Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΓΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΓΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

3.11.19

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΜΕ ΥΨΗΛΗ ΤΕΣΤΟΣΤΕΡΟΝΗ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Καρκίνος προστάτη : Γιατί οι άνδρες με υψηλή τεστοστερόνη κινδυνεύουν περισσότερο 
Βρετανική μελέτη ανοίγει τον δρόμο για την έγκαιρη τροποποίηση του επιπέδου των εν λόγω ορμονών, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος για τη νόσο, η οποία είναι ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος μεταξύ των ανδρών παγκοσμίως μετά τον καρκίνο των πνευμόνων (κυρίως λόγω τσιγάρου).
 tovima.gr, 2/11/2019 
Οι άνδρες που έχουν στο αίμα τους αυξημένα επίπεδα δύο ορμονών, της «ελεύθερης» τεστοστερόνης και του ινσουλινομιμητικού αυξητικού παράγοντα (IGF-I), είναι πιθανότερο να διαγνωσθούν με καρκίνο του προστάτη, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. 
Η μελέτη ανοίγει τον δρόμο για την έγκαιρη τροποποίηση του επιπέδου των εν λόγω ορμονών, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος για τη νόσο, η οποία είναι ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος μεταξύ των ανδρών παγκοσμίως μετά τον καρκίνο των πνευμόνων (κυρίως λόγω τσιγάρου). 
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια Ρουθ Τρέιβις του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο του βρετανικού Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο στη Γλασκώβη, μελέτησαν 200.452 άνδρες, οι οποίοι είχαν δώσει δείγμα αίματος για ανάλυση και παρακολουθήθηκαν για έξι έως επτά χρόνια.
Όπως διαπιστώθηκε, σε αυτό το διάστημα οι άνδρες με τα υψηλότερα επίπεδα των δύο συγκεκριμένων ορμονών είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη. Για κάθε αύξηση κατά πέντε nmol/L της συγκέντρωσης της ορμόνης IGF-I αυξανόταν κατά 9% ο κίνδυνος διάγνωσης καρκίνου του προστάτη, ενώ για κάθε αύξηση κατά 50 pmol/L της «ελεύθερης» τεστοστερόνης στο αίμα ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 10%. 
Σε επίπεδο πληθυσμού, σύμφωνα με τους ερευνητές, ο κίνδυνος καρκίνου του προστάτη για όσους έχουν τα υψηλότερα επίπεδα IGF-I είναι αυξημένος κατά 25% σε σχέση με όσους έχουν τα χαμηλότερα επίπεδα, ενώ αντίστοιχα για όσους έχουν το υψηλότερο επίπεδο «ελεύθερης» τεστοστερόνης, ο κίνδυνος είναι αυξημένος κατά 18%. 
Οι επιστήμονες θεωρούν πιθανότερο ότι τα υψηλότερα επίπεδα των εν λόγω ορμονών οδηγούν σε αυξημένο κίνδυνο καρκίνο του προστάτη, παρά το αντίστροφο, δηλαδή ότι ο καρκίνος αυξάνει τα επίπεδα αυτών των ορμονών. 
«Η νέα μελέτη δεν μπορεί να μας πει γιατί αυτοί οι παράγοντες συνδέονται με τον καρκίνο, αλλά γνωρίζουμε ότι η τεστοστερόνη παίζει ρόλο στη φυσιολογική ανάπτυξη και λειτουργία του προστάτη και επίσης ότι η IGF-I έχει ρόλο στην ενεργοποίηση της ανάπτυξης των κυττάρων του σώματος μας», ανέφερε η δρ Τρέιβις. «Αυτό που μας λέει η έρευνα μας είναι ότι αυτές οι δύο ορμόνες μπορεί να αποτελούν έναν μηχανισμό που συνδέει πράγματα όπως η διατροφή, ο τρόπος ζωής και το μέγεθος του σώματος με τον καρκίνο του προστάτη, πράγμα που μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σε νέες στρατηγικές για την πρόληψη της ασθένειας», πρόσθεσε.

30.10.19

ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΩΝ... ΜΕΤΡΑΕΙ


Τι αποκαλύπτει το μήκος των δαχτύλων για τα «προσόντα» των ανδρών
Τα δάχτυλα δείχνουν πόσο ελκυστικοί είναι οι άνδρες
tovima.gr, 30/10/2019
Εδώ και πολλά χρόνια στους επιστημονικούς κύκλους και όχι μόνο γίνεται συζήτηση για τους παράγοντες που μπορούν να «προβλέψουν» το μέγεθος του ανδρικού μορίου.
Μελέτη από το Πανεπιστήμιο Gachon της Νότιας Κορέας αποκαλύπτει πως η αναλογία του μήκους των δαχτύλων μπορεί πιθανώς να αποκαλύψει τη χρήσιμη αυτή πληροφορία.
Οι ερευνητές εξέτασαν την αναλογία του δείκτη και του παράμεσου (του δεύτερου και του τέταρτου δαχτύλου) στο δεξί χέρι ώστε να διαπιστώσουν κατά πόσο αναλογεί στο μέγεθος του μορίου.
Όσο μικρότερη ήταν η αναλογία μεταξύ του δείκτη και του παράμεσου, τόσο μεγαλύτερο ήταν και το μέγεθος του ανδρικού μορίου, αναφέρει η σχετική μελέτη στην επιθεώρηση Asian Journal of Andrology.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το μήκος των δαχτύλων εξαρτάται από την έκθεση σε ορμόνες όπως η τεστοστερόνη κατά την εμβρυϊκή ζωή, είναι επομένως ενδεικτικό και του μελλοντικού κινδύνου ασθενειών που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε ορμονικές δυσλειτουργίες, όπως ο καρκίνος του προστάτη.
Παλαιότερη μελέτη που είχε δημοσιευθεί το 2002 στην επιθεώρηση Urology είχε δείξει ότι το μήκος του δείκτη αναλογεί στο μέγεθος του ανδρικού μορίου σε υγιείς άνδρες κάτω των 40 ετών, υποδεικνύοντας ότι η έκθεση στην τεστοστερόνη στη μήτρα επηρεάζει την ανάπτυξη και των δύο.
Οι ερευνητές από τη Νότια Κορέα εξέτασαν περαιτέρω τη συσχέτιση σε 144 εθελοντές άνω των 20 ετών. Το μέγεθος των προσόντων.. μετρήθηκε ενώ οι άνδρες βρίσκονταν υπό την επήρεια αναισθητικού και το μόριό τους τεντώθηκε όσο το δυνατόν περισσότερο. Το μήκος του μορίου σε έκταση αναλογεί στο μέγεθος του μορίου σε στύση.
Όσο μικρότερη ήταν η αναλογία δείκτη-παράμεσου –δηλαδή όσο μικρότερος ήταν ο δείκτης από τον παράμεσο– τόσο μεγαλύτερο ήταν το μέγεθος του μορίου, σημειώνουν οι ερευνητές.

12.10.19

ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΗ



Παλίνδρομη εκσπερμάτιση: Όσα πρέπει να γνωρίζετε για τον «ξηρό» οργασμό
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο αντρικός οργασμός  συνοδεύεται από την απελευθέρωση σπέρματος, τη γνωστή εκσπερμάτιση. Ωστόσο, στη λεγόμενη παλίνδρομη εκσπερμάτιση, το σπέρμα ταξιδεύει προς την ουροδόχο κύστη και «παγιδεύεται» εκεί.
Η παλίνδρομη εκσπερμάτιση είναι επίσης γνωστή ως «ξηρός» οργασμός, λόγω της απουσίας ή της πολύ μικρής ποσότητας σωματικών υγρών που απελευθερώνονται κατά την κορύφωση.


Γιατί συμβαίνει;
Η απελευθέρωση του σπέρματος εξασφαλίζεται κανονικά χάρη σε ένα ζεύγος μυών, τους ουρηθρικούς σφιγκτήρες, οι οποίοι κλείνουν το άνοιγμα της ουρήθρας και αποτρέπουν την είσοδο του σπέρματος στην κύστη.
Όταν οι σφιγκτήρες δεν δουλεύουν σωστά, η είσοδος της κύστης δεν κλείνει εντελώς κι έτσι το σπέρμα μπορεί να εισέλθει στην κύστη αντί να βγει από την ουρήθρα.
Ένα σύνηθες σύμπτωμα που εκδηλώνουν οι άντρες με παλίνδρομη εκσπερμάτιση είναι τα θολά ούρα μετά τη σεξουαλική επαφή. Αυτό συμβαίνει λόγω της ανάμειξης των ούρων με τα σπερματικά υγρά.
Είναι επικίνδυνη;
Σε ορισμένους άντρες η παλίνδρομη εκσπερμάτιση προκαλεί υπογονιμότητα, καθώς δεν απελευθερώνονται σπερματοζωάρια ώστε να γονιμοποιήσουν το ωάριο. Υπολογίζεται ότι η παλίνδρομη εκσπερμάτιση ευθύνεται για ένα μικρό μόνο ποσοστό (περίπου 0,3-2%) των περιστατικών αντρικής υπογονιμότητας.
Να σημειωθεί ότι ο «ξηρός» οργασμός δεν είναι επικίνδυνος για την υγεία ούτε προκαλεί πόνο στον άντρα.
Πώς αντιμετωπίζεται;
Η παλίνδρομη εκσπερμάτιση μπορεί να επηρεάζει την ικανοποίηση του άντρα από τη σεξουαλική του ζωή, γι’ αυτό και μπορεί να επιλέξει να την αντιμετωπίσει ακόμη κι αν δεν του προκαλεί άλλα σοβαρά προβλήματα.
Οι θεραπευτικές επιλογές είναι είτε φαρμακευτικές είτε χειρουργικές (TESA, PESA, TESE). Αρχικά δοκιμάζονται οι φαρμακευτικές θεραπείες και σε περίπτωση που αυτές αποτύχουν ο γιατρός θα συστήσει τη χειρουργική επέμβαση.
Τι την προκαλεί;
Η παλίνδρομη εκσπερμάτιση μπορεί να προκληθεί από:
- Αρρύθμιστο διαβήτη: Όταν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα δεν ρυθμίζονται και παραμένουν υψηλά μπορεί να προκληθούν βλάβες στο ουροποιητικό, με αποτέλεσμα την κακή λειτουργία των σφιγκτήρων της κύστης.
- Βλάβη στο νευρικό σύστημα: Η πολλαπλή σκλήρυνση ή ένας τραυματισμός του νωτιαίου μυελού ενδέχεται να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία των μυών και των νεύρων της κύστης.
- Χειρουργείο: Μια επέμβαση στον προστάτη, στους όρχεις, στο παχύ έντερο, στην ουροδόχο κύστη ή στο κατώτερο τμήμα της σπονδυλικής στήλης μπορεί επίσης να είναι η αιτία πίσω από την παλίνδρομη εκσπερμάτιση.
- Φάρμακα: Φάρμακα που χορηγούνται για την υπερπαλασία του προστάτη, καθώς και ορισμένα αντικαταθλιπτικά και αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να εμποδίσουν την ομαλή εκσπερμάτιση.
Πότε είναι αναγκαία η επίσκεψη στον γιατρό;
Ο άντρας θα πρέπει να απευθυνθεί στον γιατρό του εάν ο οργασμός δεν συνοδεύεται από την απελευθέρωση σπέρματος ή εάν η ποσότητα σπέρματος που απελευθερώνεται είναι πολύ μικρή.
Αν και δεν προκαλεί πόνο και δεν χρειάζεται πάντα θεραπεία, η παλίνδρομη εκσπερμάτιση πρέπει να αξιολογείται από ειδικό, καθώς μπορεί να υποδεικνύει κάποιο πρόβλημα υγείας που πρέπει να αντιμετωπιστεί –π.χ. όπως ο αρρύθμιστος διαβήτης που αναφέρθηκε παραπάνω.
Πηγή: Medical News Today

7.3.19

Ο "ΑΣΘΕΝΗΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ"


Ενας άνδρας που έπασχε από AIDS στο Λονδίνο έγινε ο δεύτερος γνωστός ασθενής που φέρεται να θεραπεύτηκε από τον ιό, έπειτα από μεταμόσχευση προ τριετίας βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών από δωρητή με ανθεκτικότητα στον HIV. Ο δωρητής είχε μια σπάνια γενετική μετάλλαξη, που προσδίδει αντίσταση στον ιό HIV. Οι εξετάσεις που έγιναν στον ασθενή, ενάμισι χρόνο αφότου σταμάτησε την αντιρετροϊκή φαρμακευτική θεραπεία κατά του HIV, δεν δείχνουν πλέον το παραμικρό ίχνος λοίμωξης στον οργανισμό του.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ραβίντρα Γκούπτα στο University College London, έκαναν την Τρίτη τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, ενώ ταυτόχρονα, παρουσίασαν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους σε επιστημονικό συνέδριο στο Σιάτλ.
«Δεν υπάρχει καθόλου ιός που να μπορούμε να μετρήσουμε. Δεν μπορούμε να ανιχνεύσουμε τίποτα», διαβεβαίωσε ο Γκούπτα.
Ο ίδιος επισήμανε ότι ο ασθενής θεωρείται «λειτουργικά θεραπευμένος» και «σε ύφεση», αν και πρόσθεσε ότι «είναι πολύ νωρίς για να μιλήσει κανείς για πλήρη θεραπεία». Οπως ανέφερε, «μετά από δύο χρόνια θα μιλάμε περισσότερο για θεραπεία». Ο Ραβίντρα Γκούπτα, ιολόγος στο University College London, παρουσίασε τα αποτελέσματα της θεραπείας
Ο άνδρας αποκαλείται πλέον «ο ασθενής του Λονδίνου», κατ’ αναλογία με τον «ασθενή του Βερολίνου», τον Αμερικανό Τίμοθι Ρέι Μπράουν, την πρώτη και μοναδική έως τώρα περίπτωση ασθενούς που έγινε γνωστό το 2007 ότι, ύστερα από μια παρόμοια θεραπεία μεταμόσχευσης βλαστοκυττάρων μυελού των οστών στη Γερμανία, απαλλάχθηκε από τον ιό HIV και παραμένει μέχρι σήμερα θεραπευμένος.
Ο «ασθενής του Λονδίνου» είχε μολυνθεί από τον HIV το 2003 και το 2012 διαγνώσθηκε επίσης με λέμφωμα Hodgkin, μια μορφή καρκίνου του αίματος. Το 2016, οι γιατροί αποφάσισαν να του κάνουν μεταμόσχευση μυελού των οστών, κάτι που ήταν η τελευταία ελπίδα επιβίωσής του.
Ο Τίμοθι Ρέι Μπράουν γιορτάζει 10 χρόνια χωρίς AIDS, to 2017 Σύμφωνα με τους New York Times, σήμερα, οι επιστήμονες παρακολουθούν 38 ασθενείς μολυσμένους με HIV, στους οποίους έχει γίνει μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών. Σε έξι από αυτούς, οι δωρητές δεν είχαν ανεκτικότητα στον HIV, ενώ στους υπόλοιπους 32, είχαν.
Ενας ακόμα από τους 38 ασθενείς, δεν έχει χρειαστεί να πάρει αντιρετροϊκά φάρμακα κατά του ιού, εδώ και τέσσερις μήνες.
Οι περισσότεροι επιστήμονες εμφανίζονται πάντως επιφυλακτικοί, κατά πόσο τέτοιες θεραπείες όπως αυτές που εφαρμόσθηκαν στους ασθενείς του Βερολίνου και του Λονδίνου, μπορούν να θεραπεύσουν όλους τους ασθενείς με AIDS. Η διαδικασία είναι ακριβή, πολύπλοκη και ενέχει κινδύνους, συν το γεγονός ότι πρέπει να βρεθούν κατάλληλοι δωρητές με τη σπάνια μετάλλαξη (CCR5 Δέλτα 32), που χαρίζει ανοσία έναντι του ιού. Ομως, ενδεχομένως, να καταφέρουν να βρουν νέες θεραπείες με βάση τα νέα δεδομένα.
Το AIDS έχει σκοτώσει περίπου 35 εκατομμύρια ανθρώπους από τότε που εμφανίσθηκε στη δεκαετία του 1980, ενώ περίπου 37 εκατομμύρια άνθρωποι είναι σήμερα μολυσμένοι με τον ιό. (protagon.gr, 5/3/2019)

4.2.19

ΤΟ ΞΥΡΙΣΜΑ... ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ


Εάν έχετε δοκιμάσει το ξύρισμα… εκεί κάτω, θα έχετε πιθανότατα διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να πάνε στραβά! Δείτε παρακάτω μερικά από τα πιο κοινά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν λόγω ξυρίσματος της ευαίσθητης περιοχής των γεννητικών οργάνων, καθώς και ιδέες για να επαναφέρετε την περιοχή στην φυσιολογική της κατάσταση.
Ερεθισμός
Ο ερεθισμός είναι πολύ κοινό πρόβλημα που προκύπτει από το ξύρισμα και μπορεί να οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Αυτή η περιοχή του σώματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη με αποτέλεσμα να προκύπτει ερεθισμός πολύ εύκολα. Χρησιμοποιήστε καινούργιο ξυράφι που είναι αιχμηρό. Ένα παλιό ξυράφι θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο κακό ξύρισμα αλλά θα προκαλέσει ερεθισμό. Χρησιμοποιήστε αφρό ξυρίσματος ή τζελ που θα βοηθήσουν στην προστασία του δέρματος. Αποφύγετε τη χρήση σαπουνιού καθώς και την επανάληψη του ξυρίσματος αν το δέρμα είναι ήδη ερεθισμένο.
Φαγούρα
Μετά το ξύρισμα μπορεί να προκληθεί φαγούρα. Είτε ελαφριά είτε έντονη, δημιουργεί μια δυσάρεστη και άβολη κατάσταση. Αν αντιμετωπίζετε φαγούρα, δοκιμάστε να βάλετε ενυδατική κρέμα μετά το ξύρισμα και ξανά αν η φαγούρα επιμένει. Σκουπίστε απαλά και μην τρίβετε την περιοχή με την πετσέτα μετά το μπάνιο. Μην ξυριστείτε ξανά αν η φαγούρα δεν έχει υποχωρήσει.
Τρίχες που μεγαλώνουν προς τα μέσα
Όταν έχετε τέτοιες τρίχες είναι σημαντικό να μην «πειράξετε» το δέρμα γιατί μπορεί να προκληθεί μόλυνση. Αφήστε το δέρμα να αναπνεύσει και μην ξυριστείτε ξανά σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάντε απολέπιση πριν το ξύρισμα. Έτσι θα απομακρύνετε όλα τα νεκρά κύτταρα και θα έχετε μια λεία περιοχή για το ξυράφι. Το να ξυρίζεστε αντίθετα με τη φορά των τριχών μπορεί να δίνει καλύτερο αποτέλεσμα αλλά μπορεί επίσης να προκαλέσει το ίδιο πρόβλημα, οπότε ίσως είναι καλό να το αποφύγετε.
Κοψίματα και χαρακιές
Συμβαίνουν εύκολα κατά το ξύρισμα γιατί χρησιμοποιείτε ένα κοφτερό ξυράφι σε μια πολύ ευαίσθητη περιοχή του σώματός σας. Αν σας συμβεί, πλύνετε την περιοχή με ζεστό νερό ενώ είστε ακόμα στο ντους και απομακρύνετε το αίμα όσο το δυνατόν συντομότερα. Η πιο κοινή αιτία για τα κοψίματα είναι η βιασύνη. Οπότε, πάρτε το χρόνο σας στο ξύρισμα για να μην αντιμετωπίσετε άβολες και δυσάρεστες καταστάσεις. Απλά θυμηθείτε να κάνετε μικρές προσεκτικές κινήσεις. Αν κοπείτε θα χρειαστεί χρόνος για επούλωση και μέχρι να συμβεί αυτό θα ήταν καλύτερο να ξεχάσετε το ξύρισμα. Αν ξυριστείτε πριν επουλωθεί πλήρως η πληγή ρισκάρετε το να την ανοίξετε ξανά εκθέτοντας τον εαυτό σας σε πιθανές μολύνσεις.
Κάψιμο από το ξυράφι
Αν δείτε μικρές κοκκινίλες στην περιοχή, πρόκειται για κάψιμο από το ξυράφι. Συμβαίνει είτε λόγω φλεγμονής των βακτηρίων που βρίσκονται στους μικροσκοπικούς θύλακες των τριχών είτε λόγω υπερβολικής πίεσης με το ξυράφι πάνω στο δέρμα. Να είστε προσεκτικοί και να κάνετε απαλές κινήσεις εκεί κάτω. Χρησιμοποιήστε αφρό για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό στρώμα μεταξύ του ξυραφιού και του δέρματος. Και σε αυτήν την περίπτωση, όπως και σε όλες τις παραπάνω, θα πρέπει να περιμένετε να φύγουν οι κοκκινίλες πριν ξυριστείτε ξανά. (flowmagazine.gr)


26.12.18

ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ - 6


Citing a study in the  Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes AIDSMap recently reported that “Awareness and use of HIV pre-exposure prophylaxis (PrEP) among black gay, bisexual and other men who have sex with men (MSM) in the United States increased significantly between 2014 and 2017. The study also showed that PrEP was reaching individuals with high levels of sexual risk, sexually transmitted infections (STIs) and substance use, the very individuals most in need of this highly effective form of HIV prevention.”
However,  the report goes on to say:
 HIV prevalence was significantly higher among PrEP users compared to individuals who were not on PrEP. The investigators stress this does not show PrEP failure but is likely due to factors such as poor medication adherence and lack of engagement with healthcare providers.
It is imperative to recognize that our findings reflect challenges to maintain proper usage of PrEP rather than biological failure of PrEP to protect against HIV,” write the authors. “HIV infections that have occurred among PrEP users are the result of suboptimal levels of drug concentrations because of challenges in adhering to PrEP medical regimens.”Black MSM account for the largest proportion of new HIV infections in the US. If current epidemiological trends continue, 60% of black MSM will be HIV positive by the age of 40. Tackling the HIV epidemic among black MSM is therefore an urgent public health priority.
“The impact of HIV in the lives of Black gay men is as much a story of moral failure as policy failure,” Charles Stephens of the Counter Narrative told Towleroad.  “Any discussion around how HIV impacts the lives of Black gay men, must center racial justice. In the public health conversation, we are far too often blamed for the health outcomes we experience, rather than the failures of health care institutions. This has everything to do with race. Any programmatic, clinical or policy agenda to address HIV among Black gay men  must center our human dignity, be informed by our culture, address systemic barriers rather than individual behaviors, and resist deficit based messaging and pathological narratives about our community.”
Stephens added that he would caution against blaming Black gay men for “lack of adherence” and not sufficiently engaging healthcare providers, as to why the study found higher HIV prevalence among PrEP users compared to those not on PrEP . “We must ask harder questions of healthcare providers, including what efforts have been taken to eliminate institutional barriers to care for Black gay men. And are the service providers offering PrEP culturally literate on working with Black gay men?” 
Savas Abadsidis (towleroad.com, 24/12/2018)

17.12.18

ΑΧ, ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΕΤΙΧ! - 1


Λάτρευε να μυρίζει τις βρώμικες κάλτσες του και κατέληξε στο νοσοκομείο
Η παράξενη συνήθεια που παραλίγο να στοιχίσει τη ζωή
e-daily.gr, 16/12/2018
Κάθε βράδυ μετά από πολλές ώρες στη δουλειά όταν γύριζε σπίτι του, έβγαζε τα παπούτσια του κι έπειτα μύριζε τις βρώμικες κάλτσες του πριν τις βάλει στον κάδο με τα άπλυτα.
Ωστόσο, δεν είχε σκεφτεί ότι μπορεί να καταλήξει στο νοσοκομείο!
Η ακτινογραφία που υποβλήθηκε απέδειξε πως πάσχει από σοβαρή πνευμονική λοίμωξη και το νοσοκομείο επιβεβαίωσε πως ο λόγος ήταν η συνήθειά του.
Οι γιατροί δεν πίστευαν στα αυτιά τους όταν ο ασθενής τους αποκάλυψε τη βραδινή ρουτίνα του.

1.12.18

ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ HIV/AIDS


Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS: Ανεπαρκής η πρόοδος - Η πραγματικότητα στην Ελλάδα
(onmed.gr, 01/12/2018)
Τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποιούν πως η πρόοδος έχει επιβραδυνθεί και πλέον στενεύουν τα χρονικά περιθώρια για την επίτευξη των στόχων του 2020. 
Την ίδια ώρα, οι μισοί από τους νέους ασθενείς έχουν ακόμη ανεπαρκή πρόσβαση στις αναγκαίες υπηρεσίες. 
Με αυτά τα δεδομένα, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών προειδοποιεί ότι η παγκόσμια μάχη ενάντια στο AIDS βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή και πως οι ρυθμοί πρέπει να επιταχυνθούν, για να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί για το 2020. 
Οι στόχοι αυτοί συνοψίζονται στο τρίπτυχο: 90% των ασθενών διαγνωσμένοι – 90% των διαγνωσμένων ασθενών σε θεραπεία – 90% των ασθενών υπό θεραπεία με χαμηλό (μη μετρήσιμο, όπως ονομάζεται επιστημονικά) ιικό φορτίο. 
«Σημαίνουμε συναγερμό. Ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές έχουν μείνει πίσω στη δράση, πληθυσμοί υψηλού κινδύνου εξακολουθούν να αγνοούνται, οι προσπάθειες για τις μητέρες και τα παιδιά ατονούν», δήλωσε ο Michel Sidibe, διευθυντής του γραφείου για το AIDS στον ΟΗΕ (UNAIDS). 
Παγκοσμίως, τα νέα περιστατικά HIV λοίμωξης μειώθηκαν κατά 18% την τελευταία επταετία, ποσοστό που οι ειδικοί δεν θεωρούν ότι είναι ικανό να οδηγήσει στο στόχο των 500.000 νέων διαγνώσεων μέχρι το 2020. 
Επιπλέον, στην ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, τα κρούσματα εξακολουθούν να αυξάνονται - μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουν διπλασιαστεί. 
Σχεδόν 60% των ασθενών παγκοσμίως λαμβάνουν θεραπεία, όμως για να επιτευχθεί ο στόχος του 90% τα επόμενα δύο χρόνια, θα πρέπει κάθε χρόνο να εντάσσονται σε θεραπευτικό πρωτόκολλο τουλάχιστον 2.8 εκατομμύρια ασθενείς. 
Την ίδια ώρα, οι θάνατοι από AIDS βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο του αιώνα(940 000), αλλά ο ρυθμός μείωσής τους δεν είναι ο επιθυμητός σε σχέση και με τους στόχους. 


Τι συμβαίνει στην Ελλάδα…
Τα 17.241 αγγίζουν, έως το τέλος Οκτωβρίου 2018, στη χώρα μας, τα δηλωμένα περιστατικά λοίμωξης HIV, σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ. Ο αριθμός είναι αθροιστικός, για όλο το διάστημα παρακολούθησης της νόσου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε το ΚΕΕΛΠΝΟ, τους πρώτους δέκα μήνες του 2018 διαγνώστηκαν και δηλώθηκαν 540 νέα περιστατικά, εκ των οποίων τα 448 αφορούσαν σε άνδρες και τα 92 σε γυναίκες. 
Συνολικά από την έναρξη παρακολούθησης της νόσου, 4.199 άτομα έχουν εμφανίσει AIDS και 10.177 βρίσκονται υπό αντιρετροϊκή θεραπεία. Την ίδια ώρα, ο συνολικός αριθμός των θανάτων ανέρχεται στους 2.846.
Από την ανάλυση των νέων διαγνώσεων των τελευταίων 9 ετών προκύπτει ότι προεξάρχουσα ηλικιακή ομάδα κατά τη διάγνωση είναι αυτή των 30 – 39 ετών, ενώ από το 2015 παρατηρείται αυξητική τάση στο ποσοστό των νέων διαγνώσεων σε άτομα ηλικίας 50 - 64 ετών.
Οι νέες διαγνώσεις τα τρία τελευταία χρόνια είναι σε σταθερά επίπεδα, περίπου 5 ανά 100.000 πληθυσμού. 

30.11.18

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ... - 1


Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα AIDS, o Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή» και τα Κέντρα Πρόληψης και Εξέτασης «Checkpoint».
Ο κ. Μητσοτάκης ενημερώθηκε για την κατάσταση του HIV στην Ελλάδα, καθώς και για την κοινωνική διάσταση της νόσου και το στίγμα που βιώνουν τα οροθετικά άτομα.
Στο σκέλος της πρόληψης, συμφώνησε με την ανάγκη δωρεάν διάθεσης της προφυλακτικής θεραπείας PrEP σε όσα άτομα επιθυμούν να τη λάβουν και αναγνώρισε το σημαντικό ρόλο των Checkpoint στην έγκαιρη διάγνωση
 «Είμαι εδώ για να στείλω με τον πιο εμφατικό τρόπο το μήνυμα ότι ο ιός HIV όχι απλά θεραπεύεται, αλλά όταν κάποιος πάρει τη σωστή θεραπεία, σταματά και να μεταδίδεται. Η έγκαιρη, δωρεάν και ανώνυμη διάγνωση είναι εξαιρετικά σημαντική. Γι’ αυτό το λόγο, η δουλειά που γίνεται εδώ στα Checkpoint έχει τόσο μεγάλη σημασία» τόνισε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Η συζήτηση επικεντρώθηκε και στο μήνυμα «η επιστήμη έχει προχωρήσει, ήρθε η ώρα να προχωρήσει και η κοινωνία μας» της καμπάνιας «I’mPositive» που υλοποιούν η Θετική Φωνή και η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
Με αφορμή αυτή την πρωτοβουλία, ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε: «Είμαι εδώ για να στείλω και ένα μήνυμα ότι στην Ελλάδα του 2018 πρέπει να σπάσουμε στερεότυπα και διακρίσεις που έρχονται από το παρελθόν.
Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη σωστή ενημέρωση. Μία καλά ενημερωμένη κοινωνία, είναι η κοινωνία που δίνει σε όλες και σε όλους ίσες ευκαιρίες, μία κοινωνία η οποία τελικά δεν κάνει διακρίσεις».
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδας Νίκος Δέδες ανέδειξε τον κρίσιμο ρόλο της παιδείας στην άρση των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων που ωθούν ευάλωτες ομάδες στο περιθώριο.
Σε αυτή την κατεύθυνση, επανέλαβε το πάγιο αίτημα της Θετικής Φωνής για την εισαγωγή της σεξουαλικής αγωγής στο εκπαιδευτικό σύστημα, αποσπώντας την απάντηση του κ. Μητσοτάκη ότι «η επένδυση για το μέλλον, για την επόμενη γενιά, είναι η ένταξη του μαθήματος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης ως υποχρεωτικού μαθήματος στα σχολεία».
Ο Πρόεδρος της Θετικής Φωνής Νίκος Δέδες δήλωσε αμέσως μετά τη συνάντηση: «Η οριστική αναχαίτιση του HIV/AIDS προϋποθέτει την ανάπτυξη των ευρύτερων δυνατών συμμαχιών σε όλο το φάσμα της πολιτικής ηγεσίας και της κοινωνίας μας. Συμπληρωματικά ως προς τη διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης στη θεραπεία, την πρόληψη και τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, απαιτείται η αντιμετώπιση των κοινωνικών προσδιοριστών του HIV.
Η ισονομία και η ορατότητα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, το δικαίωμα των χρηστών ψυχοδραστικών ουσιών σε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και θεραπείας, η αναθεώρηση του νομοθετικού πλαισίου που ρυθμίζει την εργασία στο σεξ και η καταπολέμηση των στερεοτύπων που επισκιάζουν τις ζωές μας, αποτελούν πολιτικές παρεμβάσεις εξίσου κρίσιμες με την ίδια μας τη θεραπεία». (athensvoice.gr)

Παρεμπιπτόντως:
Μια θεραπεία είναι τα μέτρα που λαμβάνουμε στα πλαίσια μιας ιατρικής κατάστασης. Ο όρος μπορεί να αναφερθεί συγκεκριμένα σε μια ουσία ή μια διαδικασία που τελειώνει την ιατρική κατάσταση, όπως ένα φάρμακο, μια χειρουργική επέμβαση, μια αλλαγή στον τρόπο ζωής, ή ακόμα και μια φιλοσοφική νοοτροπία που βοηθά ένα πρόσωπο να θεραπευτεί. Μπορεί επίσης να αναφερθεί στην κατάσταση του να θεραπεύεσαι, ή να γιατρεύεσαι.
Το ποσοστό των ανθρώπων με μια ασθένεια που θεραπεύονται από μια δοσμένη θεραπεία, αποκαλούμενη το μέρος θεραπείας ή ποσοστό θεραπείας, καθορίζεται με τη σύγκριση της επιβίωσης των θεραπευθέντων ανθρώπων ενάντια σε μια αντιστοιχισμένη ομάδα ελέγχου που δεν είχε ποτέ την ασθένεια. Εάν ο καθένας που υπόκειται σε μια θεραπεία για μια ασθένεια θεραπεύεται, τότε όλοι θα παραμείνουν υγιείς και ζωντανοί, όπως ένα οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είχε ποτέ την ασθένεια.
Ενωμένο με την έννοια της θεραπείας είναι το μόνιμο τέλος της συγκεκριμένης περίπτωσης της ασθένειας. Όταν ένας άνθρωπος έχει το κοινό κρύωμα, και γίνεται καλά έπειτα από αυτό, ο άνθρωπος λέγεται ότι έχει θεραπευτεί, ακόμα κι αν ο άνθρωπος μια μέρα πιάσει ένα άλλο κρύωμα. Αντιθέτως, ένα πρόσωπο που έχει διαχειριστεί επιτυχώς μια ασθένεια, όπως ο διαβήτης, έτσι ώστε να μην παράγει κανένα ανεπιθύμητο σύμπτωμα προς το παρόν, αλλά χωρίς πραγματικά να έχει τελειώσει μόνιμα αυτό, δεν θεραπεύεται. (el.wikipedia.org)

28.11.18

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ HIV ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ, ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ

Aυξήθηκαν τα κρούσματα του ιού HIV στην Ανατολική Ευρώπη: Μειώθηκαν
στη Δυτική
hellasjournal.com,  28/11/2018
Περισσότεροι από 130.000 άνθρωποι στην Ανατολική Ευρώπη διαγνώστηκαν με HIV τον περασμένο χρόνο, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα στην περιοχή, ενώ ο αριθμός των νέων κρουσμάτων στη Δυτική Ευρώπη μειώθηκε, ανακοίνωσαν σήμερα ειδικοί της παγκόσμιας δημόσιας υγείας.
Χώρες της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας είδαν μείωση των νέων κρουσμάτων το 2017, κυρίως προερχόμενη από την μείωση κατά 20%, από το 2015, του ποσοστού των ομοφυλόφιλων ανδρών.
Συνολικά, σχεδόν 160.000 άνθρωποι διαγνώστηκαν στην Ευρώπη με τον HIV, ο οποίος προκαλεί το AIDS, σύμφωνα με στοιχεία από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και το περιφερειακό γραφείο για την Ευρώπη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).
“Είναι δύσκολο να την χαρακτηρίσουμε καλή είδηση δεδομένου ότι ήταν μια ακόμη χρονιά απαράδεκτα υψηλών ποσοστών ανθρώπων που μολύνθηκαν με τον HIV”, είπε η Σουζάνα Τζακάμπ, η διευθύντρια του περιφερειακού γραφείου του ΠΟΥ. Η ίδια κάλεσε τις κυβερνήσεις και τους αξιωματούχους υγείας να αναγνωρίσουν την σοβαρότητα της κατάστασης.
Η υπηρεσία του ΟΗΕ αρμόδια για την καταπολέμηση του AIDS, η UNAIDS, προειδοποίησε τον Ιούλιο ότι ο εφησυχασμός έχει αρχίσει να παρακωλύει τον πόλεμο κατά της παγκόσμιας επιδημίας με τον ρυθμό προόδου να μην επιτυγχάνει τον επιθυμητό στόχο. Περίπου 37 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο είναι οροθετικοί.
Το Ευρωπαϊκό Γραφείο του ΠΟΥ περιλαμβάνει 53 χώρες με συνολικό πληθυσμό σχεδόν 900 εκατομμύρια. Περίπου 508 εκατομμύρια από αυτά είναι κάτοικοι των 28 χωρών μελών της ΕΕ και επιπλέον η Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και η Νορβηγία.
Η κοινή έκθεση αναφέρει ότι ένας λόγος που συνεχίζουν να εμφανίζονται κρούσματα του ιού στην Ευρώπη είναι ότι πολλοί άνθρωποι που έχουν μολυνθεί από τον ιό διαγιγνώσκονται αργά, δηλαδή σε στάδιο που είναι πιθανόν να έχουν ήδη μεταδώσει τον ιό και η μόλυνση από τον ιό να είναι σε προχωρημένο στάδιο. Επίσης, η έκθεση διαπιστώνει ότι στην περιοχή της Ευρώπης οι άνδρες μολύνονται δυσανάλογα από τον HIV με το 70% των νέων κρουσμάτων HIV που διαγνώστηκαν το 2017 να αφορά άνδρες.
Από την αρχή της επιδημίας του AIDS την δεκαετία του 80, περισσότεροι από 77 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως έχουν μολυνθεί από τον HIV. Σχεδόν οι μισοί–35.4 εκατομμύρια– έχουν πεθάνει από AIDS.

20.11.18

"ΑΛΑΤΙΣΜΕΝΟΙ" ΑΝΔΡΕΣ

Ακόμα και αν αποφεύγετε τα πατατάκια, τα κρακεράκια και τα συσκευασμένα προϊόντα με μπόλικο αλάτι, μπορεί να τρέφεστε εξίσου επιβλαβείς τροφές χωρίς να το έχετε καν καταλάβει. Θα εκπλαγείτε αν μάθετε ότι το κότατζ και τα δημητριακά έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι. 
Δεν μας προκαλεί εντύπωση ότι οι σος στις σαλάτες και οι σάλτσες στα κρέατα κολυμπούν στο αλάτι. Πιο συγκεκριμένα, 2 κουταλιές της σούπας σάλτσα στη σαλάτα μπορεί να περιλαμβάνουν 300 mg αλάτι. 
Κότατζ. Είναι εξαιρετική πηγή ασβεστίου και πρωτεΐνης. Το άπαχο κότατζ σας χαρίζει πολλή πρωτεΐνη αλλά περιλαμβάνει πολύ παραπάνω αλάτι από αυτό που πρέπει να λαμβάνετε ημερησίως. Μία καλή εναλλακτική είναι το γιαούρτι. Δημητριακά. Πολλά είδη έχουν 180-300 mg αλάτι ανά μερίδα και δεν το αντιλαμβάνεστε καν. Πριν αγοράσετε το προϊόν, ελέγξτε τη συσκευασία ώστε να βρείτε την καλύτερη δυνατή επιλογή. 
Σούπες. Μιλάμε για τις συσκευασμένες σούπες που μπορεί να έχουν λιγότερες από 300 θερμίδες, αλλά να σας δίνουν τη μισή προτεινόμενη ποσότητα αλατιού για μία ημέρα. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να αγοράζετε σούπες χωρίς αλάτι και να βάζετε τα δικά σας μπαχαρικά για έξτρα γεύση. 
Ζεστή σοκολάτα. Αναφερόμαστε στα φακελάκια που έχουν τη σοκολάτα σε σκόνη για να φτιάξετε ένα στιγμιαίο ρόφημα. Αν και έχουν λίγες θερμίδες, η ποσότητα του αλατιού είναι περισσότερη από το επιθυμητό. Στραφείτε καλύτερα στη σπιτική επιλογή με σοκολάτα υγείας και γάλα. 
Σάντουιτς. Όσο νόστιμο και θρεπτικό αν σας ακούγεται, ένα ψωμάκι με κρέας, πίκλες και γαλοπούλα φτάνει τα 900 mg αλάτι. Αντικαταστήστε το ψωμί με τορτίγιες ολικής άλεσης, βάλτε φρέσκα λαχανικά και γαλοπούλα με λίγα λιπαρά. (vita.gr, 20/11/2018)

18.11.18

ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ


Ανεπαρκής η ενημέρωση των αντρών για τις ουρολογικές παθήσεις
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ουρολογίας επισημαίνει ότι το «κλειδί» για την έγκαιρη -και συχνά σωτήρια- διάγνωση των ουρολογικών παθήσεων είναι η αναγνώριση των συμπτωμάτων
tanea.gr, 9/18
Η ενημέρωση του κοινού, ιδίως των ανδρών, για τις ουρολογικές παθήσεις και την ειδικότητα του ουρολόγου είναι ανησυχητικά χαμηλή σε όλη την Ευρώπη.
Όπως αποκαλύπτει μια νέα δειγματοληπτική έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ουρολογίας, η οποία πραγματοποιήθηκε -με αφορμή την Εβδομάδα Ουρολογίας (24 έως 28 Σεπτεμβρίου)- σε περισσότερους από 2.500 ανθρώπους σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, περισσότερα ξέρουν οι γυναίκες για την ουρολογική υγεία των ανδρών παρά οι ίδιοι οι άνδρες για τα δικά «τους» θέματα.
Οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται να έχουν πολύ ανεπαρκείς γνώσεις για τα σημαντικότερα ουρολογικά συμπτώματα και έτσι δεν παίρνουν πολύ στα σοβαρά -όπως θα έπρεπε- τα πρώιμα σημάδια μια δυνητικά απειλητικής για τη ζωή τους πάθησης.
Παρόλο που οι ουρολογικές παθήσεις εμφανίζουν αύξηση διαχρονικά στον γηράσκοντα πληθυσμό της Ευρώπης, ο τελευταίος δεν έχει το αναγκαίο επίπεδο ενημέρωσης και γνώσης. Το 40% όσων απάντησαν στην έρευνα, δεν μπορούσαν να περιγράψουν τι κάνει ένας ουρολόγος, το 10% δεν είχαν καν ακούσει στη ζωή τους ότι υπάρχει τέτοια ειδικότητα και το 15% πιστεύουν ότι οι ουρολόγοι θεραπεύουν σκελετικές, νευρικές ή καρδιαγγειακές διαταραχές!
«Τα ευρήματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι άνθρωποι είναι κακά πληροφορημένοι, όσον αφορά τις ουρολογικές παθήσεις. Ιδίως οι άνδρες γνωρίζουν λιγότερα πράγματα από τις γυναίκες και κάνουν τα στραβά μάτια στα συμπτώματά τους και στην έγκαιρη διάγνωση. Αποτελεί σοβαρή πρόκληση να κάνουμε τους άνδρες να πάρουν σοβαρά την υγεία τους. Χρειάζονται σίγουρα καλύτερη κατανόηση των κινδύνων και των συμπτωμάτων τους. Πρέπει να ενθαρρυνθούν να επισκεφθούν ένα γιατρό, αν υποπτευθούν κάτι ασυνήθιστο» δήλωσε ο καθηγητής Χάιν Βαν Πόπελ, γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ουρολογίας.
«Οι γυναίκες έχουν συνηθίσει να ελέγχουν συχνότερα το σώμα τους. Πρέπει να ενθαρρύνουν και τους άνδρες να κάνουν το ίδιο, καθώς επίσης να συζητούν τα θέματα υγείας με μεγαλύτερη λεπτομέρεια με τους άνδρες και με τους γιατρούς» πρόσθεσε.
Κάθε χρόνο σχεδόν 450.000 άνδρες στην Ευρώπη διαγιγνώσκονται με καρκίνο του προστάτη, ενώ 92.000 πεθαίνουν από τη νόσο. Παρόλο που ο καρκίνος αυτός είναι ο συχνότερος στους άνδρες της Ευρώπης, τα τρία τέταρτα των ανδρών παραδέχθηκαν στην έρευνα ότι ξέρουν λίγα πράγματα για τα συμπτώματα της νόσου. Μάλιστα, οι άνδρες δηλώνουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα του καρκίνου του μαστού (31%) παρά του καρκίνου του προστάτη (27%).
Μόνο ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους μπορεί να εντοπίσει σωστά πού βρίσκεται η θέση του προστάτη στο σώμα. Ακούγεται απίστευτο, αλλά οι γυναίκες είναι πιο ικανές (28%) από ό,τι οι άνδρες (22%) να πουν πού είναι ο προστάτης. Αλλά ακόμη πιο απίστευτο είναι ότι περισσότεροι από τους μισούς άνδρες (το 54%) πιστεύουν ότι και οι γυναίκες έχουν προστάτη!
Από την άλλη, παραμένει ταμπού στην Ευρώπη η στυτική δυσλειτουργία, ένα πολύ συχνό πρόβλημα, καθώς εκτιμάται ότι την έχουν -σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό- οι μισοί περίπου άνδρες (50%) άνω των 50 ετών. Όμως το 75% των ανδρών δήλωσαν ότι δεν το ξέρουν ότι είναι τόσο συχνό αυτό το πρόβλημα γύρω τους, με συνέπεια να διστάζουν να μιλήσουν στο γιατρό για το δικό τους πρόβλημα.
Ο καρκίνος των όρχεων είναι ο πιο συχνός καρκίνος στους νέους άνδρες, αλλά -σύμφωνα με την έρευνα- ούτε ένας στους πέντε (18%) δεν ξέρει ότι τον μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι άνδρες ηλικίας 16 έως 44 ετών. Η μεγάλη πλειονότητα των ανδρών (70%) παραδέχθηκε ότι αδυνατεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματα του εν λόγω καρκίνου, π.χ. μία διόγκωση σε έναν από τους δύο όρχεις ή ένα πόνο στους όρχεις ή το όσχεο (αλλά τι είναι το όσχεο, θα ρωτήσει κανείς…).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ουρολογίας επισημαίνει ότι το «κλειδί» για την έγκαιρη -και συχνά σωτήρια- διάγνωση των ουρολογικών παθήσεων είναι η αναγνώριση των συμπτωμάτων. Οι περισσότεροι θάνατοι από κάποιο ανδρικό καρκίνο συμβαίνουν, επειδή οι περισσότεροι άνδρες δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα ή καθυστερούν να πάνε στο γιατρό.
Η έρευνα αποκαλύπτει ότι σχεδόν οι μισοί άνδρες (το 43%) δεν θα πάνε αμέσως στο γιατρό, αν δουν αίμα στα ούρα τους. Το 23% θα κάνουν πάνω από ένα μήνα να επισκεφθούν το γιατρό, αν έχουν μεγάλη συχνοουρία. Το 28% θα περιμένουν τουλάχιστον μια εβδομάδα, αν υποφέρουν από κάψιμο ή πόνο κατά την ούρηση και μόνο το 17% θα συσχετίσουν ένα πόνο χαμηλά στην κοιλιά τους με κάποιο σοβαρό πρόβλημα.


16.11.18

ΤΑ ΠΑΧΗ ΜΟΥ, ΤΑ ΚΑΛΛΗ ΜΟΥ; - 1


Τα παραπανίσια κιλά φέρνουν κατάθλιψη
Εως τώρα ήταν ασαφές αν το έξτρα βάρος οδηγεί σε κατάθλιψη ή το αντίστροφο, δηλαδή αν η κατάθλιψη ευνοεί την αύξηση του βάρους
kathimerini.gr, 15/11/2018
Μπορεί παλαιότερα κάποιοι να ισχυρίζονταν ότι «τα πάχη μου τα κάλλη μου», αλλά η σύγχρονη επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει μια πολύ πιο ζοφερή αλήθεια. Τα παραπανίσια κιλά μπορούν να «πυροδοτήσουν» κατάθλιψη, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-αυστραλιανή επιστημονική μελέτη, η οποία δείχνει ότι η σχέση ανάμεσα στην παχυσαρκία και στην κατάθλιψη είναι εξίσου ψυχολογική όσο και βιολογική. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η σχέση παχυσαρκίας-κατάθλιψης ισχύει περισσότερο στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες, πιθανώς επειδή οι πρώτες είναι πιο ευαίσθητες για την εικόνα του σώματός τους.
Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει ότι οι παχύσαρκοι είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν κατάθλιψη, αλλά έως τώρα ήταν ασαφές αν το έξτρα βάρος οδηγεί σε κατάθλιψη ή το αντίστροφο, δηλαδή αν η κατάθλιψη ευνοεί την αύξηση του βάρους. Η νέα έρευνα –η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα– δείχνει ότι ισχύει κατά βάση το πρώτο, δηλαδή ο μεγαλύτερος δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη.
Οι ερευνητές που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνές περιοδικό επιδημιολογίας International Journal of Epidemiology, σύμφωνα με τον βρετανικό «Γκάρντιαν», ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 292.000 άτομα ηλικίας 37 έως 73 ετών, από τους οποίους σχεδόν οι 49.000 είχαν κατάθλιψη. Οι επιστήμονες εστίασαν σε 73 παραλλαγές γονιδίων που συνδέονται με μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος και σε 14 γονιδιακές παραλλαγές που συνδέονται με υψηλότερο ποσοστό λίπους στο σώμα.
Διαπιστώθηκε ότι γενικότερα οι άνθρωποι με μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος, άρα και μεγαλύτερο βάρος, ήταν πιθανότερο να είναι καταθλιπτικοί. Επίσης, οι άνθρωποι με γενετική προδιάθεση για παχυσαρκία είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα κατάθλιψης.
Για κάθε αύξηση του δείκτη μάζας δώματος κατά 4,7 μονάδες, η πιθανότητα κατάθλιψης αύξανε κατά 18%, ενώ ιδίως στις γυναίκες κατά 23%.
Οι επιστήμονες επισήμαναν ότι ασφαλώς πολλοί άλλοι παράγοντες, πέρα από τα παραπανίσια κιλά, μπορούν να συμβάλουν στην εκδήλωση κατάθλιψης, όμως τόνισαν ότι το να έχει κάποιος κανονικό βάρος, μειώνει τις πιθανότητες να νιώσει κατάθλιψη – ιδίως αν πρόκειται για γυναίκα.



Πέντε λόγοι που δε χάνετε βάρος
Ενημερωθείτε για τα λάθη που κάνετε άθελά σας, καθώς και για το πώς μπορείτε να τα διορθώσετε.
vita.gr
Δοκιμάσατε μια δίαιτα, χάσατε λίγα κιλά και μετά τα ξαναπήρατε; Δεν είστε οι μόνοι. Αυτό συμβαίνει συχνότερα από όσο νομίζατε. Γιατί όμως;
1. Η δίαιτά σας είναι υπερβολικά περιοριστική
Δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες, χωρίς ζάχαρη, χωρίς λιπαρά… Βάζοντας πολλούς περιορισμούς και αποκλείοντας πολλές κατηγορίες τροφίμων, οδηγείτε τη δίαιτά σας σε σίγουρη αποτυχία. Το να χαρακτηρίζετε ένα φαγητό «κακό» ή «βρώμικο», θα σας κάνει να νιώσετε ενοχές εκείνη τη φορά που θα λυγίσετε και θα το φάτε.
Άλλωστε, οι περισσότεροι άνθρωποι αποκλείεται να μείνουμε σε μια δίαιτα χαμηλή σε υδατάνθρακες για όλη μας τη ζωή.
Επομένως, υιοθετήστε μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση εφαρμόζοντας έλεγχο στις μερίδες σας, έτσι ώστε να μπορείτε να απολαύσετε τα αγαπημένα σας τρόφιμα.
Όταν είστε πολύ περιοριστικοί παραμονεύει ο κίνδυνος να χάσετε τον έλεγχο και να καταλήξετε να τρώτε υπερβολικά μόλις σας δοθεί η ευκαιρία.
2. Δε μετράτε τις θερμίδες
Όταν ξεκινάτε τη δίαιτά σας, μπορείτε να κάνετε μικρές αλλαγές, όπως το να περιορίσετε τα ζυμαρικά και τα αναψυκτικά. Αρχικά θα δείτε διαφορά λόγω του αποκλεισμού τροφών με πολλή ζάχαρη και πολλές θερμίδες. Μετά από λίγο όμως, το σώμα σας θα προσαρμοστεί και θα σταματήσετε να βλέπετε την πρόοδο που θα θέλατε.
Η χρήση μιας εφαρμογής υπολογισμού θερμίδων σάς επιτρέπει να έχετε υπό έλεγχο την πρόσληψη θερμίδων από το κάθε γεύμα σας. Διαφορετικά είναι δύσκολο να εκτιμήσετε τις ακριβείς θερμίδες σε κάθε φαγητό.
Συνήθως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο φαγητό τρώμε στην πραγματικότητα και τον αντίκτυπο των θερμίδων που έχει αυτό στο σώμα μας. Μια ειδική εφαρμογή βοηθάει σημαντικά σε αυτό.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να έχετε κατά νου ότι το πιο σημαντικό στοιχείο δεν είναι ο αριθμός των θερμίδων, αλλά η ποιότητα του φαγητού. Για παράδειγμα, διαφορετικά θα διαχειριστεί ο οργανισμός σας 100 θερμίδες από λαχανικά και διαφορετικά 100 θερμίδες από ζαχαρωτά. Επομένως, εστιάστε στη διατροφική αξία του κάθε γεύματός σας (σε συνδυασμό με τις θερμίδες).
3. Κάνετε καθιστική ζωή
Ενώ πολλοί άνθρωποι συνδυάζουν τη φυσική άσκηση με τη δίαιτα προκειμένου να χάσουν βάρος, κάποιοι προτιμούν να περιορίσουν απλώς τη διατροφή τους.
Ενώ αυτό μπορεί να λειτουργήσει αρχικά, στη συνέχεια το σώμα σας θα προσαρμοστεί και το αδυνάτισμα θα γίνει δυσκολότερο.
Σε αυτό το σημείο, πολλοί τείνουν να παρατάνε την προσπάθεια απώλειας βάρους, μιας και κουράζονται από το να τρώνε λίγο και να μη βλέπουν πρόοδο.
Κι όμως, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να εντάξετε 15-30 λεπτά σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, ώστε να κάψετε μερικές θερμίδες χωρίς να πεινάσετε!
4. Δεν είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας
Κάνετε πράγματι ό,τι περνάει από το χέρι σας για να αδυνατίσετε; Προσέχετε τη διατροφή σας και γυμνάζεστε; Καμιά φορά κάνουμε ατασθαλίες που πιστεύουμε ότι δε θα χαλάσουν τη δίαιτά μας. Ένα παγωτό μετά το μεσημεριανό γεύμα, κάτι πατατάκια πριν τον ύπνο…
Επομένως, προτού παραπονεθείτε ότι η δίαιτά σας δε λειτουργεί, καλό είναι είτε να είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας είτε να κόψετε τις ατασθαλίες.
Μόλις πάρετε στα σοβαρά την προσπάθειά σας και επιμείνετε σε ένα σωστό διατροφικό πρόγραμμα, θα δείτε διαφορά!
5. Τσιμπολογάτε
Μία μπουκιά τώρα και μία μπουκιά μετά, μπορούν πραγματικά να δυσκολέψουν το αδυνάτισμά σας. Μάλιστα, πολλές φορές τείνουμε να ξεχνάμε το τσιμπολόγημά μας και να μη μετράμε καν τις θερμίδες που πήραμε από αυτές τις μικρές μπουκιές.
Το τσιμπολόγημα είναι μια καλή λύση στην πείνα σας, αρκεί να προσμετράτε αυτές τις θερμίδες, καθώς και να κάνετε υγιεινές επιλογές.
Σε κάθε περίπτωση, προγραμματίστε τα γεύματα και τα σνακ σας έτσι ώστε να μην πεινάτε κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα προγράμματα διατροφής λειτουργούν και είναι ικανά να σας δώσουν τα αποτελέσματα που επιθυμείτε, υπό την προϋπόθεση ότι είστε συνεπής.
Την επόμενη φορά που θα σκεφτείτε ότι η δίαιτά σας δε λειτουργεί ρωτήστε τον εαυτό σας αν κάνετε κάποιο από τα παραπάνω λάθη.
Προτού ξεκινήσετε κάποια δίαιτα ή άσκηση, συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, ώστε να σας κατευθύνει προς τις σωστές για εσάς επιλογές.
Να θυμάστε ότι η αλλαγή δεν έρχεται από τη μία μέρα στην άλλη και ότι απαιτεί συνέπεια και υπομονή από εσάς!

25.10.18

ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ - 3


Truvada and the truth: is HIV prevention propelling the STI epidemic?
theguardian.com, 21/10/2018
“We were taught in sex ed that sex equals death,” says MacLean, a lifestyle consultant in New York City, “because if you were gay you were going to get Aids and you were going to die. So condoms were absolutely required.”
But in 2016, after a five-year monogamous relationship came to an end, MacLean found that the rules had been upended.
In 2012, the US Food and Drug Administration approved the drug Truvada for use as HIV prevention, as “pre-exposure prophylaxis”, or PrEP. When HIV-negative men who have sex with men (MSM) take PrEP daily as prescribed, they lower their risk of contracting the virus by an estimated 99% or more.
At first, as men around him went on PrEP and often engaged in condomless sex, MacLean resisted. “And then all it took was one drunken night when I didn’t use a condom,” he said, to make him get his own Truvada prescription.
MacLean’s condom use declined dramatically. So did his fear of HIV. But he may also have put himself at increased risk of contracting other sexually transmitted infections (STIs).
In the MSM community, a rapidly expanding STI epidemic is fueling questions about whether the steadily rising number of people who start Truvada for HIV prevention subsequently change their sexual behavior in ways that increase their risk of contracting chlamydia, gonorrhea, syphilis and, in rarer cases, hepatitis C.
‘Behavioral change’
In the US, public health officials are beginning to credit Truvada with pushing down HIV transmission rates. An estimated 180,000 Americans use PrEP, the vast majority of them MSM.
Worldwide, perhaps 100,000 more are taking it. In England, though the National Health Service has not backed the pill, many MSM are buying generic Truvada online. Australia has seen a recent dramatic increase in use, thanks in part to a study published in The Lancet HIV this month which found that putting thousands of men on Truvada was associated with a 25% one-year decline in HIV diagnoses among MSM in New South Wales.
In the first five years following PrEP’s US approval, most studies did not show convincing evidence that going on it was linked to significant sexual behavioral shifts, such as having more sexual partners, having sex more frequently or, as in MacLean’s case, using condoms less.
It has been abundantly clear that PrEP arrived amid a two-decade decline in condom use among MSM. This is a trend driven by multiple factors, including diminishing anxieties about HIV following the 1996 approval of effective treatments for the virus and, in the 2010s, an accumulation of evidence indicating that successfully treating HIV effectively blocks transmission.
This year, studies have begun to reflect what MacLean and many other gay men say they have long known: among MSM, the rising popularity of PrEP is hastening the decline in condom use. A review published in the journal Clinical Infectious Diseases in March analyzed 13 PrEP studies covering 5,000 participants. It found that most papers observed an increase in condomless sex after people started Truvada for prevention, especially in the more recent studies.
According to the review’s lead author, Michael Traeger, a research assistant at the Burnet Institute in Melbourne, “There is enough evidence now to show that some men experience sexual behavioral change following PrEP initiation. This is not surprising. Such behavioral change highlights men’s confidence in PrEP to prevent HIV acquisition.”
Following this logic, earlier PrEP studies probably did not see declining condom use because participants did not know if they were receiving a placebo, or did not yet know or have faith in how well PrEP works. The initial studies also recruited men at high risk of HIV who often already used condoms at low rates, making it harder to detect any downward shift.
Behavioral change highlights men’s confidence in PrEP to prevent HIV acquisition
Michael Traeger, Burnet Institute
Another new study, presented at a global HIV conference in Amsterdam in July, looked at condom use among more than 300 American MSM who went on PrEP. In three-month intervals, the men reported an average of 2.8 condomless sex acts before going on PrEP and 7.1 such acts while on PrEP. Among those who had stopped using Truvada, they reported 2.1 such acts in the same intervals.
Several recent studies have linked PrEP with a modest rise in STIs. Traeger’s team analyzed eight studies with 4,400 participants and found that starting Truvada for prevention was associated with a 24% increase in such diagnoses. The US study presented in Amsterdam only found one statistically significant STI-related shift in the cohort: after men stopped PrEP, the diagnosis rate for rectal chlamydia or gonorrhea infections fell by 80%.
Traeger and his colleagues studied a subgroup of nearly 1,400 MSM who participated in one of the Australian studies that swiftly scaled up PrEP use in 2016. The researchers had at least 12 months of pre-PrEP data on these men, thanks to their routine attendance at sexual health clinics where they were given Truvada. After the men started study-provided PrEP, the STI diagnosis rate increased by 71% among those taking PrEP for the first time. It did not increase significantly among those with prior Truvada experience.
The authors then controlled for the new users’ 48% post-PrEP-initiation increase in STI-testing frequency, and concluded that going on Truvada for prevention was associated with a 21% increase in STI diagnoses.
PrEP guidelines generally recommend conducting STI tests quarterly, a high frequency that may considerably reduce the time men spend infectious to others. A 2017 mathematical modeling study predicted that even if MSM dramatically lower their condom use after going on PrEP, such stepped-up testing will actually drive down rates of STIs in the overall MSM population.
But there is also evidence that some clinicians fail to keep their PrEP-using patients to the advised STI testing schedules. Additionally, the 2017 modeling study did not take into account how PrEP may have influenced the decline of condom use among MSM who are not on Truvada.
A paper published in the Lancet HIV in August analyzed recent condom use among nearly 17,000 men in Melbourne and Sydney who reported male casual sex partners. The 2016 to 2017 surge in local PrEP use, they found, was associated with a comparably swift acceleration in the proportion of men reporting inconsistent condom use, regardless of whether they took Truvada for prevention.
Matthew Golden, director of HIV and STI program for the Seattle area, expressed concern that if PrEP does contribute to widespread sexual behavioral changes in the MSM community, marginalized subgroups may be hit with higher infection rates of both HIV and STIs. In the US, PrEP is predominantly used by white MSM age 25 and older. African American MSM have by far the highest HIV rates of any risk group.
Findings about PrEP’s apparent ties to increasing STIs have led to some calls for an improved response to such transmissions. Researchers also see an opportunity to engage PrEP users in research into new forms of STI prevention, including vaccines.
But an apparent minority of prominent experts remains unconvinced. Dawn K Smith, a medical officer in HIV prevention at the Centers for Disease Control and Prevention, said: “We don’t have evidence that PrEP caused declines in condom use in the US.”
Others would prefer PrEP researchers steer away from investigating and debating related behavioral change, which is sometimes called risk compensation.
“Research regarding PrEP’s association with risk compensation and STI rates may not be productive,” says Demetre Daskalakis, deputy commissioner for the Division of Disease Control in New York City. “Resources should be focused on establishing strong PrEP services that address issues of sexual health rather than trying to demonstrate risk compensation.”
Jean-Michel Molina, a prominent PrEP investigator at the Hôpital Saint-Louis in Paris, says: “STIs should not be an excuse to deny PrEP access or to be reluctant about PrEP. That would make no sense.”
In September, a Belgian researcher argued in the journal AIDS that the increased rate of STI testing and resulting antibiotic treatment associated with PrEP may fuel the emergence of an already looming threat: drug-resistant strains of gonorrhea.
Some academics see such overtures as attempts to scapegoat Truvada with high-minded moralizing.
Sarit Golub, a psychology professor at Hunter College in New York City, argues: “Much of the risk compensation argument is a way to reassert public health’s behavioral control over sexual expression by substituting fear of STI epidemics in place of fear of the HIV epidemic. The risk compensation rhetoric has already contributed to both implicit and explicit bias and stigma that has limited PrEP access and implementation.”
Indeed, evidence suggests that clinicians who harbor stigmatizing attitudes about PrEP users are less likely to prescribe it, especially to African Americans. According to Will Nutland, the founder of the PrEP-promoting British website prepster.info, beliefs that PrEP will cause collateral damage have contributed to the NHS’s refusal to pay for the drug.
“If one of the consequences of a massive reduction in HIV incidence is an increase in STIs then I know what I’d rather see,” Nutland says. “But I don’t think it has to be an either/or. I think we can move to driving down STIs and HIV if there’s the political willpower to do so and investment in technologies, education and services.”