Matthieu Charneau
Thessaloniki Pride 2025
Πριν από 7 μήνες
19.4.12
ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ 1
Ο «Έφηβος των Αντικυθήρων»
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: Ύψ. 1,96 μ.
Προέλευση: Ναυάγιο Αντικυθήρων. Από την ανέλκυση των ετών 1900-1901
Χρονολόγηση: Περί τα 340-330 π.Χ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 28, αρ. ευρ.: Χ 13396
Συμπληρώσεις έχουν γίνει στη βάση του λαιμού, στον αριστερό ώμο, στην περιοχή του θώρακα, του υπογαστρίου και στο άνω μέρος των γλουτών. Επιδιόρθωση έχει γίνει στον εξωτερικό αστράγαλο του αριστερού σκέλους. Λείπουν τα αντικείμενα που έφερε κάποτε στα χέρια και οι άλλοτε ένθετες ίριδες των ματιών.
Το άγαλμα συγκολλήθηκε για πρώτη φορά το 1901 από τον Έλληνα γλύπτη Π. Καλούδη. Μία δεύτερη ανεπιτυχής προσπάθεια έγινε το 1902 από τον Γάλλο γλύπτη Αl. Andre. Το τελικό αποτέλεσμα της ανασύστασής του οφείλεται σε ομάδα ειδικών, στην οποία συμμετείχαν οι γλύπτες Α. Παναγιωτάκης και συμβουλευτικά ο Ν. Περαντινός, ο αρχιτεχνίτης Ι. Μπάκουλης, ο ζωγράφος Α. Κοντόπουλος και ο χημικός Β. Ζήσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η εργασία, που διήρκεσε από το 1947 έως το 1953, ήταν υπό την εποπτεία και τη συνεχή καθοδήγηση του τότε διευθυντή του Μουσείου, Χρ. Καρούζου.
Ο νεαρός, γυμνός άνδρας παριστάνεται όρθιος, κατενώπιον. Στηρίζεται με ολόκληρο το πέλμα στο αριστερό σκέλος, ενώ το δεξί, λυγισμένο στο γόνατο, φέρεται λοξά προς τα δεξιά και πίσω ακουμπώντας με τα δύο εσωτερικά ακροδάχτυλα στο έδαφος. Ανασηκώνει και προβάλλει διαγώνια το δεξί χέρι, ενώ έχει το αριστερό, χαμηλωμένο, χαλαρό, αρκετά κοντά στο σώμα. Στρέφει έντονα την κεφαλή προς την πλευρά του άνετου σκέλους, χωρίς να επικεντρώνει το βλέμμα προς το αντικείμενο που έφερε κάποτε στο δεξί χέρι. Η κοντή κόμη οργανώνεται σε κυματοειδείς αλληλοκαλυπτόμενους βοστρύχους, αποδοσμένους με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και πλαστικότητα.
Ο «Έφηβος των Αντικυθήρων» έχει ερμηνευτεί κατά καιρούς ως Απόλλωνας, «Λόγιος» Ερμής που κρατά κηρύκειο και ρητορεύει, Ηρακλής με ρόπαλο ή λεοντή, νικητής αθλητής που φέρει ως έπαθλο σφαιρικό ληκύθιο, σφαίρα, στεφάνι, φιάλη ή μήλο. έχει μάλιστα θεωρηθεί ακόμη και επιτύμβιο άγαλμα νέου.
Η πλειοψηφία των μελετητών διχάζεται ανάμεσα σε δύο επικρατέστερες απόψεις. Η πρώτη, που διατυπώθηκε αρχικά από τον Ι. Σβορώνο, ταυτίζει τη μορφή με τον Αργείο ήρωα Περσέα, που επιδείκνυε με το δεξί χέρι την κεφαλή της Μέδουσας Γοργούς, κρατώντας τη από τα μαλλιά, ενώ στο άλλο θα κρατούσε τη χαλύβδινη άρπη με την οποία την αποκεφάλισε. Η ερμηνεία αυτή βασίστηκε σε ανάλογες παραστάσεις σε αγγεία, αλλά κυρίως σε νομίσματα και δακτυλιόλιθους του Άργους των ρωμαϊκών χρόνων. Απουσιάζουν, ωστόσο, από το γλυπτό απαραίτητα προσδιοριστικά στοιχεία, όπως η χλαμύδα, τα φτερωτά σανδάλια και η μαγική κυνή του Άδη, που καθιστούσε τον ήρωα αόρατο.
Η δεύτερη άποψη, που διατυπώθηκε αρχικά από τον Β. Στάη, ταυτίζει τον Έφηβο με τον Τρώα πρίγκηπα Πάρη, που κρατούσε στο προτεταμένο δεξί χέρι το μήλον της Έριδος και στο αριστερό το τόξο-σύμβολο του φόνου του Αχιλλέα. Η δεύτερη ερμηνεία συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την πολύπλευρη φύση του Πάρη, ως κριτή των θεαινών, εραστή της Ελένης και δολοφόνου του Αχιλλέα, και βρίσκει έρεισμα στην περιγραφή του Πλινίου (ΝΗ ΧΧΧIV 77) για ένα άγαλμα του Πάρη, που ήταν έργο του γλύπτη Ευφράνορα. Εντύπωση προκαλεί, ωστόσο, η απουσία βασικών προσδιοριστικών στοιχείων του ήρωα, όπως του δόρατος, της χλαμύδας και του φρυγικού πίλου.
Το άγαλμα, που θεωρείται σήμερα κατά κοινή ομολογία πρωτότυπο, χρονολογείται στη δεκαετία 340-330 π.Χ. Η απόδοσή του, ωστόσο, σε συγκεκριμένο καλλιτέχνη διχάζει τους ερευνητές. Κάποιος καλλιτέχνης του κύκλου του Πάριου γλύπτη Σκόπα ή ο Κορίνθιος στην καταγωγή γλύπτης Ευφράνορας, του οποίου όμως τα έργα χαρακτηρίζονται για τις αττικές τους επιρροές, συγκαταλέγονται μεταξύ των υποψηφιοτήτων. Η πλειοψηφία πάντως των ερευνητών, που θεωρεί τον «Έφηβο των Αντικυθήρων» έργο της αργειοσικυώνιας σχολής των συνεχιστών του Πολύκλειτου, προτιμά να τον αποδίδει στον Σικυώνιο Κλέωνα, γλύπτη της «τρίτης γενιάς» καλλιτεχνών της σχολής, στην «πορεία προς τον Λύσιππο». (namuseum.gr)
Υλικό: Χαλκός
Διαστάσεις: Ύψ. 1,96 μ.
Προέλευση: Ναυάγιο Αντικυθήρων. Από την ανέλκυση των ετών 1900-1901
Χρονολόγηση: Περί τα 340-330 π.Χ.
Χώρος έκθεσης: Αίθουσα 28, αρ. ευρ.: Χ 13396
Συμπληρώσεις έχουν γίνει στη βάση του λαιμού, στον αριστερό ώμο, στην περιοχή του θώρακα, του υπογαστρίου και στο άνω μέρος των γλουτών. Επιδιόρθωση έχει γίνει στον εξωτερικό αστράγαλο του αριστερού σκέλους. Λείπουν τα αντικείμενα που έφερε κάποτε στα χέρια και οι άλλοτε ένθετες ίριδες των ματιών.
Το άγαλμα συγκολλήθηκε για πρώτη φορά το 1901 από τον Έλληνα γλύπτη Π. Καλούδη. Μία δεύτερη ανεπιτυχής προσπάθεια έγινε το 1902 από τον Γάλλο γλύπτη Αl. Andre. Το τελικό αποτέλεσμα της ανασύστασής του οφείλεται σε ομάδα ειδικών, στην οποία συμμετείχαν οι γλύπτες Α. Παναγιωτάκης και συμβουλευτικά ο Ν. Περαντινός, ο αρχιτεχνίτης Ι. Μπάκουλης, ο ζωγράφος Α. Κοντόπουλος και ο χημικός Β. Ζήσης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Η εργασία, που διήρκεσε από το 1947 έως το 1953, ήταν υπό την εποπτεία και τη συνεχή καθοδήγηση του τότε διευθυντή του Μουσείου, Χρ. Καρούζου.Ο νεαρός, γυμνός άνδρας παριστάνεται όρθιος, κατενώπιον. Στηρίζεται με ολόκληρο το πέλμα στο αριστερό σκέλος, ενώ το δεξί, λυγισμένο στο γόνατο, φέρεται λοξά προς τα δεξιά και πίσω ακουμπώντας με τα δύο εσωτερικά ακροδάχτυλα στο έδαφος. Ανασηκώνει και προβάλλει διαγώνια το δεξί χέρι, ενώ έχει το αριστερό, χαμηλωμένο, χαλαρό, αρκετά κοντά στο σώμα. Στρέφει έντονα την κεφαλή προς την πλευρά του άνετου σκέλους, χωρίς να επικεντρώνει το βλέμμα προς το αντικείμενο που έφερε κάποτε στο δεξί χέρι. Η κοντή κόμη οργανώνεται σε κυματοειδείς αλληλοκαλυπτόμενους βοστρύχους, αποδοσμένους με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και πλαστικότητα.
Ο «Έφηβος των Αντικυθήρων» έχει ερμηνευτεί κατά καιρούς ως Απόλλωνας, «Λόγιος» Ερμής που κρατά κηρύκειο και ρητορεύει, Ηρακλής με ρόπαλο ή λεοντή, νικητής αθλητής που φέρει ως έπαθλο σφαιρικό ληκύθιο, σφαίρα, στεφάνι, φιάλη ή μήλο. έχει μάλιστα θεωρηθεί ακόμη και επιτύμβιο άγαλμα νέου.
Η πλειοψηφία των μελετητών διχάζεται ανάμεσα σε δύο επικρατέστερες απόψεις. Η πρώτη, που διατυπώθηκε αρχικά από τον Ι. Σβορώνο, ταυτίζει τη μορφή με τον Αργείο ήρωα Περσέα, που επιδείκνυε με το δεξί χέρι την κεφαλή της Μέδουσας Γοργούς, κρατώντας τη από τα μαλλιά, ενώ στο άλλο θα κρατούσε τη χαλύβδινη άρπη με την οποία την αποκεφάλισε. Η ερμηνεία αυτή βασίστηκε σε ανάλογες παραστάσεις σε αγγεία, αλλά κυρίως σε νομίσματα και δακτυλιόλιθους του Άργους των ρωμαϊκών χρόνων. Απουσιάζουν, ωστόσο, από το γλυπτό απαραίτητα προσδιοριστικά στοιχεία, όπως η χλαμύδα, τα φτερωτά σανδάλια και η μαγική κυνή του Άδη, που καθιστούσε τον ήρωα αόρατο.
Η δεύτερη άποψη, που διατυπώθηκε αρχικά από τον Β. Στάη, ταυτίζει τον Έφηβο με τον Τρώα πρίγκηπα Πάρη, που κρατούσε στο προτεταμένο δεξί χέρι το μήλον της Έριδος και στο αριστερό το τόξο-σύμβολο του φόνου του Αχιλλέα. Η δεύτερη ερμηνεία συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν την πολύπλευρη φύση του Πάρη, ως κριτή των θεαινών, εραστή της Ελένης και δολοφόνου του Αχιλλέα, και βρίσκει έρεισμα στην περιγραφή του Πλινίου (ΝΗ ΧΧΧIV 77) για ένα άγαλμα του Πάρη, που ήταν έργο του γλύπτη Ευφράνορα. Εντύπωση προκαλεί, ωστόσο, η απουσία βασικών προσδιοριστικών στοιχείων του ήρωα, όπως του δόρατος, της χλαμύδας και του φρυγικού πίλου.Το άγαλμα, που θεωρείται σήμερα κατά κοινή ομολογία πρωτότυπο, χρονολογείται στη δεκαετία 340-330 π.Χ. Η απόδοσή του, ωστόσο, σε συγκεκριμένο καλλιτέχνη διχάζει τους ερευνητές. Κάποιος καλλιτέχνης του κύκλου του Πάριου γλύπτη Σκόπα ή ο Κορίνθιος στην καταγωγή γλύπτης Ευφράνορας, του οποίου όμως τα έργα χαρακτηρίζονται για τις αττικές τους επιρροές, συγκαταλέγονται μεταξύ των υποψηφιοτήτων. Η πλειοψηφία πάντως των ερευνητών, που θεωρεί τον «Έφηβο των Αντικυθήρων» έργο της αργειοσικυώνιας σχολής των συνεχιστών του Πολύκλειτου, προτιμά να τον αποδίδει στον Σικυώνιο Κλέωνα, γλύπτη της «τρίτης γενιάς» καλλιτεχνών της σχολής, στην «πορεία προς τον Λύσιππο». (namuseum.gr)
18.4.12
ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ 26
Aristomenis
φωτογραφίες: Nectario Karolos Papazacharias (Greece)
φωτογραφίες: Nectario Karolos Papazacharias (Greece)
ΑΛΛΑΞΕ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ
Αλλαξε σεξουαλικό προσανατολισμό μετά από εγκεφαλικό
Ο 27χρονος Κρις Μπερτς ανακάλυψε μια καινούρια προσωπικότητα αλλά και την αγάπη του για τους άνδρες
tovima.gr, 17-4-2012
Υστερα από ένα εγκεφαλικό άλλαξε όχι μόνο η προσωπικότητα αλλά και η σεξουαλικότητά του. Κοιτάζοντας παλαιές φωτογραφίες, ο 27χρονος Κρις Μπερτς αγωνίζεται να θυμηθεί τον παλαιό του εαυτό. Ηταν 120 κιλά, έπινε μανιωδώς μπύρα και λάτρευε το ράγκμπι. Εργαζόταν σε τράπεζα και τα μηχανάκια. Ομως υποστηρίζει ότι η προσωπικότητά του έγινε αγνώριστη ύστερα από ένα ατύχημα πέρυσι, και από ετεροφυλόφιλος μετατράπηκε σε ομοφυλόφιλο.
«Εκανα μια τούμπα σε μια πλαγιά με γρασίδι και έκοψα την ροή του αίματος προς τον εγκέφαλό μου το οποίο προκάλεσε εγκεφαλικό», λέει ο Μπερτς που ζει στην Ουαλία. «Ο Κρις που γνώριζα εξαφανίστηκε και ένας νέος Κρις εμφανίστηκε. Συνειδητοποίησα ότι το εγκεφαλικό με έκανε γκέι».
Οταν η ιστορία του έγινε γνωστή, πολλοί _ από ΜΜΕ μέχρι γνωστούς του Μπερτς _ αναρωτήθηκαν αν όντως ένα εγκεφαλικό μπορεί να αλλάξει τον σεξουαλικό προσανατολισμό κάποιου. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που ένα εγκεφαλικό έχει μετατρέψει έναν ετεροφυλόφιλο σε ομοφυλόφιλο ενώ οι μεγάλες αλλαγές στην προσωπικότητα του
ασθενή είναι σπάνιες. Ακόμη και ο σύντροφός του, Τζακ Πάουελ, πιστεύει ότι ο Μπερτς ήταν μάλλον πάντα γκέι.
Ο ίδιος όμως διαφωνεί και δηλώνει πεπεισμένος ότι τον άλλαξε το εγκεφαλικό. Η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ο τρόπος με τον οποίο έβλεπε τους άντρες είχε αλλάξει ήταν τρομακτική.
«Ηταν μια μοναχική περίοδος. Φοβόμουν να το εκμυστηρευτώ», λέει. «Το αντιμετώπισα μετακομίζοντας από το πατρικό μου για να ζήσω μόνος και να καταλάβω ποιος ήμουν».
Η αλλαγή στη σεξουαλικότητα λόγω εγκεφαλικού αποτελεί αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ο δρ Κάζι Ράχμαν από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ειδικός στον σεξουαλικό προσανατολισμό, έχει ερευνήσει τις νευρολογικές διαφορές ανάμεσα στους γκέι και τους στρέιτ. Εχει εξετάσει εκατοντάδες εθελοντές και έχει ανακαλύψει ορισμένα μοτίβα που δείχνουν αν κάποιος γεννήθηκε ομοφυλόφιλος ή όχι.
Εξέτασε και τον Μπερτς, ο οποίος παραιτήθηκε από τον τραπεζικό τομέα για να γίνει κομμωτής. «Η σεξουαλικότητα είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε και αναπτύσσεται αργότερα στη ζωή μας», λέει ο Ράχμαν. «Καμιά φορά χρειάζεται μια νευρολογική προσβολή _ αυτό είναι το εγκεφαλικό _ για να φέρει στην επιφάνεια κάτι λανθάνον και πιθανώς αυτό συνέβη στον Μπερτς».
Ο νευροψυχίατρος δρ Σουντάντ Τζαουάντ εργάζεται με νέους που έπαθαν εγκεφαλικό και έχει συναντήσει μια παρόμοια περίπτωση: έναν άντρα που ύστερα από εγκεφαλικό άλλαξε από ομοφυλόφιλος σε ετεροφυλόφιλο.
Το BBC, το οποίο την Τρίτη προβάλει ντοκιμαντέρ για τον Μπερτς, θυμίζει άλλες περιπτώσεις ριζικής αλλαγής στην προσωπικότητα ατόμων που έπαθαν εγκεφαλικό. Ο Τόμι Μακχιού έπαθε ένα εγκεφαλικό το 2001 το οποίο «ξεκλείδωσε» την δημιουργική πλευρά του. Ηταν χτίστης και σήμερα είναι ζωγράφος, γλύπτης και γράφει ποιήματα.
Πριν από το εγκεφαλικό όμως, δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για την τέχνη πέρα από το τι τατουάζ θα χτυπούσε στα μπράτσα του.
Το 2008, η Τσέριλ Τζόνσον υποστήριξε ότι η προσωπικότητα και τα γούστα της στη λογοτεχνία άλλαξαν ύστερα από μια μεταμόσχευση ήπατος. Μέχρι τότε διάβαζε ροζ μυθιστορήματα αλλά σήμερα προτιμά τον Ντοστογιέφσκι.
Η Ντέμπι Μακάν, μια γιαγιά από τη Γλασκόβη, έπαθε εγκεφαλικό το 2011 και άρχισε να μιλά με ιταλική προφορά, παρότι δεν έχει πάει ποτέ στην Ιταλία.
Αν και η επιστήμη μπορεί να μην ανακαλύψει ποτέ τι ακριβώς συνέβη στον Μπερτς, ο ίδιος συνεχίζει να ανακαλύπτει τον εαυτό του. Εχει κρύψει τις παλαιές του φωτογραφίες και μαζί τους έκανε πέρα τον «παλαιό Κρις».
«Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες αυτές είμαι πεπεισμένος ότι το εγκεφαλικό όντως με έκανε γκέι διότι αποκλείεται να ήμουν πριν. Εχω φωτογραφίες, φίλους και αναμνήσεις που το αποδεικνύουν», λέει.
Ο 27χρονος Κρις Μπερτς ανακάλυψε μια καινούρια προσωπικότητα αλλά και την αγάπη του για τους άνδρες
tovima.gr, 17-4-2012
Υστερα από ένα εγκεφαλικό άλλαξε όχι μόνο η προσωπικότητα αλλά και η σεξουαλικότητά του. Κοιτάζοντας παλαιές φωτογραφίες, ο 27χρονος Κρις Μπερτς αγωνίζεται να θυμηθεί τον παλαιό του εαυτό. Ηταν 120 κιλά, έπινε μανιωδώς μπύρα και λάτρευε το ράγκμπι. Εργαζόταν σε τράπεζα και τα μηχανάκια. Ομως υποστηρίζει ότι η προσωπικότητά του έγινε αγνώριστη ύστερα από ένα ατύχημα πέρυσι, και από ετεροφυλόφιλος μετατράπηκε σε ομοφυλόφιλο.
«Εκανα μια τούμπα σε μια πλαγιά με γρασίδι και έκοψα την ροή του αίματος προς τον εγκέφαλό μου το οποίο προκάλεσε εγκεφαλικό», λέει ο Μπερτς που ζει στην Ουαλία. «Ο Κρις που γνώριζα εξαφανίστηκε και ένας νέος Κρις εμφανίστηκε. Συνειδητοποίησα ότι το εγκεφαλικό με έκανε γκέι».
Οταν η ιστορία του έγινε γνωστή, πολλοί _ από ΜΜΕ μέχρι γνωστούς του Μπερτς _ αναρωτήθηκαν αν όντως ένα εγκεφαλικό μπορεί να αλλάξει τον σεξουαλικό προσανατολισμό κάποιου. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που ένα εγκεφαλικό έχει μετατρέψει έναν ετεροφυλόφιλο σε ομοφυλόφιλο ενώ οι μεγάλες αλλαγές στην προσωπικότητα του
ασθενή είναι σπάνιες. Ακόμη και ο σύντροφός του, Τζακ Πάουελ, πιστεύει ότι ο Μπερτς ήταν μάλλον πάντα γκέι.
Ο ίδιος όμως διαφωνεί και δηλώνει πεπεισμένος ότι τον άλλαξε το εγκεφαλικό. Η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ο τρόπος με τον οποίο έβλεπε τους άντρες είχε αλλάξει ήταν τρομακτική.
«Ηταν μια μοναχική περίοδος. Φοβόμουν να το εκμυστηρευτώ», λέει. «Το αντιμετώπισα μετακομίζοντας από το πατρικό μου για να ζήσω μόνος και να καταλάβω ποιος ήμουν».
Η αλλαγή στη σεξουαλικότητα λόγω εγκεφαλικού αποτελεί αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ο δρ Κάζι Ράχμαν από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, ειδικός στον σεξουαλικό προσανατολισμό, έχει ερευνήσει τις νευρολογικές διαφορές ανάμεσα στους γκέι και τους στρέιτ. Εχει εξετάσει εκατοντάδες εθελοντές και έχει ανακαλύψει ορισμένα μοτίβα που δείχνουν αν κάποιος γεννήθηκε ομοφυλόφιλος ή όχι.
Εξέτασε και τον Μπερτς, ο οποίος παραιτήθηκε από τον τραπεζικό τομέα για να γίνει κομμωτής. «Η σεξουαλικότητα είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε και αναπτύσσεται αργότερα στη ζωή μας», λέει ο Ράχμαν. «Καμιά φορά χρειάζεται μια νευρολογική προσβολή _ αυτό είναι το εγκεφαλικό _ για να φέρει στην επιφάνεια κάτι λανθάνον και πιθανώς αυτό συνέβη στον Μπερτς».
Ο νευροψυχίατρος δρ Σουντάντ Τζαουάντ εργάζεται με νέους που έπαθαν εγκεφαλικό και έχει συναντήσει μια παρόμοια περίπτωση: έναν άντρα που ύστερα από εγκεφαλικό άλλαξε από ομοφυλόφιλος σε ετεροφυλόφιλο.
Το BBC, το οποίο την Τρίτη προβάλει ντοκιμαντέρ για τον Μπερτς, θυμίζει άλλες περιπτώσεις ριζικής αλλαγής στην προσωπικότητα ατόμων που έπαθαν εγκεφαλικό. Ο Τόμι Μακχιού έπαθε ένα εγκεφαλικό το 2001 το οποίο «ξεκλείδωσε» την δημιουργική πλευρά του. Ηταν χτίστης και σήμερα είναι ζωγράφος, γλύπτης και γράφει ποιήματα.
Πριν από το εγκεφαλικό όμως, δεν είχε κανένα ενδιαφέρον για την τέχνη πέρα από το τι τατουάζ θα χτυπούσε στα μπράτσα του.
Το 2008, η Τσέριλ Τζόνσον υποστήριξε ότι η προσωπικότητα και τα γούστα της στη λογοτεχνία άλλαξαν ύστερα από μια μεταμόσχευση ήπατος. Μέχρι τότε διάβαζε ροζ μυθιστορήματα αλλά σήμερα προτιμά τον Ντοστογιέφσκι.
Η Ντέμπι Μακάν, μια γιαγιά από τη Γλασκόβη, έπαθε εγκεφαλικό το 2011 και άρχισε να μιλά με ιταλική προφορά, παρότι δεν έχει πάει ποτέ στην Ιταλία.
Αν και η επιστήμη μπορεί να μην ανακαλύψει ποτέ τι ακριβώς συνέβη στον Μπερτς, ο ίδιος συνεχίζει να ανακαλύπτει τον εαυτό του. Εχει κρύψει τις παλαιές του φωτογραφίες και μαζί τους έκανε πέρα τον «παλαιό Κρις».
«Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες αυτές είμαι πεπεισμένος ότι το εγκεφαλικό όντως με έκανε γκέι διότι αποκλείεται να ήμουν πριν. Εχω φωτογραφίες, φίλους και αναμνήσεις που το αποδεικνύουν», λέει.
ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ. Η ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ;
Saudi Arabia bans 'gays, tom-boys' from schools
emirates247.com, 16/4/2012
Saudi Arabia has decided to ban "gays and tom-boys" from its government schools and universities within a crackdown against the spread of this phenomenon in the conservative Moslem Gulf Kingdom, a newspaper said on Monday.
The Commission for the Promotion of Virtue and Prevention of Vice, the most feared law enforcement authority in the oil-rich country, has been asked to enforce the new orders, Sharq Arabic language daily said.
“Instructions have been issued to all public schools and universities to ban the entry of gays and tom boys and to intensify their efforts to fight this phenomenon, which has been promoted by some websites,” it said.
The paper did not make clear who issued those instructions but said gay and tom boy students can go back to schools and universities if they prove they have been corrected and have stopped such practices.
It said high-level orders have been issued to the Commission to immediately enforce the new rules and to step up efforts to combat this phenomenon and other “unacceptable behavior” in public places.
emirates247.com, 16/4/2012
Saudi Arabia has decided to ban "gays and tom-boys" from its government schools and universities within a crackdown against the spread of this phenomenon in the conservative Moslem Gulf Kingdom, a newspaper said on Monday.
The Commission for the Promotion of Virtue and Prevention of Vice, the most feared law enforcement authority in the oil-rich country, has been asked to enforce the new orders, Sharq Arabic language daily said.
“Instructions have been issued to all public schools and universities to ban the entry of gays and tom boys and to intensify their efforts to fight this phenomenon, which has been promoted by some websites,” it said.
The paper did not make clear who issued those instructions but said gay and tom boy students can go back to schools and universities if they prove they have been corrected and have stopped such practices.
It said high-level orders have been issued to the Commission to immediately enforce the new rules and to step up efforts to combat this phenomenon and other “unacceptable behavior” in public places.
17.4.12
ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ 25
Dimitri Athan
φωτογραφίες: Nectario Karolos Papazacharias (Greece)
φωτογραφίες: Nectario Karolos Papazacharias (Greece)
16.4.12
ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟΣ ΛΙΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ 24
Miguel Iglesias & Tao Fernandez
φωτογραφίες: Jannis Tsipoulanis (Greece)
φωτογραφίες: Jannis Tsipoulanis (Greece)
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜ, ΕΠΟΧΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ
Fragment of a Wall Hanging with Figures in Elaborate Dress
D4th–6th century
Byzantium and Islam. Age of Transition
The Metropolitan Museum, New York
The Metropolitan Museum, New York
March 14–July 8, 2012
As the seventh century began, vast territories extending from Syria to Egypt and across North Africa were ruled by the Byzantine Empire from its capital, Constantinople (modern Istanbul). Critical to the wealth and power of the empire, these southern provinces, long influenced by Greco-Roman traditions, were home to Orthodox, Coptic, and Syriac Christians, Jewish communities, and others. Great pilgrimage centers attracted the faithful from as far away as Yemen in the east and Scandinavia in the west. Major trade routes reached eastward down the Red Sea past Jordan to India in the south, bringing silks and ivories to the imperial territories. Major cities made wealthy by commerce extended along inland trade routes north to Constantinople and along the Mediterranean coastline. Commerce carried images and ideas freely throughout the region.
In the same century, the newly established faith of Islam emerged from Mecca and Medina along the Red Sea trade route and reached westward into the empire's southern provinces. Political and religious authority was transferred from the long established Christian Byzantine Empire to the newly established Umayyad and later Abbasid Muslim dynasties. The new powers took advantage of existing traditions of the region in developing their compelling secular and religious visual identities. This exhibition follows the artistic traditions of the southern provinces of the Byzantine Empire from the seventh century to the ninth, as they were transformed from being central to the Byzantine tradition to being a critical part of the Islamic world.
As the seventh century began, vast territories extending from Syria to Egypt and across North Africa were ruled by the Byzantine Empire from its capital, Constantinople (modern Istanbul). Critical to the wealth and power of the empire, these southern provinces, long influenced by Greco-Roman traditions, were home to Orthodox, Coptic, and Syriac Christians, Jewish communities, and others. Great pilgrimage centers attracted the faithful from as far away as Yemen in the east and Scandinavia in the west. Major trade routes reached eastward down the Red Sea past Jordan to India in the south, bringing silks and ivories to the imperial territories. Major cities made wealthy by commerce extended along inland trade routes north to Constantinople and along the Mediterranean coastline. Commerce carried images and ideas freely throughout the region.
In the same century, the newly established faith of Islam emerged from Mecca and Medina along the Red Sea trade route and reached westward into the empire's southern provinces. Political and religious authority was transferred from the long established Christian Byzantine Empire to the newly established Umayyad and later Abbasid Muslim dynasties. The new powers took advantage of existing traditions of the region in developing their compelling secular and religious visual identities. This exhibition follows the artistic traditions of the southern provinces of the Byzantine Empire from the seventh century to the ninth, as they were transformed from being central to the Byzantine tradition to being a critical part of the Islamic world.
Dionysos
4th–6th century
4th–6th century
Την εποχή της μετάβασης από τον κόσμο του Βυζαντίου σε εκείνον του Ισλάμ, όπως προέκυψε σε όλες τις νότιες και πλούσιες επαρχίες της αυτοκρατορίας κατά τον 7ο αιώνα, από την Συρία και σε όλη τη Βόρειο Αφρική, διερευνά έκθεση που οργανώνει το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης από τις 14 Μαρτίου. Περί τα 250 είναι τα εκθέματα που θα παρουσιασθούν στο μουσείο και μεταξύ τους 33 από την Ελλάδα, ύστερα και από την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.
«Βυζάντιο και Ισλάμ. Εποχή Μετάβασης» είναι ο τίτλος της έκθεσης, που θα διαρκέσει ως τις 8 Ιουλίου και μέσα από αυτήν θα εξετασθεί η αλληλεπίδραση Βυζαντίου και Ισλάμ στην ανατολική Μεσόγειο, μεταξύ του 7ου και του 9ου αιώνα. Ακριβώς αυτό το σκεπτικό υπηρετούν τα έργα που δανείζονται από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από το Μουσείο Μπενάκη - Ισλαμικής Τέχνης (31 έργα) και από την συλλέκτρια Σταματία Τσολοζίδη - Ζησιάδη (2 έργα). Μέσα από αυτά αποδεικνύεται η επίδραση των νότιων βυζαντινών επαρχιών στην ισλαμική τέχνη και η συνεχιζόμενη επιρροή του ελληνισμού μέσω του Βυζαντίου στην αναδυόμενη ισλαμική παράδοση.
Η έκθεση είναι η πρώτη που εμφανίζει το σύνθετο χαρακτήρα της περιοχής αλλά και την εξαιρετική τέχνη και τον πολιτισμό της, στην εποχή της μετάβασης από τον ένα κόσμο στον άλλο. Γιατί ως το τέλος αυτής της περιόδου η περιοχή θα αποτελούσε πλέον το κέντρο του Ισλάμ. Μέσα από τα αντικείμενα λοιπόν, που συνδέονται με την εξουσία, τη θρησκεία και το εμπόριο θα παρουσιαστεί πώς προσαρμόστηκε η τέχνη σ΄ αυτή την αλλαγή και πώς ενσωματώθηκε στα ισλαμικά πρότυπα. Ακόμη και η εικονομαχία αυτής της περιόδου εξετάζεται στην έκθεση, αναφορικά με τον τρόπο που αντιμετωπίσθηκε από τις χριστιανικές, εβραϊκές και ισλαμικές κοινότητες. Ξεναγήσεις και άλλες εκδηλώσεις πλαισιώνουν την έκθεση, ενώ μεταξύ των χορηγών είναι το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Να σημειωθεί ότι μόλις τον περασμένο Νοέμβριο εγκαινιάσθηκαν στο Μετροπόλιταν οι νέες αίθουσες τέχνης με 1.000 περίπου εκθέματα των αραβικών περιοχών, Τουρκίας, Ιράν, Κεντρικής και Νότιας Ασίας από τον 7ο ως τον 19ο αιώνα. Περί τις 12.000 έργα ισλαμικής τέχνης μετρά άλλωστε η συλλογή του Μουσείου -ιερά και κοσμικά αντικείμενα- που αντικατοπτρίζουν τη μεγάλη πολυμορφία και την ποικιλία των πολιτιστικών παραδόσεων από την Ισπανία και το Μαρόκο ως την Κεντρική Ασία και την Ινδία. (tovima.gr)
«Βυζάντιο και Ισλάμ. Εποχή Μετάβασης» είναι ο τίτλος της έκθεσης, που θα διαρκέσει ως τις 8 Ιουλίου και μέσα από αυτήν θα εξετασθεί η αλληλεπίδραση Βυζαντίου και Ισλάμ στην ανατολική Μεσόγειο, μεταξύ του 7ου και του 9ου αιώνα. Ακριβώς αυτό το σκεπτικό υπηρετούν τα έργα που δανείζονται από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από το Μουσείο Μπενάκη - Ισλαμικής Τέχνης (31 έργα) και από την συλλέκτρια Σταματία Τσολοζίδη - Ζησιάδη (2 έργα). Μέσα από αυτά αποδεικνύεται η επίδραση των νότιων βυζαντινών επαρχιών στην ισλαμική τέχνη και η συνεχιζόμενη επιρροή του ελληνισμού μέσω του Βυζαντίου στην αναδυόμενη ισλαμική παράδοση.
Η έκθεση είναι η πρώτη που εμφανίζει το σύνθετο χαρακτήρα της περιοχής αλλά και την εξαιρετική τέχνη και τον πολιτισμό της, στην εποχή της μετάβασης από τον ένα κόσμο στον άλλο. Γιατί ως το τέλος αυτής της περιόδου η περιοχή θα αποτελούσε πλέον το κέντρο του Ισλάμ. Μέσα από τα αντικείμενα λοιπόν, που συνδέονται με την εξουσία, τη θρησκεία και το εμπόριο θα παρουσιαστεί πώς προσαρμόστηκε η τέχνη σ΄ αυτή την αλλαγή και πώς ενσωματώθηκε στα ισλαμικά πρότυπα. Ακόμη και η εικονομαχία αυτής της περιόδου εξετάζεται στην έκθεση, αναφορικά με τον τρόπο που αντιμετωπίσθηκε από τις χριστιανικές, εβραϊκές και ισλαμικές κοινότητες. Ξεναγήσεις και άλλες εκδηλώσεις πλαισιώνουν την έκθεση, ενώ μεταξύ των χορηγών είναι το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.
Να σημειωθεί ότι μόλις τον περασμένο Νοέμβριο εγκαινιάσθηκαν στο Μετροπόλιταν οι νέες αίθουσες τέχνης με 1.000 περίπου εκθέματα των αραβικών περιοχών, Τουρκίας, Ιράν, Κεντρικής και Νότιας Ασίας από τον 7ο ως τον 19ο αιώνα. Περί τις 12.000 έργα ισλαμικής τέχνης μετρά άλλωστε η συλλογή του Μουσείου -ιερά και κοσμικά αντικείμενα- που αντικατοπτρίζουν τη μεγάλη πολυμορφία και την ποικιλία των πολιτιστικών παραδόσεων από την Ισπανία και το Μαρόκο ως την Κεντρική Ασία και την Ινδία. (tovima.gr)
15.4.12
14.4.12
ΜΑΓΕΙΡΙΤΣΑ
- Κυρία Βιργινία (...) θα μου εξηγήσετε πώς φτιάχνετε τη μαγειρίτσα; ρωτάει ο Άγγελος με βλέμμα μικρού παιδιού.
- Απλό είναι αγοράκι μου. Πολύ απλό. Παίρνεις τη συκωταριά του αρνιού και τηνε πλένεις. Παίρνεις και τα έντερα και τα πλένεις κι αυτά και τα γυρίζεις δυο τρεις φορές και τα περνάς μ' αλάτι και λεμόνι και δώστου στα νερά - μπάνιο κανονικά. Μην το λυπηθείς το νερό. πολλά νερά, σαν να ξεπλένεις μπουγάδα. Ρίχνεις στην κατσαρόλα εφτά μπρίκια νερό και μόλις βράσει, τα φουντάρεις όλα μέσα... Τ' αφήνεις κανένα μισάωρο να βράσουν όλα καλά καλά και μετά τα βγάζεις και τα στραγγίζεις. κόβεις τη συκωταριά όπως τον κιμά. τα έντερα τα ψαλιδίζεις σε μικρά κομματάκια. Έχεις κόψει στο μεταξύ τα κρεμμυδάκια ψιλά ψιλά και τα 'χεις ρίξει στην κατσαρόλα με το βούτυρο, όχι μέχρι να ροδίσουνε, αλλά μέχρι να μαραθούνε. Τα τσιγαρίζεις όλα για μερικά λεπτά και μετά... (...) Απλό είναι. Άμα σ' τα γράψω σ' ένα χαρτί και τα κάνεις μια φορά μόνος σου, θα με θυμηθείς.
Αντώνιος Ρουσοχατζάκης: Μπιμπερό με κόκα κόλα (Καστανιώτης, 2000)
- Απλό είναι αγοράκι μου. Πολύ απλό. Παίρνεις τη συκωταριά του αρνιού και τηνε πλένεις. Παίρνεις και τα έντερα και τα πλένεις κι αυτά και τα γυρίζεις δυο τρεις φορές και τα περνάς μ' αλάτι και λεμόνι και δώστου στα νερά - μπάνιο κανονικά. Μην το λυπηθείς το νερό. πολλά νερά, σαν να ξεπλένεις μπουγάδα. Ρίχνεις στην κατσαρόλα εφτά μπρίκια νερό και μόλις βράσει, τα φουντάρεις όλα μέσα... Τ' αφήνεις κανένα μισάωρο να βράσουν όλα καλά καλά και μετά τα βγάζεις και τα στραγγίζεις. κόβεις τη συκωταριά όπως τον κιμά. τα έντερα τα ψαλιδίζεις σε μικρά κομματάκια. Έχεις κόψει στο μεταξύ τα κρεμμυδάκια ψιλά ψιλά και τα 'χεις ρίξει στην κατσαρόλα με το βούτυρο, όχι μέχρι να ροδίσουνε, αλλά μέχρι να μαραθούνε. Τα τσιγαρίζεις όλα για μερικά λεπτά και μετά... (...) Απλό είναι. Άμα σ' τα γράψω σ' ένα χαρτί και τα κάνεις μια φορά μόνος σου, θα με θυμηθείς.
Αντώνιος Ρουσοχατζάκης: Μπιμπερό με κόκα κόλα (Καστανιώτης, 2000)
Μπιμπερό με κόκα κόλα
H Mυρτώ - παλιά καραβάνα της οδού Φυλής, που ακόμα κρατάει τα πρωτεία της μαστοριάς του έρωτα - περνάει κρίση ταυτότητας, έχοντας χτυπηθεί από χιλιάδες ψείρες του εφηβαίου μέσα στις άγιες μέρες της Mεγάλης Bδομάδας, σε μια Aθήνα που νηστεύει και κολάζεται λίγο πριν από το κλείσιμο του εικοστού αιώνα. O Άγγελος κι ο Στέφανος - το πιο ερωτευμένο ζευγάρι της πόλης - αποφασίζουν να γιορτάσουν την τρίτη εξαίσια επέτειο του έρωτά τους στο πιο σουξεδιάρικο μπουρδέλο της Aττικής. Oι τρεις ψυχές θα συναντηθούν και λίγο πριν και λίγο μετά την Aνάσταση, θα μπλεχτούν σε μια ιστορία μοιραία, που τους αποκαλύπτει τρομερά μυστικά για το παρελθόν και την ταυτότητα της ύπαρξής τους. Tο νήμα της αγάπης κι η φλόγα του Πάσχα υφαίνουν το χάπυ εντ σ' ένα μπιμπερό που διαβάζεται μονορούφι.
13.4.12
ΚΑΙ ΚΑΘΕΛΩΝ ΑΥΤΟΝ ΕΝΕΤΥΛΙΞΕΝ ΣΙΝΔΟΝΙ
Βαγγέλης Κύρης: The holy idol
Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον,
ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν
προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον
καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε,
καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε·
καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ.
καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι
καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας,
καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
Καὶ ἤδη ὀψίας γενομένης, ἐπεὶ ἦν παρασκευή, ὅ ἐστι προσάββατον,
ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν
προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον
καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε,
καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε·
καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ.
καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι
καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας,
καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
12.4.12
ΘΕΕ ΜΟΥ ΘΕΕ ΜΟΥ, ΙΝΑΤΙ ΜΕ ΕΓΚΑΤΕΛΙΠΕΣ;
Βαγγέλης Κύρης: Τhe holy idol
Καὶ ἐλθόντες εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστιν Κρανίου Τόπος λεγόμενος,
ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν οἶνον μετὰ χολῆς μεμιγμένον· καὶ γευσάμενος οὐκ ἠθέλησεν πιεῖν. σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλλοντες κλῆρον,
καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ. καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ
τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων.
Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.
περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων,
Ηλι ηλι λεμα σαβαχθανι; τοῦτ’ ἔστιν, Θεέ μου θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;
τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος.
καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε ὄξους
καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν. οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον,
Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας
φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα.
Καὶ ἐλθόντες εἰς τόπον λεγόμενον Γολγοθᾶ, ὅ ἐστιν Κρανίου Τόπος λεγόμενος,
ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν οἶνον μετὰ χολῆς μεμιγμένον· καὶ γευσάμενος οὐκ ἠθέλησεν πιεῖν. σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βάλλοντες κλῆρον,
καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ. καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ
τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεῦς τῶν Ἰουδαίων.
Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης.
περὶ δὲ τὴν ἐνάτην ὥραν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων,
Ηλι ηλι λεμα σαβαχθανι; τοῦτ’ ἔστιν, Θεέ μου θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;
τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος.
καὶ εὐθέως δραμὼν εἷς ἐξ αὐτῶν καὶ λαβὼν σπόγγον πλήσας τε ὄξους
καὶ περιθεὶς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν. οἱ δὲ λοιποὶ ἔλεγον,
Ἄφες ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σώσων αὐτόν. ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας
φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τὸ πνεῦμα.
ΚΑΙ ΑΠΗΓΑΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΑΥΡΩΣΑΙ
Βαγγέλης Κύρης: The holy idol
Οἱ δὲ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτὸν ἔσω τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστι πραιτώριον,
καὶ συγκαλοῦσιν ὅλην τὴν σπεῖραν· καὶ ἐνδύουσιν αὐτὸν πορφύραν
καὶ περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον, καὶ ἤρξαντο
ἀσπάζεσθαι αὐτόν· Χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ
τὴν κεφαλὴν καλάμῳ καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα
προσεκύνουν αὐτῷ. καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν πορφύραν
καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια τὰ ἴδια, καὶ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν.
Οἱ δὲ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτὸν ἔσω τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστι πραιτώριον,
καὶ συγκαλοῦσιν ὅλην τὴν σπεῖραν· καὶ ἐνδύουσιν αὐτὸν πορφύραν
καὶ περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον, καὶ ἤρξαντο
ἀσπάζεσθαι αὐτόν· Χαῖρε ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἔτυπτον αὐτοῦ
τὴν κεφαλὴν καλάμῳ καὶ ἐνέπτυον αὐτῷ, καὶ τιθέντες τὰ γόνατα
προσεκύνουν αὐτῷ. καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν πορφύραν
καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια τὰ ἴδια, καὶ ἐξάγουσιν αὐτὸν ἵνα σταυρώσωσιν αὐτόν.
ΟΝ ΑΝ ΦΙΛΗΣΩ ΑΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ
Βαγγέλης Κύρης: The holy idol
Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθεν καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων
καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.
ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων,
Ὃν ἂν φιλήσω αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν.
καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπεν,
Χαῖρε, ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ Ἰούδας εἷς τῶν δώδεκα ἦλθεν καὶ μετ’ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων ἀπὸ τῶν ἀρχιερέων
καὶ πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ.
ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων,
Ὃν ἂν φιλήσω αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν.
καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπεν,
Χαῖρε, ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
ΕΙΣ ΧΩΡΙΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΟΝ ΓΕΘΣΗΜΑΝΙ
Βαγγέλης Κύρης: The holy idol
Πάτερ, εἰ βούλει παρενεγκεῖν τοῦτο τὸ ποτήριον ἀπ' ἐμοῦ·
πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου, ἀλλὰ τὸ σὸν γινέσθω.
11.4.12
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΣΩΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΘΗΚΑΝ "ΟΤΙ ΗΓΑΠΗΣΑΝ ΠΟΛΥ"
El Greco
Μαγδαληνή
Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του,
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θείας μου για να τον ακολουθήσω.
Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
κι απ’ την πόλη στο Όρος των Ελαιών.
Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλάβαστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.
Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν «ότι ηγάπησαν πολύ».
Ντίνος Χριστιανόπουλος
Μαγδαληνή
Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του,
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θείας μου για να τον ακολουθήσω.
Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
κι απ’ την πόλη στο Όρος των Ελαιών.
Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλάβαστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.
Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν «ότι ηγάπησαν πολύ».
Ντίνος Χριστιανόπουλος
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. ΓΥΜΝΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ 1
[Two Men in Silhouette]
Mark Morrisroe (American, 1959–1989)
Naked before the Camera
The Metropolitan Museum, New York
March 27–September 9, 2012
Since the beginning of art and in every medium, depicting the human body has been among the artist's greatest challenges and supreme achievements, as can so easily be seen by Museum visitors walking through the galleries of Greek and Roman statuary, African and Oceanic art, Old Master paintings, or Indian sculpture. Tapping veins of mythology, carnal desire, hero worship, and aesthetic pleasure, depictions of the nude have also triggered impassioned discussions of sin and sexuality, cultural identity, and canons of beauty. Controversies are often aroused even more intensely when the artist's chosen medium is photography, with its accuracy and specificity—when a real person stood naked before the camera—rather than traditional media where more generalized and idealized forms prevail.
In the medium's early days—particularly in France, where Victorian notions of propriety held less sway than in England and America, and where life drawing was a central part of artistic training—photographs proved to be a cheap and easy substitute for the live model. While serving painters and sculptors, many nineteenth-century photographic nudes were also intended as works of art in their own right. Still others bore the title "artist's study" merely to evade government censors and legitimize images that were, in fact, more likely intended to stir a gentleman's loins than to enhance his aesthetic endeavors. Outside the realms of art and erotica, photographic nudes were made to aid the study of anatomy, movement, forensics, and ethnography.In twentieth-century art, the body became a vehicle for surreal and modernist manipulation and for intimate odes to beauty or poems to a muse. Beginning with the sexual revolution of the 1960s, nudity and its representation took on new meanings—as declarations of freedom from societal strictures, as assertions of individual identity, as explorations of sexuality and gender roles, and as responses to AIDS.
Naked before the Camera surveys the history of this subject and examines some of the motivations and meanings that underlie its expression.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
