10.7.17

ΑΛΛΑΓΗ ΦΥΛΟΥ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΙΤΗΣΗ. ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΟΔΙ;

Κατατίθεται το νομοσχέδιο: Αλλαγή φύλου με μια απλή αίτηση
topontiki.gr, 9/7/2017 
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου που θα επιτρέπει στα διεμφυλικά άτομα (trans) να προχωρούν σε διόρθωση του φύλου τους μέσα σε λίγα λεπτά με μια απλή αίτηση, χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου ή πραγματογνωμοσύνη ψυχιάτρου και μάλιστα από την ηλικία των 17 ετών, παίρνει τον δρόμο προς τη Βουλή για ψήφιση, μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας διαβούλευσης.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, δίνεται το δικαίωμα στο άτομο να προσδιορίζει το φύλο του όχι μόνο με βάση τα χαρακτηριστικά του, δηλαδή χρωμοσωμικά, γονιδιακά και ανατομικά χαρακτηριστικά του προσώπου, τα αναπαραγωγικά όργανα, την ανάπτυξη στήθους ή τριχοφυΐας, αλλά και με βάση τον εσωτερικό και προσωπικό τρόπο με τον οποίο το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα από το πώς καταχωρήθηκε κατά τη γέννησή του.
Οπως σημειώνεται χαρακτηριστικά:  «Για τη διόρθωση του καταχωρημένου φύλου δεν απαιτείται να βεβαιώνεται ότι το πρόσωπο έχει υποβληθεί σε οποιαδήποτε προηγούμενη ιατρική επέμβαση. Δεν απαιτείται επίσης η οποιαδήποτε προηγούμενη εξέταση ή ιατρική αγωγή που σχετίζεται με τη σωματική ή ψυχική του υγεία».
Το ενδιαφερόμενο άτομο θα υποβάλει μία αίτηση στην οποία θα δηλώνει το επιθυμητό φύλο, το κύριο όνομα που επιλέγει και το προσαρμοσμένο σχετικά επώνυμο. Στη συνέχεια θα παρουσιάζεται αυτοπροσώπως ενώπιον του δικαστηρίου, η δήλωση θα γίνεται σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα, ενώ η δικαστική απόφαση θα καταχωρείται στο ληξιαρχείο με απόλυτη μυστικότητα της μεταβολής.  Στη νέα ληξιαρχική πράξη γέννησης δεν επιτρέπεται η αναφορά ότι μεσολάβησε διόρθωση του φύλου. Με βάση τη διορθωμένη ληξιαρχική πράξη, οι δημόσιες υπηρεσίες θα εκδίδουν νέα έγγραφα, όπως π.χ. ταυτότητα, και θα προχωρούν στην ανάλογη τροποποίηση σε μητρώα ή καταλόγους, εκλογικούς κ.λπ.
Τα προβλήματα που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν από το εν λόγω νομοσχέδιο έχουν να κάνουν με όσους θα χρησιμοποιήσουν τις διατάξεις του προκειμένου να διαφύγουν της σύλληψης σε περίπτωση αναζήτησής τους από τις αρμόδιες αρχές, αν εκδοθεί κάποια καταδικαστική απόφαση ή κάποιο ένταλμα σύλληψης εις βάρος τους, αλλά και όσους επιχειρήσουν να κάνουν χρήση για να αποφύγουν τη στράτευση. Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει κάποια πρόβλεψη γι’ αυτές τις περιπτώσεις.
Έντονη είναι η αντίδραση από την πλευρά της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Βιοηθικής, μπορεί να μην επιτρέπει στον έγγαμο να κάνει χρήση του νόμου, ωστόσο δεν απαγορεύεται να συνάψει γάμο ο άγαμος εάν διορθώσει το φύλο του.
«Αυτό οδηγεί στην ουσία στη σύναψη γάμου μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου, δηλαδή στην καταστρατήγηση των προϋποθέσεων του γάμου».

ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ ΕΡΗΜΗΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ. ΤΟ ΦΥΛΟ ΩΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΛΕΜΟΣ

Are gender feminists and transgender activists undermining science?
Debra W. Soh (latimes.com,  2/2017)
Los Angeles Times
Students pass by a gender neutral bathroom at Santee High School in May of 2016.
In the world of radical identity politics, two groups with very different philosophies have been ignoring science in the name of advancing equality: gender feminists and transgender activists.
Gender feminists — who are distinct from traditional equity feminists — refuse to acknowledge the role of evolution in shaping the human brain, and instead promote the idea that sex differences are caused by a socialization process that begins at birth. Gender, according to them, is a construct; we are born as blank slates and it is parents and society at large that produce the differences we see between women and men in adulthood.
The idea that our brains are identical sounds lovely, but the scientific evidence suggests otherwise. Many studies, for instance, have documented the masculinizing effects of prenatal testosterone on the developing brain. And a recent study in the journal Nature’s Scientific Reports showed that testosterone exposure alters the programming of neural stem cells responsible for brain growth and sex differences.
Gender feminists often point to a single study, published in 2015, which claimed it isn’t possible to tell apart male and female brains. But when a group of researchers reanalyzed the underlying data, they found that brains could be correctly identified as female or male with 69% to 77% accuracy. In another study, published in 2016, researchers used a larger sample in conjunction with higher-resolution neuroimaging and were able to successfully classify a brain by its sex 93% of the time.
Even if male and female brains were identical structurally, this would fail to say anything about differences in brain functionality. Indeed, studies have shown sex differences across a wide variety of cognitive domains, including verbal fluency (the ability to generate many different words starting with a given letter) and mental rotation (the ability to rotate three-dimensional shapes in the mind). In one study using functional MRI, women outperformed men on the former, while men outperformed women on the latter.
In my experience, proponents touting the “blank slate” view are willing to agree, in private conversations, that neurological sex differences do exist, but they fear that acknowledging as much publicly will justify female oppression. This is backward. As it stands, female-typical traits are seen as inferior and less worthy of respect. This is the real issue the movement fails to address: Nobody wants to be female-typical, not even women.
Distortion of science hinders progress. When gender feminists start refuting basic biology, people stop listening, and the larger point about equality is lost.
Unlike gender feminists, transgender activists firmly believe that gender is a biological, rather than social, reality — but of course they don’t believe that it’s necessarily tied to sex at birth. They also believe that gender identity is quite stable early on, warranting a transition not only for transgender adults, but also young children who say they were born in the wrong body.
From a scientific perspective, they’re partially right: Gender identity is fixed, but only in adults; the same can’t be said for children, whose gender identity is flexible and doesn’t become stable until puberty.
Currently available research literature — including four studies published in the last nine years — suggests that 61% to 88% of gender dysphoric children will desist and grow up to be gay adults. (Or, in my case, a straight adult). They won’t continue to identify as the opposite sex in adulthood. In one study of 139 gender dysphoric boys, 122 (88%) of the boys desisted.
While transitioning can be beneficial for transgender adults, it therefore doesn’t make sense to treat trans children in the same way.
Nevertheless, transgender activists and their allies have branded desistance as a “myth,” and those who suggest otherwise are called bigots or, dismissively, trolls. It’s not hard to understand why. The idea that some gender dysphoric people may grow up to be comfortable in their birth sex is interpreted as a threat to the community. Acknowledging that reality may seem like a slippery slope to denying the need for gender reassignment surgery even in adults.
But ignoring the science around desistance has serious consequences; it means some transgender children will needlessly undergo biomedical interventions, such as hormone treatments. Even detransitioning from a purely social transition can be a difficult process for a child. In one 2011 study of 25 gender dysphoric children, 11 desisted. Of the desisters, two had socially transitioned and regretted it. They struggled to return to their birth sex in part because of fear of teasing from their classmates, and they did not dare to make the change until they enrolled in high school.
Both the gender feminist and transgender movements are operating with good intentions — namely, the desire to obtain the dignity women and transgender people rightly deserve. But it’s never a good idea to dismiss scientific nuances in the name of a compelling argument or an honorable cause. We must allow science to speak for itself.


Debra W. Soh is a sex writer and sexual neuroscientist at York University in Toronto. Follow her on Twitter: @debra_soh

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ - 10/7/2017




9.7.17

ΟΙ "ΔΥΟ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΠΟΜΠΗΙΑΣ" ΕΙΝΑΙ ΖΕΥΓΑΡΙ ΕΡΑΣΤΩΝ;

Οι δυο κόρες της Πομπηίας είναι άντρες και πιθανότατα εραστές σύμφωνα με τους επιστήμονες Όταν η σκόνη και η τέφρα κάλυψαν την πόλη της Πομπηίας πριν από περίπου 2.000 χρόνια, βρέθηκαν δυο καταδικασμένοι κάτοικοι να κρατούν ο ένας το χέρι του άλλου στις τελευταίες τους στιγμές. 
Παγιδευμένοι σε μια αιώνια αγκαλιά, έγιναν γνωστοί ως οι «κόρες της Πομπηίας», αλλά τώρα μια αξονική τομογραφία και εξετάσεις DNA στα σώματα, αποκάλυψαν ότι πρόκειται για δυο αντρικές φιγούρες. 
Παρόλο που η πραγματική φύση της σχέσης τους δεν μπορεί να είναι γνωστή, οι αναλύσεις έδειξαν ότι σίγουρα δεν ήταν συγγενείς και οι ερευνητές πιθανολογούν ότι ήταν εραστές. 
Από το 2015, οι ερευνητές προσπαθούν να μάθουν περισσότερα γι’ αυτούς και για άλλα 86 θύματα της έκρηξης του Βεζούβιου. Η πιο πρόσφατη ανακάλυψή τους, ήταν αυτή για τις «κόρες της Πομπηίας». 
«Η Πομπηία δεν σταματάει ποτέ να με εκπλήσσει. Πάντα πιστεύαμε ότι ήταν μια αγκαλιά ανάμεσα σε δυο γυναίκες. Αλλά η αξονική τομογραφία και οι εξετάσεις DNA, έδειξαν ότι είναι άντρες», ανέφερε ο αρχαιολόγος Μάσιμο Οσάνα. 
Σε μια πρόσφατη προσπάθεια, οι ερευνητές έκαναν εκτεταμένες δοκιμές στα οστά και τα κόκαλα των θυμάτων και αυτά οδήγησαν στην απίστευτη ανακάλυψη. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι οι άντρες ήταν μεταξύ 18 και 20 ετών, αν και ο τελευταίος μπορεί να ήταν μεγαλύτερος. Τα σώματα των αντρών ήταν τοποθετημένα έτσι ώστε το κεφάλι του ενός να ακουμπάει στο στήθος του άλλου. 
 «Όταν έγινε αυτή η ανακάλυψη, ότι δεν ήταν δυο κορίτσια, ορισμένοι μελετητές υποστήριξαν ότι υπήρχε κάποιου είδους συναισθηματικό δέσιμο ανάμεσα στα θύματα, αλλά μιλάμε για υποθέσεις που δεν μπορούν ποτέ να επιβεβαιωθούν. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι δεν ήταν συγγενείς, ούτε αδέλφια, ούτε πατέρας με γιο», ανέφερε ο επικεφαλής της έρευνας Στέφανο Βανακόρε. (tilestora.gr)

8.7.17

21 ΟΡΓΑΣΜΟΙ ΤΟΝ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

21 οργασμοί τον μήνα: Η «σκληρή ασπίδα» απέναντι στον καρκίνο του προστάτη
skai.gr, 6/7/2017

Ο προστάτης είναι ένας από τους πιο ευπαθείς αδένες και, μετά τα 50, πολλοί άνδρες εμφανίζουν άλλοτε ήπιες και άλλοτε πιο σοβαρές διαταραχές.

Παραδείγματος χάριν, όταν ο αδένας διογκώνεται, προκαλεί προβλήματα συχνοουρίας και πόνους στην βουβωνική περιοχή ενώ δεν τυχαίο πως, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ο καρκίνος του προστάτη είναι ο τρίτος πιο συχνός καρκίνος στους ενήλικους άνδρες.
Τα «αμείλικτα στατιστικά» ανησυχούν όσους ανήκουν στις πιο ευπαθείς ηλικιακές κατηγορίες, που συχνά αναρωτιούνται τι μπορούν να κάνουν για να προλάβουν τα χειρότερα πριν αναγκαστούν να τα αντιμετωπίσουν. 
Η ισορροπημένη διατροφή, η συχνή άσκηση και τα τακτικά τσεκ απ, θεωρούνταν ως σήμερα οι πιο αποτελεσματικές πρακτικές για έναν υγιή προστάτη. Ωστόσο οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Χάρβαρντανακάλυψαν μία πολύ διασκεδαστική και εξίσου αποτελεσματική συνήθεια που «ατσαλώνει» τον αδένα του σπέρματος.
Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό «Ευρωπαϊκή Ουρολογία», η συχνή σεξουαλική δραστηριότητα - είτε συντροφική, είτε μοναχική- μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη. 
Στην πρόσφατη έρευνα του Χάρβαρντ συμμετείχαν περισσότεροι από 32.000 άνδρες και τα αποτελέσματα της είναι κατηγορηματικά: όσο πιο συχνά εκσπερματώνει ένας άνδρας, τόσο πιο απίθανο είναι να εμφανίσει κακοήθη όγκο στον προστάτη του. 
Όπως σχολιάζουν χαρακτηριστικά οι ερευνητές «αυτή η μεγάλης κλίμακας μελέτη παρέχει τα πλέον ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία, για τον ευεργετικό ρόλο της εκσπερμάτωσης στην προστασία από τον καρκίνο».
Χρησιμοποιώντας την τεράστια βάση δεδομένων, οι γιατροί πήγαν κατέληξαν και στον στατιστικά «χρυσό» αριθμό μηνιαίων οργασμών: 21 φορές τον μήνα αρκούν για να «ατσαλώσετε» τον ευαίσθητο και συχνά ευπαθή αδένα σας. 
Η συσχέτιση του οργασμού με την προστασία νεοπλασίας είναι «αναμφισβήτητη» σχολιάζουν οι ερευνητές, αφού όσοι εκσπερματώνουν τουλάχιστον 21 φορές τον μήνα, εμφανίζουν 33% λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν, συγκριτικά με εκείνους που εκσπερματώνουν λιγότερες από 20 φορές (ή και καμία φορά) μέσα στον μήνα. 
Όπως όμως υπογραμμίζουν οι γιατροί, ο οργασμός δεν πρόκειται να σώσει τον προστάτη όταν συντρέχουν άλλοι ενοχοποιητικοί παράγοντες: η κληρονομικότητα, η κακή διατροφή με κορεσμένα λιπαρά, το κάπνισμα και η παχυσαρκία είναι συχνά οι «υπαίτιοι» για τον καρκίνο του προστάτη, και οι ανδρολόγοι συνιστούν, εκτός από την εντατικοποίηση των οργασμών και την αποχή από τις προφανείς κακές συνήθειες.

7.7.17

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΑΥΝΑΝΙΖΟΜΕΝΟ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ ΠΟΜΠΗΙΑΣ"

Η αλήθεια πίσω από το viral tweet του... «αυνανιζόμενου άνδρα της Πομπηίας»
Νάνσυ Κουλούρα  (protothema.gr, 05/07/2017)
Η ανάρτηση ταξίδεψε σαν ... ιός σε όλο τον κόσμο και προκαλώντας έναν χείμαρρο από ξεκαρδιστικα σχόλια.
Στον σημερινό κόσμο της παντοδυναμίας των social media, ένα πετυχημένο και αστείο tweet μπορεί πραγματικά να «σπάσει» το διαδίκτυο,  ταξιδεύοντας σαν... ιός σε όλο τον κόσμο και προκαλώντας έναν χείμαρρο από ξεκαρδιστικα σχόλια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το viral tweet της χρήστη @PersianRose1, που πήρε μια φωτογραφία ενός θύματος από την καταστροφή της Πομπηίας, με κάπως... αμφιλεγόμενη στάση σώματος (την οποία είχε δημοσιεύσει πρόσφατα ένα αρχαιολογικό site) και τη συνόδεψε με την εξής λεζάντα: «Αυνανιζόμενος άνδρας, Πομπηία, 79 μ.Χ.
Το ομολογουμένως αστείο tweet έχει ξεπεράσει μέσα σε λίγα 24ωρα τις 30 χιλιάδες κοινοποιήσεις και έχει συγκεντρώσει σχεδόν 60.000 likes, με πολλούς να σπεύδουν να διατυπώσουν στα σχόλια τη δική τους εκδοχή για το τι συνέβη στον άτυχο αυτό τύπο κατά την έκρηξη του Βεζούβιου.
Το βασικό ερώτημα που απασχόλησε τους σχολιαστές ήταν εάν ο θάνατος τον βρήκε αιφνιδιαστικά, ή εάν ο... αυνανισμός του ήταν η απόλυτη επαναστατική πράξη απέναντι στον επικείμενο χαμό του.
Αν και οι απαντήσεις σε αυτό το φλέγον ερώτημα είναι πολλές και... ξεκαρδιστικές, η αλήθεια είναι πολύ πιο απογοητευτική.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο Daily Dot, που επικαλείται έναν ειδικό στα ηφαίστεια, η στάση του «αυνανιζόμενου άνδρα της Πομπηίας», δεν είχε καμία σχέση με την δραστηριότητα που έκανε λίγο πριν πεθάνει. «Το άτομο στη φωτογραφία είναι ένας ενήλικος, που σκοτώθηκε από το πυροκλαστικό κύμα (ένα σύννεφο καυτού αέρα και στάχτης που σκότωσε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού που ζούσε γύρω από το Βεζούβιο) με αποτέλεσμα τα χέρια του να βρεθούν αντανακλαστικά μπροστά από τα χέρια του και οι παλάμες του να σφίξουν σε γροθιές. Το ίδιο ισχύει και για τα πόδια του που πήραν αυτή τη στάση», είπε ο ειδικός.


ΒΡΑΖΙΛΙΑ. ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΑΠΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΟΜΑΔΙΚΟ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΣΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ


6.7.17

CHRIS LOPEZ


 Chris Lopez


ΣΑΚΗΣ, Ο ΓΚΕΪ ΥΔΡΑΥΛΙΚΟΣ

Σάκης ο gay υδραυλικός
gossip-tv.gr, 6/7/2017

Έναν διαφορετικό ρόλο θα υποδυθεί στην καινούργια σειρά με τίτλο «Αγάπη» ο ταλαντούχος κωμικός ηθοποιός Θανάσης Τσαλταμπάσης. Ο ηθοποιός θα παίξει ένα gay υδραυλικό. Κεντρικές πρωταγωνίστριες στη σειρά ακούγεται ότι θα είναι η Βίκυ Σταυροπούλου και η Μαρία Καβογιάννη.

ΟΡΓΙΑ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ


Η αστυνομία του Βατικανού έκανε έφοδο σε ένα ομοφυλοφιλικό σεξουαλικό πάρτι με ναρκωτικά στο διαμέρισμα του βοηθού ενός από τους βασικούς συμβούλους του Πάπα Φραγκίσκου, σύμφωνα με μια νέα εκρηκτική έκθεση.
Ο Άγιος Πατέρας είναι “εξοργισμένος”, αφού το σπίτι, στο οποίο κατοικεί ο γραμματέας του Καρδινάλιου Francesco Coccopalmerio ο 50χρονος μονσινιόρ Λουίτζι Καπότσι, που είναι ο προσωπικός σύμβουλος για τα νομικά κείμενα του Πάπα, ανήκει στο Συνέδριο του Βατικανού για το Δόγμα της Πίστης, το οποίο είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής κακοποίησης, αναφέρει η Ιταλική εφημερίδα Il Fatto Quotidiano.
Η αστυνομία κινητοποιήθηκε μετά από παράπονα που έκαναν κάποιοι γείτονες, λόγω έντονης φασαρίας. Οι αστυνομικοί, όπως έγινε γνωστό, «διέκοψαν» τον Καπότσι την ώρα που συμμετείχε σε ομοφυλοφιλικό όργιο, έχοντας καταναλώσει ποσότητα ναρκωτικών. Αργότερα αποδείχθηκε ότι χρησιμοποιούσε πολυτελές όχημα με πινακίδες του Βατικανού για να μεταφέρει τα ναρκωτικά στο διαμέρισμα, χωρίς να τον σταματήσει η αστυνομία. Η είδηση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς ανάλογα οχήματα χορηγούνται μόνο σε ανώτερους ιεράρχες. Ο 50χρονος οδηγήθηκε στην ιδιωτική κλινική «Πίος 13ος», όπου του χορηγήθηκαν φάρμακα για να σταματήσει η δράση των ναρκωτικών, και ακολούθως τον έστειλαν σε απομόνωση σε μοναστήρι. Τώρα βρίσκεται στο Νοσοκομείο Τζεμέλι της Ρώμης, όπου ακολουθεί πρόγραμμα απεξάρτησης.



5.7.17

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΓΚΑΛΛΗΣ


The Alexandria of Dimosthenis Gallis: 
Synchronization with Eternity




ΜΕΤΑ-ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ!


Monty Python's The Meaning of Life

To πρώτο μωρό που χαρακτηρίζεται ως «απροσδιόριστου φύλου», βάσει απαίτησης του γονιού, γεννήθηκε τον Καναδά
huffingtonpost.gr, 4/7/2017
Το πρώτο παιδί που αν και μετρά πλέον οκτώ μήνες ζωής δεν έχει φύλο, γεννήθηκε στον Καναδά. Το μωρό φυσικά έχει γεννητικά όργανα αλλά πιθανότατα για πρώτη φορά, παγκοσμίως στην κάρτα υγείας του - το μοναδικό μέχρι στιγμής επίσημο έγγραφο που πιστοποιεί την ύπαρξή του- δε υπάρχει αναφορά στο φύλο. Συγκεκριμένα στην κάρτα υγείας του βρέφους υπάρχει μόνο το γράμμα «U», το αρχικό γράμμα για τις λέξεις λέξεις «undetermined» ή «unassigned» δηλαδή «απροσδιόριστο» ή «μη καθορισμένο».
Αιτία η άρνηση του γονιού, Kori Doty, ο οποίος είναι trangender αλλά παράλληλα αρνείται να χαρακτηριστεί ως άνδρας ή γυναίκα (χρησιμοποιείται για τον ίδιο και το παιδί η αντωνυμία «they» που στα ελληνικά μεταφράζεται ως «εμείς») και θέλει το παιδί του να ανακαλύψει μόνο του το φύλο του καθώς θα μεγαλώνει αντί να φορτωθεί μια «ταμπέλα» από τη γέννησή του.
Ο γονιός γέννησε το μωρό που φέρει το όνομα Searyl Atli τον περασμένο Νοέμβριο στο σπίτι ενός φίλου στη Βρετανική Κολούμπια και μέχρι σήμερα υποστηρίζει σθεναρά πως η οπτική παρατήρηση των γεννητικών οργάνων του βρέφους δεν επαρκεί για τον προσδιορισμό του φύλου και πολύ περισσότερο για να προσδιοριστεί το φύλο με το οποίο θα ταυτιστεί στην μετέπειτα ζωή του.
Γι αυτό και δεν επιθυμεί να υπάρχει καμία αναφορά στο φύλο του παιδιού σε κανένα αρχείο και επίσημο έγγραφο. Όπως εξηγεί, μεγαλώνει το παιδί «αναγνωρίζοντάς» το ως μωρό μέχρι να φτάσει σε μια ηλικία που θα έχει καλύτερη αίσθηση του εαυτού του και έλεγχο του λεξιλογίου. «Προσπαθώ να του δίνω όλη μου την αγάπη και την υποστήριξη για να γίνει ένα ολοκληρωμένο άτομο, πέρα από τους περιορισμούς που φέρνουν τα “κουτάκια” αγόρι-κορίτσι» είπε, στο CBC.
Ο γονιός είναι μέλος του Gender-Free ID Coalition, υποστηρίζει πως πολλά άτομα που δεν αισθάνονται διαφορετικά απ' τον χαρακτηρισμό που τους έχει αποδοθεί κατά τη γέννησή τους αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα όταν μεγαλώνοντας θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τα επίσημα έγγραφα που έχουν εκδοθεί.
«Όταν γεννήθηκα οι γιατροί είδαν τα γεννητικά μου όργανα και υπέθεσαν ποιος θα είμαι στο μέλλον και αυτές τους οι υποθέσεις τους με ακολούθησαν την ταυτότητα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μου...Αυτές οι υποθέσεις ήταν λανθασμένες και αναγκάστικα να κάνω πάρα πολλές αλλαγές από τότε».
Στην περίπτωση του παιδιού, Searyl Atli, ο γονιός ανέφερε πως οι αρχές αρνήθηκαν να εκδώσουν πιστοποιητικό γέννησης χωρίς να υπάρχει αναφορά στο φύλο και τώρα ο γονιός αποφάσισε να ακολουθήσει τη δικαστική οδό.
Η δικηγόρος της οικογένειας, barbara findlay (η οποία δεν θέλει τα πρώτα γράμματα του ονόματος και του επωνυμου της να γράφονται με κεφαλαίο) είπε στο Global News: «Ο προσδιορισμός του φύλου στον πολιτισμό μας, γίνεται όταν κάποιο μέλος του ιατρικού προσωπικού σηκώνει τα πόδια (σ.σ. του μωρού) και κοιτά τα γεννητικά του όργανα. Αλλά γνωρίζουμε ότι το φύλο του μωρού δεν αναπτύσσεται παρά αρκετά χρόνια μετά τη γέννησή του».
Τα καναδικά ΜΜΕ αναφέρουν πως κάρτα υγείας του συγκεκριμένου μωρού είναι πιθανότητα η πρώτη που εκδίδεται σε παγκόσμιο επίπεδο χωρίς να υπάρχει αναφορά στο φύλο.

*****

Νηπιαγωγείο της Στοκχόλμης δεν ξεχωρίζει τα παιδιά σε αγόρια και κορίτσια
John Taglabue (tanea.gr/New York Times, 2012)
Υπάρχει ένα νηπιαγωγείο στην παλιά πόλη της Στοκχόλμης όπου οι νηπιαγωγοί αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις προσωπικές αντωνυμίες. Αντί «αυτός» ή «αυτή», οι εκπαιδευτικοί αποκαλούν στους 115 μικρούς μαθητές «παιδιά». Οποιεσδήποτε αρσενικές ή θηλυκές αναφορές αποτελούν ταμπού. Γι' αυτό προτιμάται η «ουδέτερη αντωνυμία» hen, λέξη που απουσιάζει από το λεξιλόγιο των περισσότερων Σουηδών αλλά χρησιμοποιείται ευρέως σε αρκετούς κύκλους ομοφυλοφίλων και φεμινιστών.
Στη μικρή βιβλιοθήκη του νηπιαγωγείου τα κλασικά παραμύθια με τα αρσενικά και τα θηλυκά στερεότυπα, όπως η Σταχτοπούτα, είναι πολύ λίγα. Υπάρχουν απεναντίας πολλές ιστορίες για ανύπαντρους γονείς, υιοθετημένα παιδιά ή ζευγάρια του ιδίου φύλου. Τα κορίτσια δεν είναι υποχρεωμένα να παίζουν με κουζινικά. Ούτε τα λέγκο θεωρούνται αποκλειστικά αγορίστικα παιχνίδια. Οταν χτυπήσει κάποιο αγόρι, οι νηπιαγωγοί έχουν διδαχθεί να δείχνουν την ίδια τρυφερότητα που θα έδειχναν αν ήταν ένα κορίτσι στη θέση του. Οι κούκλες είναι ένα παιχνίδι για όλους, και ορισμένες είναι μαύρες.
Οσο γνωστή είναι η Σουηδία για το ΙΚΕΑ και τα κεφτεδάκια της, άλλο τόσο είναι και για τις θέσεις της περί ισότητας. Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο δημόσιο ίδρυμα προσχολικής αγωγής, το Nicolaigarden, αποτελεί ίσως το πιο καταναγκαστικό παράδειγμα των προσπαθειών της χώρας να σβήσει τις φυλετικές γραμμές και, θεωρητικά, να θεμελιώσει ίσες ευκαιρίες για άνδρες και γυναίκες. Αυτό που διδάσκονται τα παιδιά, λέει η Μαλίν Εγκλεσον, υπάλληλος σε γκαλερί που στέλνει στο νηπιαγωγείο την 15 μηνών κόρη της Χάνα, «είναι ότι τα κορίτσια κλαίνε, αλλά και τα αγόρια επίσης».
Το εκπαιδευτικό μοντέλο του Nicolaigarden θεωρείται ήδη πολύ επιτυχημένο∙ τόσο ώστε να παροτρύνει τρεις εκπαιδευτικούς του να ανοίξουν ένα παράρτημα, το οποίο σήμερα έχει 40 μαθητές.
Αυτό που στην πραγματικότητα πυροδότησε το πάθος των δασκάλων ήταν ένας νόμος του 1998, βάσει του οποίου όλα τα σχολεία υποχρεούνται να διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες για τα αγόρια και τα κορίτσια. Ορμώμενοι από εκείνον τον νόμο, οι νηπιαγωγοί του Nicolaigarden αποφάσισαν να κινηματογραφήσουν ο ένας τον άλλον την ώρα που έπαιζαν, έτρωγαν ή απλώς βρίσκονταν με τα παιδιά ηλικίας έως έξι ετών. «Διαπιστώσαμε πολλές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο χειριζόμασταν τα παιδιά.
Εάν, για παράδειγμα, ένα αγόρι έκλαιγε γιατί είχε χτυπήσει, το παρηγορούσαμε, λιγότερο όμως απ' ό,τι τα κορίτσια. Στα αγόρια λέγαμε: "Συνέχισε, δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα"», επισημαίνει η Λότα Ταγιαλίν, διευθύντρια του νηπιαγωγείου.
Οι πρώτες αντιδράσεις έκαναν πολύ γρήγορα την εμφάνισή τους. Η Ταγιαλίν παραδέχεται πως δέχονται πολλά γράμματα και μέιλ. «Τα περισσότερα ωστόσο δεν επιχειρηματολογούν. Εκφράζουν κυρίως θυμό»


4.7.17

ΤΑ... "ΚΑΛΑ ΝΕΑ"



Εντάξει, η αμερικανική δημοσκόπηση καταγράφει την υστερική εμμονή της κοινωνίας των ΗΠΑ με τη σεξουαλική παρενόχληση, αλλά όπως  συμβαίνει με όλες τις εξ Εσπερίας μόδες κάποιοι θα φροντίσουν με την μεταφέρουν και στη χώρα μας ως δείγμα νεωτερικότητας.



Αν μάλιστα συνδυασθεί με τις αποκαλύψεις για ύπαρξη ομοφυλοφίλων σε ποσοστά 20-30% σε στρατό και αστυνομία, τότε ποιος την…  χάρη μας.

Εκτός κι αν μας προλάβει η κατάργηση των φύλων. 


3.7.17

ΓΑΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ



Με σκούρο πράσινο οι χώρες στις οποίες ο γάμος ομοφύλων 
επιτρέπεται σε όλη την επικράτειά τους και με ανοιχτό πράσινο 
εκείνες όπου επιτρέπεται μόνο σε τμήμα(τα) της επικράτειας.


ΑΠΟΡΙΕΣ


Απόσπασμα από ανάρτηση στο fb του Μιχάλη Λώλη, του επονομαζόμενου "gay αστυνομικού που γκρεμίζει τα τείχη της προκατάληψης".

Απορία 1: Τι είναι η "Δικαιωματική Αστυνόμευση";