ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ

.
This is What Love in Action Looks Like -The Film
In the summer of 2005 a 16yo boy in Memphis, TN wrote on his MySpace blog about his parents sending him to a "Fundamentalist Christian" program that claimed to offer "Freedom from homosexuality".

What followed is a modern day message in a bottle, as teens in the local community stood up for their friend with daily protests which eventually grew to include a huge plethora of individuals demonstrating at the facility, called Love In Action in what would become an international news story.
The documentary features several former clients of the organization who tell their personal stories about the time they spent within the programs walls, including exclusive never before seen interviews with several teenagers who were forced into the "Refuge" program.The documentary will preview to Memphis audiences in February of 2008.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας πιέζοντας εδώ:
http://www.youtube.com/watch?v=mLaBkiP0-nA&feature=related
Διαβάστε όλη την ιστορία με λεπτομέρειες στο ομώνυμο ιστολόγιο πιέζοντας εδώ:
http://thisiswhatloveinactionlookslike.blogspot.com/

ΠΕΣ ΜΟΥ ΟΤΙ Μ' ΑΓΑΠΑΣ

.
TELL ME THAT YOU LOVE ME, JUNIE MOON (1970)
After a nasty accident, Junie decides she's a freak and has to find some other misfits to share her life with. She falls-in with two men she meets in hospital; Arthur played by Ken Howard who Preminger saw on stage in New York; and, Warren played by stage director Robert Moore. Arthur has a strange brain disorder and Warren is a paraplegic homosexual.
“Tell me that you love me, Junie Moon” is based on a best-selling novel by Marjorie Kellogg who also wrote the screenplay. It's an interesting study in evolving social attitudes to disability and unconventional ways of living, caught at a particular moment, the late 1960s, when so much about American attitudes and values was being called into question.
Director: Otto Preminger
Cast: Lisa Minelli, Ken Howard, Robert Moore

.
Autonomia EXPO η αυθεντική έκθεση για την αναπηρία 16, 17, 18 Μαΐου ΣΕΦ

Η Autonomia EXPO http://www.autonomiaexpo.org/ η μεγάλη και αυθεντική έκθεση για την αναπηρία, την αποκατάσταση, την ειδική αγωγή και την ανεξάρτητη διαβίωση ανοίγει την πόρτα της την Παρασκευή 16, το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Μαΐου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας από τις 10 το πρωί έως τις 9 το βράδυ.

Σε μια έκταση 4000 τετραγωνικών μέτρων σε περισσότερα από 90 περίπτερα http://www.autonomiaexpo.org/?p=134 θα παρουσιαστούν χιλιάδες προϊόντα και υπηρεσίες που απευθύνονται στους ανθρώπους με αναπηρίες και με ειδικές καταναλωτικές ανάγκες:

Στην Autonomia EXPO έχετε τη δυνατότητα να δείτε τα πιο σύγχρονα βοηθήματα http://www.autonomiaexpo.org/?p=143 που απευθύνονται στους ανθρώπους με αναπηρίες για την αποκατάσταση και την ανεξάρτητη διαβίωση. Από χειροκίνητα και ηλεκτροκίνητα αναπηρικά καθίσματα μέχρι κέντρα αποκατάστασης από την Ελλάδα και το εξωτερικό, προσαρμοσμένους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, προσπελάσιμα ξενοδοχεία, τροποποιημένα αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, τεχνητά μέλη, συστήματα ουροσυλλογής, εξοπλισμούς κατοικιών και χώρων εργασίας, και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται ένας άνθρωπος που ζει κάτω από συνθήκες αναπηρίας για να μπορεί να επιβιώνει και να συγκροτεί ένα προσπελάσιμο και ανεξάρτητο τρόπο ζωής.

Στο πλαίσιο της Autonomia EXPO θα γίνουν και πολλά σεμινάρια και εκδηλώσεις. Το πρόγραμμα των σεμιναρίων και των εκδηλώσεων http://www.autonomiaexpo.org/?p=135 είναι πραγματικά βαρύ και ξεκινά από την Παρασκευή 16 Μαΐου στις 11 το πρωί και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή 18 Μαΐου.

Η Autonomia EXPO είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια έκθεση προϊόντων και υπηρεσιών για την αναπηρία, την αποκατάσταση και την ανεξάρτητη διαβίωση. Είναι μια έκθεση αυτής κάθε αυτής της αναπηρίας ως εμπειρίας και ως διαφοράς συνθηκών και όρων ζωής.

Η Autonomia EXPO είναι απολύτως προσπελάσιμη σε όλες τις γνωστές αναπηρίες http://www.autonomiaexpo.org/?p=139 και εξυπηρετείται από προσπελάσιμα μέσα μαζικών μεταφορών.

Διοργανώνεται από το ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΩΡΑ και το http://www.disabled.gr/ και η είσοδος είναι δωρεάν.

MANUEL DELGADO

Manuel Delgado (Ισπανία)

ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Trevor Watson

.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ: Tα τριαντάφυλλα του Βορρά
(Εντευκτήριο – τ.78, Σεπτέμβριος 2007)

Ξένος τόπος ξένα σπίτια ξένοι άνθρωποι ξένες ομιλίες άγνωστες λέξεις. Τι ζητάω εγώ στον νότο του ευρωπαϊκού βορρά; Από ποιον έρχομαι να κρυφτώ εδώ πάνω ή τι να ανακαλύψω; Ότι αν η ζωή είναι άξενη μαζί σου είναι τελικά άξενη παντού; Δεν νιώθω διπλά ξένος εδώ, κι ίσως αυτό είναι τελικά που μου αρέσει, αυτή η "φυσιολογική" ξενότητα, που τρομάζει λιγότερο.
(…)
Ανέστης ή Σάκης ή Μάνος ή Παύλος ή Μιχάλης ή Νίκος ή Αλέκος ή πάλι Νίκος ή Αντώνης ή Δημήτρης ή ξανά Παύλος ή Γιάννης ή Άγγελος ή Βασίλης - τι νόημα έχει; Κάποια ονόματα επαναλαμβάνονται σε διαφορετικά σώματα διαφορετικά πρόσωπα διαφορετικές ηλικίες, ενώ άλλα, Γιώργος ας πούμε, Αριστείδης Θανάσης Νικήτας Παναγιώτης δεν εμφανίζονται ποτέ. Τώρα πάντως μπορώ να κατανοήσω τη λίστα με τα ονόματα Λίτσα Βαρβάρα Χριστίνα Μαρία Όλγα... που βρήκα (πάνε δέκα χρόνια τώρα) ανάμεσα στα χαρτιά του Άγγελου, ονόματα γυναικών με τις οποίες προφανώς είχε πάει μέσα σε λίγο καιρό αφότου βγήκε πάλι στον κόσμο και στη ζωή. Τότε, λαθραία βιαστικά ένοχα τη φωτοτύπησα στη συσκευή του φαξ και την κράτησα, μικρό παράνομο κλεμμένο αναμνηστικό της κόκκινης περιόδου της ζωης μου, τότε που όλα ήταν στο κόκκινο, στη ζώνη της παραμόρφωσης, τότε που μου κόπηκε με το μαχαίρι κάθε τσαμπουκάς. Και να 'μαι τώρα εγώ, μεσήλικας αχόρταγος ανικανοποίητος ακούραστος, που συντάσσω τη δική μου λίστα, για να επιβεβαιώσω ότι το σώμα που κουβαλάω, με το μικρό ζωνάρι στο ύψος της κοιλιάς ανυποχώρητο επίμονο ενοχλητικό παρά τις δίαιτες, το ελαφρύ διπλoσάγωνo, τα γόνατα που άρχισαν να παραμορφώνονται, το δέρμα που δεν ξέρει πώς να κρύψει τα χρόνια του, αυτό το κορμί το υποχρεωτικά δικό μου, μπορεί να είναι επιθυμητό, έστω για μια φορά, έστω για λίγες μέρες ή μια νύχτα, από λαχταριστά αγόρια που έχουν τα μισά μου χρόνια. Βρήκα το βάζο με το γλυκό τώρα που άρχισα να κονταίνω και φοβάμαι πως σύντομα δεν θα μπορώ πια να το φτάσω...

Χωρίς να το ξέρει, μου δίνει ραντεβού σχεδόν έξω από το σπίτι μου, ενώ προτιμούσε να βρεθούμε σε ουδέτερο περιβάλλον. Όταν πλησιάζω και του χαμογελώ, όντας σχεδόν βέβαιος ότι εκείνος είναι (ενώ δεν έχω δει φωτογραφία του ως τώρα και τα μόνα πού ξέρω είναι τα stats του: 25, 180, 75κ.), βλέπω να εμφανίζεται στο πρόσωπό του ένα παραξένισμα, μια απορία, κάτι παραπάνω από δυσπιστία, ίσως και απογοήτευση, σαν να λέει από μέσα του για μένα «δεν μπορεί να είναι αυτός, μετά από τόσα μηνύματα τηλεφωνήματα αναβολές προσδοκίες...» Αλλά, με την πείρα τόσων μηνών σ' αυτό το παιχνίδι, αποφασίζω να αγνοήσω την έκφραση του προσώπου του, να κρατήσω το πλατύ χαμόγελό μου. Επιμένει να βεβαιωθεί, ρωτάει αν είμαι εγώ ο... Φοβάμαι πώς θα ακούσω για άλλη μια φορά την εφιαλτική φράση «Ας το αφήσουμε καλύτερα». Με δυσκολεύει η αμηχανία του, όμως γρήγορα τον πείθω να προτιμήσουμε το σπίτι μου, που είναι εδώ δίπλα [του δείχνω με το δάχτυλο το μπαλκόνι], κι όχι μια από τις κοντινές καφετέριες, όπου με ανθρώπους γύρω μας δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε. Μπαίνουμε σε λίγο στην οικοδομή. «Αυτές οι παλιές πολυκατοικίες έχουν μια μυρωδιά... σχεδόν ίδια.» Του δίνω ένα ποτήρι νερό. Βάζω στη σιντιέρα Αρβανιτάκη. Αργότερα, θα μου πει πως προτιμάει μουσικές χάουζ καί τράνς. Θα βολευτεί μέ J.J. Johanson. [Να θυμηθώ να ζητήσω από τον Άγγελο να μου γράψει δυο-τρία σιντί με τρανς και χάουζ, αν τυχόν ξανάρθει ο Ανέστης να τα έχω... Χαμογελάω αυτάρεσκα στη σκέψη πως παλιότερα ούτε που θα μου περνούσε από το μυαλό αυτή η σατανική, τι λέω, η σαδιστική ιδέα να ζητήσω από τον πρώην-ας-πουμε-σύντροφό-μου να μου γράψει σιντί για μια περιστασιακή γνωριμία!] Ήρθε στις 9, τώρα που φεύγει έχει πάει 2 το πρωί. Κοντοστέκεται στο χωλ. «Ευχαριστώ για την παρέα.» [παύση] «Άσε, ας μην πω τίποτε άλλο.» Εγώ έχω μάθει να μη λέω ποτέ ευχαριστώ σε κάποιον επειδή μοιράστηκε για λίγο μαζί μου το κρεβάτι. Ακόμη κι αν από μέσα μου αναφωνώ τώρα αλληλούια με εκατόν είκοσι τρία λάμδα... Δεν ρωτάω θα σε ξαναδώ; ενώ καίγομαι να το ξεστομίσω, και Ανέστη που με ανέστησες! Χαμογελαστός σιωπηλός μαραμένος στην αρχή της λύπης μου, ήδη από τώρα που δεν έχει φύγει ακόμα, τον κοιτάζω να κατεβαίνει, ούτε αργά ούτε γρήγορα, τα σκαλιά. Δεν σηκώνει το κεφάλι του για μια τελευταία ματιά. Ανέστης, 25, οδηγός ταξί.

Μου γράφει στο τσατ να μην του τηλεφωνήσω. Μόνον SMS. Στέλνει μήνυμα από τον δρόμο. «Φτάνω σε λίγο.» Στέλνω SMS με οδό, αριθμό, όροφο. Κάνε μου μια αναπάντητη να σου ανοίξω την εξώπορτα κι ανέβα. Η πόρτα του διαμερίσματος θα είναι ανοιχτή. Έρχεται. Ψηλός, πάνω από 1,85. Σγουρά καστανόμαυρα μαλλιά. Μαύρο μακό μπλουζάκι μαύρο παντελόνι κάπρι. Ζητάει ένα ποτήρι νερό. Παράξενη προφορά. Από πού είσαι; «Από εδώ.» Θεσσαλονίκη; «Ναι» [σιωπή] «Αν σε παραξενεύει η ομιλία μου, είναι επειδή δεν ακούω καλά.» Τότε προσέχω πρώτη φορά το ακουστικό στο αριστερό αυτί του. Δεν χάνει χρόνο. «Δείξε μου το σπίτι σου.» Την κρεβατοκάμαρα ήθελε μόνο να δει. Κάθεται με άνεση στο κρεβάτι, απλώνει τα χέρια του και πιάνει τα δικά μου, με τραβάει πάνω του. Η γλώσσα του ψάχνει τα κατατόπια του στόματός μου. Το άρωμα της μέντας στην αναπνοή του σμίγει με τη μυρωδιά της κανέλας στη δική μου. Το σώμα του μυρίζει ακόμα χλώριο, ήταν τρεις ώρες στο κολυμβητήριο. «Το κάνω εδώ και έναν μήνα, ετοιμάζομαι για εντυπωσιακή εμφάνιση στην παραλία. Το απόγευμα έχω και γυμναστήριο», είχε πει νωρίτερα, και γελάσαμε. Με μια γρήγορη κίνηση, βγάζει το ακουστικό και το αφήνει στο κομοδίνο. Λίγο αργότερα, καθώς είναι από κάτω μου, σκύβω στο αυτί του και ξεστομίζω όσα δεν είπα ποτέ σε κανέναν. Μετά, φεύγει αμέσως. Κόβεται στο τεστ της σκάλας. Μανώλης, 24, φοιτητής.

Με πιέζει να φύγω από το γραφείο προτού λήξει το ωράριό μου, δεν έχει πολύ χρόνο. Συναντιόμαστε υπό βροχή κάπου κοντά στο σπίτι μου. Μεγάλος για τα γούστα μου, αλλά έχει κάτι που μου αρέσει. Όλα μου λένε ότι είναι ξένος. Από την προφορά του τον κάνω για Ρωσοπόντιο, Γεωργιανό ίσως, αλλά δεν ρωτάω. Φοράει ένα σώβρακο μακρύ σχεδόν ως τα γόνατα, με δυσκολία κρατιέμαι να μη βάλω τα γέλια. Όση ώρα είμαστε μαζί, το κινητό του χτυπάει συνέχεια. Από τη δουλειά του, καταλαβαίνω. Προβλήματα με ένα γκρουπ, που ζητάει πράγματα έξω από τη συμφωνία. Χαϊδεύει και μιλάει. Φιλάει και μιλάει. Αποτυγχάνει στο τεστ της σκάλας. Πέτρος, 35, υπάλληλος πρακτορείου ταξιδίων.

Περιμένει κρυμμένος στη σκιά που ρίχνει τέτοια ώρα το μεγάλο ξενοδοχείο. Νεότερος από ό,τι μου είπε (20; 21;), μικρόσωμος, μαζεύει ακόμη περισσότερο καθώς συσπειρώνεται για να προστατευτεί από την παγωνιά, φορώντας μόνο ένα μπουφάν τζην. Αργεί να χαλαρώσει, αλλά μετά είναι οκ. Μένουμε γυμνοί στο κρεβάτι. «Ένα τσιγάρο αμέσως μετά είναι ό,τι πρέπει» λέει, αλλά κανείς μας δεν είναι καπνιστής. Γελάμε. Περνάμε ώρες στον υπολογιστή και στο ίντερνετ. Φεύγει κατά τις 2.30 το πρωί. Κοντοστέκεται στο πλατύσκαλο και μου χαμογελά. [Άριστα δέκα με τόνο.] Θα τηλεφωνήσει ξανά μετά από δύο μέρες. Θα ξανάρθει. Στις 3 το πρωί θα τον ρωτήσω Να σε πάω στο σπίτι σου η θέλεις να μείνεις εδώ; Θέλει να μείνει. Είναι ο πρώτος που περνάει μαζί μου μια ολόκληρη νύχτα. Κολλημένος πάνω μου, με το χέρι του να με αγγίζει ακόμη κι όταν μου έχει γυρίσει την πλάτη. Τα χαράματα νιώθω το πόδι του βαρύ πάνω στους μηρούς μου, δεν μπορώ να κουνηθώ, κάνω να τραβηχτώ και -μες στον ύπνο του; στον ξύπνο του;- με αρπάζει. Εντάξει, βρε, λέω, δεν πρόκειται να φύγω. Πάω στην τουαλέτα κι έρχομαι, αλλά είμαι έτοιμος να βάλω τα κλάματα με την αναπάντεχη τρυφερότητά του. Πηγαίνει κι έρχεται κάθε μέρα, καμιά φορά περνάει από το γραφείο λίγο προτού σχολάσω και φεύγουμε μαζί, μαγειρεύουμε ή παίρνουμε απ' έξω, θέλει πάντα να πληρώνει και κείνος, καρφώνεται με τις ώρες στον υπολογιστή και στο ίντερνετ, κοιμάται συχνά στο σπίτι, με πλακώνει κάθε βράδυ με το πόδι του, με λέει «κάμπια» και γε­λάει, δεν καταλαβαίνω, «η κάμπια μετά γίνεται πεταλούδα» νομίζει ότι μου εξηγεί, πάλι δεν καταλαβαίνω, πιάνει δουλειά σε ίντερνετ καφέ, δουλεύει απανωτά τα οχτάωρα, τηλεφωνεί στις 8 το πρωί ενθουσιασμένος από τη δουλειά του, έρχεται σπίτι μόνο για ύπνο και φεύγει, «αργότερα» λέει όταν κάνω να τον χαϊδέψω, «αργότερα, να κάνω πρώτα ένα ντους», δεν κάνει, έχει περάσει κιόλας ένας μήνας, σκέφτομαι ότι ψάχνει ίσως έναν στοργικό πατέρα, φοβάμαι μήπως προσκολληθεί και μετά δεν μπορώ να του πω τέλος, κοιμάται στον καναπέ απέναντί μου ενώ δουλεύω, του τηλεφωνεί ο πρώην του αλλά τον αποπαίρνει, δουλεύει τα οχτάωρα κολλητά, του δίνω μια μέρα ένα παντελόνι τζην χακί γιατί σκίστηκε στον καβάλο το δικό του, μου αφήνει ένα μακό μπλουζάκι λερωμένο να το βάλω στο πλυντήριο μαζί με τα δικά μου, χάνεται λίγο μετά χωρίς εξήγηση, τηλεφωνώ και λέει «θα σε πάρω να τα πούμε», τηλεφωνώ ξανά και λέω έλα ν' ανταλλάξουμε μπλουζάκι και μπλουτζήν κατά το «έλα ν' ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά» του Χριστιανόπουλου, και λέει «μάλλον αύριο μεθαύριο» αλλά σιγά μην έρθει, τηλεφωνώ ξανά και τα μασάει, ο ψυχοθεραπευτής είχε πει: «δεν γίνεται να μη χάνεις τίποτε, κάθε τι πού παίρνεις έχει το τίμημά του...» Κώστας, 21, σπουδαστής ΙΕΚ Πληροφορικής.

Ονόματα πάνω σε ονόματα. Τηλέφωνα πάνω σε τηλέφωνα. Σώματα πάνω σε σώματα. Ραντεβού που δεν πάω. Ραντεβού που δεν έρχονται. Που βλέπω από μακριά και φεύγω, είχε πει: average και είναι υπέρβαρος, δήλωσε 30 και είναι πατημένα σαράντα. Που βλέπουν από μακριά και μάλλον λένε «ευχαριστώ δεν θα πάρω ». Κι άλλοι που έρχονται αποφασισμένοι για όλα και για τίποτα, ακόμα και για το τίποτα. Με βλέμματα σαν το δικό μου ακούραστα ακόρεστα διεισδυτικά να σκανάρουν τα πάντα ένα γύρω, για να βρουν τον επόμενο τέλειο σύντροφο, μια σάρκα ίδια με όλες τις άλλες σάρκες και ταυτόχρονα διαφορετική από κάθε άλλη, το πιο πιθανό κάτι πέρα κι από τη σάρκα, ένα άλλο, αδιευκρίνιστο ανεκπλήρωτο που δεν πρόκειται να χορτάσει ποτέ.
(…)
Δεν εμπιστεύομαι για πολλά πολλά τη μνήμη. Μπαίνει στις εικόνες και τις αλλάζει. Τις γυρνάει το μέσα έξω. Θολώνει τα περιγράμματα. Μπορεί να θυμάμαι ποιος ήταν, πότε, που... Μου διαφεύγει πια το τι ένιωθα τι σκεφτόμουν τι έκφραση φορούσε το πρόσωπό μου.

Περπατάω στην πόλη, φωτογραφίζω δρόμους καλντερίμια μαύρους φράχτες τείχη λιβάδια παλιά κτίρια. Καμιά φωτογραφία δεν με περιλαμβάνει. Φωτογραφίζω και τριανταφυλλιές. Είναι σαν να ανακαλύπτω μόλις τώρα ότι οι τριανταφυλλιές λίγο πιο κάτω από το άνθος είναι γεμάτες αγκάθια.

ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ

Francis King, by Kevin M.A. Cunningham

Ζητώντας συγχώρεση

Συγχώρα τους φιδίσιους δρόμους των βουνών που σ' έφεραν εδώ
ξυπόλυτο αγόρι - έριχνες ώς χθες στα πρόβατα πετριές
σαν πέτρα κύλησες κι εσύ να μάθεις τώρα σε τούτο το σχολειό
απ' τη ζωή αυτή να δραπετεύεις όπως από του ύπνου τις ρωγμές.

Συγχώρα τον πίνακα και τα θρανία που σε κρατούν φυλακισμένο
πλάι στον άθλιο κόλπο' συγχώρα της καλοπέρασης την πλάνη
που στη μοιραία δίνη της όποιον τραβά παρασυρμένο
μήτε χλεύη μήτε δύναμη ανθρώπου δεν τον φτάνει.

Συγχώρα το δαχτυλίδι, το ρολόι, τις φορεσιές που σε τυλίξαν
ενώ πέρα στα μέρη σου ο ήλιος τώρα πυρώνει
σώματα ξένα - που τη σκιά τους εκεί όπου άλλοτε στεκόσουν ρίξαν,
λόφους, λιβάδια, καλύβες - καθώς η λησμονιά τα κυκλώνει.

Συγχώρα το τραμ που σ' οδηγά
στη φωτισμένη καρδιά μιας πόλης ζοφερής
(σαν παρατάς της κάμαρής σου τα κεριά) και σ' αμολά
στα μπαρ να βρεις χορό, να πιεις, να τσακωθείς.

Συγχώρα τις λέξεις που σε μαλώνουν, σε γδέρνουνε, σε κανακεύουν
- σαν σφυράκια σε λιανίζουν και λάμπεις - κι ακόμη
τ' αχόρταγα μπράτσα, που δεν ξέρουνε αν σε βαστούν ή αν σε σακατεύουν,
την πώρωση που εξαγριώνει και την παραφορά που σε μερώνει.

Συγχώρα το χρήμα, κάθε φιλί, κάθε θάλασσα και γη
που ξοδευτήκανε με προορισμό εσένα. Μα περισσότερο, συγχώρα
τούτην εδώ την άπειρη, τη μάταιη, ανεπίδοτη στοργή
πού μήτε να ζήσεις μήτε ν' αφανιστείς θ' αφήσει ποτέ να έρθει η ώρα.

Φράνσις Κινγκ / Ηνωμένο Βασίλειο
Μετάφραση: Σάκης Σερέφας
Από Αλλόγλωσσα ποιήματα για τη Θεσσαλονίκη (εκδ. Κέδρος, 1997)

.
Απoσπασμα των εντυπώσεων του Φράνσις Κινγκ από την διαμονή του στην Θεσσαλονίκη (1950-1952) [Εντευκτήριο – τ. 34/1996]

[...]
Ενώ ακόμη περίμενα ν' αδειάσει το μελλοντικό μου διαμέρισμα, συνδέθηκα μ' έναν φοιτητή της Ιατρικής που γνώρισα στη βιβλιοθήκη του Συμβουλίου. Ήταν κομμουνιστής -μου ζήτησε να μην το πω πουθενά- και, κάτι σπάνιο στην Ελλάδα, ένας καλά καταρτισμένος και παθιασμένος εραστής των φυτών και των πουλιών. Επί πλέον, μιλούσε εξαιρετικά αγγλικά, που τα είχε μάθει -όπως μου είπε αργότερα- από κάποιον αξιωματικό του Βρετανικού Στρατού ο οποίος είχε υπάρξει εραστής του για αρκετούς μήνες. Μου φαινόταν πολύ περίεργο που προτιμούσε να κάνουμε έρωτα στο βεβηλωμένο εβραϊκό νεκροταφείο -έναν χερσότοπο με σκόρπιες ταφόπλακες, διάσπαρτο με αγκαθωτούς θάμνους- παρά στο δωμάτιό μου στο ξενοδοχείο η σε κάποιον δικό του χώρο. Μου έλεγε πως ήταν πολύ ασφαλέστερα στο νεκροταφείο' στην πραγματικότητα, όμως, ήταν πολύ πιο επικίνδυνα, αφού λίγο παραπέρα περνούσε ο κεντρικός δρόμος. Κατέληξα στην άποψη πως κάτι τον συνάρπαζε εκεί πέρα, ίσως ο κίνδυνος μήπως αποκαλυφθούμε, ίσως η τραγικότητα της τοποθεσίας. [...]

PETER SIEGRIST

Peter Siegrist (Ελβετία)

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΤΟ ΦΙΛΙ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΪΜΑΝ;

.

Police detain gay kisser
By Alan Markoff (caycompass.com, 4/5/2008)
The Royal Cayman Islands Police detained a visiting homosexual man for kissing his partner on a dance floor last week.
The man, 23–year–old Aaron Chandler from Amherst, Massachusetts, was dancing at the Royal Palms last Wednesday night with his partner. His partner’s sister and brother–in–law also came along to the popular nightspot after they had all dined at Reef Grill.
While dancing, the two men kissed several times.
“I do display affection when I’m with my boyfriend, publicly,” said Mr. Chandler. “It’s never anything most people would consider obscene however; usually it’s in the form of holding hands or a quick kiss.”
After having kissed his partner on the dance floor, a man confronted the couple.
“He asked us not to do that,” Mr. Chandler said. “He said, ‘you shouldn’t be doing this here’.
Mr. Chandler and his partner continued dancing and after kissing again, the same man approached them and told them again that they shouldn’t be doing what they were doing.
About a half hour later – about 11pm – an unidentified woman approached the two men and asked Mr. Chandler to follow her to meet a friend. The friend turned out to be an off–duty police officer.
“He told me he did not want me to show public displays of affection,” Mr. Chandler said. “He said it was against the law for two people of the same sex.”
Mr. Chandler said he kissed his partner again, just before his party was going to leave the Royal Palms.
“The officer grabbed my wrist and told me he was placing me under arrest.”
Mr. Chandler said a crowd of people – some tourists and some residents – followed the police officer while he was leading him away.
“They were asking him why he was doing this and one asked how he could do this in a British territory.”
The officer called a superior, who arrived about five minutes later, Mr. Chandler said.
On the way to the George Town police station, Mr. Chandler said the superior officer told him the “law was stupid” but that he had to enforce it.
Once at George Town Police Station, Mr. Chandler was made to wait to speak to an inspector. The inspector never came, but the original officer came back and gave him a stern talking to, telling him he didn’t care what he did in private, but that he could not kiss his partner in a public place. He attempted to make Mr. Chandler promise not to kiss his partner in public again and then released him.
RCIP spokesperson Deborah Denis said it was important to keep in mind Mr. Chandler was not actually placed under arrest, but she did confirm he had been detained.
Ms Denis said the man had been detained because people at the Royal Palms had witnessed the kissing between Mr. Chandler and his partner and had asked the off–duty police officer to do something about it. She said Mr. Chandler was detained only after he did not heed warnings to stop what he was doing.
“Once the inspector at the station heard what had happened, he realised there probably weren’t any laws broken, so [Mr. Chandler] was released,” Ms Denis said.
However, whether or not Mr. Chandler could have actually been charged is not immediately known, Ms Denis explained. Although homosexual acts between consenting adults were decriminalised in Cayman by a UK Order in Council in December, 2000, there are a couple of laws – one in the Penal Code and one in the Towns and Communities Law – that could possibly make the public display of affection by two people of the same sex a crime, especially if it causes distress or disturbance to other member of the public.
Ms Denis said the RCIP would seek a clarification on the point from the Legal Department, and that some sort of decision would probably have to be made public.
Mr. Chandler is a board member of the National Youth Advocacy Coalition, a Washington, D.C.–based organisation that fights for the rights and well–being of lesbian, gay, bisexual, transgender and questioning youth. He is also a former mayoral appointee of the Seattle Commission for Sexual Minorities and he still serves on a board for a LGBT youth centre in Seattle.
On his first trip to the Caribbean, Mr. Chandler was astounded to be told it was against the law for him to kiss his boyfriend in public.
“If that is the case, I would love to see this law stricken,” he said.
Mr. Chandler said his actions at the Royal Palms were what he normally does with his boyfriend. He explained why he did not stop kissing his partner when the first man asked him to stop: “I thought his request was ridiculous and bigoted, and I didn’t really believe I was in danger of being arrested,” he said. “I won’t allow myself to be forced into the closet simply because I’m in a place where some people may be more homophobic than in other places.”
The incident upset Mr. Chandler enough that he wrote a letter to the Department of Tourism and also filed a complaint with the RCIP.
In his letter to the DoT, Mr. Chandler stated that several newspapers in the United States have agreed to run stories on the incident. The story has already been published on a U.S.–based blog.
Mr. Chandler has long believed gay men should be allowed to show affection in public. In 2002, he signed an on–line petition that called for equality in public displays of affection. The author of the petition, Federico Mendez of Texas, wrote in the text of the petition: "I would like to have the luxury of holding my boyfriend’s hand in public or if I decide to give him a kiss it shouldn’t be against the law to express any decent homosexual act in public without getting arrested. Straight people do it, so why can I not do it myself? Love is not limited to gender."

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ

Ο SUNIL PANT ΕΞΕΛΕΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΣΤΟ ΝΕΠΑΛ

.
Nepal Gay Leader Wins Election To Parliament

by 365Gay.com, 1/5/2008
(Katmandu) Nepal has elected its first openly gay person to Parliament. Sunil Pant, the founder of the LGBT rights group Blue Diamond Society, won a seat representing Katmandu, the capital.
Pant, 35, ran for the CPN-U, one of several small Communist parties.
He was one of five LGBT people running for office nationwide in the election that swept the left into power in the Himalayan country.
The election was key to a peace deal between Maoists and mainstream parties that ended a decade long civil war in Nepal and resulted in the dethroning of the king.
"We are honored to send Pant as our representative to the constituent assembly," said CPN-U leader Ganesh Shah.
"We hope it will improve the lives of a people who are the most repressed in Nepal, disowned both by society and their own families," he added.
Last year Plant was honored by the International Gay and Lesbian Human Rights Commission for his work in fighting for LGBT civil rights and promoting HIV/AIDS education.
Homosexual acts are punishable in Hindu-majority Nepal by up to two years in prison.
Last December Nepal's Supreme Court ruled that the government must create new laws to protect gay rights and change current ones that might be tantamount to discrimination.
So far the government has resisted the court's directive.
Members of Nepal's LGBT community are arbitrarily arrested, held without a hearing and beaten and tortured by prison guards.
In 2006 police arrested 26 transsexuals in one raid. According to Blue Diamond they were taken to the Hanuman Dhoka central police station in Kathmandu where they were held for weeks without being allowed to contact anyone.
Nepal was one of several countries named in the State Department report on human rights violators in 2006. In April last year, two young lesbians captured by Maoist guerrillas in southern Nepal in March were been released after promising to join the rebels.
Blue Diamond also said that people working in the areas of HIV prevention are regularly harassed by police.
In March Katmandu's only hospice for gay men with HIV/AIDS was closed after neighbors mounted a campaign against its landlord for allowing the hospice to open in the area.
Twelve patients, four of whom are terminally ill and unable to walk, were evacuated from the building on only a few hour notice.
The hospice was funded by the Elton John Foundation and operated by Blue Diamond Society.

BEARS ON ICE

BEARS ON ICE 2008
Ισλανδία, 11-14 Σεπτεμβρίου 2008

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΧΩΡΑ ΕΤΕΡΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΤΑΙ ΣΕ GAY ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Διαφήμιση της Ελλάδας στο νορβηγικό gay περιοδικό Pink Planet

EWOUD BROEKSMA

Ewoud Broeksma (Ολλανδία)

2o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΚΕΪ ΚΑΙ ΛΕΣΒΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

.
2ο Athens Gay & Lesbian Film Festival

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

.

23/5 Παρασκευή
21.30 Traces(Rachel Zisser, USA, 2007, 19') Ο Sydney Kessler ξεκινάει ένα ταξίδι για να μάθει πως πέθανε ο γιος του. Αντ’ αυτού θα μάθει πώς έζησε ο γιος του..Richard P.

Rogers Award in Directing

Bridges/Larson Award Screenwriting
Good Boys(Yair Hochner, Israel, 75', 2006) O 17χρονος Meni φοράει μόνο τα πιο μοδάτα ρούχα, λατρεύει τη μουσική και το σινεμά και είναι escort boy. Έχει ένα μωρό από την Mika, μια νεαρή ναρκομανής πόρνη καθώς και μια θετή μητέρα η οποία είναι μια trans-gender πόρνη και ας μην ξεχνάμε τους πελάτες του που επικοινωνούν συνέχεια μαζί του στο κινητό.

Jury Grand Prize Feature Film(image+nation International LGBT Film Festival, November 2006 Montreal, Canada)

Best Israeli Film(Eilat International Film Festival)

Winner of OUTstanding Emerging Talent Award(Outfest)

Showtime Vanguard Award(NewFest)

Best Actor: Daniel Efrat

Best Supporting Actress: Gila Goldstein

Best Director

Best Cinematography

Tampa International Gay & Lesbian Film Festival 2005
24/5 Σάββατο
16.00 By the Sea(Matthew Gauci, Kerry Tamura, UK, 28') Ένας 23χρονος μετακομίζει στο Λονδίνο και ερωτεύεται. O φίλος του όμως κάτι κρύβει …

Mysterious Skin(Gregg Araki, USA, 2004, 99') Ποιητική αλλά και με αδίστακτη ματιά αυτή η ταινία του ανατρεπτικού queer σκηνοθέτη Gregg Araki, βασισμένη στο γνωστό βιβλίο του Scott Heim, το "Mysterious Skin" εξερευνά τις καρδιές και τις σκέψεις 2 πολύ διαφορετικών αγοριών που ανακαλύπτουν ότι το κλειδί για την μελλοντική τους ευτυχία βρίσκεται στον εξορκισμό κακοποιημένων εμπειριών της απιδικής του ηλικίας.

Jury Award(Bergen International Film Festival

Interfaith Award(Brisbane International Film Festival)

MovieZone Award(Rotterdam International Film Festival)

BestActor- Joseph Gordon-Levitt, Best Director-Gregg Araki (Seattle International Film Festival)
18.30 Ester(Spain, Rut Suso & María Pavón, 2006, 16') Δυο κοπέλες ξαπλωμένες σε ένα κρεβάτι μας ξεδιπλώνουν τις λεσβιακές σχέσεις σώματος και ψυχής.

Passion Por El Futbol, (Rut Suso & María Pavón, Spain, 2006, 13') Σε ένα ετεροφυλόφιλο ζευγάρι ο άντρας μπορεί αναπόσπαστος να «ταξιδεύει» μέσα από το ποδόσφαιρο, η κοπέλα του όμως «ταξιδεύει» με άλλη κοπέλα…..
Lover Other(Barbara Hammer, USA, 2006 55') Καταπληκτικό ντοκιμαντέρ που μας εξιστορεί για πρώτη φορά την ιστορία τηςClaude Cahun (1894-1954) και της ερωμένης της και ετεροθαλής αδερφής της, Marcel Moore (1892-1972) . Τα πορτραίτα δυο μεγάλων γυναικών καλλιτέχνιδων, ξεναγούμαστε στην έντονη δημιουργικά ζωή τους, στο έρωτα και την πρωτοπόρα τέχνη τους.

20.25 (Felipe Scholl, Brazil, 2007, 5') Μια κωμική ματιά σε μια ερωτική περιπέτεια 2 αγοριών σε μια δημόσια τουαλέτα.

Βραβείο Teddy Awards, Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους 2008
THE CURIOSITY OF CHANCE(Russel P. Marleau, 2006, USA, 98') Μια κωμωδία που θυμίζει John Hughes. Ένας περήφανος gay έφηβος, ένα σχολείο, ένας ομοφοβικός νταής και μια Drag Queen όλα μέσα απο τους ήχους των 80's με το new wave και την μόδα του gender-bending στο απόγειο της.

Best Of The Fest(Palm Springs International Film Festival)

Best Narrative Feature(Reeling Chicago LGBT Film Festival)

Best New Director(Seattle Lesbian & Gay Film Festival)
22.30 Ruby Blue(Jan Dunn, UK, 2008, 112') Η καινούρια ταινία του Bob Hoskins! H ζωή του Jack( Bob Hoskins) θα περάσει μια κρίση όταν τον κατηγορούν για παιδοφιλία και η γειτόνισσά του, με την οποία είναι ερωτευμένος, του αποκαλύψει ένα μυστικό.
25/5 Κυριακή
16.00 Dead Gay Men And Living Lesbians(Rosa von Praunheim, Germany, 2007, 87’) Σε αυτό το ντοκιμαντέρ του, ο Rosa von Praunheim μας πείθει ότι ως αποτέλεσμα του Ολοκαυτώματος και μετέπειτα του AIDS, η αρσενική γκέι κοινότητα δέχτηκε πολλά πλήγματα και απώλειες και σύμφωνα με τον Praunheim, οι γυναίκες λεσβίες έχουν πια τοποθετηθεί στην κορυφή του επονομαζόμενου queer κινήματος. Μέσα στα πορτραίτα που σκιαγραφεί είναι και αυτό του θρυλικού extreme μαζοχιστή Albrecht Becker.

Επίσημη συμμετοχή στα Teddy Awards 2008

18.00 Gódir gestir (Family Reunion) (Isold Uggadottir, Iceland, 2006, 19') Η Katrín πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να κάνει μια διπλή ζωή ή αν θα αποκαλύψει στην οικογένειά της τον πραγματικό της εαυτό. Αυτό που δεν ξέρει όμως είναι ότι και η οικογένειά της έχει κι αυτή ένα δικό της μυστικό…καταπληκτική μικρού μήκους λεσβιακή ταινία με μουσικές απο Cocorosie και Reykjavik

Audience Award, Best Short Film - Identities Film Festival, Vienna, Austria 2007

Grand Jury Prize for Best short Film - Atlanta Film Festival 2007

Best Short Film - Copenhagen Gay and Lesbian Film Festival 2007

First Place for Alternative Spirit - Rhode Island International Film Festival 2007

Best Women's Short - North Carolina GL Film Festival 2007

3rd Prize for Narrative Film - Athens International Film + Video Festival - 2007

Best Narrative International Short Film - Tel Aviv International LGBT Film Festival

2nd Place, Jury Award - Connecticut LGBT Film Festival 2007
Οι Άντρες δεν Κλαίνε(Κύριακος Χατζημιχαηλίδης, 2001, Greece, 17') Ενα χειμωνιάτικο πρωινό με καταιγίδα, ο 20χρονος νεαρός Ηλίας εισβάλλει μουσκεμένος από τη βροχή στο σπίτι του 30χρονου Πέτρου.
Chip & Ovi(Παναγιωτης Ευαγγελίδης, Ελλάδα, 2007, 46’) Ο Τσιπ και ο Όβι γνωρίστηκαν σε ένα ορφανοτροφείο κοντά στην πόλη Κλουζ-Ναπόκα της Ρουμανίας σε εφηβική ηλίκία. Είναι ανάπηροι και εδώ και ενάμιση χρόνο είναι ζευγάρι και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τις δυσκολίες τους...
19.50 69 – Praça da Luz (Carolina Markowicz e Joana Galvão, 2007, São Paulo, 21’) Ένα πολύ τρυφερό ντοκιμαντέρ και σε πολλά σημεία ξεκαρδιστικό για την ιστορία και την ζωή των γηραιών εκδιδομένων γυναικών που εργάζονται μέχρι σήμερα στο «τετράγωνο του φωτός» στην γνωστή Praça da Luz στο Sao Paolo.
Be like Others(Tanaz Eshagian, Iran, 2007, 74') Στο Ιράν η ομοφυλοφιλία είναι καταδικαστέα με θάνατο το παράλογο είναι όμως οτι επιτρέπεται η εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου. Το συγκλονιστικό αυτό ντοκυμαντέρ ακολουθεί τη ζωή μερικών αντρών που αναγκάστηκαν να αλλάξουν φύλο για να ζήσουν ως gay. Θα σας καθηλωσει.

Βραβείο Κοινού και Βραβείο Siegesaule σταTeddy Award 2008

Βραβείο Ντοκυμαντέρ Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2008
22.00 No Bikini(Claudia morgado, USA, 2007, 9') “Έκανα μια αλλαγή φύλου μια φορά, όταν ήμουν έξι ή εφτά.” Η πρώτη ατάκα του No Bikini μας συστήνει μια νεαρή κοπέλα που πάει κόντρα στην τάξη κολύμβησής της…
Gypo(Jan Dunn, UK, 2005, 98') Το Gypo είναι μια ταινία σε στυλ Dogma 95 και μας λέει την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας από την Τσεχία και την επίδραση που έχει η παρουσία της σε μια δυσλειτουργική οικογένεια της Αγγλίας.

Ειδικό Βραβείο Κριτών (London LGFF.)

Βραβειο Κριτών(Torino International Film Festival)

Επίτευγμα στην Παραγωγή(British Independent Film Awards)

Βραβειο Καλύτερης Πρώτης Ταινίας (San Francisco International Film Festival)

Pauline McLynn, Προτεινόμενη για βραβείο καλύτερης ηθοποιού
26/5 Δευτέρα
17.00 C.R.A.Z.Y.(Jean-Marc Vallée, Canada, 2005, 127') Το 'C.R.A.Z.Y.' είναι μια ταινία για την ενηλικίωση ενός ξεχωριστού αγοριού που κάνει τα πάντα για να αποκηρύξει τη gay φύση του, προκειμένου να έχει την αποδοχή του πατέρα του. Συγκλονιστική ταινία και θρυλικές ερμηνείες κάτω από τους ήχους των David Bowie, Pink Floyd, Rolling Stones κ.α.37

Βραβεία σε διεθνή Φεστιβάλ
19.40 Big Eden(Thomas Bezucha, USA, 2000, 118') Ο Henry Hart, ένας μοναχικός καλλιτέχνης από τη Νέα Υόρκη, επιστρέφει στη γενέτειρά του Big Eden. Όταν φτάνει σπίτι του πρέπει να φτιάξει τη σχέση του με τον Dean Stewart, τον καλύτερο φίλο του από το σχολείο και κρυφό του έρωτα.

Audience Award Best Feature(The Aspen Gay and Lesbian Film Festival, Phoenix Lesbian and Gay Film Festival, The New Festival, Frameline, OUTFEST, Seattle International Gay and Lesbian Film Festival)

Best American Independent picture(Cleveland International Film Festival)

Best Festival Film(Cleveland International Film Festival)

Best Feature(Miami Gay and Lesbian Film Festival)

Best Actor Eric Schweig(OUTFEST)
22.10 Whole new thing(Amnon Buchbinder, 2005, Canada, 92') Ο EMERSON THORSEN είναι 13 και μόλις τέλειωσε τη συγγραφή των 1000 σελίδων βιβλίου του. Αυτό που πρέπει να σας πούμε είναι ότι έχει ερωτευτεί τον 42χρονο gay καθηγητή Αγγλικών του.

Best Feature Film(Dallas Outakes, Seattle G&L Film Festival, Mazepatra Prague, Manchester Film Festival, Outfest LA, Paris Festival of American Independent Cinema)

Best Actor & Best Screenplay(Atlantic Film Festival)

Best Canadian Film(Victoria Film Festival)
27/5 Τρίτη
18.00 Hatsu-koi (first love)(Imaizumi Koichi, 2007, Japan, 96') Το Hatsu-koi είναι μια ειλικρινής όμορφη ιστορία ενός νεαρού gay που μεγαλώνει και ερωτευεται στο Τόκυο του σήμερα.

Επίσημη συμμετοχή στα Teddy Awards 2008.

20.10 Keillers Park(Susanna Edwards, Sweden, 2006, 87') Ο Peter τα έχει όλα, μια καλή ζωή, μια όμορφη κοπέλα και είναι στο σημείο να κληρονομήσει και την οικογενειακή εταιρεία. Θεωρεί τον εαυτό του ευτυχισμένο ώσπου γνωρίζει τον όμορφο Nassim και μετά δε μπορεί να τον βγάλει από το μυαλό του.
22.10 Westler(Wieland Speck, Germany, 1985, 94') (Παρουσία Σκηνοθέτη) Ένας έρωτας γεννιέται μεταξύ του Felix από το Δυτικό Βερολίνο και του Thomas από το Ανατολικό, αλλά κινδυνεύουν όταν μπαίνουν στην μέση πολιτικές δυνάμεις.

Audience Award Best Feature (Max Ophüls Festival, San Francisco International Lesbian & Gay Film Festival)

Festival's Plate (Torino International Gay & Lesbian Film Festival)

RESPECT. ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ UEFA ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ

.

UEFA unveils 'Respect' initiative

by Mark Chaplin from Vienna (euro2008.uefa.com)

UEFA President Michel Platini has today unveiled a campaign entitled 'Respect', which will feature prominently at UEFA EURO 2008™ in Austria and Switzerland, as well as at future UEFA competitions and events.

International language

"Respect can be used as an umbrella term for lots of different initiatives," Mr Platini said at the opening of the UEFA EURO 2008™ workshop in Vienna for the 16 national associations taking part in the June finals. "It is a word that is readily understood in many languages." Through UEFA EURO 2008™, UEFA is supporting five social projects to the tune of CHF3.45m (€2.2m). Each project is dedicated to a specific target group - schoolchildren, fans, or disabled people.

Social projectsIn addition, the word 'Respect' will be put forward constantly during the tournament, via initiatives such as respecting opponents, the opposition's national anthem and the referees. The 'Respect' logo will be visible on every shirt and every drinks bottle. "UEFA EURO 2008™ is a sporting and media event with worldwide exposure and it is important to use it to transmit a strong social, civic and humanitarian message," said Mr Platini.

Uniting campaigns

"For many years, UEFA and European football have been involved at all levels of society, enabling our sport to use its enormous popularity to help in combating social ills, promoting civic commitments and defending major humanitarian causes. The time has come to bring these campaigns together to strengthen their impact. UEFA EURO 2008™ offers us the opportunity to highlight a concept which epitomises all of our work at the level of social responsibility - respect. Respect for opponents, in the cities, in the stands and on the pitch.

"'Difference and diversity

'The campaign will expand in the future to all UEFA competitions and events, and the word will also be spread by the football family at national and local levels. "There must be respect for the difference and diversity that enriches our continent," said Mr Platini. "In concrete terms, this means strengthening the fight against social ills such as racism, violence, xenophobia and homophobia, and reinforced backing for our partners who promote sport for the disabled. Emotions and respect - two words for a great football festival.

"Public platform

With the slogan 'Football for All', people with disabilities are to be given the opportunity to demonstrate their sports skills before a broad public. Before each quarter-final, international disabled sports groups - people with learning disabilities (Special Olympics), paraplegia, cerebral palsy and who suffer from blindness - will compete in matches. The demonstration games are designed to make clear to fans and visitors to EURO that anyone can play football. In collaboration with UEFA, the Swiss disabled sports federation, PLUSPORT, will be helping organise the four games in Basel and Vienna. The Austrian disabled sports federation, ÖBSV, will also be supporting the project, helping to better integrate disabled athletes.

Unite Against Racism

The 'Respect diversity' theme will also run through the Unite Against Racism project. Unite Against Racism is an awareness campaign that incorporates various activities before and during the tournament, peaking at the semi-finals. The project's profile will be given an added boost by Hublot, a national supporter in both host countries. The Unite Against Racism logo will be displayed not only on the perimeter boards in the stadiums, but also on the captains' armbands and on the kits of the ball boys and girls, the stewards and the substitutes.

ΚΙ ΟΜΩΣ, Ο THOMAS BEATIE ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΓΚΥΟΣ ΑΝΔΡΑΣ

.
THE MAN WHO GAVE BIRTH
TRANSFORMATION: Dylan with his daughter Joanna as a toddler
By Lucy Johnston (Daily Express, 20-4-2008)
THE world’s first pregnant man has broken his silence in an exclusive interview with the Sunday Express.
Dylan, 40, and his 10-year-old daughter Joanna opened their home to the Sunday Express to explain how a woman turned into a man, had a baby and became a dad.American transsexual Thomas Beatie has recently gained worldwide attention after posing for a magazine showing his pregnant belly and his bearded face.But he is merely following a trail blazed more than a decade ago by German company executive Dylan.It is an extraordinary story he never sought to publicise, indeed those he did confide in found it difficult to believe.“I was studying for my PhD when I became pregnant,” Dylan said. “When I told my professor I was going to have a baby, he said he didn’t need to know the details of my girlfriend’s condition.
“When I told him it was me who was pregnant, it left him speechless.“Being pregnant was weird. I didn’t have a male role model who had done it before. “But now my daughter is a happy 10-year-old. She has two daddies who she loves, one of whom is special and can have babies.” Dylan had wanted to be a boy ever since he was a little girl – the eldest of three sisters. He describes his family as very conservative.
Their home in Germany was ruled by the beliefs of his engineer father and teacher mother, who banned television and even newspapers to protect the children from corrupting influences.He says he hated being forced into girls’ clothes, and would have a tantrum if he was made to wear a dress. “I told my friends I was a boy but my parents said I was a girl. When I was 15, I started wearing my father’s clothes.”School was lonely. Dylan said girls avoided him because he was so boyish and the boys ignored him, regarding him as a strange girl.

TAKING WOODSTOCK

.
Taking Woodstock. A True Story of a Riot, a Concert, and a Life*
Before there was a Woodstock Concert, there was Elliot Tiber working to make a go of his parents' upstate New York hotel, the El Monaco. It wasn't easy. The Jewish clientele who had returned to the Catskills year after year had discovered Florida, and the upstate hotel business was dying.
To save his family's livelihood, Elliot put on plays, musicals, and local festivals. In the process, Elliot became the area's official issuer of event permits--not that anybody else wanted that position. Elliot even worked weekends as an interior design artist in New York City, all in the hopes of helping his family.
In the summer of 1969, Elliot Tiber's life changed in a way he never could have foreseen. Greenwich Village had become the mecca for gays in America. There, Elliot had socialized with the likes of Truman Capote, Tennessee Williams, Andy Warhol, and a talented young photographer named Robert Maplethorpe, and yet had managed to keep his gay life a secret from his family. Then on Friday, June 27, Elliot walked into the Stonewall Inn--and witnessed the riot that would galvanize the gay movement in the United States. And on July 17, when Elliot read that the Woodstock Concert promoters had lost their license to stage the show in Wallkill, he called to offer his help in finding a new venue. In the days that followed, Elliot found himself swept up in a vortex that would change his life forever.
The events that unfolded during that hot New York summer have come to be recognized as major turning points in our cultural history. Few, however, have enjoyed Elliot Tiber's unique view of those events. Taking Woodstock is the funny, touching, and true story of the man who enabled Woodstock to take place. It is also the personal story of one man who took stock of his life, his lifestyle, and his future. In short, Taking Woodstock is like no history of Woodstock you have ever read.

.
*Το βιβλίο πρόκειται να το μεταφέρει στον κινηματογράφο ο Ανγκ Λι, ο σκηνοθέτης του Brokeback Mountain.

ΗΠΑ. ΟΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 30 ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΕΣ, ΜΟΝΟΓΑΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Steve Walker (Καναδάς)

.
Study: Young Gays Expect Future Long-term Commitments
A new study shows that many lesbian and gay youths, much like their heterosexual peers, expect to have long-term committed relationships and raise families in the future, according to an April 23 press release from Rockway Institute.
The study questioned about 133 gay New York City youths on various topics, including long-term relationships, family, and adoption. Researchers found that "more than 90% of females and more than 80% of males expect to be partnered in a monogamous relationship after age 30." About 67% of males and 55% of females expressed the desire to raise children. In terms of adoption, 42% of males and 32% of females said they were likely to adopt children.
"We seem to be witnessing the mainstreaming of lesbian/gay youth, with many of them wanting exactly what heterosexual youth have always wanted -- the whole American dream complete with kids and the minivan," Robert-Jay Green of the Rockway Institute said in a statement. "Most agree that the primary issue is whether these youth will be given the equal legal rights to realize their couple and family aspirations just like their heterosexual peers."
Social scientists Anthony R. D'Augelli, H. Jonathon Rendina, Katerina O. Sinclair of Pennsylvania State University, and Arnold Grossman of New York University recently published these findings in the Journal of LGBT Issues in Counseling. They report that the study may not be representative of all gay youths in the country. Researchers suspect that because the youths live in an urban environment in which they are aware of the LGBT resources available to them, "youth in rural areas might have different responses." (The Advocate)

ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ ΣΕΞ

François Rousseau (Γαλλία)

..
Morning sex can keep you hale and hearty
Rediff news, 11/3/2008
A steamy sex session in the morning can keep you in good health, say researchers.
According to a research from Queen's University in Belfast, a good morning session at least three times a week, decreases the risk of heart attack or stroke by half and a regular session improves circulation, thereby reducing blood pressure.
According to a study in New Scientist, a steamy session twice a week enhances IgA, an antibody that provides protection against microbes that multiply in body secretions, reports The Sun.
Morning sex also helps in alleviating arthritis and migraine. It burns around 300 calories an hour that simultaneously diminishes the risk of developing diabetes.
Sex increases the production of testosterone that provides stronger bones and muscles thus helping to stave off osteoporosis.
A good morning session can make the hair shine and skin glow by raising the output of oestrogen and other hormones associated with it.
However, the researchers have also warned that having sex more than three times a week can have a negative impact on our immune system thus lowering its resistance.

Η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΥΙΟΘΕΣΙΑΣ

.
Posición de Iglesia Católica sobre uniones gay genera críticas
El Universo, 25/4/2008
La propuesta de artículos de la Conferencia Episcopal Ecuatoriana y agrupaciones educativas católicas sorprendió a la mesa 1 de Derechos Fundamentales. Pese a que la Iglesia siempre ha considerado que la homosexualidad es un pecado, ese texto reconoce las uniones de hecho entre personas del mismo sexo, aunque advierte que no podrán adoptar hijos.

“La unión estable de una pareja, sin que importe su sexo u opción sexual, y en donde cada uno de sus componentes estén libres de matrimonio o vínculo similar con otra persona, generará los derechos u obligaciones que reconozca la ley. El derecho de adopción corresponde solo a las personas de diverso sexo”, indica el documento que entregó a la mesa el miércoles una delegación encabezada por monseñor Mario Ruiz Navas.

Jaime Abril (PAIS) considera bueno que la Iglesia se salga de tabúes. “Su cambio se debió al pedido de la ciudadanía que cree que lo más trascendental no necesariamente es poner el nombre de Dios en la Constitución, sino que esta recoja valores cristianos”.

María Cristina Kronfle (PSC) cree que el texto fue elaborado al apuro porque tiene contradicciones. Por un lado, dice que se entiende el matrimonio como la unión entre un hombre y una mujer, pero en el caso de las uniones de hecho se habla de que todas las personas mayores de edad tienen derecho a contraer matrimonio, y que se ha dejado influenciar por corrientes políticas. “Con el debido respeto, creo que lo hacen para no quedarse desligados de lo que piensa el Gobierno o la corriente ideológica del momento”.Édison Narváez (PAIS), quien es presbítero de la iglesia Anglicana, piensa que “antes de plantear la supuesta aceptación de esas uniones, señalan que el Estado debe garantizar la familia compuesta por la unión de un hombre y una mujer... ¿Y qué de las familias que surgen de una pareja del mismo sexo. Debería dárseles la oportunidad de adoptar niños, hay muchos a los que nadie quiere”.La iglesia Evangélica no está de acuerdo en reconocerlas legalmente y le sorprende que esa propuesta ahora sea apoyada por la Católica.Representantes de los evangélicos tenían previsto reunirse ayer con el presidente de la República, Rafael Correa, pero a última hora el encuentro fue suspendido. Esto generó mayor descontento en el sector al que le preocupan las actitudes que la Asamblea y el Gobierno han asumido frente a ese tema, el aborto y a la mención de Dios en la Constitución. El pastor Francisco Loor dijo que si no hay respuestas positivas se pronunciarán por el no en el referéndum.

JOAN SASGAR

Ίκαρος

Γανυμήδης - Θερμοπύλες

Προμηθέας
Joan Sasgar (Ισπανία)

.
Ο Joan Sasgar χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως αυτοδίδακτο ζωγράφο. Γεννήθηκε στο Αλικάντε, σπούδασε σε ένα μοναστήρι φραγκισκανών και το 1972 έφυγε για το Παρίσι, όπου γράφτηκε στη σχολή Καλών Τεχνών και ανακάλυψε το κίνημα για την γκέι απελευθέρωση.
Σήμερα ζει στην Ισπανία με τον σύζυγό του, ασχολείται με το γραφιστικό σχέδιο και τη διακόσμηση κι ετοιμάζει μια έκθεση με έργα εμπνευσμένα από την ελληνική μυθολογία.
Μερικά από αυτά θέλησε να τα μοιραστεί μαζί μας.
Τον ευχαριστούμε και του ευχόμαστε «καλή επιτυχία».

ΜΕΣΑ ΜΑΣ

.
Μέσα μας

Σύντομα θα κατεβούμε να πιούμε έναν καφέ
στην τραπεζαρία του μικρού ξενοδοχείου.
Τα χτενισμένα μας μαλλιά θα λάμψουν, και θα χαμογελάσουμε
πολύ ευγενικά στη γιαγιά που θα μας σερβίρει.
Όμως, ο εγγονός της που στεκόταν όλη νύχτα
πάνω σε κάρβουνα, πίσω από την πόρτα μας,
με τα είκοσί του μόνο χρόνια και τα πράσινά του μάτια
ποθώντας ν' ακούσει κάθε ψίθυρο πίσω απ' τους τοίχους,
ξέρει καλύτερα από τη γριά
ότι κάτω από τα λευκά μας ρούχα,
δίχως την υποκριτική έκφραση του σαββατοκύριακου,
σε μια απόσταση λίγων εκατοστών από τον εαυτό του,
βαθιά μέσα μας, όπως τη νύχτα,
χτυπάει ακόμα η καρδιά του λύκου.

Ράμι Σαάρι / Ισραήλ
Μετάφραση: Χάρη Βλαβιανού

KJARTAN SLETTEMARK

Kjartan Slettemark (Νορβηγία)

ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟ ΑΝΘΙΣΜΑ

Τ’ αγόρια μεγαλώσανε
τα ρούχα τους στενέψανε
έτσι εμφανέστερο έγινε
του σώματός τους το άνθισμα-
τα βράδια
σε μια τυχαία συνάντηση
στους φωτισμένους δρόμους
μόλις που καλησπερίζουν
σα να’ χουν αμαρτήσει
ή σαν εμείς ν’ αμαρτήσαμε
κοιτώντας με σκυφτό κεφάλι
τα καφετιά παπούτσια τους

Γιάννης Ρίτσος: Ποιήματα ΙΔ’ (Κέδρος, 2007)

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ-ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΤΟΥ MANOLO YANES

Manolo Yanes (Ισπανία)

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Pierre Commoy

Πρωτομαγιά

του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη

Με ρόδα αβρά, χρυσών ονείρων πλάνη,
και χίλιες μελωδίες και τόνους κι ήχους,
θα σου πλέξω ένα ολόδροσο στεφάνι
με της λατρείας και του ίμερου τους στίχους.

Μενεξέδες σου στέλνω κι άσπρους κρίνους
και πασχαλιές και ρόδα ερωτεμένα,
κι όλα θα ψάλλουν ύμνους... Αχ, τους θρήνους,
τους θρήνους τους εφύλαξα για μένα!

Της ψυχής μου τ’ αγκάθια και τα πάθη,
που ανθρώπινη ποτέ δεν τα ‘πε γλώσσα,
τα πέταξα! Μ’ αν βρεις κανένα αγκάθι,
συχώρα με, τι μέσα μου ήταν τόσα!

Στα σκοτεινά μαλλιά σου, θα το πλέξει
το χέρι σου μ’ ανατριχίλα τόση!
Ποιο στόμα και ποια χείλη και ποια λέξη
μπορούν να πουν τη μέθη που θα νιώσει;

Αλλιώς, θα σβήσει το φτωχό στεφάνι,
στην πόρτα σου ως θα το ‘χω εκεί αποθέσει.
Μα ποιος δε θα ‘θελε έτσι να πεθάνει;
το θάνατό του ποιος δε θα φθονέσει;

Ax, τ’ άνθη ξεψυχούν σιμά σου, χάμου,
μ’ ηδονικούς, γλυκύτατους θανάτους!
-Θα πεθάνουνε για το βασιλιά μου,
θα πεθάνουνε για το βασιλιά τους...