραλειφθεί οποιοδήποτε νόημα ή έκφραση του Έρωτα σε όλους τους 12 αιώνες από την δημιουργία του στα Ησιόδεια κείμενα έως την επικράτηση του Χριστιανισμού.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της έκθεσης θα γίνονται εκπαιδευτικές ξεναγήσεις για τους μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου, ξεναγήσεις για το κοινό και διαλέξεις με θέμα τον έρωτα στην αρχαία και τη σύγχρονη τέχνη, καθώς και τη φιλοσοφία. Κύκλοι διαλέξεων θα πραγματοποιηθούν από τους: Στέλιο Ράμφο, Δημήτρη Πλάτζο, Κατερίνα Ζαχαροπούλου. (Εθνος, 5/11/2009)
Image Hosted by ImageShack.us
(...) Μία από τις βασικές ιδιότητες του έρωτα, όμως, είναι και το σεξ, γι' αυτό οι επισκέπτες καλό είναι να γνωρίζουν πως τμήμα της έκθεσης θα είναι ...ακατάλληλο για ανηλίκους κάτω των 16 ετών.
(...) Όσον αφορά στο «ακατάλληλο» τμήμα της έκθεσης, αυτό θα βρίσκεται στον δεύτερο όροφο του μουσείου, που θα μεταμορφωθεί σε δωμάτιο πορνείου.
Εκεί η είσοδος θα επιτρέπεται μόνο σε άτομα άνω των 16 ετών, καθώς όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι του μουσείου «ορισμένα από τα εκθέματα ενδέχεται να θεωρηθούν απαγορευμένα».
Και ποια είναι αυτά τα εκθέματα; Οι φαλλοί που τοποθετούνταν ακόμη και στις οροφές των σπιτιών για να διώξουν το κακό. Τα ερωτικά συμπλέγματα γυναικών με γάιδαρο (κτηνοβασία). Οι σκηνές παιδεραστίας -θεσμός νομικά επιτρεπτός που αφορούσε νέους από 12 έως 17 ετών και αποσκοπούσε σε προσφορά ενός προτύπου: είχε δηλαδή παιδαγωγικό χαρακτήρα. Και ομοφυλοφιλικές σκηνές που ανθούν στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. (Το Βήμα, 6/11/2009)



Image Hosted by ImageShack.us
Nuno Manuel Baptista (Πορτογαλία)

Σταθμός Λιτοχώρου

Παράξενα φέγγει στη μνήμη μου η αρχή. Είναι το
πίσω απ' το βράδυ, όταν το φως υποχωρεί απ' τις γωνιές
όπως τα δίχτυα που απλώνουν στα τηλέφωνα κι ακούς
ένα ασυνάρτητο κενό μέσα στις ανοιχτές γραμμές
μια έκσταση από άταχτες φωνές μες απ' τα σύρματα
το βράδυ στο σταθμό που συντροφεύει η θάλασσα
δυο τρία βράχια κι ο κόρφος ανοιχτός δίχως ορίζοντα
κι ο ήλιος σα λυπημένη Κυριακή κοντά στα Κάστρα

Δε θα ξεχάσω αυτό το φέγγος στο σταθμό
το πάθος που ξεπερνά την ευφροσύνη του κορμιού και από
σάρκα γίνεται πνευματική αγωνία
η αγωνία που φέρνουν οι σβησμένες φωνές στο κατώφλι της
η αγωνία που φέρνει η μοναξιά δίπλα στον άλλο, η μοναξιά
μέσα στον άλλο, η μοναξιά μέσα στο πάθος του άλλου

‘Ολα τελειώνουν στο τελευταίο σύνορο
χαμηλώνουν τα φώτα στο θάλαμο και σβήνουν
οι σιγανές πατημασιές. Προσευχηθείτε
για τις σκοπιές που αγρυπνούν

Image Hosted by ImageShack.us
Nuno Manuel Baptista (Πορτογαλία)

Εκκοκκιστήρια Β'
Προχωρούσαμε με το Δημήτρη αμίλητοι προς το μικρό
σταθμό. Αφήναμε τη Βέροια πίσω μας στην καταχνιά
και κοιτάζαμε άφωνοι τους καπνούς στο μισοφώτιστο βράδυ

Εκεί, μες στην ερημωμένη έκταση, ακούγαμε τα εκκοκκιστήρια
να κελαϊδούνε. Υπόκωφη στην αρχή, η βουή
δυνάμωνε με τον καιρό, μας είχε σχεδόν παρασύρει.
Φώτα και μηχανές μες' απ' τα τζαμωτά μας άφηναν
να ιδούμε τον αποχωρισμό. Ο καθαρός καρπός γλιστρούσε και σωριάζονταν δίπλα μας
μέσα σ' έν α σύννεφο σκόνης. Ακόμα θυμάμαι τα μάτια του, σα να είχαν δακρύσει.

Τότε κατάλαβα πως πέρασε πια η εποχή της συγκομιδής.
Και πως ό,τι μπορούσαμε να δώσουμε το είχαμε
σχεδόν σκορπίσει.

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου



Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Johann Bisesti: Intimo


Image Hosted by ImageShack.us
Gay rights advocate Cathy Ashton is new EU foreign affairs chief
PinkNews.co.uk • November 20, 2009
Baroness Cathy Ashton, who won Stonewall's Politician of the Year award in 2006, has been named as the new European Union's High Representative for Foreign Affairs.
During her time as leader of the House of Lords between 2007 and 2008, Ashton was a vocal supporter of gay rights and guided some key pieces of legislation through the upper chamber.
She won the Stonewall award in 2006 in recognition for her gay rights work and thanked the charity for helping her succeed in pushing through gay rights laws.
Her new role will give her responsibility for representing the EU's 500 million citizens in dealing with other foreign powers such as Russia and the US.
Ashton, whose appointment came as a surprise to some who said she did not have enough foreign experience, said she was "humbled" at being selected for the role.
She told Radio 4's Today programme: "Over the next few months and years I aim to show that I am the best person for the job.
"I think for quite a few people they would say that I am the best person for the job and I was chosen because I am, but I absolutely recognise there are a number of candidates around, all of whom would have been extremely good, extremely able.
"I hope that my particular set of skills will show that in the end I am the best choice."
Speaking about her selection last night, prime minister Gordon Brown said: "It gives Britain a powerful voice both within the council and the commission. It will ensure, of course, that Britain's voice is very loud and clear."
Stonewall chief executive Ben Summerskill said: "Stonewall is delighted at Cathy Ashton’s appointment. Cathy won the Politician of the Year award at the first Stonewall Awards in 2006.
"She was recognised for her work in making it illegal to discriminate against gay people when providing goods, facilities and services."
Ashton joined Brown's first cabinet in June 2007.
From 1983-89 she was director of business in the community working with business to tackle inequality. She also established the Employers' Forum on Disability, Opportunity Now, and the Windsor Fellowship.
In 1999 she was made a life peer and in 2004 she was appointed as Parliamentary Under-Secretary of State at the Department for Constitutional Affairs.
She became an education minister in 2001.
In 2005 she was voted House Magazine's Minister of the Year and Channel 4 Peer of the Year.
In 2008, she replaced Peter Mandelson as EU Commissioner.



Image Hosted by ImageShack.us
Comelec: Many gays in Congress; no need for Ang Ladlad
Philip Tubeza (Philippine Daily Inquirer, 17/11/2009)
MANILA, Philippines—Will the gays in Congress please stand up?
Claiming that gays and lesbians were already well-represented in Congress, Commission on Elections (Comelec) Commissioner Nicodemus Ferrer Monday defended the poll body’s decision to deny Ang Ladlad’s petition to run as a party-list group in the May 2010 elections.
Ferrer dismissed claims that the resolution imposed the Comelec commissioners’ religious beliefs on the public.
He urged Ang Ladlad, a gay group, to file a motion for reconsideration so that the issue could be settled “once and for all.”
“It will be raised to the en banc automatically,” the commissioner said. Comelec Chair Jose Melo said the poll body may even have to schedule the motion for a hearing to give Ang Ladlad an opportunity to express its views, according to Ferrer.
Ferrer said the group was not underrepresented. “Actually, [Ang Ladlad is] over-represented in the lower house and in the upper house … in the military … in the religious,” he said in jest at Monday’s press conference.
“Although I said that jokingly, I know that they’re already there. Either those who open their closet or those who keep closing their closet,” he added.
Ferrer said Ang Ladlad members should “not make threats” and instead file a motion for reconsideration with the commission en banc so that the case could be settled.
Medieval resolution
Ang Ladlad’s allies claimed that the election commissioners could be impeached for their “medieval” resolution.
The Comelec Second Division—composed of Ferrer and his fellow commissioners Lucenito Tagle and Elias Yusoph—last week rejected Ang Ladlad’s petition to be allowed to run as a party-list group in the May elections.
The division said the group’s espousal of same sex relations violated the Civil Code and Revised Penal Code’s provisions against immoral doctrines and those on decency and good customs.
Based on morality
Ferrer said that the resolution was based on “morality and not religion” but acknowledged that his morals were based partly on his religious upbringing.
“It’s wrong for anybody to say that resolution is introducing a religious concept. It is not. We are talking about morality not religious belief. They’re wrong on that,” Ferrer said.
The Commission on Human Rights (CHR) on Sunday said that homosexuality was part of the diversity of the Filipino culture and must be part of Philippine politics.
CHR Chair Leila de Lima said her office would file a motion for intervention in the Comelec in support of the gay organization’s move to overturn the poll body’s decision.
Stressing that the Comelec decision smacked of prejudice and discrimination, De Lima said it appeared to be a “misplaced edifice of arcane views on homosexuality” and in making such decision, the election body had exhibited a “retrogressive” manner of thinking toward the issue.
“We do not think that Ang Ladlad seeks accreditation to promote immorality in the country, but to give a voice to a marginalized sector to push for further protection of their rights,” she said in a strongly worded statement.
De Lima noted that “gays are often objects of discrimination through ridicule, contempt and various forms of violence just as this decision clearly illustrates.”
“Homosexuality is not a counterculture … Homosexuals are part of the Filipino family and unavoidably must be part of our politics,” said De Lima, a known election lawyer before she was appointed human rights chief.
She also pointed out that no government policy characterized homosexuality as illegal or immoral, citing the Universal Declaration of Human Rights, which states that “all are equal before the law and are entitled without any discrimination to equal protection of the law.”
“There is and can be no basis in law to deny the registration of the party, directly or indirectly on the grounds of homosexuality … to make assertions based on their homosexuality is patently discriminatory,” she said.
Deeply entrenched prejudice
Disqualifying Ang Ladlad’s bid to participate in the party-list elections on grounds of “immorality” and for “being inimical to the interest of the youth” was uncalled for, according to Sen. Joker Arroyo.
“The Comelec resolution reveals a deeply entrenched prejudice against LGBTs (lesbians, gays, bisexuals, transgenders), the constituency of Ang Ladlad. What if they are LGBTs?
“Precisely because of that, as a group which has been oppressed and marginalized in all spheres of their lives, they should be allowed to exercise their basic right to representation in the House of Representatives,” Arroyo said on Saturday.
This will allow them to protect and advance their interest, the very objective of party-list representation, he said.
“The Comelec’s mandate is to ensure clean and honest election, not to vent their ire and prejudice against gays,” Arroyo said, pointing out that all groups stand on equal footing to have party-list representation under the Constitution.
“The Comelec cannot, as its Second Division has done, discriminate against and whiplash gays, while they give party-list accreditation to cock fighters, etc.,” he said.
“The decision violates their human rights, is utterly bereft of legal basis, grounded as it was on blighted notions of moral standards, even as it invoked the Bible and the Koran,” he added.
Ferrer said the resolution did not reek of “prejudice and discrimination.”
He said the resolution also did not violate any human rights, adding that the CHR could formally intervene in the case if its intention was “valid.”
“I said ‘We may be wrong.’ We are not always right but the fact is we apply the law the way we see it and the law is a living provision. It is not limited to the black and white provision,” he said


Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us

Νίκος Σπάνιας (περ. Μανδραγόρας, τχ.1)


Image Hosted by ImageShack.us


Αναρριχάσαι μέχρι τον ουρανίσκο μου
Και με πνίγεις όπως ο πράσινος Απρίλης
Όπως η ορμή του κύματος που γεμίζει μ’ αλάτι
Τα ρουθούνια μου όπως ο ατμός που φεύγει απ τη μηχανή.
Με μια πινελιά χρωματίζεται η ζωή μου.
Με μια βροχή σβήνεται η ζωή μου.
Τα αλόγα του χρόνου χριμιντίζουν στο κατώφλι μου.
Βροντούν με τις οπλές τους για να τους ανοίξω.
Όμως φοβάμαι τα μονονύχα ζώα.
Φοβάμαι το σάλιο τους που λάμπεί σαν ασήμι.
Φοβάμαι την ορθωμένη τους ουρά που κάποτε
Ήταν ή αγάπη μας.
Φοβάμαι το πράσινο Απρίλη
Τον αφρό του κύματος
Και τον ατμό της μηχανής.
Άλλο δεν έχω τίποτα να πω
Και μένω κλειδωμένος μέσα.

Image Hosted by ImageShack.us

Κάτι έτριξε

Κάτι έτριξε μέσα στην κάμαρα μου
Δεν ήταν το καθοριστικό τρίξιμο των επίπλων
Ήταν ένα τρίξιμο ανεπαίσθητο σχεδόν
Όπως το θρόισμα που κάνει η γλαυκή θωριά σου
Με κοίταξες ορθός με κείνα τα πρασινωπά σου μάτια
Τα μάτια εξημερωμένου δράκου
Απλώσαμε τα χέρια και ένιωσα
Την ζεστασιά της σάρκας σου όπως παλιά
Και ένιωσα το πυρετό του σώματός μου
Να με πετάει σαν άχυρο
Σαν πούπουλο
Σαν ξερό φύλλο μες τους δρόμους.
Ύστερα ανακάθισα.
Αυτό το μαρτύριο δεν τελειώνει…

Νίκος Σπάνιας: Το μαύρο γάλα της αυγής (Οδός Πανός, 1987)



Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Ruven Afanador (Κολομβία): Sombra
Διαβάστε επίσης:


Image Hosted by ImageShack.us
Γιάννης Τσαρούχης
Κάτω απ’ το Σπίτι
Χθες περπατώντας σε μια συνοικία
απόκεντρη, πέρασα κάτω από το σπίτι
που έμπαινα σαν ήμουν νέος πολύ.
Εκεί το σώμα μου είχε λάβει ο Έρως
με την εξαίσια του ισχύν.
Και χθες
σαν πέρασ’ απ’ τον δρόμο τον παληό,
αμέσως ωραΐσθηκαν απ’ την γοητεία του έρωτος
τα μαγαζιά, τα πεζοδρόμια, η πέτρες,
και τοίχοι, και μπαλκόνια, και παράθυρα'
τίποτε άσχημο δεν έμεινεν εκεί.
Και καθώς στέκομουν, κ’ εκύτταζα την πόρτα,
και στέκομουν, κ’ εβράδυνα κάτω απ’ το σπίτι,
η υπόστασίς μου όλη απέδιδε
την φυλαχθείσα ηδονική συγκίνησι.
Κ.Π. Καβάφης
Image Hosted by ImageShack.us
Κώστας Παπανικολάου
Όταν επέρασεν απ’ εκείνες τες γειτονιές
– όλως τυχαίως- εκείνο το βράδυ
(καλοκαίρι) πώς εθυμήθη
εξαίσιες μυρωδιές από υασεμί
στον κήπο του ή τες λεπτές
εκείνες ευωδιές που με τες ριπες
του αέρα τα’ αγιόκλημα σου στέλνει
πώς εθυμήθη εκείνα τα βτάδια
π’ ανέβαινε τη σκάλα κι εκείνος
επερίμενε με λάμπα χαμηλή
σχεδόν σβησμένη.

Τώρα, που όλως τυχαίως
απ’ τες ίδιες γειτονιές περνά ξανά,
βλέπει φώτα πολλά στο παράθυρο
και παιδικές φωνές ακούει
αναμφιβόλως πολλές φωνές παιδιών.

Ετάχυνε το βήμα κι ενεθυμήθη
τα τελευταία λόγια του
«θα υπανδρευτώ», τον είχε πει,
«μια πιο ηθική ζωή θα ζήσω, μα πάλι…»

Παιδικές φωνές και γέλια
ετάχυνεν το βήμα.

Ρέμων Γραικός: Κ.Π. Καβάφης (1917-2005)
[Γαβριηλίδης, 2006]
Image Hosted by ImageShack.us
Περνώντας τυχαία από διάφορες περιοχές της Αθήνας σηκώνουμε τα μάτια και κοιτάζουμε κάποια μπαλκόνια. Όχι γιατί μας κάνει εντύπωση η εγκατάλειψή τους, η βρώμα τους ή αντίθετα το πόσο περιποιημένα είναι. Σηκώνουμε τα μάτια και τα κοιτάζουμε γιατί κάποτε καθόμασταν σε εκείνα τα μπαλκόνια και πίναμε καφέ μαζί με εκείνον που κατοικούσε εκεί. Είναι τα μπαλκόνια των πρώην σχέσεων, εκεί που αγκαλιασμένοι κοιτούσαμε τον κόσμο, κάναμε όνειρα, χασμουρηθήκαμε στη θέα του ξημερώματος, βγήκαμε έξω οργισμένοι να πάρουμε αέρα για να μη συνεχίσουμε τον καβγά.
Περνάμε τυχαία κάτω από εκείνα τα μπαλκόνια κι ένα σωρό αναμνήσεις έρχονται στο μυαλό μας, καλές και κακές. Δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην περιέργεια τι να κάνει η πρώην σχέση μας, άραγε έχει βρει κάποιον άλλο να πίνει καφέ μαζί, να κοιμάται αγκαλιά, να τον περιμένει σε εκείνο το μπαλκόνι να γυρίσει; Δεν είναι μελαγχολικές σκέψεις αυτές, είναι απλά νοσταλγικές.
Είναι και κάποια άλλα μπαλκόνια που ούτε που θέλουμε να τα κοιτάξουμε γιατί περάσαμε εκεί τόσο βρώμικα όσο απεριποίητα είναι τα ίδια, άσχετα του ποιός έφταιγε, για αυτό και σκύβουμε το βλέμα στο πεζοδρόμιο και τα διασχίζουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται, τόσο γρήγορα ίσως όσο γρήγορα τελείωσε και η σχέση εκείνη.
Είναι μερικά μπαλκόνια που τα θυμόμαστε αμυδρά γιατί δεν τα είδαμε ποτέ πρωί. Νύχτα τα επισκεφτήκαμε και για μια μόνο φορά, απλά για να εκτονώσουμε την ανάγκη μας για σεξ.
Και καθώς γυρίζουμε σπίτι βλέπουμε κάποιον άλλο να είναι σε ένα άλλο μπαλκόνι, να σηκώνεται και να μας χαιρετάει μόλις μας δει, διακόπτοντας το πότισμα της γλάστρας που εμείς αγοράσαμε για το δικό του μπαλκόνι. Μπαίνουμε στο σπίτι, φοράμε πρόχειρα ρούχα και παντόφλες και καθόμαστε κουρασμένοι στο μπαλκόνι. Μας σερβίρει τον καφέ και καθόμαστε και οι δύο να κοιτάζουμε τα απέναντι μπαλκόνια…




Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
David Trullo (Ισπανία): Nuevos Paganos, 2005
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
David Trullo: You think you're a man, but you're only a toy, 2007