22.6.09

ΧΑΡΟΛΝΤ ΝΟΡΣ

Χάρολντ Νορς (6/7/1916 – 8/6/2009)

Image Hosted by ImageShack.us
A portrait of Harold Norse by Stathis Orphanos.
.
ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΟΡΓΙΟΥ

Χέρια απλώνονται σιωπηλά να μ’ αγγίξουν
στόματα ανάλαφρα ακουμπούν σαν πεταλούδες τους ώμους μου
ακροδάχτυλα ψηλαφούν τα γεννητικά μου όργανα
η μυρωδιά και το άγγιγμα των εραστών μου
σαν βουϊτό διαστημικών δορυφόρων
εκτοξευμένων σε αστρικά βάθη
νόβα λευκοί νάνοι ερυθρά αστέρια
γαλαξίες ρέουν στο στήθος μου
λευκοί σαν τα ραδιενεργά μαλλιά του Einstein
το κορμί μου ξυπνά ανασταίνομαι ανατέλλω
αντικρίζοντας σώματα σε αστρικά συμπλέγματα
απέναντι στους τοίχους σε περιστροφικούς ρυθμούς πλανητών
«κάθε μέλος κι ένας απομονωμένος κόσμος»
ξαναβρίσκω την ανάγλυφη υπόστασή μου
μέσα στο σκοτάδι του δωματίου
σώματα εκπέμπουν φως και ζέστη
που μπορεί να διαρκέσει ένα λεπτό ή έτη φωτός.

HAROLD NORSE / ΗΠΑ
Από την Ανθολογία ομο-ερωτικών ποιημάτων Η έλξη των ομωνύμων (Οδυσσέας, 2005)
.
Image Hosted by ImageShack.us
.
.
OBITUARY
Harold Norse dies at 92; Beat poet was a literary beacon in the gay community
A pioneer of poetry written in plain American English, Norse was mentor or peer to great talents in 20th century American literature, including Tennessee Williams, James Baldwin and Allen Ginsberg.
By Elaine Woo (latimes.com, 13/6/2008)
Harold Norse, a San Francisco poet often associated with the Beats, who was mentor or peer to many of the greatest talents in 20th century American literature, including Tennessee Williams, James Baldwin, Allen Ginsberg and Charles Bukowski, has died. He was 92.
Norse died of natural causes Monday at an assisted-living facility in San Francisco, according to his conservator, attorney Mark Vermeulen.
A pioneer of poetry written in plain American English who was called "the best poet of your generation" by William Carlos Williams, Norse never attained the recognition that he and others felt was his due. A literary beacon in the gay community who risked ostracism by writing openly of his sexual adventures in the 1940s and '50s, Norse exiled himself to Europe for 15 years before returning to the United States and publishing such volumes as "Hotel Nirvana" (1974), which was nominated for a National Book Award, "Carnivorous Saint" (1977) and "In the Hub of the Fiery Force: Collected Poems" (2003).
"He was essentially an expatriate voice in American poetry," said Lawrence Ferlinghetti, the poet and bookseller who published a volume of Norse's poems in the mid-1970s. "He had an original voice because he ventriloquized what a lot of other poets were saying. . . . He could sound in one poem like T.S. Eliot . . . or in another poem like William Burroughs."
Norse's life reads like a history of modern American literature. At a reading in 1939, he flirted with W.H. Auden and became his personal secretary, a job he held until Auden took up with Norse's lover. He met Ginsberg riding a New York subway in 1944, more than a decade before Ginsberg attained international notoriety with the Beat classic "Howl." Later, Norse caroused with Burroughs, Gregory Corso and Brion Gysin at the Parisian flophouse that became famous as the Beat Hotel.
Norse was born out of wedlock on July 6, 1916, in New York City and raised by his mother after his father disappeared. He earned a bachelor's degree at Brooklyn College in 1938 and a master's from New York University in 1951. The following year, his mentor, William Carlos Williams, arranged a reading for Norse at the Museum of Modern Art. His work appeared in prestigious publications, including Poetry magazine, the Paris Review and Saturday Review.
He was halfway to a doctorate in 1953 when he moved to Italy, where he discovered the 19th century Roman poet G.G. Belli and translated a volume of Belli's bawdy sonnets.
By then, Norse, heeding Williams' advice, had abandoned traditional verse for "my own free style" that drew on the rhythms of everyday speech.
"He was an absolute pioneer in the use of American language," said Gerald Nicosia, a poet and biographer of Jack Kerouac, who knew Norse for more than 30 years. "He was writing good, strong poetry before the Beats were."
At the Beat Hotel, where Norse lived from 1959 to 1963, he found himself experimenting with Gysin and Burroughs in what they called "cut-up writing," in which they cut up pages of writing and randomly pasted the pieces together to form a new text. He wrote "Beat Hotel," a novella, in the cut-up style. Burroughs wrote "Naked Lunch," the nonlinear, obscenity-laced postwar classic.
Norse returned to the United States in 1968, settling for a few years in Venice, not far from Bukowski's Hollywood bungalow. Bukowski, whom Time magazine would later dub the "laureate of American lowlife," revered Norse, who returned the admiration when he included the younger poet in a volume of Penguin Modern Poets he edited that also featured his own work and that of Philip Lamantia, another Beat poet. The 1969 Penguin anthology was Bukowski's first major introduction to the literary establishment.
After its publication, Bukowski wrote to Norse: "Whenever I read you my own writing gets better -- you teach me how to run through glaciers and dump siffed-up whores. This is not saying it well, but you know what I mean. God damn you, Norse, I've just burnt a tray full of french fries while WRITING about you!"
Bukowski, like Ginsberg and other Norse associates, eclipsed him in fame. "I had a big ego," Norse told the San Francisco Weekly in 2000, "but I always said -- and it was a stupid thing that I lived by -- 'I won't lift a finger to publicize my work. It has to come from the outside.' So in a way I buried myself."
He moved to San Francisco in the early 1970s and became a mentor to younger writers, including poet and Beat historian Neeli Cherkovski. In 1977, he helped put on a seminal reading at Glide Memorial Church featuring gay writers such as Ginsberg, Cherkovski and John Rechy that Cherkovski said "helped open up the idea of the identity of the gay poet in San Francisco."
Norse was unabashed about being homosexual and poured his experiences -- what Ferlinghetti once teasingly described as his "horizontal history" -- into poems that reflected anger, sadness and pride.

I'm not a man. I write poetry.
I'm not a man. I meditate on peace and love.
I'm not a man. I don't want to destroy you.

In 1990, he published his correspondence with William Carlos Williams. But he died before he could claim a larger place in the literary firmament, alongside Ginsberg and Burroughs, both of whom died in 1997. In his later years, he believed he could put himself back on the map if he could publish his 20-year correspondence with Bukowski, who died in 1994. Those letters remain unpublished.
"He used to talk about Norse's luck," recalled Cherkovski. "I said, 'Look, you outlived everybody.' "


21.6.09

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΤΗΣ NELLY´S

Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us

Nelly’s (Έλλη Σεραϊδάρη)(1899-1998)

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us

Ο ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ ΚΑΙ "ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ"

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Ο λόρδος Βύρων σε πορτρέτο του 19ου αιώνα, με ελληνική ενδυμασία
ως υπασπιστής των Ελλήνων στον αγώνα για Ανεξαρτησία, στηρίζεται
σε αρχαία κολόνα, με τον Παρθενώνα στο βάθος.


Λόρδος Βύρων: «Τσάιλδ Χάρολδ»
Τώρα το κρένει Βρεττανός, ποιος τώλπιζε, στοχάσου,
Πως η Αλβιόνα έχει χαρές στων Αθηνών το κλάμα.
Μα οι σκλάβοι κι αν τους σπάραξαν, ωιμέ! με τ' όνομά σου,
Μη στην Ευρώπη, είνε ντροπή, μην πης το ανόσιο δράμα.
Η ρήγισσα του πέλαγου, η ελεύθερη η Αγγλία
Από τη ματωμένη τους πατρίδα να ξεσπά
Τ' απομεινάρια τα στερνά που ανθίζαν στα μνημεία.
Ναι διαφεντέφτρα ευγενική που ο κόσμος αγαπά,
Με χέρι στρίγγλας ρήμαξες συντρίμμια που και χρόνια
Και οι τύραννοι σεβάστηκαν, μ' αγάπη ή ζηλοφθόνια.
(μετάφραση Στέφανου Μύρτα)

Λόρδος Βύρων: «Η Κατάρα της Αθηνάς»
Μα στερνός, στο σαστισμένο πλήθος, κάπου σε μιαν άκρη,
Ενας που ήσυχα κοιτάζει βουρκωμένος απ' το δάκρυ,
Μ' άλαλο θυμό και πόνο μια αυτά πούκλεψαν θαμάζει,
Μια σιχένεται τον κλέφτη σύψυχα κι ανατριχιάζει
Ω! που ζώντας και που σκόνη, δίχως σχώριο να γροικήση,
Ν' ακλουθιέται η αχορτασιά του η ιερόσυλη με μίση,
Και η εκδίκηση ως τον τάφο και πιο πέρα, το όνομά του
Να το κυνηγά, στο πλάγι του μωρόδοξου Ηροστράτου,
Και σε φύλλα λεκιασμένα και γραμμές που καίνε ας γίνη
Ατελείωτα να στράφτουν εμπρηστές ναών κι Ελγίνοι,
Καταδικασμένοι αιώνια στο ίδιο ανάθεμα κι οι δυο τους,
Που ίσως στο στερνό θε νάβρης και τον πιο χειρότερό τους,
Ετσι ας στέκουν, να τους βλέπουν τα μελλούμενα τα χρόνια,
Αγαλμα άσειστο, με βάση μοναχή, την καταφρόνια.
(μετάφραση Στέφανου Μύρτα)

Image Hosted by ImageShack.us
"Τυφλά είναι τα μάτια που δε χύνουν δάκρυα βλέποντας, Ω, Ελλάς αγαπημένη,
τα ιερά σου μάρμαρα να αρπάζονται από βλάσφημα Εγγλέζικα χέρια που έχουν
ξαναπληγώσει την πονεμένη σου καρδιά και αρπάξει τους θεούς σου, τους θεούς
που μισούν το απαίσιο κλίμα της Αγγλίας." Λόρδος Βύρωνας, "Childe Harold"

20.6.09

Ο ΚΑΒΑΦΗΣ ΚΑΙ "ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ"

Image Hosted by ImageShack.us
.
«ΤΑ ΕΛΓΙΝΕΙΑ ΜΑΡΜΑΡΑ»
«Σπουδαίον περιοδικόν της Αγγλίας , «Ο 19ος Αιών», δημοσίευσε την 1ην Μαρτίου άρθρον γραφόμενον «Ο Αστεϊσμός περί των Ελγινείων μαρμάρων».
Οι φιλόμουσοι και φιλάρχαιοι αναγνώσται θα ενθυμώνται το κίνημα όπερ εγένετο τελευταίως εν Αγγλία ίνα αποδοθώσιν εις την Ελλάδα αι αρχαιότητες ας προ 80 ετών ο λόρδος Έλγιν , πρέσβυς της Αγγλίας παρά την Υ.Πύλη , ήπαρσεν - ίνα τας προφυλάξη δήθεν - εκ της Ακροπόλεως.
Ο λόγιος κ. Φρειδερίκος Χάρισσον θερμώς υποστήριξε το κίνημα , έγραψε δε εν τω «19ω Αιώνι» το περίφημόν του άρθρον «Απόδοτε τα Ελγίνεια Μάρμαρα».
Την απάντησιν εις το άρθρον αυτό γράφει ο Διευθυντής του περιοδικού , ισχυριζόμενος ότι ο κ. Χάρισσον πραγματευθείς περί της επιστροφής των Ελγινείων μαρμάρων ηστεϊζετο απλώς , και κατέγινε περί το δοκιμάσαι την διορατικότητα του πνεύματος των συμπολιτών του - εάν τάχα θα ήναι αρκετά έξυπνοι να εννοήσουν την ειρωνείαν του. Άλλως ηθέλησεν επίσης να περιπαίξη την συνήθειαν διαφόρων συγχρόνων ρητόρων οίτινες επινοούσι θέματα της ευφράδειας των , ζητούσι να αποδείξωσι παραδοξολογίας και χιμαίρας.
Ούτω κρίνει ο κ. Τζαίμης Νώουλς , διευθυντής του περιοδικού «Ο 19ος Αιών». Μοι φαίνεται όμως ότι ο παραδοξολογών είναι μάλλον αυτός ή ο κ. Χάρισσον.
Το άρθρον του ουδέ λογικόν είναι, ουδέ γενναίον. Είναι τόσον ξηρόν κατά το ύφος, έχει τοιαύτην πληθώραν πτωχής ή μάλλον, ανόστου ειρωνείας ,ώστε πιστεύω ότι μόνον οι Έλληνες, τους οποίους αφορά αμέσως το ζήτημα, θα έχωσι την υπομονήν να το αναγνώσωσιν ίνα σωθώσιν αι αμαρτίαι των.
Εν τη εξάψει του ο κ. Νώουλς τι δεν λέγει!
Εκθειάζει του Έλγιν την αρπαγήν. Μυκτηρίζει τον Βύρωνα. Σχετίζει την ευτελή υπεξαίρεσιν των μαρμάρων, προς τα ένδοξα τρόπαια του Νέλσωνος. Φρονεί ότι εάν επιστραφώσιν αι αρχαιότητες αύται, πρέπει ν'αποδοθώσιν επίσης η Γιβραλτάρη, η Μελίτη, η Κύπρος, η Ινδική - λησμονών ότι η κατοχή των χωρών εκείνων λογίζεται αναγκαία εις το Αγγλικόν κράτους, ενώ τα Ελγίνεια μάρμαρα εις ουδέν χρησιμεύουσιν άλλο ή εις τον ωραϊσμόν και πλουτισμόν του και άνευ αυτών ωραιοτάτου και πλουσιωτάτου Βρεττανικού Μουσείου. Ψέγει του κ. Χάρισσον την ορθοτάτην παρατήρησιν, ότι το κλίμα του Λονδίνου φθείρει τας γλυφάς των μαρμάρων και εκφράζει τον φόβον μη εάν μετακομισθώσιν εις Αθήνας καταστραφώσιν εν ενδεχόμενη αναφλέξει του Ανατολικού ζητήματος - λησμονών ότι ο φρόνιμος άνθρωπος οφείλει να διορθώνη το ενέστος κακόν πριν φροντίσει περί του μέλλοντος.
Δεν φαίνεται να δίδη πολλήν σπουδαιότητα εις τα δικαιώματα άτινα έχει των μαρμάρων «ο αναμεμιγμένος μικρός πληθυσμός όστις σήμερον κατοικεί επί των ερειπίων της Αρχαίας Ελλάδος» και υποθέτω ευρίσκει τα δικαιώματα του λόρδου Έλγιν και εαυτού μεγαλείτερα. Παρατηρεί ότι, αν ηκολουθείτο η συμβουλή του κ. Χάρισσον και απεδίδοντο αι περί ου ο λόγος αρχαιότητες εις την Ελλάδα, τις οίδεν εάν καμμία εκ των ολιγοβιών κυβερνήσεών της δεν θα τας επώλει αντί εκατομμυρίου λ.στ. εις την Γερμανίαν, ή αντί δύο εις την Αμερικήν ή χειρότερα, εάν δεν θα τας επώλει λιανικώς, εις ένα έκαστον ολίγας.
Ταύτα είναι ύβρις αδικαιολόγητος και εμφαίνουσα πολλήν ελαφρότητα εις την οποίαν η αρμόζουσα απάντησις θα ήτο - Είμεθα Κύριοι να διαθέσωμεν ως θέλομεν τα ημέτερα.
Αλλ' ας διαφωτισθή η άγνοια του ανδρός και ας μάθη ότι μέχρι τούδε αι ελληνικαί κυβερνήσεις, ολιγόβιοι ή μακρόβιοι, επεδείξαντο πολλήν ευλάβειαν και φροντίδα προς τα αρχαία μνημεία, ότι διάφορα μουσεία συνεστάθηκαν εν Ελλάδι, ων η διοίκησις είναι αξιόλογος και ότι εν Αθήναις τα Ελγίνεια μάρμαρα θα τυχώσει της αυτής πίστης διαφυλάξεως και περιποιήσεως οίας και εν Αγγλία. Είναι δε νόστιμος ο κ. Νώουλς όταν μας αφίνει να ίδωμεν και την χρημαιτικήν άποψιν της υποθέσεως. Εις εν μέρος του άρθρου του λέγει, ότι η σημερινή αξία των μαρμάρων υπολογίζεται εις εκατομμύρια, και εις άλλο πάλιν μέρος ομολογεί, ότι δια να τα αποκτήση ο λόρδος Έλγιν εξώδευσε 14.000 λ. Τι καλή δουλειά!
Δεν αναγράφω περισσότερας εκ των παρατηρήσεως του κ. Νώουλς. Είναι της αυτής ποιότητος και αι επίλοποι. Εξ άλλου δεν νομίζω πρέπον να τον θεωρήση τις υπεύθυνον δι' όλα όσα γράφει. Ο ανήρ εις άλλας περιστάσεις απέδεξεν ότι δεν αμοιρεί παιδείας, ορθής κρίσεως, και άλλων φιλολογικών προσόντων. Όθεν τείνω να πιστεύσω ότι πρέπει να αποδοθή το άτακτον της συνθέσεως και των κρίσεών του περί των Ελγινειών μαρμάρων εις την πνευματικήν σύγχυσιν ην τω επήνεγκεν η σκέψις ότι αι πολύτιμοι αύται αρχαιότητες - οι περικαλλείς αδάμαντες της Αττικής - ηδύναντο να ξεφύγουν από το Βλούμσβουρύ του. Το' μισολέγει ο ίδιος μετά βουκολικής απλότητος εν μια περίοδω του άρθρου του - Τι ιδέα (δεν ενθυμούμαι αν ήναι ακριβώς αυταί αι λέξεις του) ενώ έχωμεν τας ωραίας αυτάς αρχαιότητας εδώ και ειμπορεί ο λαός μας να πηγαίνη να τας θαυμάζη όποτε θέλει, τι ιδέα να τας στείλωμεν εις την άλλην άκρην της Ευρώπης!
Εν Αλεξανδρεία της Αιγύπτου, τη 27 Μαρτίου 1891
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

«Νεώτερα περί των Ελγινείων μαρμάρων»
Ο θάνατος των πολιτικών ή διεθνών ζητημάτων είναι η λήθη. Ευτυχώς το ζήτημα περί αποδόσεως των Ελγινείων μαρμάρων εις την Ελλάδα δεν πέπρωται ακόμη να λησμονηθή. Πολύ δε συντείνει εις την αναζωπύρωσιν του ζητήματος η διάστασις εις την οποίαν ήλθαν επ' αυτού δύο διακεκριμένοι λόγιοι Αγγλοι ο κ. Φρειδερίκος Χάρισον και ο Τζαίημς Νώουλς διευθυντής του περιοδικού ο «19ος αιών».
Εν τω Λονδινείω περιοδικώ «η Δεκαπενθήμερος Επιθεώρησιν» ο Χάρισον απήντησεν εις τας κατακρίσεις τας εκτοξευθείσας κατ' αυτού υπό του «19ου αιώνος».
Δεν θα αναγράψω όλα τα επιχειρήματα δι' ων ο κ. Χάρισον υποστηρίζει την θεωρίαν του περί αποδόσεως των μαρμάρων. Εν άρθρω καταχωρησθέντι εν τη «Εθνική» της 30ης Μαρτίου κατέδειξα ήδη την ελαφρότητα των ισχυρισμών του κ. Νώουλς. Θέλω μόνον μεταφράση επεξηγήσεις τινάς ας δίδει ο κ. Χάρισον εν τω νέω του άρθρω.
Λέγει ρητώς ότι δεν καταδικάζει απολύτως τον λόρδον Ελγιν τον υπεξαιρέσαντα τας περί ου ο λόγος αρχαιότητας, εκθέτει όμως 4 λόγους δι ων αποδεικνύεται ότι η κατοχή των μαρμάρων υπό τε του λόρδου Έλγιν πρώτον, και του αγγλικού έθνους δεύτερον, αντίκειται εις τας αρχάς του δικαίου.
«α' Ο λόρδος Έλγιν απέκτησε τα μάρμαρα του Παρθενώνος ουχί από τους Έλληνας, αλλά από τους δυνάστας αυτών Τούρκους.
β' οι Έλληνες εναντιώθησαν καθ' όσον τοις ήτο δυνατόν εις την μετακόμισιν αυτών, και ουδέποτε έπραξάν τι προς βλάβην των.
γ' Οι άνθρωποι του λόρδου Έλγιν αφήρεσαν ό,τι ήθελαν άνευ της ελαχίστης μερίμνης δια το μνημείον όπερ απεγύμνωσαν.
δ' Το βρεταννικόν έθνος απέκτησε τα Ελληνικά μάρμαρα αντί ποσού μηδαμινού». Αλλως παραδέχεται ότι ο λόρδος Έλγιν «πιθανόν εντίμως να εθεώρη ότι έσωζε δια την ανθρωπότητα τα πολύτιμα ταύτα κειμήλια».
Εις εκ των κυρίων ισχυρισμών των εναντιουμένων εις την απόδοσιν των Ελγινείων μαρμάρων είναι ότι δι’ αυτής η Αγγλία θα αναγνωρίση την αρχήν της αποδόσεως των κατά το μάλλον ή ήττον άνευ οριστικής ή ακριβούς νομιμότητος αποκτηθέντων και τότε πρέπει να γυμνωθώσιν αι αρχαιολογικοί συλλογαί της. Αλλά αυτή είναι η συνήθης υπεκφυγή εκείνων οίτινες θέλουσιν ευσχήμως να αποφύγωσιν την εκτέλεσιν γενναίας πράξεως. Φοβούνται τας συνεπείας. Αλλά τέλος πάντων ποίαι είναι αι συνέπειαι αύται; μη είναι υποχρεωμένος τις να φέρη όλα μέχρι υπερβολής; Είναι υποχρεωμένος τις να εξακολουθή εφαρμόζων μιαν αγαθήν αρχήν μέχρις ότου δια της καταχρήσεως καταστή μωρά; Κατά την λογική ταύτην λοιπόν δεν πρέπει ποτέ να ελεή τις πτωχόν διότι αν ήτο να ελεήση όλους τους πτωχούς του κόσμου ήθελε καταντήση χιλιάκις πτωχότερος του πτωχοτέρου; Εξ άλλου η συνέπεια αυτή της γενικής αποδόσεως δεν απορρέει εκ της αποδόσεως των Ελγινείων μαρμάρων. Ο κ. Χάρισον, προς απόδειξην τούτου, επαναλαμβάνει όσα έγραψε πέρυσι επί του αντικειμένου.
Ο κ. Νώουλς, λέγει, δαπανά πολλήν εύκολον ρητορικήν αριθμών διάφορα έργα ελληνικής τέχνης κατεχόμενα υπό της Αγγλίας, και ερωτά εάν πρέπει και αυτά να επιστραφούν. «Βεβαίως όχι! Εποίησα διάκρισιν φανερωτάτην. Έγραψα τα Ελγίνεια μάρμαρα διαφέρουσιν ολοτελώς από όλα τα άλλα αγάλματα. Δεν είναι αγάλματα. Είναι τεμάχια μοναδικού μνημείου, του περιφημοτάτου εν τω κόσμω μνημείου, όπερ είναι το εθνικόν σύμβολον και το παλλάδιον γενναίου λαού και χώρος προσκυνήσεως δια την πολιτισμένην ανθρωπότητα... Εις το ελληνικόν έθνος την σήμερον τα ερείπια της Ακροπόλεως είναι πολύ σπουδαιότερα και ιερώτερα αφ' ό,τι είναι οιονδήποτε άλλο εθνικόν μνημείον εις οιονδήποτε άλλον ναόν. Είναι το εξωτερικόν και ορατόν μνημείον της εθνικής υπάρξεως και αναγεννήσεως... Δεν υπάρχει παράδειγμα εν τω κόσμ όλω ενός έθνους διατηρούντος, ουχί δια κατακτήσεως αλλά δια προσφάτου αγοράς από δυνάστην, τα εθνικά σύμβολα άλλου έθνους. Εάν ο πρέσβυς μας είχεν αγοράση από τον Βίσμαρκ, ότε οι Γερμανοί ήσαν εν Παρισίοις, τους εν Αγίω Διονυσίω τάφους των βασιλέων, τον τάφον του Ναπολέοντος... Πιστεύω ότι κάπως θα ωμιλείτο παραπάνω το πράγμα και ίσως ο κ. Νώουλς δεν θα είχεν όρεξιν να τραγουδή το «Βασίλευε Βρεττανία» επί τόνου τόσον προκλητικού.
Ιδού τι φρονεί περί της ασφαλείας ης απολαύσουσι τα Ελγίνεια μάρμαρα εν Αθήναις:
Η Ακρόπολις είναι άριστα προφυλαγμένη. Δεν είναι ολιγώτερον ασφαλής του Βρετανικού Μουσείου. «Αι Αθήναι την σήμερον είναι καλλιτεχνική σχολή όλων των εθνών, και αφ' ότου ηνεώχθη ο σιδηροδρομος Θεσσαλονίκης - Κωνσταντινουπόλεως έχουσιν όσους επισκέπτας και η Βενετία ή η Φλωρεντία. Είναι επίσης πλησίον της Ευρώπης της κειμένης προς νότον ή προς ανατολάς του Μονάχου όσον και το Λονδίνον. Η ιδέα την οποίαν φαίνεται ότι έχη ο κ. Νώουλς περί των Αθηνών ως μέρος τι απώτατον και άγριον, ομοιάζον το Βαγδάτιον όπου Αλβανοί και μεθυσμένοι ναύται κτυπώνται, όπου οι δρόμοι είναι είδος Πέττικοτ Λαίων και Ουαϊτσάπελ, και όπου κάποτε φθάνει εις μιλόρδος μετά του δραγομάνου του και των σκηνών του, πηγάζει από τα ταξείδια της ενότητός του. Ας ερωτήση κανένα όστις ήτο εκεί τελευταίως και θα απορήση να μάθη ότι αι Αθήναι είναι τώρα μια πόλις επίσης πολιτισμένη, τακτική, ανεπτυγμένη και πλήρης ευφυών επισκεπτών, όσον οιαδήποτε πόλις της Γερμανίας, Ιταλίας ή Γαλλίας. Ως κέντρον αρχαιολογικών σπουδών... αι Αθήναι είναι σχολή πολύ σπουδαιότερα του Λονδίνου».
Εις τας αυθαδείας του κ. Νώουλς περί του Ελληνικού έθνους απαντά ο κ. Χάρισον δια των εξής:
«Αναμφιβόλως οι φανατικοί φιλέλληνες εξέφρασαν ποτέ πολλάς ανοησίας, αλλ' η Ελλάς είναι τώρα ανεγνωρισμένον και ανεξάρτητον έθνος της Ευρώπης. Εάν δε την συγκρίνωμεν προς την Πορτογαλίαν, την Βραζιλίαν, ακόμη και την Τουρκίαν και την Ρωσσίαν, η ευφυία, το βάσιμον και η πρόοδός της ουδόλως είναι άξια περιφρονήσεως... Το Ελληνικό έθνος είναι νέον. Αι δυσκολίαι του είναι μεγάλαι, και η πολιτική του είναι άστατος, ως είναι η πολιτική μεγαλυτέρων εθνών άτινα έτυχον μικροτέρας πείρας. Με όλα ταύτα όμως το να προσφερθώμεθα προς το ελληνικόν έθνος ως προς άτακτα παιδιά τα οποία πρέπει να προσέχωμεν να μην κάμουν ανοησίας ή να μη χαλνούν τα πράγματα, να λέγωμεν ότι δεν δυνάμεθα να τους εμπιστευθώμεν τα ίδια των εθνικά μνημεία, να λέγωμεν ότι ήθελαν τα πωλήση εις την Αμερικήν είναι παράδειγμα βλακώδες και πρόστυχον της αυθαδείας των Τζων Μπουλ».
Εν άλλω μέρει του άρθρου του ο κ. Χάρισσον παρατηρεί μετ' ευχαριστήσεως ότι πολλοί σπουδαίοι άνδρες και σπουδαία φύλλα ενέκριναν την πρότασίν του.
«Η Σημαία» ήτο η πρώτη σπεύσασα εν κυρίω άρθρω να εγκρίνη την πρότασιν και τον άρθρον έκαμεν εντύπωσιν εν Ελλάδι... Υπήρξαν... οι υποστηρίξαντες εκάστην λέξιν μου. Αριστον άρθρον εμφορούμενον υπό του αυτού πνεύματος εφάνη εν τω Daily Graphic, και διάφορα άλλα φύλλα, εν τε Αγγλία και εν τη αλλοδαπή, ενέκριναν την έκκλησίν μου. κ. Ξάου - Λεφέβρ, εν πολυτιμω άρθρω επί της σημερινής Ελλάδος, προσετέθη εις την αυτήν πολιτικήν, και πιστεύω ότι υποστηρίζεται εν αυτή και υπό άλλων μελών της Βουλής... Δύο εντιμότατοι και σπουδαίοι πολιτικοί σύλλογοι, άνευ κομματικής αποχρώσεως απευθύνθησαν προς εμέ με τον σκοπόν να ενεργήσωμεν διάβημα τι εν τη Βουλή ή αλλαχού.
Παρά τας διαβεβαιώσεις ταύτας, δεν πιστεύω η Ελλάς να έχη πολλήν τύχην να επανίδη τας ωραίας γλυφάς του Παρθενώνος. Το κόμμα το οποίον εναντιούται εις την απόδοσιν των Ελγινείων μαρμάρων είναι πολυάριθμον. Οσοι θέτουσι τον εγωισμόν υπεράνω της γενναιότητος ανήκουσι εις το κόμμα εκείνο - οι δε τοιούτοι άνθρωποι είναι πολλοί και εν Αγγλία, ως δυστυχώς είναι πολλοί πανταχού».
Οπως και αν έχη - είτε επιτύχη ο αγών περί αποδόσεως των Ελγινείων μαρμάρων είτε αποτύχη - εις τον Φρειδερίκον Χάρισσον οφείλεται ευγνωμοσύνη και τιμή, ου μόνον εκ μέρους των Ελλήνων, αλλά και εκ μέρους πάντων των ανεπτυγμένων ανθρώπων ως ο προσήκων μισθός των θαρραλέως τα ορθά λεγόντων.
Εφ. «Εθνική»
έτος Β' αριθμ. 117
Εν Αθήναις Δευτέρα
29 Απριλίου 1891
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
.
(cavafis.compupress.gr)
.

Image Hosted by ImageShack.us

NANNA. Η ΝΙΚΗΤΡΙΑ ΤΟΥ FINLAND'S TOP MODEL CYCLE 2

Image Hosted by ImageShack.us
The original 11 contestants on Searching for Finland's Top Model Cycle 2

Image Hosted by ImageShack.us
.
25-year-old openly gay model Nanna Grundfeldt has taken home the title of Finland's next top model on the second season of The Search for Finland's Top Model (Suomen huippumalli), the Finnish version of America's Next Top Model.
Nanna is the first out lesbian model to win one of the over 30 versions of America's Next Top Model around the world (including the original U.S. version, which has never been won by an out lesbian).
.
Image Hosted by ImageShack.us
.
Nanna's sexual orientation was never a secret to viewers, but it became more prominent when she chose the word "homo" (the Finnish word for gay) and "pride" during a photo shoot mid-way through the competition in which the contestants were challenged to embody a word and emotion that best described them. (afterellen.com)

19.6.09

ΜΕΣΑ Σ' ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΑΝ ΚΙ ΕΣΕΝΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Γυναικείες υποθέσεις
Στο νέο της μυθιστόρημα η Αντζελα Δημητρακάκη δίνει φωνή σε μια ομοφυλόφιλη και παρακολουθεί τη διαδρομή της προς την αυτογνωσία
Της Σταυρούλας Παπασπύρου , Ελευθεροτυπία, 14/6/2009
Η γυναικεία ομοφυλοφιλία ελάχιστες φορές απασχόλησε την ελληνική λογοτεχνία ώς τώρα.
Αν εξαιρέσουμε το ρομάντζο «Η ερωμένη της» της μυστηριώδους Ντόρας Ρωζέττη που γράφτηκε το 1929 και αναδείχτηκε από τη φιλόλογο Χριστίνα Ντουνιά τα τελευταία χρόνια (εκδ. Μεταίχμιο), καθώς και το μυθιστόρημα «Μόνο γυναίκες» που υπογράφεται από την επίσης μυστηριώδη Μάρα Σέη (εκδ. Κέδρος, 2001), άλλα δείγματα δεν διαθέταμε.
Να, όμως, που η 41χρονη Αντζελα Δημητρακάκη, συγγραφέας που έκανε αίσθηση στα τέλη της δεκαετίας του '90, αποτυπώνοντας τα ήθη των «παγκοσμιοποιημένων» συνομηλίκων της στην «Ανταρκτική» (εκδ. Οξύ), σπάει την παράδοση. Στο καινούριο της βιβλίο «Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα» (εκδ. Εστία), δανείζεται το προσωπείο μιας τριαντάχρονης λεσβίας και, μέσα από μια φιλόδοξη, μεταμοντέρνα σύνθεση, επιχειρεί να ξεδιπλώσει τη διαδρομή της ηρωίδας της προς την αυτογνωσία, φωτίζοντας από πολλές πλευρές τον εσώτερο εαυτό της.
Η αποκάλυψη
Η πρωταγωνίστρια του «Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα», η Κατίνα Μελά, είναι μια γεννημένη στο Σικάγο Ελληνοαμερικανίδα, και η γνωριμία μαζί της, σε πρώτη φάση, γίνεται μέσα από ένα πλήθος επιστολών. Από τα γράμματα που συντάσσει η ίδια με αποδέκτες συγγενείς και φίλους -κάποια από τα οποία δεν αντέχει να στείλει καν- γίνεται αντιληπτό πως έχει μόλις εγκαταλείψει το διδακτορικό της στο Πρίνστον, πως φλερτάρει με την ιδέα να γράψει ένα μυθιστόρημα, πως έχει πίσω της μια πολύχρονη αλλά οριστικά τελειωμένη ερωτική σχέση με ομόφυλή της, και πως το οικογενειακό της παρελθόν την έχει σημαδέψει βαθιά.
Καρπός δύο ανθρώπων «που μόνο σ' ένα πράγμα συμφωνούσαν, στο ότι δεν ήταν Αμερικανοί», και των οποίων το διαζύγιο μόνο βελούδινο δεν ήταν, η ηρωίδα της Δημητρακάκη πάλλεται από αισθήματα μίσους για τον πατέρα της, ενώ αντίθετα η πρόσφατα χαμένη μητέρα της στοιχειώνει ολόκληρη την ύπαρξή της. Η τελευταία, όπως μαθαίνουμε, ήταν μια ομοφυλόφιλη διανοούμενη με κρυφή ζωή, που μολονότι άργησε να μυήσει την κόρη της στα μυστικά της, ανέπτυξε μια σχέση μαζί της εξαιρετικά δυνατή. Ο βασικός άλλωστε λόγος που η Μελά επιστρέφει στη χώρα καταγωγής της είναι για να σκαλίσει τις ρίζες της μητέρας της.
Η Αθήνα που συνάντησε
Σε πείσμα των συμβουλών του καθηγητή της να καταπιαστεί μ' ένα ακόμη «ελυτοσεφεροκαβαφικό» διδακτορικό, η Μελά έχει ξοδέψει ήδη τέσσερα χρόνια εξερευνώντας την ποίηση ως χώρο έκφρασης της γυναικείας ομοφυλοφιλίας στην Ελλάδα, μέσα από το έργο μιας αινιγματικής ποιητικής φωνής, που φέρει το ψευδώνυμο Θαλασσία Υλη. Μιας εκπροσώπου της φεμινιστικής γενιάς του '60 με κομβικό στοιχείο στο έργο της τη σχέση μητέρας-κόρης, μιας καταξιωμένης ποιήτριας που ως τον ξαφνικό θάνατό της, το 2005, είχε αρνηθεί πεισματικά ν' αποκαλύψει την αληθινή της ταυτότητα.
Χάρη στους συνεχείς υπαινιγμούς της Δημητρακάκη, η υποψία ότι ένας πραγματικός, κι όχι μεταφορικός, ομφάλιος λώρος συνδέει τις παραπάνω γυναίκες, αρχίζει να γιγαντώνεται από νωρίς. Μέχρις ότου, όμως, συμπληρωθεί αυτό το παζλ, που αποτελείται από επιστολές, ημερολογιακές καταγραφές και επιστημονικές ανακοινώσεις, η συγγραφέας της «Αντιθάλασσας» και του «Μανιφέστου της ήττας» έχει όλη την άνεση να μας ξεναγήσει λεπτομερώς στο ταραγμένο παρελθόν και το αθηναϊκό παρόν της ηρωίδας της, σχολιάζοντας εμμέσως την πραγματικότητα που αντίκρισε και η ίδια τη διετία 2006-2007, σ' ένα διάλειμμα από τις ακαδημαϊκές της υποχρεώσεις στη Βρετανία.
Περί διακριτικότητος
Η τεχνολογική καθυστέρηση της Ελλάδας, ο υφέρπων ρατσισμός, η άβυσσος που χωρίζει μια κολωνακιώτικη μπουτίκ από το φωταγωγό μιας μικροαστικής πολυκατοικίας, η αποξένωση των ανθρώπων, το λάιφ στάιλ των τριάντα και κάτι «ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσδιορισμού», που «καπνίζουν, πίνουν, πηδιούνται και νοικιάζουν διαμερίσματα για να μην έχουν σκοτούρες», οι εντάσεις στα πεδία της οικονομίας και της παιδείας, όλα λίγο πολύ βρίσκουν τη θέση τους.
Η σεξουαλική ταυτότητα της Μελά δεν την οδηγεί στη μοναξιά, κάθε άλλο, αλλά γράφοντας στην παλιά της ερωμένη «ήθελα στ' αλήθεια να σε παντρευτώ», έχει συνείδηση πόσο γελοίο ακούγεται αυτό στη γλώσσα μας. «Εδώ όλα βασίζονται στη "διακριτικότητα"», αναγνωρίζει. «Οι λεσβίες σαν κι εμάς, με ξεκάθαρα και ανοιχτά σχέδια για κοινή ζωή σε κοινή θέα δεν υφίστανται. Κρύβονται, ποιος ξέρει...».
Αν το alter ego της Δημητρακάκη καταπιανόταν τελικά μ' ένα μυθιστόρημα «για όλες τις λεσβίες της Αθήνας που είναι γύρω στα τριάντα, που τους αρέσουν οι εκδρομές, που πιστεύουν στον έρωτα και τις ανθρώπινες σχέσεις, που είναι οικονομικά ανεξάρτητες, που ακούνε Blonde Redhead και Feist», θα προέκυπτε κάτι με συνοχή - «ο κύκλος δεν είναι μεγάλος», όπως λέει.
Η ίδια η Δημητρακάκη, πάντως, με το τέταρτο μυθιστόρημά της δεν αποσκοπεί σε μιαν αντίστοιχη κοινωνική καταγραφή. Απ' ό,τι φαίνεται το στοίχημά της ήταν να περιπλανηθεί σε υπαρξιακά βάθη, να στοχαστεί πάνω στο λεσβιακό ψυχισμό και να μπολιάσει το μυθιστορηματικό της κόσμο με το θεωρητικό της υπόβαθρο στη σύγχρονη τέχνη, απευθυνόμενη σ' ένα μάλλον απαιτητικό κοινό

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΕ ΡΙΑΝΤ ΚΑΙ ΑΒΑΝΑ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Μετά τις συλλήψεις 70 Φιλιππινέζων και ενός Υεμενίτη στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας την περασμένη εβδομάδα με την κατηγορία ότι βρέθηκαν σε στάσεις σκανδαλώδεις και ύποπτες σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης, μαθαίνουμε τώρα ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο και 20 Κουβανοί ομοφυλόφιλοι συνελήφθησαν στην περιοχή του Καπιτωλίου στην Αβάνα σε επιχείρηση-σκούπα με μοναδικό κριτήριο ότι έμοιαζαν για ομοφυλόφιλοι.
Μεταξύ αυτών βρισκόταν και ο Amauri Dovodelavilla Torriente, μπλόγκερ γνωστός για την εμπλοκή του στον αγώνα κατά του hiv, ο οποίος γράφει:
Με συνέλαβαν στις 10 το πρωί του Σαββάτου και με άφησαν ελεύθερο το πρωί της Κυριακής. Όταν ρώτησα για τον λόγο της σύλληψης δεν μου απάντησαν. Είναι ταπεινωτικό κι απάνθρωπο να συλλαμβάνεσαι χωρίς λόγο, μόνο και μόνο επειδή είσαι ομοφυλόφιλος και θέλεις να κουβεντιάσεις με φίλους σου σε έναν δημόσιο χώρο.

18.6.09

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ

Image Hosted by ImageShack.us
Almost a third of Laysan albatross couples are female-female pairs that build nests
and rear young together. They are more reproductively successful
than unpaired females. Photograph: Eric VanderWerf/Trends in Ecology & Evolution
.
Same-sex relationships may play an important role in evolution
guardian.co.uk, 17/6/2008
Biologists claim that same-sex relationships help drive the evolution of animals' physiology, life history and social behaviour
Birds do it. Bees probably do it. No one's sure whether educated fleas do it. What they do is have same-sex relationships and, in a new review of published research on the subject, biologists have started to consider what it might mean for the evolution of the animals in question.
Nathan Bailey and Marlene Zuk, biologists at the University of California, Riverside, found that same-sex relationships were a universal phenomenon in the animal kingdom, seen in everything from worms to frogs to birds. "It's clear that same-sex sexual behavior extends far beyond the well-known examples that dominate both the scientific and popular literature: for example bonobos, dolphins, penguins and fruit flies," said Bailey.
Penguins have been known to form long-term same-sex bonds where males will engage in sexual activity. Toads generally don't discriminate between sexes while marine snails all start out male and, when they mate with another male, one of them helpfully changes sex. Dolphins will often touch their genitals together or one male might even mount another and penetrate its blowhole. Bonobos go the furthest in same-sex bonding with regular copulation among males.
But not all relationships should be considered the same. A male fruit fly, for example, may court other males because it lacks a gene that allows it to tell the difference between the sexes. "But that is very different from male bottlenose dolphins, who engage in same-sex interactions to facilitate group bonding, or female Laysan albatross that can remain pair-bonded for life and cooperatively rear young," said Bailey.
Writing in the journal Trends in Ecology & Evolution, the authors said that lots of previous studies had considered how same-sex relationships might have come about but very few studies had considered whether the relationships shape the course of evolution.
"Same-sex behaviors – courtship, mounting or parenting – are traits that may have been shaped by natural selection, a basic mechanism of evolution that occurs over successive generations," Bailey said. "But our review of studies also suggests that these same-sex behaviors might act as selective forces in and of themselves."
In other words same-sex relationships might shape evolution in subtle and important ways for many animals. When bilogists think about selective pressure in evolution, they tend to focus on environmental concerns such as weather, temperature, or geographic features in a particular locality. Social circumstances can also have an impact and Bailey argues that same-sex relationships could "radically change those social circumstances, for example by removing some individuals from the pool of animals available for mating."
In addition, the behaviour can lead to the evolution of defence mechanisms. "For example, male-male copulations in locusts can be costly for the mounted male, and this cost may in turn increase selection pressure for males' tendency to release a chemical called panacetylnitrile, which dissuades other males from mounting them," said Bailey.
Bailey and Zuk are also researching the Laysan albatross, a species in which females form same-sex pairs and rear young together. "Same-sex behavior in this species may not be aberrant, but instead can arise as an alternative reproductive strategy," they said.
Almost a third of Laysan albatross couples are female-female pairs and they are more successful than unpaired females when it comes to rearing chicks.
"Same-sex sexual behaviors are flexibly deployed in a variety of circumstances, for example as alternative reproductive tactics, as cooperative breeding strategies, as facilitators of social bonding or as mediators of intrasexual conflict. Once this flexibility is established, it becomes in and of itself a selective force that can drive selection on other aspects of physiology, life history, social behaviour and even morphology," said Bailey.

ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ, Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΣ. ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΣΕΞ

Image Hosted by ImageShack.us

17.6.09

Η ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Image Hosted by ImageShack.us
.
Στην φωτογραφία που συνοδεύει τη σημερινή ανάρτηση βλέπετε ένα από τα φέιγ βολάν που «άγνωστοι» έριξαν στην Πλατεία Κλαυθμώνος κατά τη διάρκεια του Athens Pride 2007. Επώνυμοι συμπολίτες μας διασύρθηκαν, εξευτελίστηκαν και ταπεινώθηκαν δημοσίως υπό την συνένοχη σιωπή της Επιτροπής της διοργάνωσης.
Εν συνεχεία ακολούθησαν «ιδιωτικές» δηλώσεις και αρθρογραφία μελών του Athens Pride που ενθάρρυναν την ανήθικη αυτή πρακτική μέχρι να φθάσουμε στα όσα συνέβησαν φέτος.*
Κι όλα αυτά με μόνιμη τη στοχοποίηση του Δημάρχου Αθηναίων, επειδή, λένε, δεν δίνει την αιγίδα του Δήμου, στην εκδήλωση που οργανώνει η συγκεκριμένη ομάδα, που κατά δήλωσή της εκπροσωπεί τους Έλληνες ομοφυλόφιλους.
Κι αναρωτιέμαι: Ποιος σοβαρός και υπεύθυνος Δήμαρχος θα έδινε τη στήριξή του σε άτομα που ανέχονται, αν όχι υποθάλπουν, τέτοιες ενέργειες σε βάρος συμπολιτών μας;
Εγώ πάντως, αν ήμουν Δήμαρχος, ομολογώ ότι δεν θα την έδινα.
Κι ενώ ο συγκεκριμένος Δήμαρχος, όπως άλλωστε κι όλοι οι άλλοι ανά την επικράτεια, θα μπορούσε να κατηγορηθεί με αδιάσειστα στοιχεία για την αδιαφορία και τις διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλόφιλων δημοτών του, το θέμα εστιάζεται αποκλειστικά στην «αναγνώριση» της συγκεκριμένης εκδήλωσης.
Το πιο περίεργο(;) όμως είναι ότι όταν ο κ. Κακλαμάνης ήταν Υπουργός Υγείας και χρηματοδοτούσε λοαδ οργανώσεις η μη δημόσια παραδοχή του όποιου σεξουαλικού προσανατολισμού του δεν αποτελούσε πρόβλημα. Όπως άλλωστε συμβαίνει και με τον τωρινό Υπουργό Υγείας, όπου παρά τα προβλήματα, τις παραλείψεις και τις ανεπίτρεπτες διακρίσεις και αποκλεισμούς σε βάρος των λοαδ πολιτών στον τομέα της αρμοδιότητάς του, όσο «πέφτουν» τα χρήματα όλα εμφανίζονται «καλά και άγια».

*Παρεμπιπτόντως, προσέξατε πόσο υποκριτικά στην ιστοσελίδα του Pride το βίντεο του κ. Πανούση, καταδικασμένου στο παρελθόν από τα ελληνικά δικαστήρια για εξύβριση και προσβολή συμπολίτη μας, εμφανίζεται χωρίς το επίμαχο πρώτο μέρος;

16.6.09

"ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ" ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Image Hosted by ImageShack.us
Το outing δεν γίνεται μόνο στην Ουγκάντα...
.
Εδώ και κάποια χρόνια συγκεκριμένοι λοαδ ακτιβιστές δεν παύουν να ψέγουν για "υποκρισία" παράγοντες της δημόσιας ζωής που αρνούνται να αποκαλύψουν τις ερωτικές τους προτιμήσεις (διαβάστε εδώ χαρακτηριστικά αποσπάσματα απόψεων ορισμένων από αυτούς στο περιοδικό "Βαβυλωνία") και ταυτόχρονα οι ίδιοι γυρνούν το βλέμμα από την άλλη υποκριτικά και νίπτουν τας χείρας τους ποντιοπιλατικά όταν στα πλαίσια διοργανώσεων όπως το Athens Pride διάφοροι «ανώνυμοι» αλλά και επώνυμοι φιλοξενούμενοι προχωρούν σε εξευτελιστικό δημόσιο outing συγκεκριμένων συμπολιτών μας.
Για κάποιον περίεργο λόγο, όμως, η οργή τους φαίνεται να καταλαγιάζει και οι αποκαλύψεις να μπαίνουν στο συρτάρι μόλις το συγκεκριμένο δημόσιο πρόσωπο το οποίο στοχοποιούν λάβει αποφάσεις τις οποίες κρίνουν ευνοϊκές για τους ίδιους και τους φορείς που εκπροσωπούν.
Καθώς αυτή η υποκρισία θεωρείται «αγωνιστική», βολικά μένει πάντα στο απυρόβλητο...

Εγώ ωστόσο μένω να αναρωτιέμαι: πόσο αξίζει μια «υπερηφάνεια» που στηρίζεται στην ταπείνωση του άλλου, μια «υπερηφάνεια» με κοστολογημένη την τιμή της στην ούγια;
Και δεν περιμένω απάντηση.

15.6.09

ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ 7

Image Hosted by ImageShack.us
.
Shanghai gay pride: the show goes on
by Julie Desne (AFP, 13-6-2009)
A colourful show of drag queens dressed in Chinese opera costumes was one of the festivities that marked Shanghai's gay pride Saturday, the first in China where homosexuality remains largely hidden.
A "Big Bash" barbecue Saturday -- billed as the highlight of the week-long festival -- went ahead as planned in a bar despite previous last-minute event cancellations by local authorities that marred the "Shanghai Pride."
Drag and fashion shows and a 'hot body' competition took place at Cotton's bar attended by at least 500 people, in a garden that was hidden from view by a rainbow banner covering the surrounding fence.
Later Saturday night, two fake gay marriages were to take place before people were ferried onto buses to go to an afterparty at a bar on Shanghai's famous Bund promenade.
"We would have liked the whole week to go without cancellations, but today everything has happened as we wanted it to, so we're happy," said Kenneth Tan, spokesman for organisers Shanghai LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual or Transgender).
Events for "Shanghai Pride" have been organised at private venues without a public parade -- in stark contrast to similar events elsewhere in the world -- to avoid attracting unwanted official attention.
But still, city authorities forced the cancellation of a film screening and a play during the festival, and the two venues hosting the "Big Bash" events Saturday had received calls from officials, according to Tan.
He said police had come to Cotton's Saturday where expatriates and Chinese people mingled but soon left.
Liu Yang, a 27-year-old Chinese homosexual who was enjoying the shows Saturday, said he was amazed by the festival.
"I've never been abroad, and I have really wondered how such an event could take place so smoothly -- I'm really nicely surprised," he said.
"When I heard about the cancellations, I was saddened but not surprised as the government wants to avoid problems at all costs and doesn't like gatherings."
This week, Kathleen's Five restaurant was forced to cancel a planned screening of a lesbian-themed film after local officials said it was not authorised to screen movies, according to Tan.
Authorities also forced the cancellation of a play that was to be performed at a local photo gallery on Friday night.
The state-run China Daily newspaper said Friday: "The cancellation of film screenings might have been to do with the film's content and China's rules on public advertisements."
Tan said uniformed police officers had also entered a venue hosting a gay literary event on Tuesday evening.
"Nothing happened but if you're in the audience and you see policemen arrive, it's really intimidating," he said.
A 'Queer Olympiad' that will include swimming and badminton competitions is planned for Sunday, the final day of the festival.
Homosexuality has long been a sensitive subject in China with gay sex decriminalised only in 1997, while homosexual behaviour was officially viewed as a mental disorder until 2001.
Nevertheless, Shanghai -- a vibrant metropolis of around 20 million -- is more tolerant of its gay community than most Chinese cities, with bars that attract an exclusively gay clientele.
The China Daily estimates there are 30 million homosexuals in China, less than three percent of the population.
.
Image Hosted by ImageShack.us
People go about their business in the Chinese city Shanghai's old town. A colourful show of drag queens
dressed in Chinese opera costumes was one of the festivities that marked Shanghai's gay pride,
the first in China where homosexuality remains largely hidden.
Image Hosted by ImageShack.us
A bartender and a patron on a quiet night at a Beijing gay bar. A colourful show of drag queens
dressed in Chinese opera costumes was one of the festivities that marked Shanghai's gay
pride, the first in China where homosexuality remains largely hidden.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ. ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

Image Hosted by ImageShack.us
23/10/1925 – 15/6/1994
.
Η επικινδυνότητα του έρωτα –το πιο σπουδαίο ίσως συστατικό του- είναι στο δόσιμο, στο χαμό. Επικινδυνότητα δεν είναι να βρεθείς σφαγμένος ένα πρωί αλλά το να διαλύσεις τα όρια του εγωισμού σου χωρίς να ξέρεις το σημείο που θα φτάσεις. Δεν έχει αυτό σχέση με το αν κινδυνεύεις σε ύποπτες συνοικίες.
.
Image Hosted by ImageShack.us
.
Κατά κανέναν τρόπο δεν θα δεχτώ τη μουσική κρίση ενός ζωώδους νέου κι ας με ελκύει σεξουαλικά. Οι νέοι που μ’ ενδιαφέρουν είναι αυτοί που μ’ ανακαλύπτουν. Όπως κι εγώ, νεαρός, μες στην αγέλη της ηλικίας μου ανακάλυπτα τους δασκάλους μου, έτσι θάθελα να με βρουν οι νέοι σήμερα. Μόνο μέσα από μια τέτοια παιδευτική σχέση ανάμεσα στους παλιούς και τους νέους επιλέκτους, προχωράει η ποίηση μέσα σ’ αυτή την πόλη.

Μάνος Χατζιδάκις

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος: αντίο παλιέ κόσμε (Δρομέας, 1999)

14.6.09

ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ 6

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Athens Pride 2009

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Rome Pride 2009

Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us Image Hosted by ImageShack.us
Image Hosted by ImageShack.us
Tel Aviv Pride 2009