ΚΡΑΥΓΕΣ ΚΑΙ ΨΙΘΥΡΟΙ 7. JORGE ALESSANDRI RODRÍGUEZ

.
Στην Χιλή χρόνια τώρα συζητιέται η πραγματική ή υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία του Jorge Alessandri Rodríguez, προέδρου της χώρας από το 1958 μέχρι το 1964. Βλέπετε ένας ευγενικός, γοητευτικός αλλά άγαμος άνδρας δεν μπορεί παρά να δημιουργεί υποψίες σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό του σε εχθρούς και σε φίλους. Και τόσο οι δεξιοί συνεργάτες του όσο και οι αριστεροί αντίπαλοί του φρόντισαν να τις χρησιμοποιήσουν σε βάρος του όταν θεώρησαν ότι αυτό τους εξυπηρετούσε.
Η χιλιανή ακτιβιστική οργάνωση AcciónGay διάλεξε την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφυλοφοβίας για να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του προκαλώντας τις αντιδράσεις της οικογένειάς του για την «αήθη προσπάθεια αμαύρωσης της εικόνας του» και τα χαιρέκακα, ομοφυλοφοβικά γελάκια της χιλιανής αριστεράς, αφού, βλέπετε, στην τελευταία πολιτική εκστρατεία του με αντίπαλο τον Σαλβαδόρ Αλιέντε η κυρίαρχη προσφώνησή του ήταν «η κυρία».
Οι βιογράφοι του έσπευσαν να προσκομίσουν άγνωστους μέχρι τώρα ετερόφυλους έρωτές του, ενώ οι γκέι οργανώσεις αναρωτιούνται φωναχτά: Ποιοι και γιατί θεωρούν δυσφήμηση για έναν πολιτικό την ομοφυλοφιλία; Ως πότε θα καταδικάζονται οι ομοφυλόφιλοι από την επίσημη Ιστορία να έχουν ζήσει μια ζωή που ποτέ δεν έζησαν;
Φανταστείτε λοιπόν τώρα τι έχει να γίνει αν του χρόνου οι ακτιβιστές της AcciónGay καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο του O’ Higgins, του ήρωα της χιλιανής ανεξαρτησίας, για τον οποίον επίσης πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα αποσιωπούνται.

SECRET COMBINATION

.
Secret Combination

.
Can you see it?

Can you see it?

You have to discover me,

what goes wrong when i m crying,

what i want when i m smiling..

ohooh..

Can you feel it?

Can you feel it?

That Ι' m not a little girl,

you 're misunderstanding my way,

and all the rolles that Ι like to play.

My secret combination it s a mistery for you,

use your imagination,

Ι' m not easy but Ι' m true,

my secret combination

boy you have to try it hard,

to win a destination in the center of my heart.

An open book,

An open book,

well Ι' m sorry but Ι' m not.

Sometimes Ι’ m acting like a lady,

sometimes woman,

sometimes baby

My secret combination it s a mistery for you,

use your imagination,

Ι m not easy but Ι m true,

my secret combination

boy you have to try it hard,

to win a destination in the center of my heart.

.

Ελλάδα, καλή τύχη!

.
Διαβάστε επίσης:

Tory Anarchist: Eurovisi-OFF ή απώλεια χιούμορ α λα αριστερά

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ. ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

XXVI
Άρχοντα της αγάπης μου, που υπήκοό σου
το σεβασμό μου η αξία σου δεσμεύει,
αυτές τις έγγραφες πρεσβείες δεξιώσου,
που δεν κομίζουν ευφυΐα αλλά σέβη.
Και σέβας τόσο, που το πνεύμα μου, λιτό,
το απογυμνώνει, μη μπορώντας να το εκφράσει,
μα μες στη σκέψη της ψυχής σου ευελπιστώ
πως μια σου εύνοια γυμνό θα το στεγάσει.
Ωσότου τα’ άστρο που το βήμα μου οδηγεί
μες στη ζωή μου αγαθό επιφοιτήσει
και μου ευπρεπίσει τη ρακένδυτη στοργή
και στη ματιά σου επαξίως με συστήσει.
Τότε δημόσια την αγάπη μου θα δείξω’
μα μέχρι τότε θα λανθάνω, μη σε θίξω.

.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: 25 σονέτα (Άγρα)
Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης

57
Σκλάβος σου όντας, τι να κάνω παρά να καρτερώ
Της επιθυμίας σου τις ώρες και τον χρόνο;
Δεν έχω χρόνο πολύτιμο καθόλου για να σπαταλώ,
Ούτε δουλειές, ώσπου εσύ να με ζητήσεις μόνο.
Ούτε τολμάω την αιώνια ώρα να μαλώσω,
Ενώ, μονάρχη μου, για σένα το ρολόι φυλάω να γυρίσει,
Ούτε σκέφτομαι την πίκρα της απουσίας τόσο,
Όταν τον υπηρέτη σου προστάζεις να σ’ αφήσει.
Ούτε τολμάω με τις ζηλότυπές μου σκέψεις να ρωτώ,
Που είσαι, να φανταστώ οι υποθέσεις σου ποιες είναι,
Μα σαν θλιμμένος σκλάβος απομένω χωρίς άλλο να σκεφτώ,
Παρά εκεί που πας πόσο χαρούμενους τους κάνεις να είναι.
Στη θέληση σου, τόσο ανόητος γίνεται ο έρωτας θαρρώ,
Που ό,τι κι αν κάνεις, δεν σκέφτεται κακό.

.
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ: Σονέτα (αΝεΜοΔείΚτΗς)
Μετάφραση : Χριστίνα Μπάμπου - Παγκουρέλη

.

Gay Βιβλιογραφία στα ελληνικά

.

Shakespeare's sonnets appeared in a 1609 collection, entitled SHAKE-SPEARES SONNETS.

The Sonnets were published under conditions that have become unclear to history. Although the works were written by Shakespeare, it is not known if the publisher, Thomas Thorpe, who registered them on May 20, 1609, used an authorized manuscript from him, or an unauthorized copy.

The only edition of the sonnets published in Shakespeare's lifetime, the 1609 Quarto, is dedicated to one "Mr. W.H.". The reality, identity and age of this person remain a mystery and have caused a great deal of speculation.

The dedication in full reads:

.

.
'T.T.' stands for Thomas Thorpe, the publisher; it is not certain whether Thorpe or Shakespeare wrote the dedication. The capital letters and periods following each word were probably intended to resemble an Ancient Roman inscription, thereby giving a sense of eternity and magnitude to the sonnets. In the sonnets, Shakespeare often declares that the sonnets will outlast such earthly things as stone monuments and inscriptions. Sonnet 55 states,

Not marble, nor the gilded monuments

Of princes shall outlive this pow'rful rhyme,

126 of Shakespeare's sonnets are addressed to a young man (often called the "Fair Youth"). Broadly speaking, there are two branches of theories concerning the identity of Mr. W.H.: those that take him to be identical to the youth, and those that assert him to be a separate person.

The 'Fair Youth' is an unnamed young man to whom sonnets 1-126 are addressed. The poet writes of the young man in romantic and loving language, a fact which has led several commentators to suggest a homosexual relationship between them, while others read it as platonic love.

The earliest poems in the collection do not imply a close personal relationship; instead, they recommend the benefits of marriage and children. With the famous sonnet 18 ("Shall I compare thee to a summer's day") the tone changes dramatically towards romantic intimacy. Sonnet 20 explicitly laments that the young man is not a woman. Most of the subsequent sonnets describe the ups and downs of the relationship, culminating with an affair between the poet and the Dark Lady. The relationship seems to end when the Fair Youth succumbs to the Lady's charms.

There have been many attempts to identify the Friend. Shakespeare's one-time patron, the Henry Wriothesley, 3rd Earl of Southampton is the most commonly suggested candidate, although Shakespeare's later patron, William Herbert, 3rd Earl of Pembroke, has recently become popular. Both claims have much to do with the dedication of the sonnets to 'Mr. W.H.', "the only begetter of these ensuing sonnets": the initials could apply to either Earl. However, while Shakespeare's language often seems to imply that the 'friend' is of higher social status than himself, this may not be the case. The apparent references to the poet's inferiority may simply be part of the rhetoric of romantic submission. An alternative theory, most famously espoused by Oscar Wilde's short story 'The Portrait of Mr. W.H.' notes a series of puns that may suggest the sonnets are written to a boy actor called William Hughes; however, Wilde's story acknowledges that there is no evidence for such a person's existence. Samuel Butler believed that the friend was a seaman, and recently Joseph Pequigney ('Such Is My love') an unknown commoner.

(wikipedia.org)

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ. ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ Ο ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Από την ταινία Wilde (1997)

Μα κι ο καθείς σκοτώνει ό,τι αγαπάει

Κι αυτό ας φτάσει σ’ όλωνε τ’ αυτιά

Άλλοι με κολακείες σε σκοτώνουν

Κι άλλοι με το φαρμάκι στη ματιά’

Οι δειλοί μ’ ένα φιλί τους σε σκοτώνουν

Κι αυτοί που ‘ναι γενναίοι με μια σπαθιά

.

Oscar Wilde : Η Μπαλάντα της Φυλακής του Ρήντιγ (Κοροντζής)

Μετάφραση: Ρήγα Γαρταγάνη

.

Το σκάνδαλο του Queensberry

Οι ερωτικές επιλογές του Όσκαρ Ουάιλντ και ειδικότερα η – απαγορευμένη στη Βρετανία εκείνη την εποχή – ομοφυλοφιλία του, προκάλεσαν ιδιαίτερη αίσθηση στην εποχή του. Οι βιογράφοι του αναφέρουν πως πιθανότατα να ανέπτυξε για πρώτη φορά ομοφυλοφιλική ερωτική σχέση με τον Ρόμπερτ Μπάλντουϊν Ρος (Robert Baldwin Ross), περίπου το 1887, ενώ άλλοι υποστηρίζουν πως ο Ουάιλντ είχε νωρίτερα συνειδητοποιήσει την ομοφυλοφιλική του φύση, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, αναφέροντας πιθανή σχέση του με τον Φρανκ Μάιλς. Αργότερα, το 1891, συνδέθηκε με τον ποιητή Λόρδο Άλφρεντ Ντάγκλας, γνωστό και με το ψευδώνυμο Bosie. Πατέρας του, ήταν ο 9ος Μαρκήσιος του Κουίνσμπερυ, τον οποίο ο Ουάιλντ μήνυσε τον Απρίλιο του 1895, μετά από προσωπικές επιθέσεις του μαρκήσιου και κατηγορίες περί ομοφυλοφιλίας του. Η πράξη του Ουάιλντ να κινηθεί νομικά κατά του μαρκήσιου, στράφηκε τελικά εναντίον του, καθώς βρέθηκε ο ίδιος κατηγορούμενος για ομοφυλοφιλία και τελικά καταδικάστηκε στις 25 Μαΐου του 1895 σε καταναγκαστικά έργα δύο ετών, αφού είχε νωρίτερα συλληφθεί, στις 6 Απριλίου.
Η περίοδος της φυλάκισης επέδρασε στην υγεία του Όσκαρ Ουάιλντ, ο οποίος μετά την αποφυλάκισή του στις 19 Μαΐου του 1897, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του απομονωμένος από τον κοινωνικό του περίγυρο. Οι εμπειρίες του στη φυλακή καταγράφτηκαν στο ποίημα Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντιγκ (The Ballad of Reading Gaol). Στη φυλακή, ο Ουάιλντ έγραψε επίσης ένα γράμμα προς τον Άλφρεντ Ντάγκλας, το οποίο παρέδωσε αργότερα στον Γκρος. Εκείνος δημοσίευσε ένα μέρος του (περίπου το 30% του περιεχομένου του) το 1905, μετά το θάνατο του Όσκαρ Ουάιλντ, υπό τον τίτλο De Profundis (Εκ βαθέων). Το 1908, αποτέλεσε τμήμα μιας συλλεκτικής έκδοσης έργων του Ουάιλντ και στη συνέχεια παραχωρήθηκε στο Βρετανικό Μουσείο με την συμφωνία να μην δημοσιοποιηθεί στο σύνολό του πριν το 1960. Το 1949, ο γιος του Ουάιλντ, Vyvyan Holland, δημοσίευσε εκ νέου το κείμενο, περιέχοντας και αποσπάσματα που δεν είχαν δημοσιευτεί παλαιότερα. Το βιβλίο εκδόθηκε τελικά στην πλήρη του μορφή το 1962. (el.wikipedia.org)

Ο ΜΑΗΣ ΤΟΥ '68

.
Όταν έφτασε ο Μάης του ’68 και είχε οργανωθεί η κατάληψη της Σορβόνης, μερικοί φίλοι μου προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια Επιτροπή Ομοφυλόφιλων. Τύπωσαν μερικές χιλιάδες έντυπα κι ετοίμασαν οχτώ αφίσες. Την άλλη μέρα οι επτά ήταν σχισμένες. Η επιτροπή για την κατάληψη της Σορβόνης ανησυχούσε για την παρουσία ομοφυλόφιλων ανάμεσα στις άλλες ομάδες. Κατά τη γνώμη της, το γεγονός αυτό κινδύνευε να «αμαυρώσει» ολόκληρη την κίνηση. Πιστεύαμε πως είχαμε φτάσει στην κορυφή μιας καθολικής απελευθέρωσης και να που υπήρχαν ακόμη πτυχές απ’ τη ζωή μας που δεν είχαν το δικαίωμα να βγούνε στο φως. Αν ύστερα από το Μάη του ’68 χρειάστηκαν τρία χρόνια για να εμφανιστεί μια κίνηση σαν το Επαναστατικό Μέτωπο Ομοφυλόφιλων αυτό κατά ένα μέρος οφείλεται σ’ εκείνη την αποτυχία.
Γκυ Οκενγκέμ
(από το Λ. Θεοδωρακόπουλος: Ο Καιάδας, εκδ. Πολύχρωμος Πλανήτης, 2004)

17 ΜΑΪΟΥ. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΟΒΙΑΣ

.
International Day Against Homophobia (IDAHO) is celebrated May 17.
The international day against homophobia aims to coordinate international events to call respect for lesbians and gays world-wide. Unlike the LGBT Pride Day, which is meant to emphasise proudness of one's sexuality and refusal to be ashamed of it, IDAHO is held to highlight: "... that in reality it is homophobia that is shameful and must be deconstructed in its social logic and fought against openly."
May 17 was chosen as the day of the event because homosexuality was removed from the International Classification of Diseases of the World Health Organization (WHO) on May 17, 1990. (wikipedia.org)

.

Διαβάστε :

E-Lawyer: 17 Μαΐου. Ημέρα κατά της ομο-φοβίας

.

Διαβάστε επίσης:

1- Different Families, Same Rights? Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Families under International Human Rights Law (December 2007)

2- Different Families, Same Rights? Freedom and Justice in the EU: Implications of the Hague Programme for Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Families and their Children (December 2007)

ΑΡΚΟΥΔΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

.
Τα παιδκια που εγνωρισα ο ενας εν cub η στα ελληνικα αρκουδακη. Λιον παχουλουδης τζιαι τριχωτος. Εν παει στα μπαρ για αρκουδους διοτι ακομα εν αρκουδακη τζιαι φοαται. Για να εισαι αρκουδος πρεπει να εισαι πασιης, τριχα για πουλοβερ (οπως λαλει τζιαι ο ποιητης) τζιαι να εισαι πανω που 40. Εσιει μερικους αρκουδους που εν συμπαθητικοι. Οι Κυπραιοι εννα καμναν θραυση με τα Μπεαρς εχουμε, δοξασι ο Θεος, τζιαι την τριχα τζιαι την τζοιλια. Η σημαια πουπανω υποδηλωνη τους αρκουδους. Η σημαια μπορει να ενι εξω που μπαρ η τα σπιθκια τους.

Gay Cypriot

ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

.
Λευκωσία- Η Επίτροπος Διοικήσεως Ηλιάνα Νικολάου με έκθεση της ανοίγει το μεγάλο κεφάλαιο της αναγνώρισης από την Κυπριακή Πολιτεία του «γάμου» και του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ ομοφύλων αντρών και γυναικών. Στην έκθεση της, με αφορμή παράπονο αλλοδαπού, η κυρία Νικολάου εισηγείται την αναγνώριση των «γάμων» και των συμφώνων συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, διαπιστώνοντας διακρίσεις εις βάρος τους. Η Κυπριακή Νομοθεσία, αν και ενσωμάτωσε την ευρωπαϊκή οδηγία 2004/38/ΕΚ, ωστόσο δεν αναγνωρίζει το «σύμφωνο συμβίωσης» ως ισοδύναμο του γάμου, δεν θεωρεί μέλη της οικογένειας Ευρωπαίου πολίτη τον σύντροφό του ή την σύντροφό της, σε ομόφυλες σχέσεις.
Η Επίτροπος Διοικήσεως στην έκθεση της σημειώνει πως «το δικαίωμα επιλογής συντρόφου και σύναψης γάμου, εμπίπτει στη σφαίρα των προσωπικών επιλογών του ατόμου, που δεν μπορεί να περιορίζεται ή να ετεροκαθορίζεται, αλλά πρέπει να τυγχάνει σεβασμού και προστασίας». Η κ. Νικολάου σημειώνει ότι η έννοια της οικογένειας δεν αποτελεί ζήτημα νομικό, αλλά πραγματικό και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), η ύπαρξη ή όχι οικογένειας εξαρτάται από την πραγματική ύπαρξη στενών προσωπικών δεσμών. Το ΕΔΑΔ έχει νομολογήσει ότι «η οικογενειακή ζωή δεν περιορίζεται μόνο σε σχέσεις που βασίζονται στο γάμο αλλά συμπεριλαμβάνουν και άλλες de facto οικογενειακές σχέσεις, όπου τα μέρη ζουν μαζί εκτός γάμου».
Η Επίτροπος Διοικήσεως διαπιστώνει ότι αποτελεί αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, και σαφή διάκριση σε βάρος ζευγαριών του ίδιου φύλου, ο αποκλεισμός κάθε ομοφυλόφιλου συντρόφου ευρωπαίου πολίτη, από τα δικαιώματα που παρέχει η νομοθεσία για τα μέλη οικογενειών ευρωπαίων στους ετερόφυλους συζύγους... (12/5/2008)

I LOVE YOU PHILLIP MORRIS

.
The official teaser poster for “I Love You Phillip Morris" starring Jim Carrey and Ewan McGregor!
The poster is shown these days in Cannes during the 61st Annual Cannes Film Festival (14 to 25 May 2008).

"I Love Yoy Phillip Morris " is based on a true tale.

It tells the story of Steven Russell (Jim Carrey), a married conman who found himself in a Texan prison where he fell in love with Phillip Morris (Ewan McGregor). Four escape attempts later Steven remains in jail for 144 years whilst Phillip was released.

ΚΟΛΟΜΒΙΑ. 1ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ GAY ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗ ΜΠΟΓΚΟΤΑ

.

Bogotá celebra el primer Festival de teatro gay
Universo Gay (14-5-2008)
La Fundación Ditirambo Teatro es la organizadora de este evento que contará con la participación de compañías profesionales y aficionadas con el denominador común de hacer reflexionar sobre la homosexualidad
Desde hoy y hasta el 31 de mayo, se celebra el primer Festival de teatro gay de Bogotá, una ocasión para conmemorar la diversidad sexual y reflexionar sobre la realidad del colectivo homosexual en el país. Doce obras de teatro representadas por diez compañías profesionales y dos aficionadas, mostrarán una visión de la homosexualidad en ciudades como Cartagena, Medellín o Barranquilla. Las funciones serán de entrada gratuita para que sean más los espectadores que quieran conocer la realidad de las minorías sexuales; pero además el festival organiza una amplia programación cultural mediante conferencias y debates que versarán sobre la política, la prevención o la discriminación del colectivo gay.

ΝΟΜΙΜΟΙ ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ;

.
California Supreme Court Overturns Gay Marriage Ban
By Adam Liptak ( New York Times, 16-5-2008)
The California Supreme Court, striking down two state laws that had limited marriages to unions between a man and a woman, ruled on Thursday that same-sex couples have a constitutional right to marry.
The 4-to-3 decision, drawing on a ruling 60 years ago that struck down a state ban on interracial marriage, would make California the second state, after Massachusetts, to allow same-sex marriages.
The decision, which becomes effective in 30 days unless the court grants a stay, was greeted with celebrations at San Francisco City Hall, where thousands of same-sex marriages were thrown out by the courts four years ago.
It was denounced by religious and conservative groups that promised to support an initiative proposed for the November ballot that would amend the California Constitution to ban same-sex marriages and overturn the decision.
Same-sex marriage has been a highly contentious issue in presidential and Congressional elections, but it was not immediately clear what role the ruling would have this year. The Democratic and Republican candidates for president have all said they believe marriage should be between a man and a woman, but Republicans could use a surge in same-sex marriages in the most populous state to invigorate conservative voters.
Given the historic, cultural, symbolic and constitutional significance of marriage, Chief Justice Ronald M. George wrote for the majority, the state cannot limit its availability to opposite-sex couples.
“In view of the substance and significance of the fundamental constitutional right to form a family relationship,” Chief Justice George wrote, “the California Constitution properly must be interpreted to guarantee this basic civil right to all Californians, whether gay or heterosexual, and to same-sex couples as well as to opposite-sex couples.”
Supporters of same-sex marriage called the ruling a milestone.
“This decision will give Americans the lived experience that ending exclusion from marriage helps families and harms no one,” said Evan Wolfson, executive director of Freedom to Marry, who noted that same-sex marriages were legal in Belgium, Canada, the Netherlands, South Africa and Spain.
Opponents said they expected the proposed ballot initiative, which has been submitted to election officials with more than one million signatures, to pass in November.
“The court was wrong from top to bottom on this one,” said Maggie Gallagher, president of the National Organization for Marriage. “The court brushed aside the entire history and meaning of marriage in our tradition.”
About 110,000 same-sex couples live in California, according to census data. The state has a strong domestic partnership law that gives couples who register nearly all of the benefits and burdens of heterosexual marriage.
A majority of the justices said that was not enough.
The court left open the possibility that the Legislature could use a term other than “marriage” to denote state-sanctioned unions, so long as that term was used across the board for opposite-sex and same-sex couples.
The ban on same-sex marriage was based on a law enacted in 1977 and a statewide initiative approved by the voters in 2000, both defining marriage as limited to unions between a man and a woman. The question before the court was whether those laws violated provisions of the state’s Constitution protecting equality and fundamental rights.
Mathew D. Staver, a lawyer with Liberty Counsel, a public interest firm that defends traditional marriage, said it would ask the court to stay its decision until the November election, meaning that the decision could be overturned before becoming effective.
“It would only be logical” to grant a stay, Mr. Staver said, given the confusion that would arise if same-sex marriages were available for a few months.
Gov. Arnold Schwarzenegger, a Republican, said in a statement that he respected the ruling and did not support a constitutional amendment to overturn it.
In a dissent, Justice Marvin R. Baxter said the majority should have deferred to the Legislature on whether to allow same-sex marriage, particularly given the increased legal protections for same-sex couples enacted in recent years.
“But a bare majority of this court,” Justice Baxter wrote, “not satisfied with the pace of democratic change, now abruptly forestalls that process and substitutes, by judicial fiat, its own social policy views for those expressed by the People themselves.”
Also dissenting, Justice Carol A. Corrigan wrote that her personal sympathies were with the plaintiffs challenging the bans on same-sex marriage. But Justice Corrigan said the courts should allow the political process to address the question.
“We should allow the significant achievements embodied in the domestic partnership statutes to continue to take root,” she wrote. “If there is to be a new understanding of the meaning of marriage in California, it should develop among the people of our state and find its expression at the ballot box.”
The Supreme Court was the first state high court to strike down a law barring interracial marriage, in a 1948 decision called Perez v. Sharp. The vote in Perez, like the one in Thursday’s decision, was 4 to 3. The United States Supreme Court did not follow suit until 1967.
At present, six of the seven justices on the California court, including all the dissenters, were appointed by Republican governors.
The decision was rooted in two rationales, and both drew on the Perez case.
The first was that marriage is a fundamental constitutional right.
“The right to marry,” Chief Justice George wrote, “represents the right of an individual to establish a legally recognized family with a person of one’s choice and, as such, is of fundamental significance both to society and to the individual.”
Chief Justice George conceded that “as an historical matter in this state marriage has always been restricted to a union between a man and a woman.” But “tradition alone,” he continued, does not justify the denial of a fundamental constitutional right. Bans on interracial marriage were, he wrote, sanctioned by the state for many years.
In a second rationale from the interracial case, the court struck down the laws banning same-sex marriage on equal protection grounds, also adopting a new standard of review in the process.
When courts weigh whether distinctions among people or groups violate the right to equal protection they generally require just a rational basis for the distinction, a relatively easy standard to meet. But when the discrimination is based on race, sex or religion, the courts generally require a more substantial justification.

.

Διαβάστε επίσης:

Gay Super Hero: Ένα μικρό βήμα για τους δικαστές, ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα

ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΙΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗΝ. ΦΩΝΕΣ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΩΝ ΛΕΣΒΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

.

Jacqueline Jiménez Polanco (ed.): Divagaciones bajo la luna/Musing under the Moon. Voces e imágenes de lesbianas dominicanas/Voices and Images of Dominican lesbians

El libro presenta la oportunidad de adentrarse a un mundo quizádes conocido por muchos lectores. Este libro trae una variedad de temas lésbicos que enriquecerán el gusto por el erotismo, la diversidad y las incógnitas que surgen constantemente sobre la mujer lesbiana caribeña. A través de sus páginas se encuentran historias refrescantes pero también testimonios muy profundos sobre decisiones, experiencias, modos de vida, miedos, alegrías, en fin emociones que viven las lesbianas día a día. En ese contar sincero es que radica la novedad deltexto y, por ende, su riqueza académica.

Divagaciones bajo la luna/Musing under the Moon es una antología de textos escritos por autoras veteranas y no tan veteranas. Las narraciones fluyen como corrientes de un río a las cuales les urge llegar a un extenso mar donde allí se les consideren como algo real, vívido e importante no como simples historias de mujeres lesbianas. Por lo tanto, el texto es uno realmente lésbico donde todas las autoras son lesbianas, se sienten lesbianas y están preparadas para dejar fluir sus más íntimos secretos, sentimientos, emociones y preocupa-ciones sin temor a ser rechazadas o juzgadas. De esta manera, en Divagaciones encuentran un foro donde sus voces son oídas quizápor primera vez.

La doctora Jacqueline Jiménez Polanco, editora de esta obra cuyaimportancia reside, entre otras cosas, en ser la primera en su género, alega en el prólogo del texto, que el lugar común de las anécdotas contadas, ya sean en forma de memorias, poemas, canciones o cuen-tos, es “[. . .] la experiencia lésbica de cada una [de las escritoras] y su expresión más genuina” (ii). añade además que todos los relatos “[. . .] cuestionan y critican la opresión, el rechazo, la negación yla discriminación que en múltiples y variadas dimensiones ejercenlas sociedades patriarcales contra las mujeres, y sobre todo contraaquellas que aman a otras mujeres [. . .]” (ii). De esta manera, queda estipulada la política clara y precisa que dirigirá al texto página tras página. El libro muestra un compromiso hacía el sentir de la mujer lesbiana contra una sociedad opresora que a través de la historia ha creado un espacio cerrado, oscuro y poco alentador para ellas. Así el texto pondrá en relieve los verdaderos sentimientos de estas mujeres como símbolos del resto de las lesbianas que habitamos el planeta.

Divagaciones bajo la luna/Musing under the Moon contiene nueve partes que incluyen textos de un género literario específico como la poesía, las memorias, el cuento y la lírica. La primera parte lleva por título Una escritora lésbica . . . en ella se resaltan pensamientos cortos pero muy precisos que definen de alguna manera el sentir de una lesbiana hacía sí misma. En estas breves definiciones se va desde el sentir lo que es ser lesbiana hasta el compromiso que representaserlo. En la segunda parte del libro se recopilan memorias. Estas, unas escritas en inglés, otras en español, resaltan las experiencias vividas delas lesbianas específicamente en momentos cruciales como: la salida del tan llamado “closet;” las relaciones materno-filiales y el momento preciso en que se le comunica, a alguien en particular, por ejemplo, a la madre, lo que estas mujeres son y sienten; y de forma general, lo que ha sido vivir siendo dominicanas o dominicanyork y lesbianas.

Lo que hace única esta parte de la obra es la espontaneidad con que se han escrito estas memorias y el flujo de sentimientos y emociones que se puede percibir después de cada oración leída o de cada expe-riencia contada. Todos los relatos memoriales recogen la esencia que permanece a lo largo de todo el texto y que lo convierte en una obra de singular importancia que debe ser incluida en el canon literario de los estudios lesbian Gay Bisexual transgender.

En la tercera parte del texto se recopilan dos ensayos que recogenel tema de la identidad y el género. Aquí cabe destacar el trabajo de Yuderkis Espinosa Miñoso quien por muchos años se ha dedicado a los estudios de género/identidad/feminismo en argentina. Este es un ensayo profundo que propone el colocarse dentro del sexo opuestopara de alguna manera asumirlo y así encontrar nuestro propio rol. Todo dentro de los parámetros sociales establecidos contra esosparámetros individuales y personales que delinean a cada ser humanopara quien la cuestión de género se convierte en un problema, una preocupación o simplemente una contradicción. El segundo ensayo, más informal, por la forma en que se desarrolla, que el primero,escrito por Dulce reyes Bonilla, resulta una defensa a lo que es y lo que significa ser lesbiana. Es decir, en él se expone el por qué se es y se quiere ser lesbiana.

La siguiente área la componen una serie de textos líricos donde se destacan canciones escritas por la canta-autora dominicana ochy curiel y Deyanira García. Todos los textos aquí incluidos gozan deun agradable y certero ritmo, sin dejar a un lado la pasión y el com-promiso que las describe. La quinta parte de Divagaciones constade poesías. esta es la sección más extensa del libro, sin embargo,comparte con el resto la misma exquisitez que define a su totalidad. Por último, se encuentra el área de la narrativa en la que se destacan cuentos que lucen por su vocabulario coloquial, juvenil y ameno entrelazado por una narrativa deliciosa que envuelve al lector en cada una de las ficciones que se presentan. En las tres últimas partes del texto encontramos una corta biografía de cada una de las autoras, una seriede documentos informativos que incluye el llamado para textos con elfin de ser incluidos en la obra y la motivación que dirige el haber hechorealidad un texto como éste. Por último, la doctora Jiménez Polanco nos facilita el índice de ilustraciones que se incluyen en el texto.

De esta manera queda establecido que, el lector que decidaenfrentarse a este texto encontrará una amalgama de escritos llenos deprofundidad sentimental, de emociones y de experiencias vividas que proveerán la oportunidad de enfrentarse a una parte de nuestra socie-dad que a veces se olvida que existe. Divagaciones bajo la luna/Musingunder the Moon. Voces e imágenes de lesbianas dominicanas/Voices and Images of Dominican lesbians es un texto innovador, trabajado con seriedad y con compromiso lo que, precisamente, lo hace una joyaliteraria moderna. es la oportunidad de reflexionar sobre los temasque en ocasiones socavan el interés público pero que por representar cohibiciones se eligen callar u obviar. son precisamente todos estoscomponentes lo que hacen del texto una representación de la mujer lesbiana no tan solo dominicana sino también caribeña.

Joanna Dávila

University of California, los Ángeles

ΚΑΚΟ ΜΑΤΙ. ΧΩΡΙΣΑΝ Η JODIE ΚΑΙ Η CYDNEY;

Two mums: Jodie and Cydney with six-year-old Kit, left, and Charlie, nine

.
Jodie Foster 'calls off her 14-year relationship
Daily Mail, 15/5/2008
Hollywood star Jodie Foster has ended her 14-year lesbian relationship with film producer Cydney Bernard.
The split comes just four months after Miss Foster broke her silence about the relationship, which was long an open secret in movie circles.
Ms Foster revealed her domestic situation for the first time a speech to a gathering of fellow Hollywood stars in Decemeber.
The 45-year-old star of Panic Room, The Accused and Silence Of The Lambs, who was collecting an award, pointedly thanked: "My beautiful Cydney, who sticks by me through all the rotten and the bliss."
It was her first public recognition of 54-year-old Miss Bernard, who shared the actress's home and the care of her sons, Charlie, nine, and six-year-old Kit.
However, the National Inquirer magazine claims the pair have now parted ways.
A source is quoted in the publication as saying: "Jodie's break up with Cydney is shocking. She and Cydney have been together for so many years and have two children together - the potential fallout and legal wrangling from this could be monumental."
Foster, who, at the age of 14, found early stardom playing a child prostitute alongside Robert De Niro in Taxi Driver, met Miss Bernard in 1993 on the set of Sommersby.
For several years the two women have worn matching Tiffany eternity rings on their wedding fingers, and Bernard was with the actress throughout both her labours.
Friends say Miss Foster has refused to employ household staff for fear that details of her home life would leak out.
She refuses to answer the telephone and until recently did not have a mobile phone.
She has remained terrified of stalkers, say those in her circle, ever since John Hinckley - who attempted to assassinate President Ronald Reagan in 1981 - claimed he had planned the killing to impress her.

MATTHIAS HERMANN

Matthias Hermann (Γερμανία)

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν

και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,

με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά —

έτσ’ η επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν

χωρίς να εκπληρωθούν' χωρίς ν’ αξιωθεί καμιά

της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

DESIRES

Like bodies beautiful of those, now dead, who never aged,
but who in stately mausoleums are tearfully enclosed,
with roses at their head and jasmines at their feet,
seem those desires that passed away,
all unfulfilled, with never one found worthy of
the pleasure of a single night or of a glowing morn.

Μετάφραση στα αγγλικά: Memas Kolaitis

DESIRAK

Gorputz ederrak bezala zaharkitu ez diren hilenak
eta hertsi dituztenak, malkoez, hilobi jori batetan,
arrosak buruan eta oinetan jazminak-
horrela ematen dute desirek igaro direnak
bete gabe; erdietsi gabe ezta
plazerrezko gan bakar bat ere, edo goiztiri leinurutsu bat.

Μετάφραση στα βασκικά: Andonin Eguzkitza – Olga Omatos

DÉSIRS

Semblables à des corps superbes de morts que n’ont point vieilli,
ensevelis, au milieu de pleurs, dans un splendide mausolée,
des roses l à a tête et des jasmins aux pieds-
semblables à ces corps sont les désirs qui passerent
sans etre accmplis, et dont aucun ne parvint
à une nuit de volupté ou a son lumineux matin.

Μετάφραση στα γαλλικά: Yorgos Paputsakis

BEGIERDEN

Wie die schönen Körper Torer, die nicht alt geworden
und die unter Tränen in ein hehres Grabhaus eingeschlossen,
Rosen auf den Haupte und Jasmin zu Füßen -
so erscheinen die Begierden die vorübergingen,
ohne je erfüllt zu sein; ohne daß je gewürdigt
einer Nacht der Wollust oder einem ihrer lichten Morgen

Μετάφραση στα γερμανικά: Wolfgang Josing

DESEOS

A cuerpos hermosos de muertos que no envejecieron
y los guardaron, con lágrimas, en un bello mausoleo,
con rosas a la cabeza y a los pies jazmines -
se asemejan los deseos que pasaron
sin cumplirse; sin merecer una
noche de placer, o una mañana luminosa.

Μετάφραση στα ισπανικά: Miguel Castillo Didier

BRAME

Corpi belli de morti, che vecchiezza non colse:
li chiusero, con lacrime, in mausolei preziosi,
con gelsomini ai peidi e al capo rose.
Tali sono le brame che trascorsero
inadempiute, senza voluttuose
notti, senza mattini luminosi.

Μετάφραση στα ιταλικά: Filippo Maria Pontani

DESIGS

Com cossos bells de morts que no han envellit
i els han tancats, amb llágrimes, dins una tomba espléndida,
amh roses per capça i llessamins als peus-
així semblen talment els desigs que han passat
sense que els satisfessin; sense una sola nit
de goig que els fos donada, o un sol matí lluent.

Μετάφραση στα καταλανικά: Carles Riba
.

PRAGNIENIA

Pięknym ciałom umarłych, których nie tknęła starość

i zamknięto je, płacząc, w mauzoleum wspaniałym,

gdzie kwiaty, u głowy róże, u stóp jaśmin —

podobne są pragnienia, które niewypełnione

przeminęły, rozkoszy ani jedną nie obdarzone

nocą, ani promiennym jej brzaskiem.

Μετάφραση στα πολωνικά: Zygmunt Kubiak

DESEJOS

Como corpos belos dos que morrem sem ter envelhecido
- e são guardados, em lágrimas, num mausoléu magnífico,
com rosas na fronte e com jasmins aos pés –
assim os desejos são, desejos que esfriaram
sem serem consumados, sem que um só fruísse
uma noite de prazer, ou uma aurora que a lua inda ilumina.

Μετάφραση στα πορτογαλικά: Jorge de Sena

.

(ποστ αφιερωμένο στον Senses & Nonsenses)

ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΚΡΑΤΑΩ

David Hilliard

ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΚΡΑΤΑΩ
της Κατερίνας Χριστοδούλου
(Προδημοσίευση)

.
ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

Εσωτερικό διαμερίσματος. Στη σκηνή ο Θανάσης, ένας άντρας γύρω στα σαράντα, με τζιν και φανελάκι και ο Άγγελος, ένας άντρας σαρανταπεντάρης, ντυμένος κομψά με κοστούμι και γραβάτα. Σκοτάδι. Ανάβει απότομα το φως. Οι δυο άντρες μαλώνουν.

Θανάσης: Σήκω και φύγε.
Άγγελος: Δεν πάω πουθενά. Ήρθα να μιλήσουμε.
Θ: Τα’ παμε όλα. Δίνε του!
Α: Δεν πάω πουθενά αν δεν μ’ ακούσεις.
Θ: Αυτό να το λες στους πελάτες σου, αγάπη μου, όχι σε μένα. Δεν έχω να ακούσω τίποτε.
Α: Θα μ’ ακούσεις!! Τι συμπεριφορά είναι αυτή;
Θ: Αυτή που αξίζει σε μια κρυφή.
Α: Άντε, γαμήσου!
Θ: Να πάω, ρε, αλλά να πας κι εσύ να ξελαμπικάρεις. Δε φτάνει που με δουλεύεις, που μ' έχεις φλομώσει στο ψέμα, θες να βγεις κι από πάνω!
Α: Εγώ, να βγω από πάνω; Γιατί, ρε, δεν έχεις τα κότσια να με αντιμετωπίσεις;
Θ: Τι να αντιμετωπίσω; Έναν θρασύδειλο που δεν μπορεί να πάρει μια απόφαση για τη ζωή του; Άντε, πήγαινε, στην κακομοίρα τη γυναίκα σου.
Α: (Δίνει κλωτσιά στον καναπέ) Μην πιάνεις τη γυναίκα μου, πάλι, πούστη, στο στόμα σου… Θα σε σκίσω…
Θ: Αμήν! Ν’ αλλάξω ράφτη! Γιατί τόσο καιρό που έπιανα εσένα στο στόμα μου, δεν είδα και καμιά άσπρη μέρα.
Α: Τελικά, είσαι πολύ αδερφή. Άντε, ρε, πήγαινε να βρεις τις άλλες τελειωμένες να κάνεις παιχνίδι.
Θ: Μωρέ θα πάω! Αυτοί είναι πιο άντρες από σένα, ρε χέστη! Αυτοί δεν το παίζουν σε διπλό ταμπλό ούτε το κρύβουν ότι είναι γκέι. Δεν σέρνονται γραβατωμένοι στην Ευελπίδων, ούτε προσπαθούν να πείσουν ότι είναι οι καλύτεροι οικογενειάρχες.
Α: Τι πιστεύεις, δηλαδή; Ότι υποκρίνομαι;
Θ: Αν δεν το πίστευα, γιατί να κάθομαι και να μαλώνω μαζί σου;
Α: Αυτό ρωτάω κι εγώ. Γιατί κάθεσαι και μαλώνεις μαζί μου;
Θ: Γιατί δεν σε αντέχω άλλο. Γιατί δεν αντέχω την αναισθησία σου, την ασυνέπειά σου, την υποκρισία σου και τον κυνισμό σου.
Α: Είμαι και κυνικός!
Θ: Ναι, και μην το λες με τόσο καμάρι. Δεν σε κολακεύει καθόλου.
Α: Για στάσου! Εδώ έχει γίνει μεγάλη παρανόηση! Πώς είναι δυνατόν να είσαι τόσο καιρό μαζί μου ενώ είμαι έτσι όπως λες;
Θ: Αυτό ακριβώς σκέφτηκα κι εγώ, κι έτσι στο δηλώνω τώρα: Χω-ρί-ζου-με.
Α: Χώρισέ με εσύ. Εγώ δεν σε χωρίζω.
Θ: Άσε τα δικηγορίστικα τερτίπια και δίνε του.
Α: Θανάση, ξέχνα το. Σε θέλω. Δεν γίνεται να χωρίσουμε.
Θ: Πάλι τον εαυτό σου σκέφτεσαι. Επειδή βολεύει εσένα, πρέπει να ταλαιπωρούμαι εγώ.
Α: Τι υστερία σ’ έπιασε και ζητάς χωρισμό; Είμαστε τόσο καιρό μαζί, κι είμαστε μια χαρά.
Θ: Εσύ είσαι μια χαρά με σένα, με μένα και με τη γυναίκα σου. Εγώ, που δεν είμαι πολυσχιδής, δεν είμαι καλά ούτε με σένα ούτε με μένα ούτε και με τη γυναίκα σου, κι ας μην την έχω δει ποτέ.
Α: Άντε πάλι η γυναίκα μου! Τι θες και την αναφέρεις πάλι;
Θ: Τόσο δικηγόρος, αγάπη μου!
Α: Τώρα σ’ ενοχλεί το επάγγελμά μου; Κάποτε σε κάβλωνε η ιδέα ότι ερχόμουν απ’ την Ευελπίδων με κοστούμι.
Θ: Αυτά στην αρχή. Μετά δεν προλάβαινες ούτε να το βγάλεις, γιατί έπρεπε να γυρίσεις στη μίζερη τη γυναικούλα σου.
Α: Αυτή, δηλαδή, δεν έπρεπε να με βλέπει;
Θ: Ποιον νομίζεις, ηλίθιε, ότι προστατεύεις με το να λες συνέχεια ψέματα;
Α: Τι εννοείς; Πώς να της πω στα ίσα πως είμαι ομοφυλόφιλος; Της καταστρέφω τη ζωή.
Θ: Τη δική μου τη ζωή, όμως, δεν σε πειράζει που την κατέστρεψες! Αν δεν έπεφτα σαν ηλίθιος στην παγίδα, τώρα θα ήμουν μια χαρά στο Παρίσι. Αλλά σε πίστεψα, ρε τσόλι, όταν μου ’λεγες ότι με ήθελες κι ότι θα χώριζες από τη γυναίκα σου.
Α: Για στάσου! Ούτως ή άλλως θα χώριζες με τον Πιερ. Σε μένα θα το φορτώσεις κι αυτό;
Θ: Πουτσοδικηγόρε, βούλωστο. Αλλάζεις πάλι θέμα! Για σένα κατέστρεψα τη ζωή μου. Είμαι εδώ και δέκα μήνες σε ένα ξένο σπίτι περιμένοντας πότε θα χωρίσεις εσύ για να ζήσουμε μαζί.
Α: Ελα μωρό μου, κάνε λίγο υπομονή. Ούτως ή άλλως η φίλη σου μένει στην Αγγλία. Άδειο θα το ’χε το σπίτι. Κι αφού βλέπεις πως κάνω τα πάντα για να είμαστε μαζί.
Θ: Πρέπει, δηλαδή, να είμαι ευχαριστημένος που ό,τι χρόνο καταφέρνεις να ξεκλέψεις απ’ τη γυναίκα σου τον περνάς μαζί μου! Μ’ έχει φάει η μοναξιά εδώ μέσα!
Α: Τα ίδια λεει κι η γυναίκα μου! Τι θέλετε, επιτέλους; Χίλια κομμάτια έχω γίνει!
Θ: Άντε να σε συναρμολογήσει η Καιτούλα σου. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία!
Α: Θέλω να φύγω από την Καίτη, αλλά πρέπει να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή. Δεν μπορώ να την πληγώσω.
Θ: Δεν μπορώ να ακούω το ίδιο παραμύθι. Η εικόνα σου σε νοιάζει και μόνο η εικόνα σου. Σε πιάνει κρύος ιδρώτας στη σκέψη ότι οι πελάτες σου μπορεί να ανακαλύψουν ότι είσαι γκέι.
Α: Τι δουλειά έχουν τώρα οι πελάτες στην κουβέντα;
Θ: Ναι, ρε μαλάκα, έχουν και παραέχουν.
Α: Δεν καταλαβαίνω τι λες. Δικηγόρος είμαι, είναι φυσικό να μην θέλω να δίνω αναφορά για την προσωπική μου ζωή στους πελάτες.
Θ: Και τότε γιατί ξέρουν ότι είσαι παντρεμένος; Με τις λέξεις θα παίζουμε τώρα;
Α: Και τι θες δηλαδή να κάνω; Να βγω να φωνάζω με τη ντουντούκα ότι είμαι γκέι και να μείνω χωρίς δουλειά;
Θ: Να πας, ρε, να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων! Ξέρεις πόση πελατεία θα βρεις;! Αλλά πού κότσια; Μείνε εκεί μ’ αυτά τα φασισταριά και τους πλούσιους που έχεις!
Α: Ναι, ενώ εσύ που το λες παντού τα’ δαμε τα χαΐρια σου! Τη μάνα σου δεν την σκέφτεσαι;
Θ: Τι μελούρες είναι αυτές; Ποια μάνα μου να σκεφτώ; Η μάνα μου είναι σαν κι εσένα. Δεκάρα δεν δίνει για μένα. Κι αυτήν η εικόνα της τη νοιάζει. Χρόνια προσπαθώ να της πω ότι είμαι γκέι και κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Τι άλλο να κάνω; Και τατουάζ να το ’κανα, αυτή θα κοίταζε αλλού.
Α: Και γιατί πρέπει να της το τρίψεις στη μούρη;
Θ: Γιατί δεν μπορώ να ζω σ’ ένα ψέμα. Δεν βρίσκω νόημα στο να κάνω διπλή ζωή σαν του λόγου σου. Δεν κάνω τίποτε κακό για να κρύβομαι. Είμαι απλώς ομοφυλόφιλος! Αυτό που είσαι κι εσύ, μαλάκα!
Α: Έλα, ρε, Θανάση. Κάνε λίγη υπομονή. Όλα θα φτιάξουν. Είναι θέμα χρόνου. Αφού είμαστε καλά μαζί, γιατί να τα καταστρέψουμε όλα;

Ο Θανάσης ανοίγει ένα συρτάρι και βγάζει ένα απόκομμα εφημερίδας.

Θ: Διάβασε.
Α: Αστα, ρε Θανάση, τώρα αυτά. Σου έχω εξηγήσει.
Θ: Σε μένα μια χαρά. Σε άλλους δεν έχεις εξηγήσει. Κι αφού δεν διαβάζεις εσύ, θα διαβάσω εγώ. Χθες τα ’πες… Για να μην ξεχνιόμαστε.
Α: Η θέση μου είναι γνωστή. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ο θεσμός της οικογένειας ήταν ιερός. Με αυτές τις αρχές γαλουχήθηκα κι αυτές τις αρχές υπερασπίζομαι και στην προσωπική και στην επαγγελματική μου ζωή. Είμαι εναντίον του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, πόσο μάλλον δε, όσον αφορά το θέμα ανατροφής ή υιοθεσίας παιδιών από τα άτομα αυτά.
Θ: (Τον μουντζώνει). Όρσε, αρχίδι! (Τινάζει την εφημερίδα) Και συνεχίζεις… (Διαβάζει) Αν η ομοφυλοφιλία είναι φυσιολογική, τότε το γεγονός της γέννησής μας είναι λάθος. Αυτό τώρα που δήλωσες, τι είναι; Ρατσισμός ή αυτοσυνείδηση; (Μικρή Παύση) Πού βρίσκεις, ρε, το θάρρος να λες τέτοιες μαλακίες και δεν έχεις το θάρρος να δεχτείς ποιος είσαι;
Α: Τι θέλεις, δηλαδή;
Θ: Να σηκωθείς και να φύγεις. Τελειώσαμε.
Α: Δεν γίνεται να τελειώσουμε. Είσαι όλη μου η ζωή.
Θ: Το έχω ξανακούσει. Τα Χριστούγεννα που μ’ άφησες να κάνω μόνος μου Πρωτοχρονιά δεν ήμουν όλη σου η ζωή; Με πήρες στις 3 τα ξημερώματα να μου πεις ότι σε πήρε ο ύπνος.
Α: Μα, με είχε πάρει ο ύπνος!
Θ: Πού; Στην αγκαλιά της Καίτης; Αει στο διάολο!
Α: (έντονα) Μην την βρίζεις!
Θ: Πάλι ό,τι σε βολεύει, ε; Εσένα διαολόστειλα, ηλίθιε! Εγώ, όμως, φταίω που δεν σε σούταρα μια και καλή τότε.
Α: Μα, σου ζήτησα συγνώμη. Και το εννοούσα!
Θ: Ναι, για ένα Σαββατοκύριακο. Γιατί το επόμενο Σάββατο, που έπεσα με 39 πυρετό, σε φάγανε πάλι οι υποχρεώσεις και δεν μπήκες καν στον κόπο να πάρεις ένα τηλέφωνο να δεις πώς είμαι! Μαλάκα! Εξαφανίστηκες όλο το Σαββατοκύριακο και μ’ άφησες ολομόναχο.
Α: Σε σκέφτηκα, αλλά το βράδυ του Σαββάτου ήπια πάρα πολύ. Δεν μπορούσα να πάρω τηλέφωνο.
Θ: Γιατί; Μη τυχόν και ζαλιστεί ο ΟΤΕ απ’ τις αναθυμιάσεις; Και την Κυριακή; Αλλά τι ρωτάω η ηλίθια αδερφή! Την Κυριακή ήσουν με την Καίτη στη μανούλα σου. Τρώγατε οικογενειακώς και ήσασταν όλοι πολύ χαρούμενοι. Η μαμά σου καμάρωνε το γιο της, η γυναίκα σου καμάρωνε τον συζυγό της κι εσύ καμάρωνες τον εαυτό σου. Πετυχημένος δικηγόρος, άψογος οικογενειάρχης, άξιον τέκνον της αστικής κοινωνίας και προπάντων συνεπής στις ηθικές επιταγές! Δεν μπορεί, όλο και κάτι θα ’πατε για τις βδελυρές αδερφές! Είδες τι ωραία μαθαίνει να μιλάει κανείς άμα έχει γκόμενο δικηγόρο;

Παύση

Θ: Δεν έχεις τι να πεις, ε; Μήπως κι εγώ που μιλάω έχω τι να πω; Έχω πει τα ίδια και τα ίδια ένα κάρο φορές. Πάντα μετά από κάθε καυγά με τούμπαρες λέγοντας ότι με θέλεις. Ποτέ δεν ένιωσα ότι το εννοούσες, αλλά πίστευα, ο ηλίθιος, ότι με τον καιρό, αν κατάφερνα να σε κάνω να νιώσεις ότι σε αγαπώ, πως κάτι καινούριο θα ξύπναγε μέσα σου και θα με αγαπούσες κι εσύ. Γιατί εγώ σε αγαπούσα!
Α: Τώρα, δηλαδή, δεν μ’ αγαπάς;
Θ: Τελείως κουλή, αγάπη μου! Αυτό σου ’ρθε να πεις; Όχι, ρε, δεν σ’ αγαπάω. Σε βαρέθηκα και σε σιχάθηκα.Τι να αγαπήσω πια από σένα; Έπαψα να σε θαυμάζω κι έτσι έπαψα και να σε αγαπώ. Τι να θαυμάσω από σένα; Την ντομπροσύνη σου ή τον πλούσιο συναισθηματικό σου κόσμο;
Α: Έχω κι άλλα προτερήματα και προσόντα, απ’ όσο ξέρεις... Δεν φταίω εγώ αν δεν τα είδες ποτέ!
Θ: Ναι, τι να σου πω! Πάνω απ’ όλα χιούμορ!
Α: Τι να κάνουμε…; Το χιούμορ το πήρατε όλο εσείς!
Θ: Ποιοι εμείς, ρε συ; Ποιοι; Οι γκέι; Και συ τι είσαι ρε, γαμιόλη; Είναι δυνατόν να τα λες σε μένα αυτά; Τι νομίζεις πως έκανες στο κρεβάτι μαζί μου;
Α: Έλα, με συγχωρείς.
Θ: Όχι, δεν σε συγχωρώ. Αυτή τη φορά δεν σε συγχωρώ. Θέλω να φύγεις.
Α: Δεν πάω πουθενά. Μου λες να χωρίσουμε ενώ ξέρεις πως μόνο λίγο χρόνο χρειάζομαι. Λίγο χρόνο και όλα θα διορθωθούν.
Θ: Πώς; Αποφάσισες μέσα στο τελευταίο τέταρτο να αλλάξεις όλη σου τη ζωή; Δέκα μήνες περιμένω… Και για να στο πω καλύτερα… Η Καίτη τρία χρόνια περιμένει να αλλάξεις ζωή, αλλά πού να της κάνεις τη χάρη. Γιατί μη μου πεις ότι σου σηκώνεται μαζί της…
Α: Είσαι χυδαίος…
Θ: Ενώ μέχρι τώρα, κρατούσαμε τους τύπους! Γιατί, ρε, δεν αποφασίζεις να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου; Θεέ μου, γιατί τα ξαναλέω! (Παύση) Σήκω φύγε, ΤΩΡΑ!
Α: Είσαι μαλάκας! Παίρνω τα πράγματά μου και φεύγω ΤΩΡΑ!
Θ: Σε άλλο έργο παίζεις, μικρή ηλίθια! Ποια πράγματα σου; Μήπως έφερες κανένα ρούχο εδώ; Πού να το τολμήσεις; Κάτι ξυριστικά έχεις μόνο στο μπάνιο και τα βιβλία, που σου ‘κανα δώρο. Άντε, μάζεψέ τα κι αυτά και δίνε του!

Ο Άγγελος πάει στο μπάνιο. Ο Θανάσης του φωνάζει από το σαλόνι.

Θ: Τα βιβλία άστα ! Άχρηστα σου είναι! Σελίδα δεν διάβασες!

Ο Θανάσης με το που τελειώνει τη φράση μπαίνει σε ένα άλλο δωμάτιο, στα δεξιά της σκηνής. Ο Άγγελος βγαίνει με ένα νεσεσέρ και φεύγει από το σπίτι.

DAVID HILLIARD. ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΓΑΜΟ

David Hilliard (ΗΠΑ)

70000 ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΟΜΟΦΥΛΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ

.

SAME-SEX COUPLES RAISING CHILDREN IN CALIFORNIA

by Gary J. Gates, M.V. Lee Badgett, Jennifer Ehrle Macomber & Kate Chambers

Data from Census 2000 show that California’s exclusion of same-sex couples from marriage impacts more than 70,000 children with parents in same-sex couples. Like their parents, these children represent the full geographic, ethnic, and racial diversity of California. However, the children of parents in same-sex couples are more likely to be younger than five years old, adopted and disabled than the children of parents in married couples.

A. Same-sex couples are raising more than 70,000 children in California.

Many same-sex couples are raising children in California. In 2000, 28.4% of all householders with a same-sex partner in California reported that they were raising their “own” children (i.e., biologically related, stepchildren, or adopted), and 33% percent of female same-sex couples reported having their own children. In comparison, 51% of married couples in California are raising their own children. In short, Census2000 reveals that more than 52,000 partnered gay men and lesbians in California are parents. These figures do not include gay men and lesbians who are single parents.

Also, 32.3% of same-sex couple households in California include children under 18. Unlike “own” children, this figure includes children unrelated to the householder but who are also living in the house. The reason why these children might not be the householder’s “own” children could be due to legal obstacles that same-sex parents face in obtaining legal recognition of their parental status.

In short, same-sex couples in California are raising 70,500 children in their households, and 58,600 of these are their own children. Both figures suggest a high degree of responsibility for children among same-sex couples in California.

B. The children being raised by same-sex couples are racially and ethnically diverse.

The children being raised by same-sex parents are members of every race and ethnicity in California. In terms of the race of the householder’s “own” children, there are approximately 4,400 Asian-American children being raised by same-sex couples in California, 3,600 African-American children, 4,500 children of mixed race, 17,600 children of other race, and 27,600 White children.

In terms of the ethnicity of the householder’s “own” children, there are approximately 31,000 Hispanic children being raised by same-sex couples in California and 27,000 non-Hispanic children.

C. The children of same sex-couples are more likely to be under five years old, disabled and adopted.

Married couples and same-sex couples living with their own children in California have, on average, two children. In addition, married couples living with children are similar to same-sex parents in terms of average and median age: both groups are in their late 30s.

Children of same-sex couples are slightly younger than children of married couples, more likely to be disabled, and more than twice as likely to be adopted. Nearly 30% of the children being raised by same-sex couples are younger than five years old, compared with 27% of the children of married couples. Six percent of the children being raised by same-sex couples have disabilities,compared with 5% of the children of married couples. While 2% of the children of married couples are adopted, close to 5% of the children of same-sex couples are adopted. Approximately 25%of all adopted children living with same-sex couples in the United States live in California.

D. Same-sex couples who are raising children in California are racially and ethnically diverse.

Like all same-sex couples in California, same-sex couples who are raising children reflect the racial and ethnic diversity of California.Interms of ethnicity, 46% of individuals in same-sex couples raising children in California are of Hispanic origin and 41% are Spanish speakers. In terms of race, 6% of same-sex couples in California identify themselves as Black, 8% as Asian-American, 53% as White, and 33% as members of other races.

These percentages indicate that same-sex couples raising children in California are more racially and ethnically diverse than married couples raising children in California. While parents in same-sex couples are 46% Hispanic and 41% Spanish speakers, parents in married couples are only 36% Hispanic and 32% Spanish speakers. While 39% of parents in same-sex couples in California identify themselves as Black, of mixed race, or of another race, only 28% of parents in married couples identify themselves inthese racial categories. Fifty-three percent of parents in same-sex couples identify themselves as White compared with 58% of parents in married couples.

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ "ΤΟ ΒΗΜΑ". ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΑΚΑΤΑΝΟΜΑΣΤΩΝ ΠΑΘΩΝ

Επιστολές προς «Το Βήμα» (7/5/2008)
«Αιχμάλωτοι ακατονόμαστων παθών»
Ουδενός ποτέ η φαντασία είχε συλλάβει τα σημερινά σημεία των καιρών ώστε να εμφανίζονται εις τα τηλεοπτικά κανάλια εκπρόσωποι της πλέον αισχράς σαρκικής ακολασίας και της παρά φύσιν ασελγείας, δηλαδή της ομοφυλοφιλίας, και να προπαγανδίζουν ότι το δυσώδες αυτό πάθος των είναι φυσιολογικόν. Ο κίνδυνος της διαφθοράς, κυρίως των νέων, είναι άμεσος, αφού η χυδαία διαστροφή της γενετησίου λειτουργίας προβάλλεται ως φυσιολογική και γίνεται συζήτησις διά την νομιμοποίησίν της. Κατά τους ερευνητάς επιστήμονας η ομοφυλοφιλία είναι «ψυχοπαθολογικόν φαινόμενον». Υπάρχει δε και πρόληψις και θεραπεία της νοσηράς και ανωμάλου αυτής καταστάσεως. Οι ομοφυλόφιλοι επιμένουν να αποκτήσουν το νομικόν δικαίωμα υιοθεσίας μικρών παιδιών. Κύριε ελέησον. Ποιον θα έχουν πατέρα και ποίαν μητέρα τα παιδιά αυτά; Θα γίνουν σχιζοφρενικά και διχασμέναι προσωπικότητες. Οπωσδήποτε θα γίνουν και αυτά ανώμαλα, κατά κανόνα. Πρέπει να σημειωθεί ότι σεξουαλικαί διαστροφαί υπάρχουν πολλαί, όπως παιδεραστία, νεκροφιλία, μαζοχισμός, κτηνοβασία, επιδειξιμανία, οφθαλμοπορνεία κτλ. Καιρός λοιπόν και οι αιχμάλωτοι των ακατονόμαστων αυτών παθών να ζητήσουν και αυτοί προσωπικά δικαιώματα ένεκα... δημοκρατίας.
Ι. Δ. Δ. Πρωτοπρεσβύτερος, θεολόγος, δημοσιογράφος, Αθήνα

Αναρωτιέμαι αν η έγκριτη εφημερίδα έχει κριτήρια δημοσίευσης των επιστολών αναγνωστών ή προσφέρεται να δημοσιεύει την οποιαδήποτε μισαλλόδοξη άποψη, υπερασπιζόμενη, υποτίθεται, την «ελευθερία του λόγου».

ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ 1

.
Fatherwood Dreams
A canadian film about fathers and their children
As the camera follows four fathers in British Columbia, Canada - Steve, Scott, Randy and Drew - the rewards they enjoy becoming and being dads are revealed. But the challenges are enormous and the sacrifices often seem overwhelming. Society has so many questions. Will the children raised by gay fathers feel isolated? Different? Unhappy? Bullied? Will they 'turn' gay?
I've never met another man who is doing what I'm doing and that's been the most difficult thing.
- Scott, a single gay man, on pursuing fatherhood through surrogacy
Gay men who want to have and raise children are "a minority within a minority". On one hand, "family values" organizations routinely condemn gay people, and especially gay men, as a threat to families, morality and society in general; on the other hand, gay fathers often feel as though they are excluded from the larger community of gay men.
Having children has probably kept me single. Gay male culture, at least in Canada, is not suited for men with children.
- Steve, the father of two by co-parenting
How much more do you have to want a child to put yourself out there as a gay couple? How much more incentive and drive does there have to be knowing what people will say?... You have to want it pretty bad.
- about Randy & Drew, adoptive parents
Despite the fact that Canada is one of only five countries in the world where same-sex marriage and heterosexual marriage are recognized as equal by legislation, and although adoption rules are similar for all Canadians, gay men pursuing this avenue find that it's like looking for a needle in a haystack. Other options are even more difficult.
I don't ever want to purposefully break the law, but when I think things are wrong, are morally wrong, and don't align, and things exist on paper, I'm willing to actually move the boundaries if I have to. I will father a child, I will become a dad, and I will maybe make a change in the world because people will see that somebody has done it.
- Scott
Is a gay man any different as a father than a straight man? The answer lies in getting to know gay fathers and their children. Since prejudice is fuelled by ignorance and a fear of the unknown, Steve, Scott, Randy and Drew decided to allow the camera into their lives.

.

.

Meet Randy and Drew, a gay married couple who are raising an adopted a baby boy, Jack.
What are the ways that two men can have kids? We thought of surrogacy, and we thought of adoption...I don't know how serious we were but we talked about maybe Randy's sister...
- Drew
Randy and Drew are a young, down-to-earth married couple who seem like quintessential "regular guys". But when they pursued adoption, they found out that gay men are invariably at the bottom of the list�if on the list at all. Some private, religion-based adoption agencies won't even consider gay men.
Randy's and Drew's luck changed when they were contacted by Tracy, a thirty-six year-old grandmother of four looking for a home for Jack, the yet unborn infant son of her teenaged daughter Corrie. Fatherhood Dreams takes us into the birth family's household and reveals why Tracy chose a gay male couple.
I don't know if I believe in fate necessarily, but I'm very, very lucky - extremely lucky.
- Randy
I believe in fate. I believe things happen as they're meant to happen, and there's some sort of natural plan to the universe as it unfolds.
- Drew
Randy and Drew adopted Jack by "open adoption". They are one of very few gay male couples that have been chosen by birth families in Canada. Are Randy and Drew concerned that Jack will have difficulties growing up with two gay dads? What will happen when he's a teenager, and what are they doing now to avoid possible problems?

.

Meet Stephen, who co-parents two daughters with a lesbian couple.
Families come in all shapes and sizes. Stephen is a lawyer who divides his time between downtown Vancouver and an island near Nanaimo, BC - five hours away - where he goes every weekend. That's where Steve, Wendy and Wendy's partner Coreen are raising his two biological children, an incredibly charming and sharp four-year-old, Kizea, and a typically moody teenager, Jazz.
It's basically like one huge, dysfunctional, strange family.
- Jazz
"I have two moms, Coreen and Wendy. I call them 'mama' and 'mummy'."
"Is it confusing with two moms and a dad visiting?"
"No, it's not confusing. I'm the luckiest ever...because I have the most parents."
- Kizea
All three parents want to be legally recognized as the parents of both kids and are thinking of pursuing legal action in British Columbia based on a precedent-setting case in Ontario early in 2007; three parents won the right to record all their names on their child's Birth Certificate.
Is co-parenting easy? Is Steve able to plan his own life freely? How does it feel to be single while Wendy and Coreen are together? How does Jazz, who identifies herself as straight, feel being different from her parents?
Here is a unique chance to see what life in a co-parenting family is like.

.

Meet Scott, a single gay man, as he prepares to welcome his twin children into the world through surrogacy.
Scott has dreamed of being a father for most of his life. He had to choose between a long-term relationship with a man who didn't want children, and going on a journey to make his fatherhood dream a reality.
I had to make some really serious decisions, and make probably one of the most difficult decision of my life, which was, do I stay with my partner and maybe not raise children, or do I actually leave and go seek the family that I want?.... It's a very difficult decision to make.
- Scott
When he was told that adoption was out of the question for a single gay man, Scott searched for a surrogate. How could any gay man become a father through surrogacy in Canada, if the country still has an archaic law which says that gay men are not allowed to donate sperm? Will Scott be able to make arrangements with a surrogate, knowing that Canada prohibits paying the surrogate for conceiving and carrying a child?
Eventually, Scott found a surrogate mother - all the way across the country. She is an equally vocal part of this story. What does her husband think about her decision to be not a "gestational" but a "traditional surrogate" for Scott? Does she feel the same about Scott's children as she does about the two girls she gave birth to with her husband? What arrangements will be in place after the children are born? What are Scott's chances of finding a partner?
Well, in the gay world a man with two newborns, that's not a hot commodity. I'm not going to be going out, I'm not going to be really dating. There's a chance that I can meet somebody at an airport or a coffee house but really, what man, gay man, wants to take on me and two newborns, like really?
- Scott

ΛΕΣΒΙΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ 1

.
Lesbian Parents More Involved in Child Rearing Than Straight Fathers

(The Advocate, 21/9/2008)
New research from the Netherlands shows that children raised by lesbian couples are as well-adjusted as those raised in heterosexual-parent families. The study shows results nearly identical to similar research in the United States, according to the Rockway Institute, a national center for public policy and research on LGBT issues.
“Children do well in loving families, regardless of whether there are two moms or a mom and a dad involved,” Robert-Jay Green, director of Rockway Institute, said in a statement.
The analysis was of 200 couples with boys and girls ages 4–8 - half the parents were heterosexual, half lesbians. Child adjustment and parental characteristics were measured by questionnaires, family observations by researchers, and diaries kept by parents recording the amount of time they spent child rearing, working around the house, and working outside their home.
The results showed that lesbian biological mothers were more satisfied with their partners as a coparent than heterosexual mothers were. It was also shown that lesbian mothers were more committed to the task of parenting than straight fathers.
There were significant differences in the division of family tasks, with both of the lesbian partners spending more time on household work and child care, and less time at work outside the home, than the heterosexual fathers.
“These results on lesbian parents pique our curiosity for more data on gay male parents,” said Green. “Will gay fathers’ parenting styles turn out to be more like those of heterosexual fathers, heterosexual mothers, or some combination? One of Rockway’s planned research projects will shed light on that question in the future.”
The American Academy of Pediatrics, the American Psychiatric Association, and the American Psychological Association have all voiced support for equal treatment of families headed by lesbian and gay parents, according to the statement.

ΔΥΟ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ

.
Two fathers
Aad and Ron Dissel de Boo tell the story of how they once went to a conference in the USA to talk of their experiences in raising children. Before they spoke, a woman came up to them and told them forthrightly that she didn't agree that homosexuals should be allowed to raise children, because it went against traditional family values.

By Dheera Sujan (Radio Netherlands, 28/4/2008)
And then they went on the podium and told their story. Later the same woman came to them in tears to apologise for what she had said earlier. "And then she wrote to us later," says Ron laughing in his booming bass. "She said that she had our photo on a notice board in her office with a sign underneath it that read ‘they opened my heart and my eyes." It's a telling anecdote.

And after having spent an afternoon in their company, I know exactly what caused such a radical transformation in that woman. 25 years ago, Aad and Ron decided that they had room in their hearts and in their lives to adopt a child. The Dutch Child Welfare Agency demurred. A young homosexual couple with a child went against the accepted wisdom and in the Christian conservative Holland of that time; there was no precedent for it.

First and second child

But they persisted and eventually, almost as a gesture of ill will, the Agency pointed them towards Huup. He was 14 years old, mentally handicapped, had been severely abused, and had gone through several foster homes. But Aad and Ron took him in and brought him up. Huup, now 27, lives with them still. After Huup had been with them for a while, the couple decided they wanted a younger child, so they went back to the Child Welfare Agency and were again met with protests. Nevertheless, they were then assigned Michel, a mentally disturbed 9-year-old whose parents had kept him chained in a closet for six years. Michel was incontinent, couldn't speak, and needed to be taught the basics, like a giant toddler.

With two kids in the house, the couple decided that they couldn't both work outside anymore. So while Ron earned the family income, working in a hospital, Aad became the stay-at-home dad. "When the kids come home from school, they should see that my papa is home," says Aad in his soft voice. "When they are crying I'm there, when they're smiling I'm there, when they go to bed I'm there - they should never again feel alone."

Third child

When Michel was 11, Aad and Ron decided they wanted a baby this time. The Agency reacted predictably: "A baby needs a mum," they were told, but Ron replied: "I can be a mum." And so they got Michael, a one-and-a-half year old, mentally challenged and also with a background of abuse and neglect. When they got him, Michel still hadn't been introduced to solids, so he drank only enormous quantities of milk. His inadequate diet meant that he couldn't really move his lower body, but Aad and Ron fell in love with him immediately. He's now a hulking 17-year-old who also lives at home still.

Fourth child

After Michael, Ron said it was such a men's family that he wanted a girl in the house. The Agency was unhappy about the idea of a girl brought up by two men, but had no other option for Paula. The baby of two drug addicts, Paula had been taken away from her prostitute mother. What the Agency neglected to tell Aad and Ron that Paula was born with her parents' addiction and when they got her, she was in withdrawal.

Because she was still a toddler, there were no drugs to help her physical symptoms, so Paula cried every night, all night for months. Aad and Ron laugh as they remember how the boys hated having a screaming baby in the house. "But she was so lovely," says Ron, and every night, the length of the crying fits reduced gradually from 12 hours, to 11, then 10 until she finally normalised. "Her eyes were like flowers," he adds, still a besotted father.

Fifth, sixth and seventh child

After Paula, Aad and Ron didn't need to go to the Welfare Agency anymore - the Agency came to them. Paula had a biological brother, Fons. After Fons, came Kelly, another biological sibling. Her mother, still addicted, still a prostitute, gave birth at home, two months early and was then unable to stand the pressure of caring for a new baby, abandoned the newborn. The baby was discovered only because neighbours complained to the police about the crying. She was dehydrated, starving and suffering from exposure, but Aad and Ron were waiting at the hospital to take her home. She is now a healthy freckled nine-year-old who loves horse riding and sports.

After Kelly came yet another biological sister, Hannah. By that time Aad was wondering if they could take in any more children, but when Ron heard of Hannah's birth, he ordered Aad to get her immediately. "I told him not to come home without the baby." Hannah is an angelic five-year-old girl now with a sheet of shining hair down her back, the pampered princess of the family.

More children

Aad and Ron decided that they could take in no more children in the house on a permanent basis, but they do take in the most severely abused children on a temporary basis, to provide a steady transition for them for a few months before a suitable foster home can be found. They reel off a heartbreaking list: there was Omar who saw his mother shot dead by his father; there was one-and-a-half-year-old Quentin who had never known family life, whose first foster family returned him after one night; there was six-year-old Vinnie who was so abused by his parents that he came to Aad and Ron from the hospital, his back covered in burns from scalding showers.

More than 100 children

When I asked them how many children had come through their house over the years, Aad scratches his head and says they've never counted the exact number. "More than a hundred?" I ask them. "Oh yes, more than a hundred," he replies matter-of-factly. Aad and Ron have started afoundation called Twee Vaders, or Two Fathers. They live with their family in an immaculate house in a small town not far from Amsterdam. The children are housed in a warren of tiny but individualised, neat bedrooms upstairs.

When they were told that being near animals was good for abused or handicapped children, Ron got over his fear of horses, learnt to ride and now all the children care and ride the horses they stable nearby. Aad and Ron now work in conjunction with the Child Welfare Agency to give parenting classes to people who need them, trying to nip in the bud the problem of abuse or neglect.
They are concerned that in this wealthy country, there is a shortfall of good homes to some 10,000 kids. If there was a physical way to do it, there is no doubt that they would gather all these thousands of hurt and unhappy children into their protective fold. They can't care for them all, but they haven't done so badly so far.

MAMMAS MIAS

Η ΑΝΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΙΟΘΕΣΙΑ

.
Article 7 – Conditions for adoption
1. The law shall permit a child to be adopted:
.....a by two persons of different sex
.........i who are married to each other, or
.........ii where such an institution exists, have entered into a registered partnership together;
.....b by one person.
2. States are free to extend the scope of this Convention to same sex couples who are married to each other or who have entered into a registered partnership together. They are also free to extend the scope of this Convention to different sex couples and same sex couples who are living together in a stable relationship.


Διαβάστε ολόκληρη την πρόσφατα (7/5/2008) αναθεωρημένη "Ευρωπαϊκή Συνθήκη για την Υιοθεσία" είτε στο πρώτο σχόλιο αυτής της ανάρτησης είτε πιέζοντας εδώ:
http://conventions.coe.int/Treaty/EN/Treaties/Html/AdopRev.htm

NATHANIEL WELCH

Nathaniel Welch (ΗΠΑ)