18.8.16

O GEORGE SOROS ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ TO ATHENS PRIDE;

Περισσότερα από 2.500 έγγραφα εταιρειών που διαχειριζόταν ο δισεκατομμυριούχος George Soros διέρρευσαν από χάκερς.
Τα έγγραφα αποκαλύπτουν σχέδια δράσης, στρατηγικές και άλλες δραστηριότητες του Soros, ενώ περιέχουν αναφορές για ευρωπαϊκές εκλογές, την μετανάστευση και το προσφυγικό και καλύπτουν την περίοδο μεταξύ 2008 και 2016.
Το μεγαλύτερο μέρος των εγγράφων φαίνεται να είναι από το ίδρυμα Open Society Foundation, δείχνοντας ότι καλύπτει θέματα από σχεδόν όλες τις γεωγραφικές περιοχές του κόσμου, και κυρίως στις ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Ασία, την Λατ. Αμερική και την Αφρική.
Τα έγγραφα δείχνουν ότι τα κατά τόπους ιδρύματα του Soros ασχολήθηκαν πολύ με τις εκλογικές διαδικασίες σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, ενώ ειδικά στην Ελλάδα ασχολήθηκε και με την προώθηση του Athens Pride, της παρέλασης για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων (makeleio.gr, 16/8/2016)

Αναρωτιέμαι -ρητορικά- αν θα υπάρξει απάντηση από τους υπεύθυνους του Athens Pride.


17.8.16

ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΟΡΚΟΙ ΑΓΑΠΗΣ ΣΤΟ ΡΙΟ

Ολυμπιονίκης κάνει πρόταση γάμου γονατιστός μπροστά στον άνδρα της ζωής του
Συνεχίζονται οι δημόσιοι όρκοι αγάπης στο Ρίο
athensvoice.gr, 16/8/2016
Σε τρεις αυξήθηκαν οι προτάσεις γάμου από πρωταγωνιστές των Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο ντε Τζανέιρο, με τελευταίο που πήρε τη μεγάλη απόφαση τον 6ο Ολυμπιονίκη στα 20χλμ βάδην, Τομ Μπόσγουορθ. Ο Βρετανός βαδιστής επέλεξε την παραλία της Κοπακαμπάνα για να ζητήσει το χέρι του αγαπημένου του, εκτός των αθλητικών εγκαταστάσεων των Αγώνων, πάντως όπως είχαν επιλέξει οι δύο πρώτοι τολμηροί επίδοξοι σύζυγοι.
Ο Τομ Μπόσγουορθ ανέβασε στο Twitter φωτογραφία, στην οποία απαθανατίζεται αυτή η προσωπική στιγμή του: Γονατιστός μπροστά στον άνδρα της ζωής του βγάζει τη βέρα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του συντρόφου του. «Είπε το ναι!!!» είναι η λεζάντα που συνοδεύει το διαπιστευτήριο των αιώνιων όρκων αγάπης.
Ο σύντροφός του, Χάρι Ντινέλεϊ με τη σειρά του προχώρησε σε ανάρτηση φωτογραφίας στην οποία απεικονίζεται -από κοντινό πλάνο- το δάχτυλό του με περασμένη τη βέρα που του πρόσφερε ο 6ος Ολυμπιονίκης του Ρίο, απαντώντας θετικά και γραπτά στην πρόταση γάμου του αγαπημένου του: «Εντάξει, λοιπόν Τομ Μπόσγουρθ».
Η πρώτη χρονικά πρόταση γάμου, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, συνέβη στο τέλος των απονομών στο ράγκμπι Γυναικών, όταν η επικεφαλής των εθελοντών του Ρίο 2016 στο συγκεκριμένο σπορ, η Βραζιλιάνα Μάρτζορι Ένια, ζήτησε από την αθλήτρια της Σελεσάο, Ίζι Τσερούλο, να την παντρευτεί.
Η δεύτερη πρόταση για «αιώνια δεσμά» είχε στο επίκεντρο την κάτοχο του ασημένιου μεταλλίου στο τραμπολίνο από βατήρα τριών μέτρων, την Κινέζα, Ζι Χε. Στην τελετή απονομής, είχε έναν ακόμη λόγο να χαμογελά όταν δέχθηκε πρόταση γάμου, από τον αγαπημένο και συμπατριώτη της, Κιν Κάϊ, ο οποίος είναι αθλητής καταδύσεων και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στις συγχρονισμένες καταδύσεις της διοργάνωσης.

13.8.16

ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΑΜΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ ΣΕ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Βερολίνο: Ο πρώτος γάμος gay ζευγαριού σε προτεσταντική εκκλησία
allesgr.de, 12/8/2016
Ένα gay ζευγάρι “έγραψε” ιστορία αφού πρόκειται για του πρώτους ομοφυλόφιλους συντρόφους που παντρεύονται σε προτεσταντική εκκλησία στο Βερολίνο, αναφέρει η Berliner Zeitung.
Το ζευγάρι είναι μαζί εδώ και 14 χρόνια. Οι Sven Kretschmer και Tim Kretschmer-Schmidt κατάφεραν να ενωθούν με τα ιερά δεσμά του γάμου έστω και σε προτεσταντική εκκλησία.
Αν και τα σύμφωνα συμβίωσης επιτρέπονται βάσει του νόμου Εταιρικής Σχέσης Ζωής του 2001, ωστόσο οι γάμοι ομοφυλοφίλων δεν έχουν αναγνωριστεί έως σήμερα στη Γερμανία.
Το 2002, η προτεσταντική εκκλησία κατέστησε δυνατό για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια να λάβουν μία ευλογία.
Ωστόσο, η “κλασική” υπηρεσία γάμου εντός εκκλησίας παρέμεινε ένα προνόμιο μόνο για τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Σε προτεσταντικές εκκλησίες στο Βερολίνο, τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια έχουν πλέον το δικαίωμα να παντρευτούν και να εγγραφούν ως σύζυγοι όπως και τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Ωστόσο, οι ιερείς που αντιτίθενται στο γάμο ομοφυλοφίλων δεν είναι υποχρεωμένοι να πραγματοποιήσουν την τελετή του γάμου.
Είναι ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν σε εθνικό επίπεδο πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν δίνονται τα ίδια δικαιώματα με τα ετερόφυλα ζευγάρια σε προτεσταντικές εκκλησίες στη Βαυαρία και στη Σαξονία-Άνχαλτ. Ωστόσο, επιτρέπεται να λάβουν μια ευλογία.
Η εκκλησία της Βυρτεμβέργης δεν επιτρέπει καν σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια να λάβουν την ευλογία.


12.8.16

O LORENZO VIGAS ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ "ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ"

Lorenzo Vigas: «Η macho κουλτούρα κι η ομοφοβία είναι πολύ παρούσες στη Λατ. Αμερική»
Για απαιτητικούς θεατές, χωρίς όμως να αποτελεί ελιτίστικη άσκηση ύφους, το αρτιότατο σε όλα τα επίπεδα ντεμπούτο μυθοπλασίας του Βενεζουελάνου Lorenzo Vigas Από μακριά α φηγείται την ιστορία του πλούσιου μεσήλικα Armando (ανεπανάληπτος ο Alfredo Castro), ο οποίος πληρώνει νέους, για να τους κοιτά χωρίς να τους αγγίζει. Η εμφάνιση του Elder, όμως, και η ανάδυση ενός σκοτεινού μυστικού από το παρελθόν του Armando θα οδηγήσουν το φιλμ σε μια ανοιχτή σε ερμηνείες κορύφωση. Η ταινία τιμήθηκε με τον Χρυσό Λέοντα στο περσινό Φεστιβάλ της Βενετίας, ενώ στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ο Alfredo Castro απέσπασε το βραβείο ανδρικής ερμηνείας..
Η ταινία Από μακριά, το ντεμπούτο σου μυθοπλασίας, είναι μια εξαιρετικά ολοκληρωμένη δουλειά. Πώς οδηγήθηκες σ’ αυτήν;
-         Πρώτα απ’ όλα, είμαι γιος ενός πολύ σημαντικού Βενεζουελάνου ζωγράφου, o οποίος πέθανε πριν από 2 χρόνια σε ηλικία 90 χρονών. Παράλληλα, υπήρξε χειρούργος, έχοντας σπουδάσει ιατρική. Αλλά κι εγώ είμαι βιολόγος, ξέρεις! Απολάμβανα, όμως, να φωτογραφίζω από νέος. Έχω, λοιπόν, το καλλιτεχνικό στοιχείο στις φλέβες μου. Ποτέ δε σπούδασα κινηματογράφο, ωστόσο! Στα 15 μου, άρχισα να φτιάχνω τα πρώτα σπιτικά φιλμ με φίλους μου. Όταν ήμουν νεώτερος, μου άρεσαν οι ταινίες μυστηρίου, όπως του Dario Argento και του Brian de Palma. Ήταν, πάντως, σαν χόμπι. Το 1994 έκανα το πρώτο μου σοβαρό ντοκιμαντέρ, το οποίο αφορούσε στο στήσιμο μιας έκθεσης του πατέρα μου στο Παρίσι. Τότε σκέφτηκα ότι αυτό το χόμπι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι σοβαρό. Εκείνη την εποχή, έκανα ένα μεταπτυχιακό στη μοριακή βιολογία. Μια μέρα, λοιπόν, ξυπνώντας, είπα στον εαυτό μου: «Αρκετά, θα κάνω ταινίες!», επειδή είχα αυτήν την ανάγκη έκφρασης, που ήξερα πως δε θα ικανοποιούσα με τη βιολογία. Έπειτα, πήγα στη Νέα Υόρκη, όπου παρακολούθησα 1-2 καλοκαιρινά εργαστήρια, και μετά ξεκίνησα να γυρνώ τηλεοπτικά και άλλα ντοκιμαντέρ και σποτάκια στη Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, ταξίδεψα στο Μεξικό και γίναμε πολύ στενοί φίλοι με τον Guillermo Arriaga, ο οποίος τότε δεν ήταν ακόμη γνωστός.
Επομένως συνεργαστήκατε πάνω στη αρχική σεναριακή ιδέα, η οποία εξελίχθηκε στον πυρήνα του ντεμπούτου σου μυθοπλασίας;
-         Είχα την ιδέα, αλλά ο Guillermo με βοήθησε να αναπτύξω το επιχείρημα. Μετά, επί 3 χρόνια, ασχολήθηκα με τη μακρά διαδικασία συγγραφής του σεναρίου.
Τι σε προσέλκυσε στο συγκεκριμένο θέμα;
-         Το ότι η macho κουλτούρα και η ομοφοβία είναι πολύ παρούσες σε χώρες, όπως η Βενεζουέλα, η Βραζιλία ή το Μεξικό. Πάντοτε, όταν γελάς με τους φίλους σου, τους αποκαλείς «αδερφές». Ο δε malandro (σημ.: μέλος συμμοριών), όπως ο χαρακτήρας του Elder, τον οποίο υποδύεται ο  Luis Silva, είναι πολύ αξιοσέβαστη φιγούρα, ιδίως στις φτωχογειτονιές, και ήταν ενδιαφέρον να αποτυπώσω έναν τέτοιο ήρωα, που συναντά κάποιον, υποτίθεται gay, ο οποίος αποδεικνύεται πιο δυνατός από εκείνον. Ήθελα, λοιπόν, να αμφισβητήσω τα στερεότυπα της αρρεπωνότητας και της εξουσίας.
Ο τίτλος της ταινίας αφορά τόσο στη συναισθηματική απόσταση του πρωταγωνιστή από τους ανθρώπους, με τους οποίους σχετίζεται, όσο και στον τρόπο που κινηματογραφείς. Σαν να παρακολουθείς, από απόσταση, τους ήρωες με την κάμερά σου, με συμπάθεια και τρυφερότητα. Συμφωνείς;
-         Απολύτως. Γι’ αυτό και επέλεξα το συγκεκριμένο τίτλο, ο οποίος αναφέρεται στη συναισθηματική απόσταση, που ο κεντρικός χαρακτήρας θέλει να θέσει- για μένα είναι συναισθηματικά ανάπηρος. Αλλά ο χαρακτήρας του Armando είναι εντελώς μυθοπλαστικός, είναι κάποιος που δεν του αρέσει να αγγίζει και να αγγίζεται. .Και σε ό,τι αφορά την ίδια της φόρμα του φιλμ, γι’ αυτό και χρησιμοποιούμε τόσα ανεστίαστα πλάνα.
Υπάρχει, εξάλλου, πολύ λίγος διάλογος στην ταινία, ενώ κυριαρχούν οι σιωπές, τα βλέμματα, οι κινήσεις του σώματος, οι χειρονομίες. Είναι γιατί δεν εμπιστεύεσαι τις λέξεις ιδιαιτέρως, ή επειδή θεώρησες πως αυτός ήταν ο κατάλληλος τρόπος να αφηγηθείς τη συγκεκριμένη ιστορία;
-         Κατά πρώτον, αποτελεί ενός είδους αντίδραση στις λατινοαμερικάνικες σαπουνόπερες, οι οποίες θεωρούνται πολύ σημαντικές και στη Βενεζουέλα, όπου πάντοτε οι ανθρωποι μιλάνε διαρκώς για τα συναισθήματά τους. Ποτέ δεν μπορούν να τα βιώσουν, γιατί συνεχώς μιλάνε γι’ αυτά. Αλλά, για μένα, αυτή η επιλογή λειτουργεί και στο φορμαλιστικό επίπεδο. Νομίζω ότι η ψυχολογική κατάσταση του Armando είναι αυτή που προωθεί την εξέλιξη της ταινίας. Όλο το φιλμ είναι αφηγηματικά φιλτραρισμένο μέσα από την ψυχολογία του.
Πώς έχει γίνει δεκτή μέχρι στιγμής; Έχει προκαλέσει αντιδράσεις είτε λόγω του θέματός της, είτε του τρόπου αποτύπωσής του, ή του τρόπου, με τον οποίο παρουσιάζεται η βενεζουελάνικη κοινωνία;
-         Έχω έντονη περιέργεια για την πρεμιέρα της στο Καράκας, η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 2 Σεπτεμβρίου, λόγω της βαθιάς κρίσης, που βιώνουμε στη Βενεζουέλα. Τώρα υπάρχει κρίση και με το ηλεκτρικό, το οποίο κόβεται καθημερινά στις 7 το απόγευμα, οπότε δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κάποια προβολή μετά από αυτήν την ώρα. Συνεπώς, περιμένουμε να ξεπεραστεί. Αλλά εκτιμώ ότι η ταινία θα είναι πολύ αμφιλεγόμενη.
Στο Μεξικό προβλήθηκε;
-         Προβλήθηκε πρόσφατα, στο πλαίσιο ενός πολύ σημαντικού φεστιβάλ, και διανέμεται στις αίθουσες τον Αύγουστο. Μέχρι στιγμής, έχει λάβει πολύ καλές κριτικές. Αλλά πρέπει να περιμένουμε μέχρι την κανονική της προβολή, για να δούμε τις αντιδράσεις των απλών ανθρώπων. Δεν την αντιμετωπίζω ως εμπορική, άλλωστε. Είναι μια δυσάρεστη ταινία, χωρίς ιδιαίτερη εμπορική προοπτική. Είναι αυτή που είναι.
Είναι αλήθεια πως ταινίες τέτοιου είδους απαιτούν προσπάθεια από την πλευρά των θεατών, προκειμένου να εμπλακούν με το θέμα, την ιστορία, τους χαρακτήρες. Χρειάζεται να συμπληρώσουν τα κενά, δε λέγονται όλα ανοιχτά.
-         Νομίζω ότι η αμφισημία είναι πολύ σημαντική για την τέχνη και τους κινηματογραφιστές. Είμαστε πάντοτε ανάμεσα σε συναισθήματα- όχι απολύτως σίγουροι αν αγαπάμε ή μισούμε την μητέρα μας ή την σύντροφό μας, για παράδειγμα, κι αυτό είναι ανθρώπινο. Τώρα, όταν πηγαίνουμε να παρακολουθήσουμε μια ταινία, μας λέει ποια συναισθήματα ακριβώς πρέπει να βιώσουμε. Δε μου αρέσει αυτό. Αν, πάλι, η ταινία μου καταφέρει να προσελκύσει την προσοχή των θεατών, θα εμπλακούν σ’ αυτήν. Και σε πολλούς έχει αρέσει. (hitandrun.gr)

11.8.16

ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ


Το «Από μακριά» του Λορένσο Βίγκας είναι μια ταινία σεναριακής απλότητας και ευπρόσδεκτου κινηματογραφικού ρεαλισμού. 
Ο Αρμάντο είναι ένας 50άρης οδοντοτεχνίτης που ζει μοναχικά στο Καράκας. Συχνάζει στον κεντρικό σταθμό των λεωφορείων, όπου προσεγγίζει νεαρούς άνδρες και με το δέλεαρ των χρημάτων, τους οδηγεί στο σπίτι του· το μόνο που τους ζητά είναι να τους βλέπει να γδύνονται. Σε μια τέτοια «συναλλαγή» ο 17χρονος Ελντερ τον χτυπά στο κεφάλι και τον ληστεύει. Γρήγορα ωστόσο οι δυο τους θα ξανάρθουν σε επαφή, αναπτύσσοντας μια ιδιότυπη, στοργική σχέση προστάτη-προστατευόμενου. 
Το φιλμ του Βίγκας έχει για πρωταγωνιστές του δύο περιθωριακούς: ένα χαμίνι του δρόμου και έναν φανερά καταπιεσμένο ομοφυλόφιλο άνδρα. Ο δεύτερος θα γίνει μέντορας του πρώτου με την αφήγηση να αρθρώνεται γύρω από τη σχέση τους, η οποία ανακαλεί τους αρχετυπικούς κώδικες της ανδρικής φιλίας - μαθητείας. Το αναπάντεχο (και κάπως αινιγματικό) φινάλε δίνει επιπλέον πόντους στο σύνολο και ολοκληρώνει ταιριαστά την έννοια του τραγικού. (tovima.gr, 11/8/2016)

9.8.16

ΣΕΡΒΙΑ. ΠΡΩΤΗ ΑΝΟΙΧΤΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΗ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Σερβία: Πρώτη ανοιχτά gay υπουργός και μάλιστα Δημόσιας Διοίκησης
protothema.gr, 8/8/2016
Η Άνα Μπέρναμπιτς, υποψήφια για να αναλάβει το υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης, ετοιμάζεται  να συμμετάσχει στην επόμενη σερβική κυβέρνηση, ανακοίνωσε σήμερα ο εντολοδόχος πρωθυπουργός Αλεξάνταρ Βούτσιτς, γεγονός που θα την καταστήσει την πρώτη ανοικτά γκέι υπουργό στη Σερβία.
«Οι προσωπικές επιλογές της δεν με ενδιαφέρουν, είναι ευπρόσδεκτη στη σερβική κυβέρνηση», δήλωσε ο Βούτσιτς, από τον οποίο ζητήθηκε να αντιδράσει σε σχόλια χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα αναφορικά με την ομοφυλοφιλία της 40χρονης υποψήφιας.
Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, το σερβικό κοινοβούλιο, όπου το κόμμα του Βούτσιτς διαθέτει άνετη πλειοψηφία, πρόκειται να συνεδριάσει αύριο Τρίτη για να εγκρίνει τη νέα κυβέρνηση που προέκυψε από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές της 24ης Απριλίου.
Ο Αλεξάνταρ Βούτσιτς είπε ότι συζήτησε με την ενδιαφερόμενη για την υποψηφιότητά της και την διαβεβαίωσε πως τον ενδιαφέρουν "μόνο τα αποτελέσματα" της δουλειάς της.
Ο ίδιος επαίνεσε τα επαγγελματικά προσόντα της Άνα Μπέρναμπιτς, η οποία είναι υπεύθυνη μιας μικτής ιδιωτικής και δημόσιας ένωσης με την επωνυμία "Naled" που εργάζεται για να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης στη Σερβία.
«Είμαι ευτυχής που μπορώ να δουλέψω με κάποιον όπως η Άνα Μπέρναμπιτς, η επαγγελματική διαδρομή της είναι άψογη», δήλωσε.
Στη Σερβία, οι γιορτές των ομοφυλοφίλων Gay Pride διεξάγονται υπό ισχυρή αστυνομική προστασία. Στη διάρκειά τους έχουν ήδη σημειωθεί συγκρούσεις στους δρόμους της σερβικής πρωτεύουσας, ιδιαίτερα στη διάρκεια της πορείας του 2010, όταν τα βίαια επεισόδια που είχαν προκαλέσει εξτρεμιστές αντίθετοι στην Gay Pride είχαν προκαλέσει τον τραυματισμό περισσότερων από 150 ανθρώπων, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν αστυνομικοί.


4.8.16

ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΕΝΟΣ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΥΡΟΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΣ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Αποκεφαλισμένος βρέθηκε ομοφυλόφιλος σύρος πρόσφυγας στην Τουρκία
skai.gr, 4/8/2016

Το αποκεφαλισμένο και ακρωτηριασμένο πτώμα ενός ομοφυλόφιλου πρόσφυγα από τη Συρία εντόπισαν οι τουρκικές Αρχές στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, όπως μεταδίδουν διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Η σορός του Βισάμ Σανκαρί βρέθηκε στην κεντρική περιοχή Γενικαπί στα τέλη Ιουλίου και ταυτοποιήθηκε από συγκατοίκους του, οι οποίοι δήλωσαν στην οργάνωση kaoslg.org πως στο παρελθόν το θύμα είχε απαχθεί από συμμορίτες, που τον ξυλοκοπήσει και βιάσει ομαδικά.
«Είμαι πολύ φοβισμένος», δήλωσε ένας από τους φίλους του.
Έως τώρα δεν έχει γίνει καμία σύλληψη για την υπόθεση, ενώ ένας από τους συγκατοίκους του δολοφονηθέντος δήλωσε πως η Αστυνομία δεν έκανε τίποτα για να ερευνήσει την παλαιότερη απαγωγή και τον βιασμό.
Σύμφωνα με την kaoslg.org, που προασπίζεται τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, ο Σανκαρί επιδίωκε να εγκαταλείψει την Τουρκία ως πρόσφυγας λόγω φόβων για τη ζωή του.
Η ομοφυλοφιλία δεν συνιστά αξιόποινη πράξη στην Τουρκία, σε αντίθεση με κάποιες ισλαμικές χώρες της Μέσης Ανατολής, όμως στην τουρκική κοινωνία επικρατεί ακόμα βαθύ αίσθημα ομοφοβίας.

29.7.16

ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ - 142



Alan Charlesworth: Brotherhood of Bears

LE MONDE: ΠΟΛΛΟΙ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ

Le Monde: Πολλοί τζιχαντιστές είναι ομοφυλόφιλοι -Οι περιπτώσεις του Ορλάντο, της Νίκαιας και του Charlie Ηebdo
iefimerida.gr, 28/7/2016
Στα εδάφη που ελέγχει ανάμεσα στη Συρία και το Ιράκ, το Ισλαμικό Κράτος συνηθίζει να πετάει τους ομοφυλόφιλους από τις στέγες των σπιτιών.
Αν και το Κοράνι δεν καταδικάζει ανοιχτά την ομοφυλοφιλία, οι τζιχαντιστές θεωρούν τον σοδομισμό «διαστροφή» και κατηγορούν τις δυτικές δημοκρατίες, μεταξύ άλλων, ότι «νομιμοποίησαν» την ομοφυλοφιλία.
Παρ’όλα αυτά, η οργάνωση έσπευσε να αναλάβει την ευθύνη για δύο επιθέσεις που πραγματοποίησαν «στρατιώτες» της με έναν σεξουαλικό προσανατολισμό διαφορετικό από αυτόν που κυριαρχεί στη Ράκα. Τη νύχτα της 11ης προς 12η Ιουνίου, ο Ομάρ Ματίν σκότωσε 49 ανθρώπους σε ένα γκέι νυχτερινό κέντρο της Φλόριντα, δηλώνοντας πίστη στο Ισλαμικό Κράτος. Η οργάνωση ανέλαβε αμέσως την ευθύνη γι’αυτή την επίθεση κατά των «σοδομιστών». Λίγες ημέρες αργότερα, όμως, ένας εραστής του δράστη δήλωσε ότι ο Ματίν ήταν 100% ομοφυλόφιλος. Αυτός ο προσανατολισμός του, τον οποίο απωθούσε, τον έκανε να αναπτύξει ένα μίσος κατά των γκέι. Το βεβαίωσε και η πρώην γυναίκα του, «υπήρχαν στιγμές που εξέφραζε τη δυσφορία του για τους ομοφυλόφιλους».
Ένα μήνα αργότερα, το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη για μια επίθεση που διέπραξε άλλος ένας «βίαιος» σύζυγος, που του άρεσαν κι εκείνου οι άντρες. Πρόκειται για τον Μοχάμεντ Λαχουαϊέι Μπουλέλ, που σκότωσε 84 άτομα με το φορτηγό του στη Νίκαια. Και στην περίπτωση αυτή, οι αποκαλύψεις για την «άσωτη» ζωή του – όπως είπε ο εισαγγελέας του Παρισιού – ήρθαν στο φως μετά την ανάληψη της ευθύνης από το ΙΚ.
Το προφίλ αυτών των δύο δολοφόνων θέτει σε αμφισβήτηση την τζιχαντιστική διάσταση των πράξεών τους. «Οι ακραίες περιπτώσεις μπορεί να μοιάζουν με εξαιρέσεις, στην πραγματικότητα όμως ρίχνουν φως και στις άλλες περιπτώσεις: μεγεθύνουν, όπως ένα μικροσκόπιο, αυτά που δεν φαίνονται εύκολα», σημειώνει ο καθηγητής ψυχοπαθολογίας Φετί Μπενσλαμά. «Στην περίπτωση του Ορλάντο, δεν είναι φυσικά η ομοφυλοφιλία πίσω από την πράξη, αλλά το μίσος που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της ομοφυλοφιλίας. Πρέπει πάντα να εντάσσουμε την ομοφυλοφιλία σε ένα προσωπικό, και στην περίπτωση αυτή παθολογικό, πλαίσιο. Η ομοφυλοφιλία του Ομάρ Ματίν αποτελούσε γι’αυτόν μια διαστροφή που έπρεπε να χειριστεί σβήνοντας τον εαυτό του και όσους την ενσάρκωναν».
Πέρα από τις περιπτώσεις των δολοφόνων της Νίκαιας και του Ορλάντο, το ζήτημα της σεξουαλικής ταυτότητας δεν είναι καθόλου περιθωριακό στη σφαίρα των τζιχαντιστών. Σύμφωνα με πληροφορίες της Monde, πολλοί ισλαμιστές είχαν ομοφυλόφιλες τάσεις. Και η πληροφορία αυτή δεν έχει στόχο να μειώσει την πολιτική διάσταση της τρομοκρατίας, αλλά να αποκαλύψει τα «μικρά πράγματα» που μπορεί να κρύβουν οι «μεγάλες ιδεολογίες».
Ο πιο γνωστός τρομοκράτης που η σεξουαλικότητά του ερχόταν σε αντίφαση με την υπόθεση που υπηρετούσε ήταν ο Σερίφ Κουασί, ένας από τους δολοφόνους του Charlie Hebdo. Οι υπηρεσίες που τον παρακολουθούσαν είχαν διαπιστώσει ότι είχε εραστή. Μερικά χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στη σφαγή στο Charlie Hebdo. Αντιμέτωπος με δύο απαγορεύσεις – τον σοδομισμό και την απεικόνιση του Προφήτη - , ο δολοφόνος καταδίκασε σε θάνατο τους παραβάτες του δεύτερου ταμπού, θεωρώντας έτσι ότι σβήνει τις δικές του αμαρτίες.
Η διαδρομή ενός νεαρού τζιχαντιστή, του οποίου θα διατηρήσουμε την ανωνυμία, δείχνει σε ποιο σημείο ο σαλαφιστικός πουριτανισμός αποτελεί έναν τρόπο διαχείρισης των εσωτερικών συγκρούσεων. Επιστρέφοντας από τη Συρία, ο Μ. ανακρίθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών. Ενας αστυνομικός τον ρώτησε γιατί ασπάστηκε το ισλάμ.
«Την εποχή εκείνη, δεν ήμουν πιστός, ένιωθα ομοφυλόφιλος. Το ισλάμ μού φάνηκε αληθινό, κατάλαβα ότι ήταν φτιαγμένο για μένα, και εδώ κι ένα χρόνο δεν νιώθω πια ομοφυλόφιλος. Ούτε έχω σεξουαλικές σχέσεις. Συνεχίζω όμως να μιλώ με ομοφυλόφιλους, κυρίως στο Facebook».
Ο προσηλυτισμός του φαίνεται λοιπόν ότι είχε στόχο την καταπολέμηση επιθυμιών που του φαίνονταν αισχρές. Το τέχνασμα όμως δεν πιάνει. Λίγο μετά τον προσηλυτισμό του, ο Μ. σχεδιάζει να πάει στη Γάζα. Ανακριτής: «Τα ταξίδια σας στη Γάζα παρουσιάζονται συχνά με τη μορφή σεξουαλικών φαντασιώσεων. Στις 4/12/2012 είπατε στον Χ ότι θα σας άρεσε να σας βιάσουν στα τούνελ που συνδέουν τη Ράφα με τη Γάζα. Τι έχετε να πείτε;» Μ. : «Είναι αλήθεια ότι θα μου άρεσε να έχω ακραίες επαφές εκεί».
Ο Μ. αποφασίζει τελικά να φύγει για τη Ράκα και προσπαθεί να πείσει δύο 17χρονους να τον ακολουθήσουν. «Ισως το τζιχάντ να ήταν ένα πρόσχημα για να έρθω σε επαφή μαζί τους», αναγνωρίζει. Οι νεαροί γνώριζαν άλλωστε το ομοφυλόφιλο παρελθόν του.
Μόλις έφτασε στη Ράκα, ο Μ. κλείστηκε σε ένα μπουντρούμι για πενήντα ημέρες. Η ισλαμική αστυνομία ανακάλυψε ενοχοποιητικές φωτογραφίες στη φωτογραφική του μηχανή. Ως εκ θαύματος γλύτωσε από τον θάνατο και του επιτράπηκε να επιστρέψει στην πατρίδα του. «Δεν αναζητούσα τον κίνδυνο», είπε στον ανακριτή, «επιδίωκα να εξιλεωθώ για την ομοφυλόφιλη συμπεριφορά μου που είναι αντίθετη στο ισλάμ».
«Υπάρχουν χίλιοι τρόποι να ριζοσπαστικοποιηθεί κανείς, έχω δει όμως αρκετές περιπτώσεις όπου το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας κυριαρχεί», σημειώνει ο ψυχίατρος Σερζ Εφέζ, που παρακολουθεί καμιά δεκαπενταριά περιπτώσεις. Ενας από τους ανθρώπους που παρακολουθεί εναλλάσσει τα βίαια τζιχαντιστικά σάιτ – κυρίως με αποκεφαλισμούς – με σάιτ ομοφυλόφιλης πορνογραφίας.
Αλλοι τζιχαντιστές βιώνουν πιο ανοιχτά την ομοφυλοφιλία τους. Ενας καθοδηγητής, αφού πέρασε ένα χρόνο στη Συρία, διέσχισε τα σύνορα με την Τουρκία και αποφάσισε να παραδοθεί. Ηρθε σε επαφή με τις γαλλικές αρχές, οι οποίες ζήτησαν αμέσως από τις τουρκικές αρχές να τον συλλάβουν. «Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν ενώ γύριζε τα γκέι μπαρ της Κωνσταντινούπολης και μας είπαν ότι προφανώς είχαμε κάνει λάθος», λέει ένα μέλος των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών. «Ιδρώσαμε να τους πείσουμε ότι ήταν αυτός».
«Οι κρίσεις ταυτότητας που οδηγούν στη ριζοσπαστικοποίηση είναι πολλών ειδών», καταλήγει ένας γάλλος ειδικός. «Η θρησκεία αποτελεί μια μετουσίωση: παντρεύεσαι τον Θεό».


28.7.16

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ - 14

Tα σύνεργα της ανδρικής ομορφιάς...
Ναόσχημη επιτύμβια στήλη με παράσταση αθλητή
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Συλλογή Γλυπτών, αρ. ευρ. 2578

Προέλευση: Τανάγρα
Διαστάσεις: Ύψος : 1,38 μ., Πλάτος: 0,485 μ.
Χρονολόγηση: 380-370 π.Χ.
Χώρος έκθεσης: Συλλογή Γλυπτών, Aίθουσα 18
 
Στο άνω τμήμα επιτύμβιας στήλης από την Τανάγρα της Βοιωτίας αναγράφεται το όνομα του νεκρού. Είναι οΣτέφανος. Ένας νεαρός αθλητής που απεικονίζεται γυμνός, σύμφωνα με τα πρότυπα του αρχαίου κάλλους και του ήρωα - νεκρού, να κρατά με το αριστερό του χέρι σφαιρικό αρύβαλλο για να μεταφέρει τα έλαια, με τα οποία θα αλείψει το σώμα του και στλεγγίδα για να απομακρύνει στη συνέχεια το μείγμα ελαίου, ιδρώτα και σκόνης. Ο σκύλος του, πιστός σύντροφος, τον ακολουθεί στην καθημερινή του διαδρομή προς την παλαίστρα. Η έκφραση θλίψης στο πρόσωπό του είναι μία υπόμνηση ότι ο νέος δεν ζει πια.
Για τον αρχαίο κόσμο η περιποίηση του σώματος δεν αποτελούσε μόνο γυναικεία υπόθεση. Ο συνδυασμός υγιούς σώματος και πνεύματος ήταν επίσης ένα σταθερό ανδρικό ιδεώδες. Η εμφάνιση και το καλογυμνασμένο σώμα αποτελούσε διαρκές μέλημα, ενώ οι πιο εύποροι είχαν την πολυτέλεια να αφιερώνουν χρόνο σε περίτεχνες κομμώσεις, σε ρούχα και στην ατομική τους περιποίηση. Η φροντίδα του ανδρικού σώματος με έλαια, για την ενυδάτωση του δέρματος ή και την προστασία του από τον ήλιο και τη σκόνη ήταν γνωστή από τον 7ο αι. π.Χ. Τα σύνεργα που χρησιμοποιούνταν διαχρονικά για τον καλλωπισμό είναι ο αρύβαλλος, η στλεγγίδα, ο σπόγγος και η ελαφρόπετρα.
Ο νεαρός αθλητής της παράστασης, όταν ολοκληρώσει την εκγύμνασή του θα κατευθυνθεί στο λουτρό. H στλεγγίδα, μαζί με τον αρύβαλλο  είναι πολύ προσωπικά αντικείμενα, που έφερε μαζί του καθημερινά κάθε αθλούμενος. Για το λόγο αυτό, στην τελευταία εξιδανικευμένη του απεικόνιση ο νεαρός Στέφανος, τα έχει μαζί του, ως σύμβολα του κόσμου της επίγειας ζωής του.
Αριάδνη Κλωνιζάκη (namuseum.gr) 






ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΧΕΣΗ - 1

Nearly half of gay men in the UK have had an open relationship, according to a new survey conducted by FS magazine.
Of the 1,006 gay men surveyed 41% are in, or have previously experienced, an open relationship.
Other key findings include:
- 53% of single gay men said they’d rather be single than in an open relationship.
- 29% of single gay men believe relationships end up open because gay men can’t be monogamous.
- 31% of gay men in open relationships believe relationships end up open because gay men can’t be monogamous. However, 47% think that it’s quite possible to have a monogamous relationship but choose not to.
- 73% in an open relationship believe it’s possible to cheat.
- 75% of gay men in open relationships have rules in place. However, 21% of those currently in an open relationship, and 15% of those in an open marriage/civil partnership, admitted to having broken the rules on occasion.
Matthew Hodson, CEO of gay men’s health charity GMFA, said: ‘Most gay people will have grown up encountering attitudes that told them that they were not “normal,” outside of convention.
‘It’s not a surprise that many gay and bisexual people seek sexual satisfaction and relationship set ups that are outside of the norm.’
Few subjects are as contentious in the gay community as open relationships.
However, it’s not just the impact on traditional relationship patterns that causes concern, but also the increased risk of transmitting HIV or other STIs.
More than two thirds of respondents currently in an open relationship said they don’t use condoms with their partner – although 64% say they always use condoms with casual partners. 55% have picked up an STI during their open relationship, with 70% believing they got that STI from a casual partner.
Hodson said, ‘If you’re used to having unprotected sex with your main partner it may be difficult to regain the condom habit when you have sex with others.
‘This isn’t to suggest that such risks can’t be managed – clearly some couples do this very well, but it’s a challenge which requires excellent communication, honesty and trust to meet.’ (gaystarnews.com)

27.7.16

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ - 13

Επιτύμβια στήλη του ναυαγού Δημοκλείδη
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Συλλογή Έργων Γλυπτικής, αρ. ευρ. 752

Προέλευση: Άγνωστη
Διαστάσεις: Ύψος 0,70 μ., πλάτος 0,45 μ.
Χρονολόγηση: 400-375 π.Χ.
Χώρος έκθεσης: Έκθεση Γλυπτών, Aίθουσα 18. 





Η επιτύμβια στήλη στεφανώνεται με γείσο και ανθεμωτούς ηγεμόνες καλυπτήρες. Ο νεκρός Δημοκλείδης, ο γιος του Δημητρίου -το όνομά του είναι χαραγμένο στο επιστύλιο, πάνω από την κεφαλή του- παριστάνεται καθιστός καταγής με ανασηκωμένα τα γόνατα, μπροστά από την πρώρα μιας πολεμικής τριήρους, όπως δηλώνει το προεξέχον, καμπύλο έμβολον. Φοράει χιτωνίσκο με κοντά μανίκια και κάθεται πάνω στη χλαμύδα του. Πλάι του έχει αποθέσει τον οπλισμό του, ασπίδα και κορινθιακό κράνος. Ήταν οπλίτης. Στηρίζει το κεφάλι του με το δεξί του χέρι, ακουμπισμένο στα γόνατα, βυθισμένος σε απέραντη θλίψη για τη ζωή του που χάθηκε ή για τη σκληρή του μοίρα που του έγραψε να μείνει άταφος μακριά από την πατρίδα. Η αφαιρετικότητα και ο μινιμαλισμός της στήλης επιτείνονται από την απουσία των χρωμάτων που θα τόνιζαν κάποτε τις λεπτομέρειες του πλοίου. Το κάτω λειασμένο τμήμα της στήλης θα ήταν χρωματισμένο γαλάζιο για να δηλώσει τη θάλασσα. Τόσο ο οπλισμός όσο κυρίως το έμβολο του πλοίου μαρτυρούν ότι ο νέος βρήκε ηρωϊκό θάνατο σε κάποια ναυμαχία. Η στήλη είχε πιθανότατα στηθεί από τους δικούς του πάνω από το κενοτάφιό του, στην πατρίδα, αφού η θάλασσα έγινε ο υγρός του τάφος.

Ναυάγια όμως συνέβαιναν και σε καιρό ειρήνης. Εμπορικά πλοία χάνονταν συχνά στη θάλασσα μαζί με το φορτίο και τους επιβαίνοντες. Οι κακές καιρικές συνθήκες, οι βλάβες στο σκαρί, η ελλιπής γνώση των περιοχών, οι κακοί χειρισμοί στην πλοήγηση αλλά και η πειρατεία, ιδιαίτερα στην ελληνιστική περίοδο, ήταν οι κύριες αιτίες των ναυαγίων. Σύμφωνα με στατιστική μελέτη ο κίνδυνος ναυαγίου για τα πλοία ανοικτής θάλασσας, δηλαδή τα φορτηγά, στην κλασική - ελληνιστική περίοδο ήταν της τάξης 1:20 ή 1:30. (namuseum.gr)

"POLYAMORY" - 1

«Poly» και σαρία
Η πιο διαδεδομένη μορφή polyamory είναι ο μουσουλμανικός γάμος, ο οποίος δεν είναι αποδεκτός στον δυτικό κόσμο
Λώρη Κέζα (tovima.gr, 24/7/2016)
Μα καλά, πού ζείτε; Θεωρείτε εαυτόν προχωρημένο επειδή αποδέχεστε το σύμφωνο συμβίωσης για άτομα του ιδίου φύλου; Πολύ προπέρσινο ακούγεται αυτό μπροστά σε άλλο αίτημα που προκύπτει, από τη συμβίωση ομάδας προσώπων. Δύο γυναίκες, δύο άνδρες, σε χιαστί σχέση. Ενας άνδρας, δύο γυναίκες, σε παράλληλες σχέσεις. Μία γυναίκα, δύο άνδρες, όλοι μαζί, εντός κι επί τα αυτά. Αυτοί είναι συνδυασμοί σχέσεων «polyamory». Και μη βιαστείτε να μιλήσετε για ιστορίες απιστίας, καθώς η συνύπαρξη αυτού του είδους προϋποθέτει συναίνεση. Δεν μιλάμε για καταστάσεις της μιας βραδιάς αλλά για σχέσεις ζωής, με ανεκτικότητα, ειλικρίνεια, κατανόηση.
Θα προσπεράσω τα πρακτικά ζητήματα, δηλαδή το πόσο δύσκολο είναι να πάνε τέτοιες ομάδες προσώπων διακοπές. Πώς διαλέγουν το ξενοδοχείο, στο βουνό ή στη θάλασσα; Και σινεμά; Πώς πάνε σινεμά; Ολοι μαζί; Εντάξει, κάνω μια προβολή του μικροαστικού ζευγαριού σε κάτι διαφορετικό. Εχει ξεκινήσει και μια πιο σοβαρή συζήτηση, που αφορά τη δημιουργία νομικού πλαισίου για τα διευρυμένα σχήματα συντρόφων. Οι «poly» έχουν δικαιώματα και ένα από αυτά αφορά την κληρονομιά. Σε κουαρτέτο προσώπων θα μπορούσε να γίνει συμφωνητικό ώστε όλοι να πάρουν ίσο μερτικό. Ταυτόχρονα δίδεται διέξοδος σε περίπλοκες καταστάσεις όπου ένα άτομο έχει παράλληλη ζωή και θέλει να εξασφαλίσει τα παράλληλα σύμπαντα ακριβοδίκαια.
Η συζήτηση που ξεκίνησε έχει πολλές πτυχές. Ας αντιγράψουμε έναν εύγλωττο πλάγιο τίτλο, από άρθρο του BBC. «Η αγάπη δεν βγαίνει μόνο σε ζευγάρια. Μήπως ήρθε ο καιρός να αναγνωρίσει το οικογενειακό δίκαιο αυτό το δεδομένο;». Και δώσ' του Ντε Μποβουάρ με ανάλυση της αμφισεξουαλικότητας και της αποδοχής των ερωμένων του Σαρτρ. Και δώσ' του ψυχανάλυση για την τιθάσευση της ζήλιας και την αποθέωση της ειλικρίνειας. Και κατόπιν προβληματισμοί: καθώς δεν πρόκειται για όργια, πόσα πρέπει να ξέρει κάποιος που ξέρει; Δηλαδή, υπάρχει περιθώριο για ιδιωτικές στιγμές μέσα στο πλαίσιο της πολυπρόσωπης ανοχής;
Με μια πρώτη προσέγγιση όλο αυτό φαίνεται καινούργιο και προοδευτικό και άνετο κι απ' όλα. Ακούγεται λογικό να θέλουν νομική κάλυψη όσοι ζουν επί μακρόν σε καταστάσεις polyamory. Για να σκεφτούμε, όμως, λιγάκι, ποια είναι η πιο διαδεδομένη μορφή αρμονικού συνόλου ερωτικών σχέσεων; Οχι, δεν είναι η ύπαρξη τρίτου προσώπου σε γάμο, καθώς ο γάμος από μόνος του βγάζει απέξω το τρίτο πρόσωπο. Εκτός αυτού, δεν είμαστε βέβαιοι για τη συναίνεση σε τέτοιες καταστάσεις. Λοιπόν, η πιο διαδεδομένη μορφή polyamory είναι ο μουσουλμανικός γάμος, ο οποίος δεν είναι αποδεκτός στον δυτικό κόσμο. Και ποιος είναι ο αντίλογος στο «αφού έτσι θέλουν;». Ετσι θέλουν οι αμφί που έχουν και άνδρα και γυναίκα, έτσι θέλουν τα κουαρτέτα με δύο άνδρες, δύο γυναίκες, έτσι θέλει ο άνδρας που έχει τέσσερις γυναίκες και απαιτεί παρθενία, πίστη και αφοσίωση και από τις τέσσερις. Η θρησκευτική επιταγή μάς ενοχλεί;
Μας πέρασε άραγε ο ενθουσιασμός του προχωρημένου και του προοδευτικού; Οχι, όλο αυτό θα κρατήσει πολύ καιρό και φαίνεται από τις μελέτες που γίνονται, από τα δημοσιεύματα, από την υποτιθέμενη αύξηση των «poly». Είναι το καινούργιο κοινωνικό ζήτημα, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Ας είμαστε, όμως, ρεαλιστές. Η συζήτηση για έναν νέο νόμο που θα κάλυπτε τέτοιες σχέσεις θα πρέπει να εξετάσει όλες τις παραμέτρους. Αυτό που φαίνεται απίστευτα προχωρημένο και κουλ μπορεί να δίνει την ευκαιρία να εξαπλωθούν και να νομιμοποιηθούν ο Μεσαίωνας και το σκότος. Αυτό που φαίνεται απελευθερωτικό για την ερωτική έκφραση μπορεί να γίνει η φυλακή για μια μερίδα ανθρώπων. Η νομική κάλυψη δεν μπορεί να αφορά πρόσωπα που ενώνονται από διάθεση ελευθεριότητας αλλά να μην αφορά την ένωση προσώπων που προκύπτει από την πιο άγρια πατριαρχία. Αυτά τα χίπικα μπορούν να ανοίξουν την πόρτα στη σαρία. Καλό είναι να ζυγίζουμε όλες τις λεπτομέρειες όταν μιλάμε για δικαιώματα.

25.7.16

ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΚΡΩΝΥΜΙΟΥ - 3

LGBT: a Disection
By David Thorstad   (counterpunch.org, 15/7/2016)
The Politics of LGBT
Gay liberation as a radical sexual freedom movement went out pretty much in tandem with the rise of the “LGBT” “movement.” Of course, gay lib wasn’t the only movement of the countercultural 1960s to fade into a pale version of its original self. That was true of all sixties movements. Some, like the Black Panthers and Malcolm X, were murdered into extinction by the authorities. Others, like the women’s movement and the gay/lesbian movement, were co-opted, their more radical elements vanishing or dying off. AIDS killed off many gay male sex radicals. Gay pride marches became corporatized folkloric displays and capitalist advertising venues. Feminism veered off into antimale campaigns demonizing porn, prostitution, public sex, pederasty—the four evil “P’s.”[13] The Left sank into near irrelevancy following its heyday during the anti-Vietnam War movement and the sixties rebellion. Labor union membership dwindled to 11.3 percent in 2013, compared to 20.1 percent in 1983, and never escaped its stifling ties to the Democrat Party. Of all the movements of the 1960s and 1970s, only an environmental movement continued to show signs of life.
The ascendancy of LGBT represented several things:
* All talk of sex was eliminated. A struggle for sexual freedom was replaced by a quest for mere “equality.” “We are family” became the mantra. “We’re just like you.”
* The LGBT agenda pursued assimilation, patriotism, and conventionality: aping of the failing hetero institution of marriage; enthusiastic participation in the imperialist military; passage of hate-crimes laws that strengthened the police state and punished thoughts and intent.
* A struggle for social justice and against capitalist injustice was replaced by a parochial focus on identity.
* It had the effect of erasing gay males in favor of a diluted hodgepodge of identities.
* It became a new interest group and electoral constituency oriented mostly toward the Democrat Party and assimilation into the capitalist system. Not being beholden to any democratic base, it was easily, and willingly, co-opted by the ruling class.
* It became part of the imperialist project, used by the State Department under Democrat regimes to bludgeon third-world countries into acquiescing to the Western agenda, even where the notion of “LGBT” was alien to their cultures.[14]The government spent millions to advance this “gay imperialism” under the guise of supporting “human rights.”
The morphing of gay liberation into LGBTQetc. reflects at once a growing social acceptance of nonhetero lifestyles and a retreat from a struggle to liberate the repressed sexuality of everyone in favor of accommodation with the heterodominant, capitalist system. It downplays issues of social justice in favor of seeking rights for identities acceptable to the dominant society. It elevates political expediency and opportunism over scientific and historical accuracy. It represents the triumph of conventionality, conformism, and conservatism over ambiguity, creativity, and radical individuality. It is a form of Newspeak in the service of ideological rigidity and the status quo.
An alternative approach might involve a coalition around a specific shared goal of everyone who agrees with it, including straights. But it’s probably too late for that. If LGBTQ is here to stay, we’re not any better off for it.